Chciałam się pochwalić

[e5121]

Mój synek prawie 5 lat (skończy 5 lat za 3 miesiące) ma problemy z
rysowaniem,trochę problemów logopedycznych i ruchowych. Od kiedy zaczął
chodzić potrafił się przewrócić na równej drodze.Od dwóch miesiecy chodzi na
terapię SI.Nasza wspaniała (chyba) terapeutka powiedziała nam,że jest znaczna
poprawa i w mowie (co sami widzimy) i w koordynacji ruchowej(czego nie
widzieliśmy).
Wczoraj mąż zabrał synka na naukę jazdy na rowerze bez bocznych kółek (z
kólkami jezdził półtora roku).Nauka trwała pół godziny, bo spadł deszcz.Dziś
syn od rana jezdzi bez kólek i radzi sobie świetnie. Jestem z niego baaaaardzo
dumna, choć chyba nadal w szoku. Myślałam,ze nauka zajmie z tydzień albo i
dłużej, a tu taka miła niespodzianka.
Czekamy jeszcze na postępy w rysowaniu.

[rysa9]

Moje gratulacje!!!!
Teraz synek nabierze takiej pewności siebie, że na pewno wkrótce zrobi postępy
w rysowaniu :-)

[monika3061]

Ale dzieci potrafią nas zaskakiwać i to jest takie fajne.Pozdrawiam Monika

[brygida13]

Oj, strasznie zazdroszczę i sie cieszę że Twoje dziecko robi tak duże postępy.
Pozdrawiam Brygida.

To ja też :-)

[rysa9]

Niech ten wątek będzie poświęcony sukcesom naszych dzieci (jeśli oczywiście
e5121 nie ma nic przeciwko temu?).
Moje dziecko (prawie sześcioletnie) wreszcie nauczyło się pierwszego wierszyka
na pamięć. Nie jest to może pedagogiczny wierszyk ale te "grzeczne" utwory go
nie interesowały. A wierszyk brzmi tak:

Jedziemy na wycieczkę
Bierzemy misia w teczkę
A misiu fiku-miku
Narobił w teczkę siku.

Z pamięcią u mojego synka jest coraz lepiej i chyba jest ona warunkowana
rozwojem mowy: im więcej mówi, tym więcej pamięta.

[e5121]

Brawo!!!

[monika_69]

Dla innych to może małe sukcesy,a dla nas...kroki milowe w rozwoju dziecka.I
oby było ich jak najwięcej -Wam i sobie życzę :) !
A Maciek-ostatnio pięknie mówi-"pięć", "piątek"-do tej pory nie słychać było
absolutnie "p".A od tygodnia mamy piękna wymowę bez korekty-jest super !

do moniki_69

[rysa9]

Tak trzymajcie!!!!! :-))) Byle naprzód :-)

Pamiętam jak u nas nie było "s" i jak się ucieszyliśmy, gdy któregoś dnia
usłyszeliśmy "statek" zamiast "tatek" :-)
Pamiętam też jak na forum Anatemki pytałam, kiedy pojawia się "się". A teraz
mamy nie tylko "się" ale i "że". Ostatnio mało telefonu nie upuściłam jak
usłyszałam moje dziecko pytające babcię: "Mogę powiedzieć mamie, że mam wędkę?"
Szok :-)