forumowe zapiski

[hana2]

Może nie będzie nikomu przeszkadzać, jeśli stworzę tutaj wątek na zapiski z codzienności. Z resztą jeśli ktoś ma ochotę może dodawać w nim własne.

Ten pierwszy wpis miał być bardzo pesymistyczny. O tym, że ciągle czekam na zakręt, po którym zacznie się prostować droga. I już tyle tych umownych zakrętów miałam i po żadnym z nich trudności nie ustępowały, że ostatecznie przestałam wierzyć, że w najbliższym czasie czeka mnie jakaś duża pozytywna zmiana. Im mocniej z czymś walczymy, odpychamy, tym to staje się trudniejsze, bardziej nieznośne. Więc powinnam teraz dla odmiany zaufać życiu i zaakceptować, że jest jak jest. I że moje życiu jest tu, a nie że dopiero za zakrętem. Pomysł na ten wpis kilka godzin temu brzmiał mocno depresyjnie. A teraz dużo we mnie wdzięczności za drobne pozytywne wydarzenia na trudnej drodze.

Do końca tego roku jeszcze się trochę wydarzy. Ale to będzie dużo spokojniejsza jesień niż ta zeszłoroczna.

[hrasier_2]

Pisałaś kiedyś o mimozach. A już się sierpień kończy, czyli zleciało już osiem miesięcy. Dzień się robi krótszy. Wczoraj jechałem i trafiłem na objazd i spóźniłem się na spotkanie. A później jak wracałem do można było przejechać. Sam byłem zły na siebie, bo staram się przestrzegać prawa. Jechałem takimi wiejskimi drogami. Rolnicy robili na polach, a ile spotkałem bocianów. Widoki piękne to mi zrekompensowały stratę czasu. Można pomyśleć, że w Polsce nie jest tak źle. Dlaczego masz komuś przeszkadzać.

[hana2]

Ja jeszcze nie myślę o jesieni. Ostatnio też miałam kilka spotkań. Nawet wczoraj jedno. Z koleżankami z poprzedniej pracy. Tydzień temu z koleżankami ze studiów. Raz kuzynka z rodziną wpadła na obiad, bo była akurat u mnie w mieście na jakimś wydarzeniu. Dużo było spotkań tego lata, dużo się działo, może robi się więcej przestrzeni. Choć nie chcę ludzi zamęczać w rozmowie o tym, o czym faktycznie myślę. Można po prostu więcej słuchać.

Fajnie miałeś widoki podczas podróży. Warto było trafić na objazd. Czasem nie ma co się wkurzać na okoliczności, bo można czasem dzięki temu zobaczyć więcej i milej spędzić czas, niż gdyby wszystko poszło zgodnie z planem.

[hana2]

Doczytałam, że przez objazd nie tylko dłużej wracałeś, ale się spóźniłeś też.

[hrasier_2]

Robią drogi wszędzie. Wokół mnie są piękne okolice. Wcale ich nie znam. Jeszcze jest lato. Dzisiaj ładna pogoda to jadę na ranczo. Słoneczniki dojrzały, fasola jeszcze kwitnie i po deszczach trawa rośnie. Mam teraz fajny dojazd ścieżką rowerową to pojadę. Nowa droga oddana.

[hana2]

U mnie wszystko co posiałam zjadły bezdomne ślimaki. Za rok wymyślę na nie jakąś pułapkę. Dojrzewają jeżyny, które już zastałam na działce. Będzie dużo owoców dzikiej róży. Można z nich dżem zrobić, ale więcej byłoby w nich cukru niż owoców. Może jakaś nalewkę albo sok do herbaty zrobię. Jesienią jakieś drzewka i krzewy posadzimy. Dawno nic mi tak nastroju nie poprawiło jak zakup tej działki.

[hrasier_2]

To nareszcie trochę radości Hania. Pomrów polny tak się nazywa. U mnie tylko w studzience. Za to żrą te małe zielone i brązowe. . Ale te ręcznie zbieram. Na wszystko chemia. Ale wiesz jak działa na inne owady i stworzenia. Co w necie polecają to bzdury. Trzeba by się zapytać w Obi lub Castoramie o środek bezinwazyjny. Ja kiedyś kupiłem pod iglaka taki proszek i wysypalem wokół. 50 sztuk wygrabiłem. Wypaliło je skorupki zostały.

[stasi1]

Ale nic dziwnego że nie polepsza się. Niestety po 30 latach życia wszystko na gorsze idzie. Najpierw pomału później lawina

[xstefciax]

Życie to nie jest bajka.

[stasi1]

Czemu? Niektórzy mają życie jak bajka ale i tak kończą na tamtym świecie. Bez wyjątku

[xstefciax]

Nie znam takich, których życie jest bajką.

[hana2]

Znam jedną osobę, która uwielbia swoje życie. Może takich jest więcej? Nigdy nie pytałam. Nawet też zakładałam, że nie znajdzie się taka osoba, która powie, że ma wszystko czego jej potrzeba.

Można się zastanowić jakie obiektywnie kryteria muszą być spełnione, aby życie uznać za dobre, udane. Pewnie posiadanie zdrowych dzieci, które się usamodzielniły lub usamodzielnią. Posiadanie pracy, którą co najmniej się lubi i daje satysfakcjonujące wynagrodzenie. Zdrowie własne. Dobre relacje z rodzicami lub dobre wspomnienia z domu rodzinnego. I szczęście osobiste. A nie wiem ile par w dojrzałym wieku jest zadowolona ze swego małżeństwa lub związku. To raczej temat tabu. I też brakuje rozmów o tym, jak tworzyć dobre związki, jak je pielęgnować. Po co uczyć ludzi pielęgnować związki przecież tak czy siak muszą w nich trwać.

[stasi1]

Że ty nie znasz to nie znaczy że tacy nie istnieją

[xstefciax]

Pewnie tak

[hrasier_2]

stasi1 napisał:

> Że ty nie znasz to nie znaczy że tacy nie istnieją
Każdy pisze na podstawie swojego związku. Pewnie że nie rzadkością jest że pary dożywają do złotych godów i pamiątkowy medal od prezydenta. Ale nie ma takich badań ile osób jest niezadowolonych ze swojego pożycia. Też szukasz długo kobiety do związku. Ale widać że się sparzyłeś i nie chcesz wchodzić w to. Każdy ciągnie swojego bóla i musi to wykrzyczeć kiedyś. Łatwiej jest się rozejść jak nie ma dzieci. Ale na siłę, ile można to ciągnąć.

[stasi1]

To że para ma 50 letni staż nie znaczy że wszystko u nich było idealne. Na mojej ulicy było jeszcze nie dawno 5 par 60 letnich

[hana2]

"Ale nic dziwnego że nie polepsza się."

To mnie pocieszyłeś, Stasiu.

[hrasier_2]

To slogan raczej że w życiu tylko się liczą chwile. I to zależy od nas jak sobie ułożymy to życie.

[hana2]

Ten ostatni tydzień sierpnia mija jednak pod oznaką stresu przed nową placówką, do której pójdzie moje dziecko. Próbuje myśleć pozytywnie, że trafi na fajne panie, na fajne dzieci. Będzie miał nauczyciela wspomagającego. Mam nadzieję, że będzie go miał już od pierwszego dnia, bo te pierwsze dni będą najtrudniejsze.

[e-zybi]

Nie ma co się strachać, może komfortu na maksa nie będzie, ale atrakcji nie zabraknie. Trzeba pozytywnie myśleć i nie przejmować sie na zapas.

[hana2]

Dzięki.

[hrasier_2]

Nowy rok szkolny nowe wezwania. Miałaś założyć bloga swojego. Ale widać że wolisz otwarte. Świat nie jest taki różowy i nigdy nie był. O wszystko musisz walczyć sama. Dobrze ze jest się gdzie wyżalić. Nikt nie ma patentu na wesołe życie. Wiesz że nie Ty jedna walczysz w tym kraju z wiatrakami.

[hana2]

Może założę. Przez ostatnie dwa lata w sytuacji się odnalazłam i wywalczyłam. A raczej szukając rozwiązań, trafiałam na różne wskazówki do miejsc, które pomogły mi się odnaleźć w konfiguracji.

Jeszcze chodzi w walkę z samą sobą. Bo gdybym potrafiła zadbać o swoje potrzeby byłoby wszystko prostsze. Pamiętam jak to nieporadnie robiłam 10 lat temu, gdy wydawało mi się, że już tyle wiem. Teraz widzę coś czego wtedy nie widziałam, ale żeby nie stac nad tym w bezradności i bezczynności muszę chyba poczekać, aby zobaczyć jeszcze coś więcej. Może tak zrobię. Cierpliwie poczekam.

[hrasier_2]

Życie uczy pokory. Teraz wiesz więcej niż wcześniej jak byłaś w dołku i to ogromnym. Młoda kobieta przerażona. Nauka też idzie do przodu więc spoko.

[hana2]

Przerażona chyba nigdy nie byłam. Ja wszystko odbieram jako kolejny ciężar, odbierający mi siły do normalnego życia. I to jest pewnie mój wewnętrzny język. Jeśli ktoś czytał "Nie zaczęło się od Ciebie" będzie wiedział o co chodzi.

Ten mój wątek, chyba jednak nie na to forum. Zbyt dołujący czasem będzie.

[xstefciax]

Zycie często dołuje, nie tylko Ciebie, Haniu. Drugi raz nie zaproszą nas na ten bal, więc trzeba pchać ten wózek, raz z górki, raz pod górkę.

[e-zybi]

xstefciax napisała:

> Zycie często dołuje, nie tylko Ciebie, Haniu. Drugi raz nie zaproszą nas na ten
> bal, więc trzeba pchać ten wózek, raz z górki, raz pod górkę.

Same sprzeczne informacje. Życie wcale nie musi dołować, tylko nieumiejących tańczyć drugi raz nie zapraszają na bal, z górki wózek jedzie sam...po co go pchać? Co innego pod górkę! Teraz rozumiem, że wiele osób cierpi, gdy poczyta takich porad.

[hana2]

"Zycie często dołuje, nie tylko Ciebie, Haniu. Drugi raz nie zaproszą nas na ten bal"

Ja po prostu mam nadzieję, że się za kilka lat spojrzę wstecz na moje życie i pomyśle "jak to możliwe, że dałam radę".

Wierzę, że za kilka lat będzie łatwiej.

[hrasier_2]

Dlaczego nie. Życie takie jest. Wiesz o tym dobrze bo jesteśmy w takim kręgu wzajemnych nieszczęść. Gdzie nasi znajomi zmagają się z trudami życia. Mały chłopczyk, wszystko przed nim i przed Tobą też. Dziś wyjątek bo jest piątek.

[hana2]

Dałam sobie prawo, że nie potrafię się zachować. Nie próbuje na siłę być inna, bo wychodzi tak samo, albo jeszcze gorzej. Wiem jedynie, że robię nie tak i tyle musi mi wystarczyć. Nie można siebie zmienić bez zasobów.

[hrasier_2]

Trudno co zrobić na siłę. Ja siostrzeńcowi zmieniam mieszkanie. Tonę papierów trzeba. Można napisać delikatnie że nieodpowiednie tam towarzystwo ma. Bon energetyczny mu złożyłem. Też parę stron druku. Ma rentę socjalną. W poniedziałek jedziemy do ZUS dowiedzieć się o rentę sierocą, czyli rodzinną. Siostra coś pracowała. Ale tatuś nie. Może doszło by mu parę groszy. Ciężko go do czegoś przekonać, takie duże dziecko. Jak się zatnie to żadna siła tego nie ruszy.

[e-zybi]

Skąd w Tobie tyle pesymizmu? Zawsze warto próbować, najwyżej nie wyjdzie. Jeżeli coś robisz nie tak, to spróbuj to zrobić inaczej, lepiej. "Nie od razu Kraków zbudowano"...drobnymi kroczkami i do przodu. "Kropla drąży skałę", a co dopiero uparty człowiek. Dążyć ku lepszemu warto, a nawet wypada.

[e-zybi]

Są i takie przypadki, które dają do myślenia... www.facebook.com/reel/1042890420671368

[hana2]

To był ciężki tydzień, a jeszcze się nie skończył i weekend będzie wymagał pokładów cierpliwości. Chciałbym kiedyś mieć spokojne wrześnie. Na razie co roku dużo się dzieje, dużo niepewności, nagłych zmian, rozkazów, bo ktoś zna sytuację lepiej.

[e-zybi]

Życzę byś dała radę i dla siebie wykombinowała czas, taki tylko dla siebie. Wiem sam z doświadczenia, że się da. Życie jest brutalne, ale nie wolno się poddawać, z niepowodzeń należy wyciągać pozytywne wnioski i próbować dalej, do skutku. Miłego i udanego weekendu życzę.

[hana2]

Ostatnio przesłuchałam kilku wywiadów z panem Robertem Bernatowiczem. Nie wiedziałam o jego istnieniu, choć pamiętam te czasy, gdy radio Z nadawało jego audycję. Mądry człowiek. I ciekawe rzeczy mówi, choć nie we wszystko jestem w stanie uwierzyć.

Ale chciałam napisać o tym, że namawia, aby o problemach nie mówić problemy, ale przygody. Mam w tym moim życiu przygody. I wpakowałam się w przygody, które będę musiała w tym tygodniu jakoś odkręcić.

Pan R mówi, że życie jest krótkie i że po co my tak gromadzimy, skoro jesteśmy tutaj chwilę. A planeta to też istota żywa. I jak podniesie się jej wibracje to znikną choroby. I coś w tym jest. Bo psychika odgrywa istotną rolę w utrzymaniu zdrowia. A psychice pomaga to co daje wysokie częstotliwości. Wdzięczność na przykład. Byłoby inaczej gdyby...

Takie fajne wywiady na jesienne wieczory. Jeśli ktoś ma akurat wolne wieczorami.

[hana2]

Za pół roku będzie wiosna i do tego czasu dużo spraw się ułoży. Dwie wizyty u lekarzy, adaptacja w nowym przedszkolu - tu się wszystko jeszcze układa, jakieś zmiany nieoczekiwane. Może za jakiś czas odnajdę w tym sens. Czekam kiedy będę mogła wyłączyć tryb przetrwania. Trzeba się cieszyć i wzmacniać drobnymi rzeczami, aby stres nie odbierał mi sił i nie uniemożliwial mi działania.

[hrasier_2]

Jeszcze jesień przed nami i okres zimowy. I wcale nie musi być najgorszy. Masz z czego się cieszyć bez przesady.

[hana2]

Czasem ma się kryzysy. Czasem sprawy wyglądają gorzej. Są ludzie, którzy mają życie pozbawione większych zmartwień i chodzą zgorzkniali, a są ludzie, którzy mają ich bardzo dużo a potrafią poprawić nastrój swoim podejściem do życia.

[hrasier_2]

To jest taki los człowieka. Jeden dźwiga za dużo zmartwień na swojej głowie. Drugi sobie wymyśla problemy. Ile można jeździć na swojej krzywdzie. Myślę że się kiedyś to odmieni u Ciebie. Zresztą jesteś bardzo pozytywną osobą.

[hana2]

Myślę, że targają mną typowe zmartwienia matki dziecka z diagnozą. System edukacyjny dla dzieci w normie nie jest dostosowany, a co tu mówić dla dzieci poza normą.

Trochę kolejnych zmian muszę w życie wprowadzić i odciąć się od oczekiwań niektórych osób i dbać przede wszystkim o komfort swój i dzieci. I zacząć te moje zadania od pracy nad sobą.

[hrasier_2]

Haneczko Tobą to już za długo targają te negatywne emocje.. Serce Ci pęknie i tyle. Nie śpisz po nocach. Szukaj takich przedszkoli i specjalistycznych poradni i ludzi. Ktoś się znajdzie co pomoże. Jedynie żebyś nie była sama w tym bo oszalejesz.

[hana2]

Powoli odkopuję się z wrześniowego armagedonu.

[hrasier_2]

hana2 napisała:

> Powoli odkopuję się z wrześniowego armagedonu.
Już 5 październik. U mnie siostrzeniec nie chce nic. Nawet nie był u lekarza. I renta rodzinna i sieroce poszło w siną dal. A tylko miał załatwić dwa podpisy. Szkoda.

[hana2]

Wrzesień już się kończy. Jeszcze tylko przebrnąć przez październik i będzie można zwolnić obroty z kubkiem jesiennej herbaty i z kroplami deszczu za oknem.

[hrasier_2]

Coraz chłodniej. Pewnie niedługo będą grzać. I dni coraz bardziej szare. Trzy miesiące i święta bożonarodzeniowe. Ale ten czas zleciał.

[e-zybi]

Co, depresja dopada? Na takie dni dobry kieliszek wódki i cieplusia kobietka na długie wieczory, o ile korzeń nie chory

[hrasier_2]

Już za taki wpis w tym wątku powinien ci ktoś dać bana. Wstydu nie masz człowieku. Po co tu piszesz te swoje wypociny, wstyd człowieku. Zachowujesz się gówniarz.

[e-zybi]

Czekaj cierpliwie, ja słowa dotrzymuję 😉

[hana2]

Gdy świat urządzony jest tak, że trzeba walczyć między sobą o przyzwoite warunki życia, nie opłaca się życzliwość. Zdrowy rozsądek się opłaca.

Może to celowy zabieg, aby ludzie nigdy nie doszli do porozumienia, ale szarpali się o kawałki rzucane w takiej ilości, aby podtrzymać rywalizację, konflikt interesów, konflikt potrzeb.

[hrasier_2]

Całe życie człowiek o coś się bije. Nic nie przychodzi łatwo. Trzeba to wszystko wyszarpać. Świadczenia, pieniądze, godne życie. Nikt jeszcze tak nie stworzył by było łatwo. Warto mieć przyjaciół, bliskich w rodzinie. By kiedy jest potrzeba to byli przy tobie. Wiem że to patos, się bez nich jest ciężko. Nikt nie powinien być samotny w swoich cierpieniach.

[e-zybi]

Do samotności można się przyzwyczaić. Zmienia się priorytety pewnych spraw i jakoś wszystko leci. Gorzej gdy liczy się na wsparcie i pomoc innych, a tu klops, wtedy rozczarowanie jest dużo, dużo większe.

[hana2]

Nie jestem samotna w cierpieniach. W ogóle nie czuje się samotna. Poza tym lubię samotność. Potrzebuje jej, gdy jestem przebodzcowana (jak moje dziecko). I nawet nie piszę o świadczeniach, ale o ludziach, którym nie chce się robić tego co do nich należy. A ja mam wpojone nie stwarza ludziom problemu. Ale jeżeli to powoduje jakieś straty w mojej rodzinie? Zatem muszę przyjac wrogą postawę choć tego nie lubię.

[hrasier_2]

To ja odwrotnie. Nie lubię samotności. Dużo życia zmarnowałem z tym. Kosztem lepszych zarobków. Człowiek musi mieć kogoś by się wyżalić i takiego na dobre i złe. Bez przesady z tym lubieniem samotności. Ja musiałem sobie radzić bez matki. Ty miałaś dziadka ja babcie.

[hana2]

Zostawię tu ślad, że w listopadzie w pewnych kwestiach tak się popsuło, że nie wiem co robić. Każda decyzja ma minusy. Mogę mieć spokój ale coś stracić. A mogę nie tracić, ale mieć sinusoidę w nastroju. Za rok ten problem nie będzie miał żadnego znaczenia.

Dziwne życie, że człowiek nie może wyjść z niekomfortowej sytuacji, bo jakoś się w niej zahaczył.

[hrasier_2]

Dziwne wahania formy Hania. Listopad nie lubię go . Za miesiąc i dwa tygodnie święta. Już mnie tak nie cieszą jak wcześniej. Chandra mało powiedziane. Masz swój wątek wyżalny i niech tu zostanie. To Twoje, kącik radości i smutków. Tych pierwszych ciągle mało.

[hana2]

Wracam na ziemię i realizuję plan. Ciężki będzie grudzień. Chciałbym, żeby już było dokładnie miesiąc później, bo będę już odpoczywać po tym kolejnym ciężkim roku.

Ale dla najmłodszych to fajny czas, więc postaram się żeby było miło. Pierwsze światełka już powieszone na oknach. Czas świąteczny czas rozpocząć.

[hrasier_2]

Jesteś bardzo płochliwa. Jak Ci ktoś dokuczy to uciekasz. Ciężkie to życie jest i prawie koniec roku. Trzymam kciuki by Ci się udało wszystko pozytywnie zakończyć. Jeszcze nie umieramy.

[hana2]

Obraziłam parę osób, bo chciałam narzucić własną prawdę.

Boje się grudnia, bo obawiam się że nie sprostam. Zawiodę pewne osoby, zawiodę siebie. Chyba odkryłam kolejne słowo mojego międzypokoleniowego słownika (to się jakoś inaczej nazywalo w tej książce). Szukam psychologa, aby się wygadać. Chyba po ostatnich wydarzeniach (takich w realu) dojrzałam do tej decyzji.

[hrasier_2]

Czy Ty obrazilaś? Takie to forum, że się okładają każdego dnia ludzie z różnych opcji politycznych kijami. Nie jesteś tam krótko, bo parę lat ładnych. Ja bym się więcej przejmował sobą niż innymi. Też mi kiedyś to mówiłaś. Dobre fluidy od pozytywnych osób też działają. Będzie dobrze.

[engine8t]

hana2 napisała:

> Obraziłam parę osób, bo chciałam narzucić własną prawdę.
>

A to uwazasz ze so rozne prawdy? Wlasna i cudza?

A to dopiero

Slyszelem ze obecni emozna juz glosowac co to jest a co nie jest prawda


> Boje się grudnia, bo obawiam się że nie sprostam. Zawiodę pewne osoby, zawiodę
> siebie.

No skoro wiesz to czemu to robisz?


Chyba odkryłam kolejne słowo mojego międzypokoleniowego słownika (to si
> ę jakoś inaczej nazywalo w tej książce). Szukam psychologa, aby się wygadać. Ch
> yba po ostatnich wydarzeniach (takich w realu) dojrzałam do tej decyzji.
>

[hana2]

Myślę, że jest jedna wspólna prawda. Ale żeby ją ustalić, należy próbować słuchać argumentów drugiej strony.

Człowiek jest na ziemi od 200 tys lat i być może kolejne 200 tys lat zajmie mu dochodzenie do jedynej prawdy.


"No skoro wiesz to czemu to robisz?"
Bo muszę robić pewne rzeczy jako matka, mimo że innym matkom wychodzi coś lepiej. Bo muszę się rozwijać, aby zapewnić lepszy byt sobie i dzieciom, mimo, że może się okazać, że za wysoko postawiłam poprzeczkę.

[hrasier_2]

Pomijając Twoje samobiczowanie. To sama na siebie złożyłaś donos i szybko Twój post usunęli. Nikt nie jest doskonały. Na wyrost chcesz wszystko udoskonalić. Także Twojego małego synka. Nie jest żadna tragedia. Chłopiec dopiero rośnie. Że chcesz zdobywać dalsze kwalifikacje to chwała, ale nic na siłę. Będziesz ciągle walczyła o coś, a dla siebie nic nie zostanie, żadnej radości w życiu.

[hana2]

Było minęło. Napisałam, że schodzę na ziemię, w znaczeniu do reala.

[engine8t]

Zamiast szukac nie wiadomo czego i nie wiadomo jakich prawd to stosuj sie tylko do tych prawd i bedziesz szczesliwa.


1. Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną.
2. Nie będziesz wzywał imienia Boga twego nadaremno.
3. Pamiętaj, abyś dzień święty święcił.
4. Czcij ojca swego i matkę swoją.
5. Nie zabijaj.
6. Nie cudzołóż.
7. Nie kradnij.
8. Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu.
9. Nie pożądaj żony bliźniego swego.
10.Ani żadnej rzeczy, która jego jest.

[hrasier_2]

A gdzie jest? Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego.

[hana2]

"Stosuj się tylko do tych prawd i bedziesz szczesliwa."

Musielibyśmy najpierw uzgodnić co to jest poczucie szczęścia. Do szczęścia prowadzą pewne warunki.

[hrasier_2]

Wybrałem jedno z ładniejszych. Szczęście znajduje się w tobie. Zaczyna się na dnie twojego serca, a ty możesz je wciąż powiększać, pozostając życzliwym tam, gdzie inni bywają nieżyczliwi : pomagając tam, gdzie już nikt nie pomaga; będąc zadowolonym tam, gdzie inni tylko stawiają żądania – Phil Bosmans

[hana2]

Nie mam nic jestem szczęśliwy. Też tak można. A co jeśli człowiek jest przytłoczony ciężarem ponad siły?

[master233]

pilzeshroom.com

[hana2]

Dziś na wieczór mam zjazd nastroju i poczucie niemocy, bezsilności, beznadziei. Wiem, że powód tego nastroju jest przejściowy. Ale jeszcze trochę cierpliwości i pokory muszę z siebie wydobyć. Przede wszystkim odrabiać to jako lekcję, przyjmować jako podpowiedź. Za kilka dni odzyskam siły życiowe odpowiednie do sytuacji. Czasam trzeba nad sobą się poużalać i okazać litość.

[hana2]

Nowy dzień, nowe siły. Dzisiaj goście. Jedni wyjdą, drudzy przyjdą. Albo spotkają się wszyscy razem. Trzeba coś przygotować. Po każdej nocy, wstaje dzień.

[hrasier_2]

Kto.sie na Tobą poużala jak nie Ty sama.

[hana2]

Kończę ten rok rozumiejąc, że zdiagnozowanie mojego młodszego dziecka jest/było faktycznie trudne. A diagnoza jest potrzebna, bo za nią idzie finansowe wsparcie rozwoju, a bez niej dziecko zostaje bez wsparcia mimo, że go potrzebuje. Taki idiotyzm. Nie istotne dla rodzica co dziecko ma w diagnozie ważne, że ma wsparcie w placówce.

A dziecku powinno dać się to czego potrzebuje po prostu. I zrobiłam wiele, aby dostał wsparcie dokładnie tam, gdzie go potrzebuje. Właściwie nie do końca dokładnie, bo jednak metodą prób i błędów. Bo okazuje się, że pewne terapie są dokladnie takie na jakie wyglądają - są przemocowe.

Na koniec tego roku czuję dużą wdzięczność za postępy. W wirze starań nawet nie zauważyłam kiedy przyszły i ułatwiły nam życie.

[xstefciax]

To dobra wiadomość

[hrasier_2]

Rok zleciał. Koledze mama umarła niedawno, zona wychodzi z raka. Jest nadzieja. U mnie nowy potomek już niedługo. Dzieci dają radę, w tym czasie. Zresztą mają rodziców w razie czego. Ty masz trochę gorzej. Ale nie zawsze jest pod górkę. Życzyć sobie następnego dobrego roku i zdrowia.

[hrasier_2]

Tu coś dla Ciebie. www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&opi=89978449&url=https://wydarzenia.interia.pl/kraj/news-zus-zaleca-zlozenie-wniosku-do-2-stycznia-inaczej-wyrownanie,nId,7878722&ved=2ahUKEwi1royfjdCKAxWtKxAIHbF2Oh8QFnoECCcQBQ&sqi=2&usg=AOvVaw1bbpyKAuNVtN_8wab5vQbC