Podejmowanie życiowych decyzji

[natla]

....jest oczywiście trudne. Kazdy z nas podejmował decyzje, niektóre trudne,
niektóre trochę łatwiejsze, ale zawsze zostawiały ślad w naszym życiu. Czasem
ułatwiły nam podjecie decyzji okoliczności, czasem trzeba było bez żadnych
wskazówek je podejmowac.
1. wybór studiów, chciałam medycynę, byłam zmuszona do biologii; wyszło
nieźle , ale na pewno inaczej potoczyłoby się moje życie
2. wyjście za mąż (kilka razy)
3. komu lub czemu poświęcić uwagę, czy nawet życie
4. decyzje personalne, które mogły komuś zmienić zycie, niekoneicznie na
lepsze
5. a teraz jestem w trakcie podejmowania decyzji o emeryturze; z jednej
strony mam już dość, cieszę się , że wreszcie będe robic to na co nie miałam
czasu całe życie, a z drugiej strony, jakby nie patrzeć, kończy się jakiś
etap; mam duże migawy i trudności, czy juz, czy czekać.

Na pewno potrzebne jest zdecydowanie i dobra praca umysłowa. )

[maria581]

Moja decyzje o odejsciu na emeryture podjelam majac 51 lat.Wszyscy mowili mi ze
to za wczesnie.Byl to dla mnie wyjatkowo trudny okres.Nie moglam sie pozbierac
po stracie najblizszej mi osoby i podswiadomie czulam ze musze cos w zyciu
zmienic.I zmienilam.Nie zaluje.A kontakt z moimi uczniami utrzymuje do
dzisaj.Finansowo nie stracilam -zawsze pracowalam bez nadgodzin-wykorzystalam
mozliwosc pobierania renty rodzinnej sporo wyzszej od mizernej nauczycielskiej
emerytury.

[natla]

Wiesz, najbardziej będzie mi brak uczniów. Chciałabym się choć na 2h załapać na
emeryturze. Tylko dziecie mnie tzymają w zawodzie. Wiem, że kontakty sie
utrzymają ( do diś mam częste spotkania z byłymi uczniami), ale będą już inne .
Jednak już się cieszę na ten luz. )

[maria581]

natla napisała:

> Wiesz, najbardziej będzie mi brak uczniów. Chciałabym się choć na 2h załapać
na
>
> emeryturze. Tylko dziecie mnie tzymają w zawodzie. Wiem, że kontakty sie
> utrzymają ( do diś mam częste spotkania z byłymi uczniami), ale będą już
inne .
> Jednak już się cieszę na ten luz. )
> Zawsze masz mozliwosc pracy w charakterze w wolontariuszki,moze korepetycje?
>
>

[takanietaka]

Ja na emeryturę przeszłam dosyc nieoczekiwanie (to znaczy zapomniałam pomyślec
ze trzeba o tym myśeć juz)ale obiecano mi ze będe miała zajęcia -kilka
godzin ,i szczerze mówiac wychodzi mi na to samo emerytura + te kilka godzin -
mam tyle co miałam .I nagle mam cały czas dla siebie !tyle ze biegnie coraz
szybciej i szybciej.
<<nigdy nic nie wiadomo)>>

[krista57]

Jak mozna zauwazyc większosc forumowiczek to ciało pedagogiczne...i pewnie
dlatego lisciki sa pisane ładnym polskim językiem.

Z trudem podejmowałam tzw zyciowe decyzje czyli jaki wybrac zawod /zmieniałam
go trzy razy /,czy i za kogo wyjsc za maz /wyszłam raz i to żle/,czy sie
rozwiesc/ zrobilam to/,ile miec dzieci ?
Nad emerytura nie musiałam sie zastanawiac,na szczęście,po wejściu Polski do
Unii Europejskiej - zatracił sie moj zawód i miejsce pracy.

Teraz zostało mi podejmowanie tylko błahych decyzji....jestem wiec zadowolona !
Wbiłam sobie do głowy ,ze taka jest kolej rzeczy i staram sie byc szczesliwa.

[mada50]

"Wcześniej czy później każdy z nas dochodzi do wniosku, iż wiele okazji nie
wykorzystaliśmy; szczęśliwym ten, kto dochodzi do tego wniosku jak
najwcześniej."
Coroner

[malwina52]

Im dłużej pracujemy, im bardziej eksponowane stanowisko zajmujemy, tym bardziej
jesteśmy przekonani, iż problem zwolnień nie dotyczy nas osobiście.

Teraz każdy może liczyć się ze zwolnieniem. A fachowcy od zatrudniania mówią o
wielokrotnej zmianie zawodu w trakcie życia zawodowego. Ale nawet, gdy to się
wie, moment otrzymania wypowiedzenia jest bardzo trudny do przeżycia i ma
ogromny wpływ na nasze dalsze losy. Tracimy poczucie bezpieczeństwa, przeżywamy
emocje i możemy zacząć źle myśleć o sobie, a zwolnienie z pracy przyjmujemy
jako ruinę życia zawodowego i rodzinnego.

Nie te czasy
Czasy, w których można było liczyć na dotrwanie w jednej firmie do emerytury,
dawno minęły. Obecnie normą coraz częściej staje się konieczność zmiany nie
tylko pracodawcy, ale także specjalizacji, czy nawet zawodu.
Pracodawcy nie zapewniają już bezpieczeństwa, gdyż często uzależniają
stabilność zatrudnienia od tego, na ile umiejętności pracowników przystają do
potrzeb firmy. Podstawowe znaczenie mają: elastyczność, zdolność do adaptacji i
prędkość reakcji.
Utrata pracy, po pierwszym szoku, może zmienić Twoje życie na korzyść, bo być
może dotąd pracowałeś w danej firmie, bo bałeś się coś zmienić.

Wskazówki dla odchodzących
W każdym przypadku rozstanie powinno się z kulturą, czy regułami przyjętymi w
danej firmie. Ale to jest idealna sytuacja. Niektórzy pracodawcy łamią te
zasady. Powstrzymaj się jednak od prób odpowiadania im tym samym. Pamiętaj, że
nie odpowiadasz za zachowanie przedstawicieli firmy, odpowiadasz natomiast za
swoje własne zachowanie.
Oto kilka wskazówek dotyczących rozstawania się z pracodawcą:

Gdy zostałeś zwolniony z pracy, negatywne emocje, które cię ogarniają, są
zupełnie naturalne. Powstrzymaj się jednak od ich wyrażania. W tych
okolicznościach bardzo sprawdza się stara zasada, iż "milczenie jest złotem”.

Jeśli rozstajesz się z pracodawcą w przykrych dla ciebie okolicznościach,
potraktuj okres swojego zatrudnienia w tej firmie jako zamknięty etap życia
zawodowego i nie rozpamiętuj złych doświadczeń. Leży to w interesie twojej
przyszłości. Negatywne emocje mogą bowiem wpływać na dalsze losy zawodowe.

W trakcie swojej pracy w firmie miałeś setki okazji, aby powiedzieć przełożonym
i współpracownikom, co o nich myślisz. Jeśli tego nie uczyniłeś, teraz jest za
późno. W momencie odejścia powstrzymaj się od wypowiadania jakichkolwiek
krytycznych uwag pod adresem osób zatrudnionych w przedsiębiorstwie,
niezależnie od tego, czy zostałeś zwolniony, czy odchodzisz z własnej
inicjatywy. Nie chcesz chyba, aby powiedzenie o taniejącej odwadze odnosiło się
do ciebie.

Pamiętaj, że klasę pracownika poznaje się po tym, jak pracuje w okresie
wypowiedzenia. To trudne dni, nie ulegaj jednak pokusie lekceważenia swoich
zadań. Pokaż, że także w ostatnich dniach pracy potrafisz w sposób lojalny,
kompetentny i zaangażowany wypełniać obowiązki zawodowe.

Nie zapomnij podziękować wszystkim osobom, z którymi współpracowałeś.

Niezależnie od tego, czy masz już nową pracę, czy też czeka cię trudny okres
jej poszukiwania, uświadom sobie, że jednym z najczęściej zadawanych ci pytań
będzie pytanie, dlaczego opuściłeś poprzednią firmę. Starannie przygotuj się do
odpowiedzi. Wyrażanie jakichkolwiek negatywnych opinii na temat byłych
przełożonych lub współpracownikach na pewno źle wpłynie na opinię o tobie.
Pamiętaj, że o poprzedniej firmie należy mówić dobrze.

Jeśli opuszczasz firmę z włas
nej inicjatywy, bo znalazłeś inne, bardziej atrakcyjne miejsce zatrudnienia,
może przepełniać cię uczucie tryumfu. Mimo wszystko staraj się jednak nie
okazywać tego dotychczasowemu pracodawcy. O swoim odejściu powinieneś
poinformować w sposób rzeczowy i uprzejmy, podkreślając, jak wiele zawdzięczasz
obecnej firmie i akcentując fakt, iż motywem twojej decyzji jest chęć zyskania
nowych doświadczeń zawodowych.

[malwina52]

Ważne życiowe decyzje, wybory i poszukiwania aby przyszłość, była tą najlepsza
i najkorzystniejsza dla nas niektorzy podpieraja osbami "widzącym".
Moje kolezanki biegaja czasami do wrozki, ponoc moze podpowiedziec trafnie ))

A propos "widzących"

[wiktoria53]

Jasnowidza Jackowskiego z Człuchowa chcą do sejmu

[mira54]

Decyzje o odejściu na emeryturke podjelam w marcu bez zastanawiania sie.
We wrzesniu skoncze 51 lat. Bede jeszcze mloda emerytka. Mam juz ta mozliwosc
odejsc i wiem, ze nie bede bezczynnie siedziec w domu. Zdaje sobie sprawe z
tego, ze jest duze bezrobocie i mlodzi ludzie, ktorzy koncza studia maja
problemy z otrzymaniem w Polsce pracy. Stad moja szybka decyzja. Poza tym mam
przedsmak emerytury przebywajac teraz na urlopie zdrowotnym i nie chcialabym
wracac juz na rok do szkoly, tym bardziej, ze teraz mam mozliwosc odejsc
jeszcze z 9 miesieczna odprawka.
Doszlam do porozumienia z dyrektorem szkoly, juz dostalam wypowiedzenie i
zaczelam sobie zalatwiac dokumenty do zlozenia w ZUS. Tak wiec od 1 wrzesnia
bede juz na emeryturce. Wierze, ze jakies zajecie zawsze sobie znajde.

[mira54]

W piatek czeka mnie pozegnalne spotkanie
z pracownikami szkoly. Odchodzimy trzy na emeryture.
Bedzie chyba mila imprezka, taka mam nadzieje.

[malwina52]

Trzy to juz gromadka,
a imprezka potrojna to juz porzadne
balety.
Gdzie robicie to pozegnanie?
U nas robimy super prezenty dla odchodzacych
kolezanke i sa balety takie co sie pamieta
latami.
Milych wrazen! a podziel sie nimi z nami

[malwina52]

cos nowego))))))))
nowe palny?
nowe decyzje?
nowe zwiazki?
nowe zwierzatka w domu?

[natla]

akbyś zgadła Malwinko....wszystkie......

[malwina52]

no to zycze szczescia
na nowych drogach zycia,
oddychaj pelna piersia,
zyj lekko i odwaznie
bardzo chcialabym zobaczyc
Twoj szczesliwy usmiech )))))