Poświęcenie...

[maladanka]

Spotykam znajomą uginającą się pod cięzarem toreb z zakupami - pytam jak tam
sie czuje jako świeża emerytka. Pada odpowiedź - o, ja to się zupełnie
poświęciłam dzieciom!Już dziś zaczynam pieczenie i gotowanie na
niedzielę /spotkanie było w piatek/.
Tylko,że kilka dni wczesniej spotkałam córkę tej znajomej i ona mi mówi:
Niech pani namówi mame na jakąs wycieczkę! My chętnie wybralibysmy się do
pizzerni! Ale mama się zaraz obraża jak coś takiego wspomnimy.
Co Wy na to?

[kla-ra]

Bardzo biedna kobieta,no ale takie tez sa.
Mozna jej tylko wspolczuc.Dzieciom tez.
Jesli mozesz namowic ja na calodniowa wycieczke,to zrob to.
Moze zrozumie,ze dzieci poradza sobie bez niej.
Ale ,tez wtedy moze popasc w chorobe.
Nie wiadomo co lepsze.

[maladanka]

namawiałam! Nie ma mocnych!

[natla]

Niestety, są takie "cierpiętnice" na świecie. Nie da rady ich zmienić. Robią
sobie krzywdę, bo ciągle zmęczone i tym, dla których się poświęcają, bo
dostarczają im wyrzutów sumienia.
Często jeszcze wymawija. Ludzieom trzeba robić dobrze, ale nie wbrew ich
woli. )

[pia.ed]

Potem zala sie wszystkim, ze tyle lat poswiecily swoim dzieciom,
wszystkiego sobie odmawialy aby dzieci mialy dobrze,
a teraz dzieci sa takie
n i e w d z i e c z n e !
Ta uwaga na temat matek dzieci ktore dopiero co dorosly...

[mada50]

nadmiar uczuć,przesadna dobroć i chęć przysłużenia się potrafi zamiast
wdzięczności wzbudzić odwrotny skutek.

[natla]

Jest też inny rodzaj poświęcenia. Np. matki dla dziecka ciężko chorego i choc
ona tego nie odbiera w tych kategoriach, to środowisko mówi o poświęceniu,
jednak w tym przyjaznym znaczeniu.

Poświęcić sie można pracy tyż.

[fanka8]

Taka jest moja mama, kochana, ale poświęceniem może zabić. To jest straszne!!!
Nie wiadomo jak, nie robiąc przykrości, wyswobodzić się z ciężaru wyrzutów
sumienia i nie wysłuchiwać ciągłych żali, narzekań, skarg na moją rodzinkę i
postulatów, jak to powinna funkcjonować "porządna" familia. Po bardzo dobrych
kontaktach, jakie miałam z mamą całe życie (nawet jako nastolatka) koszmar się
zaczął w momencie, gdy moja mam wymyśliła, że będzie do nas (codziennie!!)
przyjeżdżać i pomagać mi w prowadzeniu domu (bo ja przecież cały dzień jestem
w pracy). Wyglądało to tak, że ja specjalnie wcześniej rano wstawałam, żeby
wszystko przed wyjściem do pracy posprzątać, w nocy szykowałam obiad na drugi
dzień, żeby mama nie miała za dużo pracy, a i tak wysłuchiwałam, że powinnam to
i tato. Dzieci to powinny, a mój mąż to powinien zdecydowanie co innego. Cała
ta sytuacja wpędziła mnie w koszmarny stan nerwów, okropne stosunki z mamą i
załamanie naszych przyjaznych stosunków. To była makabra. Bardzo długo
zastanawiałam się jak to przerwac. Życie często samo podsuwa rozwiązania. Mój
mąz poszedł na operację, a że były wakacje i dzieci w domu, to wreszcie udało
mi się podziałać "pedagogicznie" i argumentem, że dzieci powinny się
zaopiekować chorym tatusiem, babcia dała się przekonać. Wizytacje skonczyły
się, a stosunki nasze się polepszyły zdecydowanie, mama nie ma powodów do
narzekania (co oczy nie widzą...), wnuki jeżdżą babcię odwiedzać (jak bywała
codziennie to po co jeżdzić do Niej?), ja bywam u mamy i wtedy mam dla niej
czas. Zapraszamy na obiadki i jest ok. Dla obu stron! Mama nie czuje sie
niepotrzebna - życie nam pomogło. M.in. ma sąsiadkę, która niedawno owdowiała,
więc jej trochę pomaga. I jakoś nie cierpi na brak zajęć, a przez telefon
rozmawiamy o książkach, filmach, Tv, a nie o tym, co to myśmy powinni...
UFF, ale się naspowiadałam...

[toskania8]

to jest trudny problem, bo to poświęcanie jest najbardziej potrzebne tej mamie,
ona czuje się przydatna a nawet niezbędna i to daje jej jakąś swoistą radość.
Gdyby pojechała na tę wycieczkę i okazałoby się, że sobie bez niej świetnie
poradzili, to zaćmiłoby to całą radość z wycieczki.
Choć rozumiem i córkę, bo taki nadmiar troskliwości i chęci pomocy bywa
dokuczliwy.
Tu trzeba WIELKIEJ DELIKATNOŚCI. I widzę tu rolę jednak tylko dla córki, która
wyjaśni mamie, że jest potrzebna ale dla dobra wszystkich powinna czasem
odpocząć. Próba ingerencji z zewnątrz może skończyć się zrobieniem sobie wroga.

[pia.ed]

Czy corka mieszka dalej z matka, czy tez matka ja zaprasza na niedzielny obiad???
Jesli to tylko niedzielny obiad, jesli sie widza tylko raz w tygodniu,
to mozna ten obiad przelozyc na jakis inny dzien, a niedziele spedzic
wg wlasnego uznania!

Wg mnie corka nie powiedziala matce stanowczo, ze teraz ma rodzine
i w zwiazku z tym chce od czasu do czasu robic cos innego niz dotad.

[maladanka]

Mieszkają razem - córka dorosła ale jeszcze nie założyła rodziny i syn - chyba
18 lat.Widziałyśmy się znowu - próbowałam tak już dosadnie powiedzieć,żeby
pozwoliła młodzieży pokazać,że coś potrafi itd..ale usłyszałam,że owszem mam
rację, wiele osób jej podobnie mówi,jednak jej mama tak robiła i ona też tak
będzie.

[fanka8]

Współczuje obu stronom, to strasznie trudna do rozwiązania sytuacja, a wiem z
własnego doświadczenia (-> wyżej), że im dalej tym gorzej się z tego wyzwolic

[tesunia]

no wlasnie stereotypowe postepowanie,"bo jej mama tak robila"

a kobitaka z milosci do swych" dzieciakow",
krzywdzi ich.....
pewnie sie sprzeczaja w domu,ze sami chca cos dla siebie zrobic,
wyjsc na miasto i zjesc ze swym towarzystwem,
ale mamuska tego nierozumie(chce na sile uszczesliwiac....

[pia.ed]

Myslalam, ze corka tej pani jest MEZATKA, bo mowila do Ciebie
ze "MY bysmy poszli do pizzerii", sadzilam ze z MEZEM,
a nie z bratem!!!

Moja znajoma z kolei twierdzi, ze poki dzieci (juz dorosle) MIESZKAJA W DOMU,
to jej obowiazkiem jest dac im obiad na czas, a do tego pelnowartosciowy obiad!
Tak wiec zamiast np. gdzies pojsc, to stoi przy kuchni bo dzieci sa najwazniejsze!

Poświęcenie...takie sobie zwyczajne ...;)

[yoanna]

Czy coś nowego w tym temacie ?

[malwina52]

Przypomnijmy sobie tomy narodowej literatury, tworzonej "ku pokrzepieniu serc".

"Tam Matki Polki w obliczu historycznej próby także czyniły rzeczy pozornie
niemożliwe. Wcielały się w role swoich nieobecnych mężczyzn - dzielnie
zarządzały folwarkami, prowadziły warsztaty rzemieślnicze, a gdy narodowy los
tak chciał, szły na wojnę lub zesłanie. Podejmowały ten heroiczny trud, nie
zaniedbując oczywiście swoich macierzyńskich obowiązków. Bo Matka Polka,
zahartowana w bojach z przeciwnościami losu, potrafiła sprostać każdemu
wyzwaniu. Tak też było po ostatniej wojnie, gdy kobiety musiały zastąpić
nieobecnych mężczyzn w ich rolach zawodowych. Były murarkami, traktorzystkami,
robotnicami w najcięższych przemysłach. W tzw. przodownictwie pracy stawały w
szranki z mężczyznami i nierzadko wygrywały. Bo gdy Matka Polka bierze się za
cokolwiek, robi to śmiertelnie serio i z najwyższym oddaniem."

[kla-ra]

Malwinko,
pomylilas epoki.
To fakt,ze nasze Babki,Matki i Pra....pra Babki przeszly przez straszne koleje
losu.
Ale my to juz inne pokolenie,gzie tam nam do naszzych pra...
A dzisiejsza Matka Polka, to Matka Swiateczna taka sobotnio-niedzielna.

[malwina52]

To co przeczytalas to symbolika, niczego nie pomylilam
i te przerysowane standardy oczekiwań
modelują nasze aspiracje życiowe oraz wymagania od samych siebie.
Współczesna Polka stawia sobie życiową poprzeczkę bardzo wysoko:
chce być osobą gruntownie wykształconą, doskonałą wykonawczynią roli zawodowej,
a zarazem idealną matką, wspaniałą żoną i sprawną panią domu.
Praca na trzy etaty, liczac ten najstarszy zawod swiata.
MUSIMY sprostać wszystkim tym obowiązkom w sposób perfekcyjny!
A przede wszystkim byc dobra matka - rodzicem.
Myslisz, ze rola kobiety zmienila sie az tak bardzo przez kolejne epkoi?

[kla-ra]

Na Twoje pytanie odpowiem - zdecydowanie TAK-
Mysle ze na naszym pokoleniu konczy sie Polka-Silaczka.
Pokolenie naszych dzieci to kobiety myslace o sobie i stawiajace siebie na
pierwszym planie.
Uwazam, ze jest to dobre.

Popatrz na pokolenie naszych Babc i Matek.
Pierwsze i drugie wychowywane byly w duchu milosci i szacunku dla rodziny.
Jesli konczyly studia to tylko nauczycielskie,ewentualnie szkoly ghdzie prace
domowe mialy wyzszosc nad rozwojem umysly.
One nie poswiecaly sie rodzinie,dbalosci o dom,One kochaly to robic i nigdy sie
nie buntowaly,a jesli juz ten bunt nastapil,to robily to tak aby rodzina na tym
nie ucierpiala.
Nasze pokolenie widzac co robia nasze Babki i Matki chcialo im dorownac w
dbalosci o dom,rodzine,no i prace zawodowa.
I tu jak widac zaczynaja sie 3 etaty,a kobieta tej epoki / czyli MY/ to kobiety
silaczki,Ktore jak dobrze piszesz na wszystkich etatach chca byc super dobre
i czesto mowia o swoim poswieceniu dla rodziny.
Nasze dzieci widzac Matke zagoniona i poswiecajaca sie,wybiora z tego
wszystkiego to co najlepsze dla siebie.
A wiec prace zawodowa i pieniadze.Rodzina zejdzie na plan dalszy.
Jesli w Rodzinie bedzie potomek,to bedzie mial nianke,przylatana babcie lub
ciocie.
Chyba ze bedzie mial taki malec szczescie,ze trafi mu sie Babcio-Matko-Silaczka.
Czego wszystkim malcom zycze z okazji ich Swieta-
-Dnia Dziecka-

[malwina52]

Masz racje napewno robimy sie coraz bardziej wygodne,
zmechanizowane, i pospieszne.
Bardzo mi żal wszystkich dzieci pospiesznych matek.
Nie maja czasu aby zbudować w dziecku przekonanie,
że ręce matki mają nie tylko funkcje praktyczne.
Tylko na starosc beda mialy pretensje do dzieci,
a powinny miec do siebie.

[kla-ra]

Ja mysle troche inaczej.
Kobieta ktora poswieca sie,bedzie miala pretensje i zal.
Ale czy ten zal winna miec do dzieci? A moze sama do siebie?

Dobrze jest kiedy kobieta sie realizuje,jest z siebie zadowolona,usmiechnieta
i nie glosi calemu swiatu,ze Ona sie poswieca dzieciom,mezowi,pracom domowym,
lub pracy zawodowej bo robi to dla rodziny i Jej lepszego statusu ekonomicznego.
Nie chce nawet myslec o tym,ze ktores z moich dzieci poswieci sie dla mnie.
Tego nie oczekuje.
Maja prawo zyc wlasnym zyciem,a mi wystarczy rola uczestnika w tym zyciu.

Czesto slysze takie powiedzenie - matka wykarmi i wychowa nawet 10-ro dzieci,
a te dziesiecioro nie potrafi zapewnic matce spokojnej starosci-
Do tego napewno dazymy i to duzymy krokami.
Dlatego,to z mysla o nas buduje sie coraz wiecej Domow Seniora /tak pieknie
nazwane/,moze teraz mieszkac tam beda nasi Rodzice,a pozniej czas przyjdzie na
nas?
Dlatego myslenie o sobie i swojej przyszlosci moze byc okreslone egoizmem,
Ale czy napewno jest to egoizm?

[regine]

Poświęcałam się ,do pewnego czasu,robiłam wszystko za wszystkich ,
bo zdawało mi się,że nikt tak dobrze nie zrobi tego,czy tamtego jak ja!!!
Jak po raz pierwszy zachorowałam i leżałam w szpitalu 2 miesiące (przed
Wielkanocą ,córki były w liceum już),to byłam bardziej chora ,od myślenia .
Co to będzie jak wrócę na święta do domu,okna brudne ,firanki nie tak
wiszą,ciasto,bigos i inne rzeczy???Wróciłam i oczy w słup (w piątek),od progu!!!
Cud ,po prostu ,mieszkanie lśniło, ciasta popieczone ,okna błyszczały ,firanki
na swoich miejscach.Nigdzie żadnych braków...Okazało się ,że wszyscy w domu
wszysto umieją,tylko ja byłam uparta jak osioł...Jeszcze teraz mi się to
zdarza...Jest zmywarka do naczyń,ale lubię po obiedzie pomyć ,po swojemu
naczynia,lub córka coś każe swemu mężowi zrobić.Oj myślę,cały tydzień pracuje,
to ja to szybko zrobię ,niech sobie posiedzi...To taką burę dostaję...Uparta
jestem.Taka matka Polka -wszystkim dogodzić!!!Numer mi zięć wywinął,przed
Sylwestrem ,poszedł do fryzjera i mnie umówił na wizytę....A tu tyle pracy -
szykowały się dzieci na prywatkę ,to sałatka ,to ciasto ,chciałam córce pomóc.
Przecież zostawałam w domu z wnuczką ,oni wyjeżdzali ,po co mi fryzura????
Powiedział mi ,że tam jest dziś miejsce dla kobiety -nieważne czy idę ,czy
zostaję.No i siedziałam u fryzjera jak na szpilkach. Dom i kuchnię zastałam w
pełnym porządku ,oni przygotowani...Więc co jest ze mną, nigdy się nie
nauczę????

[leontynia]

Reginko moj mlodszy syn powiedzialby tak...
"Mama wrzuc na luz"
))))

[wiktoria53]

Ja powiem tak: jeżeli kochamy to co robimy a wiemy,że robimy to dla tych,
których kochamy i kochamy też siebie(na końcu wymieniłam)to wszystko da się
pogodzić i wszyscy będą zadowoleni.Pracujmy na mniejszych nieco obrotach, nie
przejmujmy się drobiazgami, nie latajmy wiecznie ze ścierką. Tak jak leontynia
napisała DAJMY SOBIE LUZ.

[regine]

A Ty myślisz ,że mało razy tak słyszałam:
"Mamuś, wyluzuj trochę,spoko!!!"A potem zdziwione ,pytają-"mamuś,jakiego ty
żargonu używasz??? Oj te dzieci..i my głupie matki...(przepraszam ,za głupie)...
Każda ma swój sposób,żeby im dogodzić...
Jak to matka)))

[august2]

Bardzo ladnie siebie chwalicie..

To moze i ja pochwale siebie.
Moj mlodszy syn zawsze mowi
ze ja jestem jego najlepszym przyjacielem.

Tyle mam roznych obowiazkow ze tez chcialbym
kiedys "sie wyluzowzc"... moze jeszcze nie dzisiaj
ale kiedys..

[wiktoria53]

Auguście,jakie to wielkie szczęście móc usłyszeć od własnego dziecka,że jest
się jego najlepszym przyjacielem.Pozdrawiam.

regina

[w5w7]

Regina, pozazdroscic zięcia. Widac normalny facet z niego skoro Cię zmusil do
fryzjerki w Sylwestra. I tak powinno byc. Czas "wrzucic na luz". Dorosłe dzieci
doskonale sobie bez naszego matkowania poradza, a my mamy wreszcie czas na
swoje życie.
Pozdrawiam.

[regine]

[regine]

Wypsnęło mi się przed czasem-przepraszam))
Auguście ,też te słowa ,jakże miłe dla ucha słyszałam nie raz,
Jestem matką teściową ,przyjaciółką i koleżanka.
Dzieci(w tym i zięć),są już dorosłymi ludzmi,ale w domu panuje tak
wspaniała atmosfera,pełna szczerości ,miłości i humoru.Znamy się jak "stare
konie",widzimy na swych twarzach wszystko :radość ,ból,czy inny sygnał ,że coś
jest nie tak.Nie musimy nawzajem niczego ukrywać,po prostu nie da się.
Nawet jak ma to być jakiś psikus ,widzę w ich oczach ,takie dziwne iskierki...
Druga córka jes zupełnie inna ,bardzo poważnie podchodzi do wszystkiego i
takiego ma życiowego partnera.Mam 2 dzieci, a są tak różne:jak białe i czarne.
Ale są super!!!Wszystkie ,to dzięki mim jestem z Wami dziś,one mnie
zmobilizowały,do pracy na forum,do choćby takiego kontaktu z ludzmi...
Więc dziewczyny i chopcy cieszmy się ,że nasze dzieci są takie ,a nie inne...

[maria581]

Klaro!Protestuje przeciw okresleniu"Babcio-Matko-Silaczki.Wcale sie tak nie
czuje.Opieka nad wnukami jest dla mnie kolejna rola(po obowiazkach
zawodowych,po roli zony i matki)do spelnienia.Zajmuje sie tylko dziecmi.Mam
czas dla siebie:czytam,spotykam sie ze znajomymi,troche maluje,czasami chodze
do kina czy teatru i na wystawy.W tym co robie nie ma nic z heroizmu a wlasnie
z heroizmem kojarzy mi sie silaczka.Uwazam ze rodzina powinna sobie pomagac i
niech to bedzie pomoc bezinteresowna bez oczekiwania na rewanz.

[danurn]

Moja znajoma bardzo angażuje się w pomoc dorosłemu dziecku i spotykają ją
afronty z tego powodu, ale nie potrafi spasować i poczekać z pomocą do czasu aż
ją poproszą o pomoc. Okazuje się że taka postawa jest bardzo częsta.

[kryzar]

podrzucam temat, bo w świąteczno-noworocznym okresie może być aktualny. A pomoc
trzeba dawkować rozsądnie to i rodzina, także dzieci docenią.