dzieci

[wenecka]

intuicyjnie czuje, ze dzieci są w życiu ważne. ale nie chce ich urodzic. nie
chce adoptowac całkiem obcych, bo gdy beda powaznie chore, okaze sie, ze moge
byc bezsilna, bo komorki z moich tkanek mogą nie pasować do dziecka, nie będą
miały zgodnosci genetycznej. przynajmniej z jednej strony taki support byłby
potrzebny. albo bardzo dobra zgodnosc genetyczna, ale dzieci nie wybiera się
badaniami medycznymi a sercem, nieprawdaż?
no wiec potrzebny jest rodzic, ojciec dzieci posiadający. cóż z tego, kiedy
to zawsze matki mają opieke nad dziecmi. faceci mają łatwiej.

Ty poważnie?

[ludzik_ten_sam]

W przypadku choroby jego dzieci też nie pomożesz (jeśli Cię dobrze
zrozumiałam). Osobiście - chcę, ale chcę też wychować je z ich tatusiem, którego
jeszcze nie ma

I...zawsze mogę być świetną ciocią dla siostrzenicy, małych kuzynków. Staram się.
Nie jest chyba najgorzej, bo jedno z nich: - Chodź, pójdziemy do nich, dadzą
nam jeść, pić )

Czyli - nie wiem, co zdarzy się w moim życiu dalej. Na razie bardzo doceniam te
małe berbecie, które dzwonią do mnie i mówią: "- Powiedzieć Ci coś śmiesznego?
Dwa kwiatki lecą kranem". Jak znajdę tatusia moich dzieci, będę wiedzieć,co
dalej. Na razie jest tak. Nie na co dzień i zabawnie.

mając dzieci

[burykrow]

z czasem musisz się liczyć z faktem pozostania babcią, nie wszystkim to pasuje

p.s.

[ludzik_ten_sam]

wolałabym, aby płynęła w nich moja krew. w oczach siostrzenicy widzę troszkę
siebie - niesamowite poczucie wspólnoty.

podziwiam ludzi, którzy decydują się na rodzinne domy dziecka. to już jest
misja. oddać swój czas, siebie dzieciom. Anna Maria Jopek w "Demonach wojny"
(filmu nie znam) wzruszająco śpiewa o dzieciach (nie mogę znaleźć linka, trudno)

[wenecka]

tez bym chciala, zeby plynela w nich moja krew, ale nie chce ich nosic w
brzuchu. teraz to nawet nie sam poród mnie przeraza (od 5 roku zycia), ale
noszenie dziecka w brzuchu, zwłaszcza, gdy już bedzie duże, mogłabym nosic do 5
miesiaca, potem niech je nosi ktos inny, a potem moge je urodzić.

dlatego moge miec przysposobione dzieci, ale takie, które maja co najmniej 1
rodzica biologicznego, który je wychowuje. na zapas, na wypadek własnie
choroby. czyli ojca, bo jak ja mam być biologiczna, skoro mojej krwi w nich nie
będzie? na boga, czemu tylko kobiety moga zachodzic w ciaze, to jakas farsa,
pomyłka. reklamacja!

[herezja]

A czemu właściwie to noszenie cie przeraża? Bo poród to rozumiem, ale noszenie?

[monikson]

O masz, ale walnęłaś z samego rana...
Ja z każdym dniem coraz bardziej się boję ew. macierzyństwa. Jeszcze pół roku
temu byłam pewna że jestem gotowa a teraz... nie wiem.
Teraz się boję a za 10 lat, kiedy już będzie za późno będę pewnie żałować...

Ale tak jak mowisz, dzieci sie nie wybiera na rozum...

[monikson]

> O masz, ale walnęłaś z samego rana...

I nie wiem dlaczego napisałam o tym że z rana Ty pisałas to wieczorem a ja
prawie o 15-tej
mam genialne poczucie czasu ;D

[wenecka]

dzieci sie wybiera rozumem, okoliczności ich powstania i wejscia w nasze zycie
również, ale inne kwestie mozna. niestety na razie moj rozum nie potrafi dac
sobie rady z tym co chce, a tym co mozliwe i niemozliwe. nie wiem jak to
rozstrzygnać. a żałować też nie chce.

[anula36]

zawsze mowilam ze najlepiej wpasc w liceumUnika sie potem takich dylematow przed 40-tka, bo wlasnie zostaje sie babcia Albo kombinuje jak nie zostac.
Zreszta mysle ze jesli naprawde chce sie miec dzieci to sie zagryza zeby, lapie tatusia, robi, rodzi i wychowuje. A takie opowiastki w stylu " chcialabym miec dziecko ale..." to tylko zgrabna wymowka zeby bezdzietnie doczekac menopauzy i wreszcie moc odetchnac z ulga.

[ekitlinska]

> dziecko ale..." to tylko zgrabna wymowka zeby bezdzietnie doczekac menopauzy i
> wreszcie moc odetchnac z ulga.


tak, wszystko odbedzie sie bez swiadomie podjetej dezycji i wtedy nie bedzie
dylematów. pozostanie tylko przysposobienie dzieci nieswoich i już. no kiedy
wreszcie ta menopauza! )))

[anula36]

myslisz ze ktos kto jakies 30 lat migal sie od dzieci wlasnych az sie rwie do
przysposabiania cudzych???

[wenecka]

a czemu nie?
słuszne spostrzezenie. byle zatem do menopauzy

[altu]

a propos menopauzy.
słyszałam od lekarki opinię, że kobieta, która nie rodziła dzieci, o wiele
gorzej przechodzi menopauzę niż kobieta, która urodziła..
więc - zeby uniknąć wszystkich skutków ubocznych menopazuy - należy jednego
dzieciaka urodzić. co najmniej jednego

[wenecka]

tak, ja slyszalam, ze po ciazy i inne procesy w organizmie sie poprawiaja. tym
niemniej czesc rzeczy moze sie pogorszyc. mam kolezanke chora na cukrzyce. i
dla niej i dla dziecka ryzykowne. mimo to ryzykuje.

[altu]

ja tam bym dzieci chciała mieć. mogą być nawet 3 sztuki.
chętnych na ojca też by się znalazło

ale.. jak zwykle są jakieś ale..
boję się, że nie podołam finansowo..
że stracę pracę, i boguducha winnym dzieciakom życie popsuć.
że nie będę mogła dać im tego, co najlepsze..
że ojciec dzieci nie będzie dla nich wystarczająco dobry, albo że może
odejdzie..
jakieś te moje obawy takie absurdalne są. i pewnie gdyby tylko zmienić moje
podejście to już dawno byłabym mamuśką..
fajnie by było..

[wenecka]

no wiec tez mam mniej wiecej podobne. moja kolezanka, która dzieci rowniez nie
posiada twierdzi, że to z egoizmu takie mysli sie biora. po czesci jestem
sklonna przyznac jej racje.

[altu]

coż.. każdy z nas jest egoistą..

ale skoro mi ledwo starcza na życie, to mam na świat sprowadzać jeszcze jednego
obywatela? któremu niejako z racji stanu (ta niewinność, przyszłość narodu,
bezbronność itp) przysługuje większa porcja żywnościowa (no, może nie od razu,
ale z czasem)..
jak wiadomo - głodna altu to zła altu. tym bardziej altu jako matka

[anula36]

czymze to moze byc w porownaniu z altu ofiara przekoszmarnej z bezdzietnosci
menopauzy

[altu]

oj, tak..
altu jako ofiara przekoszmarnej menopauzy bedzie okrutna
juz teraz altu okrutna jest jak ma zwykle pms

[bosz.. sama nie czuje, kiedy rymuje..[

[wenecka]

wydaje mi sie, że łątwiej łagodzić obecnie skutki podłej menopauzy (odpowiednia
farmakologia) niz np. zmiany w organizmie po ciazy, przy czym nie mam tu w
ogole na mysli zmian w wygladzie. ale np. w drogach rodnych, w odcinku
ledzwionym (dyskopatie i zaostrzenia - a tego nie leczy się farmakologia, w
stanach beznadziejnych tylko operacyjnie). nie jestem lekarzem, wiec sie dalej
nie madrze. to było moje subiektywne zdanie.

[herezja]

Ostatnio mi sie instynkt macierzyński mocno uaktywnił, ale...
Byłam właśnie przez 2 tyg u dzietnych znajomych i siłą rzeczy przyjrzałam sie
co oznacza rodzicielstwo.
Nie wiem, czy starczyło by mi cierpliwości do wychowywania dziecka, do
bezustannego pilnowania, wyjmowania z rączek przedmiotów brudzących wściekle
lub niebezpiecznych, do biegania za dzieckiem niejadkiem z talerzem jedzenia,
do pocieszania, rozbawiania i zajmowania sie nim 24h/dobę.
Boje sie, ze bym sobie nie poradziła.

[wenecka]

ja Cie widzialam na zywo w akcji z dzieckiem - dalabyś rade. jesli Ty bys nie
dała rady, to kto? za to ja jestem kompletnie przeciwny biegun, 2 lewe, a moze
nawet 3 lewe rece do dzieci.

[herezja]

wiesz co innego pobawic sie godzinke lub dwie, a co innego miec do dziecka
cierpliwość 24 h/dobę
Ale moja dzieciata kumpela mowi, że jak sie ma własne dziecko, to sposób
myslenia o tym diametralnie sie zmienia. Podobno, na razie nie bardzo jej
wierze

[zeppelia]

a ja widziałam, jak Wenecka widziała, jak ogarniasz 3-letniego szatana i
zapewniam Cię, że się nadawywujesz
Zmienia się, zapewniam. Ja nie przepadałam za dziećmi, w zasadzie nadal nie
przepadam, z wyjątkiem tego jednego, które miało okazję wchodzić Ci na głowę

[czarny.onyks]

własnie coś mi się przypomniało
nie rozumiem tego biegania za dzieckiem z talerzem...
każdy dzieciak w końcu zgłodnieje
zwłaszcza, jeśli nie będzie sie go dokarmiac po drodze słodyczami...

[herezja]

hmm tylko kiedy zgłodnieje, to czy zje to wszystko co powinno? natura naturą
ale chyba małe dziecko nie jest w stanie, nawet intuicyjnie zapewnic sobie w
miarę sensownej diety - zje co mu smakuje, a resztę wypluje albo rozrzuci
dookoła Dzieciaci - prosze sie wypowiedzieć jak to jest z tym karmieniem

[altu]

tia.. ostatnio jakoś zbyt często wpadam na "supernianię"
i jak widzę te rozwydrzone dzieciaki to mi..
ech..

z drugiej strony.. kiedyś napisałam (i podtrzymuję..), że na dzieci to się
powinno mieć certyfikat - najpierw testy psychologiczne, i takie tam, a potem
dopiero zezwolenie na posiadanie dzieci..
wiem, zupełnie do rzeczywistości nie pasuje, ale cóż..
jak widzę patologie i małolatów (obu płci) w autobusach rzucających mięsem to
mnie trafia..
tym bardziej, że kiedyś coś z pedagogiką miałam wspólnego..

[czarny.onyks]

a ja się boję, że nie zdążę....

wskazówki zegara nieubłaganie odmierzają czas
lub że z innych powodów nie będzie mi dane...