Im starszy tym bardziej wybredny...

[jedzoslaw]

No właśnie... Też to u siebie zauważyłem. Ostatnio przedstawiono mi dziewczę w
ramach tzw. pomocy dobrych ludzi i... nie zaiskrzyło. Po prostu jakoś to nie
to. Podejrzewam jednak, że jeszcze 8-10 lat temu nie byłbym aż tak wymagający.
A teraz... Tylko, czy powinienem działać wbrew sobie? Tracić czas na
poszukiwanie w tej osobie oczekiwanych walorów, kiedy od razu widać, że to nie
to? Najgorsze jest to, że skojarzyłem dwie pary, które obecnie są szczęśliwymi
małżeństwami, a gdy ktoś usiłuje mnie z kimś skojarzyć to guzik z tego. Mam za
to kilka dobrych koleżanek, które kiedyś miały być "moje". A może to ja za
bardzo przebieram? Czy Wy też tak macie? Wg powszechnej opinii single zwykle
są zbyt wybredni.

[aretah]

to się zgadza. Przynamniej u mnie. Zauwazyłam, ze wymagania
wzrastają albo też zmieniają się. Po prostu na inne cechy zwracam
uwagę. No i nie tak łatwo się zakochac. jakas taka bardziej
ostrożna jestem niż kiedys. I ten strach przed zmianami w moim
ustabilizowanym życiu...

[aleola1]

z jednej strony jak juz liczymy ze zaiskrzy to powinno to nastapic
spontanicznie, chociaz i w znajomosciach wieloletnich
przyjacielskich tez potrafi nagle zaiskrzyc, ale to wszystko sa
procesy spontaniczne, z drugiej strony nie warto przekreslac kazdego
po 5 min rozmowy, a z innej tej ktora dla mnie jest najbardziej
trafna to przede wszystkim nie podchodzic do nowych osob jako
potecjalnych kandydatow bo w ten sposob to od razu czlowiek idzie na
spotkanie jakis taki w zbroi i z nastawieniem ze na pewno nie...

no a ze z wiekiem co raz bardziej wybredni jestesmy, to chyba fakt,
dojrzewamy, mamy za soba doswiadczenia wiec poprostu wiemy czego
chcemy, no chyba ze nie wiemy? wiemy?

a po za tym czy przy poprzednich zwiakach ktore byly istotne w twoim
zeyciu nie miales od poczatku jakiegos przeciucia ze to bedzie ktos
wazny w twoim zyciu? bo ja tak mialam.

[anula36]

a czy chociaz raz w zyciu poczules "to"? czy to tylko wyimagonowana wizja zainstalowana w glowie w celu unikniecia jakichkolwiek blizszych kontaktow z licznymi potencjalnymi kandydatkami?
Jak sie juz ruszy z miejsca to model zawsze mozna zmienic na lepszy.

[jedzoslaw]

> a po za tym czy przy poprzednich zwiakach ktore byly istotne w twoim
> zeyciu nie miales od poczatku jakiegos przeciucia ze to bedzie ktos
> wazny w twoim zyciu? bo ja tak mialam.

Jeśli pośród różnych układów związkoidalnych i związków niedoszłych mam znaleźć
te najistotniejsze, to raczej takie przeczucie było. Być może zbyt dużo
oczekiwałem na początku, ale podejrzewałem, że coś może (mogłoby) z tego być.

> a czy chociaz raz w zyciu poczules "to"? czy to tylko wyimagonowana wizja zains
> talowana w glowie w celu unikniecia jakichkolwiek blizszych kontaktow z licznym
> i potencjalnymi kandydatkami?
> Jak sie juz ruszy z miejsca to model zawsze mozna zmienic na lepszy.

Owszem, poczułem owo "to". Inna sprawa, że czułem to w stosunku do tych,
które najczęściej tego nie odwzajemniały. A z tymi modelami to nie jest tak
łatwo. Pozostaje niesmak, że komuś zrobiło się daremną nadzieję.

[anula36]

ale w jaki sposob masz sie dowiedziec CZEGOS REALNEGO o zwiazku, jego radosciach i ograniczeniach nie bedac w zadnym? Z forum?

[jedzoslaw]

anula36 napisała:

> ale w jaki sposob masz sie dowiedziec CZEGOS REALNEGO o zwiazku, jego radoscia
> ch i ograniczeniach nie bedac w zadnym? Z forum?

Trudno powiedzieć, ze nie byłem w związku. Jakiś tam istniał, tyle że
średnio udany i trwały. Za resztę wystarczy mi tzw. wieść gminna od ludzi.

[czandri]

Też tak mam, może zbyt wiele oczekuję. Pisałam o tym dziś na forum randek z
internetu, na które się jakiś czas temu wpisałam. I żałość i trwoga mnie
ogarnęła , jak zaczęły chłopy do mnie pisać. ( nie wszystkie- to trwoga, ale
tzw. "większość"). Teraz chyba zwracam uwagę na więcej rzeczy. I też boję się
chyba tak do końca "rozburzyć" na nowo w miarę już poukładany i choć pusty, to
już jakoś znajomy i oswojony świat.

[bellisprimum]

ja wybrednam zdecydowanie, wielu twierdzi, że dlategom sama
ale... czasem po prostu jest to coś i tyle, tak przynajmniej uważam,
a jak nie ma... trudno życie, to tylko życie

[color]

skoro sobie stawiam wysoko poprzeczkę

[metaxxa1]

to i innym mam prawo stawiać

a na te wyższe wymagania wpływa nasze doświadczenie życiowe , z
reguły tzw. błędy przeszłości i zasada ograniczonego zaufania;

dla mnie ważna jest intuicja, po latach okazywało się,że należało
brać pod uwagę pierwsze wrażenie

[color]

metaxxa1 napisała:

> po latach okazywało się,że należało
> brać pod uwagę pierwsze wrażenie

mam podobnie... tylko czemu czlowiek taki przekorny i brnie tam, gdzie nie
powinien ? ) (raczej w czasie przeszlym...)

[metaxxa1]

jak ćma do ognia leciałam,ale poparzone skrzydła dały w końcu do
myślenia

[felerynka]

mam inny problem. Strach. Potrzebuje podjąć decyzję, ale tak się
boję, analiza SWAT nie pomogła.Chcę zmian -nie chcąc ich
jednocześnie. Paradox we mnie, czy jak..to nie jest wygoda, 5 lat to
sporo by się nauczyć samotności, wolności i własnego bezpiecznego
świata, świata bez emocji. Dlatego teraz mnie przerażają ,
emocje..decyzje. Chce zasnąć, uciec.Wiem że to mało dorosłe, ale
wypracowałam sobię metodę przez lata by przetrwać. i trwam. a ON
chce zmian.Chce wszystko. To nie ludzkie, a może zbyt ludzkie. Do
tej pory traktowałam ludzi powierzchownie i cholera jasna! chce aby
tak zostało! chyba..

a wiec...

[color]

wychodzi na to, ze jednak niektore single maja sie calkiem dobrze

[leelee74]

zdecydowanie tak. poza tym utraciłam wiarę w stałe związki - długie... a może to
tylko mój opór wewnętrzny by nie dopuścić nikogo bliżej do siebie i nie narazić
się na ponowne zranienie - sama niewiem. faktem jest natomiast , że ładuję się
zwykle w związki krótkie, z góry skazane na porażkę z założenia , że lepiej
krótka chwila przyjemności niż nic. Jednak jest jedna rzecz, której się
nauczyłam - nie oceniam od razu danej osoby w kategorii zaiskrzyło lub nie, bo
moja wybredność zaczęła dotyczyć bardziej charakteru niż wyglądu zewn., a ten
poznaję zazwyczaj po paru spotkaniach, choć czasami od razu wiem, że ten ktoś
wogóle mi nie odpowiada. staram się jednak nie tracić nadziei na spotkanie
właściwego człowieka.

[menk.a]

Przecież jak byłeś dziecięciem wszystko co popadło pchałeś do dzioba
(tudzież w inne otwory). Z czasem nauczyłeś się, że nie wszystko się
nadaje, a nawet jeśli się nadaje to nie wszystko Ci smakuje.
Tak samo z ludźmi. Niby by się nadawali, ale jednak nie smakują tak,
jak byśmy oczekiwali.
Gdzieś przeczytałam, że z ludźmi jt jak ze sztuką: w miarę
poznawania i obcowania coraz rzadziej podoba nam się kicz.
Dobrze to czy źle.. każdy sam ocenia

Wybredna?

[glos_z_offu]

Nie. Ale wiem, czego (kogo) szukam. Jakie warunki maja być spełnione, aby było
buuum Wygląd gra rolę, ale będzie niczym bez inteligencji i takich mało
ważnych tam. Oczytania np. No i patrzę na nogi. Jakoś tak wydaje mi się to ważne
u mężczyzny. No i uszy. By słuchały.

[dobrotka06]

Jedzosław, nie daj się. Z wiekiem po prostu bardziej się wie, czego
się chce. Z tego wynika, że takie późniejsze związki mają większe
szanse na długie przetrwanie Nie daj też sobie wmówić, że nie da
się określić w 5 minut czy to nie jest to. Jedno na pewno się da -
że to nie to. Jeśli nie jesteś pewien, że to absolutnie nie to
dopiero sprawdzaj dalej. W innym przypadku szkoda czasu. I nerwów.

Ach, to swatanie Ja też to ostatnio przesżłam. Straszne!
Szczególnie kiedy obie rodziny oraz ewentualny kandydat uważają, że
właściwie nie mam prawa głosu, albo inaczej - powinnam się z miejsca
zachwycić. Błe... A ja tam swoje wiem. Wiem na przykład, ze muszę
się przy facecie czuć swobodnie, muszę móc być sobą żeby cokolwiek z
tego wyszło. I chyba muszę się z nim po prostu choć trochę
zaprzyjaźnić. W wielkie BUM w moim pzypadku nie wierzę. Zbyt mam
rozwinięty system samozachowawczy

Chcę zmienić swoje życie. Chcę się nim dzielić. Nie mam singlowskich
obaw o zburzenie porządku bo wiem, że wygodnie może być również we
dwoje. Nie wiem tylko czy znajdzie się ktoś kto będzie chciał z tego
skorzystać i będzie wiedział, albo chciał się dowiedzieć jak to
zrobić....

[marzenaj1]

Wydaje mi się, że teraz dopiero wiesz czego tak naprawdę potrzebujesz i
oczekujesz od drugiej osoby. Być może właśnie dlatego czym później tym trudniej
znaleźć, bo coraz częściej włącza się rozum?

Czy ja wiem..

[9b9]

Teraz mieszkam z dziewczyną którą znam od roku, a jeszcze ze trzy
miesiące temu nie przyszło mi do głowy na nią spojrzeć. Różnie bywa.
Dasz radę.
pzdr.

[samotne_miau_miau]

9b9 ciekawe to co piszesz, ciekawe...A może to akt desperacji? Jakoś nie wierzę
w to, że ktoś na kogo nie chciałeś nawet spojrzeć teraz mieszka z Tobą...

[mort_subite]

samotne_miau_miau napisała:

> (...)Jakoś nie wierzę
> w to, że ktoś na kogo nie chciałeś nawet spojrzeć teraz mieszka z
Tobą...

Uważasz, że to niemożliwe? Doświadczenie osobiste uczy, że czasem
wystarczy kogoś lepiej poznać, wyjść w swoim postrzeganiu tej osoby
poza "zewnętrze", by odkryć w niej coś fascynującego. Coś, co może
(choć oczywiście nie musi) prowadzić także do zamieszkania razem.

[9b9]

Nie wiem czy to tak działa.
W kontekście wątku podałem przykład raczej obniżania standardów.
Miau-miau: Bez paniki. Życie nie jest proste. Nikt tego nikomu nie
obiecywał.

[mort_subite]

9b9 napisał:

> Nie wiem czy to tak działa.

Zapewniam Cię, że czasami tak działa
Oczywiście nie zawsze (a może nawet i niezbyt często), ale zdarzają
się takie przypadki - powyższe wynika właśnie z doświadczeń jak
najbardziej osobistych. Stąd mogę się wypowiedzieć z dużą dozą
pewności

> W kontekście wątku podałem przykład raczej obniżania standardów.

No to małe niezrozumienie mi się wkradło w poprzedni post. Co w
najmniejszym stopniu nie zmienia tego, co w nim napisałem

[emzecik]

poprzebierasz, aż dojdziesz do punktu krytycznego i zaczniesz brać co leci ;]
po czasie jakimś zmądrzejesz na nowo i wybierzesz kogoś wartościowego,
z kim niekoniecznie od razu zafazujesz

[laptopek]

kiedys mialo sie chlopaka tak do chodzenia, teraz na potencjalnego
patrze jak na meza i ojca. no i czy to ze ktos pali, pije i w wieku
40 lat jest goły i mieszka z mamusia i nic nie umie to jest
wybrzydzanie? szukam kogos podobnego kto jest samodzielny, ma stala
prace, mieszkanie itp. i wcale to nie jest materializm.

byle jaki byle by był? eee.... chyba nie o to chodzi

[pomysl.po.wypiciu]

no tak mieszkanie ktores z musi miec zeby mozna bylo spokojnie sie
seksisc

[aleola1]

e tam seks w miejscach publicznych (patrz winda, przymierzalnia w sklepie,
ciemna brama) jest bardzo ekscytujacy...

[pomysl.po.wypiciu]

tak?? napiszesz cos o tym??

[aleola1]

nie bo jak bede chciala kiedys robic kariere polityczna to to wyciagniesz i nie
wygram wyborow czy cos

[samotne_miau_miau]

Jesli obniża się standardy to dla mnie jest równoznaczne z poddaniem się, z
utraceniem wiary w to, że znajdziesz kogoś fajnego.
Ja nie będę obniżać standardów bo mam zamiar z tym kimś związać się już na
dobre.I wolę być sama niż z kimś kto odpowiada mi "średnio" lub wmawiając sobie,
że miłość do nas przyjdzie z czasem.
Myślę,że należy pamiętać iż od jakość ludzi z którymi jesteśmy zależy jakość
naszego życia (nie w kontekście materialnym oczywiście).

[niebo34]

Z wiekiem zaczyna się lepiej znac siebie samego. I wie się czasem od
pierwszego widzenia czy Ktoś jest w moim typie czy nie.

[dominika.ka]

ja też ostatnio ciągle słyszę od znajomych koleżanek, mężatek, że
mam za duże wymagania. mam 30 lat i jestem singlem z własnego wybou
(zrezygnowałam z 9 letniego związku)od roku. nie sądzę jednak żeby
to że jestem sama (ja nazywam to samodzielnością) wynikało
z "wybrzydzania". Raczej chodzi o rozsądek i pewną dojrzałość. nie
mam ochoty kogoś "ciągnąć" za sobą. Mnie też próbowano skojarzyć ale
nie skończyło się to happy endem facet okazał się totalnym
egoistą. No cóż... kto powiedział, że życie jest proste?!

[apple.pie]

czy jestem wybredna hmmm, problem mam w tym, że jak ktoś mi się
spodoba, to cała reszta nie liczy się, mam klapki na oczach, a jest
ktoś taki od dłuższego czasu i nie wiem chyba tracę czas bo z tego
nic nie będzie.

[pink.freud]

Nie bardzo rozumiem. Wymagania to mogą rosnąć do 25 lat, bo możesz przebierać. Później masz ograniczony wybór z tego co nikt nie chciał lub się nie nadawało. Trudno więc mówić czy ktoś jest wybredny czy nie, raczej mało elastyczny czy realistyczny.

[cafe_girl]

pink.freud napisał:

> Nie bardzo rozumiem. Wymagania to mogą rosnąć do 25 lat, bo możesz
przebierać.
> Później masz ograniczony wybór z tego co nikt nie chciał lub się
nie nadawało.
> Trudno więc mówić czy ktoś jest wybredny czy nie, raczej mało
elastyczny czy re
> alistyczny.

przyszedł pink.freud i sprowadził wszystkich na ziemię

[pink.freud]

Po co dorabiać teorię jak masz wybór pomiedzy ślepym a kulawym?
Logicznie byłoby skalkulować co ci się bardziej opłaca. Oprócz małego wyboru dochodzi jeszcze kwestia wieku u kobiet. Przez pewien okres są słodkie ale później kwaśnieją. Kiedyś małżeństwo to była transakcja wiązana. Brałeś słobie słodkie dziewczę ale musiałeś sie z nim użerać do końca życia. Dziś możesz je sobie wymieniać ale od początku nie jest już takie słodkie i raczej mało pożyteczne

[dobrotka06]

Głupie gadanie Pink. Owszem, przed 25 masz do wyboru powiedzmy 100
surowych, zielonych, niedorobionych jednostek. Potem zostaje ci
kilka, które czekają aż dojrzeją i kilkanaście, które wypadły z
nieudanych związków podjętych w eforii i opartych na wielkich
nadziejach. I wiesz co Ci powiem? Dopiero wtedy masz wybór. Bo co z
tego, że z tych 100 zrobi się dajmy na to 50? Ale to są ci, którzy
wiedzą czego chcą, mają jasno sprecyzowane oczekiwania a
jednocześnie z reguły nie są tak czarno_biali w postępowaniu czyli
właśnie wtedy stają się elastyczni i właśnie realistyczni. A
problemy z poznaniem się wynikają z tego iż ci dojrzalsi mają raczej
mniej czas na włóczęgę po "towarzystwach", więcej obowiązków
nietowarzyskich i lubią spędzać czas robiąc to, co lubią a nie
wszsytko jedno co, co akurat ogranicza teren działania do nisz
związanych z pasją lub zainteresowaniami. No i co? I tak jest
lepiej. Bo, przekornie, masz wtedy większe szanse znaleść kogoś kto
będzie do Ciebie pasowął. Bo oboje już wiecie co lubicie, nie
jesteście na etapie testowania wszystkiego jak leci i nie okaże się
po jakimś czasie, że jedno właśnie kocha łazenie po górach a drugie
woli smażenie się na plaży. Dlatego zdecydowanie NIE NALEŻY spieszyć
się z wyborem partnera. Szybko, w tym wypadku, bardzo rzadko znaczy
dobrze.

Pozdrowienia dla wszystkich wybrednych, czekających, szukających,
samotnych z wyboru i z konieczności, samotnych rodziców i wszystkich
tych, którzy ŚWIADOMIE chcą sobie wybrać partnera-kę nie tylko do
seksu i pokazu ale przede wszystkim_ do życia. I powodzenia! (sobie
też ))

[samotne_miau_miau]

Dobrtoko, bardzo podobała mi się Twoja wypowiedź. Podpisuję się pod nią Równa
z Ciebie babka. Do Pink Freuda-trochę przegięłeś z tym stwierdzeniem, że po 25
zostają "niedorobki" ujmując krótko. Znam wiele osób którym nic nie brakuje i
mają 25+.
Grunt to wiedzieć czego się chce a nie brać to co się napatoczy.

[pink.freud]

Żyjesz w świecie, który jest karykaturą normalnego życia, dlatego tak piszesz
Człowiek nie powinien się spieszyć tylko rozważnie wybrać, najlepiej po 30stce, jeszcze lepiej po 40stce a ci najbardziej rozważni po 50tce)) Jakbym się Ciebie zapytał w jakim wieku powinno się zakładać rodzinę to podałabyś mi swój, bo wcześniej byłaś głupsza
Kobiety mądrzeją dopiero po założeniu rodziny, urodzeniu i wychowywaniu dzieci. Po 25 roku stare panny rozwijają się tylko we własnym wyobrażeniu, w rzeczywistości dziwaczeją.

Oj pinki

[9b9]

Towar z odzysku też może być całkiem dorzeczny. U ludzi ja np.
nawet wolę.
BTW z tym wyborem w wieku 25 lat to raczej jest inaczej. Mniej
więcej w tym okresie dopada Cie zaraza pod tytułem miłość (inne
wersje: zakochanie, zauroczenie itp.) i wybór się dramatyczne zawęza
do jednego desygnatu. Zwłaszcza jak do tej zarazy dojdą jeszcze dwie
kreski na teście ciążowym, a to w tym wieku nagminne.
Za to 10 lat później jesteś już mądrzejszy. I Twoje partnerki też,
niezależnie od tego czy są po rozwodzie, czy nieudanych
nieformalnych związkach.
Świat nie jest czarno-biały

[metaxxa1]

podpisuję się oburącz pod 9B9;
dodam tylko,że ja wolę dobry towar z odzysku niż starego kawalera
sfrustrowanego trzymaniem się maminej spódnicy ( to najbardziej
wybrakowany towar,który szerokim łukiem omijam)