Lekarstwo poszukiwane ...

[kalina_k]

na stan beznadziei ducha:
- gdy prywatne życie nie istnieje, zaczynasz czuć że pasożytujesz na życiu i
problemach innych,
- brak ci satysfakcji z wykonywanej pracy, szczególnie że nie czujesz się w
niej dobrze,
- nie masz w sobie pomysłu na zmianę tej sytuacji od lat.

Najgorsze zaś, że obiektywnie nie można narzekać, bo w tym pokręconym życiu
innym jest zdecydowanie gorzej. Trzeba po prostu żyć, tylko niestety jest
coraz trudniej odnaleźć się w tym.

Co można zrobić? Jak pomóc sobie?

[pomysl.po.wypiciu]

mozna sie polozyc na podlodze; wlaczyc sobie ostatnia plyte
cocorosie, jakakolwiek sigur ros, helios, joanny newsom czy co tam
sie lubi
polezec, porozmyslac, napic sie alko np nalewki morelowej
i od jutra ukladac sobie zycie od nowa, malymi kroczkami bo zadna
rewolucja nie jest wskazana

[samotne_miau_miau]

Mnie też jakoś wzięło...Na wieczorne dołki najlepszy jest sen. Jak
to śpiewa Lady Pank "Ci którzy mają dość idą spać..."

[mumuja]

o tak, puścić sobie płytę z najlepszymi miłosnymi kawałkami, napić
się likieru mlecznego na bazie żołądkowej gorzkiej, potańczyć i
wyśpiewać, co cię boli, a potem przyznać się do swej bezsilności i
brać się za to, co możesz zmienić. Kurczę, 12 kroków ma coś w
sobie...

[mumuja]

niewielu ludzi żyje tak, jakby chciało.
Ale czy wielu z nich wie, co by chciało? To jest fundament do zmian.
Nie każdy będzie mógł być milionerem z domem z basenem, ale można
żyć zgodnie z blskimi sercu zasadami, wartościami i nie zgadzać się
na zmianę kierunku. Poszukać fajnego zajęcia, którym zajmują się
fajni ludzie.
Co to znaczy, że prywatne życie nie istnieje?

[cafe_girl]

mumuja napisała:

> niewielu ludzi żyje tak, jakby chciało.
> Ale czy wielu z nich wie, co by chciało?

I chyba o to właśnie chodzi - wiedzieć czego się chce.. a potem
tylko (albo aż) codziennie zrobić chociaż jeden mały krok w tym
kierunku.
Wszystko podobno zaczyna się od tęsknoty.

[cervesa]

Też,tak pomyślałam..co to znaczy brak prywatnego życia.Brak przyjaciół i
własnych zainteresowań czy brak faceta,narzeczonego,męża i dwójki rozkosznych
dzieci (zaznacz co chcesz)

[ta_ann]

technika "kartka i ołówek". spisujesz wszystko,
co przyjdzie ci do głowy w temacie "co mogę
osobiście lub prosząc i otrzymując pomoc zmienić".

kartkę odkładasz i sięgasz do niej po dniu, dwóch
wywalając pomysły nierealne, dopisując coś etc.

realizujesz po kolei

ufam pisaniu - szalenie porządkuje myśli

jeśli sama nie dasz rady - psychoterapia

taka artterapia też jest - niektóre książki/
filmy/sztuki rozpalają w człowieku taki ogień,
że idzie jak burza

[esthe]

ta_ann coś o tym wie - pisanie pomaga, a w każdym razie jest tańsze od
psychoterapii

[ta_ann]

dzięki za słuszny przytyk, za dużo piszę...
uczestnictwo lepsze niż podpatrywanie...

swoją terapię mam już za sobą (to bzdura,
że kosztuje, ale trzeba wiedzieć, gdzie
trafić). fajny, kilkuletni survival.

już się zamykam. pozdrowienia.

[esthe]

eh, chciałam żeby to zabrzmiało jak znak solidarności a nie przytyk! sorry..

[ta_ann]

spoko

w istocie mam galopadę myśli, martwi mnie
to. pośpiewam sobie "hold me/like a babyy"
czasem myślę, że spacyfikowałoby mnie
mocne przytulenie i nie wypuszczanie do
momentu aż się uspokoję

czy ktoś będzie chciał być z wariatką?
martwi mnie to, autentycznie mnie martwi.

idę położyć siebie spać.

[puzzle33]

ta_ann napisała:

> czy ktoś będzie chciał być z wariatką?
> martwi mnie to, autentycznie mnie martwi.
Nie załamuj się. Każda potwora ma swego amatora.

no nie...

[ta_ann]

potwora obecnie biega bez armatora,
co gorzej, na przemian śmieje się
i płacze

ale dzięki, puzzle, dzięki

[puzzle33]

Sprawdź sobie tarczycę.

Potwora sobie pobiega w sensowny sposób. Jestem chłodną osobą o
logicznym umyśle. Skoro wiem co, dopracuję się jak i zafunduję
sobie - mam nadzieję - krztynę dobrej zabawy w moim ponurym życiu.
Sprawdzę na sobie, jak to działa i dobrze przysłużę się singlom -
mam nadzieję.

[ta_ann]

Mówisz o randce?
Baw się dobrze)

I nie wiem, czy na pierwszej się idzie w kojo)

[puzzle33]

A tam zaraz randka...Przekopię się przez ileś anonsów, a że przed
kompikiem potrafię zarykiwać się ze śmiechu, liczę na dobrą zabawę.
Cieszę się zarówno z cudzych durnot jak i swoich własnych.

Taa..

[cafe_girl]

Też to robię
Na co dzień nadużywam komputera więc to również jedna z nielicznych
okazji żeby sobie pobazgrać ołówkiem.

[puzzle33]

ta_ann napisała:

> taka artterapia też jest - niektóre książki/
> filmy/sztuki rozpalają w człowieku taki ogień,
> że idzie jak burza
Polecam wszelkie formy ruchu. Jednoznacznie potrafią wskazać, gdzie
jest pies pogrzebany. Bywa, że tak głęboko, że z trudno go odkopać.
Ale jeżeli już...pozostaje decyzja, co ze zewłokiem czynić należy.
Najgorsza opcja to wykopać jeszcze głębszy dołek, tak mi się
przynajmniej wydaje.

to tu coś nie klapuje...

[ta_ann]

kolega z.enon ma z sobą zatem OGROOOMNE
problemy, skoro musi się ruszać w ramach
treningu wręcz ciężkoatletycznego. no bo
40 km biegu, 8 km przepłynąć

a potem można już faktycznie powiedzieć
tylko:
- NASTĘPNA/Y PROSZĘ)

p.s. sprzątanie też fajnie porządkuje łep.
ale sport też. masz rację.


i art)

ta_ann, a po łapach chce?

[z.enon]

po pierwsze: proszę mi tu mnie nie inwigilować na innych forach,
po drugie: pomyliły Ci się wszystkie cyferki
po trzecie: nie cierpię jak mówi się o mnie beze mnie
po czwarte (i najważniejsze): to co ja mam nazywa się kondycja, nie
problem

bardziej od kobiet plotkujących o nieobecnych nie lubię już tylko
kobiet z tipsami z cekinami i w kabaretkach i plotkujących

Jupi!!!! Chce,, możemy zacząć od gry w łapki:-))

[ta_ann]

Ta_ann Cię podrywa. Bardzo nieumiejętnie,
ale szczerze. I umie wyciągać wnioski,
i chyba wie, jak masz na imię Co dos-
tanie, gdy zgadnie?)

I rozumie, że Ci się to nie podoba
To zainteresowanie. Bo Ty wolisz puzzle,
chyba się zapłaczę...

Nie umiem układać Układałeś kiedyś
takie z 2500 kawałków? Ile to zajęło Ci lat?
3 do 6?)))


1 dobrze. ale co za to dostanę?
2 specjalnie
3 z sympatią też?
4 TRA TA TA TA)

Najbardziej plotkują panowie, tipsy/cekiny/
fryzura "na borsuka", przemalowana facjata *
sio JA TEŻ TAK UWAŻAM))

* nie chodzi mi o świeżo odmalowane poddasze

e tam, cofam,

[ta_ann]

nic nie mówiłam. ostatnio mylę wszystkich
ze wszystkimi
piękne słońce, już byłam na spacerku, teraz
upiekę sobie szarlotkę z malinami. I NIE DAM

zdecydowanie się zgadzam

[z.enon]

zacznij biegać/pływać/jeździć na rowerze. cokolwiek lubisz.
ja polecam bieganie.
oprócz tego, że nie będziesz miała czasu ani siły myśleć o głupotach
takich jak zmarnowane życie, złapiesz kondycję/linię.
no i nie byłbym sobą, gdybym tego nie dodał: i jędrne pośladki.

mniam, mniam
tak będą robić faceci na Twój widok
to na początek powinno być ok, nie? ))))

[puzzle33]

Postaw sobie w miarę umiejętności wnikliwą diagnozę, czy inaczej
uściślij, co dla Ciebie znaczy "brak życia prywatnego". Po
sformułowaniu definicji pomyśl, co możesz zrobić, aby "brak"
zniwelować. Zgromadź siły i środki. Przystąp do dzieła.

z tym też się zgadzam :-)

[z.enon]

puzzle, przestań, bo nie będę miał o czym pisać, tylko "z tym też
się zgadzam"

[aga9259]

nie męcz sie psychicznie.. idz w gory, na basen, pobiegaj... zmęcz
sie fizycznie.. zacznij myśleć o sobie..

[ta_ann]

"gdy prywatne życie nie istnieje, zaczynasz
czuć że pasożytujesz na życiu i problemach
innych"

mogę się mylić, ale chodzić może o taki stan,
gdy problemy innych stają się do tego stopnia
częścią ciebie, że zatracasz granice, gdzie ty
a gdzie inni. wchłaniasz je jak chełbia modra.

mam niedużo młodszą siostrę. był czas, że zacho-
wywała się jak GWIAZDA i tak była traktowana.
częste randki i takie tam. śmiać mi się chce,
gdy przypominam sobie sytuację prasowania jej
ciuchów, gdy szła do teatru z moim szkolnym
kolegą (lała zresztą na niego z wysokiej góry,
ale stanowił dobre tło)

pukam się w głowę

teraz...już nie gwiazduje (gwiazdorzy? może
nie tyle sytuacja się zmieniła (jupi, trochę tak
ale potrafię zwyczajnie martwić się tym, że ma
podkrążone oczy, bo za dużo pracuje, ale PRZESTAŁAM
ŻYĆ JEJ ŻYCIEM. mam swoje. z własnymi wzlotami
i rąbnięciami o glebę. dalej czuję większą potrzebę
kontaktu telefonicznego z nią niż ona ze mną, ale
nie robię z tego problemu. ona dzwoni, gdy na gwałt
czegoś potrzebuje, ja bo lubię ją usłyszeć)
co prawda jej dziecko ma oddaną ciocię, ale w żaden
sposób opieka/zabawy z Małą negatywnie nie rzutują,
wzbogacają mnie.

czasem mają tak starsze osoby. kobiety. martwienie się
życiem wszystkich dzieci. "nie mogę spać, bo Julka coś tam".

rozpisałam się.

[sorrento_8]

kalina_k napisała:

> na stan beznadziei ducha:
> - gdy prywatne życie nie istnieje, zaczynasz czuć że pasożytujesz
na życiu i
> problemach innych,
> - brak ci satysfakcji z wykonywanej pracy, szczególnie że nie
czujesz się w
> niej dobrze,
> - nie masz w sobie pomysłu na zmianę tej sytuacji od lat.

wiem, że brak spełnienia osobistego i zawodowego potrafi człowieka
dobić

> Najgorsze zaś, że obiektywnie nie można narzekać, bo w tym
pokręconym życiu
> innym jest zdecydowanie gorzej. Trzeba po prostu żyć, tylko
niestety jest
> coraz trudniej odnaleźć się w tym.

tak narzekać nie mozna, bo zawsze można usłyszeć, ze się wymyśla, że
ma się złe podejście do fajnego życia, właśnie, ze inni mają gorzej,
ale czasami człowiek się rozsypuje ot tak po prostu
ale przecież czasami chcesz po prostu, żeby ktoś pogłaskał po głowie
i powiedział, że rozumie jak Ci ciężko, a nie ustawiał do pionu
>
> Co można zrobić? Jak pomóc sobie?

niestety nie ma uniwersalnego lekarstwa, kazdy z nas musi wypracować
sobie własną recepturę leku i samemu ten lek przygotować

pozdrawiam i trzymaj się!

[kalina_k]

Bardzo wszystkim dziękuję za słowa otuchy, pocieszenia i podzielenie się
własnymi przemyśleniami i doświadczeniami. Napisałam to, czym nie chcę się
podzielić z nikim z moich znajomych. Przychodzi czasami taki moment, gdy mocno
czuje się, że coś dzieje się źle. Ja teraz po powrocie z urlopu, gdy zmęczona
weszłam do mieszkania poczułam, że jest ono moje, przytulne, ale nie ma się -
jak ktoś wcześniej napisał - do kogo przytulić. Myśl o pójściu następnego dnia
do pracy wywoływała we mnie niepokój. Potem w pracy zdałam sobie sprawę, że mam
teraz za dużo spraw, które są nowe, których nie znam i za którymi nie nadążam.
Odpowiadając na pytania co to znaczy "brak życia prywatnego" - dla mnie to
sytuacja, gdy od lat jestem sama i niestety mam wrażenie że nie zmienię już
tego. Wszyscy wokół nawet jeśli nie są już dawno po ślubie, są albo szczęśliwie,
albo nieszczęśliwie sparowani. Ale kogoś mają. Brak życia prywatnego nie polega
na tym, że siedzę po pracy w czterech ścianach i płaczę. Ja bywam, spotykam się
z ludźmi, załatwiam różne sprawy. Tylko coraz częściej zdaję sobie sprawę, że
gdy rozmawiam z koleżankami nie mam się z nimi czym podzielić. One nie są
zazwyczaj zadowolone ze swego życia, żalą się, mają swoje problemy. A ja tego
nie mam, czuję że wysłuchuję ich zwierzeń nie dając nic z siebie. Bo nawet nie
mam już w sobie zrozumienia dla ich problemów. Coś z każdym rokiem wypala się we
mnie.
Nawet to co piszę jest tak samo chaotyczne jak ja sama.

[z.enon]

znajdź sobie znajomych, koniecznie.
nie patrz na każdego faceta jak na potencjalnego ojca dzieci.
do przyjaciela możesz się przytulić. nie musisz z nim iść do łóżka.

to też może Ci pomóc w życiu. ludzie nie doceniają bliskości z
drugim człowiekiem - tej poza-seksualnej bliskości... nie doceniają
przyjaźni...

umawiaj się na kawę, na rower, na bieganie )) (tak, już widzę te
złośliwe komentarze )) ). żyj!!!!!!!! Mąż niczego w Twoim życiu
nie naprawi. a może skomplikować.

[kalina_k]

z.enon napisał:

> znajdź sobie znajomych, koniecznie.
Już mam całkiem duże grono. Czasowo i w sercu innych już raczej nie zmieszczę

> nie patrz na każdego faceta jak na potencjalnego ojca dzieci.

Bardziej patrzę na faceta jak na potencjalnego przyjaciela.

> do przyjaciela możesz się przytulić. nie musisz z nim iść do łóżka.
> A to chyba ze mną coś nie tak, bo do przyjaciół się raczej nie przytulam. Może
mam takich mniej emocjonalnie wylewnych.


> to też może Ci pomóc w życiu. ludzie nie doceniają bliskości z
> drugim człowiekiem - tej poza-seksualnej bliskości... nie doceniają
> przyjaźni...
>
> umawiaj się na kawę, na rower, na bieganie )) (tak, już widzę te
> złośliwe komentarze )) ). żyj!!!!!!!! Mąż niczego w Twoim życiu
> nie naprawi. a może skomplikować.
Czyja wiem, że nie naprawi? Przynajmniej w oczach rodziny nie będę taka
dziwaczka. Bo w moim wieku, gdy jest się samą to budzi podejrzenia otoczenia -
wszyscy główkują co z nią jest nie tak

[z.enon]

> Czyja wiem, że nie naprawi? Przynajmniej w oczach rodziny nie będę
taka
> dziwaczka. Bo w moim wieku, gdy jest się samą to budzi podejrzenia
otoczenia -
> wszyscy główkują co z nią jest nie tak


kurde, jak ja nie lubię, gdy kobiety robią coś ze względu na opinie
innych. bardziej już tylko nie lubię gdy zakładają kabaretki z
takimi dużymi oczkami, przez które przechodzą im palce u nóg PPP

rodzina niech sobie zroluje swoje poglądy i wiesz, gdzie wsadzi? nie
muszę wyjaśniać? DDDDD

A teraz spadam z tego przybytku ciemnych emocji by pojeździć trochę
na rowerze - bo słońce świeci jak głupie

[kalina_k]

Teraz to myślę, jak dobrze być mężczyzną. Połowę - co najmniej - problemów mniej
w życiu. Bo nawet gdy są to dla faceta ich nie ma. Najczęściej zresztą źródeł
problemów nie widzi w sobie, nie ma więc powodów do wyrzutów sumienia, żalu do
siebie samego. Zazdroszczę.
I spokojnie może być sam. Bo w końcu co za problem poderwać jakąś dużo młodszą.
Szkoda, że w drugą stronę to nie działa.

[z.enon]

w drugą stronę też działa.
znam Panią, która jest 10 lat ode mnie starsza i... jakby to
powiedzieć... jest Kobietą! I to jaką!
Klasa+uroda+inteligencja+mądrość - wybacz, ale od młodszej od siebie
nie dostanę tak pełnego zestawu

A co do zgryźliwości, która się wylewa z tego kawałka o źródłach
problemów: wybacz, ale jeżeli pielęgnujemy problemy, to one rosną i
kwitną. może jest jakimś wyjściem odstawić je w ciemny kącik i nie
podlewać?

poszukiwanie winnych, źródeł, przyczyn, "co-by-było-gdybanie" -
najprostszą drogą do "wszechogarniającego spisku złych sił".

spójrz na naszego premiera i pomyśl o tym, jak kończy singiel, który
szuka źródeł problemów PPPP

[kalina_k]

Tiaaa, tylko nam kobietom nie bardzo wystarcza facet o 10 lat młodszy. Inny etap
rozwoju niestety. Albo może mam kołtuńskie poglądy, bo nie widzę się w takim
związku.
Wierzę jednak, że takie fascynacje są możliwe.
Ostatnią radę wzięłam mocno do serca ))

[puzzle33]

kalina_k napisała:

> I spokojnie może być sam. Bo w końcu co za problem poderwać jakąś
dużo młodszą.
> Szkoda, że w drugą stronę to nie działa.
Chciałabyś dużo młodszego faceta?

[kalina_k]

Sorrento, pewnie żebym nie chciała mieć dużo młodszego. No, nie
zarzekam się - zależy co to jest dużo Na pewno jednak,
chciałabym mieć wybór

[sorrento_8]

tak ma marginesie wątku...
wiesz mam wrażenie, że Cie znam albo mam deja vu
bo już kiedyś takie identyczne! rady słyszałam

:-P

[z.enon]

wszystkie kobiety mi tak mówią (że mają deja vu jak mnie widzą).
wynika to z faktu, że jestem archetypem mężczyzny PPPPPPPPPPPP

PS. a tak serio - nie sądzę. jestem na tym forum po raz pierwszy.

[sorrento_8]

z.enon napisał:

> PS. a tak serio - nie sądzę. jestem na tym forum po raz pierwszy.

Bo to nie było na serio

[puzzle33]

kalina_k napisała:

> Brak życia prywatnego nie polega
> na tym, że siedzę po pracy w czterech ścianach i płaczę. Ja bywam,
spotykam się
> z ludźmi, załatwiam różne sprawy. Tylko coraz częściej zdaję sobie
sprawę, że
> gdy rozmawiam z koleżankami nie mam się z nimi czym podzielić. One
nie są
> zazwyczaj zadowolone ze swego życia, żalą się, mają swoje
problemy. A ja tego
> nie mam, czuję że wysłuchuję ich zwierzeń nie dając nic z siebie.
Bo nawet nie
> mam już w sobie zrozumienia dla ich problemów. Coś z każdym rokiem
wypala się w
> e
> mnie.
> Nawet to co piszę jest tak samo chaotyczne jak ja sama.
Twoja wypowiedź jest jak najbardziej klarowna. Rozumiem, o czym
piszesz.

Dzięki, Puzzle

[kalina_k]

[puzzle33]

Za co?

[kalina_k]

puzzle33 napisała:

> Za co?

że zrozumiałaś. czasami wydaje mi się, że mówię już innym językiem
niż reszta świata