Czy to malzenstwo mozna uratowac

[kicia031]

tak sie zastanawiam - na podstawie wlasnych tez doswiadczen - raz sie
rozwiodlam, raz, mimo bardzo powaznego kryzysu uratowalam zwiazek - no wiec
sie zatsnawiam, jaka jest roznica i gdzie przebiega granica miedzy malzenstwem
skazanym na rozwod, a takim do uratowania, gdyby tylko to czy tamto udalo sie
zrobic...
Wiecie gdzie?

[sauber1]

kicia031 napisała:

> tak sie zastanawiam - na podstawie wlasnych tez doswiadczen - raz sie
> rozwiodlam, raz, mimo bardzo powaznego kryzysu uratowalam zwiazek - no wiec
> sie zatsnawiam, jaka jest roznica i gdzie przebiega granica miedzy malzenstwem
> skazanym na rozwod, a takim do uratowania, gdyby tylko to czy tamto udalo sie
> zrobic...
> Wiecie gdzie?

Być może i uratować można, ale należy się głęboko zastanowić czy warto? Jeżeli
traci się zaufanie do drugiej osoby, albo ona staje się już bez większej
wartości i nie koniecznie musi być czemukolwiek winna to tak jak mówiłem już
kiedyś, co watr człowiek który stoi na minie?
A teraz zobaczymy co komu wpadnie do głowy? Temat moim skromnym zdaniem super
dobry i ma szansę rozwoju...

[kalpa]

Szansa się kończy, w momencie kiedy ktoś przestaje chcieć. Ja w pewnym momencie
poczułam, że już dość. Nic i nikt nie zmusiłby mnie do zmiany decyzji. Mój ex
czuł tak samo.

[nowel1]

sauber1 napisał:


> Być może i uratować można, ale należy się głęboko zastanowić czy
warto?

Jeśli można, to warto. Małżeństwo to nie jest kontrakt z jakimś tam
okresem wypowiedzenia; trzeba moim zdaniem mieć naprawdę 100%
pewność, że związek umarł, aby decydować się na rozwód

Jeżeli
> traci się zaufanie do drugiej osoby, albo ona staje się już bez
większej
> wartości i nie koniecznie musi być czemukolwiek winna to tak jak
mówiłem już
> kiedyś, co watr człowiek który stoi na minie?

Jak może "Osoba" nagle stracić wartość? I to osoba, z którą kiedyś
chciało się spędzić życie? Nie rozumiem Twojego toku myślenia.

A w odpowiedzi na temat wątku: moim zdaniem szansa na uratowanie
związku to kwestia woli obu stron. Nigdy nie jednej z nich. Proste i
oczywiste

[jumanji_7]

Bywa, że ludzie sami siebie nie rozumieją a jeszcze próbują na innych wymuszać.
Kto ma na tych formalnych związkach interes, jak by nie szło żyć "na kocią
łapę"? A jak coś nie pasuje to paszoł won i następny proszę, wielkie mi
ceregiele, umizgi i cackania jak z jajem, trzeba wybierać abo chce się być, abo
nie ?

[scindapsus]

słowo klucz-woli OBU STRON.
pozostaje sie tylko podpisac pod tym.

[akacjax]

raz sie
> rozwiodlam, raz, mimo bardzo powaznego kryzysu uratowalam zwiazek

Zastanawiam się jakby to samo brzmiało w formie:

"jednego związku nie uratowaliśmy, w innym mimo bardzo poważnego kryzysu
uratowaliśmy związek."

Bo rozumiem, że dotyczyło to różnych związków, ale w opisanej kolejności. Poza
tym na razie nie wiadomo, czy drugi związek okazał się trwały.
Do tego dochodzi doświadczenie życiowe, znajomość siebie, sytuacje towarzyszące itp.
Najciekawsze jest to, że osoby, które raz się rozwiodły znacznie łatwiej
podejmują decyzje o kolejnych ew. rozwodach.

akacjo

[kicia031]

najpierw sie rozwiodlam, a potem uratowalam swoj obecny zwiazek,
ktory poki co trwa - inny niz byl kiedys, ale chyba mimo wszystko
niezly.

Zastanawia mnie po prostu kiedy jest ten moment, ze mozna jeszcze
cos zrobic. Bo mam takie wrazenie - obserwujac wpisy na forum,
znajomych, i swoje wlasne zwiazki - ze na ogol zaniedbuje sie
malzenstwo / zwiazek, traktuje jako cos danego raz na zawsze, a
podejmuje dzialania, kiedy juz jest strasznie zle. i wtedy czesto
jest za pozno, podczas gdy wczesniej mozna bylo taki zwiazek
uratowac.

I wcale nie uwazam, ze konieczna jest wzajemnosc. Czesto wystarcza
to, ze zmieni sie jedna osoba, by zmienilo sie wszystko w
malzenstwie - oczywiscie niekoniecznie na lepsze.

[akacjax]

Czasem związku się nie da prosto i szybko uratować, najwyżej można tkwić w układzie.

> I wcale nie uwazam, ze konieczna jest wzajemnosc. Czesto wystarcza
> to, ze zmieni sie jedna osoba, by zmienilo sie wszystko w
> malzenstwie - oczywiscie niekoniecznie na lepsze.

Byle ta właściwa osoba chciała podjąć się tej zmiany. Bo to chyba nie obojętne
kto się będzie zmieniał.

Niektórzy twierdzą, że zawsze jest moment na zmianę-tylko to wymaga działania
obu stron. Tylko czasem te działania są tak trudne, że wręcz niemożliwe do podjęcia.
A co do zaniedbywania związków-to każdy sam musi odpowiadać na te te pytania.

[kicia031]

Mam kontrole tylko nad swoim postepowaniem, co za tym idzie, tylko
ja moge sie zmienic. Reszta to wylacznie myslenie zyczeniowe.

[cold.wind.blows]

akacjax napisała:

> Najciekawsze jest to, że osoby, które raz się rozwiodły znacznie
łatwiej
> podejmują decyzje o kolejnych ew. rozwodach.

Jest taka teoria, która mówi, że istnieje większe prawdopodobieństwo
zajścia zdarzenia, które już kiedyś się wydarzyło niż takiego, które
jeszcze nie miało miejsca. W jej świetle u osoby rozwiedzionej
istneje większe prawdopodobieństwo kolejnego rozwodu niż u osoby,
która się nigdy nie rozwodziła.

[plujeczka]

ratować ale po co? w jakim celu? dla siebie? dla innych? bo rozwódka
to ktos gorszy od innych?.Ja nie miałam takiego dylematu,uwazam ,że
jesli się sypie nalezu "odpusci" coz z " niewolnika nie ma
pracownika" a ja naprawdę wierzę w madrośc przysłów .
Jakoś nie wyobrazam sobie zycie "Po" czyli wybaczeniu to chyba
udawanie sammemu przed soba ,że się udało, ze jest wszystko jak
dawniej a przecież tak nie jest?niech sie odezwie TA lub TEN który
naprzykład wybaczył w 100% zdrade i nigdy leząc w łózlu z zoną nie
mysliał jak było jej z tamtym lub ocfzywicie na odwrót. Moze nie mam
wyobrazni?na szczęscie lubie zdecydowane posuniecia choc jak wiecie
akurat dojrzewałam do rozwodu 22 lata i jeszcze pozwoliłam exoi się
wyprzedzic w tym temacie. to własnie była ta głupota i udawani8e
przed soba ,ze sie uda....i co nie udało sie za to teraz udaje się
normalnie , spokojnie zyć i co najwazniejsze z godnościa/

[akacjax]

> akurat dojrzewałam do rozwodu 22 lata

I pewnie mnóstwo prób ratunkowych z Twojej strony było-ale wiadomo jednostronne
działania-to za mało.

[kicia031]

Dla mnie sa 3 jednoznaczne sytuacje, w ktorych nie ratowalalbym
zwiazku:
1. zdrada
2. alkoholizm
3. przemoc fizyczna

[scriptus]

kicia031 napisała:

> Dla mnie sa 3 jednoznaczne sytuacje, w ktorych nie ratowalalbym
> zwiazku:
> 1. zdrada
> 2. alkoholizm
> 3. przemoc fizyczna


Uważam, że nie ma rzeczy niemożliwych. Małżeństwo zawsze można uratować.
Wybaczyć zdradę, wyleczyć alkoholizm, poddać terapii, itd.
Sam wybaczyłem zdradę, choć blizna została. Znam trzeźwych alkoholików i
alkoholiczki, wiem, że kobiety zostaja wiele lat w związkach z alkoholikami,
natomiast mężczyźni sie nie patyczkują z pijącymi żonami, porzucaja je
sybciutko, choć myślę, że właśnie mężczyźnie jest łatwiej pomóc pijącej żonie,
niż odwrotnie.
Chyba najtrudniej z przemocą fizyczną, tu nie mam doświadczenia, ale osobę bitą
rozumiem i popieram w 100%, kiedy się chce "uwolnić" od bicia.

[scindapsus]

Ja dorzuciłabym jeszcze przemoc psychiczną
nie widać tego a zabija i wyniszcza pomalutku i skutecznie

[kicia031]

Ja celowo napisalam przemoc fizyczna, by ja odroznic od psychicznej.
Uwazam, ze przemocy psychicznej mozna sie przeciwstawic i
spacyfikowac agresora. oczywiscie, po latach doznawania takiej
przemocy, mozna juz tego nie chciec. Dlatego tak wazne jest, by
reagowac od razu, przy pierwszej probie. Kiedy jest jeszcze o co
walczyc.

[akacjax]

> Ja celowo napisalam przemoc fizyczna, by ja odroznic od psychicznej.
> Uwazam, ze przemocy psychicznej mozna sie przeciwstawic i
> spacyfikowac agresora. oczywiscie, po latach doznawania takiej
> przemocy, mozna juz tego nie chciec. Dlatego tak wazne jest, by
> reagowac od razu, przy pierwszej probie. Kiedy jest jeszcze o co
> walczyc.

Dziwny dla mnie jest ten post.

Najczęściej początki przemocy-każdej-mają formę przemocy psychicznej. Sztuką
jest zauważyć początek. To trudne, bo zakłada się, że "atakujący" myśli tymi
samymi kategoriami, co ofiara...a często to jest błąd.
Zapytam jakie masz metody na spacyfikowanie agresora?

[kicia031]

> Zapytam jakie masz metody na spacyfikowanie agresora?

Bylas kiedys w cyrku? Widzialas tresure lwow badz tygrysow? treser
stoi w klatce z wielkimi drapieznikami, wyposazony w symboliczny
bacik. a jednak zwierzaki sie na niego nie rzucaja - dlaczego? Bo
sie nie boi i stawia im czolo.

uwazam, ze podobnie dzieje sie z agresja w zwiazkach. Partner bedzie
cie tak traktowal, jak na to pozwolisz. zaczyna sie od drobiazgow i
eskaluje - gdy postawisz tame, mowiac stanowczo, ze sobie takiego
zachowania nie zyczysz, wychodzac z domu, albo chcociaz z pokoju za
kazdym razem, masz szanse nauczyc partnera, ze pewne zachowania nie
poplacaja.

[akacjax]

Partner bedzie
> cie tak traktowal, jak na to pozwolisz. zaczyna sie od drobiazgow i
> eskaluje - gdy postawisz tame, mowiac stanowczo, ze sobie takiego
> zachowania nie zyczysz, wychodzac z domu, albo chcociaz z pokoju za
> kazdym razem, masz szanse nauczyc partnera, ze pewne zachowania nie
> poplacaja.

Po pierwsze najczęściej osoba, która doświadcza przemocy nie ma łatwości w
rozpoznaniu manipulacji. Po drugie utalentowany przemocowiec uwielbia szukanie
sposobu na szczególnie trudne sztuki. Czasem trwa to latami, aż zmiękczy ofiarę
lub uśpi jej czujność.
Po trzecie nie chciałabym związku, w którym trzeba się pilnować, kontrolować,
stale wyznaczać granice.

[kicia031]

> Po trzecie nie chciałabym związku, w którym trzeba się pilnować,
kontrolować,
> stale wyznaczać granice.

W kazdym zwiazku, codziennie, na kazdym kroku trzeba wyznaczac
granice. Slowem, ale co wazniejsze czynem.

malzenstwo to ciezka orhka, ktora wykonuje sie kazdego dnia,
naprawde trzeba sie ostro narobic, nie tylko zeby bylo dobre, ale
zeby w ogole przetrwalo.

[akacjax]

> malzenstwo to ciezka orhka, ktora wykonuje sie kazdego dnia,
> naprawde trzeba sie ostro narobic, nie tylko zeby bylo dobre, ale
> zeby w ogole przetrwalo.
>

Lekka przesada.
Małżeństwo wymaga zadbania, ale czy to orka?
Inny przykład-opieka nad dziećmi wymaga wysiłku-ale czy to orka?
Gdybym tak to postrzegała nie chciałabym ani małżeństwa, ani dzieci...

[kicia031]

Mysle, ze praca nad dobrym zwiazkiem jest duzo ciezsza, niz
wychowywanie dzieci. Przy dzieciach mozna, a gdy sa male nawet
trzeba dawac uczuc swojej potrzebie poswiecania sie, akceptacji,
bezwarunkowej milosci i calkowitego oddania.

W malzenstwie take rzeczy sa zabojcze i stad trudnosc - dla mnie
przynajmniej - dzialania wbrew swoim naturalnym instynktom.

[scindapsus]

wiesz, to nie jest takie proste.
To nie jest tak-acha on mi nie pozwala wyjsc na spotkanie przy kawie
z przyjaciólkami, to ja muszę uważać bo to jest początek przemocy
psychicznej.

Dodając do tego że w naszym kraju dziewczynki się wychowuje na miłe
i grzeczne i niezłoszczące się, gdzie ich potrzeby są na samym końcu
kolejki jesli chodzi o zaspokajanie, to dla mnie przemoc
psychiczna jest o wiele gorsza niż fizyczna.Bo jej nie widać,
Bo wszyscy widzą udane małzeństwo
Bo pani siniaków nie ma wiec słyszy-o co ci chodzi.
Bo jak gość walnie, to człowiek może uciec.A jak miesiącami pan
panią umniejsza to pani w pewnym momencie jest jak ta żaba ugotowana
we wrzątku.
Nie ucieknie

i nie tyle nie chciec(Twoje ostatnie zdanie) co już nie potrafic

[kicia031]

Zgadzam sie, ze to nie proste. sama sie tego dopiero ucze. ale
gleboko wierze, ze to jest do zrobienia - moze nie w pierzym
zwiazku, moze w drugim, kiedy czlowiek juz raz sie sparzy i wie,
czego sie bac?

W jednej z ksiazek na temat agresji slownej znalazlam taka definicje
przemocy psychicznej - ze jest nia kazde zachowanie, ktore odczuwasz
jako przemosc, ktore cie rani. Odwracajac te definicje, jesli
przeciwstawisz sie przemocy, nie pozwolisz sie zranic, to juz nie
jestes ofiara.
Nie wiem, moze bredze, ale sadze, ze tak naprawde mamy nad wlasnym
zyciem wieksza kontrole niz myslimy, tylko z niej nie korzystamy.

[sonia_30]

Przemocy fizycznej ZAWSZE towarzyszy przemoc psychiczna, choć
przemoc psychiczna może występować bez udziału fizycznej. Łatwiej
jest przeciwdziałać przemocy fizycznej niż psychicznej, gdyż ta
druga jest trudna do udowodnienia, niszczy poczucie godności,
własnej wartości, osoba poszkodowana bardzo często przez długi okres
czasu nie wie że poddawana jest przemocy, więc nie ma mowy o
reagowaniu "od razu, przy pierwszej próbie".

[ekscytujacemaleliterki]

Ja się nie odezwę bo po rewolucji życiowej każda myśl o exie
kończyła się myślą o jego zdradzie.
Tak się zastanawiałam jakby było "gdyby" wyszło mi na to, że brakło
bym mi tchu za każdym razem kiedy dzwoniłby jego telefon, przyszedł
sms, za każdym razem kiedy gdzieś musiałabym pojechać i nie mogłabym
mieć go na oku, za każdym razem kiedy by siedział przed kompem.
Czyli generalnie 24 na dobę bym się bała czy ex kontaktu z kochanica
nie ma i czy czasem jej właśnie nie puka. Jak dla mnie nie do
przejscia.