obawy?

[clio11]

Nie wiem, jak przebiega tok myślowy u mężczyzny po 40-ce. Wahania i brak
zdecydowania niekoniecznie są oznaką słabego charakteru. Taki facet dobrze
wie, czego chciałby od życia. Jeszcze lepiej wie, co chciałby zapewnić swojej
partnerce. Jeśli zostawia żonie cały swój(w zasadzie-ich) dotychczasowy
dorobek-co ma do zaoferowania nowej partnerce? Zważmy, że nie każdy jest
prezesem dobrze prosperującej spółki z kapitałem zagranicznym
Myslę, że stąd między innymi te wahania. Dodać do tego nalezy obawy typu-a co
rodzice (jej przeciez go lubia, jego tak w niego wierzą), dalsza i bliższa
rodzina(siostra zmieni o nim zdanie a zawsze był dla niej wzorem), środowisko
("nigdy nie powiedziałabym, taki porzadny człowiek!") no i oczywiście
dzieci...
Są to trudne decyzje. Trzeba mieć na ich podjęcie duuużo siły. A potem
jeszcze więcej wiary, że będzie dobrze. A jeśli osoba, dla której to robimy
jest tego warta to na pewno będzie.
Witam wszystkich

[jarkoni]

Clio11, oj masa obaw...Nie jestem słaby charakter, akurat w tej sytuacji sobie
mało radzę...Ale trafiłaś idealnie...Psycholog?Zostawiam wszystko byłej żonie,
to prawda, mam firmę ale to nie zagraniczna spółka, chociaż radzę sobie
nieźle...Myślę i o zabezpieczeniu finansowym, i o tym co mysli o mnie "nowa"
rodzina ( a myśli, że facet w srednim wieku poderwał nam młodą siostrę/kuzynkę,
jeśli cokolwiek nie tak to zabijemy, bo nienawidzimy go)..Wszyscy znajomi mają
mnie za ostatniego gnoja, bo powinienem trwać w związku, w którym byłem ( no
proszę taki porządny niby a zostawił żonę z dziećmi dla młodej...jak zawsze ci
faceci...)..No i oczywiście dzieci....Clio już wiem czego się bałem zaczynając
to forum, nawet może nie uswiadamiając sobie do końca tego...Teraz po miesiącu
już inaczej, mam gdzieś cały świat i opinie innych, tych co to niby wiedzą
zawsze co dla Ciebie ma być najlepsze a co nie, i jak powinno się zyć i
najlepsze złote srodki...Teraz chcę Ją odzyskać i już się nie waham, ale chyba
zbyt późno...I to teraz boli...Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie

[jarkoni]

Aaaaa clio i oczywiście może moja rodzina troszkę bardziej tolerancyjna, ale
Tata poznał Ją...I powiedział : synu, rozwodzisz się, bywa, ale poznaj kobietę
a nie dziewczynkę...zostawi Cie i będzie bolało, nie angażuj się....Czasami
myślę : prorok czy co? Ech życie...

[clio11]

Każdy z Twoich bliskich chce dla Ciebie dobrze. Tylko to jest takie ich
subiektywne pojęcie dobra. Według Twojego Ojca będziesz szczęśliwy z kobietą
bardziej...hmmmm, wiekową? Najczęściej wiek idzie w parze z doświadczeniem, ale
jeśli jest Ci bliski ktoś młodszy to znaczy, że przez to...głupszy?
Ej, zapytaj wprost, może jeszcze nie spisała Cię na straty. Zapytaj jak Ona
sobie tę sytuację wyobraża. Jej też nie jest łatwo.
A że ojciec może mieć rację? Tu musisz sobie odpowiedziec na pytanie, czy
chcesz być Z kimś, czy PRZY kimś (na starość).Pozdrawiam.

[anuteczek]

Wiecie,
Ja tak sobie myślę, że czasami faceci i ich rodziny boją się związku z
młodszymi dziewczynami. Tymczasem niektóre dziewczyny wolą mężczyzn a nie
chłopców... Tylko, że taka sytuacja nie jest łatwa ani dla dziewczyn, ani dla
facetów, ani dla rodzin, zwłaszcza jak facet ma dzieci...
andzia

Dojrzałość

[clio11]

Jest po prostu w cenie Tak jak odpowiedzialność. Dość nasłuchałam się już o
odpowiedzialności; sporo "swojego" przeszłam. Niech nikt ni mie mówi, że
WSZYSCY rozwodnicy są nieodpowiedzialni, tak jak nie WSZYSTKIE młode kobiety
muszą być lekkomyślne i żądne kasy. Łatwo sypać sloganami, trudno tolerować,
najtrudniej zrozumieć. A wszystko "dla dobra" tego/tej, któremu "padło na
mózg". Bo przecież większość nas-rozwodników i rozwódek tak jest postrzegana,
nieprawdaż?

[keisiinom]

Nie jestem rozwódką. Troszkę już przeżyłam, ale nie znowu tak wiele, więc w
jakiejkolwiek licytacji szans nie mam. Żyję sobie spokojnie w tzw. normalnej
rodzinie i w zasadzie nie mam na co narzekać. Zdaję sobie z tego sprawę,
doceniam, choć- oczywiście- są sprawy, które mimo młodego wieku inaczej bym
załatwiała. Nieważne.
W mojej "normalnej" rodzinie nie było rozwodów. I z założenia nie będzie. I tak
jak kiedyś to troszeczkę przerażało (bo przecież nie mogę być tą pierwszą), tak
teraz raczej drażni. Tym bardziej, że to nie jest niechęć do określonego
człowieka, który postąpił tak, czy inaczej. To niechęć do rozwodu jako takiego
i wszystkich, którzy przez to przeszli.
A ja? Do tej pory byłam raczej grzeczną córką, wnuczką itd. Tyle że chyba
właśnie zebrałam siły, żeby troszeczkę powalczyć o swoje zdanie.
Przestanę być grzeczna? Zdaniem niektórych pewnie tak. A moim- ktoś zasługuje
na to, żeby nie kłamać na jego temat. Bo ileż można...
Jest starszy? Jest.
Rozwiedziony? Tak.
Będzie problem? Pewnie ogromny.
I pewnie nieraz usłyszę, że to nie tylko jemu padło na mózg. Trudno. Przeżyję.
A jeśli tak, to kto wie, może to też coś znaczy...?
Pozdrawiam

[anuteczek]

Ja jestem pierwsz w mojej "normalnej' rodzinie i co? nic. Rozrabiam dalej, bo
pcham łapy między drzwi i spotykam się ze starszym, dzieciatym rozwodnikiem...
Póki co rodzina nie jest uświadomiona, ale jak będzie coś poważniejszego - tym
bardziej, że mam jakiś uraz do małżeństwa i papierka, to też usłyszę swoje.
Usłyszę i puszczę mimo uszu... Nie będę sobie brała tego do serca. Będę żyć po
swojemu
andzia

[jarkoni]

keisiinom napisała:

> Nie jestem rozwódką. Troszkę już przeżyłam, ale nie znowu tak wiele, więc w
> jakiejkolwiek licytacji szans nie mam. Żyję sobie spokojnie w tzw. normalnej
> rodzinie i w zasadzie nie mam na co narzekać. Zdaję sobie z tego sprawę,
> doceniam, choć- oczywiście- są sprawy, które mimo młodego wieku inaczej bym
> załatwiała. Nieważne.
> W mojej "normalnej" rodzinie nie było rozwodów. I z założenia nie będzie. I
tak
>
> jak kiedyś to troszeczkę przerażało (bo przecież nie mogę być tą pierwszą),
tak
>
> teraz raczej drażni. Tym bardziej, że to nie jest niechęć do określonego
> człowieka, który postąpił tak, czy inaczej. To niechęć do rozwodu jako
takiego
> i wszystkich, którzy przez to przeszli.
> A ja? Do tej pory byłam raczej grzeczną córką, wnuczką itd. Tyle że chyba
> właśnie zebrałam siły, żeby troszeczkę powalczyć o swoje zdanie.
> Przestanę być grzeczna? Zdaniem niektórych pewnie tak. A moim- ktoś zasługuje
> na to, żeby nie kłamać na jego temat. Bo ileż można...
> Jest starszy? Jest.
> Rozwiedziony? Tak.
> Będzie problem? Pewnie ogromny.
> I pewnie nieraz usłyszę, że to nie tylko jemu padło na mózg. Trudno.
Przeżyję.
> A jeśli tak, to kto wie, może to też coś znaczy...?
> Pozdrawiam

Nie będę się rozwodził ( no i popatrzcie, znów ta durna gra słów....ech ten
język polski) Nie będę się rozwodził zbyt długo nad Twoim postem....Żadnych
długich komentarzy...Ale miło mi było to przeczytać...Ech jak mało na tym
świecie osób walczących o szczęście swojego jedynego danego życia, niż
tkwiących w stereotypach....bo tak trzeba i tak wypada...keisiinom....hmmm
uwielbiam Cię

[anuteczek]

Wiesz clio,
Mnie bardzo męczą te stereotypy, zwłaszcza, ze często rozmowa ucina się po tym,
jak się przyznam,ze jestem rozwódką...
a.

[gotyma]

anuteczek, ja tez jestem po rozwodzie i mam dwoje sporych juz dzieci. nie wiem, moze obracam
sie w innym srodowisku? owszem spotykam sie ze wspolczuciem (bo to ex znalazl sobie
mlodsza i mnie porzucil) ale jakos nie jestem traktowana jak tredowata. wrecz przeciwnie - mam
duzo przyjaciol. panowie tez nie uciekaja na wiesc o moim stanie cywilnym. a moze tego nie czuje i
nie widze? ale wlasnie ci ludzie pomagaja mi zyc i byc normalna.
mysle, ze raczej wydaje ci sie, ze tak jest jak piszesz? naprawde sa ludzie, ktorym to nie
przeszkadza. i kazdy ma prawo do szczescia niezaleznie od tego co go w zyciu spotkalo. na
pewno spotkasz takich!
zycze powodzenia

[jarkoni]

clio11 napisała:

> Każdy z Twoich bliskich chce dla Ciebie dobrze. Tylko to jest takie ich
> subiektywne pojęcie dobra. Według Twojego Ojca będziesz szczęśliwy z kobietą
> bardziej...hmmmm, wiekową? Najczęściej wiek idzie w parze z doświadczeniem,
ale
>
> jeśli jest Ci bliski ktoś młodszy to znaczy, że przez to...głupszy?
> Ej, zapytaj wprost, może jeszcze nie spisała Cię na straty. Zapytaj jak Ona
> sobie tę sytuację wyobraża. Jej też nie jest łatwo.
> A że ojciec może mieć rację? Tu musisz sobie odpowiedziec na pytanie, czy
> chcesz być Z kimś, czy PRZY kimś (na starość).Pozdrawiam.

Wiesz clio że czasem najbardziej wkurza jak wszyscy chcą dla Ciebie "dobrze"????
I interesuje ich tylko dobrze w ICH rozumieniu...Oni wiedzą lepiej...ech...Mało
ważne czego TY chcesz, niby słuchają i potakują, ale nie słyszą...I za chwilę:
no tak, ja to rozumiem ( a nie słuchał)...ALE nie powinno się, ale tak nie
wypada, ale tak się nie robi, ale przemyśl to jeszcze, ale u nas w rodzinie
nikt jeszcze....Aż się ciśnie na usta : CO LUDZIE POWIEDZĄ, O TO CHODZI, TAK?

[clio11]

Ano, tak...
Czytałeś "Malowanego ptaka"? Stado ma swoje prawa. Jesli jesteś inny-masz
szanse być zadziobany.

[jarkoni]

clio11 napisała:

> Ano, tak...
> Czytałeś "Malowanego ptaka"? Stado ma swoje prawa. Jesli jesteś inny-masz
> szanse być zadziobany.

Clio...otóż to, dokładnie tak..Najpierw patrzą z niedowierzaniem, próbują
przekonywać, potem odpychają, a finalnie, czasem zupełnie nieświadomie, potafią
zadziobać..I wbrew pozorom nie mówię tylko o sobie, myślę że moja dziewczyna
została "zadziobana" i dlatego już jej nie ma..Ale ufam ciągle, że jeszcze żyje
i uda się ją uratować..Niepoprawny optymista jakiś

[jarkoni]

Poza tym clio tak sobie teraz myslę: gdzie są granice tej inności, tyle się
mówi teraz o legalizacji związków homoseksualnych, Holandia legalizuje
eutanazję, już nie wspomnę o "miękkich" narkotykach...W Afryce ciągle w XXI
wieku setkom tysięcy kobiet wycina się łechtaczki...W Tajlandii rodzice
sprzedają córki za parę dolarów do burdeli...Oj dużo byłoby przykładów...A ja
się TYLKO rozwodzę, i zakochałem się w młodszej...Za to mam być zadziobany?
Ech ta Dulszczyzna czasem co z nas wyłazi....Przepraszam za ostry post, ale coś
bez humoru dziś jestem...I nie wiem, czy na pewno jeszcze chcę...Dołek mały
typu Mariański, sorry...

[clio11]

Na doła mariańskiego polecam w "zimowe"(gdzie ta zima?) wieczory grzańca
wawelskiego ew. floriańskiego
A co do inności...To, czego inni nie doświadczyli i nie znają zawsze okazuje
się czymś złym w ich oczach. Nieznanego boi się większość. Zresztą, ci, co
krytykują to w większości bez skazy ludzie są. A że Ci się jakoś przestaje
chcieć też się nie dziwię. Może Ona tylko szukała pretekstu? Zastanów się. A
poza tym-poczekaj. Jeśli wróci-będzie Twoja na zawsze(ponoć jest takie
powiedzenie-jesli ktoś chce odejść-nie zatrzymuj go, bo jesli wróci to na
zawsze). A jesli nie? Bóg z nią...Sorki. Dziś ja mam kiepski dzień. Dostało sie
wszystkim. Nawet psu