Czy brać adwokata?

[joanek1]

Zwracam się z tym pytaniem do osób, które się rozwodzą albo są już
rozwiedzione. Chodzi mi o rozwód bez orzekania o winie. Mamy z mężem już
ustaloną rozdzielność majątkową i przeprowadzony podział majątku, chciałabym
przeprowadzić w miarę możliwości rozwód z klasą, bez wyciagania brudów,
ciągania dziecka (7 lat) do biegłego psychologa, chociaż wiem, że jeżeli
sędzia zleci to nie ma wyjścia. Zaznaczam, że przyczyną rozpadu pożycia nie
jest ani zdrada żadnej ze stron ani alkohol, nie znęcanie się fizyczne, ale
znęcanie się psychiczne wynikające z chorobliwej (podkreślam chorobliwej)
zazdrości męża. Niemniej jednak nie chciałabym opowiadać o tym w Sądzie,
jeżeli mamy sie rozstać na poziomie. Proszę więc, powiedzcie, jakich pytań
można spodziewać się od Sędziego, iprócz tych o aktualną więź fizyczną,
gospodarczą i emocjonalną.

[bezecnymen]

niestety...
wszyscy będziecie musieli zaliczyć wizytę w poradni rodzinnej, każde u innego
osobnika-psychologa, na ich opinni bowiem oprze się sąd, wydając orzeczenie o
przyznaniu opieki, orzeczeniu winy itp szczegółach
no to jakie podasz powody dla których chcesz sie rozwieść? musisz podac
przykłady tejże zazdrości i to w obecności męża, a jesli on zaprzeczy, to wtedy
juz bez''prania'' w/w brudów się nie obędzie
chorobliwa zazdrość to jak rozumiem absolutnie przesadna a przede wszystkim
bezpodstawna...to jak tu mówić o orzeczeniu bez winy strony? sąd może nawet was
skierować na badania i przydzielic kuratora zamiast dac rozwód, stwierdzając,
że jesteście samolubnymi egoistami którzy z błahego powodu chcą pozbawic
dziecko pełnej rodziny

[joanek1]

Bezecnymenie, ale mi nie zależy na orzekaniu winy, nie chcę też, żeby dziecko
włóczyło sie po Sądach i poradniach psychologicznych, chociaż już nie jedno
widziało i słyszało. Nie sądzę, żeby mąż czemukolwiek zaprzeczał, bo mam
naprawdę niezbite dowody jego terroru psychicznego (świadków, nagrania). Ja
chcę tylko formalnie zakończyć związek, który już nie istnieje. Zgodnie z
prawem nie ma między nami już wspólności majątkowej, podzieliliśmy także
notarialnie majątek wspólny (każde z nas osobno ma swoje mieszkanie i drugie
nie ma do tego mieszkania żadnego prawa)-nie ma więc między nami więzi
gospodarczej, nie istnieje między nami już żadna więź fizyczna i emocjonalna,
choć istnieje pewne ryzyko, że odnośnie więzi emocjonalnej mąż ze swojej strony
może twierdzić coś innego, pomimo tego, iż w chwili obecnej podobno on też
zgadza sie na rozwód, ale nie wiem, co powie na sali sądowej. Ja jednak
stanowczo jestem pewna, że już nie kocham męża i że na pewno mu nie wybaczę
jego zachowania w ten sposób, byśmy mogli się zejść. Co tylko można było już
ustalić, ustaliliśmy tzn. mąż regularnie przesyła mi zaakceptowaną i uzgodnioną
przez nas oboje kwotę alimentacyjną, choć nie mogę nazwać tego alimentami, bo
są to tylko pokojowe uzgodnienia między nami, regularnie też odwiedza córkę, w
sprawach wychowania której potrafimy sie pokojowo dogadać. Córka może widywać
się z tatą kiedy tylko ma ochotę i nie ma na tym tle między nami żadnych
problemów, mąż jest obecny w naszym domu na wszystkich uroczystościach córki
(urodziny itd.) Taka sytuacja trwa już od kilku miesięcy i dziecko w pełni ją
akceptuje. Rozwód nie wniesie więc żadnych rewolucyjnych zmian w naszym życiu.
Wiem, że z wniesieniem pozwu powinnam jeszcze z miesiąc bądź dwa poczekać, by
upłynął odpowiedni czas separacji. Ja chcę tylko wiedzieć, czy łatwiej i w
kulturalniejszy sposób dostanę rozwód podając dokładną przyczynę tj. chorobliwą
zazdrość męża czy bardziej ogólną czyli różnicę charakterów i czy szykować
pieniądze na adwokata czy nie?

[bezecnymen]

wobec tego nie widze problemu...na razie ale zaklep sobie adwokata na wszelki
wypadek jesli na rozprawie cos pojdzie nie tak jak to zaplanowalaś

[joanek1]

Ale jakie pytania może stawiać Sędzia, jakieś konkretne przykłady-w przypadku
rozwodu bez orzekania o winie.

[bezecnymen]

trudno mi na to odpowiedzieć bo bralem udział tylko w jednym rozwodzie w moim
przypadku pozew żony był o rozwód z mojej winy, ale na drugiej rozprawie
pojawił sie jej adwokat ze zmianą na bez orzekania, widocznie doszedł do
wniosku i przekonał zonę że taki wynik jest nierealny, o co pytano? na zmianę,
o to czy ja potwierdzam to co mowila zona i odwrotnie,a jesli nie to jaka jest
wersja drugiej strony, Was na pewno o ta zazdrośc, ale jakie bedą konkretnie
pytania nie mam pojęcia

[joanek1]

Dzięki za odpowiedź mimo tak małego doświadczenia, lepsze to niż nic

[nyna]

Jak człowiek chce się rozwieść, to się rozwiedzie i w każdej jchwili może na
przykaład zmienić zdanie, czy chce rozwodu z orzeczeniem o winie, czy nie Ja
tak zrobiłam i bardzo się cieszę, chociaż trwało to bardzo długo, bo 1.5 roku,
warto było. Cham nie będzie mnie zastraszał i się śmiał. Nie ma zmiłuj się dla
kłamstwa przed ołtarzem. Trzeba wykazać niedojrzałość i doprowadzić aby winny
poniósł karę. Jeżeli teraz popuścicie, to będziecie gorzko tego żałować,
poznacie w przyszłości kogoś i co?

[emka69]

ja nie miałam adwokata. Ze względu na to że dziecko było niepełnoletnie sąd
wysłał mi kuratora, który przeprowadził wywiad w domu w jakich warunkach jest
wychowywane. To było wszystko

[joanek1]

Podniosłaś mnie na duchu. Oboje chcieliście rozwodu czy tylko ty?

[emka69]

joanek1 napisała:

> Podniosłaś mnie na duchu. Oboje chcieliście rozwodu czy tylko ty?
Ja chciałam mój były się zgodził z orzeczeniem o jego winie. Myślał że to
kolejne straszenie po to aby się zmienił. Teraz wie że to koniec i wyprowadził
się. Jestem wolna!!!!!!!! Życzę powodzenia

[joanek1]

Dzięki

[julka1800]

Joanek,
opisze moj przypadek: M wnosił o rozwod, bez orzekania, o dzieci dla siebie i
polowe mieszkania - na sprawie pojednawcze to potwierdzil, ja nie chcialam
rozwodu i to powiedzialam. Ja bylam z adwokatem , M bez. Przed druga rozprawą M
znalazł sobie adwokata. Moj adwokat poradzil mi ze jesli nie chce tego
przyslowiowego prania brudow, spokoju dla siebie i dzieci /wszyscy wiedza że
rozwod to lekko powiedzane hustawka nastrojow, a dzieci potrzebują spokoju w i
tak już zburzonym ukladzie rodzinnym/ to powinnam sie na rozwod zgodzic ale na
moich warunkach. Postawilam wiec warunki: rozwod bez orzekania, dzieci ze mną,
splata w kwocie x. O dziwo M przystał na wszystkie warunki. Nie było psychologa
ani dzieci nie byly przez nikogo przesluchiwane. Na druga rozprawe poszliśmy
oboje z adwokatami z ustalonymi juz warunkami - I TO CI RADZE - dogadać sie
poza salą sadowa, sami lub za posrednictwem adwokatow jesli nie mozecie
rozmawiac sami ze sobą.
Teraz wiem dlaczego M zgodzi sie na moje warunki rozwodu: 2 miesiące poźniej
urodzilo mu sie dziecko z inną kobietą. Wina była oczywista.

[joanek1]

A w jakim wieku były wtedy wasze dzieci? Nie jest tak, że nie możemy ze sobą
już rozmawiać. Przeprowadzaliśmy już rozmowę na ten temat planowanego rozwodu-
hipotetyczne pytania i odpowiedzi nas obydwu: rozwód?- TAK, bez orzekania o
winie?-TAK, niezgodność charakterów?-TAK, czy kocha Pani męża?-NIE, czy kocha
Pan żonę?-......... (odpowiedź wymijająca) O rozwód będę wnosić ja i czuję,że
po tej ostatniej odpowiedzi zaczną sie problemy, ale może się mylę? Chyba
jednak wezmę adwokata.

[julka1800]

to nie rozumiem: skoro na pytanie rozwód - TAK, to na pytanie: czy kocha Pan
żonę - powinno paść NIE /nikogo nie chce urazic/ W przecinym wypadku Sąd spyta:
o to dlaczego w takim razie chce się Pan rozwieść, skoro kocha Pan żonę? I
wtedy wszystko od początku. Z wyciaganiem rzeczy o krotych nie chce sie mowic
publicznie.


nasze dzieci wtedy miały 5 i 3

[joanek1]

Ależ Julko, ja sama prosiłam i nadal proszę męża, żeby on tylko powiedział w
Sądzie, że mnie NIE kocha, bo w przeciwnym razie zaczną się problemy i będę
musiała wszystko opowiedzieć, dziecko do psychologa itd., a naprawdę chciałabym
sobie i jemu tego oszczędzić. Teraz tak siedzę i myślę, że chyba jednak bez
adwokata sie nie obędzie.

[emka69]

Pamiętaj, że jeżeli zgodzisz się na rozwód z twojej winy lub bez orzekania o
winie możesz w przyszłości płacić alimenty na twojego byłego - chyba że on
powtórnie się ożeni.

[joanek1]

Z moralnego punktu widzenia to rozwód następuje z winy męża, ale mi nie zależy
na tym, by udowadniać mu winę. Wiem, że przy rozwodzie z orzeczeniem winy
strona winna nie ma prawa ubiegać się o alimenty, a strona niewinna ma takie
prawo bez podawania konkretnych przyczyn. Przy rozwodzie bez orzekania o winie
każda ze stron ma takie prawo przez 5 lat (no chyba, że wcześniej sie ożeni lub
wyjdzie za mąż), ale musi udowodnić, że jej standard życia po rozwodzie
znacznie zmalał w porównianiu ze standardem, jaki miała w trakcie trwania
zwiazku małżeńskiego. Sądze jednak, że nam to nie grozi, chociażby z tego
powodu, że mamy już od jakiegoś czasu rozdzielność majątkową, każde ma więc
swój budżet i trudno by było udowodnić, że rozwód coś tutaj zmienił.
Przynajmniej ja tak myślę, ale może się mylę. W każdym razie dzięki za
odpowiedź.

Emko!

[czekolada72]

[czekolada72]

Emko, czy moglabys konkretniej napisac o tej wizycie kuratora? Przede mna
rozwod bez orzekania, pozew wnosil malzonek.

[emka69]

odwiedziła mnie pani kurator - dziecka przy tym nie było. zapisała czy dziecko
ma swój pokój ile zarabiam, czy ojciec dziecka łoży na utrzymanie jak się córka
uczy, jakie miała kontakty z ojcem, czy ojciec dziecka mieszka z nami itp. Była
to raczej wizyta pro forma zobaczyła że nie ma patologii i na tym koniec

[czekolada72]

a czy to bylo jakos wczesniej ustalone? przepraszam, czy Ty pracujesz? bo
jakbys byla wtedy w pracy?

[emka69]

nie rozumiem pytania wogóle pracuję ale nie w tej chwili.
Trudno jest wytłumaczyć jak było z moim rozwodem Straszyłam nim kilka lat.
Któregoś dnia powiedziałam że wysłałm pozew. Nie uwierzył. Przekonał się
dopiero kiedy znalazł przypadkiem dowód wpłaty w kasie sądu ( ale była
awantura). Później uznał że to kolejne moje straszenie. Powiedziałam że chcę
rozwodu ze względów finansowych. Częste mandaty i kary pieniężne w przypadku
utraty przez niego pracy mogły być płacone przeze mnie. Myślał, że po rozwodzie
będziemy mieszkać razem ale już kilka lat wcześniej był wymeldowany ( efekt
jednego z moich "straszeń") Zgodził się na rozwód z jego winy - gdyby się nie
zgodził i tak dopięłabym swego. dzisiaj jest bez pracy i ja nie muszę go
utrzymywać - w przypadku orzeczenia mojej winy lub bez orzekania o winie mógłby
wystąpić do sądu o przyznanie alimentów z mojej kieszeni.

[joanek1]

Ja myślę Emko, że czekolada chaiała zapytać (mnie też to interesuje), czy
wizyta Pani kurator była wcześniej ustalona, czy umówiła się, że przyjdzie
tego a tego dnia, o tej godzinie. Co by było, jeżeli by Cie nie zastała, bo
byłabyś np. w pracy

[bezecnymen]

to juz kwestia nastawienia kuratora..zwykle zapowiada wizytę, bo nie chce mu
sie całować klamki, ale może byc i tak, że odpowiednio poinformowany pojawi się
z zaskoczenia

[emka69]

U mnie wizyta nie była zapowiedziana. Zastała mnie w trakcie remontu - życia i
mieszkania.

[emka69]

Była w godzinach popołudniowych. Pewnie gdyby mnie nie zastała to musiałaby się
za mną umówić.

[kruszynka301]

u mnie kurator przyszła niezapowiedziana - wizyta trwała jakieś 10 minut, bo sama mówiła, że głównie chodzi jej o rozmowę z dzieckiem rozwodzących się rodziców, a dziecko... miało wtedy 6 miesięcy i spało 20/24h.

[emka69]

bez komentarza

Dzieki za odpowiedzi :)

[czekolada72]

[bursztynowe]

Nie
Dlaczego? Jeśli jesteście zgodni to nie mapotrzeby..
W sądzie musicie udowodnić zanik więzi (prawnicy wyróżniają trzy formy)
W każdym razie sąd będzie pytał o wspólne gospodarstwo - oczywiście najlepiej
jak bedziecie fizycznie odseparowani
Sąd zapyta o seks, czy uprawiacie, i kiedy ostatni raz.
Poza tym sąd zbada kwestie dziecka - czy rodzice partycypują w wychowaniu i
pokrywaniu kosztów. Ale przede wszystki będzie dociekał, czy dziecku nie dzieje
sie krzywda, czy w związku z rozpadem mąłżeństwa rodziców nie ma jakiś
problemów, (np. opuszczanie sie w nauce, wagarowanie, narkotyki, itp)>
prawdopodobnie będziecie musieli przedstawić świadka który zezna jak te kwesit
wyglądają (świadka będzie musiała zgłosić strona powodowa).
Jeśli się oboje zgadzacie na rozwód bez orzekania o winie, wykażecie że więź
umarła, prowadzicie odrębne życie (a nawet macie własne odrębe związki),
alimenty nie stanowią problemu, sąd powinien dać wam rozwód na drugim (po
pojednawczym) posiedzeniu (no chyba że jest bardzo wredny)...
Kuratror, psychologowie, adowkat - to są narzędzia przy konflikcie, jeśli
jesteście zgodni to można (i trzeba) się bez tego obejść.

Pozdrawiam

[joanek1]

Gospodarstwa wspólnego nie ma, jesteśmy fizycznie odseperowani, pozycia też nie
ma. Dziecko nie chodzi jescze do szkoły. Oboje partycypujemy w wychowaniu i
pokrywaniu kosztów. Zadne z nas nie ma odrębnego związku, no ale to chyba nie
jest przeszkoda!!! w otrzymaniu rozwodu???

[bursztynowe]

Nie powinno być z tym problemu...

Pozdrawiam

[tricolour]

Masz dość osobliwe podejście do rozwodu.
Chcesz się rozwieść, ale sądowi niewiele chcesz powiedzieć.
Brudów prać nie chcesz, a rozwód, to brudy właśnie!
Rozwód ma być z klasą... ciekawe, co to znaczy. Ma być orkiestra, telewizja,
wywiady?
Po prostu masz ochotę na rozwód, a sąd ma Ci dać prezent.

Jakieś to dziecinne i naiwne.

[joanek1]

Ta uwaga była naprawdę złośliwa. Nie oczekuję ani orkiestry ani telewizji ani
wywiadów, bo nie ma się czym chwalić i żeby sprawa była jasna rozwód traktuję
jako porażkę życiową. Rozwód z klasą to znaczy bez opowiadania Sądowi tego
wszystkiego przez co się przechodziło. Czy naprawdę nie można się kulturalnie
rozwieść? Nie jest tak, że mam po prostu ochotę na rozwód (jak to uszczypliwie
ująłe/a/ś), bo rozpad mojego małżeństwa nastąpił już dużo wcześniej, ja tylko
chcę, żeby stan formalny odpowiadał temu faktycznemu.

[tricolour]

Jeżeli stan formalny ma odpowiadac fatycznemu, to miej odwagę nazwać rzeczy po
imieniu. Taka umiejętnośc to podstawa, by ową równowagę osiągnąć.
Jeżeli nie chcesz nic opowiadać, to niczego tez nie osiągniesz. Nie liczysz
chyba na to, że sąd da Ci rozwód bez powodu. Jak chcesz opisac ten powód?
Milczeniem?
Złośliwy byłem - to fakt. Tówj post wywarł na mnie negatywne wrażenie - ot, ja
chcę, to sąd musi. Nawet nie będe nic gadała byle sądowi. Ma byc kulturalnie!

[joanek1]

Tricolour, źle mnie zrozumiałeś, ja wiem,że Sądowi (nie byle Sądowi) muszę
opowiedzieć, co było powodem rozpadu małżeństwa. Pytanie brzmiało, czy lepiej
podać przyczynę dokładną- chorobliwa zazdrość- czy bardziej ogólną- niezgodność
charakteru i czy brać adwokata czy też nie?
Długo po rozstaniu z mężem dochodziliśmy do tego, żeby ze sobą móc spokojnie
porozmawiać i to, co było sie już nie wróci, ale nie chcę wielu jego zachowań
opowiadać, bo są tak wstydliwe i w oczach Sędziego mąż wyjdzie na idiotę. Ja
sie po prostu zastanawiam, czy naprawdę musze wytoczyć najcięższe działa czy
można jakos łagodniej!!! TO WSZYSTKO i nie ma to nic wspólnego, z tym, że jak
to ujałeś "ja chcę, to sąd musi". Sądzisz, że jeżeli będzie tak skompromitowany
to jak będą wyglądały później nasze kontakty w sprawach dotyczących dziecka, a
chyba przynajmniej w tych sprawach powinniśmy mówić jednym głosem.

[tricolour]

Jezu!
Na chorobliwą zazdrość, to sie idzie do psychologa i leczy, a nie do sądu po
rozwód.
Myslisz, że w sądzie zastaniesz idiotów? Co im odpowiesz, gdy Cię spytają o to,
co ja w poprzednim zdaniu?

[joanek1]

ależ ja byłam u psychologa, nawet załatwiłam go mężowi tylko on nie chciał
skorzystać z jego usług, bo jak powiedział nie będę z niego robić idioty, a
poza tym psycholog był mężczyzną i usłyszałam, że na pewno jest moim kochankiem
i chcemy go w cos wrobić.... Po 8 latach takich dyskusji poddałam się....

Czy aby nie za bardzo się tłumaczysz?

[zembig]

joanek1 napisała:

> ależ ja byłam u psychologa, nawet załatwiłam go mężowi tylko on nie chciał
> skorzystać z jego usług, bo jak powiedział nie będę z niego robić idioty, a
> poza tym psycholog był mężczyzną i usłyszałam, że na pewno jest moim
kochankiem
>
> i chcemy go w cos wrobić.... Po 8 latach takich dyskusji poddałam się....
Decyzja zapadła, jak rozumiem, na pewno nie jedną noc zarwałaś, myślac, co
zrobić i jak długo jeszcze wytrzymasz, czas trochę odpuścić i zaakceptować to,
co się stało. Coć wiem, że jeszcze będzie ci cięzko, ale to się przewali jak
chmury, potem zaświeci słoneczko.

[joanek1]

Podoba mi się to pytanie w tytule. Dużo osób mówi mi, że się za bardzo
tłumaczę, ale po pozostałość po 8 latach tłumaczenia sie ze wszystkiego przed
mężem, bo ......nie chciałam rozbijać rodziny.

[zembig]

Ja wytrzymałem podobnie, tzn. 10 lat formalnego związku poprzedzonego 5-letnią
znajomością.

[joanek1]

ja już po 8 latach byłam u kresu wytrzymałości i na skraju załamania
nerwowego...

[zembig]

Ja już byłem przekonany,że kobiety są silniejsze! Tak naprawde, to każda
sytuacja jest inna i każdy z nas jest inny. Ja jestem już kilka lat po
faktycznym rozstaniu i długo po rozwodzie.W razie co, pisz na priv. Dobranoc.

[joanek1]

Zembig, sprawdź prosze pocztę

[bezecnymen]

alez masz dzis humorek tricolour

[tricolour]

Witaj,
Zawsze mnie cholera bierze, jak dorośli ludzie kręcą przy znaczeniach słów.
Rozwód, to porażka, ale ma byc kulturalnie!
Czujesz, bracie?

[bezecnymen]

ech każdy by chciał przejśc przez to w miare bezbolesnie, bo i tak ma dosyć
problemow... problem w tym, że sie tak nie da i naiwnościa jest planowac
kulturalny rozwód...jedno słowo, jeden komentarz i całą umowę wezmą diabli i
zacznie się wolna amerykanka, ofkoz zdarzają się spokojne rozwody, ale
przewidzieć tego, czy zaplanować na 100% nie sposób

[joanek1]

drogi tricolourze,
słowo "porażka" nie wyklucza słowa "kulturalnie", więc jako dorosła osoba nie
pokręciłam znaczenia słów.
W moim poście adresowanym do Ciebie "porażka" była odpowiedzią na Twoje słowa:
"Po prostu masz ochotę na rozwód, a sąd ma Ci dać prezent"- na porażki chyba
się nie ma ochoty i na pewno nie chce się ich dostawać w prezencie!!!!!! I tak
właśnie powinienes to słowo POCZUĆ!!!

[tricolour]

Nie musimy przekonywać się nawzajem, prawda?
Napisałaś post, który wydał mi się śmieszny i naiwny. Mam prawo do takich
odczuć i do tego, by je wyrazić.
Ty możesz się nie zgodzić sie z moim zdaniem.

Ale żeby wymagać ode mnie, abym "właściwie" poczuł? Masz bardzo roszczeniowe
zachowania.

[joanek1]

Tak,mój post mógł Ci sie wydać śmieszny i naiwny i masz prawo do innego
zdania, ale nie musisz go wyrażać od razu tonem złośliwym i uszczypliwym, bo
jeżeli ktoś nie ma racji (choć nie sądzę, żeby w tym wypadku tak było) to można
mu to powiedzieć w delikatny sposób, przynosi nawet lepsze efekty.

[tricolour]

Prawda. Nie zawsze tak umiem.
Jeżeli Cię dotknąłem, to przepraszam.

[joanek1]

Przeprosiny przyjęte

[tricolour]

Niecierpliwie czekałem na ten doniosły moment
Inaczej nie zasnąłbym...

Życzę Ci spokojnej nocy.

[joanek1]

hahahaha
I to nie było złośliwe
Tobie również spokojnej nocy, juz bez wyrzutów sumienia...

[zembig]

Hej! Przede wszystkim wydajesz się bardzo zdołowana. To normalne, kiedy
człowiek zaczyna sobie zdawać sprawę z porażki, klęski, zawiedzionych nadzieji.
I czesto jeszcze ze straconych lat. Ale spoko, jeśli się dogadujecie, to rozwód
w gruncie rzeczy jest formalnością. Zawsze to łatwiej, kiedy powie ci to ktoś z
dużym doświadczeniem (mecenas?), ale za jaką kasę! W razie czego zawsze można
poprosić sobie gościa jeśli na przykład nie będziecie w stanie dojść do
porozumienia w sprawie alimentów. Ja zacząłem od wizyty u bardzo miłej p.
adwokat, a chyba powinienem właśnie zacząć od porozmawiania z kimś, kto już to
przeszedł. Jeśli sami dogadacie także sprawy finansowe i w czasie rozprawy twój
były się nie wycofa, to całość zamknie się w trzech rozprawach. Co do pytań
sądu, to trzeba się niestety dobrze przygotować psychicznie, a jak mi
powiedziała p.a., najgorszy klient to szczery przed sądem)).
Myślę, że rozwód z klasą jest możliwy, to właśnie taki, gdy obie strony wiedzą,
czego chcą, potrafią z sobą o tym porozmawiać, a potem jeszcze wytrzymać przy
tym w czasie rozprawy. Powodzenia.

[joanek1]

Dzięki, aż mi sie lepiej na duszy zrobiło

[bezecnymen]

no i tak miłym akcentem możnaby zamknąć topik

[tricolour]

Amen.

[bursztynowe]

Przepraszam ale troszkę nie masz racji...

Można rozwieść sie z klasą. Co prawda, sąd zostanie wprowadzony w osłupienie,
bo to raczej nietypowe zjawisko...

Mój rozwód był spokojny, choć cyrki były. Ale znam parę, która rozwiodła się
naprawdę elegancko, na drugim posiedzeniu, bez brudów, bez świństw i innych
takich.

To zalezy tylko od ludzi...

Pozdrawiam

[jolesz49]

po co? ja miałem ale jako mężczyzna podobną sytuację. podobieństwo polegało na
tym, że po prostu małżeństwo było i trwało 30 lat ale sie rozpadło. Długo by o
tym pisać. Nie brałem i moje była nie brałą adwokata, bowiem rozwód
przeprowadzono "z klasą" i za porozumieniem stron. Oczywiście pani sędzia
zadawała pytania o alkowę, może i była ciekawa i tego aspektu, lecz ja
odpowiedziałem, że jest to sprawa prywatna, osobista, a moje odczucia tej
płaszczyzny są takie to a takie i poprosiłem o dalsze pytania. Tym sposobem
zakończyłem tę może i krępującą stronę. Sama rozprawa odbyłą się w 15 minut i
po niej poszliśmy na kawę. I to tyle. Jeśli chcesz czegoś więcej się dowiedzieć
w tym problemie - [e-mail] pozdrawiam jurek PS wszystko zależy od
poziomu partnerów, bowiem oczywistym jest, że jeśli jeden z nich zaczyna coś
tam, to sprawa się ciągnie i odpowiednio więcej kosztuje a do niczego nie
prowadzi, no może do zaspokojenia własnych ambicji i aspiracji a po co?

[tricolour]

"po prostu małżeństwo było i trwało 30 lat ale sie rozpadło"

Kiedyś miałem rower, ale popsuł się. Wyrzuciłem grata i sprawiłem sobie nowy.
Serio.
Mam wrażenie, że bardziej przejmowałem się tym rowerem niż Ty swoim
małżeństwem. Tak to wynika z Twojego chłodnego postu.

[bellima]

jasne, lepiej zrobic publiczne pranie brudow przy rozwodzie, krzyki, wyzwiska,
rozdzieranie szat, zeby wszyscy widzieli ze malzenstwo bylo dla ciebie wazne i
wlasnie w-momencie-rozwodu cierpisz bo "teraz" sie rozpada...

moze tricoulor zastanow sie troche podczas czyszczenia tego rowera? i nie sadz
innych az tak swoja miara bo nie staje

[bezecnymen]

wiesz bellima? oświeciłaś mnie
wreszcie wiem po co jeszcze jedna scena/widowisko w sądzie skoro podobnych się
zrobiło setki wcześniej...
ŻEBY WSZYSCY WIDZIELI!!!

[joanek1]

No, ale chyba trudno było by znależć w Sądzie podziw dla swojej gry aktorskiej,
bez względu na to ile razy wcześniej odgrywało się już tą sztukę...?
SĄD TO NIE TEATR!

[bezecnymen]

życie to jest teatr... a sąd jest częscią życia, stąd tragedie i komedie, a dla
tych, co uważaja, że rozwód mozna sciśle zaplanować...sztuka dell'arte

[joanek1]

No tak, życie to nie bajka...., ale zawsze myślałam,że na przedstawienia chodzi
się do do cyrku, widać świat idzie z postępem....

[bursztynowe]

niektórzy robią z życia cyrk...

[joanek1]

Pewien znajomy cudzoziemiec mawiał, że Polska to jeden wielki kyrk....

[joanek1]

"Zycie to jest teatr"...
chyba jeszcze raz pójdę na Casting do Starego w Krakowie....
nie, nie tym razem na "Szkołę żon", ale żadnych COMMEDII DELL'ART...

[bursztynowe]

Dokładnie odwrotnie...
Strony często wykorzystuja sąd i sprawę rozwodową do kontunuacji wojny jaką
prowadzili wcześniej przez lata. I wszystkie chwyty są dozwolone: kłamstwa,
aluzje, teatr łez... tylko po to by dokopac parnertowi, albo "wzruszyć" są tak
by orzekł wyłączną winę drugiej strony, zasądził wyższe alimenty... po to by
generalnie jak najbardziej sponiewierać swoją byłą drugą połowę... w imię
swoich tzw. krzywd

Nie wierzysz? Nie szkodzi. Tak jak znam parę, która rozeszła sie naprawdę z
klasą, na drugim posiedzeniu, bez brudów, krzyków, oskarżeń.. tak również znam
sprawę rozwodu, który trwał siedem lat, rozwodu małżeństwa które miało od dawna
podzielony majątek, dorosłe i samodzielne dzieci i widać dużo chęci do
prowadzenia działań wojennych...

Co kto lubi..

Pozdrawiam

[joanek1]

"...Tak jak znam parę, która rozeszła sie naprawdę z
klasą, na drugim posiedzeniu, bez brudów, krzyków, oskarżeń..."
Tak właśnie chcę, stąd moje pytanie w poście...

[olgajan]

Mój rozwód był bez orzekania o winie, oboje z moim byłym mężem ustaliliśmy, ze
z powodu równicy charakterów, sąd nas pytał na czym ta róznica polega itp.
Odpowiadalismy zgodnie. Nie potrzeba było adwokatów. Na drugiej rozprawiemoja
mama była świadkiem, który opisywał kontakty ojca z synem( 2 letnim), w jakich
warunkach mały się chowa itp. Nie był wyznaczony żaden kurator. Po drugiej
rozprawie byliśmy już roziwdzeni. Dla mnie byłoby upokarzające brać brudy przed
sądem. Wolałam tak to załatwić (mam nadzieję że z klasą) niż udawadniać winę
(porzucenie dla kochanki podczas ciąży)i rozdrapywać rany na nowo.

Z klasą.

[tricolour]

W moim rozumieniu Twój rozwód był po prostu "ułożony". Aby oszczędzić sobie
niepotrzebnych przykrości zrobiliście tak, jak piszesz. Szybko i spokojnie.

Ja mam bardziej konfrontacyjną naturę. Poruszłbym sprawę kochanka, ciąży - bo
taka jest prawda. W moim rozumieniu "prawda" i "klasa" są mocno spokrewnione.

[czekolada72]

Tricolour, przepraszam, ze sie wtrace - a co bys osiagnal/a tym, ze poruszylbys
sprawekochanki w ciazy? skoro oboje zdecydowali sie na rozwod bez orzekania ??

Z klasą cd.

[tricolour]

Tytul mojego komentarza brzmiał "Z klasą" i na tym temacie starałem sie skupić.
Jakoś mi nie pasowało "układanie się" z eksem, pomijanie prawdziwych powodów
rozwodu - bo zrozumiałem, że ta kochanka, ciąża to główny powód. To pomijanie
kłóci się z moim rozumieniem słowa "klasa".
Tyle.

A co osiągnąłbym poruszając sprawę kochanki? Poczucie, że rzeczy są właściwie
nazywane. Dla mnie to ważne, dla innych mniej...

[czekolada72]

> A co osiągnąłbym poruszając sprawę kochanki? Poczucie, że rzeczy są właściwie
> nazywane. Dla mnie to ważne, dla innych mniej...

Owszem, to jest wazne tylko jak sobie tow praktyce wyobrazasz?
Facet zdradza zone (od tad juz nie mozna mowic o klasie), ona to przezywa,
cierpi itd. W koncu dochodzi do wniosku, ze nie da rady tak dalej zyc. Decyduja
o rozwodzie. Nie chce przechodzic po raz drugi, rozdrapuwac ran, nie zalezy jej
na pieniadzach od niego dla siebie. Nie cma zamiaru kupic skrzynki zgnilych
pomidorow i obrzucic nimi panienke, ani robuc w sadzie pyskowki. Wiec co
proponujesz?

Bursztynowe!!

[czekolada72]

Napisałas:
prawdopodobnie będziecie musieli przedstawić świadka który zezna jak te kwesit
wyglądają (świadka będzie musiała zgłosić strona powodowa).

A jezeli powod nie ma jak wskazac swiadka, bo rodzina i znajomi z jego strony
nie utrzymuja zadnych kontaktow z dzieckiem, to co wtedy??