Prośba o wsparcie duchowe

[gazunia]

Jestem siostrą rozwodzącej się.Problem to moja 6-letnia chrześnica, która nie
do końca rozumie dlaczego??? Tata nie pije, nie bije, nie ubliża, nie zdradza
ale moja siostra po prostu przestała go kochać. Jak wytłumaczyc maluchowi, że
tak musi być????

Nie da się wytłumaczyć...

[tricolour]

... a jeżeli już, to rodzice powinni to zrobić.

[bezecnymen]

po prostu...niech mama powie dziecku, że juz taty nie kocha i tata mamy pewnie
też już nie... skoro nie ma żadnych racjonalnych powodów do rozstania poza tym
wymienionym przez ciebie to dziecko na pewno zrozumie...że ono jest tutaj
najmniej ważne, że to, że ono kocha oboje rodziców i obojga potrzebuje nie
liczy się w sytuacji gdy miłośc między rodzicami zgasła.....

Nie sądzę...

[e.mes]

Sześcioletnie dziecko ma inne spojrzenie na świat.

I lepiej nie mówić dziecku, że skoro mama już nie kocha taty, to odchodzi. W
sześcioletnim świecie coś takiego równa się wyrzuceniu na śmietnik lalki, która
sie znudziła.

[anybody1]

hm... zgryźliwe, czy mi się tylko wydaje...?

[bezecnymen]

zgryźliwe niestety...
takiego powodu do rozwodu jeszcze chyba tu nie było... po prostu mama taty już
nie kocha i chce się rozwieść, a wydawało mi sie do niedawna, że to faceci
nudzą sie rodziną i odchodzą od dzieci, bo już nie kochają żony...

[anybody1]

no bo jest to okrutne...
ale z drugiej strony... co byś Ty zrobił, gdybys przestał kochać?
to chyba jest coś na co nie zawsze mamy wpływ, coś nad czym nie zawsze da się
zapanować...

[anja_pl]

ale można robić to, by nie poranić drugiej strony, dzieci,
przecież można być przyjaciółmi, nie zawsze trzeba zostać od razu wrogami,
nie zawsze trzeba się od razu rozstawać,
wystarczy uczciwość i odpowiedzialność, i można życ dalej nie obok siebie, ale
razem,
a no to masz wpływ

[anybody1]

oczywiście że można.
ale ja bym nie chciała żyć z człowiekiem który mnie nie kocha... odbieram to
jako prawdziwe piekło z którgo trzeba uciekać. każdy ma swoje granice, moje są
takie.

[anja_pl]

piekło jest wtedy , gdy nie przyjaźni i wzajemnego szacunku,

czytałaś "Damę Kameliową"?

[bezecnymen]

ja sobie po prostu nie potrafie wyobrazic, że można przestać kogos kochać ot
tak... bo mi przeszło? to oznacza moim zdaniem, że ktos kłamał od początku
mowiąc że kocha

[anybody1]

tak to może wyglądać. ale to nie takie oczywiste.
ja tez kochałam kiedyś swojego męża. bardzo. i Ty kochałeś swoją żonę. a teraz??
ja go nie kocham. przestałam. a podobno kocha się na zawsze. to co on/ona
zrobił/a nie powinno mieć na to wpływu...

zresztą jestem pewna że on mnie też kochał i nie kłamał. tak czuł w tamtej
chwili, gdy to mówił.

[bezecnymen]

ale tu podobno nie ma żadnych racjonalnych powodów, nie ma zdrady, przemocy i
innych -izmów...

[anybody1]

miłość nie jest racjonalna.

skąd człowiek ma wiedzieć że kocha, kiedy mówi że kocha? tak czuje po prostu. i
to się nie da racjonalnie wyjaśnić.
tak samo może poczuć że już nie kocha. i to musi być okropne odkrycie...

[bezecnymen]

i to wystarczy by rozwalić rodzinę?
szkoda że dopiero teraz sie tego dowiedziałem..zmarnowałem kawałek życia

[anybody1]

no ale na prawdę nie wyobrażasz sobie takiej sytuacji??

[bezecnymen]

wyobrazić sobie mogę, prosze bardzo:
budzę się pewnego pieknego poranka, spoglądam na śpiącą obok żonę i czuję, że
nie kocham jej już... i w tym momencie nieważne już są wspólnie spędzone lata,
chwile szczęśliwe i trudne, dzieci, to co zbudowaliśmy mobilizując się i
wspierając
zastanawiam się chwilę... chcę kochać, ale jej już nie kocham, więc może się
rozejrzę za inną, ale nie bede skakał na boki, odejdę, tak będzie uczciwie.
może być?

Ciekawy wątek...

[tricolour]

... "nie kocham cie po prostu"...

Argument jak 150!

[anybody1]

Panowie,

nie piszę że to jest proste i że usprawiedliwia wszystko. teoretyzuję. próbuję
zrozumieć.

taka sytuacja jest paskudna, ale może przytrafić się każdemu z nas.
i jest to coś strasznego i dla niekochanego i dla niekochającego.
dylemat co zrobić w tej sytuacji - odejść, czy zostać, jest cholernie trudny.
oczywiście trzeba próbować to ratować, uczucia mają to do siebie, że się
zmieniają. terapia małżeńska, wspólne rozmowy, wspólne próby...

tylko mi nie piszcie że Wam to się nie może przytrafić. ludzie są tylko ludźmi.
a życie oprócz czerni i bieli ma różne odcienie szrości.

[anja_pl]

anybody1 napisała:

>
> tylko mi nie piszcie że Wam to się nie może przytrafić. ludzie są tylko
ludźmi.
>
> a życie oprócz czerni i bieli ma różne odcienie szrości.

nam się to już przytrafiło i dlatego jesteśmy na tym forum

[hela74]

a może to siostrze należałoby najpierw coś wytłumaczyć i z nią poważnie
porozmawiać...

[e.mes]

hela74 napisała:

> a może to siostrze należałoby najpierw coś wytłumaczyć i z nią poważnie
> porozmawiać...

Pewnie przede wszystkim! Bardzo dobry pomysł, Hela.

[gazunia]

Siostra podjęła, jak sądzę słuszną decyzję. Na rozstanie złożylo się kilka
czynników mnie pozostaje tylko wspierac ja i tyle. Nie sądzę jednak - a sama
jestem matką - że powinno utrzymywać się małżeńską fikcję wyłącznie ze względu
na dziecko. Aha, to oczywiście sprawa rodziców rozmowa z dzieckiem i wcale nie
zamierzam wyręczać ich w tym, poza tym oni wcale tego ode mnie nie oczekują
chciałam tylko poradzić się osób, które maja takie rozmowy za sobą -
szukamy "złotego środka" i obawiam się, że w przypadku rozwodu rodziców takiego
po prostu nie ma.

[e.mes]

Wiesz...
wszystko zależy od tego, jak bardzo dojrzałe jest dziecko i jak bardzo rodzice
mają wyczucie.
Są takie książki "Bajki terapeutyczne dla dzieci". Nie pamiętam, w której
części, ale gdzieś jest o rozwodzie.
Myślę, że siostrzenica mogłaby usłyszeć tę bajkę.

[gazunia]

Dzięki, myślę, że skorzystamy z tej książki. Przyda się chyba i mojej córce, bo
bardzo przezywa to rozstanie i ciągle pilnuje, żebyśmy Broń Boże nie mówili do
sibie podniesionym głosem. Rozmawialiśmy z nią na ten temat, zapewnialismy, że
my nie mamy zamiaru się rozchodzić, bo się kochamy ale chyba niewiele to pomaga.
W życiu nie podejrzewałam, że rozwód cioci i wujka, którzy mieszkają 200 km od
nas tak wpłynie na moje dziecko.

Szkoda Waszego dziecka...

[tricolour]

... któremu niepotrzebnie fundujecie stres.

A może jako rodzic powinnaś więcej przewidywac? Że rozmowy o rozwodzie silnie
działają na psychikę dzieci, nawet jak rozwód jest 200 km stąd...

Może lepiej zająć sie swoim dzieckiem, a nie czyimś...

[movisz]

... któremu niepotrzebnie fundujecie stres.
>
> A może jako rodzic powinnaś więcej przewidywac? Że rozmowy o rozwodzie silnie
> działają na psychikę dzieci, nawet jak rozwód jest 200 km stąd...
>
> Może lepiej zająć sie swoim dzieckiem, a nie czyimś...

Popieram twoje zdanie. Dzieci nie powinno sie wciagac w problemy doroslych. Nie
powinno sie ani klocic ani rozmawiac o duzych problemach przy nich bo dzieci
odbieraja te sprawy zupelnie innaczej niz my. Te problemy urastaja dla nich do
ogromnych. A juz tlumaczenie, ze ktos sie rozwodzi bo przestal kochac druga
osobe wprowadza w dziecko strach, ze jak nie bedzie wystarczajaco dobre to je
mozna przestac kochac czyli moze zostac opuszczone. To wnosi w dziecko ogromne
poczucie niepewnosci, strachu i znaczne oslabienie poczucia bezpieczenstwa. A
przeciez nie chcemy by dziecko wzrastalo w takim poczuciu bo bazuje to na
stosunki jego z innymi dziecmi teraz, a w pozniejszych latach na stosunki z
ludzmi. Nie odchodzi sie od czlowieka tylko z powodu, ze przestalo sie go
kochac. To jest bardzo splycony powod. Jest zawsze mnostwo innych czynnikow
temu towarzyszacych.

[wena10]

Hm, hm, hm...
A ja jestem zwolenniczką mówienia dziecku całej prawdy i tylko prawdy. Choćby
była dlań bolesna. Ma do niej takie samo prawo jak każdy dorosły. Owszem,
prawda o rozwodzie zatrzęsie dzieckiem, ale ziemia znów okrzepnie, jeśli użyje
się prostych jasnych słów, dobranych do wieku, a dziecko nie padnie łupem
walczących za sobą rodziców.
Bo co powiedzieć dziecku, jeśli tata rzeczywiście przestał kochać mamę? Albo
odwrotnie? Trochę pokręcić, pokombinować, dorobić ideologię? Płakać ukradkiem w
poduszkę? Toż to dla dziecka po stokroć gorsze
Przecież takie jest życie, że mamy przestają kochać tatów albo tatowie odchodzą
od mam.
Tak mi się wydaje...Ale nie mam monopolu na prawdę.

[gazunia]

Przyznam się, że zabolały mnie posty o tym, że powinnam zająć się tylko swym
dzieckiem, kocham swiją chrześnicę i nie chcem,żeby cierpiała, tak samo, jak
kocham swoje dziecko.

[gazunia]

No i jeszcze jedno, trudno ukryć przed dzieckiem fakr rozstania, skoro moja
siostra jest jednocześnie (póki co) żoną brata mojego męża. I naprawdę staramy
się jej nie obciążać tymi sprawami, chyba jest zbyt spostrzegawcza... Bardziej
niz się spodziewałam przyznam szczerze, pomimo,że jestem pedagogiem z krwi i
kości. Wstyd się przyznać co???

Weno,

[tricolour]

... a kiedy decydowałeś się na rozwód, to poszłaś do psychologa dzicięcego z
pytaniem, jak postepować w takiej sytuacji z dzieckiem?
I ten psycholog powiedział, żeby tak kawe na ławę kilkuletniemu dziecku?

[wena10]

Tri, jakbyś przy tym był! Tak właśnie było. I to była naprawdę dobra decyzja

Skoro psychologa tak poradził...

[tricolour]

... to widać słuszna decyzja i trudno ją podważać...

Jednak...

[tricolour]

... własne dzicko chcroń przed opowieściami o rozwodzie.

Pamiętam, jak byłem kilkuletnim chłopcem i rodzice opowiadali, że meteoryt może
uderzyć w Ziemię i zniszczyć życie. Miałem stracha przez kilka nocy...

[wena10]

Ależ ja nie ubarwiam życia dziecku opowieściami o rozwodzie. To się stało raz
(mam nadzieję) i musimy z tym żyć (zresztą całkiem nieźle). Zarówno ja, jak i
dziecko. Trudno liczyć na to, że ono niczego nie zauważyło

[akacjax]

tricolour napisał:

> Pamiętam, jak byłem kilkuletnim chłopcem i rodzice opowiadali, że meteoryt
może
> uderzyć w Ziemię i zniszczyć życie. Miałem stracha przez kilka nocy...

Zauważ wystąpiło słowo: może!
Ale gdyby spadł, to mieliby trzymać to w tajemnicy?

Moi rodzice trzymali pewne ciemne strony życia w tajemnicy, a ja gdy w dorosłym
swiecie napotykałam na nie to nie umiałam sobie z nimi radzić, nie wyczuwałam
ich, wręcz były dla mnie abstrakcją...

Jezuuuu...

[tricolour]

"Zauważ wystąpiło słowo: może! Ale gdyby spadł, to mieliby trzymać to w tajemnicy?"

Gdyby spadł, to nikt niczego nie musiałby trzymać ani w tajemnicy ani w
czymkolwiek...

-------------
Mówimy o różnych rzeczach. Ja - o wyobraźni dziecka, która nie odróżnia
Coralgola, meteorytu i rozwodu cioci od rozwodu rodziców...

Ej tam, tricolour...

[e.mes]

tricolour napisał:

> ... któremu niepotrzebnie fundujecie stres.
>
> A może jako rodzic powinnaś więcej przewidywac? Że rozmowy o rozwodzie silnie
> działają na psychikę dzieci, nawet jak rozwód jest 200 km stąd...
>
> Może lepiej zająć sie swoim dzieckiem, a nie czyimś...


A kto funduje specjalnie?
Siostrzenica mojego byłego męża też się strasznie przejęła naszym rozwodem, mimo
iż nikt nie starał się jej wciągać w nasze sprawy.

Rozumiem...

[tricolour]

... że jak przypadkowo, to jest się usprawiedliwonym... ))

Ostatnio na forum o zdrowiu jakaś pokręcona mama pisała, że przypadkiem dziecko
oblało się wrzątkiem, a ci PERFIDNI lekarze źle wyleczyli i blizna jest... To ci
dopiero!

[gazunia]

Zaden normalny człowiek nie funduje dzieciom takich informacji, bo ma kaprys.
Dzieci są doskonałymi obserwatorami i zauważają więcej niż nam się wydaje. Moja
córka podsłuchała rozmowę. Poza tym trudno racjonalnie wytłumaczyć dlaczego
ciocia mieszka znaowu u babci, a wujek u siebie w domu itd.,itp.Niestety nie
przed wszystkimi złymi rzeczami jesteśmy w stanie nasze dzieci uchronić, pomimo
najlepszych chęci