Zdrada- kto jest w końcu winny?

[chryzokola]

Nie wiem czy wątek akurat tutaj powinien się znaleźć, ale zdrada często jest
przyczyną rozwodów. Może i umnie w końcu też...Czytam różne wypowiedzi,
czytam artykuły, sama to przechodzę i zastanawiam
się dlaczego kiedyś zdrada i zdradzający byli oceniani jednoznacznie. Dziś to
właściwie nie zdradzającyy jest zły, ale zdradzany. To zdradzany jest winny
zdrady, to zdradzający jest nieszczęśliwy. Gdyby nie zła żona, beznadziejny
mąż partner, by nie zdradził. I teraz zdradzony nie tylko musi znieść
świadomość, ze bliska mu osoba oszukała, zdradziła go, ale jeszcze musi żyć w
poczuciu winy, ze to on jest temu winny. To nie jemu nalezy sie współczucie,
ale zdradzającemu, jego trzeba zrozumieć, koniecznie trzeba(!) mu wybaczyć,
nie nękać, obchodzić się jak z jajkiem. Nikt nie zastanawia się nad uczuciami
zdradzanego: nad tym, ze stracił zaufanie ,że jakaś dobra część w nim
umarła, ze czuje okropny ból, samotność spotęgowaną jeszcze tym,z ę właściwie
nie moze sie pożalić, poskarżyć, bo przeciez to ona jest winna. Ktoś jest
oszukiwany, okłamywany, bo przecież gdyby był inny i moznaby mu opowiedzieć o
innej kobiecie/mężczyźnie nie byłoby problemu,a skoro głupia baba nie
rozumie, ze inna jest w tej chwili ważniejsza dla męża, mądrzejsza,
lepsza...to sama jest sobie winna, ze mąż ją oszukuje. To jakis horror.
Kobieta, która została uderzona przez męża(nie raz) słyszy, ze widocznie
zasłuzyła sobie na to. Kobieta, która w desperacji wzywa policję słyszy,
ze "co to za miłość, ze na mężą nasyła policję"...I znów ma poczucie
winy...Idzie na obdukcję do lekarza, czuje się jak złoczyńca, znów poczucie
winy, bo przecież robi coś przeciw bliskiej osobie....A skoro żona zła wzywa
policję i robi obdukcję to nieszczęśliwy mąż ma prawo wyżalić sie innej ,
dobrej kobiecie, spędzić z nią noc....I tak pisac by mozna w nieskończoność.
Dlaczego tak jest?
Mam wrażenie,ze w kolejnej sprawie (inna to np. wykorzystywanie seksualne
dzieci-człowiek boi się własnego dziecka przytulić) nastąpiło wynaturzenie
słusznej skądinąd prawdy, ze wina zawsze lezy po obu stronach. Owszem to
prawda, ale wina skrzywdzonego jest z reguły mniejsza, poza tym to w niczym
nie usprawiedliwia "przestepstwa". To, ze ktoś zostawi na stole otwary
portfel nie znaczy, ze musze mu pieniądze zabrać.

To nie jest w porządku...

Nie wiem...

[tricolour]

... czy fakt, że "przechodzisz" zdradę oznacza, że jesteś sprawcą, czy ofiarą...

W każdym razie winę i odpowiedzialność ponosi zdradzjący. Za przemoc też.
Ofiara ma prawo bronić się tak, by było skutecznie i nie pogwałcic praw innych
ludzi (sprawcy też).

Tyle.

[ak70]

Pojęcie zdrady jest bardzo szerokie. Piszesz o zdradzie fizycznej, która jest
najbardziej - jak dla mnie - ostateczna i niewiele związków jest w stanie ja
przetrwać. Dużo prawdy jest w tym co napisałaś i zgadzam się z wieloma
stwierdzeniami. Życie jest brutalne, a pozycja zdradzanego czyni je wyjątkowo
okrutnym... trzymaj się, bo nie jesteś sama.

[bursztynowe]

Mocno nie trafiona argumentacja. To, że odbiór społeczny kobiety upominącej się
o swoje prawa jest negatywny, nie wynika że jest czysta i święta jak lelija, w
szczególności w odniesienu do jej związku. To są dwie odrębne sprawy.

Zdrada w mojej opinii jest skutkiem. W zdrowym i udanym związku (pomijam różne
patologie) nie ma miejsca na zdradę. Jeśli więc w związku źle się dzieje, to
stwarza to miejsce na zdradę i inne wyżej przytoczone zjawiska (przemoc, terror
emocjonalny i psychiczny). Z reguły oprócz zdrady, w związku ma miejsce wiele
innych negatywnych zjawisk, które np. kobiety nie chcą dostrzec, np. swojej
destrukcyjnej roli. Wolą się koncentrować na byciu ofiarą wstrętnego samca, co
to poszedł był penetrować gdzie indziej. Można by odpowiedzieć, że związek nie
jest tożsamy z wyłącznością na seks, a tak jest bardzo czesto traktowany, i to
przez obie płcie.
Wydaje mi się, że seks jest dopełnieniem udanego związku, a nie jego sednem.
Problemy w tym obszarze zwykle znamionują generalne tracia i konflikty na styku
między kobietą i mężczyzną.

Chce podkreślić, że nie można w tej materii generalizować, że każdy przypadek
jest inny, tak samo jak różni są ludzie.

Występowanie w przyrodzie samców nieodpowiedzialnych i egoistycznych nie
gwarantuje tym samym idealności ich partnerek, choć w poszczególnych
przypadkach może tak właśnie być. Kobiety potrafią być równie wstrętne jak
faceci. I płeć nie stanowi żadnego usprawiedliwienia, a nie też wytłumaczenia.

Badania wskazują, że tendencje do zdrady są bardzo podobne w obu płciach. Nie
jest tak, że meżczyźni mają w tym zakresie wyłączność.

[julka1800]

....i tym samym Bursztynowe potwierdził to ca napisała Chryzokola /co za dziwny
nick?/...

ja sądzę ze prawda leży w tym zdaniu, ze przy zdradzie winne są obie strony,
lecz wina pokrzywdzonego jest niewspółniernie mniejsza, niezależnie od płci

[bursztynowe]

Właśnie, że się nie zgadzam z Chryzokolią.

A o winie (w tym także wskazywaniu ofiar i pokrzywdzonych) można mówić po
dogłębnej analizie konkretnego przypadku.
Nie ma jednej prawdy, sorry.
Nie ma lekko...

[julka1800]

ale ja własnie to napisałam /ironicznie/
nie zgadzając sie z Chryzokolą potwierdzasz to co ona napisała, ze w naszym
społeczeństwie z osoby pokrzywdzonej=zdradzonej robi sie osobe winną
i nie dosc ze jest ona i tak dość upokorzona, sponiewierana przez własna druga
połówkę, to jeszcze ogoł spoleczeństwa depcze ją wslazując palcem "O patrzcie
teraz placze, a trza było chlopu dogadzac...itd"

TY Bursztynowe reprezentując tę drugą płec i pisząc to co napisałeś
potwierdzasz niejako opinię ze nie nalezy współczuć kobiecie zdradzanej, bo ona
tez jest winna tej zdrady. Czyz nie to napisałeś?
Bo moze niezrozumiałam Twojej wypowiedzi

[bezecnymen]

protestuję przeciwko określeniu ''druga płeć'' w odniesieniu do meżczyzn!
jestesmy niewątpliwie (patrz Biblia) płcią pierwszą
a co do tematu wątku:
owszem zdradzający jest winny zdrady, to nie ulega watpliwości, ale skoro
roztrząsamy zagadnienie winy i kary, to radzę wziąć pod uwagę istnienie tzw.
okoliczności łagodzących...dlaczego całą winę za ''skok w bok'' ma brać na
siebie małżonek terroryzowany psychicznie w małżeństwie? i czy nie jest tak, że
w przypadku fizycznej zdrady cierpi miłośc własna zdradzonego? i czy nie bywa
tak, że od lat nie ma sexu, a fakt pojawienia się tej/tego trzeciej/go raptem
narusza poczucie wyłączności własności ciała małżonka???
ile przypadków tyle różnych okoliczności i tu zgadzam się z Bursztynkiem: nie
ma co generalizować

[naiwna52]

>owszem zdradzający jest winny zdrady, to nie ulega watpliwości, ale skoro
> roztrząsamy zagadnienie winy i kary, to radzę wziąć pod uwagę istnienie tzw.
> okoliczności łagodzących...dlaczego całą winę za ''skok w bok'' ma brać na
> siebie małżonek terroryzowany psychicznie w małżeństwie? i czy nie jest tak, że
> w przypadku fizycznej zdrady cierpi miłośc własna zdradzonego?

a co uznasz za okoliczności łagodzące, jeśli w małżeństwie było wszystko ok
łącznie z seksem, tylko zajęta pracą, ograniczyłam dbanie o męża nie prasując mu
już koszul i nie czekając na niego z obiadem, a on mający więcej czasu niż ja
nie pomagał mi i to on nie czekał na mnie z obiadem lub kolacją albo tylko z
dobrą cherbatą i gotowością do seksu kiedy wrócę z pracy, znalazł sobie przez
internet drugą do której jeżdził kilka razy w miesiącu (200km) na seks - a
później wracał do domu i było wszystko ok, gdybym się nie dowiedziała to nadal
by oszukiwał - - co tu znajdziesz jako okoliczności łągodzące?

[bezecnymen]

nie zamierzam grzebać w twoim małżeństwie...ale chyba nie wszystko było ok, bo
chyba nie jeździ on te 200km by ktoś prasował mu koszule i czekał z obiadkiem?
hmmm?

[bursztynowe]

Domyślnie stawiasz kobietę w roli zdradzanej, a mężczyznę w roli zdracającego.
Czy to nie jest zbyt daleko idące uogólnienie, jak sądzisz?

Poza tym, zaiste, nie do końca odczytałaś co napisałem.

[julka1800]

nie Bursztynowe, nie stawiam w domyślnie kobiety w roli zdradzanej, a mężczyznę
w roli zdradzającego.
Pisałam w odniesieniu do postu Chryzokoli.

Napisałam też ze niezależnie od płci wina za zdradę leży po obu stronach z tym
ze wina zdradzanego jest NIEWSPOLMIERNIE mniejsza od winy zdradzającego.
I mozna tu rozpatrywać kwestie czy wina zdradzanego jest w ogole winą, bo tak
naprawde winny jest on rozpadowi /w jakims stopniu/ związku, a nie wlasciwie
samej zdrady jako takiej, Zdradzający winny jest rozpadowi i tego ze znalazl
sobie kogos i wlazł do lozka.

Specjalnie uzywam rodzaju meskiego w stosunku do zdradzanego i zdradzającego
ale /patrz wyzej/ wszystkie te rozważania rozpatruje "bezplciowo".

[nangaparbat3]

Proponuje odejść od schematu zdradzający mężczyzna - zdradzana kobieta. Sama
znam co najmniej kilka par, gdzie było/jest dokładnie na odwrót.

[berek_76]

Chryzokola /co za dziwny
>
> nick?/...

Chryzokola - minerał. Uwodniony krzemian miedzi (Cu, Al)2H2Si5(OH)4
Taki niebieskozielony.
-----------------------
Berek, mama Żaby (11.06.2002) i Dasi (19.03.2005)

[julka1800]

..czegoś tam co macie Panowie między.....

[bursztynowe]

No pewnie, zdradzamy nasze partnerki ze sobą wzajemnie...

A nie możesz spojrzeć na problem bez angażowania jajników?

[julka1800]

"A nie możesz spojrzeć na problem bez angażowania jajników?"

odpowiedam, nie nie mogę, w pracy 80 % to faceci z ww jajnikami
na ulicy tez jakoś widze tylko facetów z ww ...
a w domu jak już jest przewaga kobiet /ja i córa/ ..to w radio słyszę
Testosteron i znowu kojarzy mi sie z ww...

apoważnie:
rozpatrujemy problem 1. winy/niewiny za zdradę czy 2. odbioru spolecznego i
stereotypów zyjących w naszym spoleczenstwie
bo to dwie rozne sprawy

Niech Was gęś kopnie!

[tricolour]

Wina leży po obu stronach? Co za odważna, kurcza mać, teza!

Wynika, że jak kobiecie złodziej rąbnie torebkę, to też wina leży po OBU
stronach? Bo babsko mogło nie leźć po nocy z torebką na widoku?

Mam inne zdanie!

Zdrada nie jest UPRAWNIONA. Chętnie podyskutuję z innowiercami.

[chryzokola]

Pisałam, ze wina lezy po obu stronach niewątpliwie, ale na pewno nie jest
wieksza po stronie zdradzanej osoby ani już na pewno tylko po jej stronie.
Owszem zgoda, ze w jakims sensie zdrada moze byc skutkiem, ale jestesmy ludźmi,
myslącymi itd. i gdy cos jest nie tak trzeba chyba porozmawiać, próbować a nie
szukac na boku nowych doznań, pocieszenia...
Mnie również było źle w małżeństwie, było zimno, samotnie, brakowało wsparcia,
ale nie szukałam tego u innego. Próbowałam u męża, potem czekałam, aż coś się
zmieni, aż mu "zmęczenie" przejdzie...Bo uważałam, że inny facet to nie w
porządku wobec niego i wobec nas. To, ze w związku jest nie tak jakbyśmy sobie
wymarzyli nie jest usprawiedliwieniem dla zła, krzywdzenia tej drugiej osoby. I
co najgorsze nadal szukam miłości, dobra, ciepła właśnie u niego, choć wielu mi
mówi, ze u niego akurat tego nie znajdę. Więc pewnie powinnam poszukać u
innego, ale nie potrafię, bo to byłaby w jakimś sensie zdrada, nawet jeśli nie
poszłabym z tym kimś do łóżka.
Ktoś napisał również, ze zdrada fizyczna jest taka bezapelacyjna, itd. A jednak
to byłoby łatwiej wytłumaczyc, ale zdrada psychiczna, emocjonalna, gdzie nasz
partner całkowiecie oddaje sie tej innej/innemu, ten inny staje się ważniejszy
niż my , to jest straszne, zwłaszcza ta bezsilność.....

[kuragan]

Ja sie zgadzam z tri. Jesli dobrze go zrozumialam. Wina za rozpad zwiazku moze
lezec po obu stronach, ale zdrada byla wyborem jednej strony. I nie jest to
dzielenie wlosa na czworo. Jesli w zwiazku juz wszystko sie doszczetnie popsulo
to mozna sie rozstac. Najpierw. A potem szukac nastepnego partnera. Moim
zdaniem tak powinno byc.

[naiwna52]

zgadzam się z kuragan. Jeśli uczucie choć jednej ze stron wygasło- to ze
zwzględu na przeszłość partnerowi nalęzy uczciwie o tym powiedzieć, albo będą
naprawiać to co się psuło, albo się rozstaną i będzie każde szukało (lub nie)
lepszego partnera - gdyby tak postąpił mój M, to zrozumiałabym (może nie do
końca - bo moje uczucia nie wygasły)ale uszanowałabym jego zdanie i
rozstalibyśmy się bez takiego bólu jaki mi sprawił oszutwem i zdradą.

[ak70]

Uczciwość przede wszystkim... czyż nie tak się ślubowało przed
ołtarzem? "miłość, wierność i UCZCIWOŚĆ małżeńską"... choć wiele osób
(bezpłciowo!!!) uważa to dzisiaj za banał... wielka szkoda.

[bezecnymen]

no tak...
tyle, że skoro nie ma juz miłości to mozna pozbyć się również dwóch pozostałych
elementów przysięgi...hurt wychodzi taniej

[sun_woman]

kuragan napisała:

> Ja sie zgadzam z tri. Jesli dobrze go zrozumialam. Wina za rozpad zwiazku
moze
> lezec po obu stronach, ale zdrada byla wyborem jednej strony. I nie jest to
> dzielenie wlosa na czworo. Jesli w zwiazku juz wszystko sie doszczetnie
popsulo
>
> to mozna sie rozstac. Najpierw. A potem szukac nastepnego partnera. Moim
> zdaniem tak powinno byc.


dokładnie.

[nangaparbat3]

Takie pytanie mi przyszło do głowy: na rok przed rozstaniem, z dnia na dzień,
mąż przestał ze mną sypiać, przestał się niemal odzywać i absolutnie wszystko
miał za złe, chyba jedynym uiczuciem, jakie wtedy do mnie zywił była wrogość.
Probowałam coś naprawić, nie dawało rezultatów. Czy gdybym go wtedy zaczęła
zdradzać, bylabym winna? I na czym by ta wina polegała?

[kuragan]

nangaparbat3 napisała:

> Takie pytanie mi przyszło do głowy: na rok przed rozstaniem, z dnia na dzień,
> mąż przestał ze mną sypiać, przestał się niemal odzywać i absolutnie wszystko
> miał za złe, chyba jedynym uiczuciem, jakie wtedy do mnie zywił była wrogość.
> Probowałam coś naprawić, nie dawało rezultatów. Czy gdybym go wtedy zaczęła
> zdradzać, bylabym winna? I na czym by ta wina polegała?

Ja w podobnej sytuacji, po probach naprawy, zaproponowalam rozstanie.
Propozycja zostala przyjeta, nikt mnie zbytnio nie zatrzymywal. Nie przyszlo mi
do glowy zeby go wtedy zdradzac. Nie czulabym sie z tym dobrze, to tez... ja
wiem, ze w zyciu sa rozne sytuacje, wiele sie moze wydarzyc i wiele jestem w
stanie zrozumiec, ale staram sie trzymac zasady ze mam jeden zwiazek w tym
samym czasie. Najchetniej bym miala jeden na cale zycie, ale niestety sie
nie udalo.

[rrhadane]

kuragan napisała:

>> Ja w podobnej sytuacji, po probach naprawy, zaproponowalam rozstanie.
> Propozycja zostala przyjeta, nikt mnie zbytnio nie zatrzymywal. Nie przyszlo
mi
>
> do glowy zeby go wtedy zdradzac. Nie czulabym sie z tym dobrze, to tez... ja
> wiem, ze w zyciu sa rozne sytuacje, wiele sie moze wydarzyc i wiele jestem w
> stanie zrozumiec, ale staram sie trzymac zasady ze mam jeden zwiazek w tym
> samym czasie. Najchetniej bym miala jeden na cale zycie, ale niestety sie
> nie udalo.
U nas to sie zaczęło od jego propozycji (jesli tak to mozna nazwać) rozstania,
która spadła na mnie jak grom z jasnego nieba. Więc ja też przez tamten rok (z
duuuuzym okładem) próbowałam "ratować związek".
ale tak uczciwie - czy nie przyszło Ci wtedy do głowy zdradzić go z powodu
zasad, czy może ze wzgledu na okoliczności? To znaczy - gdyby w takiej sytuacji
znalazł się ktoś, kto bylby dla Ciebie dobry, ciepły, pełen zrozumienia, komu
zależałoby na Tobie i kto w dodatku by Cie pociągał - na pewno byś wtedy męża
nie zdradziła? Bo ja myslę, że w takich okolicznościach zdradziłabym go - i
gdyby się okazalo, ze jednak chce ze mną być, oczekiwałabym nawet nie
przebaczenia, ale akceptacji tego, co sie stało.
Z drugiej strony uważam, ze gdyby mąż dowiedział sie o zdradzie i z jej powodu
cierpiał, nalezałoby mu sie zrozumienie, nie kąsliwe uwagi i pouczenia - tak
jak każdemu, kto cierpi.
specjalnie odwróciłam tutaj role, bo myslę, ze niepotrzebnie nasza dyskusja
zaczęła się zamieniać w mecz damsko-męski - nie zawsze mąż zdradza, nie zawsze
zona jest zdradzana.

PS

[nangaparbat3]

Bardzo przepraszam, pomyliły mi sie nicki, to ja , nangaparbat.

[kuragan]

Nie wiem co bym zrobila, nie wiem co zrobie nastepnym razem z innym M (tfu,
tfu, a kysz, a kysz, takie cos juz sie wiecej nie powtorzy!! ) Ja jestem w
stanie wiele zrozumiec, wiec moze i zrozumialabym kogos kto zdradza. Ale to ze
jakos tam to zrozumiem to nie jest wytlumaczenie dla zdrady...

[arek-zabki]

nangaparbat3 napisała:

> Takie pytanie mi przyszło do głowy: na rok przed rozstaniem, z dnia na dzień,
> mąż przestał ze mną sypiać, przestał się niemal odzywać i absolutnie wszystko
> miał za złe, chyba jedynym uiczuciem, jakie wtedy do mnie zywił była wrogość.
> Probowałam coś naprawić, nie dawało rezultatów. Czy gdybym go wtedy zaczęła
> zdradzać, bylabym winna? I na czym by ta wina polegała?

ja będę sypiał zTobą. to chyba dobre rozwiązanie

Spodobało mi się

[akacjax]

że wyraźnie oddzielono rozkład związku od zdrady. Bo to w sumie dwie różne sprawy, ale ta druga skutkiem pierwszej, choć może są wytłumaczenia, że zdrada nastapiła ot tak (ale to wyjątki chyba psycho skręcone). Innymi słowy za rozpad sa odpowiedzialne dwie strony, albo los-bo się źle dobrali...., ale niestety rozpad nie usprawiedliwia zdrady, choć często ją wywołuje. Być może zdrada jest szukaniem (głupim) potwierdzenia swojej wartości, ersatzem czułości małżeńskiej...
Ale jest tez wyborem, świadomą decyzją. Jest źle-ale czy to znaczy, że mam pozwolenie na zdradę-niestety nie. Tu pojawia się kwestia dojrzałej świadomości albo uleganie nagłym emocjom.

O sobie powiem, że gdy było źle, ale byliśmy razem, ja byłam stroną walcząca o małżeństwo, to bałam się, że dojdzie do sytuacji skrajnej. Nie wytrzymam tego, co się dzieje, przegram, o co walczę i ucieknę w inne ramiona. Ale z czasem im bardziej przegrywałam, bardziej byłam sama, tym mniej takich myśli, tym łatwiej samej było. Teraz tylko niezależne ( nagłe, niespodziewane) ode mnie zakochanie się, mogłoby zmienić to wszystko.

[berek_76]

Otóż to, otóż to. Rozkład związku - to jedno. Zdrada - drugie. Rozkład związku z
reguły jest jakoś tam winą obu stron. Ale za zdradę - jaoo za czyn, świadomy
wybór - ponosi winę strona zdradzająca. Zdrady nikt nikomu nie nakazuje.

I IMHO fakt, że jest tak, jak w poście tytułowym, to konsekwencja tego, że
przyjmuje się zdradę jako naturalną konsekwencję niepowodzeń w związku. A tak
nie jest. naturalną konsekwencją nienaprawialnych konfliktów jest zakończenie
związku i potem juz cokolwiek. Natomiast nie ma usprawiedliwienia dla zdrady.

Piszę to ja - od której mąż odszedł do kochanki, którą znalazł sobie, kiedy ja
byłam w drugiej ciąży. I nadal nie uważam, aby to, że sam odszedł, dawało mi
prawo do poszukania sobie kogoś innego na jego miejsce - dopóki mam męża. Jeśli
się okaże, że mojego małżeństwa nie ma, także formalnie, będę mogła ewentualnie
układać sobie życie z kim innym.




Tym czasem mój mąż tak właśnie tłumaczy swoją zdradę - ja najpierw "odszedłem"
od ciebie, a ta pani przyszła później.
Tylko dlaczego, kurna, ja nic nie wiedziałam, że on odszedł?

Ale to takie ładne, wszystko wyjaśniające, wytłumaczenie. Wszak nasze małżeństwo
już nie istniało...

-----------------------
Berek, mama Żaby (11.06.2002) i Dasi (19.03.2005)

[sinsi]

> Tym czasem mój mąż tak właśnie tłumaczy swoją zdradę - ja najpierw "odszedłem"
> od ciebie, a ta pani przyszła później.
> Tylko dlaczego, kurna, ja nic nie wiedziałam, że on odszedł?
>
> Ale to takie ładne, wszystko wyjaśniające, wytłumaczenie. Wszak nasze małżeństw
> o> już nie istniało...


Bo o tym, ze wasze małżenstwo nie istnieje powiedział kochance. I to zapewne
wielokrotnie i z pełnym przekonaniem ją o tym zapewniał. Tobie już nie musiał
mówić spraw tak oczywistych(dla niego), to by zresztą nie było rozsądne...
jeszcze byście go obie porzuciły i co by biedny począł tak sam...??

[bezecnymen]

sam by nic nie począł, do tego trzeba dwojga

[sinsi]

w tym przypadku trojga, co najminiej

[bezecnymen]

do poczęcia trzeba trojga/ masz na myśli trzecią płeć? bo jeśli chodzi o zdradę
to moim zdaniem dotyczy to dwojga (w skrajnych przypadkach dwóch albo dwu)tj.
zdradzającego podmiotu i zdradzającego przedmiotu osobnik zdradzany przeciez
nie bierze w tym udziału!

[sinsi]

i co w związku z tym?
umniejsza to winę zdradzajacego bo od osoby z którą zdradza dostał przyzwolenie
na zdradę?? on nie dostał przyzwolenia na zdradę - co najwyżej na związek z nią.
za swoją zdradę jest odpowiedzialny sam osobiście i nie ma co przerzucać winę na
żony/mężów czy kochanki/kochanków...

[bezecnymen]

z nikogo nie zdejmuję odpowiedzialności za popełniony czyn (patrz wyżej)
ale co licha, gdyby nie miał z kim to pewnie by nie zdradził...
i tu mi się nasuwa kolejne pytanie:
czy brak zdrady z kimś nie jest zdradą jako taką gdy chętny do zdrady z braku
obiektu robi to sam ze sobą?

[sinsi]

nie bzdurz
zdrada jest zdradą nawet jak robisz to z sasiadką z którą pięciu sąsiadów tez
miało przyjemność...
o onaniźmie z braku obiektu rozmawiac mi się nie chce

[bezecnymen]

czy ja wiem.... jak się bardzo chce sikać to nie zawsze jest czas by to zrobić
w domowej toalecie
> o onaniźmie z braku obiektu rozmawiac mi się nie chce
a szkoda bo rzecz dotyczy wielu osób, które pozostając w związku małżeńskim nie
współżyją z partnerem, a coś z tym fantem trzeba zrobić....

[sinsi]

idz na siłownie
pooglądaj mięśniaków

[bezecnymen]

sugerujesz, że to wystarczająca forma zagospodarowania chęci na sex? oj wątpię
a może chodzi ci o to, że wiekszośc pań fitnesowatych i panów a'la king kong to
osobniki wygłodzone sexualnie?

[ak70]

bezecny... )))))))))))))
temat onanizmu jest trudny i może dlatego nie został podjęty, bo to rzecz
wstydliwa. Poza tym post dotyczy zdrady - a czy w tym wypadku mamy z nia do
czynienia? Hmmm... to wszystko zależy od tego co ów onanizujący sie sobie przy
tym wyobraża, bądź ogląda. Chyba tak... czy się myle??

[bezecnymen]

raczej nie wyobraża sobie swojej połówki w papilotach czy rozciągniętym dresie
jesli już to z czasu gdy jeszcze ze sobą sypiali ku wzajemnej satysfakcji, a
może w sytuacjach niekoniecznie związanych ze świętym łożem małżeńskim

[sinsi]

Bo za chwile dojdę do wniosku, że Ty tylko po bożemu i w pozycji na baczność,
oczywiście w długiej zgrzebnej koszuli. Bo wprowadzenie do małżeńskiego łoża
urozmaicających dodatków juz ci sie ze zdrada będzie kojarzyć, bo kochac należy
dziewicza żonę w papilotach a nie seks machine na którą się kreuje z wieczora.

[bezecnymen]

masz rację sinsi...moj nick to tylko przykrywka dla zatwardziałego
egoistycznego konserwatywnego i pozbawionego wyobraźni faceta w kapciach i z
kapciem

[scriptus]

To ja też jestem zatwardziały, egoistyczny, konserwatywny facet, który w ogóle
nie dostrzega potrzeb i pragnień swojej żony, dlatego musi ona oparcia szukać
gdzie indziej

[nangaparbat3]

Ale, Berek, to o czym piszesz, to porzucenie dla innej osoby, a w takich
okolicznościach jak opowiadasz, zwyczajne draństwo.
Natomiast zdrada nie musi oznaczać porzucenia.

[bezecnymen]

oczywiście to tylko taki niewinny skok w bok

[nangaparbat3]

bezecnymen napisał:

> oczywiście to tylko taki niewinny skok w bok
A zebys wiedział.
Oczywiscie nie myślę o sytuacji takiej, jaką miała Berek.
Ale wciąż uważam, ze są rzeczy ważniejsze niz seks.

[berek_76]

> Ale, Berek, to o czym piszesz, to porzucenie dla innej osoby, a w takich
> okolicznościach jak opowiadasz, zwyczajne draństwo.
> Natomiast zdrada nie musi oznaczać porzucenia.

Nie, Nanga. On tak odpowiadał na moje zarzuty, że najpierw powinno się skończyć
jeden związek, a dopiero potem zaczynać drugi. Porzucenia nie było - kiedy
wykryłam jego romans, nasze dziecko miało 1,5 miesiąca i mężowi ani się śniło
odchodzić. Ale jak to ładnie brzmi "Ja już wcześniej odszedłem"... I jest
podobnie prawdziwe, jak słynne zdanie "nasze małżeństwo już nie istnieje".

-----------------------
Berek, mama Żaby (11.06.2002) i Dasi (19.03.2005)

[nangaparbat3]

Taaaak...
Ja usłyszałam (z dnia na dzień, grom z jasnego nieba) "nienawidzę cię".

Popatrzyłam na daty, jak to niedawno wszystko się stało."Ja juz wcześniej
odszedłem" - wyjatkowo wredne i tchórzliwe.

Kochani

[bursztynowe]

Ale czy w przypadku rozpadu związku, o którym tu mowa (zaniknięcie więzi,
seksu, whatever), można mówić o zdradzie?
Przecież owa zdrada już de facto się dokonała, niekoniecznie poprzez
penetrację...
Jeśli ludzie nie czują do siebie niż poza wzajemną wrogością i niechęcią, to
czy można mówić o seksie jako o zdradzie?

Szczerze mówiąc, zdradą, w mojej opinii jest oszukiwania partnera,
wykorzystywanie jego zaufania. I niekoniecznie wiąże się
seksem "pozamałżeńskim". A w momencie gdzy tego zaufania nie ma, nie ma więzi,
nie ma miłości, nic już nie ma, to fakt, że ktoś tam prześpi sie z kimś innym
niż ustawowy partner/ka moim zdaniem nie jest już zdradą.

[julka1800]

oj to teraz rozpętałeś prawdziwą burze jak sądzę

jak Polska długa i szeroka: nie zgadzam sie

[sinsi]

bursztynowy podal typowy i bardzo wygodny przyklad myslenia zonatego faceta
uganiajacego sie za mlodymi dupciami gdy mu "milosci" do starej zony wyrazac sie
juz nie chce
oni nie zdradzają!
a gdzieżby tam zdrada!?>

[sinsi]

Czyli jeśli żonaty facet mieszka z rodzina, a spotyka się z kochanką której
wyznaje miłosc i opowiada o tym ze "z zoną go nic nie łączy" a po upojnych
chwilach wraca z powrtotem do małżenskiego domu w ktorym warczy na żonę - to on
nikogo nie zdradza? czy jednak kogoś zdradza?

[berek_76]

> Czyli jeśli żonaty facet mieszka z rodzina, a spotyka się z kochanką której
> wyznaje miłosc i opowiada o tym ze "z zoną go nic nie łączy" a po upojnych
> chwilach wraca z powrtotem do małżenskiego domu w ktorym warczy na żonę - to on
> nikogo nie zdradza? czy jednak kogoś zdradza?

O, o, o właśnie!

Bo tak, pewnie, jeśli związku już nie ma... Tylko kto ma wyrokować o tym, że nie
ma? czy jeśli mój mąz uznał, że nie ma, to już absolutnie wystarczy, zeby z
czystym sumieniem obejrzeć się za inną panią? nawet jesli ja, z kilkumiesięcznym
brzuchem, tonę w błogiej nieświadomości, że oto naszego małżeństwa już nie ma? A
może jednak należałoby mi o tym powiedzieć PRZED poszukaniem tej pani?

-----------------------
Berek, mama Żaby (11.06.2002) i Dasi (19.03.2005)

[sinsi]

ale jak to sobie wyobrazasz?
Powie Ci: "żono, wychodzę się teraz poseksić z inną panią. aTy nakarm i uspij w
tym czasie dzieci dzieci żeby nie płakały jak wrócę, będę po 22 w domu" -
hyhy, jakoś trudno taki "czysty i szczery" układ
małżenski-w-ktorym-milosc-sie-skonczyla sobie wyobrazić... ale może ktos tak
ma?? może bursztynowy zna takie przypadki?

[bursztynowe]

no właśnie parę wpisów wyżej są takie przypadki opisane... ludzie nie żyją już
razem i wydaje mi się że trudno wtedy mówić o zdradzie .

Natomiast..
coś co szanowne polemistki bardzo wygodnie przeoczyły w moim wpisie.
Mówiłem o zaufaniu, a w szczególności nadużyciu tegoż.
I to jest dla mnie zdradą. A czy przyjmie to forme seksu, randki, kina, romansu
to jest już tak naprawdę drugorzędne...
Znam historię małżęńśtwa które rozpadło się (mom zdaniem) pod wpływem zdrady.
Mianowicie, on przez kilka lat twierdził, że studiuje. Chodził na zajęcia, miał
egzaminy. Jednak naprawdę został wywalony po pierwszym roku, choć fikcję
utrzymywał przez kolejne trzy lata. I koleżanka małżonka wzięła i się
rozwiodła. Seksu w tym nie było, romansów ani innych harlqinów. Zwykła (?)
zdrada.

Chcę poza tym podkreślić, że zwyczajowo przyjęło się, że zdrada ma jedynie
postać seksu - była już kiedyś na tym forum dyskusja nt zdrady fizycznej i
psychicznej, i pewnie z powrotem do tego dojdziemy.

Drogie Panie,

Odnoszę wrażenie, że wasze opinie są mocno obciążone faktem, że część
(wiekszość?) uważa się za ofiary zdrady i to wpływa na wasz osąd sytuacji.
Bardzo się mylę?

Sinsi:
widzisz, mogę, tak jak Ty, podać wiele różnych specyficznych przypadków,
różnych wariantów itp. I właśnie na to chcę zwrócić uwagę (już od kilku
wpisów). Że każda sytuacjia jest inna, że nie można generalizować, bo to do
niczego nie prowadzi, a wręcz może być krzywdzące.
Bo świat nie jest czarno biały.
Do bólu jednoznaczny.
No po prostu nie.

[sinsi]

> Natomiast..
> coś co szanowne polemistki bardzo wygodnie przeoczyły w moim wpisie.
> Mówiłem o zaufaniu, a w szczególności nadużyciu tegoż.
> I to jest dla mnie zdradą. A czy przyjmie to forme seksu, randki, kina, romansu
> to jest już tak naprawdę drugorzędne...


a w jaki sposob ty to jestes w stanie stwierdzic?- czy np wyjscie na kawe twojej
zony z Pawłem to zdrada, a z to nie zdrada Andrzejem?

a jesli przestales ufac żonie to ona juz Cie może zdradzac do woli? czy Ty ją
mozesz zdradzac do woli? bo przecież już "nie zyjecie razem w zaufaniu" ...?

jesli zona nie ma teraz ochoty na seks to znaczy ze daje ci prawo zebys sie
przespal z inną?

jesli wasza rodzina nie jest zamozna, żona staje na głowie żeby dzieciom buty
kupić a ty wydzwaniasz wysokie rachunki telefoniczne na dlugie zagraniczne
rozmowy z "kolezanką" -z ktora nigdy nie spałeś przecież, a tylko "załatwiasz z
nią pracę za granicą zeby rodzina miala więcej pieniędzy"? - to zona moze Cie
juz zdradzać? czy moze dopoki sam jeszcze płacisz te rachunki to zona nie ma
prawa się odwzajemniac?

zdrada i oszustwo jest zdradą i oszustwem. i nie ma co sie tu rozmieniac na
drobne. niczym innym nie jest.

[bezecnymen]

ehm chyba wypada zaprosić na nasze forum naszych parlamentarzystów...na pewno
przyda im się lektura nt. zdrady i oszustwa

[julka1800]

nasi parlamentarzysci maja to w jednym palcu

[julka1800]

tak mi sie przypomniało:

- Ozenisz sie ze mną?
- Nie!
- No to złaź!!!

Sinsi

[bursztynowe]

Nie rozumiesz, czy nie chcesz zrozumieć?

Prościej już nie dam rady wytłumaczyć...

[nangaparbat3]

Mianowicie, on przez kilka lat twierdził, że studiuje. Chodził na zajęcia, miał
egzaminy. Jednak naprawdę został wywalony po pierwszym roku, choć fikcję
utrzymywał przez kolejne trzy lata. I koleżanka małżonka wzięła i się
rozwiodła. Seksu w tym nie było, romansów ani innych harlqinów. Zwykła (?)
zdrada

To teraz mnie zamordują, ale pomyslałam sobie, że tu on jednak jest ofiarą (w
połowie przynajmniej), jesli nie był w stanie szczerze porozmawiać z nią o tym,
co sie stało, od razu jak go wywalili. W ogole jakoś nieładnie to wygląda -
bardziej jakby ona go karała za rozczarowanie, jakie jej sprawił.

[bursztynowe]

Nie.
Okłamał wszystkich. Nie tylko ją.

I szczerze mówiąc nie dziwie się jej. Wcale.
Trudno mówić o miłości bez zaufania.