Czemu mam się zgodzić?

[cosmopszczolka]

Poradźcie jak mam uratować nasze 8 małżeństwo?. On sobie znalazł kogoś. Chce
zacząc od nowa i chce rozwodu. A ja nie chce rozwod, spedzilismy duzo dobrego
ze sobą. Metoda płaczu tłumaczenia, byćia miłą nic nie pomaga. Czuje sie
całkowicie bezsilna. Trudno mi sie zdobyc na stanowczośc i obojetnosc, być
zimną wobec niego. Ale moze to byłoby skuteczniejsze?. jakie są wasze
doświadczenia, i czy wogóle jest mozliwe wyrwanie go ze "szponów kochanki"

[scriptus]

Odpowiem trochę cynicznie, ale praktycznie... zastanów się, w czym kochanka jest
lepsza od Ciebie. Albo odwrotnie, co On znalazł u kochanki, czego nie miał u
Ciebie. Jeśli byliście ze sobą dłuższy czas, to na pewno nie jest tak, że Ty
jesteś zupełnie do niczego, tylko on znalazł u kochanki coś, czego mu brakowało
z Tobą, jeśli chodzi o całą resztę, Ty byłaś lepsza.
Teraz może być mu trudno się przyznać do błędu, tacy są faceci.
Niekoniecznie chodzi o seks. Przypomnę taką starą "mądrość ludową". Podobno
większość mężczyzn ocenia swoje kobiety w trzech sferach: łóżko, salon i
kuchnia. Żona powinna być damą w salonie, ladacznicą w łóżku i kuchtą w kuchni,
źle jest, jak jej się pomylą role.
To tylko taka sugestia kierunku myślenia, dość duże uproszczenie, jednak spróbuj
pomyśleć w taki sposób. Z pewnością, tych "sfer" oceny żon przez mężczyzn jest
nieco więcej, niż tylko wymienione trzy.
Jeżeli sprawy nie zaszły za daleko, to być może możesz go "odzyskać"... Obawiam
się jednak, że sam fakt pojawienia się kochanki oznacza, że sprawy już są za
daleko . Ale, nie jestem fachowcem, ocenić musisz sama.

Ponadto
cosmopszczolka napisała:
> Poradźcie jak mam uratować nasze 8 małżeństwo?....
Domyślam się, że mowa jest o 8-letnim małżeństwie, bowiem przy ósmym małżeństwie
bylibyście już tak doświadczeni, że chyba nikt z nas nie śmiałby Wam już nic
doradzać

[phokara]

>Jeśli byliście ze sobą dłuższy czas, to na pewno nie jest tak, że Ty
> jesteś zupełnie do niczego, tylko on znalazł u kochanki coś, czego mbrakowało
> z Tobą, jeśli chodzi o całą resztę, Ty byłaś lepsza.

Zglaszam do nagrody "forumowy tekst roku"

[cosmopszczolka]

Tak, chodzi o 8- letnie małżeństwo, przepraszam
Sprawy juz poszły daleko. On sie wyprowadził od paru miesiecy, niejako ja mu w
tym "pomogłam" bo mówił ze odchodzi ode mnie, ale ciągle mieszkał w naszym
mieszkaniu, wychodził gdzieś nie mówąc prawdy, więc powiedziałam ze tak byc nie
moze i ze jak odchodzi to konsekwentnie. Nadal mamy kontakt telefoniczny,

[scriptus]

Jeżeli za daleko, to nie masz już nad czym myśleć, nawet, jak wylałaś dziecko z
kąpielą...
Jeżeli zaś jeszcze się zdecydujesz powiedzieć "wróć", może wróci, ale zapłacisz
za to Ty, chociaż on jest winien. Jeśli Cię na to stać, możesz to zrobić. Nie
sądzę, żebyś zyskała więcej, niż stracisz, bo nie sądzę, żebyś mogła postawić
jakieś warunki powrotu. Chyba, że wyczujesz, że on tego też chce i żałuje, tego,
co się stało. Wtedy możesz ustalić zasady, na jakich by wrócił, ale to i tak Ty
wtedy bierzesz na siebie odpowiedzialność za związek z nieodpowiedzialnym
człowiekiem.

Możesz liczyć na cud i reanimować związek - trupa, niektórym się udało, trup
ożył. Obawiam się jednak, że więcej jest takich, którym się nie udało, zdaje
się, że na przykład ja się zaliczam do tej drugiej liczby.

[cosmopszczolka]

Czasem jestem zła na siebie ze jestem taka odpowiedzialna, chyba za nas dwoje
niestety. Slub kościelny, przysięga. Chce dac nam szanse, tym bardziej ze on
nie podjął żadnej walki tylko z dnia na dzien zakomunikował mi ze chce odejść.
Wiem ze ma uległy charakter, ale z drugiej strony jest zawzięty.

[scriptus]

Już Ci napisałem, jeżeli chcesz jego powrotu, możesz to zrealizować, ale to Ty
będziesz animatorką wszystkiego, co się wydarzy, a on jeszcze bardziej za nic
odpowiedzialny. Mężczyźni się czasem na coś takiego decydują, power of money is
running show. Nie wiem, może się zdarzają również wystarczająco zdeterminowane
kobiety. Jednak się musisz pogodzić z tym, że prawdopodobnie mamusia będzie mieć
chłopczyka. Jeśli Cię to nie zrazi, działaj, na pewno się uda.

przeżyłam to!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[alexolo]

nie obwiniaj kochanki!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ja to robiłam( oczywiście była winna ..bo doskonale nas znała i
wiedziala że jesteśmy rodziną)
odszedł bo przestał kochać . bo chce zmian...bo wydaje mu sie że teraz
kocha wielka miłościa ...
...a moż e po prostu jest ..sku........który ma w d.. co czujesz i
przeżywasz.... no ale masz stały kontakt telefoniczny...bravo skoro ci
to wystarczy!!!!


moja rada... tylko radykalne posuniecia...

[phokara]

Najlepiej dziala to, co najtrudniej bedzie Ci zrobic - totalna olewka i
stanowczosc. Placz nie dziala, przymilnosc dziala dokladnie odwrotnie. Kop w
dupe i walizki za drzwi dzialaja najlepiej - jako dorazna terapia wstrzasowa.
Ale tylko na tych ktorzy kochaja lub maja za duzo do stracenia w ogolnym
rozrachunku.

Brutalna szczerosc.
Aby go wyrwac ze szponow kochanki nalezy przede wszystkim ocenic sile wlasnych
paznokci od tego zaczyna sie strategie.

[majkel01]

> Poradźcie jak mam uratować nasze 8 małżeństwo?

ktore ??

[akacjax]

Możesz niezgadzać się na rozwód-tylko-czy wygrasz tym małżeństwo?
Czasem warto przeczekać-nowa znajomość nie zawsze jest trwała. Chyba, że ten nowy związek nie jest świeży. Tylko Twoja wiedza o nim
Można spróbować mediacji, ale tak napradę do tanga trzeba dwojga.

[marek_gazeta]

Strasznie ciężko coś poradzić. Nie chcę się babrać w Twoim życiu, ale sporo zależy od tego, dlaczego chce odejść. Czy tamta jest po prostu młodsza (seks), czy też facet się zakochał (gorzej)? Macie dzieci?

Na pewno sensowne jest wyrzucenie gościa za drzwi. Jeśli nie znasz całej sytuacji, to może jest ktoś, kto by porozmawiał z mężem i sprawę zbadał (może np. jego ojciec itp.)? Może on jeszcze nie jest pewien?

[ta]

Czemu masz się zgodzić? Dla szans, które masz przed sobą, tylko ich jeszcze nie
dostrzegasz Ze "szponów" wypadnie ochłap, po co ci on?
Ta_

[anula36]

wyrwac ze szponow kochanki moze sie tylko on sam jesli zechce. Nie jest
przedniotem niestety a moze na szczescie- podjal decyzje i ja realizuje.
Do ratowania malzentwa tez trzeba dwojga- ciebie i jego.

[anikab]

Mam doswiadczenie w tym temacie. Nie prosić, nie bałgać, nie starać się, to nic
nie da. Bardzo żałuję, ze nie wyrzuciłam meża na zbity pysk i nie złożyłam
pozwu o rozwód, gdy powiedzial, że chce układac sobie zycie z kimś innym.
Powiedział mi to między jednym a drugim karmieniem naszego trzymiesiecznego
dziecka. Strasznie się bałam. Zrobiłabym wtedy wszystko, by go zatrzymać. Teraz
załuję. Być może gdybym postawiła sprawę na ostrzu noża, wystraszyłby sie
konsekwencji. Ale nikogo nie da się zatrzymać na siłę! Po co mi taki
nieodpowiedzialny tchórz! (sorki, wmawiam to sobie, by miec silę na rozprawe za
kilka dni). Podeszłam do jego romansu zbyt emocjonalnie haha, wypominałam mu,
tłumaczyłam. To na pewno był zły "trop". A on uciekał do kochanki.
Podsumowując: nie proś, nie wyrywaj go kochance. Moze psychologia zna jakieś
inne metody. Ale przede wszystkim w tym cały ambaras....
czemu nie trafiłam na podobne forum rok temu, gdy byłam sama z tym wszystkim?
Nadal się z tym nie pogodziłam i jestem wściekła, ale chyba oswajam sie z
myślą, ze nie ma nas.