do NOWYCH

[magda210682]

Przyznaje sie bez bicia ze dzisiaj was odkryłam. Mam nadzieję ze bedzie mi raźniej.
Pozdrawiam wszystkich.

[jarkoni]

Magda, to Twoje odkrycie roku..
Sama zobaczysz

[magda210682]

Mam nadzieję.
pozdrawiam

[jarkoni]

Poza "pozdrawiam" to po prostu pisz na forum.
Pozdrawiam

[ala0503]

Hej mogę powiedzieć że jestem tu nowa chociaż nie do końca będzie to prawda
Czytam Was od dawna ale jakoś nigdy nie miałam odwagi włączyć się do dyskusji.
Mam nadzieję że znajdę tu odpowiedz na wiele dręczących mnie pytań, a również
pocieszenie dla mojej obolałej duszy.

[ania_kudlacik]

Witam
jestem tu nowa,mam na imie Ania i 13 lipca(piatek) miałam pierwsza sprawe
rozwodową.Mam nadzije ze przyjmiecie mnie do swojego grona))

[kasiekgo]

Hej! Mam na imię Kasia, mam dwóch synów 11 i 6 lat. Złożyłam niedawno pozew
rozwodowy i czekam na pierwszą sprawę. Milo mi Was poznać.

[jarkoni]

Ala, Ania, Kasia.. Wybaczcie, że nie oddzielnie piszę, mam akurat rzadki dostęp
do netu, ale zapraszam serdecznie do pisania, to forum może naprawdę pomóc.
Pozdrawiam bardzo..

[annam21]

dziendorby... ja podczytywacz chyba wiecej.Jestem mloda mezatka.Klocimy sie
okolo 100 razy dziennie, i jeszcze kilka wnocy.jest egoista z ciezkim
charatelrm,po przejsciach,ja ludzialm sie ze go zmienie,rzeczywistosc okazala
sie brutalna.Czesciej ze soba walczymy niz rozmawiama,ale ja ciagle mam
nadzieje.Poraz pierwszy postanowilam zaczerpnac info rozwodowych... co awantura
jestem o krok dalej..., a tak bym chcialam zeby M sie zmienil

W kazdym razie witam serdecznie.

[aisawik]

Witam wszystkich bardzo serdecznie!

bolesny początek

[aisawik]

Witam wszystkich bardzo serdecznie! Jestem po drugiej sprawie rozwodowej.
Ostatnia to był istny koszmar. Pomimo wielu dowodów wskazujących na winę męża -
mąż jest zdiagnozowanym alkoholikiem, dochodzi do częstych awantur w
konsekwencji czego dochodzi do licznych interwencji policji - od zeszłego
września było już ich kilkadziesięt(!), bywały też rękoczyny - obdukcje
lekarskie, trwa sprawa karna o znęcanie się nad rodziną, to ja wyszłam z sądu
jako osoba winna i zła matka bo syn nie ma dobrego kontaktu z ojcem!!!!!!! Nasz
syn ma 10 lat i kocha ojca ale cierpi bo jest taki a nie inny. Ja od roku
chodzę na terapię dla współuzależnionych (jest to terapia dla osób żyjących z
osobą uzależnioną od alkoholu, ma na celu wyprzeć stereotypowe zachowania
takich osób, polecam gorąco każdemu kto żyje w takich związkach, pomaga stanąć
na nogi i samodzielnie żyć, a nie tak jakby to alkoholik był centrum świata) a
dla dziecka wywalczyłam przez sąd zgodę na terapię w ośrodku dla dzieci z
rodzin alkoholowych. Alo co mi z tego skoro sąd nie widzi niczego niestosownego
w zachowaniu męża. Tak to niestety jest jak się nie ma adwokata. Mnie w
przeciwieństwie do męża nie stać na wynajem adwokata. Jestem pielęgniarką i po
tych wielkich podwyżkach, magicznych 30 %, tylko nikt się nie pyta od jakiej
podstawy i ile to jest 30 % w złotówkach, zarabiam na rękę ok. 1100zł ( dla
sądu, obawiam się będę krezusem i mogą mi odmówić adwokata z urzędu choć o
niego ponownie wystąpiłam). Z tego na moje opłaty stałe odchodzi mi ok. 600 zł.
A teraz koszty wzrosną, bo to ja z dzieckiem wyprowadzam się z mieszkania bo
sąd uznał, że o eksmisji nie ma mowy! To jakaś paranoja. Uważam, że nasze prawo
stoi za przestępcami, to oni mają więcej praw niż zwykły obywatel. I dopóki nie
dojdzie do tragedii, dpóki ktoś nie trafi do szpitala , albo nie zginie, to
nasze państwo nie robi nic! Tylko wtedy już to nagłaśniają media i znowu pada
pytanie: gdzie była policja, sądy, ośrodki pomocy społecznej. Nie daje mi nic
nawet to, że jestem objęta programem niebieska linia. O co tu chodzi? Przecież
to jest absurd w czystej postaci. Nie masz pieniedzy nie masaz niczego. Krzyczy
się o prawach dzieci nie narodzonych. A co z dziećmi, które żyją. Żyją i
cierpią. Co z takimi nieszczęśnikami? Chce mi się krzyczeć i wyć. Czuję
autentyczną krzywdę i niesprawiedliwość. To nie ja piję, to nie ja wyzywam i
biję, to nie ja znęcam sie psychicznie... To on!!!!!!!!!!!!!! Ale prawo jakby
było głuche i ślepe. Czekam z zapartym tchem na to czym zakończy się sprawa
karna. Doszło do sytuacji w której mój "szanowny" małżonek pobił moją matkę,
która stanęła w mojej obronie. Zgłosiła się do lekarza, zeznała na policji,
plicja wniosła oskarżenie do prokuratury a prokuratura umożyła postępowanie bo
czyn miał znamiona małej szkodliwości..... Ręce opadają. To jest jawne
pozwalanie na naruszanie godności i nietykalności osobistej. Jest to zielone
światło dla wszystkich przemocowców. BRAWO WYSOKI SĄDZIE. I to wszystko nie
dzieje się nie wiadomo gdzie tylko w cywilizowanym kraju zwanym Polską. Prawo i
Sprawiedliwość... pozwolę sobie na nie komentowanie tego. Wyżaliłam się i tak
mi lepiej nie jest. Za to pozdrawiam wszystkich z Gdańska gdzie normalni ludzie
nie mogą czuć się bezpiecznie we własnym domu.

[i33]

aisawik-wierze że w sądzie robią z ofiary kata i wogóle można
pożałować że się zahaczyło o wymiar sprawiedliwości bo okazuje się
że tam wcale nie chodzi o sprawiedliwość a i innym językiem tam
mówią...
ja też się nie przedstawiłam:-iza-po 2 rozwodach "kościelna" wdowa,
chyba troche za wcześnie!zdegustowana instytucja małżeństwa... za to
bez przyjaciół ciężko żyć...dzieci-!-dobrze że można coś w życiu
zostawić po sobie -wychować je---,ale to nie wszystko...zresztą one
potrafią też dokuczyć...
ach teraz to mam doła akurat
amplituda w dół bez drgań-zimna noc
jak nigdy wino nie smakuje...
pozdrawiam samotnych z i nie z wyboru,smutnych troche
bardziej,rozjuszonych mniej ale też

[kajka2525]

nie napisze nic nowego pewnie ,nie licz na sprawiedliwośc w zadnym sadzie
.trzeba miec wiele szczęscia ,zeby trafic na śedzie-czlowieka.Sama mam wszystko
przed sobą ,czekam na pierwsza sprawę i wiem ,że będzie to niezła trauma..Ale
nie mamy wyjscia ,musimy to wszystko przeżyć i nie poddawać sie choć czasami
chce sie wyc z bolu i bezsilności.Ja staram sie wierzyć ,ze jakos to wszystko
sie pouklada i tobie tez zyczę mimo wszystko optymizmu i siły.trzymaj się

[aannex]

pomimo1 napisała:

> przede wszystkim WITAM w imieniu całej reszty forumowiczów, którzy >wydają się
> Wam pewnie jedną wielką rodzina.

Witaj Pomimo, pomimo iż masz nick Pomimo, pomimo tego zdecydowałem się zajrzeć
tu do Was. Ze wstępnym lękiem, obawą, ale czuję, że mnie od razu nie odrzucicie,
jak moja była żona.

> Po drugie, Każdy z nich zaczynał tydzień, miesiąc, rok albo 3 lata >temu z tej
> samej pozycji , co wy też spotykając się z wrażeniem,że tu jest miejsce dla
> starych znajomych.

Naprawdę, czułem w innym wątku, że mnie zaakceptowaliście w jakimś tam
znaczeniu, mimo iż się wygłupiam - wygłupami ukrywam swoją nieśmiałość i dość
małą czasową bliskość rozstania z Ukochaną. To rodzaj brawury. Brawura nie ma
nic wspólnego z odwagą.

> Po trzecie - wszelkie watki spotkaniowe traktujcie jako ZAPROSZENIE do
> udziału w nich, bo im nas więcej tym terapia grupowa skuteczniejsza.

Super, mam nadzieję, że to nie jest grupen seks, ale po prostu tak grupowo się
zaprzyjaźniacie bez seksu? Bo ja do grupen seksu to się nie za bardzo nadaję,
jestem raczej typem romantycznym, gość a la Byron, więc do jakiś harców
grupowych musiałaby mnie nakłonić jakaś romantyczna kobieta, nie żebym był jakoś
skrajnie nieśmiały, ale po prostu lubię te rzeczy w jakimś tradycyjnym układzie,
ale z kolei romantyczna kobieta nie nakłaniałaby nikogo do grupenseksu, więc
czuję się w miarę bezpiecznie, jeśli chodzi o Wasze dość odważne i nietypowe
nastawienie do seksu.

> Po czwarte - jesteśmy tu by siebie na zwajem wspiarc i doradzić, zatem nie
> zniechęcajcie się czasem z powodu krytyki. Tu najwet starzy znajomkowie
> jeżdza czasem po sobie, bo kazdy z nas jest indywidualna i samodzielna
> jednostka myslaca, a zatem ma prawo do wlasnej opinii, ktora innym moze nawet
> nie odpowiadac. Nikt tu nikogo jednak celowo nie obraza.

to dobrze, bo czasem człowiek wchodząc tak pierwszy raz na jakieś forum, gdzie
jest obcy, to nie jest od razu taki śmiały, czasem musi minąć trochę czasu, aby
się zaznajomił z ludźmi, wstępnie zaprzyjaźnił.

> Po piate - jako, że droga od decyzji o rozwodzie do porozwodowego constans
> szczęscia długa - kazdy ma tu prawo do słabości w dowolnym momencie tej
> drogi!!!!!

ja jestem po miesiącu.
Jutro dokładnie minie miesiąc.
Nie była to "żona" jak pisałem, nie była to formalna żona, ale po prostu
Ukochana. Nie byliśmy w formalnym związku.

> Po szóste - to forum tworzymy MY WSZYSCY - nie starzy, nie nowi,ale wszyscy
> razem. rowniez i ci, ktorzy tylko czytaja sa czescia forum.

No właśnie dlatego pytałem w oddzielnym wątku, czy są tu jakieś forumowe
"frakcje", nie byłem pewny jak witacie "nowych", normalnie jakaś frakcja
"starych" "jedzie" po nowych, ale widzę, że jesteście raczej przyjaźni, dziękuję
Wam.

Witajcie, Starzy i Nowi. Cieszę się, że przypadek (istnieją przypadki?) sprawił,
że mogłem do Was zawitać. Wydajecie się być bardzo sympatyczni i przyjacielscy.

[aannex]

Uderzyła mnie przyjacielskość tego forum. Nikt tu jakoś nie jedzie, ani po
nowych, ani po starych. Tak się zastanowiłem - czy to wynik tego typu przeżyć, o
jakich mowa "w tytule" forum, czy też wytworzyliście jakiś rodzaj więzi pisząc
tu lub spotykając się w realu i zaprzyjaźniając? Gdzie jest tajemnica? Pytam
poważnie.

[z_mazur]

Aannex, odpowiedzi są w Twoich pytaniach.
Przypuszczam, że to rzeczywiście wynik przeżyć zwiększający empatię
i wrażliwość. Do tego spotkania w realu, które pozwalają myśleć o
tych osobach za nickami jak o ludziach a nie wirtualnych bytach,
nawet o tych nie znanych osobiście.

BTW
Witaj na forum

[smutna555_only]

Witam wszystkich forumowiczów
Jeśli pozwolicie bardzo chętnie do was dołączę.
Mam 28 lat, dwójkę dzieci i spory bagaż doświadczeń.
Od pażdziernika walczę z mężem o definitywny koniec.
Jak na razie jestem na przegranej pozycji, ale już nie długo
Pozdrawiam.

[ivone7]

po jakos ciezko sie kopie lezacego...prawda?
a zreszta kazdy z nas przezyl lub przezywa podobny strach,
obawy..latwiej nawet dostac kubel zimnej wody..ale zdajac sobie
sprawe ze to w czyms pomoze..i ze wylewa go ktos kto zna sie na
rzeczy...
jeszcze raz witam..

[jarkoni]

Ivone, jest dokładnie tak jak mówisz. Kubeł jest czasem potrzebny, ale pod
warunkiem, że wylewa go ktoś, kto przeżył i przeszedł to samo piekło..
Również witam wszystkich..
A Ty Ivone nie naśladuj mnie z tymi wielokropkami, to mój durny patent I się
odezwij, grill czeka..

[doti103]

Witam Was. Jestem tu nowa. Cholernei nieszczęsliwa i szukająca wsparcia.Jesten
na etapie- podjełam decyzję o rozwodzie, zakomunikowałam ja wrogowi... no i sie
zaczęło...

[jasmin.dor]

....hm... oj dwa dni temu wpadłam na to forum i nawet nie
przywitałam sie ...ale jestem ble hahahhah....

...zatem witam i o zrowie pytam )

...a tak wogóle , to cieszę się ,że istniejecie ...
...poczytałam nieco, mam szcunek dla Was i jestem pełna podziwu...

...człowiek to jednakoż istota stadna ) i nie powinien żyć sam...
...zatem witam , też tych którzy przyjdą tu po mnie hahahaha

...oj troszkę mi sie humorek poprawił ,ale to dzięki Wam wszystkim...

...zatem gorąco polecam: TU SĄ ŚWIETNI LUDZIE ( zresztą , gdzie ich
nie ma hahahahahah - tylko należy otworzyć oczy,a zobaczymy
wówczas, że świat nie kończy sie w czterech ścianach i nikt nie jest
sam)

[drugiezycie]

Witam wszystkich. No i stało się: dołączam do Was.Co prawda z lekką obawą (bo co
będzie jeśli przyszły eks też tu gdzieś jest?).
Od kilku dni podczytuję Wasze wypowiedzi. Kilka lat szarpaniny, upokorzeń, rok
od wyprowadzki męża, kilka organizacyjnych spotkań w Sądzie-to za mną. A przede
mną:walka (inaczej się nie da).Nie staram się już tego wszystkiego zrozumieć,
chcę tylko żeby to się jak najszybciej skończyło. Co zrobić żeby się uodpornić
na podłe kłamstwa, manipulację, oburzające zarzuty? Tak ciężko jest się
uśmiechać do dziecka, gdy wszystko we mnie krzyczy: mam dość! Żyję jak automat,
z dnia na dzień. Nie jestem w stanie na niczym się skupić.A to dopiero początek
drogi. Skąd wziąć siły do życia?

[ewa-751]

To i ja dołanczam do Was.Choć ciężko.Decyzja podjęta,m. ma sie
wyprowadzić.I do tego jeszcze zaczynam nową pracę.Więc wszystko
naraz.
Ale może to i lepiej.
Nowe życie!

[gosia_samosia]

Witam,
jak większość poczatkujacych tylko podczutuje - mam nadzieje że
wkrótce sie odważe i zaczne sie udzielać;
na samym poczatku chciałabym Wam podziekować za to że ...
JESTESCIE ... człowiek czuje sie lepiej jak wiem ze nie jest sam na
swiecie (nie zrozumcie mnie zle - nie ciesze sie Waszymi problemami)
tylko wsród ludzi mnie otaczajacych sa sami szczesliwi małżonkowie
lub pary - a ja wiem (czuje) to ze singielka (z musu) z 2 dzieci nie
jest juz takim sama kumpelka jak byla wczesniej gdy była za swoim
mezem;
otóż zaczne od poczatku - 10 lat zwiazku (3 "chodzenia" + 7
małżeństwa) - 2 wspaniałych dzieci - starsza córka ponad 6, młodsza
4 a mój mąż w 1 dzień swiąt BN oświadcza mi ze ... "on mnie juz nie
kocha i trzeba cos z tym zrobić" po czym jak zaczeliśmy o tym
rozmawiać okazało sie że on juz cos z tym zrobił - od 6 mies ma
kogoś z kim jest szczesliwy i ... odchodzi; jak powiedział tak tez
zrobił - wiec zostałysmy same; przyznał również ze tak naprawde to
on juz chyba wczesniej przestał mnie kochac bo mniej wiecej od 4 lat
szuka "czegoś nowego" i od takiego czasu jestm/byłam okłamywana i
zdradzana; przyznam ze swiat mi sie zawalił - jestes z kims, kochasz
go a on robi ci takie rzeczy nie wiem co zrobiłam złego w moim
zyciu że spotkał mnie taki los; juz sie nad tym nie zastanawiam;
jedno czego teraz chce to ulownic sie od tego kłamcy i obłudnika; po
ok 2 miesiacach - kiedy troche ochłonełam - wniosłam pozew rozwodowy
i czekam na to co bedzie i kiedy bedzie;
przepraszam musiałam sie wygadac i uwolnic od tego - mam nadzieje ze
nie zanudzilam;
pozdrawiam wszystkich Nowych i Starych - mam nadzieje ze mnie
przyjmiecie do swojego grona i przuytulicie od czasu do czasu;

[biedronka784]

Witam Wszystkich.
Życie również mnie zaskoczyło i czekam na rozwód.Po 9 latach bycia razem w tym 2
starania się o dziecko mąż stwierdził, że w jego życiu i pracy (bo to ważne)nie
ma miejsca na rodzine. Tak więc zostawił mnie( z jakże upragnionym jak sie
okazało tylko przeze mnie dzieciaczkiem) i znalazł sobie nową 20letnia miłosc.
Teraz już się mogę z tego śmiać bo co innego zostało. Czasami jednak chwyta
jakaś nostalgia i fajni tu zaglądnąć. Pozdrawiam Wszystkich cieplutko

[yoldka]

Witajcie!
Piszę po raz pierwszy na tym forum, nie jestem po rozwodzie jestem
na zakręcie,i fatalnie się z tym czyję.Moje wyidealizowane
spojrzenie na rodzinę prysło po 17 latach małżeństwa.Wiem ze sama
musze się z Tym uporać, ale w grupie może raźniej.Jestem z Radomia.
Może ktoś chciałby napisać do mnie.?
Pozdrawiam Wszystkich i zyczę miłego dnia)))))))

[bosa.nowa]

Witam,dopiero odnalazlam przypadkiem to forum i Was podczytuje..Nie
mam jeszcze odwagi sama wylac sie ze swoimi problemami ale...dobrze
ze jestescie

Cv...

[ewiku]

sorki, zapomniałam sie przedstawić:
ex - rozwódka, teraz w nieformalnym związku, mam pełnoletniego syna
P.S. mój były mąż jest u nas regularnym gościem, pomagamy sobie w potrzebie...


----------------------------------------------
Wiem co mówię...ale nie mówię... co wiem...

dzien dobry

[annaberdys]

wlasciwie sama sie zastanawiam co ja tutaj robie wszystko przedemna czyli to
cale zamieszanie z rozwodem a serce i dusz poszarpane ze zyc sie nie chce do
niedzieli moj maz sie wyprowadzi a ja sie boje tego co los przyniesie....

[normalnainaczej2]

Dorosle dziecko rozwiedzionych rodzicow, moze niedojrzale
emocjonalnie, ale przedwczesnie samodzielne.

[maga728]

Dobry wieczór. Mam 31 lat, 2 dzieci i byłego męża. Fajnie, że Was
znalazłam, bo cały czas czuję się jak jakiś ufoludek. Wśród
znajomych same małżeństwa i pary. Myślałam już, że jestem sama na
tej planecie.

[kasiekgo]

Witam, mam na imię Kasia, mam dwóch synów. Jeszcze jestem przed
rozwodem, ale mój ex odszedł od nas 2 lata temu. Nie utrzymuje z
nami żadnych kontaktów.

Intro...

[z.odzysku]

Cześć wszystkim

Mam 37 lat i 2 córki. Mieszkam w Warszawie. Miesiąc temu się
rozwiodłem.
Forum podczytuję już od kilku miesięcy. Jak dotąd nie udzielałem się
pisemnie, ale mam nadzieję się przemóc i to zmienić.
Pisze tu wiele mądrych ludzi, od których już wiele się nauczyłem.
Mam nadzieję na więcej.

Jako "wkupne" przedstawiam moją historię w wersji grafomańskiej.

Żyjąc w skorupie swego cierpienia,
Robiąc codziennie te same ruchy,
Przychodzi kiedyś moment olśnienia:
Czy jestem ślepy?... Do tego głuchy?

Przecież ja kiedyś tak ją kochałem,
Przecież to ona... moja jedyna.
Czemu dopiero teraz przejrzałem,
że mnie traktuje, jak skur...yna?

Co jej się stało przez tych lat kilka?
Co mnie się stało?... zachodzę w głowę.
Wszystko zleciało, tak jakby chwilka,
a przecież mam już życia połowę.

Czemu już wcale nie rozmawiamy?
Dlaczego piekło milczenia znoszę?
Czy już do końca my tak żyć mamy?
Nie, to nie dla mnie... ja się wynoszę.

Bo nie dam rady drwiącego śmiechu
znosić już dłużej, choć jestem twardy,
... żalów, pretensji i listy grzechów,
a... i tych spojrzeń pełnych pogardy.

Przecież nie jestem taki najgorszy,
Chociaż już prawie w to uwierzyłem,
Więc pod uwagę powyższe wziąwszy,
Kończę tą walkę, bo nie mam siły.

Więc by nie stracić resztek szacunku
i w lustro patrzeć bez obrzydzenia,
Pójdę swą drogą, w innym kierunku
Mówiąc Ci grzecznie: "Pa. Do widzenia".

[jarkoni]

z.odzysku
Ależ to było intro
Nie było mnie trochę, ale witamy serdecznie bardzo. Zaraz zobaczę ile napisałeś
przez tych tygodni parę

[salsa13]

witajcie

mam 37 lat,
po rozwodzie 1,5 roku, sama tak naprawdę od 3 lat
wychowuję dzieciaka i psa
samotność dokucza wciąż bardziej...

[jaka-ja]

Witam wszystkich bardzo ciepło.Jestem przed...mam nadzieję,że jakos
to przetrwam,a z Wami będzie trochę łatwiej

[pan_pepe]

Jak wielu z Was także mam znacznie ponad 30 lat...to szok. Jestem w
trakcie rozwodu, po 2 latach, burzliwych prób odbudowywania tej
kruchej konstrukcji z mocną zburzonych jej resztek. Nie udało.
Agonia przesunęła się w czasie i jest nieunikniona. Zona
emocjonalnie odeszła ponad dwa lata temu, z czym nie bardzo mogłem
(i nadal chyba nie mogę się pogodzić). Jak długo trwa ten ból
rozstania, czy już na zawsze będe drastycznie innm człwiekiem niż
kiedyś: obecnie smutny, bez przyszłości, bez ambicji. Jak znieść
kontakty z synami o których wiem, że przyglądają się nowemu życiu
ich mamy i mimowolnie mi o tym mówią. Po prostu jak się PODNIEŚĆ?
Pozdrawiam

[enganiada]

Witam. Ja się dopiero uczę forów (jestem na nich tak od kilku dni).
Popisałam tu i tam. Głównie z PoPrzejściami miałam do czynienia, a
tu się witam. Nie zaglądając nawet do wątków...

Problem myślę w tym, że się na razie zajęłam emocjami. Swoimi. A
sprawy prawne wypieram. Choć nadejdą...

Więc pewnie tu przyjdę. Za czas jakiś. Żeby zasięgnąć rady. Opinii.
Wsparcia zapewne też.

Futurystyczne dzień dobry zatem.

Ale zmykam. Do emocji. Bo dołek dziś nieodgadniony.

[jarkoni]

enganiado droga...
Nie chcę się powtarzać, to co napisałem do "pepe" powinienem powtórzyć..
Wróć, wracaj, czytaj, mów, wyrzucaj z siebie, pytaj, radź się..

[jarkoni]

Panie_pepe..Pisz Pan tutaj i słuchaj i wyciągaj wnioski zarówno z porad jak i z
kopniaków.. Mnie absolutnie pomaga.
Czasem nie mam ani możliwości, ani siły, a czasem i weny żeby pisać, ale czytam..
I wierz mi, to i podnosi na duchu i dodaje sił, a często podaje gotowe rozwiązania..
Podnieś się, pozdrawiam

[mini_me]

Witam,
od dwóch tygodni czytam forum (nałogowo codziennie) od miesiąca jestem samotną
mamą przed 30stką. Nie mam rozwodu nie śpieszy mi się. Mój M odszedł z
niewiadomego dla mnie powodu, cały czas jestem w szoku że to sie stało
(podejrzewam jakąś nową miłość ale ani nic nie zauważyłam ani on nic nie mówi).
Nie było kłótni awantury (tzn żadnej poważnej tylko takie normalne sprzeczki
domowe)ani nic co by mnie na tą sytuacje przygotowało! Po prostu m stwierdził że
musi ode mnie odpocząć i wszystko przemyśleć a w efekcie 4 tygodnie dobrze się
bawi spotykając ze znajomymi i nie mając do tej pory czasu ani ochoty żeby mi
wszystko wytłumaczyć. Na początku rozpadłam się na milion kawałków ale wracam do
siebie (w dużej mierze dzięki forum)! nie wiem co będzie i co ma być nie wiem
tez czego chcę, może ktoś mi podpowie bo z silnej kobitki która kieruje swoim
życiem stałam się jakaś bezwolna marionetką.
pozdrawiam wszystkich i liczę na przyjęcie do szacownego grona

[farrukh2]

Witaj, Witajcie Forumowicze.
Mysle, ze masz tutaj odpowiedzi na swoje pytania.A ja powiem tylko,
ze potrzeba czasu....To tak ,jak po ciezkim wypadku, czasem trzeba
sie nauczyc od nowa chodzic.To przykre co spotyka ludzi, ktorzy
kochali, ufali, wierzyli.Ale po bolu przyjdzie czas usmiechu.Moge
mowic za siebie, ale mysle, ze wiele osob to potwierdzi.Trzeba
przezyc kolejne fazy,nie pomijaj niczego,placz,krzycz,
nienawidz,upij sie,wygadaj sie az do przesady wypominajac jego
wady.Co chcesz...Ja zrobilam kilka gorszych krokow.Pozniej przyszedl
czas spokoju, budowania poczucia wlasnej wartosci, uswiadomienia
sobie, ze jest mi teraz znacznie lepiej.Otwieraja sie
oczy,zaczynasz rozumiec, ze ten facet nie byl tym, za kogo go
uwazalas.Potem, gdy juz nikogo nie bedziesz pptrzebowala do tego,
aby czuc sie dobrze, zjawi sie ON......Z calego serca,zycze!

[mini_me]

Witaj,

dzięki za dobre słowo
jestem właśnie na etapie między płaczem (już nie rycze w poduchę) a układaniem
sobie wszystkiego na nowo! Narazie to sam poczętek więc ciągle wydaje mi się że
nie dam rady i że mam już dość! Ciągle powraca pytanie czemu ja?? ALe o to chyba
wszyscy zostawiani się pytają
o ile byłoby łatwiej gdyby nie spotkania m z młodym i jego przebywanie w domu o
ile byłoby łatwiej gdyby był ktoś kto mnie wysłucha i nie mówię tu o ważnych
rzeczach tylko o pierodłach życia codziennego o ile byłoby łatwiej gdyby ludzie
współ-czuli a nie współczuli (i czasem mam wrażenie cieszyli się że mnie to
spotkało a nie ich)
pozdr

[jarkoni]

mini_me, możesz, myślę, czuć się jak u siebie w domu, a pierdoły życia
codziennego są zazwyczaj ważniejsze niż dyskusje o "sensie życia".
Dlatego pisz i odreagowuj na ile możesz, pytaj, dyskutuj..
Na pewno spotkasz fajnych, pomocnych ludzi..
Pozdrawiam bardzo serdecznie i zapraszam..

[mini_me]

Dziękuję za miłe powitanie, już widzę że spotkałam fajnych ludzi ale nie jest
łatwo w znające się towarzystwo wejść więc sobie trochę poczytam a dopiero
potem zacznę marudzić (a co przecież nie będę Was tak od razu do siebie zrażała)

[meliot]

witam wszystkich, fajnie, że znalazło się miejsce, gdzie możemy sobie po
marudzić i trochę poużalać się nad sobą mam nadzieję, że taka grupowa terapia
zadziała! bardzo jej potrzebuję. i tak się zastanawiam, czy w ogóle tu pasuję,
bo nie jestem po rozwodzie - mam za sobą unieważnienie małżeństwa! tak czy owak,
rezultat jest ten sam, jestem sam

[james.b]

Dzien dobry,
dziś właśnie odważam się napisać pierwszy post, jak wielu tutaj
podczytując sobie forum od dawna, jako że przygotowuję się do zmiany
stanu...

Moje małżeństwo rozpada się od 6 lat, obecnie mamy 17 lat wspólnego
życia (nie licząc przed ślubem). Dlatego tak dlugo stan przejściowy,
wiele zwrotów w różne strony, ale kierunek jednak stabilny - w dół.
Jak się okazywało z każdym kolejnym miesiącem.

I co więcej - ono się zaczęło sie psuć z mojej winy. I mimo wielu
prób restauracji - efekty nie są rewelacyjne. Od 2 lat jesteśmy
praktycznie osobno, nadszedł czas rozwiązań formalnych... No i
dlatego ja tu.

pozdrawiam wszystkich

[jarkoni]

Meliot, James.. Witajcie po prostu i czujcie się jak w domu
James, też mam dwie córki..

[janchomicz]

Pomimo wszystko przyznam rację
pomimo1 napisała:
> Po szóste - to forum tworzymy MY WSZYSCY...

[jarkoni]

Ależ janchomicz: tak było, jest, i tak ma być...
To forum tworzymy wszyscy.
Pozdrawiam

[ewa-kociara]

Witam! Czytam Was od kilku tygodni i dziękuję, że jesteście. Właśnie
rozpadł się mój 16 letni związek.Mówi, że odkochał się i chce być
sam.Od 2 lat coś było nie tak. On na motocykl i do kolegów a ja do
pracy w ogródku (On tego nie lubił a ja tak). Sądziłam, że tak
daleko nie odsuniemy się nigdy...Stało się! Patrzy wrogo, mówi, że
mnie nienawidzi..Jak to strasznie boli bo ja wciąż kocham! Ale Wy
przecież to wszystko wiecie!Dobrze, że mam cudowną 12 letnią córkę!
Gdy znów nie mogłam powstrzymać łez powiedziała:" Nie płacz. Jeśli
jest tak głupi, że nas zostawił to nie płacz." Pomogło...

[mi.hi.ka]

Witam wszystkich. Obecnie czekam na uprawomocnienie wyroku sądu o
moim rozwodzie. Mam dwoje dzieci i zaczynam nowe życie. Pozdrawiam
wszystkich bardzo gorąco.

[farrukh2]

Wczoraj mnie z lekka oswiecilo.I odkrylam w sobie cos, o czym
czytalam niejednokrotnie, nawet tutaj.
Zrozumialam, ze w swoim poprzednim malzenstwie bylam kims
innym.Bylam zona, kobieta,jaka nie powinnam, jaka nie chcialam
byc.Ja mialam swiadomosc wspolwiny rozpadu mojego malzenstwa.Ale
dopiero wczoraj do mnie dotarlo,ze gdyby moj ex wszedl tutaj na
forum, pisalby o mnie takie rzeczy,jakich wstydzilabym sie bardzo, a
nie mialabym prawa zaprzeczyc.A przeciez nie jestem
schizofreniczka.Zrozumialam, ze bylismy poprostu niedopasowani.NIe
moglismy stworzyc dobrego partnerskiego zwiazku, bo bylo to
niemozliwe.To tak jakby chciec skleic rtec ze szklem.Sa momenty
rownowagi,pozornie idealnego dopasowania, ale jeden niewlasciwy ruch
i....
Wiele mysli klebi sie w glowie.Zal mi exa, mamy wspolne dzieci.On
jest ciezkim charakterem, przez to mozliwe,ze bedzie samotny do
konca zycia, bo mimo,ze sie ozenil, nie mieszka z nowa pania.....
Ale ja mam nowe zycie, teraz nie popelniam bledow z poprzedniego
zwiazku, a po drugie teraz mam obok siebie Czlowieka z tej samej
bajki co ja.I Dziewczyny uwierzcie,NIC MNIE W NIM NIE DENERWUJE!To
nie dziwi, tylko zaskakuje.A w zyciu codziennym nie jest to
latwe.Dwie osoby po przejsciach, z
nawykami,upodobaniami....Mieszkamy razem juz 2,5 roku.Jest ok.
Wniosek, ktory juz wczesniej podnosilam.Zdarza sie ,ze ludzie buduja
zwiazek, tak naprawde nie przygotowani,i zbyt pochopnie oceniaja
swoje mozliwosci na pzryszlosc.Dzieci pojawiajace sie w takim
zwiazku sa z czasem jedynym powodem, ze takie malzenstwo istnieje.
To przykre.Chce moje dzieci uchronic przed tym,jesli tylko pozwola
mi,aby nie popelnily mojego bledu.
Moj synek wieczorem plakal.Pytal, dlaczego nie ma normalnej
rodziny.....bolalo

[jarkoni]

farrukh, ktoś kiedyś napisał, chyba nawet na naszym forum, że być może niezłym
rozwiązaniem byłyby ustawowe małżeństwa na próbę..
Masz np.pół roku albo rok na dotarcie się i sprawdzenie, czy tenże ktoś jest
naprawdę dla Ciebie. Może to szalony pomysł, bo niby prawne małżeństwo, ale
rozstanie prawnie łatwiejsze..Sam nie wiem.
Człowiek uczy się i dojrzewa całe życie.

[farrukh2]

Z ust mi to wyjeto!
MOja starsza corka, prawie 21 lat zapytala,mamus co bys
powiedziala ,gdybym zamieszkala z kims bez slubu?Bylabys zla?
A ja jej odpowiedzialam, KOchanie, bylabym zla, gdybys z kims
zamieszkala od razu, na poczatku znajomosci,albo jeszcze gorzej,
gdybys spontanicznie wziela slub i glupio wpadla.
To moje zdanie

[bez_radny]

Nie jestem jeszcze po, w trakcie ani nawet przed rozwodem, nie podjąłem nawet
decyzji, ale mam trudną sprawę i nie wiem co począć? Opisałem to na Psychologii,
otrzymałem kilka cennych rad, trochę połajań, sporo krytyki i w sumie tkwię w
zawieszeniu, czekając na dalszy ruch żony. Jeśli tu są osoby mające podobne
doświadczenia życiowe, będę wdzięczny za podpowiedź co robili i jak to wyszło?
Bo wiecie, po ryzykanckim zachowaniu, jakim był ślub po 7-miu tygodniach
znajomości, teraz jestem ostrożny i nie chcę podjąć znów pochopnej decyzji,
której skutki mogą postawić mnie w sytuacji gorszej niż teraz jestem?

[jarkoni]

A możesz podać link do szczegółów na Psychologii?
Albo opisać temat tutaj?

[bez_radny]

jarkoni napisał:

> A możesz podać link do szczegółów na Psychologii?
> Albo opisać temat tutaj?

Sorry, nie każdy lubi się wyżalać a mnie chodzi głównie o radę co i jak robić
dalej? Trzymam się jeszcze, ale jak długo dam radę? Coś muszę, tylko co i jak??
Wiem, że najpierw psycholog, psychiatra... Ale może tu są ludzie, którzy mieli
podobne przypadki?
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=210&w=73012093&a=73012093

[majka.73]

Witam Was jestem w trakcie rozwodu proszę Was pomuzcie mi dostałam
pismo w ten piątek z sądu wypełnienie jakiegos papierka o zniesienie
kosztów sadowych(bo to ja wniosłam o rozwód)nigdzie nie pracuje
jestem zarejestrowana w urzędzie pracy utrzymuje sie z zasiłku
celowego z opieki i zasiłku rodzinnego.Na tym papierku tesz pisze
coś o wspulnym majątku jak mam to wypełnic co mam napisać?Błagam
pomuszcie mam czas na odesłanie tych dokumentów do czwartku.

[zimnokrwista_bestia]

Witam.
O decyzji męża dowiedziałam się prawie trzy miesiące temu. Radzę sobie jak mogę. Ale ostatnio raczej "nie mogę". Dobija mnie ten okres przedświąteczny, te wkurzająco/dołujące reklamy telewizyjne z pełną uśmiechniętą, rodziną. Te obściskujące się pary na mieście, w sklepach - wszędzie je ostatnio widzę. Nie mogę - mój żal, moje odrzucone uczucie, stracona nadzieja, świadomość teraźniejszości i przyszłości - chce mi się wrzeszczeć....


Nie mam, nie chcę z nikim o tym rozmawiać, wręcz odrzuca mnie w tej chwili od ludzi.
Trafiłam tutaj, bo jednocześnie rozsadza mnie to wszystko od środka.
Muszę to z siebie wyrzucić. Dla ludzi z zewnątrz nadal jestem uśmiechniętą, zadowoloną osobą, niech tak zostanie...

Bądźcie moim "wentylem bezpieczeństwa"...

[jarkoni]

Oj będziemy Twoim wentylem bezpieczeństwa.
I to jakim..Aż sobie nie wyobrażasz..
Tylko się nie przeraź i pisz

[takasoobie]

Czterdziestolatka, siedem lat po rozwodzie, siedemnastoletnia córka,
pies i kot Nieuporzadkowana emocjonalnie, palaca od tygodnia
papierosy i pijaca czerwone wytrawne wino Nie umiem?/nie
chce?/nie potrafie? od rozwodu stworzyc/zbudowac zadnego sensowanego
zwiazku z mezczyzna.

[jarkoni]

Palisz dopiero od tygodnia? O żesz...
A o związki z mężczyznami bym się nie martwił, sami przylezą..
Bardziej martwiłbym się, czy wybierzesz właściwego

[zawsze-marta]

Witajcie,
wczoraj zaczęłam pisać i było to wołanie o pomoc, więc nie
przedstawiłam się, dziś to naprawiam, ale powiem wam że jestem
wdzięczna losowi że trafiłam do Was, może to podłe, ale jeszcze
wczoraj myślałam że tylko na mnie zawala się świat, a dziś jest mi
lepiej, bo wiem że to co przeżywam ktoś kiedyś czy nawet teraz też
czuje i można się otrząsnąć. Nie dziś, nie jutro, ale kiedyś minie...
Dzięki za to że jesteście.

[calawtrawie2]

Witam również
Czytam od dwóch chyba miesięcy, nie miałam jednak kiedy usiąść i
napisać choćby powitania dla wszystkich Cieszę się, że znalazłam
to miejsce i obiecuję być aktywnym forowiczem
Pozdrawiam ))

[wu_zet_ka]

to i ja sie dopisze forum czytam regularnie od prawie pół roku.
chyba wtedy zrozumiałam, że nasze małżeństwo definitywnie się
skończyło. ponad 5 lat małżeństwa z mitomanem, kobieciarzem i
zapatrzonym w siebie egocentrykiem (brrr), który nie miał odwagi
zakończyć naszego związku. 30 grudnia zabrałam synka 3,5 roku i się
wyprowadzilismy. wiem, ze to najlepsza decyzja w moim życiu, a i tak
boli jak cholera. co zrobić, takie życie podsumowując jestem
prawie 30 letnią przyszłą rozwódką. pozdrawiam wszystkich

mitsuko76 sie melduje

[mitsuko76]

..i na końcu ogonka ustawia.
Nieregularna podczytywaczka od chyba 3 lat (aż tyle mi zajęło
podjęcie decyzji??)
Forumowiczka pełną gęba od dzisiaj.
Status małżeński- decyzja o rozwodzie podjęta, manatki zabrane, 4,5
letnie dziecię zabrane, przeprowadzka do mamuśki. Przed pozwem, po
rozdzielności majątkowej.

No to zaczynam od nowa.
Pozdrawiam wszystkich i idę spać, bo jutro pobudka o 5 rano

[jarkoni]

mitsuko..aż 3 lata podczytywałaś?
Uważaj, jeśli już piszesz to możemy mieć różne zdania i nieźle się kłócić na
forum
Pozdrawiam Cię, pisz

[jarkoni]

wu_zet_ka napisała:

> to i ja sie dopisze forum czytam regularnie od prawie pół roku.

Wolę nie komentować. Nie masz jeszcze 30 lat, wszystko przed Tobą, mimo tego
wszystkiego co się dzieje. Dasz radę kobietko, czy rozwód będzie jeszcze nie
wiadomo, myśl o synku.

[lily-anka]

Witam,
Metryką "rycząca czterdziestka", duchem mniej, ponad dwa lata po...
i trwa to po... nie z wyboru, chociaż hmm.. jak się siedzi w domku
raczej nie należy liczyć, że wymarzeniec stanie akurat pod tym
oknem. Nie powiem wkurzają pytania: "masz kogos itd.", ale
pomaga mina sfinksa i prośba "namalujcie mi transparent może wyjdę z
nim na ulicę" .

[jarkoni]

Lily-anka, mam zaprzyjaźnioną firmę od transparentów
Jakby co służę pomocą.
A ja jestem ponad ryczącym czterdziestkiem.. Gdzie widzisz problem kobieto?
Dobrze wiemy, że mamy duchem po dwadzieścia, i tak trzymać...
Nie damy się

[gobisia]

witam serdecznie, poczytałam i zdecydowałam sie napisać, tak na wstępie krótko,
kiedy jest zdrada w małżeństwie, kiedy jest alkohol, to wtedy rozwód jest
oczywisty i powód jest jasny, ale kiedy żyje się obok człowieka od 20 lat,a nie
z nim, a pozornie wszystko jest ok, a w środku dusza i serce buntuje się przeciw
takiemu związkowi,ale jest strach przed tym, jak sobie poradzić samej? mea
culpa? nie wiem

[kaskaz1]

Witam,
podczytuję jak mi gorzej. Jak lepiej nie zaglądam.
Ostatni mi wciąż gorzej....
Decyzja, zeby wystąpić o rozwód - właściwie podjęta, ale nie mogę od
razu.
Mąż - plywający, pracownik kontraktowy.
Jak w morzu - zarabia, jak w domu - nie.
Dlatgo muszę doczekać aż wypłynie, zapełni konto , wtedy wezmę co
moje i co da mi możliwość przetrwania rozwodu .
21 lat małżnstwa, 3 dzieci ( w tym 2 dorosłych , ale uczacych się ,
jedno - 4 letnie.
Mąż niszczy nas psychicznie.
On do nas nie mówi.Wydaje nam polecenia, nakazy, zakazy .Wszystko
krzykiem, wrzaskiem.

[lapina]

Witaj

Mam nadzieje ze jak już sie zdecydowałaś to będzie już tylko lepiej
powoli ale coraz lepiej! Udanego czytania i pisania Uściski
Uważam że warto uwolnic siebie i dzieci od takiego toksycznego
człowieka, siły zyczę i powodzenia!

[jarkoni]

kaskaz1..
Dokładnie to samo. Życzę dużo siły..
Pisz co u Ciebie,
Pozdrawiam i nie daj się

Witam

[black_amazing]

Jestem prawie rok po rozwodzie.Mam za sobą 7 letnie małżeństwo.Odeszłam od męża
bo pił,bił,nie szanował a na końcu potwornie oszukał(narobił mi strasznych
długów).Odeszłam z dwoma plecakami zostawiając mu firmę i świeżo wyremontowane
mieszkanie.Teraz jestem z cudownym facetem-wreszcie wiem co to
szacunek,partnerstwo,życie bez wódki i wyzwisk.Wyklęła mnie rodzina i najbliższe
otoczenie-nigdy nikomu sie nie skarżyłam więc nikt nie miał pojęcia o tym co
przeżywam w swoich czterech ścianach.
Mimo że od rozwodu minął juz prawie rok,nadal nie mogę dojść do siebie,zryta
psychika i jak narazie nic mi nie przechodzi
Pozdrawiam

[werda0]

na razie podczytuje

[krop-a]

Witam.
Właśnie się zarejestrowałam, napisałam jeden post. Teraz sobie poczytam.

witam wszystkich:)

[zdziwiona26]

3 lata po slubie, roczne dziecko i kochanka
jeszcze nie rozwodka ale skladam kolejny pozew w marcu ( jeden wycofalam bo
twierdzil ze zyc bez nas nie chce)
sytuacja trwa juz 9 miesiecy, pogodzilam sie z rozpadem mojego malzenstwa, maz
sie wyprowadzil i jest mi z tym bardzo dobrze, jestem spokojniejsza
wierze ze bedzie juz tylko lepiej, nie chce z nim wchodzic na wojenna sciezke,
chce zeby moj syn mial fajnego ojca

[jarkoni]

Możesz wierzyć albo nie, ale będzie tylko lepiej..
Pozdrawiam

[elzd1]

Witam.
Dotarłam i czytam.
Dobrze, że jesteście.

[nadnie]

Kobieta lat 40 i troje dzieci. Jestem na rozdrożu. Nie wiem czy moge
zyc z moim mezem a jednoczesnie nie wyobrazam sobie zycia bez niego.

[jarkoni]

Tylko nie "nadnie". Rozdroża się zdarzają, ale świat się nie kończy..
Czytaj i pisz.
Ot tak po prostu. I staraj się zabrać co najlepsze z doświadczeń innych.
Pozdrawiam młoda kobieto

[drugiezycie]

No cóż-mój debiut życiowy na forum i pierwszy wpis poszedł nie tam gdzie
trzeba.Próbuje 2 raz...
Witam wszystkich. No i stało się: dołączam do Was.Co prawda z lekką obawą (bo co
będzie jeśli przyszły eks też tu gdzieś jest?).
Od kilku dni podczytuję Wasze wypowiedzi. Kilka lat szarpaniny, upokorzeń, rok
od wyprowadzki męża, kilka organizacyjnych spotkań w Sądzie-to za mną. A przede
mną:walka (inaczej się nie da).Nie staram się już tego wszystkiego
zrozumieć,chcę tylko żeby to się jak najszybciej skończyło. Co zrobić żeby się
uodpornić
na podłe kłamstwa, manipulację, oburzające zarzuty? Tak ciężko jest się
uśmiechać do dziecka, gdy wszystko we mnie krzyczy: mam dość! Żyję jak automat,z
dnia na dzień. Nie jestem w stanie na niczym się skupić.A to dopiero początek
drogi. Skąd wziąć siły do życia?

[bejoy]

witam,
po dobrych kilu latach małżeństwa usłyszałam od męŻa, że on nie może żyć bez
motylków w brzuchu, do mnie ich nie czuje, więc... znalazł sobie nową miłość,
która mu to daje, założył z nią rodzinę, chce rozwodu (również kościelnego)
ze mną i dziećmi nie zostanie, bo... nie może na mnie patrzeć...

wyprowadził się zostawiając mnie z noworodkiem i trzylatką w wynajętym
mieszkaniu, bez grosza...
To było 4 miesiące temu...
dziś... jestem po sprawie alimentacyjnej, bo zapomniał, że ja i dzieci
powietrzem żyć nie możemy... może po wyroku wreszcie zacZnie płacić... pewnie i
tak będzie się odwoływał... ale to u niego został cały majątek i firma, więc
powodzenia mu życzę

ja powoli staję na nogi
dzieciaczki rosną, jedna już nie płacze za tatą ( widzieli się kilka dni temu,
pierwszy raz od listopada, bo bez panienki tatuś przyjechać nie może do dzieci)
druga go nie zna, bo raczył raptem dwa razy (zmuszony) od listopada zajrzeć do wózka

pewnie będę tu szukała wsparcia, bo to, co powiedział i zrobił oraz to, co mówi
i robi nadal jest na tyle szokujące, że nie mogę sobie sama z tym poradzić
no nie daję rady, chociaż podobno już całkiem nieźle mi idzie...

[salsetka01]

Hej. Witaj kochana. Nie wiem z kąd się bierze w ludziach tyle
podłości. To co robią faceci brak odpowiedzialności i beztroska.
To takie proste - nowa żona, nowe dzieci. A "stara" żona i jej
dzieci to już nie mój problem. Tak rozumuje niestety większość
mężczyzn. Rzadko który facet umie się zachować i zapewnia
zostawionej żonie i dzieciom należyty byt. Ale trzymaj się kochana.
Pisz tu - jak będziesz miała trudne dni to się nie czaj i pisz. Tu
są bratnie dusze. Skąd jesteś?

[salsetka01]

Hej. Witaj kochana. Nie wiem z kąd się bierze w ludziach tyle
podłości. To co robią faceci brak odpowiedzialności i beztroska.
To takie proste - nowa żona, nowe dzieci. A "stara" żona i jej
dzieci to już nie mój problem. Tak rozumuje niestety większość
mężczyzn. Rzadko który facet umie się zachować i zapewnia
zostawionej żonie i dzieciom należyty byt. Ale trzymaj się kochana.
Pisz tu - jak będziesz miała trudne dni to się nie czaj i pisz. Tu
są bratnie dusze. Skąd jesteś?

[bejoy]

z mazowieckiego
podły, owszem, jest
i do tego równo powalony... sterydki i wódzia wychodzą...
ech, jutro chrzest małej, a ten...