Pierwsze samonte Boże Narodzenie

[milenium5]

Pamiętacie? Jak się przez to przechodzi? Mój mąż wyprowadza się na
gwiazdkę. Jednak rozwód. Na Święta zostanę sama, z synem lat sześć,
szczeniakiem pięć miesięcy i rybą bojownikiem wieku bliżej
nieokreślonego. I nie bardzo wiem co robić. Chyba pojedziemy do mamy
mojej - na drugi koniec Polski. Ona jeszcze nie wie o niczym. Jak to
przeżyć? Jak to było u Was, jak rozmawiać z rodziną, jak wyjaśnić
dziecku, że tatusia nie ma na Wigilli?

[milkachocolate]

ja w wigilie pracuje do 15. do 19 radzio bedzie z ojcem u jego brata potem
zabieram go do moich rodzicow . tata o niczym nie wie , a ja juz po rozwodzie...
w domu zostaja 2 skalary i 1 głupik oraz kanarek zenek ktory okazał sie panią
kanarkową jak zniósł jajko...

[milenium5]

Milkacgocolate, dla Ciebie to też pierwsze święta po rozwodzie,
prawda? A poprzednie spędzaliście jeszcze razem?

[marie.walewska]

Ja na swoje pierwsze swieta zostawilam psiuche i kocura pod opieka i z
przyjaciolka, ktora w poprzednie swieta stracila ojca pojechalam na
tydzien do Londynu. Zadnych telefonow, maili, obcy swiat, obce miasto
i zupelnie inaczej przezywa/odbiera sie swieta.
Tyle, ze ja nie mam dziecka, wiec sytuacja moja jest prostsza.

[i33]

kochanie ja też drugie święta ale rodziców mam obok, moja
siedmioletnia Jagodzianka rozumie wiele mówie jej zwyczajnie jak
jest---widziała jak kłócimy sie i pytam czy chce żeby tak było w
domu...?
kiedy powtarza że smutno jej że razem nie jesteśmy--pytam a czy
chcesz żebym była nieszczęśliwa płakała ciągle czy chcesz żabyśmy
obydwoje byli uśmiechniieci ale byli z wami na zmiane...
jak oponuje dalej to pytam czy ma jakiegoś kolege koleżankę z którą
kategtorycznie nie chce sie bawić nie wychodzi jej nie rozumieją
sie...
to za jednym razem trudno przetrawić to długotrwały proces
szczególnie dla dziecka ale myśle że trzeba całkiem otwarcie mówić
co i jak dlaczego nie owijać w bawełne
pozdrawiam was

[cathy_bum]

Moje pierwsze Święta bez exa były w zeszłym roku. Pojechałyśmy z
Młodą do moich rodziców. Było... po raz pierwszy od lat super)
Czułam się wreszcie swobodnie, żadnej ciężkiej i sztywnej atmosfery.
Młoda muzykowała z zapałem z moim tatą, rozwalała papiery od
prezentów po całym domu. Babcia pakowała w nią smakołyki. Naśmiałam
się, nagadałam i poczułam prawdziwą atmosferę rodzinnego spotkania.
A Potworzyca twierdzi, że takich świąt w życiu nie miała)

[salsa13]

z własnego doświadczenia - moja teoria
jak się przeżyje pierwsze święta bez.... to już będzie tylko lepiej
ja swoją pierwszą wigilię przeryczałam od świtu do późnej nocy
był to jeden z najtrudniejszych momentów w moim życiu, na wigilii
byłam u rodzinki i tam tez wyłam, było ciężko...
ale potem to już z górki
a dziecku musisz to jakoś wytłumaczyć, nam się tylko wydaje, że
dzieci nic nie rozumieją a one naprawdę dużo widzą...

te będą pierwsze... choć już podczas trawnia małże

[luciii]

ństwa były często gęsto samotne...
mam dwójkę kochaną, nastolatkę i dzidziaczka malusiego, mamy też
mysię krowatą, ale ta raczej tylko do okruszków przysiądzie w
kąciku ;P
nie wiem, jak to będzie, cały czas /od lata/ przygotowuję się
psychicznie, wiem, że będzie mi ciężko, bo ryczeć mi się chce, że
moje dzieci nie mają porządnego ojca i że muszę być silna, choć się
taka nie czuję mimo wszystko...
wiem jednak, że choćby nie wiem co, to zbiorę się w garść i
nasze "samotne" święta będą prawdziwe i radosne, bo robię to dla
osóbek, które kocham nad życie - dla moich wspaniałych dzieci

najgorsza jednak będzie noc, na szczęście nikt nie zobaczy tych
łez...

[milkachocolate]

tak milenium5 rozwiodlam sie 3 dni temu wiec to pierwsze takie swieta ale ja
sie ciesze . zawsze w wigilie mąż wychodzil na pasterke sam i wracal ...ok 5
rano, wiec I i II dz, swiat juz mialam zepsuty. ostatnio sw spedzilismy na
chrzcinach u mojej siory ja w jednym koncu stolu a on w drugim . pamietam
zamienilismy ze soba jedno zdanie- czy moglby mi nalozyc kawalek ciasta na
talerzyk.... to bylo okropne moja smutna mina i żal ze tak sie wszystko w zyciu
potoczylo , ale teraz juz bedzie lepiej wszystkie tutaj w tym temacie
wypowiedzi sa bardzo mądre

[milenium5]

Niezłe z tą pasterką. Mój tak daleko jeszcze nie doszedł, ale w
Wigilię rok temu (u mojej mamy) zaproponował mi, że może on na
drinka by skoczył, bo ta Wigilia to właściwie mocno przereklamowana
jest. Na moje zdziwnie gdzie on tego drinka wypije (małe miasteczko
na południu Polski) pomyślał że może w jedynym nędznym hotelu. Lucii
czytam Towje posty i podziwiam Cię, że masz tyle siły... Sami
będziecie, bez rodziny?

[ewelka01]

wlasnie od paru dni mysle o tych swietach i najlepiej jak bym gdzies
daleko wyjechala albo zeby mnie uspili i obudzili po tym wszystkim,
nienawidze swiat przez niego
w tamtym roku na swieta nie przyjechal, dwa dni przed nimi wylaczyl
telefon, wszystko bylo miedzy nami dobrze a jednak...
w wigilie plakalam i patrzylam w okno, pozniej plakalam i patrzylam
w okno i tak caly dzien
a pozniej to juz byl psychiatra,depresja i walka z wytlumaczeniem
sobie dlaczego...

[ha-pa]

Wiesz ewelka01 mam takie same odczucia jak Ty, też chętnie
wyjechałabym daleko ale najchętniej zasnęłabym i ... nie koniecznie
wogóle chciała obudzić. Na szczęście jestem tchórzem i nie dam rady
ze sobą skończyć, poza tym mam rodzeństwo i rodziców, którym nie
mogę tego zrobić. (Dwa lata temu mojej siostry szwagierka zgineła w
wypadku samochodowym i widziałam jak długo siostra nie mogła sie po
tej tragedii pozbierać nie mówiąc już o rodzicach tej dziewczyny -
wciąż płaczą).Tyle że momentami już nie mam sił...
Co do moich świąt z poprzednich lat jak jeszcze byliśmy małżeństwem
muszę przyznać, że mój najczęściej robił wszystko by mi je
obrzydzić, a w ubiegłym wziął sobie dyżur w wigilię (pracował) poza
tym gdyby nie ja on pewnie nawet by nie zadzwonił.
Zawsze święta spędzaliśmy u rodziców i teściów. U moich jest zawsze
bardzo rodzinna atmosfera, wesoło, pogodnie. U moich byłych już
teściów bardzo bardzo chłodno, ciągłe narzekanie i marudzenie.
Wogóle są uważam toksyczną rodziną (relacje miedzy teściową i
teściem pozostawiaja wiele do życzenia, i szczerze współczuje
teściowej że trafiła na takiego człowieka, który nie dość, że ją
zdradził to do tego ciągle ją poniża, stąd pewnie jej wieczne
narzekanie). Nie rozumiałam nigdy dlaczego mój ex najchętniej nie
pojechałby do moich, a jeśli już to stawał sie oschły, teraz myslę,
że to trochę przez zazdrość. Sam miał pretensje zawsze do ojca o
jego zachowanie tymczasem wzgledem mojej osoby zrobił się taki sam.
A ja ... no cóż wiem co to płacz i znam te odczucia i pytania:
dlaczego...? Przecież wiem, że jak chce to potrafi być fajny i miły.
Nie potrafiłam do niego dotrzeć, on zazwyczaj nie chciał wogóle ze
mną rozmawiać o problemach. Ja juz nie widząc wyjścia zaczęłam tylko
modlić się o wytrwałość, cierpliwość do męża, o bycie dobrą żoną, no
i o uleczenie naszych relacji małżeńskich.
Niestety skończyło się rozwodem którego on zarządał. Teraz już nie
wiem co myśleć. Teraz zadaje sobie znów pytanie: Dlaczego w moim
życiu tak to wszystko sie potoczyło?
Boję się że te święta skończą się moim płaczem, żal mi rodziców,
którzy strasznie się o mnie martwią. Nie mieszkam z nimi, więc jak
sie spotykam to staram sie grać twardą, ale niestety nie zawsze
chyba umiem. Zresztą po mnie wszystko widać. Wiecie najbardziej boje
się składania sobie życzeń, że nie dam rady i rozkleje się, i
popsuję wszystkim nastroje ...

[sylwiamich]

Pierwsze święta bez męża?Wstałąm rano...pogotowąłam wszystko jak
zawsze.Nie wkurzyłam się, bo nikt mi nie powiedział że wychodzi,
wróci za chwilę i nie wrócił do 19, wyłączając wcześniej
tel.Zjedliśmy wigilijną wieczerzę wcześnie...dzieci małe i głodne do
tej 19 nie musiały czekać.Nie musiałam udawać że cieszę się z
następnej za dużej kurtki ze skóry (nienawidze kurtek ze skóry.
Ale był minus...brak najpiękniejszej choinki w
Warszawie...mieszkanko malutkie i trzeba było się na martwicę
przerzucić))Do przeżycia...corocznie coraz lepiej

[maza15]

w ubiegłym roku mieliśmy pierwszą wigilię bez ex (rozwód w mikołajki
6grudnia),było bardzo cięzko,lepiej nie wspominać...teraz bedzie
lepiej,jestem pewna.

[hb1980]

a ja spedzam swieta z rodzina u babci. poza rodzicami nikt nie wie, ze sie
rozstalem z zona i raczej jeszcze sie nie dowiedza - nie chce im psuc swiat, bo
w koncu dopiero co wzielismy slub niedawno, nikt w rodzinie nie pomyslalby, ze
moja zona moze w dwa miesiace po slubie zaczac mnie zdradzac. tak wiec najpierw
bede musial wymyslic jakies klamstwo dlaczego jej nie ma z nami, a pozniej bede
wysluchiwal zyczen, zeby u nas bylo jak najlepiej. to mialy byc nasze pierwsze
wspolne swieta, a zamiast radosci bedzie na mnie w domu pewnie czekal pozew...

[m_niczka]

Rok temu były pierwsze święta bez eksa. Ogólnie było lepiej niż
sobie to wyobrażałam. Byłam z rodzicami, siostrą i jej rodziną,
nawet Mikolaj był... fakt nie jest to łatwy czas, zwłaszcza
życzenia, chociaż poryczałam się jak wróciłam z zakupów świątecznych
ze ślicznym sweterkiem dla eksa na wigilijny prezent i uświadomiłam
sobie, że to ostatni prezent jaki mu dam... i jaka ja głupia jednak
jestem.
Tegoroczne święta mam nadzieje spędzić w większym spokoju.
M.

[nangaparbat3]

Na pierwszą Wigilie po zaprosilam rozwiedziona przyjaciolke i exa. Było całkiem
fajnie, choc krótko.
Teraz dzielimy corke miedz: jego nową rodzinę, jego rodzicow i moich rodzicow.
Ja zostaje z rodzicami. Ale wszyscy są na miejscu.

[der1974]

Pierwsze święta po rozstaniu mało przyjemne są. Pamiętam, bo mi się
akurat wyrok rozwodowy uprawomacniał. Ale teraz jakoś mi się to
normalne wydaje. Pojadę po dzieci i skoczymy do moich rodziców.
Potem je odwiozę do ich mamy. A potem będę z kobietą, którą
pokochałem. Myślę, że z każdym rokiem się to będzie normalizować i
pewnie zmieniać. Na lepsze

[bellaloca]

der1974 napisał:

> Pierwsze święta po rozstaniu mało przyjemne są. Pamiętam, bo mi
się
> akurat wyrok rozwodowy uprawomacniał.

Ooo, mi też uprawomocnienie wypadnie na święta...

[anja_pl]

w pierwszą Wigilię nakryłam do stołu jak zwykle jedno nakrycie
więcej i czekałam, mając nadzieję, że przyjdzie
była ze mną moja rodzina, tylko na kolacji, potem poszli, a ja
czekałam,
dzieciom nie mówiłam o swojej nadziei,

nie doczekałam się

potem dowiedziałam się, że nie zaprosiłam...

w następną zaprosiłam, nie przyszedł...

już nie czekam, nie zapraszam...

Wigilia to taki dzień, w którym nie ma miejsca na spory,
każdy gość jest mile widziany,
i nikogo się nie pyta dlaczego przyszedł,

[jarkoni]

Oj Anju...
Ja bez sensu, bez ładu i składu, bez rozmowy wyproszony z domu.
Poszedłem, a jakże, a Święta płacz, grudzień 2003. Potem grudzień 2004, potem
grudzień 2005..
Nikt mnie nie przebije w przepłakanych świętach.
Tamten rok był lepszy i oby ten jeszcze lepszy..

Wypije sobie Martini w wannie!

[alicja611]

....Oczywiscie zamierzam spedzic milo Swieta. Pojde do mamy, objem sie jak
bak...nic nie bede szykowac i biegac samotnie z wywieszonym jezorem i dzieckiem
na reku(jak to bylo z mezem... po sklepach z jedzeniem i
prezentami)....dziecko do babc, ktore z uteskinieniem czekaja....a ja,hmm,
hmm....moze.....kupie sobie pare sexownych ciuszkow i kosmetykow....eee moze na
masaz jeszcze zdaze...., odpoczne sobie, posiedze przy kompie, umowie sie na
kawe z przyjaciolka, poczytam, wypije Martini w wannie, wznoszac toast za
przeszly, wspanialy i przyszly jeszcze lepszy rok samych sukcesow zawodowych i
prywatnych, wysle kilkadziesiat smsow do bliskich mi osob, poflirtuje z
adoratorami (moze ktorys wpadnie w okresie miedzyswiatecznym, mniam,
mniam?!),...Usmiechne sie do siebie cieszac sie , ze nie musze patrzec na
wiecznie niezadowolona mine i zlosc mojego ex.......Niech zyja Swieta!!!!!!!!!!

[bellaloca]

Przykład z niej brać!

[scriptus]

Zdaje się, że ta wigilia będzie pierwszą spędzoną w samotności... i mam
nadzieję, że ostatnią... choć z drugiej strony obawiam się być przyczyną
jakiegoś konfliktu między dziećmi i ich matką .
Ech, dla mnie chyba najprościej by było, jak by żadnych świąt nie było.

[wmiedzyczasie]

do swiat jeszcze miesiac a ja już popłakuje po kątach.To I świeta
bez męża przy wigilijnym stole. Chociaż ostatnie mimo,ze razem były
straszne. I swięta w wynajmowanej klitce. Jak wyczarować atmosferę
świateczną jak nie mam siły nawet na myślenie o bożym narodzeniu a
do tego nie ma miejsca na choinkę i stajenkę w mieszkanku.Zresztą
nawet bombek nie mam ani lampek...Nie mam też pomysłu jak
zorganizować te swięta.Najchętniej zasnęłabym i obudziła po
wszystkim.

[i33]

myśle że tu na forum dużo osób bedzie i w wigilie i bedziemy sie
dzielić opłatkiem...
ja sie na to pisze chętnie---nie zamierzam przesiedzieć kilka dni na
pichceniu---wszystko z umiarem i na pewno tu bede w te holy nights
pozdrawiam serdecznie wszystkie samotne dziewczyny!!!

[a.niech.to]

Wpadnę na tyle, na ile czas mi pozwoli, ale życzenia muszą być.

[turzyca]

W miedzyczasie, u nas ani kawalka miejsca, wiec radosnie zakladam, ze kupie
jedna wielka galaz i zrobie podlazniczke. Bombek mi nie trzeba - pierniczki sa
duzo lepsze, pachnie pieknie w calym mieszkaniu, robienie sprawia mnostwo
radosci, a po rozebraniu nie ma problemu, gdzie je przechowywac. Maczane w
herbacie zejda w ciagu dwoch tygodni.

A o lampkach moge pomyslec, mozna je fajnie zaadaptowac na lampiony na letnie
wieczory.


Stajenki u nas nigdy nie bylo, ale moze znajdziesz jakas
obraz/wycinanke/polrzezbe, ktora mozna powiesic na scianie? A swoja droga
dostalam w tym roku pierwszy w moim zyciu kalendarz adwentowy i mam straszna
frajde z tego. Zupelnie jak male dziecko.

[wmiedzyczasie]

Trochę mi już lepiej. wymyśliłam, a dziecko pomagało w mysleniu, ze
kupimy malusieńkie zywe drzewko w doniczce, stajenka znana mi
jeszcze z dzieciństwa stanie na parapecie, zamiast bombek będą
pierniczki- małe ,białe gwiazdki- w sobotę zabieramy się za
wypieki.Kolację zjemy u mojej mamy. Tylko co z resztą? Jak podzielić
się dzieckiem na czas świąt?

[a.b1]

miałam łatwiej bo rozstaliśmy się w marcu. Moja metoda to ucieczka w
prace, wszystkie święta zamieniałam sie z koleżankami z pracy, były
wniebowzięte. Wigilie spędziłam z bardzo miłym znajomym, w podobnej
co ja sytuacji, okazało się że wieczór Wigilijny jest jak kazdy
inny, pełno knajp otwartych...całe święta leczyłam kaca!!
W tym roku, święta zapowiadają się dość interesująco, napewno bez
kaca i "lekko" rodzinnie
Wystarczył rok, a zmiany kolosalne

[kjl2004]

no i dla mnie niestety będzie to pierwsze Boże Narodzenie bez męża
(wielkanoc już przeszłam), wiem że będzie ciężko, zwłaszcza że nie
potrafię się z tym wszystkim zupełnie pogodzić...strasznie mi ciężko
jak tylko o tym myslę...pozdrawiam

[amoretta]

A mój eks i tak zawsze jechał do swojej rodziny na święta a ja do
swojej,nie było grobowca rodzinnego przynajmniej.Czyli u mnie bez
zmian ze świętami.

[pieg00ska]

To też będa moje pierwsze Święta bez męża, na dodatek poprzedzone
pierwszą rozprawą i urodzinami chłopaków.
Zupełnie nie wiem, jak się do nich przymierzyć. Z dużym
prawdopodobieństwem spędze je sama z moimi chłopakami. Może to i
lepiej, bo ominie mnie wylewanie łez.
Z różnych przyczyn nie mogę ich spędzić z rodzicami, chyba że coś
się zmieni.
I pomyślec że rok temu byłam najszczęśliwsza na świecie, w
przededniu Wigilii wróciłam do domu z nowonarodzonym, długo
oczkiwanym synkiem...

No nic, trzeba się z tym zmierzyć
pozdr
pieg00ska

[zielona_ropucha]

A ja czekam na te Święta jak na zbawienie...może dlatego,że zawsze w
te dni był płacz,i i tak zawsze zostawałam sama w swoim
towarzystwie,bo on miał inne ciekawsze zajęcia(czyt.alkohol)...
Czasami mysle,że świat jaki zbudowałam sobie nie był szczęśliwy,choć
czułam to szczęście całą sobą. Człowiek buduje z mozołem domek z
kart po to,by w momencie ustawiania ostatniej ktoś inny mógł
zniszczyć konstrukcję jednym oddechem.
Mimo wszystko zaczynam nową budowę,tym razem z betonu.

[maarcjanna]

dla mnie to tez pierwszy "prawdziwy" raz.... bo w zeszłym roku choć jeszcze
byliśmy małżeństwem wyszedł z domu rano i wiadomo.... ale dzień przed wigilią
nastąpiły u nas takie sceny, ze wiadomo już było, ze to koniec, że nie ma czego
ratować..... a przedtem? do ostatniej chwili nigdy nie widziałam, czy pojedzie
ze mną do rodziców, czy nie umówił się ze swoim ojcem, jak organizowałam wigilię
u siebie o 17.00, żeby wieczorem pojechać do swojej rodziny (razem), to teść
przyjeżdżał o 19.30..... szykowaliśmy się na świąteczny obiad i w ostatniej
chwili mówił mi, ze nie jedzie..... zapraszałam rodzinę do siebie i on nie
wychodził ze swojego pokoju..... teraz już tak nie będzie..... i dobrze.... choć
jakiś smutek we mnie pozostał, boa jkby nie było ten rozwód to nie żadne
zwycięstwo....

[grajfrut]

Dla mnie też pierwsze samotne, bez Niego. Pewnie pojade do
rodziców, choć wcale nie mam na to ochoty, najchętniej bym
przespała Na razie staram się o tym w ogóle nie myśleć bo od
razu się rozklejam...

[bigjoasia]

Witam Was wszystkich bardzo serdecznie. Czytam to forum już od
miesiaca i myslę, że znalazłam tu bratnie dusze. To, że pisze
dopiero teraz, to kwestia nieumiejetnego zakladania przeze mnie
konta. Też czekają mnie pierwsze samotne święta Bożego Narodzenia.
Moj mąż zostawił mnie z 15 letnią córką po 23 latach wspólnego
związku i 19 latach małżeństwa. Od ponad 2 lat pracowuje w Irlandii.
W małżeństwie zawsze ukladało nam się bardzo dobrze, wspierał mnie
we wszystkim, pomagał, był czuły i opiekunczy wobec mnie i córki.
Zawsze najważniejsza była rodzina. Ja również wspierałam go w
najtrudniejszych chwilach jego życia, nigdy go nie zawiodłam,
pomagałam, dodawałam otuchy i bardzo mocno kochałam. W sierpniu
spędziliśmy cudowne wakacje u męża, we wrześniu mąż był na urlopie w
Polsce i też wspaniale go spędziliśmy. Mąż wyleciał 15.09, a 17.09
świat mi się zawalił, kiedy telefonicznie (19 rocznica naszego ślubu)
poinformował mnie, abym sobie życie ułożyła sama, bo on się
zakochał, a mnie już nie kocha od 2 lat.Przeżyłam szok i wielką
tragedię z której póbuje się podnieść. Jeszcze miesiąc temu chciałam
aby tych świąt nie było, ale teraz powoli uświadamiam sobie, że tak
nie można. Mam córkę i dla niej i dla siebie muszę się podnieść i
iść dalej - tyle tylko, że już bez niego. Przyznam, że Wasze
wypowiedzi bardzo mi pomogły i cieszę się szalenie, że tutaj już
jestem, pozdrawiam.

[a.niech.to]

bigjoasia napisała:

> cieszę się szalenie, że tutaj już
> jestem
Z czego to ludziska nie potrafią się cieszyć...

[bigjoasia]

Mysle, że wiesz, że nie cieszę się z mojej tragedii która mnie
spotkała, tylko z tego, że mogę z ludźmi których to samo dotknęlo
porozmawiać, bo to bardzo pomaga przeżyć mi tę traumę która mnie
spotkała i wrócić powoli do normalnego życia pozdrawiam a.niech.to