o ironio!!!

[neverhoodka]

Dziś w nocy cały czas myślałam o jednym. Zamiast spędzać czas z
meżem - myślałam czego chcę. Czy chcę by moje życie wyglądało tak
jak wygląda. Czy mam siłę by trwać w tym nadal. Nie wiem co robić.
Boję się przyszłości.

[sylwiamich]

Potrzeba widać więcej przemyślanych nocy.Masz czas....nie spiesz
się)

[a.niech.to]

Noc nie jest najlepszym doradcą. Wiele spraw wtedy potwornieje.
Jeśli masz z kim, przegaduj problem.

[aron95]

Myślenie nie boli tylko to ,co z niego wynika . Dlatego sie boimy
Aczkolwiek niekoniecznie będzie boleć i dlatego trzeba myśleć

[sadaga]

też jestem za przegadaniem problemu z kimś zaufanym, kto pomoze
spojrzeć na problem z innej prespektywy. pośpiech odradzam. decyzje
podjęte pod wpływem emocji b. często okazują się zupełnei
nietrafione. i noc faktycznie - zły doradca. nocą się tylko
skutecznie płacze...

[kasztanowiaczka]

a jeśli sie tak dużo nazbiera.... czas płynie a powodów coraz
więcej... w pewnym momencie granica jest przekroczona... i zadajesz
sobie pytanie czy warto... a jeśli ta druga osoba nie chce nawet
rozmawiać... uważa że to ty stwarzasz problemy i odwraca sie tyłem
do ciebie a ty monologujesz a tu jak grochem o ściane i okłamuje cię
robi tyle rzeczy po za Twoimi plecami sprzedaje samochód, bierze
kredyty w kilku bankach a ty o tym nic nie wiesz a mimo to
odpowiadasz za to bo macie wspólnotę majątkową Jak rozmawiać
próbować wyjaśnic gdy nie znasz sposoby komunikowania się z taką
osobą? Kiedy przekroczona jest granica by przestało sie chcieć?

[a.niech.to]

kasztanowiaczka napisała:

> Kiedy przekroczona jest granica by przestało sie chcieć?
Zwyczajnie szkoda prądu.

[hiobowyrozum]

a może zacznij od początku, raz jeszcze , od rozmowy z Twoim mężem,
potem dopiero ...myśl

[kasztanowiaczka]

Ostatnio śpię po 10 godzin. Sen to mój najlepszy przyjaciel. Gdy
śpię nie myślę o problemach. To taka chwila gdy czuję sie
bezpiecznie. Jest mi ciepło. Kołdra mnie otula. Rozwód tak bardzo
wiążę się z tym jak o sobie myślimy. Z poczuciem własnej wartości.
Obwiniam się że były symptomy. Ale ja je zlekceważyłam. Zaślepiona?
A może naiwna? Z natury wierząca że skoro ja jestem uczciwa i mówie
prawdę to on też mówi prawdę. A on? Kłamie... Nie liczy się z moim
zdaniem... Nie interesuje sie tym co czuje jak minął mi dzień...