wiem, czemu ona jest "lepsza" (rachunek sumienia)

[teuta1]

Bo była przyjaciólką, która rozumie, bo w pracy wyglądała ślicznie,
a nie chodziła w wytartej bluzie i dżinsach (mąż widywał mnie ok. 22
i nie nosiłam już pracowego garnituru). Bo częściej się śmieje, bo
ma pasje (ja też, ale moje mąż już zna), bo jest pogodniejsza i
mniej się wścieka. No i pracują razem od 10 rano (ja wstaję o 6).
maożna razem rano wypić kawę, pośmiać się i pożartować. W jaki
sposób ja, z którą mąż widział się 40 minut dziennie codziennie mogę
konkurować z kimś nowym, fajnym, ciepłym, spijającym słowa z ust?
Zbyt często byłam umordowana i zjadliwa. Ale miałam poczucie,że
wszystko co robię sama, w tzw. rodzinach dzieli się + - na pół.I
byłam perfekcjonistką. Teraz rozpieprzone zabawki i brudna podłoga
mi nie przeszkadzają. A jak było u was?

[akacjax]

Rachunek sumienia (choć trudno się nie porównywać-a nie należy)to niech sobie zrobi on.
I nie szukaj w sobie tylko wytłumaczenia-wiadomo brak kontaktu-czyli co z oczu...ale to nie musiało tak być
Teraz pora, byś zajęła się sobą-wszak jesteś obolała i poraniona-a taki stan wymaga dodatkowej pielęgnacji-nikt poza Tobą samą nie zaopiekuje się Tobą teraz lepiej.

[teuta1]

Chodzę do kosmetyczki, kupiłam sobie ciuchy, mniej sprzątam,
zajmuję się dziećmi jak dawniej, a w dni kiedy tata bierze dzieci do
siebie leżę, odpoczywam, chodzę do kina i cieszę się, że wreszcie po
9 latach ktoś mi przyznał dwa popołudnia wolne. Ale nie czuję, żebym
do końca okrzepła. A taki temat mi przyszdł do głowy, bo myślę, że
wina rozpadu tego małżeństwa rozkłada się 40% po mojej, a 60% po
jego stronie (w te 60% wliczam romans). Bo samej siebie w tym
związku z ostatniego roku też trochę nie lubię (za wybuchowosć i
zjadliwość). A jak jeszcze można sie zająć sobą?

[zuza145]

to z łaski swojej zrób nowa kalkulacje rozkładanie się win

[zuza145]

sorki- miało być- zaburzone poczucie własnej wartości.

[teuta1]

No, cholera, chyba masz rację. Czułam sie jak jednoosobowe koło
gospodyń wiejskich co to "śpiewa, tańczy, recytuje, daje d... i
gotuje". A kiedy się tym zmęczyłam i zaczełam coraz bardziej
natarczywie domagać sie sprawiedliwszego podziału obowiązków, to mąż
zaczął uciekać jeszcze bardziej w pracę i wyjazdy. A swoją drogą
zawsze wszystko musiałam mieć zaplanowane - soboty,niedziele.
Wiązało sie to z tym,że trzeba było kupić buty, meble, załatwić
sprawy zaległe przez cały tydzień. Przyjaciółka powiedziała mi
ostatnio, że mąż ode mnie odszedł, bo byłam za doskonała. Dzieci
zadbane, uśmiechnięte, wybawione, dom lśniący, dużo znajomych,
wieczorem dzieci już spią i tylko padająca na mordę żona czeka na
męża, żeby docenił. Ponoć on w żaden sposób nie mógł się wykazać.
Pytanie, czy chciał.

Ja bym nie chciał...

[tricolour]

... nie chcę mieć nic wspólnego z chodzącymi ideałami, planistami, urbanistami,
sprzątaczkami, administratorami i inżynierami związków w jednym.

[teuta1]

Z zarzutów meża przy odejściu: zawsze o wszystkim decydowałaś (więc
jego rzeczy 2 miesiące czekały, aż je spakowałam), pozwalałaś mi na
wszystko i czułem się w ten sposób pozbawiony miłości. No i przy
okazji wyszło, że dobrze, że kupiłam sobie nową bieliznę (wisiała na
suszarce), bo na tę z czasów małżeńskich nie mógł patrzeć. Na
pytanie, czemu nie kupił mi takiej, jaką lubił, nie odpowiedział. w
ogóle od lat odpowiada na starannie wyselekcjonowane przez siebie
pytania. Tylko tyle usłyszałam zarzutów. Cholera, może powinnam
zmienić nick na "perfekcyjna pani domu"? Może ja ślepa jestem i za
mało wad widze w sobie?

do tricolour

[teuta1]

Dopiero teraz Cię przeczytałam. no ja też bym nie chciała mieć do
czynienia. bo ja przy tym jeszcze wesoła i z humorem baba jestem.
Słyszałeś o "czasie Indian Hopi"? Na pytania antropologów, kiedy
bedą świetować przesilenie letnie, odpowiadają "kiedy będzie czas".
I mój mąż też tak miał. Wiec rachunki były płacone z karami, w
jesiennych butach dzieci chodziłyby zimą, wakacje wykupywane na
ostatnią chwile, itp. Pracuję nad sobą. Dzięki mężowi przestałam
pojawiać sie na dworcu PKP z 40-minutowym wyprzedzeniem.
Przychodzę 5 min. wcześniej. W drugą stronę to też mogłoby trochę
działać, co? BTW, kiedy nasze zalety stają się naszymi wadami?

Kiedy zalety stają sie wadami?

[tricolour]

Kiedy nie znajduje sie balansu między hedonizmem, a ascezą.

[teuta1]

No wiem. Wydaje mi się, że daleko odeszłam od "najpierw obowiązek,
potem przyjemność" i że już jestem w polowie drogi. Mężowi też się
wydawało, że odszedł daleko od "najpierw przyjemność, potem
obowiązek" i że jest w połowie drogi. Tylko że to nie byl ten
środek, w którym mogliśmy się spotkać. Dzięki za przypieprzanie,
wciąż sobie robię rachunek sumienia.

[zuza145]

lub kiedy następuje zmiana miejsca siedzenia he he he. Więc i
perspektywa się zmienia.

[manderla]

teuta1 napisała:

> ...kiedy bedą świetować przesilenie letnie, odpowiadają "kiedy
będzie czas".

Hehe, dobre, tez tak miałam ze swoim pięknym.
Z tym ze ja bardzo szybko sie uczę . Kiedy robiłam kolacje na
godz. np 18 (bo się zapowiadał ze na tę godzine wlasnie wroci), a on
przychodzil o 21, to owszem zdarzało mi się odgrzewac kolacyjke i
podawac pod nos. Potem byl etap, ze kolacja była, ale musiał sam
sobie odgrzewac. A nastepnie - to juz nawet kolacji nie było. Sam
sobie musiał zrobić.
W koncowej fazie efekt byl taki, ze juz sam robił sniadania, obiady
i kolacje. Tez sie nauczył. Ale za późno.

[teuta1]

No wiesz, Manderla, kolacji to nie było od dawna, bo po kilkunastu
razach, kiedy jadł w pracy przestałam je robić. Przygotowywał sobie
sam i prasował sam. Nie znoszą prasowania. Jak dzis patrzę na
podłogę i porozpieprzane zabawki, to myślę, że sprzatać też nie. To
po jaką chlerę miałam wysprzątane? Kiss the cook, the cleaner, the
mother? Pojęcia nie mam. A może ja po prostu chora byłam? Dostałam
faceta tylko instrukcji obsługi mi do niego zabrakło i 9 lat
próbowałam w ciemno? On był milkliwy, to nic nie mówił...

[manderla]

teuta1 napisała:

To
> po jaką chlerę miałam wysprzątane? Kiss the cook, the cleaner, the
> mother? Pojęcia nie mam.

Faktycznie, bez sensu uważam Tez przestałam, kiedy stwierdziłam
ze nie ma to najmniejszego znaczenia dla niego - czy jest
posprzatane, ugotowane i tp czy nie. Swoja drogą specjalnie sie
nigdy nie poswiecałam i nie nalezalam nigdy do kategorii zony-matki
dla swojego faceta. Ale wiem co mu dałam i on to docenia teraz -
budowałam jego męskie ego i poczucie wlasnej wartosci, ale chyba
przesadziłam tez, bo urosło wyzsze od himalajów i bajki z
rzeczywistoscia mu sie zaczely mylic.
A teraz znow puka do moich drzwi, wie co stracił. mnie juz nie boli,
juz nie jestem wsciekla, nie czuje sie ponizona, upokorzona itp. Bo
teraz on cierpi. Moze wlasnie dla tego się tak dobrze czuję?

>Dostałam faceta tylko instrukcji obsługi mi do niego zabrakło i 9
lat próbowałam w ciemno? On był milkliwy, to nic nie mówił...

Ja z czasem wypracowałam takie podejscie: jezeli zauwazasz ze
taktyka nie dziala, to ją zmień. Trudno , aby postepujac za kazdym
razem w ten sam sposob, oczekiwac innego efektu. Więc moja taktyka
zaczeła być zmienność i nieprzywidywalność. ...po jakimś czasie
zgłupial biedactwo.

teksty

[akacjax]

za dobra byłaś, wzięłaś na siebie wszelką odpowiedzialność...znam doskonale-też wydawało mi się, że może miał rację...ale zaraz przypominałam sobie, co działo się gdy nie brałam tej odpowiedzialności...A teraz już wiem: było nie brać tej odpowidzialności za niego, tylko nogi za pas-a odpowiedzialność? No, wtedy byłaby tylko moja, nie niby za kogoś.

[teuta1]

No chyba, a ja głupia c napisałam nawet propozycję nowego kontraktu
małżeńskiego. Zaczynał sie od tego, że małżeństwo to nie
martyrologia i męka, ale świadomy wybór, w którym obie strony mają
prawo do wolności, samotności i dzielą się odpowiedzialnością (z
miejscem na własne propozycje i uwagi, bo chciałam dostać jakąś
zwrotną). Po tym jak mnie tricolour wezwał do tablicy, to nawet
znalazłam ten kontrakt. I usłyszałam od męża, że propozycja jest
kusząca, ale do tej pory - od lutego- na nią nie odpowiedział. I
choruje u pani,a potem wraca do siebie. No to teraz ja próbuję
posprzątać po naszym związku. Znów przejęłam inicjatywę.

[catalina26]

Teuta1
Normalnie jestem pod wrażeniem powtarzalnośći historii
Różnią się szczególami, elemantami, ale ...........

Ja też byłam zmęczona, upierdliwa, wymagająca.
A ona - wypoczęta, uśmiechnięta, elegancka, zadbana.

Mój faceta nie miał na tyle przyzwoitości zeby wziąć winę na siebie.
To ja zawiniłam. Moja wina polegała na tym, że w czasie ciąży
siedziałam po nocach i robiłam zlecone projekty, żębyśmy mieli
więcej kasy na spaełnianie marzeń.
Miesiąc po porodzie znowu usiadłam do projektów. Cały dzien byłam
samiutenka z małym - choć teściowa 5 minut drogi od nas. Do tego
synek był nerowowy rozwrzeszcany - teraz wiem dlaczego - bo matka
była nerwowa, bo miałą stres czy zdąży przez noc zrobić projekt do
jutra.
Nigdy nie zapomnę nocy, gdy mały miał dwa miesiące, ja siedzialam
nad projektem, dziecko budziło się co 3 godziny na pierś - i tak
latałąm od komputera do łożeczka, aż zastał mnie swit. A pan mąż
chcrapał w najlepsze bo przecież on do pracy idzie.
Teraz widzę że ja pracowałam o wiele ciężej a on tego nie widział,
nie szanowal - bo ja sama siebie nie szanowałam, uważąłam, ze to
normalne tak się poświęcać.
I głupia nawet z tych pieniędzy nic sobie nie kupiłam.
Nigdy już nie poświęce się tak dla faceta.

Oni chyba wolą egoistki.

[manderla]

catalina26 napisała:

> Nigdy już nie poświęce się tak dla faceta.
>
Chyba błąd w założeniu Zadna miłość (czy to do faceta, czy do
dziecka) nie polega na tym by sie poswiecac.
Bo potem wychodza takie kwiatki...

Catalina - czy jesteś pewna

[nangaparbat3]

że dla niego tak się poswiecalaś?
A moze dla pieniedzy (to wynika z Twego postu).
A moze poswięcalaś się dla swoich wyobrazeń o tym, co powinniscie miec - a do
tego potrzebne pieniadze.
A moze te wyobrazenia wcale nie były Twoje, tylko narzucone Ci z zewnatrz -
przez rodzinę, przyjaciół, moze nawet media.
Szkoda zycia.

[zuza145]

tylko za niego to nie sprzątaj= swoje zrób- na luzie- kiedy cię
ochota najdzie- sotatecznie jak będziesz szczęśliwa sama w sobie- to
otoczenie też nieco twego szczęścia dostanie- bo to emanuje- czy się
chce czy nie- to szczęście-pozim czystości chaty, czy tez cena
ciucha ma się do tego nijak.
Złoty środek chyba trzeba.
Zaś ewidentnym jest jedno- jak się sama widzisz- tak widzą cię inni.
EWIDENTNIE.

[teuta1]

Dlatego wszystko robię wolniej, pytając siebie czego nie chcę, a co
mi odpowiada. Dopiero się uczę. Dziękuję wam wszystkim za pomoc.

[animka25]

Mój ex powiedział mi dopiero na odchodne, co mu nie pasowało.
Powiedział też, ze sam wie co robił źle i tą wiedze będzie teraz
wykorzystywał, w nowym związku...

[teuta1]

No masz, a robił coś źle? bo mój tylko mówi, że spieprzył sprawę. i
to powinno mi wystarczyć. A lista zarzutów wobec mnie dosć kiepska i
krótka. Mój m raczej okopał się na z góry upatrzonych pozycjach. Ale
żeby jakaś zmiana? No chyba że chodzi o dzieci. Ze mną nie jest, z
panią bywa, we mnie chciałby mieć koleżankę, taki jest dziarski i
przyjazny jak przychodzi.

[animka25]

Jak przeczytałam Twój pierwszy post, to poczułam się jakby o mnie
była mowa.
Mój chyba był pod silnym wpływem Pani, bo zapomniał o wszystkim
dobrym co było i myślał o mnie same złe rzeczy. Później, jak mu się
przypomniały te dobre i chciał wrócic ...to okazało się, że Pani
jest w ciąży.
Też był dziarski i przyjacielski, jakby nic się nie stało, opowiadał
nawet jak teraz fajnie żyje.
Co robił złego? Właściwie nic, ale byłam sama, nie czułam wsparcia w
żadnej sytuacji, a on zachowywał się jak dziecko, myślał tylko o
sobie. Teraz jest już zaangażowany w nową rodzinę. Rozstaliśmy się
rok temu.

dziarski

[teuta1]

No właśnie. Przez tę okazywaną sympatię oraz telefony typu "cześć
skarbie" dziś od rana musiałam sobie przypominać, czemu postanowiłam
zupelnie się odciąć. A przecież w piątek mówił, że w odpowiedzi na
moje warunki podjął decyzję i zamierza z nią być. Ale na razie nie
dojrzał, by z nią mieszkać. No a od rana miłe telefony, jak dzieci,
przygotuję pit-y itp. Jakbyśmy odtwarzali stare rytuały małżeńskie.
I jak jestem zjadliwa, to jestem na siebie zła. jak za przyjazna,
tez. No to staram się być oficjalna. BTW on jest dziarski i
przyjacielski codziennie, bo odprowadza dzieci do szkoły i
przedszkola. mijamy się w drzwiach. Minęły 3 m-ce a ja nadal nie
czuję, że od nas odszedł.

[animka25]

Mój tak samo, dzwonił do mnie ze słowami "żabko....." dziwne. Ale
teraz wiem, że to były zagrywki z jego strony. Jak związałam się z
drugim facetem, to nagle zaczął żałowac odejścia, opowiadał jak to
mu źle, jak nie kocha nexi, ale z czasem się zaangażuje. Nie wiem po
co to robił, tak naprawdę to i tak nic nie zmieniało, może myślał,
ze rzucę mu się na szyję?
To były poprostu jakieś chore ataki na moje uczucia, tak jakby
chciał mnie rozregulowac emocjonalnie. Na szczęście to już minęło.

[teuta1]

Jezu, a jak długo to trwa? Bo to potrafi rozpieprzyć psychicznie na
cały dzień. Już lepiej byłoby, gdyby twardo mówił, że nie kocha i
natychmiast spakował swoje rzeczy - jeszcze trochę ich tu jest
zapakowanych przeze mnie.

[animka25]

Po pierwszym zachłyśnięciu się wolnością, jakieś 2 miesiące po
wyprowadzce. Jak przyjeżdżał do małego to przesiadywał ze mną,
nieraz opowiadał co robią z nexią (tupet czy głupota?), a nieraz, ze
nie jest szczęśliwy i tęskni. Ja nic nie robiłam. Ale po każdej
takiej wizycie miałam właśnie rozpieprzony cały dzień. Przstałam go
widywa. Dziecko przekazywałam przez babcię, jego next zaszła w ciążę
i wszystko się uspokoiło. Całe szczęście.
Do dzisiaj zastanawiam się o co mu chodziło.

[sylwiamich]

...hihi-hiba żart.Jest inna, nigdy lepsza

[manderla]

Dodajmy - tylko w tych a nie innych okolicznościach
Bo za chwile sie moze okazac ze Twoj stary sie nią totalnie znudzil
i zostawi ją tak jak zostawil Ciebie.
Nie ma co płakać nad...zkwaśniałym mlekiem

[sylwiamich]

Mnie mój stary niestety nie zostawił.A ułatwiłby mi parę spraw takim
posunięciem.
Za to zostałam zostawiona-niezostawiona rok temu.Na pocieszenie
dostałam:
-Zawsze będę kochał tylko Ciebie.
-Ona jest znowu w ciąży.
-Nie kocham jej.
-Każdy ma swoją drogę do Damaszku
-Szkoda że nie umarłem.
A popłakać se trzeba jak mawiają starzy ludzie...oczy się ładniejsze
robią)

[manderla]

Oj Sylwuś, wziąć sprawy w soje rece, bo co niektorzy to potrafią
sie zachowywać jak ostatnie cioty. To ze on nie radzi sobie ze swoim
zyciem, to nie znaczy ze TY! masz problem ze sobą. Olać go! z gory
na doł. A ONA? niech bedzie w ciazy po raz setny nawet, co Cie to
obchodzi?
Kurde, no, tak jestesmy skonstruowani, ze ludzie jak wilki, muszą,
powinni i chcą zyć w jakimś stadzie (rodzina, zwiazek formalny,
nieformalny, niewazne). Ale sa głupsi od wilków nawet, bo sami
dobrowolnie to rozwalają, a potem żałują.
Czasami mam takie klimaty, ze coraz słabiej wierze w gatunek ludzki
i wjego instynkty samozachowawcze.
Musze konczyc, zaraz wracaa do mnie mój wabik - syn znaczy się.
trzymanko. bedzie dobrze!

[teuta1]

dlatego ta "lepsza" była w cudzysłowie.

[kartagina72]

a mi moj nic nie powiedzial,
ze odchodzi, ma kogos i tyle
nie wnikam dlaczego, bo wiem, ze ma charakter lekkoducha, nie dorosl do roli
ojca, mysli swoim hm....wiadomo czym, zero odpowiedzialnosci

bylam kochanka na kazde skinienie i w formie jakiej on chcial, po prostu
zapragnal nowosci, a skoro nowosc jest warta porzucenia domu, zony, syna- to juz
jego sprawa

[zuza145]

tiaaaaaaaaaa- coś mi się widzi że mamy jednego faceta za męża chyba?
No- i nawet ten facet takie podobne teksty wali. Mało oryginalny
jest.

[mindsailor]

teuta1 napisała:

> Bo była przyjaciólką, która rozumie, bo w pracy wyglądała
ślicznie,
> a nie chodziła w wytartej bluzie i dżinsach (mąż widywał mnie ok.
22
> i nie nosiłam już pracowego garnituru).

w domowym stroju też można wyglądać ładnie i niekonicznie trzeba
chodzić w garniturze. ale zauwazyłam, że duzo ludzi chodzi w domu
jak flejtuchy