mąż chce spotkania dzieci z partnerką, boję się

[teuta1]

Po pieciomiesięcznym mieszkaniu poza domem mąż poinformował mnie
dzisiaj, że chce w piątek poznać dzieci (3,5 i 8 lat) z nową
partnerką. Dopiero niedawno rysunki dzieciaków przestały być
dramatycznie smutne, a na jednym tatuś nawet pojawił się tuż obok
starszego syna. Mąż nie mieszka z kochanką, ona ma dwójkę dzieci,
podobnie jak my jest przed rozwodem. Ostatnio starszy powiedział, że
nie chciałby spotkać tamtej pani, bo "ukradła mu tatę" - tata
próbował przygotować dzieci samodzielnie na takie spotkanie. Nie
czuję się gotowa, nie wiem, czy i jak dzieciaki powinny przez to
teraz przechodzić. Na razie dopiero oswoiły się z tym, że tata
mieszka sam. Proszę o radę, jak przez to przechodziliście.

Głupio pewnie zabrzmi

[manderla]

ale dałam się przekonać, ze "wszystkie dzieci są nasze", kiedy
postanowił zapoznac syna ze swoją "drugą" rodziną. Zgodziłam się, z
cholernym wewnetrzym bólem, zazdrością i rozdzierającym uczuciem
ze "tamci pewnie są lepsi i bardziej kochani przez niego".
Ale doszłam do wniosku, ze jezeli dziecku nie komentować pewnych
rzeczy, nie uświadamiać go dla własnej satysfakcji, to dzieciak
przyjmuje to jako coś naturalnego.
W rezultacie wiec stało się tak, że parę razy bylismy na wakacjach
razem z tą jego rodziną. Pierwsze wakacje - porazka. Drugie- jak
zobaczylam jak dzieciaki fajnie się bawią i mają w d... wszelkie
konflikty swoich starych, to sobie odpuścilam.
Nie miałabym sił walczyć tylko po to, by walczyć. Po co.
A wiec na dzien dzisiejszy młody zna całą swoją "rodzinę".

[teuta1]

Głupio, nie głupio, tylko, że ja tej baby nie znam. Mimo moich
wyraźnych próśb skierowanych do męża, żeby nie dzwoniła do niego tuż
przed i w dniu komunii (czyli przedwczoraj) starszego, dzwoniła
kilka razy dziennie. Mąż mówił też, że ona ma czasem napady
panicznego leku i bierze wtedy psychotropy. Nie tyle boję się, że
jej odbije, co tego, że może się przy dzieciakach nie opanować
(czulenie itp.),że jakaś w niej taka nadmierna egzaltacja, a dla
nich i dla mnie to wszystko świeże. Czy iść do psychologa zapytać,
jak to zrobić, czy machnąć ręką, zacisnąć zęby i w nocy czekać, czy
dzieciaki będą się budziły czy nie

[manderla]

Kurcze, nie wiem Teuta, w moim przypadku najpierw to byly takie
spotkanka. Urodziny, imieniny, "małpi gaj" w domu, wyjazd na
cmentarz na 1 listopada aby groby dziadkow poznac itp. jakos tak
powoli to było.
Myślę, że jezeli masz obawy, to nie powiinnas chyba na to pozwolic.
To jest tylko kochanka. Tak zrozumiałam. Nie mają wspólnych dzieci.
Jedna kochanka dziś, druga jutro.... Nie warto w takim przypadku
zapoznawac dzieci ze wszystkimi kochankami exa. Dzieciakom to do
niczego nie jest potrzebne. Byłaby to hustawka emocjonalno-poznawcza.

[teuta1]

No więc kurna nie wiem. Kochanka, tak, od jakichś 8 m-cy ta sama.
tyle że jeszcze w ubiegłym tygodniu mówił na takim absolutnym luzie,
że w lutym to nie umiałby się jej oprzeć, a teraz spokojnie mógłby z
nią skończyć znajomość. Dwa tygodnie temu u psycholog pieprzył z
kolei głupoty, że on wciąż nic nie wie i jest rodzdarty miedzy
miłością do mnie a do niej. Ja już go w domu nie chcę - dwóch synków
mi wystarczy. Tyle że te decyzje są u niego takie od Sasa do Lasa .
Nieprzemyślane, na hurra, a potem się wycofamy do swojej norki.
Kochanka mnie uwiodła, żona rozwiodła, ale tak w ogóle to gramotny i
dorosły facet jestem. Spróbuję z tą psycholog pogadać. Może za dwa
tygodnie tatuńcio znów zmieni zdanie. Dzięki Manderla, już kolejny
raz mogą na Ciebie liczyć.

[manderla]

Jak sam nie wie czego chce, to nie dawaj mu dzieci by poznac z
kochanką.
Facet jest niedojrzały. Nie chodziłabym do zadnej psycholozki. chyba
ze uwazasz, ze Ci naprawde pomoze, na zasadzie efektu plasebo ,
bardziej zakladam. Sama wiesz co masz robic, tylko potrzebujesz
zewnetrznego wsparcia i poparcia Twoich decyzji. Jezli wizyta u
psycho Ci pomoze, to idz.

[chalsia]

> Facet jest niedojrzały. Nie chodziłabym do zadnej psycholozki.
chyba
> ze uwazasz, ze Ci naprawde pomoze, na zasadzie efektu plasebo ,
> bardziej zakladam.

Dobry psycholog dziecięcy to nie placebo.
Ponadto jego zdanie może mieć większy ciężar gatunkowy dla eksa
niż "wymysły nadopiekuńczej mamuśki" (cytat to był z własnego
doświadczenia)

[manderla]

chalsia napisała:

> Dobry psycholog dziecięcy to nie placebo.

- Zrozumialam , ze nie chodzi o dziecięcego psychologa. Ze niby
Teuta z dziecmi ma tam iść, w tym sensie. Myślałam, ze sama, ze
swoim problemem.

> Ponadto jego zdanie może mieć większy ciężar gatunkowy dla eksa

- a to owszem, moze tak być. Jezeli eks da się tam zaciągnąć i nie
będzie miał nastawienia "kontra" a priori.

[chalsia]

> > Dobry psycholog dziecięcy to nie placebo.
>
> - Zrozumialam , ze nie chodzi o dziecięcego psychologa. Ze niby
> Teuta z dziecmi ma tam iść, w tym sensie. Myślałam, ze sama, ze
> swoim problemem.

do dziecięcego psychologa można pójśc po poradę bez dzieci za to
razem z eksem. Skoro eks teraz z Teuta chadza do psychologa, to
pewenie dałby się zaciągnąć i do dziecięcego.

[chalsia]

> nich i dla mnie to wszystko świeże. Czy iść do psychologa
zapytać,
> jak to zrobić, czy machnąć ręką, zacisnąć zęby i w nocy czekać,
czy
> dzieciaki będą się budziły czy nie

o właśnie - psycholog to dobry pomysł. I najlepiej idż do niego
razem z eksem.
Jak dla mnie 5 miesięcy to ciut za wcześnie.

[manderla]

Nie wiem, co wy tak wszyscy z tymi psychologami.
Psycholog tez czlowiek. I z doswiadczenia mlodzienczego wiem, ze
potrafi pierd... tak od rzeczy.... ze szkoda kasy.
Lepiej pojsc po rozum do glowy, niz do psychologa.

[teuta1]

A w jakim kierunku po ten rozum? Może męża wyślę... Spróbuję to
jakoś odwlec w czasie i powoli przegadać. Nie dam sie wrobic w ten
piątek. Muszę wiedzieć, na jak długo i gdzie. A w ogóle to ratunku!
Przecież wszystko miało być inne! nie miało być żadnych bab, zdrad,
dziecięcych tęsknot, alimentów, długów, nieprzespanych nocy tylko
wspólne wesołe życie staruszków.

[manderla]

teuta1 napisała:

> A w jakim kierunku po ten rozum? Może męża wyślę...


Tak, laska, wyslij go w kosmos, jezeli sam nie wie czego chce.
Chcesz sie szarpać? ze raz mu sie wydaje ze Cie kocha, a raz , ze
kochankę? Ja to takimi zagrywkami jestem zmęczona. bo to moze trwac
w nieskończoność. Do momentu, az ktoraś z osób powie "stop".
Męczarnia.
A w jakim kierunku po rozum? Ogolnie to rzekłam. jezli masz
sprawdzonego psychologa, któremu ufasz i uwazasz ze nie jest to
tylko i wyłącznie nabijanie kabzy temu psychologowi, to korzystaj.
Ja się sparzylam na psychologach. Mogłabym pojść do jednego.
Samsona. Ale go wielce szanowne polskie towarzystwo psychologiczne
wsadziło do kicia.

[to.ja.kas]

uFFF CZYLI NIE TYLKO JA MAM TAKIE ZDANIE O PSYCHOLOGACH??? Ulżyło
mi )))
Tak poważnie to chciałam się zapytać czy Ty z eksem chodzisz razem
do psychologa????

po rozum?...no do siebie oczywiście:)))

[leptis]

Zaczniesz od Siebie....bo ZE SOBĄ ma Ci być dobrze...
popatrz tak zupełnie praktycznie...na rozwój wypadków...Twoj mąż nie
jest narkomanem...kiedyś dostanie prawo widzenia z dziećmi...w
całkiem długich godzinach...w których będzie mógł zapoznawać synów
ze swoimi obecnymi klimatami...Dla młodszego z synów to jeszcze
długo nie BEDZIE TEN MOMENT obwąchiwać NOWE ŻYCIE Taty...

Powyżej było do Ciebie..tylko i jedynie...nie do tATY...tym co
napisałem, się z nIM nigdy nie podzielisz...w realu oczywiście..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Nie pozwolisz Sobie na zgnojenie swego psyche...strachem...
rozumiesz, Teuti))
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
a teraz...z uspokojonym umysłem....można porozmawiać...z WYBITNĄ
JEDNOSTKĄ...zwaną Twoim Mężem..o inteligencji w FORUMOWYM świecie
znanej...bo kto używa taksówki...ŻONY...do spraw nieczystych...



Na miarę JEGO obecnego postrzegania...emocji NAJBLIŻSZYCH...
odpowiedziałbym....jak zwykle...z miłoscią i bez ironii..;
-Heniu, masz jak zwykle zajebisty pomysł...
-zawsze się cieszyłam, że jestem Twoją żoną...
-ale wiesz co...NIE DZISIAJ...MOŻE JUTRO...
-Pa kOCHANIE...
.
.
.
.
.
.
.
Pa Kochanie )) Uważaj na Siebie ))

Takiej na psychotropach dasz dzieci??

[kurka_wodna2]

Zatkało mnie, jeśli kochanica nie potrafi przyjąć do wiadomości o komunii syna i
wstrzymaniu się z gnębieniem dziecka i zakłócaniu takiego dnia dziecku- to MASZ
zamiar dać dzieci??
Przecież to psychopatka, niezróważona paranoiczka, trzymająca nowego chłopa za
dyszel.
Jedynym jej usprawiedliwieniem może być okłamywanie jej przez waszego wspólnego
chłopa- może to on był na rybach albo naprawiał z kolegą auto?

[drugiezycie]

Twoje obawy są zrozumiałe, to cholernie trudne.Zwłaszcza dla Ciebie. I pewnie
nigdy nie będzie dobrego momentu na to.
Możesz sie nie zgodzić, tylko prawda jest taka, że co z tego?
M może Ci wcale o tym nie mówić i to zrobić.
Psycholog to jak najbardziej dobry pomysł. Postaraj się tylko wytłumaczyc m, że
dla dobra dzieci musisz się przygotować do tego(co ewentualnie odwlecze sprawę o
kilka dni). Musisz wiedzieć jak z dziećmi rozmawiać, jak im to tłumaczyć itd.
Może zrozumie.
I niestety będziesz musiała to przeżyć. Można tylko miec nadzieję, że ta pani to
jest właśnie ta dla m i nie będzie robił dzieciom wody z mózgów, zapoznając z
kolejnymi.Bo to byłoby z dużą szkodą dla młodych.
Jeszcze jedno-postaraj się wytłumaczyć m, żeby raczej nie przedstawiał tej p
jako nowej sympatii. Może lepiej jako znajomą. Z czasem ta znajoma bedzie się
pojawiała częściej i dzieciaki przyjmą to bardziej bezboleśnie.
Trzymaj się dzielnie, bo pewnie teraz Cię mocno szarpie

[teuta1]

Dziękuję wam wszystkim. Psycholog, u której byliśmy wspólnie to
przede wszystkim specjalistka od dzieci i terapii małżeńskiej (fu,
już nie chcę!), więc ex chyba jej zaufa.

osobne podziękowania dla leptisa

[teuta1]

Heniu, masz jak zwykle zajebisty pomysł...
-zawsze się cieszyłam, że jestem Twoją żoną...
-ale wiesz co...NIE DZISIAJ...MOŻE JUTRO...
-Pa kOCHANIE...


Dziękuję. Zawsze mi brakowało jezyka w gębie i jakieś joby serdeczne
cisnęły mi sie na usta. Ten tekst jest lepszy

[leptis]

Zawsze mozesz na mnie liczyc....no...po godzinach...

Pa Kochanie ))

[sylwiamich]

...nawet się mnie nie pytał czy się zgodzę.
Teuta...a może oni by się spotkali i okazałoby się że Pani nie taka
zła baba jaga? I Twoje dzieciaki pozbyłyby się schiza?

[teuta1]

No niech sie spotkają. Za miesiąc, dwa, jak mój ex będzie
wszystkiego pewien, niech pójdą na lody i wrócą do domu. Baba jaga
to nie jest (widziałam zdjęcia w necie), tyle że mam wrazenie, że on
sam nie do końca jest pewien, czy już poznawać, w jakim trybie... no
i nie w ten piątek, bo ja na to nie jestem gotowa. Jak wcześniej coś
takiego sugerował rozmawiałam ze starszym, był jej ciekaw, mówił, że
moze nawet ją polubi. Nie było mi z tym miło, ale mialam poczucie,
że wykonałam swoją rolę prawidłowo. Potem ex się wycofał z pomysłu,
a starszy stwierdził, że nie chce się spotkać. No i dobrze. A teraz
znów i to niemal z dnia na dzień. No nic. Muszę to przetrawic.

[rene15]

Teuta1
Z mojego punktu widzenia mogę Ci powiedzieć, że wogóle dobrze, że Ci
mąż powiedział, że chce ich poznać. Ja zostałam postawiona przed
faktem dokonanym. Mąż poznał swoją kochankę z dziećmi, ale
oficjalnie wszystkim mówił, że to koleżanka a On nie ma żadnej
kochanki, tylko ja coś coś sobie wymysliłam. Ja dowiadywałam się
wszystkiego od 4 letniego synka - to, że tata spi z Paulą (kochanką)
też dowiedziałam się od dziecka. Dodatkowo nie wiedziałam, czy
dziecko mówi prawdę. Także mój zachował się jak najgorszy dupek w
stosunku do dzieci. Nie mówiąc o tym, że jak się wyprowadził to
przez kilka miesięcy mówił dzieciom, że on duże pracuje, żeby
zarabiać pieniążki i dlatego nie ma go w domu. Moje dzieci
przeżywały traumę, niewiedziały co się dzieje. Ja nic mogłam im
wytłumaczyć, bo też nie wiedziałam co się wydarzy. Dostawałam sms od
kochanki męża, że mój synek "mówi do innej kobiety mamo". Ustawiał
dzieci przeciwko mnie, mówił im, że ich nie chcę, że on nie może być
w domu bo go wyrzuciłam i wymieniłam zamki. Pomoglo mi to, że
zabrałam starszego syna do psychologa i dowiedziałam się jak mam
postępować a dodatkowo tata wystraszył się i zaczął zachowywać się
przyzwoicie. Dzieci się teraz juz uspokoiły. Mogę Ci doradzić, zebyś
nie zabraniała tych spotkań. Jak się nie zgodzisz i tak może to
zrobić, a Ty nie będziesz mogła zabronić. Moim zdaniem lepiej się
przygotować, porozmawiać z dziećmi. Musisz mieć świadmość, że to i
tak się stanie kiedyś, za Twoją zgodą czy też nie. Takie jest prawo.
Trzymaj się. Pozdrawiam

[zuza145]

dwa lata temu powiedziqałam nie- i nie stara się mąż- bo ja sobie
niezyczę kontaktów dzieci z pseudo koleżanką.
Dodatkowo młoda go kiedys posłuuchała- jak zachwalał córkę kochanki
i urwała kontakt- który wczesniej=- przed puszczeniem się męża
został nawiązany.
Urwała i wyzerowała- bo sobie nie winszowała.
Niestety jest to dla mnie iewyobrażalne.
?to nie jest partnerka którą poznał po rozwodzie- więc tak to
zaklasyfikowałam.
Również patrząc na fakt co i jak przeżywają dzieci.
I możecie mnie obsabaczyć.
Ja mówię nie- i kontaktów nie ma.

[cathy_bum]

Niedobrze, że Twój mąż tak do końca nie wie, że chce być z tą panią.
Bo dla mnie przedstawianie nowego partnera/partnerki ma sens, jeśli
się wiąże z nim jakieś plany na przyszłość, a nie traktuje się tego
jak przelotnego romansu. Inaczej funduje się dzieciom niepotrzebną
rewolucję.
Ja byłam z córką u psychologa, radziła odczekać kilka miesięcy, ale
też nie za długo - żeby w dziecku nie narastał irracjonalny strach
przed "tą panią" i wszystkim, co z nią związane. Niestety, mój ex
mimo wyraźnej deklaracji z mojej strony, że nie mam nic przeciwko
tym kontaktom, córki nigdy do siebie nie zabiera (i wątpię czuy to
się zmieni). Młoda nie zna rodzeństwa, partnerkę taty spotkała tylko
raz i to przelotnie. W efekcie czuje się odrzucona, że nie
zasługuje, by poznać życia taty, a ex rozdarty na dwa domy poświęca
jej niewiele czasu.
Mogę natomiast powiedzieć, jak to wygląda z drugiej strony.
Potworzyca mając świadomość, że z kimś się spotykam, reagowała
histerycznie. Urządzała karczemne awantury, łącznie z próbami
zatrzymania mnie siłą/podstępem w domu. To co wygadywała do druku
się nie nadaje. Spotkanie twarzą w twarz z "wrogiem" zlikwidowało
problem. Przestała się bać, bardzo polubiła mojego partnera.

[dsz27]

Trudna sytuacja jak diabli. Mnie tez ona czeka, prędzej czy później więc nie
doradzę Ci jak to było u mnie. Ale skoro nie czujesz się jeszcze gotowa na to
"spotkanie" i ex nie jest taki znowu stały w swoich deklaracjach co do drugiej
pani, to ja raczej starałabym się to odwlec, może przyjdzie lepszy moment. Nic
na siłę i nic wbrew sobie.

Pozdrawiam

[aron95]

Nie pozwalaj .
Pójdą dzieci i zobaczą jak m obejmuje obcą babę gdy niedawno mame trzymał w
ramionach ?
Dla młodego może to być za duża trauma

[rene15]

aron95,
Tak to dla dzieci jest trauma, ja to widzę, ale po jakims czasie
dzieci się przyzwyczajają. Nie ma innego wyjścia. Ja to
zaakceptowałam, przeraża mnie tylko jak moj 4 latek mowi, że jej nie
lubi, że pluł na nią, że do niej strzelał, chociaż w domu tak się
nigdy nie zachowuje. Ale cóż ja podchodzę do tego tak, że ja też
kiedyś kogoś poznam, i nie wyobrażam sobie, żeby ojciec dzieci robił
z tego problem. Dzieci się muszą poprostu przyzwyczaić.

[bozenadwa]

Mysle podobnie jak Donia.Zdecydowanie nie pozwol.Ale mysle ,ze
konieczna jest rozmowa ,z mezem na ten temat.Szczera i na ile Cie
stac bez emocji ,wiem ,ze trudno ,ale warto,Dobrze byloby ,abys mu
wytlumaczyla,ze to co jest miedzy wami ,to nie ma nic wspolnego z
dziecmi,One juz cierpia,i teraz one sa najwazniejsze,i do tego
bezradne ,bo musza godzic sie na to WY wymyslicie.Dopoki nie
zdecydowal na 100 procet,to jakim prawem chce zafundowac kolejny
horror dzieciom.Jesli sie zdecyduje i odejdzie tak naprawde,to wtedy
nie bedziesz miala innego wyjscia ,jak pogodzic sie z tym,dla dobra
dzieciakow,Ale na razie nie zgodzilaby sie za BOGA.I moze sie
myle ,skoro nie jest pewny ,z kim chce byc ,to po co chce mieszac
dzieciaki w to ,wybierze jak dzieci zaakceptuja?? a jak nie ,to
znowu bedzie myslal i muslal ,az sie wszyscy wykonczycie.Byc moze ,
chodzi o cos innego.ale i tak nie dla siebie dla tych dzieciakow
masz wrecz obowiazek sie nie zgodzic, dopoki on sie nie
zdecyduje.Ktos przeciesz MUSI zaczac myslec o tych
dzieciakach.Pozdrawiam i trzymam kciuki.

[teuta1]

Myślalam na początek o lodach czy wspólnym wypadzie na plac zabaw. I
bez obściskiwań. Tyle że przedstawianie jej jako znajomej już nie ma
sensu.W głębi ducha wiem, że i tak do tego spotkania kiedyś musi
dojść. Nie chcę zabraniać, bo rzeczywiście zrobię z kochanki babę
jagę. Ale przeraża mnie totalna niekonsekwencja meża w tym co robi i
mówi. Na razie wywalczyłam, że spotkanie takie mogłoby sie odbyć
dopiero w przyszłym miesiącu. Problem polega na tym, że przez
styczeń i luty tata nie powiedział dzieciom, że odchodzi bo nie
kocha mamy. Mówił, że był dla nas niedobry i musi odejść. I że może
kiedyś wróci. Więc przeżyłam noce, kiedy starszy bił mnie po twarzy
krzycząc, że tato odszedł, bo jestem głupia i brzydka, potem
twierdził, że to jego wina. Postąpiłam pewnie niepedagogicznie, ale
w lutym powiedziałam starszemu w chwili totalnego sklapu
psychicznego, że tata odszedł, bo kocha inną panią i nie chce już ze
mną mieszkać. Starszy o dziwo przyjął to do wiadomości, bo to chyba
zrzucało z niego psychiczny ciężar. W ten sposób straciliśmy dwa
miesiące. W sumie obca pani jako ktoś, kto istnieje w życiu exa,
funkcjonuje w świadomosci starszego dopiero od trzech miesięcy.
Dlatego trochę gram na zwłokę i próbuję ich i siebie do tego
przygotowac.

[bozenadwa]

Teuta.przeczytalam i tyle rzay napisalam dzieciaki .Wiesz moje stare
dzieci ,bardzo cierpialy i cierpia,Mnie sie wydawalo .ze one powinny
mnie zrozumiec,ze to JA cierpie ,bo one sa juz dorosle.Ale
zobaczylam ich cierpienie.A co dopiero Twoje maluchy ,wiesz ogarnelo
mnie przerazenie ,po tym co teraz napisals.Teta sprobuj ,na chwile
nie myslec i nim ,o tym ,ze oszukal ,ze zdradzil ,ze rozwalil to co
jest dla kazdego z nas najwazniejsze ,Sprobuj,bo Twoi synowie
cierpia jeszcze bardziej niz TY ,I znowu moze sie myle .ale Twoj maz
nie radzi sobie z ta sytuacja wogole.Nie patrz na niego ,na ten
czas,ON MUSI SAM zdeczydowac,A TY MUSISZ chronic dzieci.i siebie,Na
niego nie mozesz wtej chwili liczyc.

[cathy_bum]

Tak sobie myślę, że pojawienie się nowej partnerki u boku byłego
zawsze budzi emocje. I jej kontakty z dziecmi zapewne też. Jeszcze
trudniej, kiedy ta kobieta "jest zamieszana" w rozpad poprzedniego
związku. Nie ona Cię zdradziła, tylko mąż. Ale jednak bez niej tej
zdrady by nie było... Przynajmniej dopóki emocje nie ostygną takie
myśli są naturalne. I piszę to jako kobieta, która odkryła, że mąż
ma nie tylko "panią na boku", ale również kolejne dziecko... I wiem,
jakie uczucia wtedy szarpią i jak trudno się przemóc.
Jeżeli jednak związek z next ma być czymś trwałym, to wydaje mi się,
że warto zadbać o relacje dzieci z nią. Ich utrudnianie sprawi, że
tata, dzieląc czas między dzieci i nową rodzinę, będzie miał czasu
dla dzieci coraz mniej, a "zakazana" next może go nawet przeciw
takim kontaktom buntować. Jednak to wszystko ma sens, jeśli związek
exa z panią jest w miarę stabliny...
Powiedzenie dzieciom prawdy wiele daje. Moja córka wie, że tata ma
nową rodzinę. Że rozstaliśmy się, bo przestaliśmy się kochać. Zna
także prawdę o chorobie ojca, która była pierwotną przyczyną
konfliktów i długi czas utrudniała kontakty tata-córka. Nie roiła
sobie przez to żadnych fantazji o jego powrocie i nie obwiniała
siebie (a dzieci często tak robią).
Życzę Ci dużo siły.)

[drugiezycie]

Z tego wynika, że dzieci dość dużo wiedzą. I może ten Twój m tez
zachowa się rozsądnie.Bo obściskiwaniu przy pierwszym spotkaniu
powiedz zdecydowanie NIE!
Chyba jesteście w stanie w miarę spokojnie pogadać. postaraj sie m
wytłumaczyć, że taka chwilowa "wstrzemięźliwość" to dla dobra dzieci.
W ogóle uważam, że takie spotkanie wymaga ogromnego taktu. Mam
nadzieję, że Twój m się nim wykaże.I o tym pogadaj z nim.

[teuta1]

Ok. Potrzebuję czasu na przygotowanie. Spróbuję pogadać spokojnie, o
ile nie okaże sie ze skubany znów się rozmyślił. Z psycholog tak czy
inaczej myślę warto sie spotkać. Dziękuję wszystkim za rady. BTW
nawet mi do głowy nie przyszło, że mój ex mógłby sie zachować jak ex
rene15. Czyli chociaż drań to z ludzkimi odruchami...

Dzieci nic nie muszą

[aron95]

tym bardziej jak nie chcą .
rene - takie zaznajamianie rodzin tylko do niepotrzebnych konfliktów doprowadza
, zawsze po spotkaniach z nową rodziną ex będziesz miała ocenianie czy wzajemne
uwagi .
ex powinien budować relacje z dziecmi poza swoją nową rodziną
takie jest moje zdanie

jestem ciekaw co psycholodzy na to , mam nadzieję że autorka wątku jeśli pójdzie
, to się podzieli z nami informają

Za wcześnie

[bet.66]

Nowa partnerka jest tylko nierozwiedzioną kochanką.
Twoj mąż jest nierozwiedzionym kochankiem tamtej pani.
Najpierw trzeba uregulować sprawy dorosłych, a dopiero potem
angazować w to dzieci.
Do czasu orzeczenia dwóch rozwodów jeszcze trochę wody upłynie, a
potem różnie moze być.
Moze pojawić się nowa pani.
Po co mieszać dzieciom w głowach i akceptować niemorale układy.

[zuza145]

taka prwda- - o czym rozmowa- o kontaktach z kochanką do cholery-
powtarzam- ojciec dzieci nie jest rozwiedziony- ma zonę i kochankę.
Ja uważam to nie dośc za szkodliwe dla dzieci to i mało morlane.
a co jak za 6 miesięcy będzie nowa pani?
znowu będzie się myślało- a jak ich poznać?
Ło Matko Kochana- chyba się zamknę- bo raczej nie jestem byc może
obiektywna.
Czas ojca dla dziecka- w takiej sutuacji- powinien byc czasem ojca
tylko dla dziecka.
nie dośc że skubaniec ciepnął rodziną - czyli dzieckiem mało się
zajmuje - to jeszcze te odrobiny czasu jakie poświęca ma poświęcać ,
rozpraszając uwagę swoją uwagę na kobitę a nie dla dziecka ?

Noż- reaguję zbyt emocjonalnie- więc się zamkne chyba w temacie
spotkań z kochankami.

[drugiezycie]

Masz całkowicie rację! Tylko racja to nie wszystko. Bo do tej racji trzeba
jeszcze przekonać druga stronę. I Teuta może sie nie zgadzać a m może i tak do
spotkania doprowadzić. I w tej sytuacji lepiej byłoby z nim pogadać i poustalać
pewne rzeczy.
Ale też uważam, ze takie spotkanie jest za wczesne, niepotrzebne i ogólnie
wkurzające.

[teuta1]

Przedstawię wszystkie argumenty (łącznie z tymi, że dla dzieci wciąż
jesteśmy mężem i żoną) exowi przy p. psycholog. O wizycie napiszę
dokładnie, szczególnie że to specjalistka od dzieci, diagnoz na
podstawie rysunków itp.Może komuś sie przyda w przyszłości dokładne
rozpisanie "w punktach" w jakim trybie i w jaki sposób to powinno
przebiegać. Tak czy inaczej to kwestie "osobnicze" i wszystkie
odchylenia od normy są możliwe.

[bozenadwa]

Dobrze ,ze idziesz do psychologa,Tylko ,ja tak mysle ,ze psycholog
swoja droga i przepraszam .ze do znudzenia,ale przeczytalam co
napisalas o mezu w innym watku,On rzeczywiscie sie pogubil.I nikt
nie ma takiego prawa ,zeby mieszac Wasze dzieci ,w jego
nieuregulpwane sprawy.i moralnie i prawnie.Porozmawiaj ,z
nim.piszesz ,ze ,ma odruchy ludzkie,wiec powinien zrozumiec ,ze
teraz jest jeszcze za wczesnie jak ktos juz to napisal.To sa , WAsze
dzieci ,ale niestety teraz Ty musisz o nie sie zatroszczyc,bo on nie
jest w stanie zatroszczyc sie o nikogo,SAM szuka pomocy ,tylko nie
WOLNO mu robic tego kosztem dzieciakow i Ty masz obowiazek aby tego
przypilnowac.Uregulujecie wasze sprawy,on sie okresli i powoli ,moze
wtedy jesli rzeczywiscie odejdzie przedstawiac im pania.On ,nie wie
czego chce ,nie radzi sobie.Nie WOLNO mieszac chlopakom w
glowach.TEUTA POMYSL O TYM.......