strofy dla ciebie SZPROTAWO

[an_mat]

Kiedy wsłuchuje się w słowa piosenek lub czytam wiesrsze np. o Warszawie lub
dawnego kresowego miasta Lwowa, przychodzi mi do głowy myśl, by powstały
podobny zbiór o naszym mieście Szprotawie.Choć nasze miasto nie może się
równać z tamtymi miastami to jednak podobnie jak mieszkańcy wspomnianych
wyżej miast, my również kochamy swoje miasto bo jest ono naszą małą
Ojczyzną.Tu wyrastaliśmy ,tu wiedziemy swoje życie.Z pwenością miłoby było
usłyszeć piosenkę czy przeczytać wiersz o naszym rodzinnym mieście
Szprotawie.Zapraszam wszystkich chętnych by może tu zechcieli zaprezentować
swoje strofy o drogim nam mieście Szprotawie.

[an_mat]

Z pośród tysięcy miast na świecie jest takie jedno,które radością mnie napawa
a gdy mnie spytasz-co to za miasto?
to Ci odpowiem -to moje drogie miasto- SZPROTAWA

Tu mnie na świat matka zrodziła
i po tej ziemi chodzić uczyła
tu swe dzicinstwo,młodość przeżyłem
tutaj swą wielką miłość odkryłem

Choć dziś świat wielki kusi i wabi
może opuścisz Szprotawską ostoje
lecz gdy z oddali usłyszysz SZPROTAWA
z pewnością poruszy się serce Twoje

A gdy po latach powrócisz w te strony
ze swym potomstwem i z siwym włosem
kiedy znów staniesz nad brzegiem Bobru
to on Ci powie falami głosem

Ze z pośród tysięcy miast na świecie
jest takie jedno,które radością Cię napaw
lecz Cię nie spyta-co to za miasto?
to oczywiste - to Twoja SZPROTAWA.
an_mat.

[dinozaurklb]

CZY SZPROTAWA DA SIĘ LUBIĆ.


Widać da! Też mam takie!
Nie ze Szprotawy. Dino

[an_mat]

SPACER PO SZPROTAWIE.
Dziś swą wędrówkę od Rynku zaczynam
wpatrując się w smukłe wierze ratusza
wsłuchując się w głośne dzwony zegara
i hejnał,którego słychać z oddala.

Staje u wrót kościoła strego
który ze zgliszcz zawsze się podnosi
tu utrudzony i zbolały człowiek
o pomoc i łaski Matke Boga prosi

Opodal ruiny Ewangelickiego kościoła
o swej niedoli wręcz krzyczą zgłoła
czy ktoś usłyszy tych ruin wołanie?
czy z tego upadku kiedyś powstanie?

Wzrok swój kieruję na stare kamienice
co swoim szykiem tworzą ulice
jedne wspaniałe i odnowione
na innych widać czasy minione

Na chwile usiądę przy murach obronnych
posłucham szumu drzew i leniwego nurtu rzeczki Szprotawki
nie tylko tu chętnie przychodzą ludzie
spotkasz tu wiewiórke gołębie i kawki

Idąc dalej spacerowym krokiem
mijam pomnik Nepomucena Jana
któremu straż nad Szprotawskimi mostami
od wieków przez lud wierny jest dana

Szlak mej wędrówki brzegiem Bobru wiedzie
przez pobliski park i kręte jego aleje
na Górce Miłości jak w Rajskim Odrodzie
odpocznę przez chwilę ,by wspominać me dawne dzieje.

Teraz pójdę przez kładkę co dwa brzegi Bobru łączy
pora wracać do domu i swój spacer na dziś zakończyć
jeszcze przy rybce-fontanie ręce i skronie obmyje
i w duchu z radością pomyśle -jak dobrze ,że w Szprotawie żyje.

SZPROTAWA OKIEM BEZROBOTNEGO

[an_mat]

Zanim słońce wstało nad Szprotawą
ja juz dawno ze snu się wyrwałem
jak tu spać,gdy żołądek głód gniecie
jak spać, gdy w domu zimno mają dzieci

I jak co dzień wychodzę ranną porą
z cichą nadzieją,że znajdę prace
niechby była nad ludzkie siły
nieby była za najniższą płace

Lecz znów smutek przeszywa me serce
pracodawcy mnie sprytnie "spławili"
"kuroniówka" bezsilnie rozkłada ręce
dobrze że choć ludzie sie chlebem podzielili

Tli się jeszcze we mnie nadzieja
że ten stan nie będzie trwać wiecznie
wreszcie znajdę jakąś prace
i uśmiechne się znów serdecznie

i jak inni mieszkańcy Szprotawy
będę z radością po mieście spacerować
a gdy spotkam na swej drodze żebraka
nie zawacham się nad nim ulitować.