dadpobudliwy "zerówkowicz'

[adelajda79]

witam Wszystkich serdecznie!!!
czytam Wasze listy i czuję sie jakbym czytala historie swojego Stefanka. jest
jednak roznica. mianowicie moj syn juz zaczal edukacje w zerowce. bieganie po
pedagogach i psychologach mam juz za soba.oni juz stwierdzili, ze stefan jest
nadpobudliwy psycho- ruchowo. teraz czekam na wizyte psychiatry dzieciecego,
ktory potwierdzi lub wyeliminuje ADHD. czy ktos na forum ma nadpobudliwe
dziecko w wieku szkolnym? jak sobie radzi dziecko w szkole i rodzice
oczywiscie. kolejny problem tkwi w tym ze Stefana wcale nie interesuja litery,
cyfry i edukacja ogolnie rzecz biorac.eh czasami rece mi opadaja. Stefan jest
z listopada. w stosunku do tych dzieci urodzonych w styczniu 11 m-cy to duza
roznica wieku. doszlam do wniosku ze najprawdopodobniej nie pojdzie do
pierwszej klasy.bedzie "kiblowal" w zerowce. moja opinie podziela pedagog i
psycholog. dodatkowo jest najmniejszy z chlopcow w jego grupie. obserwujac go
na tle innych dzieci stwierdzam ze absolutnie nie nadaje sie do szkoly. prosze
o listy rodzicow ktorzy maja nadpobudliwe dzieci w wieku wczesno- szkolnym. z
przerazeniem mysle o jego "pierwszej klasie"
pozdrawiam serdecznie!
adelajda

[aetas]

Ado, w tym wieku różnica prawie roku to rzeczywiście sporo.
Mój syn jest w tej chwili w pierwszej klasie, z nauką radzi sobie akurat, to
jeden atut. Cała reszta, emocjonalnie i społecznie, załamka. Biega, szaleje,
łazi po klasie, gada, nie reaguje na polecenia, przynosi prawie codziennie nowe
uwagi, nie ma nauczyciela, który by juz czegos o nim do mnie nie napisał.
Jeśli chodzi o "odroczenie obowiązku szkolnego", jest chyba cos takiego, co tak
sie nazywa: w przedszkolu, do kótrego chodził mój syn, był chłopiec, którego
rodzice uznali (na pewnych oczywiście podstawach), że należy mu dac jeszcze
troche czasu na pójście do szkoły. Na podstawie opinii psychologa zezwolono na
to. Chłopiec poszedł do szkoły o rok później. Wiem, że się takie rzeczy
legalnie odbywają i najczęściej z pożytkiem dla dzieci. Może faktycznie synek
potrzebuje tego roku, w każdym razie ma prawo jeszcze nie interesowac się
pisaniem i czytaniem, wiele dzieci w tym wieku tak ma... chyba że psycholog czy
pedagog uzna inaczej, to wtedy nie wiem, sama nie mam doświadczenia w tych
sprawach, więc może nie powinnam zabierac głosu...

[halina.kantor]

Masz dużo szczęścia, że syn został zdiagnozowany już tak wcześnie, ja mam 2
synów z ADHD, jeden ma 134 lat, jest już w 2 klasie gimnazjum, jako przedszkolak
był dzieckiem, którego było wszędzie pełno, ale nie potrafiłsię skupić gdy Pani
czytała książeczkę, dlatego też pani uznała, że jest upośledzony, tak kilka lat
temu osoba nie mająca pojęcia o nadpobudliwości skwitowała moje dziecko.
Natychmiast podjęłam działanie, że nie pozwolę, aby ona prowadziła mojego syna w
zerówce, znalazłam prywatną szkołę, gdzie dziecko bez problemu skończyło
zerówkę, ale problemy zaczęły się w pierwszej klasie, łażenie po psychologach,
chciano zostawić mojego syna na drugi rok, nie zgodziłam się, bo powinni to
zasugerować w zerówce, drugą klasę skończył w tej szkole, później pojawił się
jego brat i przenieśliśmy go do szkoły państwowej, bo w prywatnej cały czas były
problemy, w placówkach prywatnych nie chcą mieć dzieci dysfunkcyjnych, bo
zaniżają poziom. Szkoła podstawowa, to był koszmar, ciągłe latanie po
pasychologach pedagogach itp, z których nikt nie chciał tak naprawdę pomóc i
dopiero w Giomnazjum dotarliśmy do Specjalistycznej Poradni Psychologiczno
Pedagogicznej, gdzie ktoś chciał naprawdę mojemu dziecku pomóc. I teraz
zakładamy stowarzyszenie, żeby bronić nasze dzieci przed niedouczonymi
nauczycielami, i innymi, którzy pogłębiają ich niedowartościowanie, ich brak
sukcesów, a naprawdę nie jest łatwo. Mój drugi syn też ma zdiagnozowane ADHD,
ale starszy przetarł szlak i z nim już wiem jak postępować i jemu będzie łatwiej.
On idzie do zerówki we wrześniu.
Postaraj się o odroczenie obowiązku szkolnego dziecka i o orzeczenie do
nauczania specjalnego w klasie integracyjnej, i znajdź jak najlepszą szkołę z
klasami integracyjnymi, to będzie mu łatwiej.

[adelajda79]

dzieki wszystkim za listy.
co prawda moj syn jeszcze nie jest zdiagnozowany w 100%, ale ja, pani pedagog i
pani psycholog mamy takie podejrzenia. czy to jest adhd mam nadzieje wyjasni sie
w styczniu po wizycie u psychiatry dzieciecego. pani psycholog potwierdzila moje
obawy , co do poslania stefana do pierwszej klasy,ze poslanie go rok pozniej
ulatwilo by prace z nim i nad nim.mam nadzieje ze z czasem wszystko sie wyjasni
i jakos ulozy. dzieki za podtrzymywanie na duchu!!
czasami tak trudno z tym zyc
)))))))))))))

[jodma]

Witam!
Mój syn Stefan ma 13 lat, a właściwie jeszcze ich nie ma..,Urodził się w końcu
grudnia.Zawsze był najmłodszy w klasie.W zerówce miał zdiagnolizowany zespół
ADHD. Przeżył koszmar..,odrzucony przez klasową społeczność,panią...Wieczne
uwagi w dzienniczku,dopisywane przez kolejnych nauczycieli,nasza bezradność i
złość na ten beznadziejny system szkolny..Nadmieniam że Stefan,chodził na
terapię indywidualną do wspaniałej pani psycholog przez szereg lat.Niestety
pani ta odeszła już na zasłużoną emeryturę..
Syn miał 3 razy robione testy na IQ. Wypadały nadzwyczajnie. Wychodziło na to
że Stefan jest wybitnie inteligentny.../IQ w granicy 150/
SZkoła wogóle tego nie zauważała. Gdyby nie zachowanie miąłby zawsze czerwony
pasek...a tak nauczyciele zaniżają mu oceny..
W czwartej klasie doszło do tego ,że kazano nam go zabrać...tak, tak..Uniesieni
amicją umieściliśmy Stefana w prywatnej szkole.
Teraz chodzi do gimnazjum Programów Indywidualnych w Oliwie.
Mam mieszane uczucia co do szkoły..ale jest mało uczniów w klasie i Stefan ma
mniejsze możliwości konfliktów...Nauczyciele niedouczeni w tej kwestii.
Pozdrawiam.

[pelaga]

Moje dziecko chodzi do II klasy. Powazne problemy zaczely sie w zerowce, a
dolozylo do pieca znikniecie z jego zycia na poczatku I klasy tatuska, ktory
uwil sobie nowe gniazdko i zapomnial o pierworodnym synu. Chodzimy do
psychologa i psychiatry.
Druga klasa to horror ( Religia do komunii mnie zabija po prostu. Jest tego
tyle, ze mozna zwariowac. Systematycznosc to podstawa. I czas czas duzo czasu
na prace z dzieckiem.
Niestety moj syn do tej pory ma klopoty z czytaniem, bo zwyczjanie nie umie
usiasc i przeczytac bez wspolruchow jednej strony duza czcionka nawet ((
testy na inteligencje mila robione, wyszlo mu IQ 106. Czy moze mnie ktos
uswiadomic, czy to jest malo??? Pani psycholog twierdzi, ze dobrze.
Zazdroszcze jak czytam o szkolach prywatnych i integracyjnych klasach. U mnie
na prowincji nie ma niestety takich mozliwosci (
Jest ciezko, ale da sie zyc ))
Pozdrawiam

[pelaga]

Zapomnialm dodac, ze my mieliscy ogrom szczescie, ze trafilismy na wspaniala
nauczycielke nauczania poczatkowego, po kursach pracy z dziecmi nadpobudliwymi.
Nauczycielke z POWOLANIA. Podziwiam ja i bardzo szanuje, bo jest naprawde
niesamowita. Robi mi czasem nawet notatki, na co zwrocic uwage psychologowi,
lub nad czym pracowac i jak w domu. To jest nieoceniona pomoc, kiedy nauczyciel
wie, co oznacza nadpobudliwosc dziecka.
Mlody Pania uwielbia i jest dla niego najwiekszym na swiecie autorytetem, a
niestety na razie tylko jej sie to udalo uzyskac. Wydaje mi sie, ze nawet ja
nie dostapilam takiego zaszczytu
Pozdrawiam

[halina.kantor]

Spróbuj porozmawiać z katechetą o problemach syna, może okarze się człowiekiem i
będzie od niego wymagał trochę mniej lub inaczej niż od pozostałych, może da się
przekonać, że diecko modli sie własnymi słowami i nie musi wkuwać na pamieć
bezsensownych zasad, które rozumie, a po zdaniu tych rzeczy pamięciowo wszystkie
dzieci i tak zapominają, a przecież tu nie chodzi o to żeby pamiętać grzecy
główne, tylko rozumieć co jest grzechem i można to powiedzieć własnymi słowami,
a nie tak jak jeast napisane w książeczce.

[pelaga]

Rozmowa z ksiedzem, czy katechatka to strata czasu. Nie odpuszcza nic, bo to
niesprawiedliwe w stosunku do innych dzieci ich zdaniem. Pracujemy bardzo duzo
i wreszcie zostalo nam tylko dwie pozycje z katechizmu, 13 pytan "iles" piesni
do zaliczenia. Staram sie konsekwentnie co tydzien uczyc Mlodego jednej lub
dwoch pozycji z katechizmu. On ma pamiec dobra, problemem jest skupienie uwagi
i brak checi, bo coz sie dziwic dziecku, ze po dwoch godzinach odrabiania
lekcji (np. jedno zadnie + czytanka) nie ma ochoty na nauke religii. Wszystko
rozbija sie o wolne tempo pracy przy lekcjach. Ja staram sie go nie wyreczac, a
to ciagnie za soba konsekwencje slabego tempa. Potem jest juz zmeczony i nie
moze sie skupic na religii.
Pozdrawiam

[adelajda79]

dzieki Wszystkim za slowa otuchy. 13 stycznia idziemy do psychiatry. zobaczymy
co nam powie. opisze nasza wizyte. juz nie moge sie doczekac.