[OT] Musicale

[kooreczka]

Choć nie do końca- zastanawiam się, co rodzina B. mogłaby powiedzieć o tej
formie sztuki. Ostatnio oglądając "Mamma Mia" pomyślałam o Laurze- choć chyba
trochę już za stara na naukę tańca to może mogłaby w tym spróbować sił.

Można powiedzieć, że do niedawna musicale lubiłam tylko w wersji Disney'a. Rok
temu we Wrocławiu zostałam niemal siłą zaciągnięta na "Skrzypka na Dachu".
Rodzicielka moja co prawda kręciła nosem, że polska wersja nie umywa się
amerykańskiej, ja po prostu przepadłam. Operę i operetkę kocham od zawsze (no
dobra, drugiej podstawówki), ale nigdy nie przypuszczałam, że współczesne
musicale mogą być takie wspaniałe. Zakochałam się w musicalach. Od tamtego
czasu zbieram wszystko co wydali u nas na płytach DVD i CD.

Niedawno dostałam świetny prezent
www.youtube.com/watch?v=FNG6qXBcLkY
teraz poluję na wersję rosyjską. IMHO dorównuje oryginałowi
www.youtube.com/watch?v=az4v1qRezd8
Na musicale poluję niestety głównie w formie zapisów. W Łodzi grają obecnie My
Fair lady, ale ja nie mam ani czasu, ani z kim iść.

[emae]

Uwielbiam musicale, zwłaszcza francuskie, jak podlinkowany tu przez Ciebie
"Romeo et Juliette". Dla mnie najcudowniejszym musicalem jest "Notre Dame de
Paris", a to mój ulubiony utwór:
www.youtube.com/watch?v=1hClC3Ev17A
A ten jest najbardziej znany (też przecudny):
www.youtube.com/watch?v=aBXeXBpTVOk&feature=related
Natomiast mój najukochańszy utwór, który zresztą sama parokrotnie wykonywałam,
pochodzi z anglojęzycznego musicalu o francuskim tytule :D "I dreamed a dream" z
"Les Miserables"
www.youtube.com/watch?v=Yt-IBJpEMzA

[ananke666]

A Upiór w Operze?

[emae]

ananke666 napisała:

> A Upiór w Operze?

Również uwielbiam, zwłaszcza tytułowy utwór oraz poruszające "Point of no return".
W polskiej wersji językowej słyszałam tylko tytułowy, na początku tłumaczenie
trochę mnie drażniło, ale już je polubiłam. Nie jest złe.

[nikadaw1]

w Londynie z tydzień temu odbyła się światowa premiera sequela Upiora. pt. Love
Never dies. również by L.A. Webber. niestety o piosenkach nie mogę nic
powiedzieć, te fragmenty co słyszałam, jakieś bezbarwne były ale może dlatego,
że wyrwane ze środka utworu.

mam nadzieję, że sfilmują :) musicale wolę w wersji kinowo teelewizyjnej, do
teatrów muzycznych nie mogę się przekonać.

[ananke666]

en.wikipedia.org/wiki/Love_Never_Dies_%28musical%29
Tu jest streszczenie. Straszny bzdet.

[kooreczka]

Ojej, to IMHO jest reanimowanie trupka. Pewne historie zwyczajnie nie powinny
mieć ciągu dalszego.

Wracając do samych musicali- jeśli oglądam je w TV to oczywiście wolę
inscenizację powstałą do takiej formy przekazu, a nie zapis przedstawienia.
Natomiast samo pójście na inscenizacje, czy do teatru w ogóle to zupełnie inne
emocje.

[doratos]

Niestety ja mogę sobie tylko pomarzyć o wyjściu do teatru
muzycznego czy do innej
placówki kulturalnej
na mojej zapadłej wsi tego nie uświadzczysz,
co najwyżej posłucham sobie kurzej arii w wykonaniu moich niosek!
Musicale i filmy muzyczne uwielbiam,
i żałuję że tak mało jest tego w telewizji,
a to jedyna możliwość dla mnie,
jak coś się ma pojawić zawsze sobie zapisuję coby nie przegapić!
A w wypożyczalni ciężko coś dostać nieuszkodzonego!
Śpiewająca M.Streep w Mamma mia urzekła mnie i zaskoczyła,
mało która aktorka tego kalibru dała by radę
tak brawurowo odegrać a raczej odśpiewać swoją rolę!

[kooreczka]

Ja przez większość życia mieszkałam w takim zapadłym miejscu, a do teatru do lat
jeździłam co trzy miesiące. Zazwyczaj była to opera w krakowskim Słowackim, raz
nieszczęsna filharmonia (Straszny Dwór, nie rozumiałam co śpiewają, orkiestra co
chwila zagłuszała scenę). Na "Skrzypka" specjalnie pojechaliśmy rodziną do
Wrocławia.

Mamma Mia jest świetne- takie, radosne, optymistyczne

[jop]

Tak, a życie jest okrutne i wszędzie zawsze pod górkę.

Przecież w dobie internetu, kart kredytowych działających na całym świecie i
dziesiątków sklepów internetowych właściwie wszystko jest w zasięgu ręki.

Niewirtualnie też. Wszystko jest kwestią postawienia sobie celu, chęci i
determinacji. Miałam ochotę zobaczyć West Endzie "We Will Rock You", to się po
prostu wybrałam do Londynu na weekend. I mam chrapkę jeszcze na "Wicked" i
"Chicago".

[mmaupa]

Wiesz, w dobie internetu i kart kredytowych nadal trzeba skads brac na takie
przyjemnosci pieniadze.

Za moich licealnych czasow (7 lat temu) pedzilo sie po lekcjach do Teatru
Muzycznego w Gdyni i kupowalo w ostatniej chwili wejsciowke za 9zl. Fakt,
siedzialam niemal zawsze na schodach, ale co sobie obejrzalam musicali, to moje.
Hair, Jesus Christ Superstar, Evita, Sen nocy letniej...

[kebbe]

mmaupa napisała:
> Za moich licealnych czasow (7 lat temu) pedzilo sie po lekcjach do
Teatru
> Muzycznego w Gdyni i kupowalo w ostatniej chwili wejsciowke za 9zl.

Byłam 3 marca na "Traviacie" (no, to nie musical to wprawdzie:))- za 20
zeta od łebka masz lożę dla 5 osób (II balkon)plus pokoik :). Jako
nędzna materialistka lubię za to stołeczny Teatr Wielki :)

[jop]

> Wiesz, w dobie internetu i kart kredytowych nadal trzeba skads brac
> na takie przyjemnosci pieniadze.

W dobie tanich linii lotniczych są to przyjemności dostępne także dla osób
zarabiających mocno przeciętnie.

[andrzej585858]

jop napisała:

>
> W dobie tanich linii lotniczych są to przyjemności dostępne także dla osób
> zarabiających mocno przeciętnie.

Ciekawe - jeżeli mocno przeciętnie oznacza możliwość wybrania się na musical do
Londynu, to jak można określić brak możliwości wyjazdu do Warszawy i to bez
wizyty w jakimkolwiek teatrze? Gwoli ścisłości nie wchodzi w grę przylot z
Australii a jedynie mizerna odległość 300 km. Aha i nie jestem na razie
bezrobotny i broń Boże nie jestem tez złośliwy.
Staram się jedynie uzmysłowić iz pojęcie przeciętnie jest bardzo, ale to bardzo
względne.

[aganoreg]

Dodajmy, ze "tanie linie" sa tanie najczesciej z nazwy. Moze w jakims martwym
sezonie bilet Polska - UK jest tani. Najczesciej oscyluje w granicach minimum
100 - 200 funtow. Plus co najmniej 100 funtow na dzien pobytu... Rzeczywiscie,
kazdego stac.

[bat_oczir]

> Ojej, to IMHO jest reanimowanie trupka. Pewne historie zwyczajnie
nie powinny
> mieć ciągu dalszego.

przypoomniała mi się scena z pewnego sitcomu:

- Co widziałaś w Nowym Jorku?
- Ha! Np faceta stojącego na Broadwayu i sikającego na chodnik.
- Czy to tytuł nowego musicalu ALW?
- Nie....ale myślę, że tylko on mógłby do tego napisać muzykę.

[emae]

Na facebooku jest grupa "Love should die", tyczy się to właśnie tego musicalu :)
Z tego co słyszałam od mojej koleżanki, wielbicielki Phantoma, sequel jest
beznadziejny i aż trudno uwierzyć, że to dziełko Webbera.

[nikusz]

mój ukochany musical to 'Avenue Q'
widziany na WestEndzie, więc w wersji UK, a nie USA, czyli zamiast Polish jokes
wspomniane są dowcipy o Francuzach. a byłam wtedy, kiedy w finałowej piosence
śpiewali jeszcze 'George Bush is only for now'

[porcelina_melody]

Moim ulubionym jest i zawsze będzie Rocky Horror Show i jego filmowa wersja z
cudownym Timem Curry i młodziutką Susan Sarandon, Rocky Horror Picture Show.
Czysty camp.

[staua]

Zawsze lubilam opere, operetke tak sobie. Musicale polubilam dzieki
mezowi, choc opieralam sie dosc mocno. Na Broadwayu widzielismy
"Gypsy", "Upiora w operze", "Skrzypka na dachu" z Alfredem Molina i
"Spring Awakening" - ten ostatni zupelnie przypadkowo, a okazal sie
perelka. Myzyke lubie takze z "Cats" ALW i "Chess" Tima Rice (w
ogole musicale Rice'a sa super pod tym wzgledem), a bardzo
chcialabym zobaczyc "Sound of Music".
Teraz dalej (od Broadwayu) mieszkam i tez uwazam, ze ciezko sie
wybrac tak sobie, spontanicznie, do teatru, wiec nie rozumiem tego
agresywnego postu w odpowiedzi na post Doratos. Mieszkanie na
prowincji ma swoje plusy, ale minusem jest odleglosc i logistyka
kadego wyjscia. Moze nie chodzi tylko i wylacznie o ceny (chociaz
tez "wypad" z PL do Londynu uznalabym za zbytek) - na przyklad ja
mam dziecko, lat niecale trzy, i nie zawsze udaje sie znalezc kogos
do opieki akurat wtedy, kiedy nam by pasowalo wyjscie i bylyby
dostepne bilety.
Ale zgadzam sie, ze kupno DVD w Internecie to opcja do rozwazenia,
chociaz spektakl na zywo jest o niebo lepszy.