O ramionach i wypełnianiu tychże, niekoniecznie...

[nessie-jp]

... potomkiem.

Czyli pasje w Jeżycjadzie. I wśród czytelniczek Jeżycjady.

Bo chyba jednak nieszczęsna Róża z jej idiotycznym "całe życie byłam pustym
inkubatorem bez zainteresowań" jest wyjątkiem nawet na skalę Jeżycjady.

Lecąc nieco chronologicznie:

Julii Zak ramiona wypełnia (prócz Toleczka) szeroko pojęta sztuka plastyczna.
Mamie Zakowej także (te hipcie!)

[staua]

Pulpa zbierala popielniczki, a potem przeobrazila sie w monstrum,
ktorego zycie wypelniaja same pasje, od sadzenia drzewek, przez
kuchnie, ogrod, pszczoly, konie, dzieci, nie wiem sama co jeszcze.
Pyza daleko w tyle.

[tygrys2112]

A rower, na którym jechała do Środy? ;) :P

BeBe miała swój Brulion. :) Też nie dużo w sumie.

[nessie-jp]

BeBe, fakt. Zapomniałam o niej. Nie lubię tej postaci

[staua]

O Bebe jest wprost napisane, ze zazdroscila Koziowi jego
lalkarskiej/teatralnej manii, ale lubila ksiazki.
Pyza tez na pewno lubila ksiazki, bo nemozliwe, zeby nie, ale to sie
nie liczy.
A rower na wycieczke przygotowal Fryderyk. Juz jakby nie umiala
jezdzic na rowerze, to by byla calkiem niewiarygodna.

[nessie-jp]

> ale lubila ksiazki.
> Pyza tez na pewno lubila ksiazki, bo nemozliwe, zeby nie, ale to sie
> nie liczy.

Ja też uważam, że się nie liczy. Bierna konsumpcja czyjejś twórczości to jednak
trochę co innego, niż rzeczywista pasja. Sama lubię czytać do upadłego, ale
raczej nie uważam tego za pasję, którą warto się chwalić

[verdana]

Bez przesady, nie kazdy musi mieć tworczą pasję. Czytanie książek
jest jak najbardziej OK. Nie widze nic specjalnie podnioslego i
tworczego w zbieraniu popielniczek, ani nawet w dzierganiu - po
prostu fajne spędzanie czasu, ale bez związku z całokształtem
charakteru.
Problem z Pyzą to nie brak pasji, ale bezwolność - zupełnie co
innego.

[dakota77]

Czyli zdobywanie wiedzy z danejd ziedziny, o ile nie przekute na
czyny, nie liczy sie jako pasja? Kocham historie sredniowiecza i
nowotyztna, historykiem w koncu nie zostalam, w bractwach rycxerskich
sie nie udzielam, strojow z epoki nie szyje, czyli to sie nie liczy?
w koncu tylko konsumuje cudza trowczosc.

Hokej na lodzie uwielbiam ogladac od wielu lat, sama nie gram, po co
to komu?:)

pasja to jest cos, co kto kocha, co go zajmuje, niezaleznie od tego,
jakiego udzialu wymaga. Czytanie ksiazek to pasja naprawde nie gorsza
od tych nieszczesnych popelniczek.

Zgadzam sie jednak z tym, ze "kocham czytac, uwielbiam dobre kino: to
takie latwe haselka, ktore mozna rzucic nawet wtedy, kiedy faktcyznie
czyta sie te ksiazki i oglada ot tak, bez glebszej refleksji i
znajomosci twmatu. Tyle ze nie odbieralabym i tak mowiacym takie
rzeczy prawa do uwazania tegio za pasje.

[verdana]

Ja tam nawet nie czepialabym się głębszej refleksji. Czytanie
głupich powiescideł to też pasja, nie musi być od razu uzupelniana
krytycznoliterackim podejściem do tychże arcydzieł. Ani nie musi się
mieć znajomosci tematu - czyta się , bo się lubi. Wystarczy.

[nessie-jp]

> czyta się , bo się lubi. Wystarczy.

No tak, ale w ten sposób patrząc, to każdy jest pasjonatem, bo np. ma pasję
oglądania telewizji. Bo lubi. Albo pasję leżenia w łóżku i gapienia się w
sufit... Nie mam nikomu za złe, że lubi rozrywki bierne, ale "pasja" to jednak
co innego.

[nessie-jp]

dakota77 napisała:

> Czyli zdobywanie wiedzy z danejd ziedziny, o ile nie przekute na
> czyny, nie liczy sie jako pasja?

O nie, nie, to jest co innego. Co innego interesować się konkretną dziedziną i
pogłębiać wiedzę, a co innego na pytanie "Czym się interesujesz" odpowiedzieć
"No... książkami".

Może wychodzę z mylnego założenia, ale wydawało mi się, że książki jako takie
czytają wszyscy, więc trudno to uznać za przejaw szczególnej pasji. Takie
ogólnikowe "lubię czytać" jest raczej opisem sposobu na nudę niż konkretnego
zainteresowania.

Już rzeczywiście wyżej bym ceniła pasje rękodzielnicze (druty, szydełko,
biżuteria samoróbna) niż pasje konsumpcyjne typu "lubię chodzić do kina" albo
"lubię książki".

(Może dlatego, że sama wykazuję głównie konsumpcjonizm i czuję, że to mało)

[lezbobimbo]

nessie-jp napisała:
> Może wychodzę z mylnego założenia, ale wydawało mi się, że książki
jako takie> czytają wszyscy, więc trudno to uznać za przejaw
>szczególnej pasji.

Oj, zdziwilabys sie ;) Znam sporo ludzi którzy nie lubia czytac
ksiazek, wola czasopisma przerzucac, program tivi, albo przedkladaja
wszystkie inne hobby nad czytanie - a kiedy widza moja skromna
biblioteczke, to im oczy wylaza na wierzch, bo pewnie "jestem jakims
ajnsztajnem" (a trzymam na widoku np. Muminki wymieszane ze
slownikami i kolorowymi albumami ;)
Ksiazki i artykuly pisane maczkiem wymagaja troche jednak interakcji
od czytelnika, wiec w rankingu hobby konsumpcyjnych stawialabym je
jednak nieco wyzej od telewizji i kina - gdzie mamy rozrywke podana
na tacy i wepchnieta w oczy, natomiast przy ksiazce trzeba sie skupic
i samemu sobie te rozrywke wyobrazic.

O rany borskomechate, teraz uscisle, aby nie brzmiec jako MM,
grzmiacy apostol przeciw telewizji :PP
Otóz telewizje i kino bardzo lubie, a niektóre programy i oferty
wrecz uwielbiam, tylko sie zastanawiam w tym watku nad stopniem
pasywnosci rozrywek, hobby i pasji.

[verdana]

Czyta bardzo niewielki procent spoleczeństwa. I jakos czytanie, jako
sposób na nude jest dla mnie zaskakującym stwierdzeniem - czyli
czyta się z braku lepszego zajęcia. Nie, dla wielu osób czytanie nie
jest "sposobem na nudę", tylko tym, co chcą robić. To trochę jednak
co innego.
Czytanie jako pasja konsuppcyjna tez mi jakoś nie pasuje. Ani nawet
chodzenie do kina, ktore naprawde moze być prawdziwą pasją.

[nessie-jp]

> Czytanie jako pasja konsuppcyjna tez mi jakoś nie pasuje. Ani nawet
> chodzenie do kina, ktore naprawde moze być prawdziwą pasją.

To może inaczej

[mmaupa]

> Przypominam, że pisząc to cały czas mam na myśli tę nieszczęsną niedorobioną
> BeBe, która "lubi czytać". No kto nie lubi? Przynajmniej w świecie
> musierowiczowsko-forumowym. Na tej zasadzie to Bernard lubi jeść... :P
>

Ha! Rozmawialam ostatnio z wspolspaczem mmaupoluda i okazalo sie, ze on wlasnie
nie lubi czytac. Bardzo nie lubi, ma wstret od czasow liceum. Faktycznie, w domu
nie ma ani jednej jego ksiazki - przedtem tego nie zauwazalam, bo mmaupolud ma
polke zapelniona po brzegi, ale po tej rozmowie rzucilo mi sie w oczy.
Wstret do ksiazek nie przeszkadza wspolspaczowi w posiadaniu pasji, zarowno
czynnych (taniec) jak i biernych (tv).

[kooreczka]

Popieram nessie.
Dal mnie trudno nazwać pasją pochłanianie bez refleksji, czy choćby wyboru- bo
czym się różni bierne czytanie od biernego oglądania TV?

[ananke666]

kooreczka napisała:

> Popieram nessie.
> Dal mnie trudno nazwać pasją pochłanianie bez refleksji, czy choćby wyboru- bo
> czym się różni bierne czytanie od biernego oglądania TV?

Różnicą jest właśnie refleksja. W przeciwnym razie kino będzie pasją
zarezerwowaną dla przemysłu filmowego i ewentualnie studentów filmówki. A to
nieprawda.

[dakota77]

Wiesz co, ty chyba przeceniasz ludzi. Wedluig badan czyta bardzo maly
procent Polakow. Moim zdaniem tylko pasjonaci literatury czytaja
wszystko z literkami, chocbby na jakiejsc etykietce nadrukowanymi:).
jak kogos srednio ksiazmki ciagna, co najwyzej zmeczy lekture czy jakis
glosno reklamowany przeboj.

[nessie-jp]

dakota77 napisała:

> Wiesz co, ty chyba przeceniasz ludzi. Wedluig badan czyta bardzo maly
> procent Polakow.

A, bo ja nie wierzę w te badania. Mały procent Polaków czyta? A przecież dookoła
księgarnie, w supermarketach (!!!) książki sprzedają, na bazarkach budki z
książkami, w każdym kiosku książki

[ananke666]

> FOREMKI! HELP! CO CZYTA RÓŻA?
Montgomery, Buyno-Arctową i listy Chopina, co bardzo dziwi Laurę. Nie wiem co,
sama bym przeczytała. A nie wie przy tym, co to ruski miesiąc.

Buyno-Arctowa?

[kooreczka]

Jeżu, "Słoneczko" wspominam gorzej niż "Serce"

[nighthrill]

A ja obie książki jako rzewne, ale fajne. Ciekawe, czy współczesne dzieci by
przez nie przebrnęły...

[kooreczka]

Mojej przyjaciółce się podobało, mnie odrzuciło na kilometr. Obie jesteśmy jak
najbardziej współczesne.

[marslo55]

kooreczka napisała:
"Mojej przyjaciółce się podobało, mnie odrzuciło na kilometr. Obie
jesteśmy jak najbardziej współczesne."
Czy Buyno-Arctowa to ta od "Kociej mamy"? Jeśli tak, to mnie
się w wieku Pyzowym też podobało. Co do "Serca", to nie tknęłabym go
kijem - w podręczniku miałam fragment o starszym panu, któremu
chłopcy wepchnęli śnieżką szkło do oka. FUUUUU!!
Jak możecie twierdzić, że Pyza nie ma pasji? Jej pasją jest
napełnianie brzucha. Jako dziecię nieświadome i niewinne napycha go
jedzeniem, potem zaś przechodzi na wyższy poziom i wypełnia brzuch
dzieckiem. Jedno i drugie czyni z żarliwą pasją. A że jest przy
tym "zasadą pasywną".. cóż..

[marajka]

Co do "Serca", to nie tknęłabym go
> kijem - w podręczniku miałam fragment o starszym panu, któremu
> chłopcy wepchnęli śnieżką szkło do oka. FUUUUU!!
> Jak możecie twierdzić, że Pyza nie ma pasji?

Miałyśmy chyba ten sam podręcznik:D Też mnie odrzucił ten fragment, ale kiedyś, chyba z nudów, sięgnęłam po Serce, bo to była jedyna nieprzeczytana ksiażka na moim regale. I podobało mi się, choć już nic z tego nie pamiętam. Kocią mamę uwielbiałam i czytałam kilka razy.

[kooreczka]

Byuno-Arctowej znam tylko "Słoneczko", więc o innych książkach się nie wypowiem.
Co do Serca- pozwólcie, że dam link do swojej recenzji, bo ta scena wcale nie
była najgorsza.
www.biblionetka.pl/art.aspx?id=102622

[lilith_tempscire]

>>>FOREMKI! HELP! CO CZYTA RÓŻA?

Tłajlajta! I marzy tak sobie o tym, jak to ona jest Bellą (Iza-, nie Ara-), której to amant włazi nocą przez okno do jej pokoju (jak Frycek), który to zostawił ją samą i nieszczęśliwą, sam wyruszając za granicę (jak Frycek), przez co ona przewegetowała biernie kilka miesięcy, i którego to ona musiała sama biedna uwieść, bo on się do związku nie palił (jak Frycek). Tylko córeczce ukochanej dała imię babuni, a nie tak jak Bella imię mamuś.

A potem podczytuje sobie forum Twimoms z wypiekami na twarzy różanej.

[tygrys2112]

O, to już pasja ;)

[nikusz]

> Wiesz co, ty chyba przeceniasz ludzi. Wedluig badan czyta bardzo
maly
> procent Polakow.

no masz, przypomnialas mi
taki rysunek

Moim zdaniem tylko pasjonaci literatury czytaja
> wszystko z literkami, chocbby na jakiejsc etykietce
nadrukowanymi:).

ja kompulsywnie czytam wszystkie etykietki. nawet w obcych mi
jezykach. czasem mysle, ze najwieksze nieszczescie dla mnie to
przeprowadzka do kraju, gdzie uzywa sie nieznanego mi alfabetu

[tygrys2112]

1. Są tacy dla których czytanie jest zapychaczem czasu.
2. Są tacy, którzy sięgają po konkretne książki, gdy zainteresuje ich jakiś
temat, lub gdy jest im to potrzebne (do tej grupy się zaliczam)
3. Są tacy, którzy uwielbiają czytać (dla nich jest to pasja)
4. Są tacy którzy czytają, bo wypada (snobizm, lub presja społeczna - jak kto woli)
i pewnie są i inne powody

myślę, że to wszystko kwestia indywidualna

[marajka]

Som tacy co muszom bo studjójom filologie napszykład.

[croyance]

Ja nie lubie czytac fikcji: czyli odpada mi polowa powiesci - czesc
sie nadaje, bo mimo fikcyjnej fabuly wykazuje sie jakas prawda
historyczna, czy psychologiczna. Ale gdybym mogla informacje, ktore
mnie interesuja, przyswoic inaczej, niz czytaniem, to czemu nie? W
koncu druk jest tylko nosnikiem, a to o konkretna informacje chodzi.
Gdyby np. dalo sie zaladowac to, co chce wiedziec, jakims USB
bezposrednio do mozgu, to pierwsza stalabym w kolejce.

Mysle, ze czym innym jest niechec do zapoznawania sie z czyms nowym
i poszerzania horyzontow, a sama niechec do czytania. Ja czytam, bo
w ten sposob dowiaduje sie nowych rzeczy - ale czytanie samo w sobie
mnie nie podnieca.

[kolczykizoldy]

croyance napisała:

> Ja nie lubie czytac fikcji: czyli odpada mi polowa powiesci - czesc
> sie nadaje, bo mimo fikcyjnej fabuly wykazuje sie jakas prawda
> historyczna, czy psychologiczna.

Ale czy powiesc z zasady nie jest nosnikiem jakiejs prawdy psychologicznej i/lub
historycznej/socjologicznej? Zwlaszcza powiesc realistyczna, choc nie tylko :)

[tygrys2112]

osadzenie w kontekście historycznym nie zawsze oznacza prawdę
historyczną (jeśli coś takiego w ogóle istnieje, bo można się
spierać), a charaktery postaci nie zwasze są wiarygodne czy
prawdziwe psychologiczne. więc z założenia raczej nie

[kolczykizoldy]

tygrys2112 napisała:
> osadzenie w kontekście historycznym nie zawsze oznacza prawdę
> historyczną (jeśli coś takiego w ogóle istnieje, bo można się
> spierać), a charaktery postaci nie zwasze są wiarygodne czy
> prawdziwe psychologiczne. więc z założenia raczej nie

Mysle, ze z zalozenia ma raczej przedstawiac, czy tez probuje przedstawic. Czym
jest jest prawda, to juz insza inszosc do pofilozofowania, ale upieram sie, ze w
wiekszosci fikcja literacka dazy do uchwycenia (czasem tez w krzywym zwieciadle)
pewnych procesow czy to psychologicznych, czy to historycznych
(polityczno-spolecznych itp) obserwowalnych w rzeczywistosci. Jak i czy sie to
udaje, to juz inna sprawa.

Zrozumialam, ze Croyance czyta te powiesci, ktorym udaje sie to lepiej :)

[croyance]

Wlasnie o to mi chodzi :-)

[nessie-jp]

> Ale czy powiesc z zasady nie jest nosnikiem
> jakiejs prawdy psychologicznej

Tylko i wyłącznie o AUTORZE. Czyli prawdy o tym, jakiego to typu psychikę ma
człowiek, który tę powieść napisał i jak widzi świat.

[croyance]

To prawda, ale takiemu Dostojewskiemu na przyklad wierze i uwazam jego
ksiazki za prawdziwe, chociaz dotycza osob fikcyjnych.

Generalnie rzecz biorac, z KAZDEJ ksiazki mozna dowiedziec sie czegos
nowego, ale jesli bedzie to jedna informacja na 300 stron, to mnie sie
nie chce.

[staua]

Ja napisalam, ze czytanie sie nie liczy, bo w Jezycjadzie wszyscy
oprocz czarnych charakterow czytaja, wiec to jest poziom "zero".

[tygrys2112]

Ja w sumie Bebe lubię - Brulion Bebe jest dla mnie pełen opisów jej różnych
skrytych emocji. Ma też silną więź z Koziem. Jaki jest Kozio to jakby osobny
temat. Dlatego jest to postać, którą lubię i nie wydaje mi się być tak papierowa
jak Róża w wielu sytuacjach.
Niemniej o jej zainteresowaniach mało wiemy

obrona Pulpy

[onlycoffee]

Absolutnie nie zgadzam się, jakoby Pulpa miała nie mieć pasji, zainteresowań i
zaangażowania i nie chodzi mi o popielniczki. Pulpa w wieku lat 18 miała
doskonale opracowany plan na życie: żadnych mężczyzn, studia menedżerskie,
własny biznes. Nic sobie nie musiała wypełniać, czuła się pełnowartościowym
człowiekiem sama ze sobą (jej pewność siebie jest wielokrotnie podkreślana). W
ogóle Patrycja jest jedną z moich "najulubieńszych" postaci (a może nawet tą
"naj-naj") i bardzo żałuję, że została jej poświęcona tylko jedna książka -
bardzo dla Pulpy problematyczna zresztą: narodziny nieznanej dotąd i niechcianej
miłości, początki depresji niezdolność do poradzenia sobie z problemami, brak
wsparcia od rodziców(!), w efekcie zawalona matura, a na koniec wyraźna niechęć
ojca Borejko do zaakceptowania wybranka córki. Chętnie poczytałabym o
szczegółach życia (i pożycia) Patrycji już uzdrowionej, a szczególnie
interesowałyby mnie powody, dla których Pulpa zgodziła się studiować leśnictwo i
grzebać się w ziemi. Bo o ile bez trudu jestem w stanie sobie wyobrazić, że
Pulpa pozyskuje fundusze unijne (ostatecznie bycie bizneswoman było jej planem
na życie), to nie bardzo ogarniam te wszystkie kwiatki, drzewka i pieczenie bułek.

Przepraszam, że się tak rozpisałam, ale jestem tu nowa, a też chcę mieć zabawę ;)

[onlycoffee]

O, i nie zacytował mi się post na który odpowiadałam. Przepraszam za robienie
bajzlu.

[kolczykizoldy]

Czesc, Onlycoffe. Tez jestem tu raczej nowa, niemniej witam cie serdecznie :)

Podoba mi sie twoja "obrona Pulpy" :) Swego czasu Pulpecja z ta jej depresja,
buntem i problemami w szkole byla mi pociecha o wiele wieksza niz inne dziarskie
bohaterki Jezycjady.

Wydaje mi sie jednak, ze zainteresowanie Pulpy studiami biznesowymi pozostawalo
raczej w sferze deklaratywnej. Ot, chciala byc inna niz jej rodzina, a zawody
zwiazane z biznesem i marketingiem w poczatku lat 90 kojarzyly sie z luksusem i
pieniedzmi, o ktorych sobie Pulpa roila. W ksiazce ktos nawet przypomina jej, ze
nie jest dobra z matmy itp, ale Pulpa zbywa to z typowa dla niej pewnoscia
"jakos to bedzie". Tak wiec to raczej nie jest powazne zainteresowanie, tylko
taki dziecinny i nie do konca przemyslany pomysl, bo przeciez cos trzeba w zyciu
robic. Rozumiem ja, tez w tym wieku nie wiedzialam czego chce i poszlam na
studia tak troche z przypadku.

A co do lesnictwa, kopania w ziemi i przemiany leniwej sybarytki w robota
domowego, to masz racje. Typowy realizm musierowiczowski :)

[onlycoffee]

Deklaratywne czy nie, to jednak były jakieś plany, nawet jeśli poparte głównie
chęciami i Pulpa miałaby szanse się w nich zrealizować, gdyby nie przeszkodziły
jej wydarzenia powyższe (a o wpływie problemów emocjonalnych i depresji na
zastopowanie planów i życia jako takiego wiem aż za dobrze). No i kluczowe dla
mnie jest to, że Pulpa chciała się od rodziny odseparować, tzn. wyprowadzić się
i nieidealistycznie tłuc kasę w żakiecie i szpilkach od Diora. Tym bardziej nie
widzę tej kobiety wyzwolonej i eleganckiej (vide Kalamburka), jak piecze córkom
bułki wśród kapusty.

[verdana]

bardzo mi się to rozumowanie podoba.
Tym bardziej, ze Pulpa chciała być bizneswoman na przekór rodzinie,
była to forma buntu. dziecinna czy nie - sam bunt przeciw
borejkowskim obyczajom jest już jakąś deklaracją, samodzielnoscią w
mysleniu.
*Nota bene chyba MM zapomniała, ze Mila studiowała ekonomię...).
Tylko u Borejków kazdy wyskok jest tłumiony - normalna rodzina
mowi "Wiesz, a może ci w takim razie korki z matematyki potrzebne",
a nie "I tak nic z tego nie będzie, śmieszna jesteś".
Po kilku razach sprowadzania do parteru marzeń pozostają tylko puste
ramiona.

[kolczykizoldy]

Oczywiscie, ze chciala sie w jakis sposob odciac od rodziny i wlasnie na
odseparowanie sie miala wieksze parcie niz na ten caly biznes. O to mi chodzi.
Pulpa nie miala scisle sprecyzowanych planow na przyszlosc i mocno okreslonych
zainteresowan, ona miala mgliste wyobrazenie o tym, jak mozna by zyc wedlug
innego niz borejkowski schematu. Koniec koncow odeszla z domu nie w swiat
biznesu, a z Baltona w lasy, bagna i wreszcie na wies. I ok, jesli czula sie
spelniona u boku ukochanego. Tylko IMO MM przesadzila w "Sprezynie" i zrobila z
niej jakis niewiarygodny automat, zamiast pokazac zajeta gospodarstwem, dziecmi
i interesami kobiete, ktora jest w ogole szczesliwa, a w szczegole czasem
zmeczona i zniechecona rutyna i praca.

[onlycoffee]

Z "Kal." przynajmniej wiadomo, że Patrycja strzyże się w salonie fryzjerskim,
więc czasem wyskakuje z tych piachów i szortów :)

Tak naprawdę to myślę, że MM potrzebowała kogoś na prowincji, żeby mieć gdzie
upchnąć tych mieszkańców Roosevelta, którzy pałętali się pod nogami psując fabułę.

[kolczykizoldy]

No wlasnie, bo ona obrabia te kapuste dlonmi z idealnie wykonanym manicure.

[onlycoffee]

Tak na marginesie dodam jeszcze, że gdy czytałam "Pulpecję" po raz pierwszy - a
byłam dziewczęciem ledwo nastoletnim - wydawało mi się dziwne, że Mila nie
reaguje na zachowanie córki, które bardzo różniło się od jej codziennego sposobu
bycia. Owszem, Natalia nieśmiało coś zagaduje, a Gabrysia ma to w planach, ale
brak zainteresowania od własnej matki? Mniej więcej 10 lat później przechodziłam
poważne perturbacje emocjonalne i też nie znalazłam u moich rodziców
zrozumienia, co mnie bardzo wtedy rozgoryczyło. Wydaje mi się, że pokolenie,
które obejmuje rodziców (moich i Borejko), nie znało się za dobrze na depresji i
podobnych zaburzeniach - nie był to chyba nagłośniony problem społeczny - stąd
ten brak zrozumienia i zaangażowania w pomoc. Może się mylę, to taka moja
refleksja po latach.

[verdana]

Trudno mi powiedzieć - moja matka akurat na depresję jest bardzo
wyczulona, a jest w wieku starych Borejkow.

[onlycoffee]

Być może ja i Pulpa miałyśmy pecha ;)

[kolczykizoldy]

W "Pulpecji" Mila wychodzi na sopel lodu, przy ktorym Ewa Jedwabinska to samo
cieplo i empatia. Mogla Mila nie miec pojecia o depresji i jej objawach, ale
zeby az tak nie zauwazac, ze jej dziecko ma powazne problemy PRZED MATURA...
Moglaby nawet nie wiedziec jak na taka depresje zareagowac, albo zareagowac nie
najlepiej. Niestety, ona nie reaguje wcale.

[anutek115]

kolczykizoldy napisała:

Mogla Mila nie miec pojecia o depresji i jej objawach, ale
> zeby az tak nie zauwazac, ze jej dziecko ma powazne problemy PRZED MATURA...
> Moglaby nawet nie wiedziec jak na taka depresje zareagowac, albo zareagowac nie
> najlepiej. Niestety, ona nie reaguje wcale.

A jeszcze dziwniejsze jest, że parę lat wcześniej doskonale wiedziała, jak
zareagować na o wiele słabiej okazywaną depresję (czy to w ogóle była depresja?)
Idy, sama zauważyła, że cos nie gra ("Ja cię przecież bardzo uważnie obserwuję,
jedną mam przecież Idusię", czy jakoś podobnie, cytuję z pamięci). Słowem, moim
zdaniem MM albo nie lubi Pulpy (i jej nieborejkowskich planów na życie), albo
jej, cóż, nie wyszło (byłby to jeden z pierwszych razów, gdy nie wyszło, acz,
niestety, nie ostatnich...).

[nessie-jp]

onlycoffee napisała:

> Deklaratywne czy nie, to jednak były jakieś plany, nawet jeśli poparte głównie
> chęciami i Pulpa miałaby szanse się w nich zrealizować,

Ja chciałabym tylko zwrócić uwagę, że pisząc o literackim "niedorobieniu" tej
postaci mam na myśli komentarz odautorski do ww. planów

[onlycoffee]

Aaa, w czasach Pulpecji jeszcze nie wyszłam z podstawówki, więc nie miałam szans
na załapanie tej ironii. A później nie zastanawiałam się nad tym, bo i po co.
Ale teraz zrobiło mi się przykro, że MM napisała tom o Patrycji po to, żeby jej
tam cichcem dokopać.

[marslo55]

onlycoffee napisała:
"Ale teraz zrobiło mi się przykro, że MM napisała tom o Patrycji po
to, żeby jej tam cichcem dokopać."
To ja zazdroszczę Pulpie przez cały tom, a potem się dowiaduję, że
celem jego stworzenia było dokopanie bohaterce.. W takim razie nie
zadziałało;)

Żakiecik w pepitkę

[kooreczka]

Te naiwne wyobrażenia o zawodzie są właśnie fajne i normalne- konia z rzędem
temu, kto idąc na studia zdawał sobie sprawę w co się pakuje. Ja bidulka
myślałam, ze na ćwiczeniach z anatomii dostane trupka do rozłożenia, a koleżanka
na japonistyce dość boleśnie przekonała się, że to nie dyskusje o kulturze i
subtelnościach kaligrafii w kimonie, przy czarce herbaty, a powrót do
podstawówki i rozbiory logiczne zdań.

[onlycoffee]

A wiesz, jakie jest rozczarowanie na filologii klasycznej...?
<smętnie kiwa głową>

[tygrys2112]

chyba na każdej :( Jedyny porządny lektorat jaki miałam był w Niemczech na
filologii włoskiej - prowadziły go po włosku nativ-ki i ćwiczenia były rozłożone
na wiele rodzajów - konwersacje, gramatyka i słownictwo i wyrównawcze dla
nowicjuszy, miały też opracowany podręcznik autorski.

[nessie-jp]

tygrys2112 napisała:

> chyba na każdej :(

Serio? Ja na angielskiej ani przez chwilę nie byłam rozczarowana... Wszystko mi
się podobało

[tygrys2112]

widocznie trafiłaś do instytutu, gdzie wszystko jest w miarę poukładane, kadra
jest wyspecjalizowana, program jest sensownie zaplanowany. u nas cóż - ciągle
program się zmienia, kadra się dopiero klaruje. Jak się studiuje - nie muszę
wyjaśniać.

[mmaupa]

Romcia wypelniala ramiona toksycznoscia rodzicow. Baltona filmami Jarmuscha i
Harleyem, a potem kwiatkami.

[jota-40]

Ignacy jest pasjonatem w dziedzinie literatury i filozofii klasycznej...

[towarzyszka_j]

A Mila? Nie dość, że wannę z pasją myje, to jeszcze dramaty pisze!

[kebbe]

O! Z towarzyszką towarzysko pisałyśmy razem :)

[kebbe]

Nader obficie swoje wątłe ramiona wypełniała Mila. Ale chyłkiem i w
wielkim sekrecie :)
Choć, jako studentka, brała przecież także czynny i jawny udział w
życiu tetralnym.
To już conajmniej trójka teatromaniaków w różnych odsłonach: Mila
(dramatopisarka, niegdyś aktorka/amatorka), Kozio (scenograf,
dekorator) i Aniella (aktorka czytaj gwiazda)

[kebbe]

nessie-jp napisała:
> Kreska dzierga, dłubie, tworzy, szyje, wreszcie projektuje
(architektura).
> Iduś także samo, choć raczej nie w kategoriach odzieżowych, tylko
ogólnie
> użytkowych, a poza tym z wielką pasją podchodzi do zropiałych
migdałków i
> innych przypadłości laryngologicznych.

Iduś w młodości zajmuje się rękodziełem artystycznym: rzeźbi w kurzym
gnacie oraz lepi gipsowe serduszka. Te ostatnie sprzedaje za żywą
gotówkę. Bardzo chwalebna pasja moim zdaniem :).

[p.aulinka]

ja chciałam tylko napisac ze NIE umiem jeżdzić na rowerze
serio :(

[tygrys2112]

Jeszcze wszystko przed Tobą P.aulinko. :) to nie jest takie trudne, choć też
nauczyłam się jeździć późno.
za to nie umiem kompletnie jeździć na łyżwach. moje pierwsze pół godziny na
lodzie zaowocowało siniakami na całym ciele, które nie znikały przez następne 2
miesiące. rower jest dużo prostszy.

[doratos]

Osobiście uważam że czytanie jest pasją dla wielu ludzi,
tak jak dla mnie,
bez czytania nie ma dla mnie sensu istnienia!
Zawsze czytanie wygrywa u mnie z innymi zajęciami!
Czytam przy jedzeniu,przy oglądaniu filmów(na reklamach)
do poduszki(bez tego nie mogę zasnąc,
najpiękniejszy zapach to dla mnie woń nowej książki!
Książki były moimi rodzicami,
moimi przyjaciółmi,(choc na ludzkich przyjaciołach nigdy mi nie
zbywało)
gdy czytam to chocby piorun trafił w dom nie oderwie mnie to od
lektury(to nasze rodzinne powiedzenie:),
mój mąż i dzieci już się przyzwyczaili ale wielu gości widząc u mnie
książki wszędzie szeroko otwierają oczy ze zdziwienia:)
I choc mogę na palcach jednej ręki policzyc
osoby spoza mojej rodziny które tak jak ja czytają(lub trochę mniej)
o dziwo w naszej gminnej bibliotece
często muszę poprosic po cichu żeby mi odłożono jakąś książkę,
ponieważ jest wciąż w czytaniu,
i nie zawsze są to nowości czy lektury!

Więc z tym czytaniem wcale w Polsce nie jest tak źle!
Zobaczcie na przykład ile jest na gazecie różnych for książkowych.

Więc jak dla mnie to samo czytanie dla czytania jako sens życia
jest pasją,
jeśli Róża wypełnia swoje ramiona właśnie czytaniem
to jak najbardziej nie są one puste,
bo kiedyś ktoś bardzo mądry powiedział:
-kto nie czyta ten żyje raz,kto czyta żyje wiele razy
czy coś koło tego:)

[nessie-jp]

> bez czytania nie ma dla mnie sensu istnienia!
> Zawsze czytanie wygrywa u mnie z innymi zajęciami!

No dla mnie także, ale nie uważam tego za... jak by to powiedzieć... jakąś
rozrywkę definiującą moją osobowość, nadającą mi szczególny zarys. Czytam, bo
lubię, kocham czytać. Na tej samej zasadzie "kocham" jeść, oddychać i spać --
ale trudno przecież powiedzieć, że jedzenie to moja szczególne pasje.

Może to niedocenianie czytania bierze się u mnie rzeczywiście z tego, że sama
czytam bez przerwy i nie uznaję tego za coś niezwykłego czy szczególnego. Dla
mnie pasją może być coś KONKRETNEGO, jakiś temat, dziedzina wiedzy, hobby.
Czytanie to rozrywka przedkładana przeze mnie nad wszystkie inne, owszem, ale
nie pasja sama w sobie.