" miasteczko Middlemarch"- " Żaba"

[jarotka.net]

Czy któraś z Was przeczytała może książkę " Miasteczko Middlemarch", w której Gaba zaczytuje się w " Żabie". Ciekawa? Warto sięgnąć?
A czy w ogóle sięgacie po książki, których tytuły MM przemyca i poleca w Jeżycjadzie?

[the_dzidka]

Hehe! O "Miasteczku Middlemarch" czytałam w innej książce, której bohaterka po wypadku zapada w śpiączkę. Jej siostra przychodzi do szpitala i czyta jej "Miasteczko", twierdząc, że jest to książka tak upierdilwa, nudna, męcząca i przedydaktyzowana, że osoba w śpiączce obudzi się natychmiast, byle nie musieć tego słuchać :)
I ja chyba zgodzę się z siostrą bohaterki, po zapoznaniu się z cytowanymi tu i ówdzie fragmentami. To taki Coelho, tylko jeszcze gorszy.
Ale moje i Borejczyne zainteresowania literacki nigdy nie szły w parze - artykuł doktora Mariana Stali zmęczyłam tylko do połowy, a po otwarciu na chybił trafił "Gorączki8 romantycznej" Marii Janion i przeczytaniu kilku zdań zamknęłam oczy, zamknęłam książkę i spiesznie odłożyłam ją na półkę. Dla mnie to jest absolutnie nieczytable.

[kanga_roo]

ja :-)
zaczytywałam się kiedyś w anglojęzycznych starociach, a Middlemarch usposobiło mnie nawet przychylnie do autorki, bo było po angielsku, a nie gwarą, jak Adam Bede.
dopiero wspomniana scena w Żabie uświadomiła mi, że książka nie została - wcześniej - przełożona na polski.
i szczerze mówiąc, nie wiem, czy przekład bym chciała czytać. duzo uroku miało dla mnie to, że czytam w oryginale, sama książka, powiedziałabym, średnia. jak na nasze czasy - dłużyyyyzny.
najfajniejszy tekst brzmiał:

The clerkly person smiled and said
Promise was a pretty maid,
But being poor she died unwed

ale był to cytat :-D

[jarotka.net]

Dzidka, ja właśnie o " Miasteczku Middlemarch" napisałam, bo wczoraj skończyłam czytać wspomnianą przez Ciebie książkę " Martwa Natura" Joy Fielding i zaraz przyszło mi skojarzenie z Gabą i " Żabą", bo o ile pamiętam ona i Idusia są " Miasteczkiem Middlemarch" zachwycone. Ja pod wpływem IS sięgnęłam po " Dziwne losy Jane Eyre" i bardzo mi się podobały.

[kindzie]

kanga_roo napisała:


> zaczytywałam się kiedyś w anglojęzycznych starociach, a Middlemarch usposobiło
> mnie nawet przychylnie do autorki, bo było po angielsku, a nie gwarą, jak Adam
> Bede.

O? Czy można z tego domniemywać, że "Adam Bede" usposobił Cię nieprzychylnie do autorki? Bo mnie się znacznie bardziej podobał niż "Middlemarch" (fajna książka, ale jak to ktoś już w tym wątku napisał, ma swoje dłużyzny). Szczerze mówiąc uważam ją ("Adama Bede", znaczy się), za genialną książkę, jest jej gorącą wielbicielką, wszystkim polecam i nie mogę, doprawdy, pojąć, dlaczego w jej przypadku nie ma polskiego przekładu.

Troszkę też przesadzasz z tą gwarą. Owszem, gdzieniegdzie się przewijała, ale nie mogło być jej dużo, skoro osobie znającej angielski w przeciętnym stopniu, czyli mnie, nie utrudniała bynajmniej lektury.

[mmoni]

>To taki Coelho, tylko jeszcze gorszy.

Bluźnisz. "Middlemarch" to najlepsza powieść angielska XIX wieku, a czasami myślę, że najlepsza powieść ever.

[the_dzidka]

Zapomniałaś dodać, że Twoim zdaniem :)

[mmoni]

Znalazłoby się jeszcze paru mądrzejszych ode mnie, którzy też tak myślą :-) Nie będę rzucać cytatami i przypisami, bo to forum, a nie artykuł pt. "George Eliote: the critical heritage".

[mmoni]

Poza tym, że zacytuję Franca Fiszera, masz nade mną tę wyższość, że tej książki nie czytałaś, a ja tak.

[the_dzidka]

No właśnie zamierzam ten fakt zmienić, bo co innego dwa słowa o książce, a co innego dyskusja... będę musiał przyczytać, łojezu, łojezuuuu ;)

[nessie-jp]

"Młyn nad Flossą" był tak przesiąknięty smutkiem, pesymizmem i opresywnym poczuciem, że co by bohater nie robił, i tak zginie marnie, a przynajmniej spotka go społeczny ostracyzm

[mmoni]

Nieee, "Middlemarch" przynajmniej dla niektórych bohaterów kończy się dobrze.

[onion68]

Czy to nie w Jeżycjadzie jedna z bohaterek czytała "Małe kobietki"? Nabyłam i przebrnęłam przez chyba dwa rozdziały - jak dotąd. Ale także jak dotąd, nie mam ochoty dalej próbować, choć minęły już ze trzy lata.
Z innych znanych mi lektur bohaterów jeżycjadowych uwielbiam Jane Eyre, Przeminęło z wiatrem, Forsyte'ów, Emmę, Krystynę córkę Lawransa. Nie znam kryminałów Peters, trochę mnie odrzuca główny bohater-mnich. Ale może polecacie?

[nessie-jp]

Cadfaela znam wyłącznie z adaptacji telewizyjnej, która była bardzo sympatyczna. Podobnie Tryfidów.

Małe kobietki czytałam po angielsku jako dziewczynka jeszcze, więc wiele nie pamiętam, ale

SPOILER

[onion68]

> Małe kobietki czytałam po angielsku jako dziewczynka jeszcze, więc wiele nie pa
> miętam, ale
>
> SPOILER

[jarotka.net]

O własnie po " Krystynę" też sięgnęłam, nawet mam w domu- przeczytałam, ale nie podobała mi się.

[the_dzidka]

Mnie się bardzo podobała, mimo że trudno mi się ją czytało. Ale ogólnie wrażenie bardzo pozytywne.

[ananke666]

Mnie dla odmiany czytało się łatwo, a podobało średnio :) może kiedyś wrócę.

[filifionka-listopadowa]

Ja raz na kilka lat czytam Krystynę, sprawdzając jak zmienia się mój odbiór tej książki, czyli jak zmieniam się ja.

Jane Eyre SPOILERY

[filifionka-listopadowa]

onion68 napisała:
> Hm, w Jane Eyre też są drastyczne sceny traktowania uczennic w dobroczynnej szk
> ole. Fakt, że nie jest to literatura dziecięca.

Najgorsze w tych scenach jest to, że nie są one wymysłem wyobraźni Charlotty, to prawie dokumentarny opis jej kilku lat w szkole w Cowan Bridge. Inne dziewczęta, które ją ukończyły, a do których dotarli botem Bronteaniści mówili, że to bardzo wierna ilustracja ich codzienności w tej szkole, łącznie z rozkładem zajęć.
Zmarła podczas epidemii Helena Burns to portret najstarszej siostry Charlotty Marie, która zmarła na suchoty. Jakieś 2, 3 miesiące po tym na tą samą chorobę zmarła kolejna (druga w kwestii starszeństwa) siostra- Elizabeth. Wszystko to prawdopodobnie z wyczerpania organizmu warunkami panującymi w szkole, ciągłego bycia głodną i przemarzniętą (zwłaszcza, że dziewczęta bardzo dużo czasu musiały spędzać w zimnym kościele, żegnając zmarłe koleżanki).

[ananke666]

Cadfaela wzięłam jeden tom, ale znudził mnie rozwlekłą narracją i przewidywalnością. Jeśli na początku bez trudu da się domyślić, kto winien, to do bani z takim kryminałem. Wolę Imię róży.

[kanga_roo]

no dobrze, wrócę do "Adama Bede" i sprawdzę. w końcu w tajemniczym ogrodzie też jest gwara, a czyta się OK.
co do pytania czy czytamy książki pojawiające się w Jeżycjadzie - jeśli szukam czegoś do czytania, i trafię na tytuł, który znam "ze słyszenia", to czytam. ale nie szukam specjalnie lektur, którymi zachwycają się bohaterowie.

[meduza7]

Ja pod wpływem MM sięgnęłam po "Dzień Tryfidów", który uwielbiam do tej pory. Ktoś pisał o adaptacji filmowej - nie ma ona za wiele wspólnego z książką, zwłaszcza jeśli idzie o zakończenie.
Przeczytałam też "Jane Eyre", a także "Emmę" - i tu pamiętam moje zdziwienie, bo któraś z bohaterek (Anielka?) czytała tę "Emmę" z wypiekami na twarzy, a dla mnie była ona najnudniejszą z powieści Austen. Przebrnęłam w końcu za jakimś czwartym razem, doceniając elegancję powolnej narracji i różne subtelne smaczki, ale żeby miało to przyprawiać o wypieki?

Dzień Tryfidów

[kooreczka]

Jakiś czas temu wyszło nowe wydanie.
Przyznam, że na początku odstraszyła mnie dekoracja niczym z sf klasy Z, ale wszystko zostało tak wciągająco opisane, że nie dziwię się Mamie Żakowej:)

[verdana]

Najnudniejsze są "Perswazje".
"Emmę" czyta się jednym ciągiem.

[paszczakowna1]

> Najnudniejsze są "Perswazje".
> "Emmę" czyta się jednym ciągiem.

Ja tam zdecydowanie wolę "Perswazje" od "Emmy" - to po "Dumie i Uprzedzeniu" moja ulubiona Austen. A nudniejsze od obydwu jest "Opactwo Northanger" (i być może "Mansfield Park", choć tu zdania bywają różne). "Opactwo", ze względu na brak znajomości punktu odniesienia (czyli ówczesnych powieści), bardziej się zestarzało niż inne powieści Austen.

[verdana]

"Opactow" jest absolutnie wspaniałe! Szczególnie uwagi i czytaniu dobrych i złych książek. Dla mnie "Opactwo" jest dowodem , ze Austen wyprzedzila swoją epokę i jej zasady o lata świetlne i ze bardziej pasuje do czasów dzisiejszych niz do własnych. No, ale ja mam w domu dzieła pani Radcliffe (czy jak jej tam).
Natomiast zagadka jest - na tle jej innych powieści - konserwtywny do bólu "Mansfield Park", gdzie zamiast przebojowych, wyemancypowanych dziewczyn ideałem jest posłuszna szara myszka, gdzie faceci mają zawsze rację, a wystawienie sztuki teatralnej w domu jest kompromitacją.

[paszczakowna1]

> "Opactow" jest absolutnie wspaniałe!

Dla każdego coś miłego. To jest książka Austen, do której wracam zdecydowanie najrzadziej.

>gdzie faceci mają zawsze rację

To prędzej da się powiedzieć o "Emmie" (nieomylny pan Knightley). Jaki facet w "Mansfield Park" ma zawsze rację? Fakt, że średnio rzecz biorąc wypadają lepiej niż kobiety (przynajmniej Bertramowie), ale nawet Edmund-ideał-bez-skazy nie zawsze ma rację. A że Fanny jest niestrawna, to inna sprawa.

[nessie-jp]

> To prędzej da się powiedzieć o "Emmie"
> (nieomylny pan Knightley).

No ale to raczej kwestia wieku i osobowości, a nie płci Knightleya. Młodych głupków tam też jest paru i brak jajników wcale im na głowę nie pomaga.

Opactwo czytałam tuż po lekturze "powieści grozy" z tamtego okresu, m.in. "Mnicha", więc nawet mi się podobało, ale nie wracam do tej książki.

[meduza7]

Eno, jak to faceci zawsze mają rację? Papa Bertram bardzo boleśnie przekonał się, że nie miał racji, wychowując córki tak, jak wychowywał. A Fanny niby jest posłuszną szarą myszką, ale kiedy przychodzi do spraw ważnych, umie postawić na swoim i nie zgadza się na niechciane małżeństwo.

[galenera]

onion68 napisała:

> Czy to nie w Jeżycjadzie jedna z bohaterek czytała "Małe kobietki"? Nabyłam i p
> rzebrnęłam przez chyba dwa rozdziały - jak dotąd. Ale także jak dotąd, nie mam
> ochoty dalej próbować, choć minęły już ze trzy lata.
Ja też nie przebrnęłam, ale ekranizacja z Winoną Ryder jest bardzo fajna.

[molly_bloom]

"Kwatera Bożych Pomyleńców" Zambrzyckiego, która jest wspomniana bodajże w "Sprężynie" bardzo mi się podobała
jest też świetny Teatr Telewizji na podstawie tej książki z Trelą, Peszkiem, Radziwiłowiczem i Olbrychskim w rolach głównych

[sowca]

"Przeminęło z wiatrem", w którym zaczytywala się Idusia, to jedna z moich najukochańszych książek, szczególnie tomy I i II, bo III już mi się mniej podoba.

[dominka1]

TT według tej książki bardzo mi się podobał.Świetne kreacje aktorskie i lubię tematykę -ludzie w czasie wojny. Wiele z tych tytułów o których wspomina MM jest przeze mnie lubiana ("Wichrowe wzgórza","Przeminęło z wiatrem" , mitologia , "Emma", Montgomery),nie czytałam ich jednak z jej inspiracji.