wrażenia

[nula8]

Poza barwnymi postaciami i cudownymi zwrotami, najbardziej "woła" mnie u MM
umiejętność odmalowania sytuacji tak, że dokładnie wiem, jak bym się czuła,
gdybym znalazła się w centrum tej sceny. To cecha wielkich pisarzy,
niezależnie dla jakiego czytelnika tworzących.
I tak, kiedy w mieście jest lato, z nieba leje się żar i wszyscy wariują, ja
sobie zawsze przypominam początek Brulionu i mam wrażenie, że zaraz wpadnę na
Damba, zwłaszcza przy takiej jednej fontannie we Wrocławiu, chociaż to
zupełnie bez sensu, bo ani sceneria nie pasuje, ani nic innego :) Tylko klimat.
A kiedy latem znajdę się w jakimś małym miasteczku zielono-białym, to jako
żywe jawią mi się klimaty z NN i ta scena, kiedy Aurelia z Konradem po raz
pierwszy znaleźli się w Pobiedziskach. Mam jeszcze dwa inne ulubione momenty z
NN: kiedy Natalia z Filipem siedzą nad jeziorem i słuchają muzyki i potem,
kiedy Nerwus pod koniec wędruje drogą pod lasem, przy torach. Wakacyjna cisza
przedwieczorna. Raj...
Za te wrażenia kocham MM, nawet jeśli nienawidzi starych panien i feministek,
trudno.

[uccello]

Mam wrażenie,że MM się z owych bojowych, przemądrych feministek trochę nabija,
ale żeby zaraz nienawidzieć? Stare panny są pokazane rozmaicie, jest i Pani
Myszka i Ciocia Lila i Alma. U tej ostatniej, raczej nie cechy wypływające ze
staropanieństwa są tak widowiskowe, tylko jest chora na władzę , którą ma.

A co do głównego tematu wątku, to masz rację- to wielki atut tych książek, że
wręcz można je sobie czytać dla ochłody, lub żeby przywołać w wyobraźni upalne
lato, kiedy wokół trwa i trwa zapyziały listopad.

[nula8]

Jedynie Ciocia Lila jest starą panną o miłym charakterze, przy czym też - zwróć
uwagę, proszę - traktowanie przez nią Kłamczuchy jest zupełnie wyjątkowe. W
książce podkreślone jest, że sympatia cioci do Anieli jest zadziwiająca, Tosia
trochę się ciotki Lili obawia, dodatkowo wprost się mówi, że ma ta starsza
panna słabość do studentów PŁCI MĘSKIEJ. Co jest, nieprawdaż, również cechą
wspólną dla starszych panien. Jeśli mają silny charakter - są upierdliwe i
złośliwe, a ocieplają się tylko w stosunku do mężczyzn. Jeśli mają słaby
charakter - są popychadłami bezwzględnie oddanymi pomocy innym podobnie jak
glupia, choć miła Myszka i aktywizują się na widok spodni.
Jeśli jakąś grupę się konsekwentnie w ciągu kilkunastu książek ośmiesza lub
opisuje z lekką pogardą, istnieją uzasadnione podstawy do przypuszczeń, że się
tej grupu nie lubi. Bardzo.
Nawet jeśli jedna z jej przedstawicielek, opisana w drugiej książce cyklu, jest
poniekąd sympatyczna :)
To już bardzo na marginesie i w ogóle nie o to mi w tym wątku chodziło, ale
temat ten zawsze mnie aktywizuje. Na razie jeszcze bardziej niż widok spodni,
ale może to dlatego, że nie jestem jeszcze bardzo starą starą panną :)

[blanka_e]

tak, dokładnie za to samo kocham MM i Jeżycjadę! i te sugestywne opisy aury...
dosłownie czuje się przenikliwy ziąb i chlupotanie w butach, innym znów razem
skwar lub zapach burzy...
lato tuż tuż i ja tradycyjnie czytam Córkę Robrojka, potem przypomnę sobie
historię Bebe i wyjadę nad morze razem z Nutrią, Nerwusem i Pyziakównami (mam
nadzieję, że nikt mnie nie skuje "bransoletkami" w pociągu :)

[hopdoprzodu]

Ja też "tak mam" i mówiąc szczerze dlatego uwielbiam, wielokrotnie tu
krytykowany, product placement w Jężycjadzie. To dopełnia całości. Możemy
chodzić śladami bohaterów, jeździć za nimi na wakacje, a nawet jeść to, co
oni :) Cały ten świat wydaje mi się jeszcze bliższy dzięki temu.

[laura-gomez]

ja też lubie product placement! dlatego od "starej" Jezycjady wolę "średnią"
(plus OwR i BBB), czyli ksiązki od "Noelki" do CR, bo tam jest dużo
umieszczania produktu. nie przeszkadzają mi także laptopy, komórki, zmywarki i
drogie samochody - lubię czytać o dobrobycie innych:)
podoba mi się również to, że MM dokładnie opisuje kto, jak wygląda.

[blanka_e]

lubię czytać opisy, gdy pańcie z Roosevelta 5 krzątają się po kuchni, gotują
coś, przygotowują jadło (ach, gaspacho w NiN), wyrabiają ciasto drożdżowe, bo
mam wrażenie, że zaraz dostanę kawałek do spróbowania (a łasuch ze mnie)