Rafał Stec

[Gość: dzozwik]

Pierwszy raz przeczytałem porzadnie przeprowadzony profesjonalny
wywiad! Chodzi mi o rozmowe z Listkiewiczem jeszcze prezesem z
poniedzialkowej gazety. Gratuluje Panu, ze nie boi sie pan zadawac
trudnych, mocnych pytan i upiera sie przy swoim mimo "lania wody"
przez wspomnianego rozmowce. I nie pisze tego z powodu braku sympati
do prezesa ale ze wzgledu na pelny profezjonalizm dziennikarza!
Brawo oby tak dalej!

[Gość: Oskar]

Popieram, pan Rafał to mój ulubiony dziennikarz sportowy. Brakuje mi go trochę w
roli eksperta w TVP. Engela i Gmocha nie za bardzo chce się słuchać.

[Gość: klub]

a dla mnie zbyt czesto w jego artykulach widac jego "zamilowanie"
widzewem i stronniczosc z tym zwiazana :/
ps- oczywiscie nie mowie o ww wywiadzie

[Gość: adam]

Przepraszam, ale to dla mnie najmniej kompetentny dziennikarz
Wyborczej.
Główny zarzut jaki mam do niego, to niemożność oddzielenia własnych
sympatii piłkarskich od pisanych artykułów.
Pierwszy przykład z brzegu - piłka niemiecka. Tak się składa, że
kibicuję Bayernowi, więc jestem na to czuły i jak czytam co pisze
Pan Stec o niemieckim futbolu, to krew mnie zalewa. Widać to
zwłaszcza w okolicach mundiali i wygląda to mniej więcej tak:
"Niemcy zawsze grali brzydko, nie mieli zadnych indywidualności i
jakimś cudem tylko zdobywali medale. Nikt poza własnym krajem im nie
kibicuje i wszyscy cieszą się (a już na pewno R.S.) jak przegywają."
Kilka razy już czytałem coś podobnego i trudno wybaczyć
taki "obiektywizm".
Wydaję mi się, że dla Pana Steca ramy dziennikarstwa piłkarskiego
(czy sportowego, bo zdarza mu się pisać także o innych dyscyplinach)
są za ciasne i często stara się przemycić swoje pseudo-literackie-
socjologiczne-kultorowe wynurzenia. Przykładem są jego, nie dające
się czytać felietony w poniedziałkowej Gazecie Sport. Pisze np. cały
felieton o D. Villi z Valencii, ale tak, że każde zdanie czytać
trzeba po trzy razy by połączyć je z resztą tekstu. Piłkarski
felieton!
Czepiam się być może, ale tego pogradliwego obrzydzenia do
niemieckiej piłki i jej sympatyków (a są też tacy w Polsce,
zaręczam) darować nie mogę i zawsze mu będę pamiętał.

[Gość: olo]

p. Stec na bezbarwnym tle polskiego dzienniarstwa sportowego jest
postacią, powiedziałbym, pstrokatą. trudno takie określenie nazwać
komplementem, ale na tle tak beznadziejnym jego, pstrokate wlaśnie,
ambicje lingwistyczne, wyraziste poglądy - sympatie i antypatie, a
także ogólnie alternatywny image nie są wk...iące tylko po prostu
zabawne. bez niego byłaby juz totalna nuda i prostactwo. najwiekszy
dziennik sportowy w kraju - PS - to zbieranina jakichs kolesi,
ktorzy moze interesuja sie sportem (jak całkiem sporo Polaków), ale
o dziennikarstwie nie maja pojęcia, to co się dzieje w redakcji
sportowej TVP przekroczyło już dawno wwszelkie granice absurdu i
miernoty. Stec, choć czasem przynudza, a nawet błaznuje, umie jednak
pisać i jest inteligentny. to okazuje się, w zastanej
rzeczywistości, rozstrzygające. jego największą wadą, która sprawia,
że nigdy nie bedzię dziennikarzem wielkim, tylko po prostu
ponadprzeciętnym, jest zbytnie zadowolenie z siebie. on ma wszystkie
cechy wybitnego dziennikarza poza jedną z podstawowych -
skromnością.

[Gość: Lideron]

Wlasnie walmnałeś mu największy możliwy komplement. Jeśli ktoś ma
wszytskie cechy dziennikatrza wybitnego poza jedną - - skromnością,
to jest właściwie wielki.
Zwłaszcza dla mnie. Skromność to ostatnia cecha, której potrzebuje
wielki dziennikarz. Bez krztyny zarozumiałości nigdy nie naposze
tego, co napfrawdę myśli

[Gość: koszalki]

Mylisz skromność z odwagą, moim zadaniem. A jest to pewna różnica.

Zmiana druzyny to zwykla zmiana pracy - to najslyn

[Gość: adam81w]

niejszy cytat z steca. wiekszej glupoty nie slyszalem. Po tym cytacie widac JAK
zna sie na pilce.

Bo tak jest. Gatki o przywiązaniu do barw...

[Gość: wojtek]

Tylko niektóre są, jak sądzę, szczere.

[Gość: rem]

ja bardzo cenie prace Rafała Steca i glownie ze wzgledu na jego
felietony kupuje poniedzialkowa gazete. Stec jest rzetelny, widac
duza wiedze i wielkie zainteresowanie, a czytajac jego wywiady widac
ze chodzi mu o cos wiecej niz zapelnienie gazetowej kolumny, ten
facet o cos walczy. jest to jeden z moich ulubionych dziennikarzy,
niemal dziennikarskie wzor do nasladowania, mimo ze nie zamierzma
zajmowac sie sportem w przyszlosci. szkoda tylko ze nie mozna
uslyszec jego komentarzy podczas meczu. mzoe kiedys...

[Gość: Gigi]

Ale co sie z nim dzieje? Nie pisze ostatnio