Smoleńsk

[Gość: ewa77]

A drzewa wciąż rosną,

a trawa zielona

odkryła nagie

ramiona

A słońce z prześwitów

wśród liści spoziera

„jutro” łzy „wczoraj”

ociera

A „dziś” nie dowierza

że słońce wciąż świeci

że niebo nie płacze

deszczem

co „jutro” przyniesie

gdy w „dzisiaj” się zmieni

czy da nam się przeżyć

raz jeszcze…


Szczere wyrazy współczucia z powodu bólu, który ukoić może tylko czas...