ZYDZI POWINNI ZAPLACIC ODSZKODOWANIA ORAZ PRZEPROSIC

[Gość: BERG]

Tak więc odszkodowania te należą się żyjącym jeszcze ofiarom i ich
spadkobiercom za m.in.:

* żydowskie zbrodnie ludobójstwa na Kresach Wschodnich w latach 1939-1941 i
kolaborację z Sowietami oraz likwidację fizyczną ludności polskiej;

* podobne działania ludności żydowskiej na polskich terytoriach okupowanych
przez Niemcy; oraz za kolaborację Żydów z niemieckimi władzami obozowymi w
obozach koncentracyjnych (np. Majdanek, Auschwitz) przy mordowaniu Polaków;

* zbrodnie na ludności polskiej dokonywane przez oddziały tzw. Armii Ludowej i
Gwardii Ludowej, których dowódcy mieli często pochodzenie żydowskie, a po 1944
r. zostawali funkcjonariuszami władzy komunistycznej;

* eksterminację narodu polskiego po 1944 r. i terror komunistyczny wprowadzony
przez żydowskich funkcjonariuszy tzw. Polski lubelskiej, wywodzących się m.in.
ze Związku Patriotów Polskich. Już po tzw. wyzwoleniu to osoby narodowości
żydowskiej kierowały komunistycznym aparatem bezpieczeństwa;

* tzw. morderstwa sądowe dokonane na polskich patriotach przez komunistyczno-
żydowski aparat bezpieczeństwa. Ofiary te dzielą się na: ofiary bezpośredniego
terroru NKWD i wojsk sowieckich, ofiary UB, IW, KBW, aparatu sądowego i
prokuratorskiego, skazane wyrokami bądź zamordowane. Nie można zapominać także
o ofiarach pośrednich, a więc osobach, których wprawdzie nie skazano na śmierć
i nie zamordowano, ale które wskutek tortur i przeżyć więziennych przedwcześnie
zmarły (np. żołnierze-górnicy zsyłani do kopalń uranu). Można założyć, iż
liczba ofiar wynosi kilkaset tysięcy. "Mordercami sądowymi" byli w
przeważającej części właśnie Żydzi: sędzia Maria Gurowska (z domu Sand, córka
Moryca i Frajdy z domu Einsenman) prowadziła sprawę i skazała na śmierć gen.
Augusta Emila Fieldorfa ps. "NIL"; kpt. Stefan Michnik orzekał w sprawach m.in.
Zefiryna Machalli, płk. Maksymiliana Chojeckiego i nadzorował wykonanie kary
śmierci na rotmistrzu Andrzeju Czaykowskim - "cichociemnym" i powstańcu
warszawskim; Oskar Karliner, oskarżyciel m.in. w procesie kierownictwa PPS-WRN
w dniach 5-15 listopada 1948 r., od marca 1954 r. - szef Zarządu Sądownictwa
Wojskowego; Helena Wolińska; kpt Zygmunt Linauer; Stefan Kuhl (zwany "krwawym
Kuhlem"), szef Głównego Zarządu Informacji WP od 25.04.1947 do 6.06.1950 r.;
płk Maksymilian Lityński;

* za zabór mienia uwięzionych i zamordowanych patriotów polskich.

Szczególne słowa przeprosin należą się wszystkim Polakom za:

* ukazywanie Polaków w propagandzie żydowskiej jako "antysemitów",
twórców "polskich obozów koncentracyjnych", w których wspólnie z Niemcami
mordowaliśmy Żydów. Najgłośniejsze przykłady takiej kłamliwej, antypolskiej
propagandy to: Shoah! Lanzmana (którego obrońcą i propagatorem był Jacek
Kuroń), Shtetl, komiks Maus, książki Urisa (np. Miła 18), Lista Schindlera
Stevena Spielberga. A w Polsce m.in.: Wielki Tydzień Andrzeja Wajdy, twórczość
Izabeli Cywińskiej, "Kabarecik" Olgi Lipińskiej;

* za ochraniane oprawców stalinowskich pochodzenia żydowskiego, mieszkających w
Izraelu przed postawieniem ich przed niezawisłym sądem Rzeczypospolitej;

* za uporczywe, mimo protestów i wykazywania kłamliwości tych twierdzeń,
oskarżanie Polaków o brak pomocy Żydom podczas tzw. powstania w getcie i
bierność wobec cierpienia ludności żydowskiej w okupowanej Polsce. Tymczasem to
Polska była jedynym krajem w Europie, gdzie okupant niemiecki wprowadził karę
śmierci za pomoc Żydom. Świadectwem ogromnej pomocy Polaków dla Żydów w okresie
okupacji niemieckiej są chociażby przyznawane co roku medale "Sprawiedliwi
wśród narodów świata", gdzie najliczniej reprezentowani są właśnie Polacy;

* za zawłaszczanie martyrologii narodów całego świata, w tym szczególnie
Polaków z lat 1939-1945, i czynienie z niej swoistej "religii holokaustu".
Twierdzenie, iż tylko ludność żydowska była ofiarą Niemców (mamy z tym do
czynienia m.in. w przypadku obozu Auschwitz) i pomijanie Polaków jako grupy
narodowościowej mordowanej w obozach koncentracyjnych (Muzeum Holocaustu w
Nowym Jorku);

* za żądania usuwania Krzyży z miejsc kaźni Polaków;

* świadomą i programową demoralizację młodzieży polskiej w okresie powojennym:
fałszowanie dziejów Polski w podręcznikach historii (Andrzej Garlicki).

Prosze przeczytac ksiazke Jerzego Nowaka "Sto Klamstw Grossa"

[Gość: !]

Z LEKTURA PROFESORA JERZEGO NOWAKA POWINIEN ZAPOZNAC SIE KAZDY POLAK!

BERG PISZE ze ZYDZI KLAMIA, POLAKOW PONIZAJA

[Gość: zyx]

A potem pisze o tych samych Zydach ze zydowski park drzewek dziekczynnych w Yad Vashem jest :
Świadectwem ogromnej pomocy Polaków dla Żydów w okresie
okupacji niemieckiej są chociażby przyznawane co roku medale "Sprawiedliwi
wśród narodów świata", gdzie najliczniej reprezentowani są właśnie Polacy;
BERG: Jesli tu jestes niespojny, czyzby reszta byla bardziej warta wiary? Albo Zydzi sa bez zadnej
wartosci ( jak sugerujesz), albo uznajesz ich zdolnosc do wdziecznosci i wystawiania PRAWDZIWEGO
SWIADECTWA Polakom w YAD VASHEM?
Gość portalu: BERG napisał(a):

> Tak więc odszkodowania te należą się żyjącym jeszcze ofiarom i ich
> spadkobiercom za m.in.:
>
> * żydowskie zbrodnie ludobójstwa na Kresach Wschodnich w latach 1939-1941 i
> kolaborację z Sowietami oraz likwidację fizyczną ludności polskiej;
>
> * podobne działania ludności żydowskiej na polskich terytoriach okupowanych
> przez Niemcy; oraz za kolaborację Żydów z niemieckimi władzami obozowymi w
> obozach koncentracyjnych (np. Majdanek, Auschwitz) przy mordowaniu Polaków;
>
> * zbrodnie na ludności polskiej dokonywane przez oddziały tzw. Armii Ludowej i
> Gwardii Ludowej, których dowódcy mieli często pochodzenie żydowskie, a po 1944
> r. zostawali funkcjonariuszami władzy komunistycznej;
>
> * eksterminację narodu polskiego po 1944 r. i terror komunistyczny wprowadzony
> przez żydowskich funkcjonariuszy tzw. Polski lubelskiej, wywodzących się m.in.
> ze Związku Patriotów Polskich. Już po tzw. wyzwoleniu to osoby narodowości
> żydowskiej kierowały komunistycznym aparatem bezpieczeństwa;
>
> * tzw. morderstwa sądowe dokonane na polskich patriotach przez komunistyczno-
> żydowski aparat bezpieczeństwa. Ofiary te dzielą się na: ofiary bezpośredniego
> terroru NKWD i wojsk sowieckich, ofiary UB, IW, KBW, aparatu sądowego i
> prokuratorskiego, skazane wyrokami bądź zamordowane. Nie można zapominać także
> o ofiarach pośrednich, a więc osobach, których wprawdzie nie skazano na śmierć
> i nie zamordowano, ale które wskutek tortur i przeżyć więziennych przedwcześnie
>
> zmarły (np. żołnierze-górnicy zsyłani do kopalń uranu). Można założyć, iż
> liczba ofiar wynosi kilkaset tysięcy. "Mordercami sądowymi" byli w
> przeważającej części właśnie Żydzi: sędzia Maria Gurowska (z domu Sand, córka
> Moryca i Frajdy z domu Einsenman) prowadziła sprawę i skazała na śmierć gen.
> Augusta Emila Fieldorfa ps. "NIL"; kpt. Stefan Michnik orzekał w sprawach m.in.
>
> Zefiryna Machalli, płk. Maksymiliana Chojeckiego i nadzorował wykonanie kary
> śmierci na rotmistrzu Andrzeju Czaykowskim - "cichociemnym" i powstańcu
> warszawskim; Oskar Karliner, oskarżyciel m.in. w procesie kierownictwa PPS-WRN
> w dniach 5-15 listopada 1948 r., od marca 1954 r. - szef Zarządu Sądownictwa
> Wojskowego; Helena Wolińska; kpt Zygmunt Linauer; Stefan Kuhl (zwany "krwawym
> Kuhlem"), szef Głównego Zarządu Informacji WP od 25.04.1947 do 6.06.1950 r.;
> płk Maksymilian Lityński;
>
> * za zabór mienia uwięzionych i zamordowanych patriotów polskich.
>
> Szczególne słowa przeprosin należą się wszystkim Polakom za:
>
> * ukazywanie Polaków w propagandzie żydowskiej jako "antysemitów",
> twórców "polskich obozów koncentracyjnych", w których wspólnie z Niemcami
> mordowaliśmy Żydów. Najgłośniejsze przykłady takiej kłamliwej, antypolskiej
> propagandy to: Shoah! Lanzmana (którego obrońcą i propagatorem był Jacek
> Kuroń), Shtetl, komiks Maus, książki Urisa (np. Miła 18), Lista Schindlera
> Stevena Spielberga. A w Polsce m.in.: Wielki Tydzień Andrzeja Wajdy, twórczość
> Izabeli Cywińskiej, "Kabarecik" Olgi Lipińskiej;
>
> * za ochraniane oprawców stalinowskich pochodzenia żydowskiego, mieszkających w
>
> Izraelu przed postawieniem ich przed niezawisłym sądem Rzeczypospolitej;
>
> * za uporczywe, mimo protestów i wykazywania kłamliwości tych twierdzeń,
> oskarżanie Polaków o brak pomocy Żydom podczas tzw. powstania w getcie i
> bierność wobec cierpienia ludności żydowskiej w okupowanej Polsce. Tymczasem to
>
> Polska była jedynym krajem w Europie, gdzie okupant niemiecki wprowadził karę
> śmierci za pomoc Żydom. Świadectwem ogromnej pomocy Polaków dla Żydów w okresie
>
> okupacji niemieckiej są chociażby przyznawane co roku medale "Sprawiedliwi
> wśród narodów świata", gdzie najliczniej reprezentowani są właśnie Polacy;
>
> * za zawłaszczanie martyrologii narodów całego świata, w tym szczególnie
> Polaków z lat 1939-1945, i czynienie z niej swoistej "religii holokaustu".
> Twierdzenie, iż tylko ludność żydowska była ofiarą Niemców (mamy z tym do
> czynienia m.in. w przypadku obozu Auschwitz) i pomijanie Polaków jako grupy
> narodowościowej mordowanej w obozach koncentracyjnych (Muzeum Holocaustu w
> Nowym Jorku);
>
> * za żądania usuwania Krzyży z miejsc kaźni Polaków;
>
> * świadomą i programową demoralizację młodzieży polskiej w okresie powojennym:
> fałszowanie dziejów Polski w podręcznikach historii (Andrzej Garlicki).
>

[Gość: Czytelni]

Może się mylę ale uważam, że za wyrządzone krzywdy nie należy brać
odszkodowania, ponieważ wówczas sprawcy poczuli by się rozgrzeszeni, a krzywd
nigdy nie wolno nam zapomnieć. Oczekuję od wielu lat na przeprosiny ze strony
sprawców i mam nadzieję dożyć tej chwili. Pozdrawiam

[Gość: /]

Gość portalu: BERG napisał(a):

> Tak więc odszkodowania te należą się żyjącym jeszcze ofiarom i ich
> spadkobiercom za m.in.:
>
> * żydowskie zbrodnie ludobójstwa na Kresach Wschodnich w latach 1939-1941 i
> kolaborację z Sowietami oraz likwidację fizyczną ludności polskiej;
>
> * podobne działania ludności żydowskiej na polskich terytoriach okupowanych
> przez Niemcy; oraz za kolaborację Żydów z niemieckimi władzami obozowymi w
> obozach koncentracyjnych (np. Majdanek, Auschwitz) przy mordowaniu Polaków;
>
> * zbrodnie na ludności polskiej dokonywane przez oddziały tzw. Armii Ludowej i
> Gwardii Ludowej, których dowódcy mieli często pochodzenie żydowskie, a po 1944
> r. zostawali funkcjonariuszami władzy komunistycznej;
>
> * eksterminację narodu polskiego po 1944 r. i terror komunistyczny wprowadzony
> przez żydowskich funkcjonariuszy tzw. Polski lubelskiej, wywodzących się m.in.
> ze Związku Patriotów Polskich. Już po tzw. wyzwoleniu to osoby narodowości
> żydowskiej kierowały komunistycznym aparatem bezpieczeństwa;
>
> * tzw. morderstwa sądowe dokonane na polskich patriotach przez komunistyczno-
> żydowski aparat bezpieczeństwa. Ofiary te dzielą się na: ofiary bezpośredniego
> terroru NKWD i wojsk sowieckich, ofiary UB, IW, KBW, aparatu sądowego i
> prokuratorskiego, skazane wyrokami bądź zamordowane. Nie można zapominać także
> o ofiarach pośrednich, a więc osobach, których wprawdzie nie skazano na śmierć
> i nie zamordowano, ale które wskutek tortur i przeżyć więziennych przedwcześnie
>
> zmarły (np. żołnierze-górnicy zsyłani do kopalń uranu). Można założyć, iż
> liczba ofiar wynosi kilkaset tysięcy. "Mordercami sądowymi" byli w
> przeważającej części właśnie Żydzi: sędzia Maria Gurowska (z domu Sand, córka
> Moryca i Frajdy z domu Einsenman) prowadziła sprawę i skazała na śmierć gen.
> Augusta Emila Fieldorfa ps. "NIL"; kpt. Stefan Michnik orzekał w sprawach m.in.
>
> Zefiryna Machalli, płk. Maksymiliana Chojeckiego i nadzorował wykonanie kary
> śmierci na rotmistrzu Andrzeju Czaykowskim - "cichociemnym" i powstańcu
> warszawskim; Oskar Karliner, oskarżyciel m.in. w procesie kierownictwa PPS-WRN
> w dniach 5-15 listopada 1948 r., od marca 1954 r. - szef Zarządu Sądownictwa
> Wojskowego; Helena Wolińska; kpt Zygmunt Linauer; Stefan Kuhl (zwany "krwawym
> Kuhlem"), szef Głównego Zarządu Informacji WP od 25.04.1947 do 6.06.1950 r.;
> płk Maksymilian Lityński;
>
> * za zabór mienia uwięzionych i zamordowanych patriotów polskich.
>
> Szczególne słowa przeprosin należą się wszystkim Polakom za:
>
> * ukazywanie Polaków w propagandzie żydowskiej jako "antysemitów",
> twórców "polskich obozów koncentracyjnych", w których wspólnie z Niemcami
> mordowaliśmy Żydów. Najgłośniejsze przykłady takiej kłamliwej, antypolskiej
> propagandy to: Shoah! Lanzmana (którego obrońcą i propagatorem był Jacek
> Kuroń), Shtetl, komiks Maus, książki Urisa (np. Miła 18), Lista Schindlera
> Stevena Spielberga. A w Polsce m.in.: Wielki Tydzień Andrzeja Wajdy, twórczość
> Izabeli Cywińskiej, "Kabarecik" Olgi Lipińskiej;
>
> * za ochraniane oprawców stalinowskich pochodzenia żydowskiego, mieszkających w
>
> Izraelu przed postawieniem ich przed niezawisłym sądem Rzeczypospolitej;
>
> * za uporczywe, mimo protestów i wykazywania kłamliwości tych twierdzeń,
> oskarżanie Polaków o brak pomocy Żydom podczas tzw. powstania w getcie i
> bierność wobec cierpienia ludności żydowskiej w okupowanej Polsce. Tymczasem to
>
> Polska była jedynym krajem w Europie, gdzie okupant niemiecki wprowadził karę
> śmierci za pomoc Żydom. Świadectwem ogromnej pomocy Polaków dla Żydów w okresie
>
> okupacji niemieckiej są chociażby przyznawane co roku medale "Sprawiedliwi
> wśród narodów świata", gdzie najliczniej reprezentowani są właśnie Polacy;
>
> * za zawłaszczanie martyrologii narodów całego świata, w tym szczególnie
> Polaków z lat 1939-1945, i czynienie z niej swoistej "religii holokaustu".
> Twierdzenie, iż tylko ludność żydowska była ofiarą Niemców (mamy z tym do
> czynienia m.in. w przypadku obozu Auschwitz) i pomijanie Polaków jako grupy
> narodowościowej mordowanej w obozach koncentracyjnych (Muzeum Holocaustu w
> Nowym Jorku);
>
> * za żądania usuwania Krzyży z miejsc kaźni Polaków;
>
> * świadomą i programową demoralizację młodzieży polskiej w okresie powojennym:
> fałszowanie dziejów Polski w podręcznikach historii (Andrzej Garlicki).
>

[Gość: ,]

[Gość: ,.,]