"NASZ DZIENNIK" - JANKOWSKI OCHRZCIŁ SYNA MICHNIKA

[Gość: otreb]

Siła prawdy: No i proszę. Wystarczyło kilka zdań (osiem, jak policzyła
skrupulatnie "Rzeczpospolita") w "Naszym Dzienniku", a pracowicie budowany
przez lata mit Czesława Miłosza - "autorytetu" i "wielkiego Polaka" - runął.
Jak porażająca jest siła prawdy! Stąd taki popłoch i histeria w szeregach
liberalnych i w kontrolowanych przez nich mediach, które od kilku dni z furią
atakują "Nasz Dziennik". Zgroza, ktoś śmiał się wyłamać z chóru pochlebców!
Tego cenzorzy poprawności politycznej nie przebaczą. Tak, panowie, wasz
monopol na kształtowanie myślenia Polaków to już przeszłość. Więc ze
wszystkich łamów wylewa się na nas kubły nienawiści i jadu, naprędce
organizuje się "odpór" w iście stalinowskim stylu. Łatwo jednak zauważyć, że
nikt nie zarzucił nam, iż napisaliśmy kłamstwo, nikt nie prostuje podanych
przez "Nasz Dziennik" informacji. To media liberalne wciąż manipulują swoimi
czytelnikami, przedstawiając im niepełny obraz noblisty, a zwłaszcza ukrywając
niewygodne fakty z jego biografii.

To naturalne, że Ojciec Święty cieszył się, iż to właśnie Polak został
laureatem zaszczytnej nagrody - jest synem polskiej ziemi i raduje go
wszystko, co służy dobru Ojczyzny i rodaków. Wtedy, w roku 1980, gdy narodziła
się już "Solidarność", wydawało się, że Nobel dla Miłosza będzie dodatkowym
impulsem w zmaganiach z imperium zła. W walce, jaką Naród toczył z komunizmem,
Kościół nie pytał, kto jest z prawicy, kto z lewicy. Dla wszystkich było
miejsce w świątyniach, również dla niewierzących, a nawet "nieprzyjaciół Pana
Boga". Dlatego wsparcie otrzymywali i Barbara Labuda, i Zofia Kuratowska, i
Zbigniew Bujak, i Jacek Kuroń, i wiele innych osób, które odpłaciły później
Kościołowi czarną niewdzięcznością. A kto dziś pamięta, że ksiądz prałat
Henryk Jankowski, opluwany regularnie na pierwszych stronach "Wyborczej",
ochrzcił syna Adama Michnika?

Inna rzecz, czy życzenie wyrażone w 1980 r. przez Jana Pawła II, by twórczość
Miłosza "wnosiła trwałe wartości w dziedzictwo ducha ludzkiego i dobrze
przysłużyła się powszechnej sprawie człowieka", zostało poważnie potraktowane
przez noblistę. Poparcie udzielone przez pisarza paradzie gejów w Krakowie - w
maju tego roku - świadczy, że nie. Zgoda na publiczne manifestowanie nieładu
moralnego nie służy nigdy sprawie człowieka i jego godności, jest uderzeniem w
samo serce człowieczeństwa - w obraz człowieka stworzonego na obraz i
podobieństwo Boga.
Jeżeli "Wyborcza" rzeczywiście szanuje zmarłego noblistę, niech pozwoli go
pochować z powagą należną każdej śmierci i z modlitwą, jak nakazuje nasza
kultura. Każdy najmniejszy nawet cmentarz jest przede wszystkim miejscem
świętym, gdzie polecamy miłosierdziu Boga grzeszników. Małgorzata Rutkowska

www.naszdziennik.pl/index.php?typ=po&dat=20040820&id=po22.txt

I JAK MICHNIK SIĘ MU ZREWANŻOWAŁ!

[Gość: kukuuy]

Od kilku tygodni ciągle trwa obrzydliwa nagonka na księdza prałata Henryka
Jankowskiego. Po ilości artykułów zgranych w ramach tej kampanii widać, że
chodzi jedynie o to, aby na wszelkie sposoby zaszkodzić dobremu imieniu księdza.
Oskarżono go bez żadnych dowodów o rzekomą pedofilię. Teraz już nie próbuje się
nawet tego udowadniać. Teraz się zarzuca zbyt hojne wydatki na pracowników
plebanii, przeróżne inne rzeczy. Właśnie "Gazeta Wyborcza" dzisiaj na pierwszej
stronie drukuje obszerny atak na księdza prałata ingerujący w sprawy Kościoła,
zachęcający do usunięcia ks. Jankowskiego. Przypomnijmy, kiedy rozpoczęła się ta
akcja. Na parę dni przed kolejną rocznicą wydarzeń sierpniowych 1980 roku
zaatakowano prałata zasłużonego dla "Solidarności", obrony polskości i obrony
patriotyzmu. Jego przeróżne zasługi nie mają znaczenia dla ludzi z "Gazety
Wyborczej". Przypomnijmy, że naczelny "Gazety" Adam Michnik sam niejednokrotnie
korzystał w trudnych latach za rządów Jaruzelskiego z opieki i gościnności ks.
Jankowskiego. Wówczas wpisywał mu w swoich dedykacjach słowa w stylu: "kochanemu
księdzu Jankowskiemu, memu przyjacielowi i mentorowi", a teraz bezlitośnie
szkaluje i oczernia, i chce jego usunięcia. - prof. dr. hab. Robert J. Nowak

Tow Michnik jest scyzorykiem chrzczony.

[Gość: SLD-UPek]

[Gość: P-77]

Ksiądz JAnkowski w latach 80 i dzisiaj to dwie zupełnie różne osoby - kiedyś to
był czlowiek odważny i prawy, dziś to parodia kapłana.

[Gość: f]

To mason Boniecki rozwala Kościł katolicki jak Brystgierowa od srodka!
Ma dostęp poprzez Kozłowskiego do tajnych akt!

[Gość: P-77]

A ojcem chrzestnym był Lech Wałesa - to tak na marginesie

[Gość: franek]

Maski zostały zdjęte. Rada Etyki Mediów zarzuciła wczoraj "Naszemu Dziennikowi"
naruszenie etyki dziennikarskiej w tekstach dotyczących Czesława Miłosza. Według
Rady, nasza informacja o śmierci Miłosza "połączona z charakterystyką Poety" to
"porażający przykład zlekceważenia zasad Karty Etycznej Mediów". Mocne słowa,
tyle że bez pokrycia.

Bardzo prosimy podać, w którym miejscu w naszych publikacjach o pisarzu
naruszyliśmy "zasady prawdy, obiektywizmu, uczciwości, poszanowania ludzkiej
godności, obowiązku oddzielenia informacji od komentarza, a także zasadę
odpowiedzialnego korzystania z przysługującej mediom wolności". Nikt konkretnie
nie wskazuje, o co chodzi, więc te wszystkie "zarzuty" to zwykłe pomówienia i
szykany wobec niewygodnego dla wielu polskiego dziennika.

To nowy atak, który wpisuje się w walkę z Kościołem, prowadzoną po 1 maja 2004
r. już bez żadnego kamuflażu. Stratedzy tej wojny pozostają w ukryciu, choć są
dobrze znani, a na pierwszą linię rzucili media, które wykonują przydzielone i
rozpisane na role zadania. W takim właśnie szczególnym czasie ukazuje się
kuriozalne oświadczenie Rady Etyki Mediów - gdy gazety, radio, telewizja w
Polsce dopuszczają się codziennie - z pełną premedytacją - ciężkich naruszeń nie
tylko etyki dziennikarskiej, ale zwykłej przyzwoitości. Oto kilka przykładów.

Gdzie była Rada Etyki Mediów i jej przewodnicząca pani Magdalena Bajer, gdy
dziennikarze sfabrykowali plotki o osławionym maybachu ojca Tadeusza Rydzyka? Co
zrobiła Rada, by zatrzymać czy choćby upomnieć dziennikarzy prowadzących
obrzydliwą nagonkę na księdza prałata Jankowskiego? Dlaczego Rada nie
protestuje, gdy ukazują się zdjęcia posła Dorna w szpitalu, wykonane bez jego
zgody? Jaka jest wrażliwość członków Rady, jeżeli nie budzi jej sprzeciwu
zamieszczenie fotografii żony Jamrożego, ciężko poszkodowanej w wypadku
samochodowym? Dlaczego milczycie, gdy przez media przewala się codziennie fala
zła, przemocy, wulgarności? Milcząc, przyzwalacie, by patologia była bezkarna.

Ponieważ Rada jest gremium raczej nieznanym, warto przypomnieć, że swego czasu
jej przewodnicząca Magdalena Bajer nazwała publicznie prof. Jerzego Roberta
Nowaka "chwastem". Tak szanują godność ludzką "autorytety", ale lubią pouczać
innych. Kłania się hipokryzja.

"Nasz Dziennik" nie zejdzie z drogi, którą idzie. "Mamy wypowiadać prawdę, gdy
inni milczą" - mówił ksiądz Jerzy Popiełuszko. Pozostaniemy wolnym głosem
Polaków. - Małgorzata Rutkowska

Dr Stanisław Krajski, UKSW: - Prawo do wolności, prawdy i poszanowania uczuć
odbiorców wielokrotnie było naruszane w stosunku do Kościoła katolickiego, a
szczególnie wobec Radia Maryja, a ostatnio księdza prałata H. Jankowskiego, i
nikt na to nie zwracał uwagi. Natomiast w odniesieniu do Czesława Miłosza to
prawo nie zostało naruszone. To, co ukazało się w "Naszym Dzienniku", było tylko
i wyłącznie informacją. Nie towarzyszyły jej oceny, tylko proste i logiczne
wnioski wynikające z faktów.

Prof. Jan Majda, historyk literatury z Uniwersytetu Jagiellońskiego, z którym
wywiad na temat Czesława Miłosza ukazał się w "Naszym Dzienniku" w ostatni
czwartek: - Ta informacja o śmierci Czesława Miłosza jest zgodna z prawdą i co
do tego nie ma żadnej dyskusji. Wszystko, co napisał "Nasz Dziennik" jest zgodne
z prawdą i z zasadą wolności mediów. Więcej faktów o charakterze twórczości
Miłosza podałem w swoim wywiadzie. Wczoraj odebrałem kilkadziesiąt telefonów z
gratulacjami, że słusznie bronię godności Polski. Ponadto w Krakowie powstał
obywatelski komitet społeczny, który będzie się domagał, aby Czesław Miłosz nie
był pochowany na Skałce.

Dr Mieczysław Ryba, historyk z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego: -
Oświadczenie Rady Etyki Mediów nie zawiera w ogóle żadnej argumentacji. Ta
wypowiedź Rady jest pozbawiona rzeczowej, merytorycznej argumentacji, gdzie w
informacji "Naszego Dziennika" zawarty jest fałsz. Oświadczenie zawiera ogólne
odniesienie do tekstu i tylko tyle. Nie ma wykazania, gdzie ten fałsz się
znajduje i na czym polega manipulacja.

Dr Łucja Łukaszewicz, rektor Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej w
Toruniu: - "Nasz Dziennik" wyraża opinię większości Narodu i ma do tego prawo.
Nieszczęście wszakże polegało na tym, że Naród był bardzo długo
niepoinformowany. Z tej racji "Nasz Dziennik" odegrał odkrywczą rolę. Następnie
wiedzę o Miłoszu poszerzył wywiad, który pokazał mowę faktów. Nie można lokować
kogoś na siłę w panteonie osób wielce zasłużonych dla Narodu. Czesław Miłosz ma
swoje miejsce w literaturze, ale nie polskiej - mimo że pisał po polsku. W
wywiadzie była mowa o faktach, bo to były cytaty, powołanie się na źródła, czyli
na prace poety. Jeśli chodzi o oceny, to nie były one dokonywane z punktu
widzenia jednostkowego, tylko z punktu widzenia interesu narodowego. Czy można
pociągać do odpowiedzialności "Nasz Dziennik", który wyraża tendencję większości
Narodu? Chodzi bowiem o podstawowe wartości narodowe. System symboli, który jest
dyskwalifikowany przez kogoś. Następnie wartości religijne, jest przecież mowa o
Madonnie. Jeżeliby Rada chciała kogokolwiek upominać, to musi to robić, stosując
kwantyfikator - Naród, nie "Nasz Dziennik", który reprezentuje i pisze o
narodowych elementach kultury i podstawowych symbolach, które Naród integrują.
To jest mowa faktów.

Prof. dr hab. inż. Janusz Kawecki, przewodniczący Zespołu Wspierania Radia
Maryja w Służbie Bogu, Kościołowi i Narodowi Polskiemu: - Przewodnicząca Rady
Etyki Mediów swoim oświadczeniem, które nie zawiera żadnych argumentów, jedynie
slogany, oddaje to, co sobą reprezentuje. Podobnie jej poglądy o Radiu Maryja,
wielokrotnie wypowiadane, nie nadają się nawet na komentarz. Z tych kilku zdań
oświadczenia nic nie wynika, oprócz tego, że dyskredytuje się drugą stronę, ale
nic więcej. "Nasz Dziennik" zamieścił w swojej informacji prawdę. Niech ktoś
powie, że to nie jest prawda. Tolerancja - czy to znaczy, że prawdę usuwamy?
Autorzy informacji o śmierci Miłosza z innych gazet prześlizgiwali się nad tymi
obszarami, które zostały podkreślone w "Naszym Dzienniku". Natomiast tam zostało
jednoznacznie napisane, co reprezentował sobą Miłosz.

Dr hab. Krystyna Czuba, UKSW, specjalista ds. mediów: - Sądzę, że Rada Etyki
Mediów jest podporządkowana politycznej poprawności, stąd oburzenie na wypowiedź
"Naszego Dziennika". Przekaz prawdy jest fundamentem informacji, o czym nie
wolno zapominać dziennikarzom i tym samym Radzie Etyki Mediów. "Nasz Dziennik"
miał więc nie tylko możliwość, ale i obowiązek przytoczenia faktów z życia
Czesława Miłosza. Fakty podane przez tę gazetę są znane, choć nie powszechnie.
Od prawdy o człowieku zaufania publicznego nie zwalnia nawet jego śmierć. Miłosz
nie ukrywał swojego negatywnego stosunku do wielu polskich spraw. Także, a może
szczególnie, do Kościoła katolickiego i polskiego katolicyzmu. Czynił to w
sposób dotykający świętości i sacrum. Wyrażam więc głęboki żal, że Rada Etyki
Mediów nie potrafi być niezależna, a "Naszemu Dziennikowi" dziękuję, że w
trudnej sytuacji potrafi zachować informację niezależną i w miarę obiektywną
dotyczącą życia Czesława Miłosza.

[Gość: P-77]

> Dr Stanisław Krajski, UKSW: - Prawo do wolności, prawdy i poszanowania uczuć
> odbiorców wielokrotnie było naruszane w stosunku do Kościoła katolickiego, a
> szczególnie wobec Radia Maryja, a ostatnio księdza prałata H. Jankowskiego, i
> nikt na to nie zwracał uwagi. Natomiast w odniesieniu do Czesława Miłosza to
> prawo nie zostało naruszone. To, co ukazało się w "Naszym Dzienniku", było
tylk
> o
> i wyłącznie informacją. Nie towarzyszyły jej oceny, tylko proste i logiczne
> wnioski wynikające z faktów.
>
> Prof. Jan Majda, historyk literatury z Uniwersytetu Jagiellońskiego, z którym
> wywiad na temat Czesława Miłosza ukazał się w "Naszym Dzienniku" w ostatni
> czwartek: - Ta informacja o śmierci Czesława Miłosza jest zgodna z prawdą i co
> do tego nie ma żadnej dyskusji. Wszystko, co napisał "Nasz Dziennik" jest
zgodn
> e
> z prawdą i z zasadą wolności mediów. Więcej faktów o charakterze twórczości
> Miłosza podałem w swoim wywiadzie. Wczoraj odebrałem kilkadziesiąt telefonów z
> gratulacjami, że słusznie bronię godności Polski. Ponadto w Krakowie powstał
> obywatelski komitet społeczny, który będzie się domagał, aby Czesław Miłosz
nie
> był pochowany na Skałce.
>
> Dr Mieczysław Ryba, historyk z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego: -
> Oświadczenie Rady Etyki Mediów nie zawiera w ogóle żadnej argumentacji. Ta
> wypowiedź Rady jest pozbawiona rzeczowej, merytorycznej argumentacji, gdzie w
> informacji "Naszego Dziennika" zawarty jest fałsz. Oświadczenie zawiera ogólne
> odniesienie do tekstu i tylko tyle. Nie ma wykazania, gdzie ten fałsz się
> znajduje i na czym polega manipulacja.
>
> Dr Łucja Łukaszewicz, rektor Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej w
> Toruniu: - "Nasz Dziennik" wyraża opinię większości Narodu i ma do tego prawo.
> Nieszczęście wszakże polegało na tym, że Naród był bardzo długo
> niepoinformowany. Z tej racji "Nasz Dziennik" odegrał odkrywczą rolę.
Następnie
> wiedzę o Miłoszu poszerzył wywiad, który pokazał mowę faktów. Nie można
lokować
> kogoś na siłę w panteonie osób wielce zasłużonych dla Narodu. Czesław Miłosz
ma
> swoje miejsce w literaturze, ale nie polskiej - mimo że pisał po polsku. W
> wywiadzie była mowa o faktach, bo to były cytaty, powołanie się na źródła,
czyl
> i
> na prace poety. Jeśli chodzi o oceny, to nie były one dokonywane z punktu
> widzenia jednostkowego, tylko z punktu widzenia interesu narodowego. Czy można
> pociągać do odpowiedzialności "Nasz Dziennik", który wyraża tendencję
większośc
> i
> Narodu? Chodzi bowiem o podstawowe wartości narodowe. System symboli, który
jes
> t
> dyskwalifikowany przez kogoś. Następnie wartości religijne, jest przecież
mowa
> o
> Madonnie. Jeżeliby Rada chciała kogokolwiek upominać, to musi to robić,
stosują
> c
> kwantyfikator - Naród, nie "Nasz Dziennik", który reprezentuje i pisze o
> narodowych elementach kultury i podstawowych symbolach, które Naród integrują.
> To jest mowa faktów.
>
> Prof. dr hab. inż. Janusz Kawecki, przewodniczący Zespołu Wspierania Radia
> Maryja w Służbie Bogu, Kościołowi i Narodowi Polskiemu: - Przewodnicząca Rady
> Etyki Mediów swoim oświadczeniem, które nie zawiera żadnych argumentów,
jedynie
> slogany, oddaje to, co sobą reprezentuje. Podobnie jej poglądy o Radiu Maryja,
> wielokrotnie wypowiadane, nie nadają się nawet na komentarz. Z tych kilku zdań
> oświadczenia nic nie wynika, oprócz tego, że dyskredytuje się drugą stronę,
ale
> nic więcej. "Nasz Dziennik" zamieścił w swojej informacji prawdę. Niech ktoś
> powie, że to nie jest prawda. Tolerancja - czy to znaczy, że prawdę usuwamy?
> Autorzy informacji o śmierci Miłosza z innych gazet prześlizgiwali się nad
tymi
> obszarami, które zostały podkreślone w "Naszym Dzienniku". Natomiast tam
został
> o
> jednoznacznie napisane, co reprezentował sobą Miłosz.
>
> Dr hab. Krystyna Czuba, UKSW, specjalista ds. mediów: - Sądzę, że Rada Etyki
> Mediów jest podporządkowana politycznej poprawności, stąd oburzenie na
wypowied
> ź
> "Naszego Dziennika". Przekaz prawdy jest fundamentem informacji, o czym nie
> wolno zapominać dziennikarzom i tym samym Radzie Etyki Mediów. "Nasz Dziennik"
> miał więc nie tylko możliwość, ale i obowiązek przytoczenia faktów z życia
> Czesława Miłosza. Fakty podane przez tę gazetę są znane, choć nie powszechnie.
> Od prawdy o człowieku zaufania publicznego nie zwalnia nawet jego śmierć.
Miłos
> z
> nie ukrywał swojego negatywnego stosunku do wielu polskich spraw. Także, a
może
> szczególnie, do Kościoła katolickiego i polskiego katolicyzmu. Czynił to w
> sposób dotykający świętości i sacrum. Wyrażam więc głęboki żal, że Rada Etyki
> Mediów nie potrafi być niezależna, a "Naszemu Dziennikowi" dziękuję, że w
> trudnej sytuacji potrafi zachować informację niezależną i w miarę obiektywną
> dotyczącą życia Czesława Miłosza.
Towarzystwo pseudoautorytetów narodowej prawicy, psiakość. Ich po śmierci nikt
obrażał nie będzie, bo mało kto się tym zainteresuje.
Ale przynajmniej trafia do biografii Miłosza.

[Gość: stary byk]

Udzielanie chrztu to obowiązek księdza. Nie robi łaski nikomu.
A że potem ksiądz okaże się szują, to rodzice ochrzczonego mają trzymać mordę w
kubeł?
A jeszcze po co do tego platać Miłosza?
Czy on był ojcem chrzestnym?
A nawet gdyby był, to co?
Logika otreba jest typu: " a wy Amerykanie bijecie murzynów", jak odpowiadali
Sowieci na wszelką krytykę ze strony Zachodu.