Generacja Nic

[krzys1231]

Czytajcie dalej, ja nie moge, bo lzy wzruszenia zalaly mi oczy.
Autor ciagle wraca do sprawy jezyka i stylu, co mnie nie dziwi,
gdyz nie znalazlem w tym artykule nic oprocz ohydnie
pretensjonalnego i kwiecistego sposobu pisania. Autor
najwyrazniej z luboscia wsluchuje sie w wypowiadane przez siebie
zdania, pogardzajac przy okazji ludzmi, ktorzy oczekuja
prostszych i zrozumialych slow. Oczywiscie, gdy nie ma sie nic
do powiedzenia, brak tresci nalezy przyslaniac ozdobnikami. Jak
widac samo ukonczenie studiow filozoficznych o niczym jeszcze
nie swiadczy. Drogi Autorze, o czym tak naprawde jest Twoj tekst?

[Gość: Mondrol]

krzys1231 napisał:

> Czytajcie dalej, ja nie moge, bo lzy wzruszenia zalaly mi oczy.
> Autor ciagle wraca do sprawy jezyka i stylu, co mnie nie
dziwi,
> gdyz nie znalazlem w tym artykule nic oprocz ohydnie
> pretensjonalnego i kwiecistego sposobu pisania. Autor
> najwyrazniej z luboscia wsluchuje sie w wypowiadane przez
siebie
> zdania, pogardzajac przy okazji ludzmi, ktorzy oczekuja
> prostszych i zrozumialych slow. Oczywiscie, gdy nie ma sie nic
> do powiedzenia, brak tresci nalezy przyslaniac ozdobnikami.
Jak
> widac samo ukonczenie studiow filozoficznych o niczym jeszcze
> nie swiadczy. Drogi Autorze, o czym tak naprawde jest Twoj
tekst?

Pretensjonalny i kwiecisty styl? No coz, chamie konsumpcyjny,
faktycznie cie rozumiem - po calym dniu oglupiajacej pracy
trudno myslec.

[krzys1231]

> Pretensjonalny i kwiecisty styl? No coz, chamie konsumpcyjny,
> faktycznie cie rozumiem - po calym dniu oglupiajacej pracy
> trudno myslec.

Ja tylko jedno piwo piwo dzisiaj wypil, a wymyslaja mi od
konsumentow, co to jest?

"Why" Generation czy Pokolenie "Nic"

[Gość: Bene_Gesserit]

Jak kwiaty po deszczu pojawiają się rożnego rodzaje "generiations", najpiew X,
potem Y, teraz "Nic" a dość niedawno jako "Why"- skoncentowanych na własnym
rozwoju konteestatorów kultury masowej. Nigdzie się nam nie śpieszy, słucham
takiej muzyki jaką lubię, chodzę tam, gdzie mi dobrze, czytam to, co mnie
buduje lub sprawia czystą przyjemność, wykorzystuję chwile. Nie jest tak
czarno...i uciekam od kultu etatu. Trochę sceptycyzmu...

[Gość: X]

Jedna jaskółka wiosny nie czyni...
Tak się składa, że pojęcie "pokolenie" nie obejmuje wyjatków.

[Gość: NYorker]

Gos´c´ portalu: Mondrol napisa?(a):

> krzys1231 napisa?:
>
> > Czytajcie dalej, ja nie moge, bo lzy wzruszenia zalaly mi
oczy.
> > Autor ciagle wraca do sprawy jezyka i stylu, co mnie nie
> dziwi,
> > gdyz nie znalazlem w tym artykule nic oprocz ohydnie
> > pretensjonalnego i kwiecistego sposobu pisania. Autor
> > najwyrazniej z luboscia wsluchuje sie w wypowiadane
przez
> siebie
> > zdania, pogardzajac przy okazji ludzmi, ktorzy oczekuja
> > prostszych i zrozumialych slow. Oczywiscie, gdy nie ma
sie nic
> > do powiedzenia, brak tresci nalezy przyslaniac
ozdobnikami.
> Jak
> > widac samo ukonczenie studiow filozoficznych o niczym
jeszcze
> > nie swiadczy. Drogi Autorze, o czym tak naprawde jest
Twoj
> tekst?
>
> Pretensjonalny i kwiecisty styl? No coz, chamie
konsumpcyjny,
> faktycznie cie rozumiem - po calym dniu oglupiajacej pracy
> trudno myslec.
moze bedziesz, mily czlowieku, laskaw wyjasnic, co
rozumiesz? co ma calodzienna praca do do osobowosci?
zwykle pracuje dluzej, niz dzien. czy winienem nazywac sie
chamem?

podpisuję się pod tym obiema rękami!!! (no txt)

[krzyszt0f]

Kiedys juz cos takiego slyszalem...

[Gość: maly.k]

Mialo tytul: "Co sie stalo z nasza klasa". I jak tu byc k...
oryginalnym, panie Kubo, no jak?

Pozdrawiam,

mk.

[matt23]

"Generacja nic" to nowa generacja. Nic dziwnego, ze nie jest akceptowalna przez
poprzednia, wymierajaca...

Jesli chodzi o ojczysty jezyk to, tak jak i inne jezyki, ulega on naturalnemu
procesowi upraszczenia.

[jowit]

matt23 napisał:

> "Generacja nic" to nowa generacja. Nic dziwnego, ze nie jest akceptowalna
przez
>
> poprzednia, wymierajaca...
>
> Jesli chodzi o ojczysty jezyk to, tak jak i inne jezyki, ulega on naturalnemu
> procesowi upraszczenia.
>
>

[Gość: megi]

tak, wlasnie - upraszczenia.

[Gość: Ag]

> Jesli chodzi o ojczysty jezyk to, tak jak i inne jezyki, ulega
on naturalnemu
> procesowi upraszczenia.

To juz tez kiedys bylo, nazywalo sie "1984". Moze troche
mniej "naturalne"

[Gość: ck]

Bardzo ciekawa analiza. Po wizycie Papieza nabiera jeszcze
glebszego znaczenia !!
Polsce potrzeba marzen i ambicji, by nie byc reprodukcja 2
kategorri zachodnich wzorcow.
Bogactwo zaczyna myslenia od myslenia!!!
Powodzenia i gratuluje.

[Gość: samos]

a tak na prawdę to chodzi o promocję zespołu CKOD, którego
teksty pisze autor. powyższy artykuł można traktować jako
manifest "pokolenia nic". wyrazicielem jego rozterek i poczucia
egzystencjalnej pustki stanie sie zespół, a dzieciaki kupią
milion płyt - analogia z sex pistols i ruchem punk. niezle
posunięcie marketingowe!
tak poza tym, to z większością tez zawartych w artykule się
zgadzam. po prostu no future!

[Gość: [e-mail]]

Gość portalu: samos napisał(a):

> a tak na prawdę to chodzi o promocję zespołu CKOD, którego
> teksty pisze autor. powyższy artykuł można traktować jako
> manifest "pokolenia nic". wyrazicielem jego rozterek i
poczucia
> egzystencjalnej pustki stanie sie zespół, a dzieciaki kupią
> milion płyt

No wlasnie. Nie po raz pierwszy i zapewne nie po raz ostatni
mamy do czynienia z proba tworzenia na sile jakiejs generacji,
pokolenia itp. Wiele jest oczywiscie racji w tym, co pisze autor
tekstu, ale najwiecej jej w przytoczonych faktach, nie zas w
pozostalej kwiecistej otoczce. A zespolu pana Kuby wyjatkowo
jakos nie trawie, choc mam 23 lata, wiec powinienem juz
zrozumiec, ze wyraza on rozterki mojej generacji ;-)

[Gość: Asmodeusz]

Gość portalu: ck napisał(a):

> Bardzo ciekawa analiza. Po wizycie Papieza nabiera jeszcze
> glebszego znaczenia !!
> Polsce potrzeba marzen i ambicji, by nie byc reprodukcja 2
> kategorri zachodnich wzorcow.
> Bogactwo zaczyna myslenia od myslenia!!!
> Powodzenia i gratuluje.
===================

W Polsce jest juz jakas mania, ze nawet w dyskusji o
parostatkach znajdzie sie ktos kto swoje argumenty bedzie
podpieral papiezem. Papiez nie jest moim idolem, ale nie
przypominam sobie, zeby papiez kiedykolwiek wygadywal farmazony
w stylu:
"Kiedy w czasie wojny pracowalem jako robotnik moj geniusz
filozoficzny marnowal sie. Moi wyksztalceni przyjaciele, ktorzy
musieli wykonywac niegodne ich prace zupelnie poglupieli. Zycie
intelektualne umarlo. Kazdy myslal tylko jak ukrasc jedzenie.
Tak oto ciezkie czasy zniszczyly moje pokolenie."
Panie CK! Pan kolega Kuba wypisuje duby smolone, ale papiez
akurat nie ma z tym nic wspolnego.

Pozdrawiam,
Asmodeusz

[Gość: Szymon]

He he, The Generation of the Economy in Transition :-)

Fajny artykul i sporo w nim prawdy. Dochodze do wniosku, ze
potrzebny jest nam Manifest!

Kuba, moze to dobry temat na prace doktorska. Jako sponsora
studiow doktoranckich proponuje Bank Swiatowy - The World Bank
Group - Our Dream is a World Free of Poverty!
www.worldbank.com :-)

Calkowicie rozumiem, ze sa powody do narzekan i krytyki
zaistnialej sytuacji. Byc moze generacja urodzonych w latach 70
nie jest jeszcze TA generacja, ktora bedzie prawdziwym
beneficjentem zmian zaistnialych po roku '89. Ktos musi zaplacic
za to aby innym w przyszlosci zylo sie lepiej. Gwaltowne zmiany
sie skoncza i miejmy nadzieje, ze powoli wyklaruje sie stabilny
i ROZSADNY model zycia.

I nie jest tak zle, "wielu" z nas odczulo "jakies" pozytywne
aspekty zmian. Przynajmniej mam nadzieje, ze "wielu" i
ze "jakies". :-) Lepszym okresleniem wydaje sie "GENERACJA
COS" :-) zobaczymy CO? :-).

Przepraszam za makaronizmy,
Szymon

[Gość: waw]

Ten tekst to objaw frustracji wynikający z tego, iż skończyła się
epoka "pampersów", kiedy to wystarczyło mieć 23 lata, włądać językiem
angielskim, skończyć marketing/zarządzanie/bankowość i umieć opowiadać jakim to
jest się dobrym. Dziś zaczyna decydować wykształcenie poparte doświadczeniem i
pewną perspektywą wynikająca z faktycznej drogi zawodowej. Nie może być tak, że
pierwsza praca to stanowisko, na któym zarządza się zasobami ludzkimi i
ogromnymi pieniędzmi, do tego trzba mieć doświadczenie, a przede wsztskim być
podwładnym, aby wiedzieć gdzie nie popełniać błędów w kierowaniu ludźmi. A tak
na marginesie, to czego wymaga autor od życia po skończeniu filozofii?
Niewątpliwie jest on intelektuanie i emocjonalnie wyżej postawiony w
społeczności od inżyniera elektryka, ale ja potrzebuję w firmie elektryka, a
nie filozofa.

[Gość: DylanDog]

Chyba nie chodzi tutaj o stawianie się wyżej od kogokolwiek,
tylko o upadek myślenia wykraczającego poza bieżąca problematyke
bytową. Jeśli elektryk lubi swój zawód to może czerpać z niego
wyższe przyjemności, ale nowy podział społeczny przebiega wzdłuz
różnic finansowych.Inteligencje zastąpili managerowie, którzy
pomnażają gotówkę ale nie sa w stanie popchnąc myśli ludzkiej
dalej bo "myślą" co prawda dużo ale tylko w kategoriach
kombinacyjnych uciekając od pytań zadadniczych. Wszyscy stajemy
się robotnikami rózniącymi się sczeblami a organizacjach.Podoba
Ci się taki świat?

[Gość: defetysta]

tylko ze jak wszyscy filozofowie powymieraja z glodu to nie
bedzie Twojej firmy, bo filozofia jest matka wszystkich nauk
becwale

[Gość: zoofil]

Gość portalu: defetysta napisał(a):

> tylko ze jak wszyscy filozofowie powymieraja z glodu to nie
> bedzie Twojej firmy, bo filozofia jest matka wszystkich nauk
> becwale

mysl sobie tak dalej. ciekawe czy twoje kunsztowne i wartosciowe
slowa sa tyle warte co mowisz. filozof lepszy od inz.
elektronika heh!!!! chyba tylko w gadce na czym kasy nie
zarobisz. a teraz uzyje troche zdegenerowanego slowa: czlowieku
na przyszlosc nie "filozuj". radze ci zrob inzynierke hehe.

Do roboty!

[pycon]

Aby spektakularnie zaistniec trzeba cos spektakularnego zrobic.
Utyskiwanie na rzeczywistosc agencji reklamowych i brak szans
zyciowych spektakularnym specjalnie nie jest. Rzecz w tym, ze
znacznie latwiej spektakularnie utyskiwac niz skutecznie
dzialac. No, ale jak widac z artykulu sa rozne drogi zyciowe
wspolczesnych absolwentow wspolczesnych wydzialow
humanistycznych i artystycznych. Mylic sie moze bardzo ktos
oczekujacy po tym artykule spektakularnego podsumowania
pokolenia, ktore wchodzi na "wolnorynkowa" arene... Jak widac
poczatki sa trudne. Choc CKoD dla mnie jest OK

[Gość: DylanDog]

Uważasz że absolwenci wydziałów humanisycznych są niepotrzebni?
Wielu wykonuje zajęcia dużo poniżej własnych możliwości.Poziom
dyskursu politycznego sięgnął obory a najbardziej ordynarna
chamowa staje się nowrmą. Kto to powstrzyma? Marketingowcy? Dla
mnie społeczeństwo typu managerowie + robotnicy jest nie do
przyjęcia, co ty na to?

[pycon]

W absolwentach humanistach cala nadzieja - oczywiscie nie
umniejszajac roli absolwentow innych dziedzin nauki i ich wkladu
w odchamianie naszej rzeczywistosci.

[Gość: pit]

zgzdzam się z Kubą nasza generacja jest stracona wiem coś o tym
gdyż pracuję z mlodzieża i zastanawiam się jaką oni będą
generacją

[Gość: brawo!!!]

Gość portalu: DylanDog napisał(a):

> Uważasz że absolwenci wydziałów humanisycznych są
niepotrzebni?
> Wielu wykonuje zajęcia dużo poniżej własnych możliwości.Poziom
> dyskursu politycznego sięgnął obory a najbardziej ordynarna
> chamowa staje się nowrmą. Kto to powstrzyma? Marketingowcy?
Dla
> mnie społeczeństwo typu managerowie + robotnicy jest nie do
> przyjęcia, co ty na to?

dla mnie rowniez, to juz jest nas dwoch :)duzo nie?... humanisci
wszystkich kontynentow laczcie sie, he he. ktos juz kiedys
postulowal zalozenie miedzynarodowki ludzi myslacych - problem
tylko ze sponsoringiem...

[Gość: qwerty]

Gość portalu: brawo!!! napisał(a):

> dla mnie rowniez, to juz jest nas dwoch :)duzo nie?... humanisci
> wszystkich kontynentow laczcie sie, he he. ktos juz kiedys
> postulowal zalozenie miedzynarodowki ludzi myslacych - problem
> tylko ze sponsoringiem...
ja tez zglaszam swoj akces - takich trzech, jak nas dwoch, to nie ma ani
jednego ;). pomimo tego, ze sam skonczylem uczelnie techniczna, doceniam
myslenie, ktore wykracza poza schemat "szkielka i oka"

Juz jest czterech!

[Gość: stud.Filoz.]

Gość portalu: qwerty napisał(a):

> Gość portalu: brawo!!! napisał(a):
>
> > dla mnie rowniez, to juz jest nas dwoch :)duzo nie?...
humanisci
> > wszystkich kontynentow laczcie sie, he he. ktos juz kiedys
> > postulowal zalozenie miedzynarodowki ludzi myslacych -
problem
> > tylko ze sponsoringiem...
> ja tez zglaszam swoj akces - takich trzech, jak nas dwoch, to
nie ma ani
> jednego ;). pomimo tego, ze sam skonczylem uczelnie
techniczna, doceniam
> myslenie, ktore wykracza poza schemat "szkielka i oka"

Jestem czwarty!!!!!!!!!!!!!!

[Gość: BNT/MCP]

> Uważasz że absolwenci wydziałów humanisycznych są niepotrzebni?
Dlaczego? Jest milion zawodów które mogą wykonywać. Moga byc
pisarzami, palaczami, nauczycielami, malarzami pokojowymi,
tłumaczami, pucybutami... Generalnie prawie wszystkim mogą być.
Dokłądnie tak samo jak absolwenci nauk społecznych, ścisłych
oraz wychowania fizycznego.

> Wielu wykonuje zajęcia dużo poniżej własnych możliwości.
To dlaczego nie wykonują zajęć na poziomie swoich możliwości?
Albo nawet powyżej tego poziomu... (A co! Nie jestem skąpy!)


> Poziom
> dyskursu politycznego sięgnął obory a najbardziej ordynarna
> chamowa staje się nowrmą.
True, true! Tylko jak się to ma do tematu?

>Kto to powstrzyma? Marketingowcy?
Nikt nie powstrzyma. Demokracja tak już ma, ze równa do
najniższego wsplnego mianownika.

> Dla
> mnie społeczeństwo typu managerowie + robotnicy jest nie do
> przyjęcia, co ty na to?
I jeśli takie się kiedyś wytworzy, to na pewno Ci bedzie
przykro. Ale mogę Cię pocieszyć - na razie się nie zanosi.
Zawsze oprócz managerów i robotników będzie jeszcze kilka innych
grup społecznych. Choćby nauczyciele.

[Gość: Fidel]

Czytając artykuł czuje się, że coś jest na rzeczy. Ta pogoń za
kasą, miałkość intelektualna, wyścig szczurów, białe
kołnierzyki. Troche smutne jednak, że wyznacznikiem tożsamości
naszej generacji jest stosunek do pieniądza. To troche mało.
Ale z drugiej strony... moze to jest tak, że cały ten smutek i
nostalgia wynika z tego, że poprzednie generacje idealizujemy,
wydają sie nam romantyczne, a ich hasła wzniosłe. Tymczasem
przecież hippi i punki też prowadza teraz swoje firmy, tez
chodzą w marynarkach i pod krawatem, też się w
końcu "ucywilizowali", są klientami. Każda z "generacji" ma
swoje kompleksy i swoją frustrację. Tylko, że te poprzdnie miały
jakiś ideały. Poza pieniędzmi oczywiście :))

[Gość: waw]

Masz rację, ja należę do pokolenia, które zaczynało dorosłe zycie w początkach
lat 80., mielismy cele i ideały. Chcieliśmy swobody podejmowania decyzji
życiowych, chcieliśmy kupować 3 kg miesa, a nie 2,5 na miesiąc, chcieliśmy
podróżować i poznawać inne kraje, te gdzie był dobrobyt i wolność, chcieliśmy
awansować w pracy nie zapisując się do PZPR itd. A tak naprawdę chcielismy
dobrobytu i życia spokojnego z prawem wyboru tego co chemy robić.

[Gość: basta!]

> mielismy cele i ideały.

> chcieliśmy kupować 3 kg miesa, a nie 2,5 na miesiąc,
>chcieliśmy awansować w pracy nie zapisując się do PZPR itd.
> chcielismy dobrobytu i życia spokojnego z prawem wyboru tego co chemy robić.

zazdroszcze wszystkie marzenia sie Panu spelnily!

[Gość: generacja]

Ja jestem generacją, samą w sobie i samą dla siebie, innych mi
nie trzeba.

[Gość: kamil]

Zawze kiedy słysze, czytam artykuły na ten temat, nie wiem co
powiedziec... Czy to wyraz NAIWNEGO IDEALIZMU, czy SKRAJNEGO
NIEPRZYSTOSOWANIA? Autor przytacza kilka przykładów kolegów,
którzy albo "zaprzedali swoją duszę reklami", albo musieli
zdradzic marzenia i ideały. Tyle, że co z tego?! Ja moge
przytoczyć kilku innych, którym się udało. Nawet na takim "nie-
marketingowym" polu, jakim jest filozofia. Tyle, że co wniesie
to do dyskusji? NIC. Nigdy nie było tak, że wszyscy robią, co
chcą. A umiejętnośc dojścia do tego, to chyba miara sukcesu.

U autora nie ma ani troche refleksji o sobie, swoich
działaniach, planach, zwłaszcza w kontekście tego, co wartoby w
nich zmienić. Czy jeszcze wkraczając jako w dorosłe życie nie
pokusił sie o zaplanoanie sobie pewnych rzeczy w życiu???? Samo
skończenie studiów to nic wielkiego. Nie planował jak będzie
wyglądało jego życie później, albo co chce robić i jak do tego
dojść, jeśli nie w ten, to w inny lepszy sposób?!

Co więcej, strasznie irytująca jest ta pretensja, że świat kręci
się wokół sprzedaży (którą napędza oczywiście reklama). Nie
bardzo rozumiem te zarzuty. Jest to prawdą i truizmem będzie
jesli powiem, że od niepamiętnych czasów tak było i będzie.
Świat jest jednak na tyle pluralistyczny, że z pewnościa można w
nim znależć coś dla siebie. Łatwiej jest jednak pomarudzić, że
otoczenie jest bee, a schlebia sie tylko najniższym gustom. I
najlepej (zapewne?) by bylo, gdyby wszystkich zmienic, na jedną
wysublimowaną, "wysoką" modłę. Co by w wolnych chwilach czytli
Hegla, a Fromma znali na pamięć (ku przestrodze rozbuchanego
konsumpcjonizmu).

Jak dla mnie, przdałoby sie tu więcej realizmu, rozmyślnego
działania, elastyczności, umiejętności znalezienia się w
wielowymiarowośi, w któej żyjemy. To że dominuje "komunikaja
marketingowa" nie musi znaczyć, że nic nie mozna juz dla siebie
innego znalezc. Warto natomiast umiec przystosować sie do tego,
jakie są (niepowstrzymane) tendencje, by7c może znależć jakiś
kompromis i móc przy tym działac...

[Gość: jerzy]

Chyba piszesz o tym samym co autor. O braku wielowymiarowości.
Rozumiem ubolewania nad lenistwem intelektualno-twórczym
rówieśników, ale nie uważam by było TAK ŹLE. Wygodnictwo swoją
drogą, ale jak ktoś z moich znajomych iść inną drogą to idzie,
mimo dyskretnego pukania się w czoło otoczenia... Trzeba chcieć,
a to boli.

ja tez ledwo dobrnąłem do końca

[Gość: 123]

..i to podejrzewam, nie z powodu "przepracowania w agencji
reklamowej".
Strasznie dęty ten tekst. Najbardziej smieszy mnie to,że autor
buntuje się przeciwko temu, że nie ma się przeciw czemu
buntować, bo brak idei.(jak z tych dowcipów: zakazuję zakazywać
lub protestuje przeciw protestowaniu).
To narzekanie, że teraz spoleczenstwo jest glupie, a
intelektualiści sami ponizaja sie praca (zamiast robic to co
lubia)! I to ze niby dzieje się tylko w naszych czasach! Reymont
pracowal na stacji kolejowej jako druznik, co nie przeszkodzilo
mu zostac noblista. A autor CKOD gra/spiewa w zespole muzycznym,
jest artysta (!), ale... e tam, marudzi, nie moze sie realizowac.

Bo - to straszny truizm - nie kazdy moze robic to, co lubi
najbardziej. Sztuka jest jednak po robocie oddac sie swojej
pasji. Jesli ktos z tego rezyguje, tzn. ze albo pasja jest nie-
ta, albo robota stała się pasją...
A intelektualisci, ktorzy za prace uznaja wypisywanie wlasnych
przemyslen, zawsze odbijali sie od faktu, ze innych to zupelnie,
ale zupelnie nic nie obchodzi.

Reszta tekstu, o konsumpcjonizmie, oglupianiu sie, braku
mainstreamu, braku ideowosci to jakis kosmiczny belkot.
Probemem naszych czasow nie jest brak idei i... pracowanie "w
niegodnym miejscu", lecz kult przemocy, lamania prawa,
cwaniactwa.

[Gość: XXX]

Gość portalu: kamil napisał(a):

> Zawze kiedy słysze, czytam artykuły na ten temat, nie wiem co
> powiedziec... Czy to wyraz NAIWNEGO IDEALIZMU, czy SKRAJNEGO
> NIEPRZYSTOSOWANIA? Autor przytacza kilka przykładów kolegów,
> którzy albo "zaprzedali swoją duszę reklami", albo musieli
> zdradzic marzenia i ideały. Tyle, że co z tego?! Ja moge
> przytoczyć kilku innych, którym się udało. Nawet na takim "nie-
> marketingowym" polu, jakim jest filozofia. Tyle, że co wniesie
> to do dyskusji? NIC. Nigdy nie było tak, że wszyscy robią, co
> chcą. A umiejętnośc dojścia do tego, to chyba miara sukcesu.
>
> U autora nie ma ani troche refleksji o sobie, swoich
> działaniach, planach, zwłaszcza w kontekście tego, co wartoby
w
> nich zmienić. Czy jeszcze wkraczając jako w dorosłe życie nie
> pokusił sie o zaplanoanie sobie pewnych rzeczy w życiu????
Samo
> skończenie studiów to nic wielkiego. Nie planował jak będzie
> wyglądało jego życie później, albo co chce robić i jak do tego
> dojść, jeśli nie w ten, to w inny lepszy sposób?!
>
> Co więcej, strasznie irytująca jest ta pretensja, że świat
kręci
> się wokół sprzedaży (którą napędza oczywiście reklama). Nie
> bardzo rozumiem te zarzuty. Jest to prawdą i truizmem będzie
> jesli powiem, że od niepamiętnych czasów tak było i będzie.
> Świat jest jednak na tyle pluralistyczny, że z pewnościa można
w
> nim znależć coś dla siebie. Łatwiej jest jednak pomarudzić, że
> otoczenie jest bee, a schlebia sie tylko najniższym gustom. I
> najlepej (zapewne?) by bylo, gdyby wszystkich zmienic, na
jedną
> wysublimowaną, "wysoką" modłę. Co by w wolnych chwilach czytli
> Hegla, a Fromma znali na pamięć (ku przestrodze rozbuchanego
> konsumpcjonizmu).
>
> Jak dla mnie, przdałoby sie tu więcej realizmu, rozmyślnego
> działania, elastyczności, umiejętności znalezienia się w
> wielowymiarowośi, w któej żyjemy. To że dominuje "komunikaja
> marketingowa" nie musi znaczyć, że nic nie mozna juz dla
siebie
> innego znalezc. Warto natomiast umiec przystosować sie do
tego,
> jakie są (niepowstrzymane) tendencje, by7c może znależć jakiś
> kompromis i móc przy tym działac...


No to fantastycznie ! Gratuluję wspaniałego samopoczucia w tych
czasach !
ciekawa jestem jak Ty to robisz?
Dla mnie jest to co nieco wrustrujące, próbować lawirować
między tym co muszę (a muszę!) a tym co chciałabym i wciąż
mysleć o tym, by pewnego dnia nie obudzić się z ręką w nocniku...

nic

[rauser]

Chłopcy, nie rozczulajcie się tak nad sobą.

[Gość: andrzej]

... i wcale nie uważam się za stracone pokolenie. Też miałem
swoje ideały, brzydziłem się pieniądza, zdarzało mi się skrobnąć
jakiś wierszyk itp. Życie szybko to zweryfikowało. Trudno, takie
czasy. To nie one przystosują się do mnie, tylko ja muszę do
nich. Może gdybym studiował filozofię, też nie mógłbym się z tym
pogodzić ale od początku interesowały mnie raczej języki i
marketing, choć nie pracuję w agencji reklamowej.
Autor moim zdaniem odreagowuje swoje frustracje związane z
brakiem pracy. Tylko po cholerę przekładać to na całe pokolenie?
Są ludzie w wieku 27 lat, którzy dają sobie radę w życiu i
bynajmniej nie są to jacyś konsumpcjoniści, uczestnicy wyścigów
szczurów, choć między nimi naturalnie znajdują się i tacy.
Dotyczy to każdego pokolenia. Nic tu się nie zmienia od lat i
ktoś, kto próbuje odkrywać Amerykę w tej dziedzinie, albo żyje
na inym świecie albo oszukuje sam siebie.
Jestem jeszcze ciekaw, o jakim "spektakularnym zaistnieniu" nas
20-latków myślał autor. Ale tego niestety się nie dowiedziałem.
A może wtedy miałbym lepszy obraz tego, o co mu chodziło.
Pozdrawiam wszystkich straconych.

[Gość: ewa]

Gość portalu: andrzej napisał(a):

> Też miałem
> swoje ideały, brzydziłem się pieniądza, zdarzało mi się skrobnąć
> jakiś wierszyk itp. Życie szybko to zweryfikowało. Trudno, takie
> czasy. To nie one przystosują się do mnie, tylko ja muszę do
> nich.

ja osobiscie chciealabym dopasowac swoje zycie do swojego charakteru, a nie do
czasow w jakich zyje

[Gość: embie]

generacja NIC chyba dlatego ze juz nic nie kreci, nie wzrusza, nie ma idealow, nie ma swietosci, nie ma
autorytetow. Z dnia na dzien, troche poklnac, upic sie, nacpac, poharkac pod blokiem, cos skubnac,
dlubnac, pojsc spac i "zaliczyc" kolejny dzien. Takie NIC po prostu. Jako ze mam 28 lat i troche wyborow i
przykrych doswiadczen zyciowych juz za mna, tez po trosze czuje sie NIC. Nie stoje pod blokiem, nie pluje
a pracuje i glowkuje. Troche sie zarobilo, troche stracilo i wiele doswiadczylo. Teraz staram sie bardziej
kierowac swoje zycie aby BYC a nie MIEC, bo to drugie to puste, plytkie i szybko przemijajace NIC.
Nie jest moim celem harowanie tylko po to by miec cos wiekszego i 5 razy drozszego niz kochany Civic -
nie rozumiem jaki sens ma kupowanie jakies Maximy czy BMW 5 za 150000 zł. Takie samochody na
nikim juz wrazenia nie robia, siadam za kolkiem i co? Lipa - troche szybsze, troche ciezsze, duzo wiecej
pali, po tygodniu czlowiek zaczyna sie zastanawiac jak mogl gonic za takim bzdetem. Domek pod
miastem? a po chuj? wole podrozowac, jezdzic na narty, miec male a mile mieszkanko albo 2 w roznych
krajach za cene polowy rzekomej oazy szczescia jaka jest willa. To co kiedys wydawalo mi sie idealem
szczescia i celem gonitwy jest malutkie, przyziemne i glupie. A mam dopiero 28 lat - nie mowie ze to
mam ale posmakowalem wiekszych domow, drozszych samochodow.....to zapychacze dla snobow, mnie
to w kazdym razie nie uszczesliwia. Dlatego czuje NIC. to nic jest materialne dlatego kieruje sie na byc,
bo to jedyna droga do prawdziwego szczescia. Jeden z moich znajomych kupil wymarzonego, uzywanego
okularnika - przeszlo po miesiacu, mowi: "wiesz wsiadam do srodka gdzie w ogole nie pamietam ze to
wymarzony okularnik, wciskam gaz i jade..po prostu jade, tocze sie z miejsca na miejsce. Miekko moze
jest, mocy tez troche ale poczciwe skorpio nie bylo wcale gorsze. I wyjebalem na to wszystko 40.000 zł, po
co?!?!?!?!"

[Gość: konradm]

też mam 21 lat, studiuję kierunek z tych bardziej kasiastych i z
kolegami na roku świetnie się dogaduję, z tym, że wyłącznie o
samochodach, praktykach zawodowych i najnowszych modelach
telefonów. Świetnie się dogaduję do momentu, kiedy przyjdzie mi
wyrazić jakąkolwiek myśl, cokolwiek co wykracza poza bezpieczną
wymianę faktów. Wtedy rozmowa zaskakująco szybko się kończy, bo
nie jest dobrze zdradzać taktyki przed przyszłym konkurentem. Za
trzy lata, kiedy przestaniemy spotykac się na korytarzu i zabawa
zacznie się na całego, na swój widok zamiast wymuszonych powitań
będziemy wydawać wściekłe pomruki. Tu nie rzecz nawet w
intelektualizmie i duchowości, jak pisze Kuba. Tu chodzi o
prosty instynkt społeczny, o zwyczajną potrzebę kontaktu z
przedstawicielem własnego gatunku. Wybaczcie, ale nie mam
zamiaru robić z siebie maszyny dla rozwiązania problemu
bezrobocia wśród młodzieży i gównianej beemki z przyciemnianymi
szybami.

[Gość: 123]

Gość portalu: embie napisał(a):

> generacja NIC chyba dlatego ze juz nic nie kreci, nie wzrusza,
nie ma idealow,
> nie ma swietosci, nie ma
> autorytetow. Z dnia na dzien, troche poklnac, upic sie, nacpac,
poharkac pod bl
> okiem, cos skubnac,
> dlubnac, pojsc spac i "zaliczyc" kolejny dzien. Takie NIC po
prostu. Jako ze ma
> m 28 lat i troche wyborow i
> przykrych doswiadczen zyciowych juz za mna, tez po trosze czuje
sie NIC. Nie st
> oje pod blokiem, nie pluje
> a pracuje i glowkuje. Troche sie zarobilo, troche stracilo i
wiele doswiadczylo
> . Teraz staram sie bardziej
> kierowac swoje zycie aby BYC a nie MIEC, bo to drugie to puste,
plytkie i szybk
> o przemijajace NIC.
> Nie jest moim celem harowanie tylko po to by miec cos wiekszego
i 5 razy drozsz
> ego niz kochany Civic -
> nie rozumiem jaki sens ma kupowanie jakies Maximy czy BMW 5 za
150000 zł. Takie
> samochody na
> nikim juz wrazenia nie robia, siadam za kolkiem i co? Lipa -
troche szybsze, tr
> oche ciezsze, duzo wiecej
> pali, po tygodniu czlowiek zaczyna sie zastanawiac jak mogl
gonic za takim bzde
> tem. Domek pod
> miastem? a po chuj? wole podrozowac, jezdzic na narty, miec
male a mile mieszka
> nko albo 2 w roznych
> krajach za cene polowy rzekomej oazy szczescia jaka jest willa.
To co kiedys wy
> dawalo mi sie idealem
> szczescia i celem gonitwy jest malutkie, przyziemne i glupie. A
mam dopiero 28
> lat - nie mowie ze to
> mam ale posmakowalem wiekszych domow, drozszych
samochodow.....to zapychacze dl
> a snobow, mnie
> to w kazdym razie nie uszczesliwia. Dlatego czuje NIC. to nic
jest materialne d
> latego kieruje sie na byc,
> bo to jedyna droga do prawdziwego szczescia. Jeden z moich
znajomych kupil wyma
> rzonego, uzywanego
> okularnika - przeszlo po miesiacu, mowi: "wiesz wsiadam do
srodka gdzie w ogole
> nie pamietam ze to
> wymarzony okularnik, wciskam gaz i jade..po prostu jade, tocze
sie z miejsca na
> miejsce. Miekko moze
> jest, mocy tez troche ale poczciwe skorpio nie bylo wcale
gorsze. I wyjebalem n
> a to wszystko 40.000 zł, po
> co?!?!?!?!"

Stary! Proponuję następnym razem zamieszczac swoje komentarze na
jakimś forum motoryzacyjnym

[Gość: embie]

generacja NIC chyba dlatego ze juz nic nie kreci, nie wzrusza, nie ma idealow, nie ma swietosci, nie ma
autorytetow. Z dnia na dzien, troche poklnac, upic sie, nacpac, poharkac pod blokiem, cos skubnac,
dlubnac, pojsc spac i "zaliczyc" kolejny dzien. Takie NIC po prostu. Jako ze mam 28 lat i troche wyborow i
przykrych doswiadczen zyciowych juz za mna, tez po trosze czuje sie NIC. Nie stoje pod blokiem, nie pluje
a pracuje i glowkuje. Troche sie zarobilo, troche stracilo i wiele doswiadczylo. Teraz staram sie bardziej
kierowac swoje zycie aby BYC a nie MIEC, bo to drugie to puste, plytkie i szybko przemijajace NIC.
Nie jest moim celem harowanie tylko po to by miec cos wiekszego i 5 razy drozszego niz kochany Civic -
nie rozumiem jaki sens ma kupowanie jakies Maximy czy BMW 5 za 150000 zł. Takie samochody na
nikim juz wrazenia nie robia, siadam za kolkiem i co? Lipa - troche szybsze, troche ciezsze, duzo wiecej
pali, po tygodniu czlowiek zaczyna sie zastanawiac jak mogl gonic za takim bzdetem. Domek pod
miastem? a po chuj? wole podrozowac, jezdzic na narty, miec male a mile mieszkanko albo 2 w roznych
krajach za cene polowy rzekomej oazy szczescia jaka jest willa. To co kiedys wydawalo mi sie idealem
szczescia i celem gonitwy jest malutkie, przyziemne i glupie. A mam dopiero 28 lat - nie mowie ze to
mam ale posmakowalem wiekszych domow, drozszych samochodow.....to zapychacze dla snobow,
mnie
to w kazdym razie nie uszczesliwia. Dlatego czuje NIC. to nic jest materialne dlatego kieruje sie na byc,
bo to jedyna droga do prawdziwego szczescia. Jeden z moich znajomych kupil wymarzonego, uzywanego
okularnika - przeszlo po miesiacu, mowi: "wiesz wsiadam do srodka gdzie w ogole nie pamietam ze to
wymarzony okularnik, wciskam gaz i jade..po prostu jade, tocze sie z miejsca na miejsce. Miekko moze
jest, mocy tez troche ale poczciwe skorpio nie bylo wcale gorsze. I wyjebalem na to wszystko 40.000 zł,
po
co?!?!?!?!"

Nic to...

[Gość: xxx]

Dwie uwagi:
1. tez mi się nie podoba, że w walce "ducha z materią" częściej
bierze górę ta ostatnia, niemniej jednak Polsce nie powinna
zaszkodzić popularność etosu "byznesmena" - za dużo u nas
postkomunistycznego bałaganu, krętactwa, niechlujstwa. Kiedyś tę
lekcje pobierali Polacy za zachodnią granicą, dziś tutejszy
(zagraniczny i rodzimy) biznes uczy nas ekfektywności i
porządku - tego nigdy za wiele...
2. po drugie - o jakiej generacji 20-latków mówi autor? Mam 28,
pamiętam stan wojenny, kartki, puste sklepy itp. rzeczy. A ktoś
kto ma np. 22 lata i w 81 roku biegał z pieluchą w kroku, a
transformację z 89 oglądał z perspektywy podstawówki, traktuje
zastany przez siebie czas dobrobytu jako normalny. Gdzie tu mowa
o wspólnym przeżyciu pokoleniowym?

frustracja:)

[Gość: druid]

no tak...bezrobocie powoduje frustracje...a frustracja moze
znalezc ujsce w takim oto tekscie...

obrazanie sie na rzeczywistosc to troszke dziecinne podejscie do
zycia. Albo nalezy zmieniac swiat w ktorzym sie zyje, albo
nalezy go zaakceptowac - marudzenie do nieczego nie prowadzi.
"A little less conversation, a little more action" - jak to leci
w ostatnio odgrzanym kawalku Elvisa:-))

Ale jak zaistniec

[Gość: marrgo]

Wszystko święta prawda, ale jak przełamać ten marazm, jak
zaistnieć. Czuję jak przepuszczam życie przez palce, dzień mija
jak sekunda, a marzenia pozostają tylko w świecie marzeń - brak
czasu, brak czasu ... bo rodzina, bo dziecko, bo praca, bo
codzienne dojazdy z Łodzi do Warszawy, bo...
Miotam się wewnętrznie, identycznie jak Marek Marek z "Dom
dzienny, dom nocny" Tokarczuk - czuje w środku ptaszysko, które
bije skrzydłami i nie może się wydostać. Zabija to moją duszę.
Zaczęłam dużo czytać i coraz bardziej pogłębia się we mnie myśl,
że tyle bym chciała zmienić, a nic nie mogę zrobić, nie wiem jak.

NIE PRACOWAC!

[Gość: [e-mail]]

podpisuje sie obiema rekami...co wiecej wydaje mi sie(niestety),
ze zmiany nikomu(czyt:wiekszosci i decydentom)do niczego nie sa
potrzebne(nie tylko w pl, ale w ogole, w swiecie)poki tyle
wplywowych osob i panstw(na czele z wielkim szeryfem, ktory nie
ma juz nic wspolnego z filadelfia a raczej teksasem:)zyje sobie
wygodnie z wojen wojenek i ekonomicznego kolonializowania swiata
nie mamy co liczyc na spektakularne zmiany...i jeszcze o
demokracji- bardzo mi sie spodobal tekst (uwaga-mussoliniego) o
rzeczonej- twierdzil on,ze demokracja tak naprawde jest
zakamuflowana forma oligarchii gdzie wiekszosc dostaje prawo
glosu i zludne za jego posrednictwem poczucie, ze oto moze
wplywac na losy kraju, swiata itp...jak mawiaja
anarchisci "gdyby wybory cos zmienialy juz dawno bylyby
zakazane" he he...a milton friedmann neoliberal napisal
dyktature Status Quo (to dla tych ktorzy nie lubia anarchii i
musola:) i mozna by tak mnozyc choc specjalnie nic z tego nie
wynika... z tekstem pana wandachwicza zgadzam sie w 100% i dodam
od siebie tylko tyle, ze bardzo bardzo mi smutno(najsmutniej
miedzy 2 a 4 rano:) kiedy na to wszystko patrze, ale widocznie
jestem 23 letnim aspolecznym i za malo elastycznym niepoprawnym
idealista...pieniadz gorszy wypiera pieniadz lepszy i to prawo
(jak pieniadz:) jest baaardzo uniwersalne - swiat ktory mierzy
wszystko kryterium skutecznosci dlugo nie pociagnie wiec moze
czas zaczac szanowac filozofow, zawsze mi sie wydawalo, ze
czlowiek stworzony zostal do wyzszych celow niz taniej i
szybciej produkowac coraz wieksze sterty badziewia...a
zapytajcie archeologow co po nas zostaje - zawsze smieci i
niewiele wiecej:) itp itd pozdrawiam
wszystkich "nieelastycznych" a elastyczni sie jeszcze zdziwia bo
calego swiata w mc donalda nie zamienia...czasem mi wstyd ,ze
jestem bialy a czasem sie z tego powodu boje bo za wieku
faszyzmu bialego czlowieka byc moze zaplace rowniez ja
aspoleczny i nieprzystosowany postmodernistyczny idealista.NIE
PRACUJCIE TO SYSTEM SAM UPADNIE:)

[Gość: Marek]

Idealizm jest zawszwe dosc daleko od realizmu.Wolnosc jst
wspaniala gdy mozna z niej korzystac.Czesto idea jest piekna ale
zycie ja gasi swoja zwyczajnoscia.Wyidealizowany obraz zycia
zachodniego w naszym kraju dal nam ped do pragnien i chec zmiany
ale nie przygotowal nas na spotkanie z rzeczywistoscia takich
zmian.Z tad frustracje i rozczarowanie. Musimy znalezc nowe
wartosci albo pozostaje nastepna rewolucja.

Wkurza mnie takie biadolenie

[Gość: maciek1976]

Zgadzam sie z wieloma punktami powyzszej wypowiedzi, ale
uwazam, ze wiekszosc tego co nasz kolega napisal jest po prostu
biadoleniem malo kreatywnego i dosyc leniwego mlodego
czlowieka. Jest tyle rzeczy do zrobienia, tyle spolecznych
nawykow do zmienienia i ludzkich potrzeb do zaspokojenia, ze
pracy by sie znalazlo dla wszystkich bezrobotnych w Polsce i
paru setek bezrobotnych z Niemiec. Problem jest taki, ze ludzie
w Polsce bardziej sie koncentruja na tym jak ogromne jest
bezrobocie, wysokie koszty pracy, bieda, itd, a nie chce im sie
pomyslec nad rozwiazaniami dla tych problemow i podjecia
dzialan. Malych dzialan w lokalnych spolecznosciach bez duzych
nakladow. Jezeli jest sie bezrobotnym i sie nie pracuje, to
dlaczego nie zrobic czegos za darmo, wykazac sie zdolnosciami
organizacyjnymi, negocjacyjnymi, komunikacyjnymi, itd. Przyszli
pracodawcy to na pewno docenia jako inicjatywe i wartosciowe
doswiadczenie. Trzeba przestac ogladac sie na innych i na
instytycje, zeby znalazly Wam prace i za nia zaplacily. Nikt
Kubie i nam podobnym nie broni realizowac swoich marzen, tylko
trzeba robic to co sie robi jak najlepiej, dazyc do mistrzostwa
i aktywnie szukac klientow na to, nawet dla jak najbardziej
niszowych filozowicznych rozwazan czy sztuki.

[Gość: Atado]

Jebać pracę!!!!!

[Gość: [e-mail]]

Gość portalu: Atado napisał(a):

> Jebać pracę!!!!!
DOKLADNIE

[Gość: rocznik 1961]

Rcaja. Dobrze to ujales.

[dzokejka]

Gość portalu: maciek1976 napisał(a):

>Jezeli jest sie bezrobotnym i sie nie pracuje, to
> dlaczego nie zrobic czegos za darmo, wykazac sie zdolnosciami
> organizacyjnymi, negocjacyjnymi, komunikacyjnymi, itd. Przyszli
> pracodawcy to na pewno docenia jako inicjatywe i wartosciowe
> doswiadczenie.

jasne że można za darmo, ale jeść chyba trzeba i gdzieś mieszkać?

[Gość: zgred]

No i chłopie zaistniałeś! Tekst jest żenująco płaczliwy. Powiem
nawet, ze nie przystoi mężczyźnie tak się zasmarkiwać.
Podpisuję się obiema rękami pod komentarzem waw.
Poza tym artykuł on miejscami nieszczerze, np. nabijajac się z
kolegi, że jego stanowisko nazywa się jakoś po angilesku. A
nazwa twojego zespołu, to niby po jakiemu?

[Gość: DylanDog]

Ma kolega pseudo odpowiednie do tonu komentarza.Jednostkowa
nazwa grupy to chyba jednak co innego niż zaśmiecanie języka
żałosnymi anglicyzmami.Poza tym autor stosuje autoironię.Sam
należy do pokolenia o którym pisze.

[Gość: jackmal]

Narzekanie autora na upadek i niskie gusta pospolstwa rozsmieszylo
mnie do lez. Niby teskni on za dzielami ambitnymi i wysoka kultura, a
momo skonczonych studiow filozoficznych, nie ma wyraznie pojecia, ze
ow niby wspolczesny problem, ciagnie sie za ludzkoscia od co najmniej
2-3 tysiecy lat. Co nie przeszkadzalo ludziom wybitnym i ambitnym,
tworzyc rzeczy wielkie i pozyteczne.

[Gość: GUPIRAJTER]

Napadacie na człowieka a on sobie jakoś radzi.Zmontował kapelę i
działa.Tylko mu trochę smutno że wszędzie chłam aż cuchnie.Brak
potrzeb brak wyobraźni.Kreatywny /paskudne słowo coś z kretyna?i
uryny?/to znaczy facet od proszków i podpasek.Dzieci śpiewają
piosenki reklamowe.Przeciętny Polak czyta ułamek książki rocznie.
Filmy robi się dla 13-latków.No można się załamać.

[Gość: wilkakora]

belkot pseudofilozoficzny, ot co.

[Gość: [e-mail]]

Gość portalu: GUPIRAJTER napisał(a):

> Napadacie na człowieka a on sobie jakoś radzi.Zmontował kapelę
i
> działa.Tylko mu trochę smutno że wszędzie chłam aż
cuchnie.Brak
> potrzeb brak wyobraźni.Kreatywny /paskudne słowo coś z kretyna?
i
> uryny?/to znaczy facet od proszków i podpasek.Dzieci śpiewają
> piosenki reklamowe.Przeciętny Polak czyta ułamek książki
rocznie.
> Filmy robi się dla 13-latków.No można się załamać.

chlam az rzygac sie chce...ale "kiedys przyplynie statek"

[Gość: Ja]

A co autor artykulu chcialby robic? Jakie sa jego marzenia?
I dlaczego ich nie realizuje? Czy jego koledzy, ktorzy znalezli
prace, nie znosza tego co robia? To po co ja brali? Dlaczego
jej nie zmienia?
Ubolewanie nad tym, ze w zyciu, w przeciwienstwie do
studiow filozoficznych, malo jest okazji do intelektualnej
dyskusji i nad tym, ze polityczna wolnosc po 1989 roku to
zniewolenie prawami rynku, to tak naprawde ubolewanie nad
utracona prawdziwa wolnoscia studenta, ktorego jedynym
obowiazkiem jest uczyc sie. Kiedy zamieni sie cztery miesiace
studenckich wakacji na kilka tygodniu urlopu w pracy,
studenckie wiazanie konca z koncem na koniecznosc samodzielnego
utrzymania siebie, a czasem i rodziny, kilka godzin wykladow i
zajec na co najmniej osiem godzin codziennie w pracy

[Gość: Wiesia]

Naleze do pokolenia trzydziestolatkow. Wprawdzie nie mieszkam w
Polsce od kilkunastu lat, ale z zainteresowaniem obserwuje to,
co sie dzieje w kraju. Nie napelnia mnie to entuzjazmem.
Zamieszczone tutaj wypowiedzi dotyczace powyzszego artykulu
swiadcza o poziomie, jaki reprezentuje znaczna czesc polskiego
spoleczenstwa. Przykre, ale prawdziwe. Czasami zagladam na forum
gazety. Tematy, jakie poruszane sa na nim, przyprawiaja mnie o
bol glowy. Zyczylabym sobie wiecej takich artykulow. Zazdroszcze
wrecz autorowi jego elokwencji. Pozdrawiam. Wiesia

[ozpol]

Jakze pieknie i duzo i dlugo napisane ale jak bez sensu, bez zupelnego
zrozumienia tego co sie dzieje za okne.
27 lat to dopiero start - prawdziwy start w zycie dorosle i jak przykro czytac
ze ktos nie wiec co ze soba zrobic. Zycie polege teraz na szybkosci
dostosowania sie do sytuacji ale takze nie zupelnieniu zaprzedaniu
sie "mamonie" a jesli tak to co.Kazde postawy sa dobre - jesli odpowiadaja
danej osobie.
Podejrzewam ze autor jako filozof nie wiedzial ze codziennosc zycia jest inna
do tej co on sobie wydumal i czuje sie oszukany. Nie wiele jest zawodow ktore
moga nam zabezpieczyc bezpieczenstwo pracy i zajecia na cale zycie i dlatego
nalezy byc gotowym do wszystkiego. A strona intelektualna to tylko kwestia
balansu zycia osobistego. Jesli takie jest pokolenia mlodych wg Kuby to nie
wygalda to dobrze ale ja sadze ze to on jest wyjatek.

[Gość: DylanDog]

Ja też sobie podobnie wydumałem co on. Czy to tak durzo chcieć
się sprawdzać w swoim zawodzie jeśli jest się humanistą.Czy
oglądajac Leppera w Sejmie nie wydaje Ci się że inteligencja się
jednak przydaje jako klasa. Studiowałem za granicą i widziałem
jak tam wyglada wybór drogi życiowej. My mozemy tylko wybierac
miedzy firmami, bo służbę publiczna opanowały partie a Uniwerki
to bagna.Mam zupełnie przyziemny zawód, ale uwazam, ze jeśli
autor jest tylko wyjątkiem a reszta myśli na Twój sposób, to nic
nas nie uratuje.Będziemy przeciętni pod kazdym względem.

tez sobie podobnie wydumalem:)

[Gość: rozczarowany]

ale w pl najwazniejsze to "sie nie wychylac":) i po cichutku
pakowac walizki:)

[Gość: dziubek]

Gość portalu: DylanDog napisał(a):

> Ja też sobie podobnie wydumałem co on. Czy to tak durzo chcieć
> się sprawdzać w swoim zawodzie jeśli jest się humanistą.Czy
...a moze chumanistom?

Errare chumanum est!

[Gość: Joanna]

Niestety (albo właśnie stety), kuba nie jest wyjątkiem. ja też
należę do "nieprzystosowanych" i jest to raczej kwestia myślenia
niż niezaradności życiowej. Też mam 27 lat, też skończyłam
filozofię i też mi się nie podoba świat w którym żyję. przeraża
mnie ignorancja i zwyczajna bezmyślność, z którymi spotykam się
wszędzie dookoła. Kiedy słucham ludzi (szczególnie młodych,
nastoletnich) czuję się zażenowana i z niepokojem myślę o
przyszłości mojej i mojego dziecka. W jaką stronę zmierzamy? Czy
nasz świat ograniczy sie do kupowania, grzebania w internecie i
wysyłania sms-ów? Do opowiadania dowcipów o blondynkach przy
piwku w jednym z modnych pubów?
Dzisiejsza rzeczywistość (i rynek pracy) oczekuje od nas tylko
takiego myślenia, które ewentualnie służy maksymalizacji
efektywności (czytaj:produkować więcej, sprzedawać więcej
i.t.d.). Kto dziś ceni myślenie wykraczające poza "kreatywność"?
Ponieważ filozof też musi coś jeść, podejmuje pracę jakąkolwiek
i tłumaczy sobie, że musi to robić i że kiedyś będzie lepiej, ze
będzie robił coś bartzdiej twórczego, coś co pozwoli mu patrzeć
na siebie w lustrze bez obrzydzenia. Można...Ale nie na długo.
Kiedy zajmujemy się sprzedawaniem polis, zachwalaniem proszków,
czy namawianiem do zakupu miejsca reklamowego w czasopiśmie,
zazwyczaj nie mamy już czasu na myślenie, na czytanie. To rodzi
frustację, nawet jeśli ta praca przynosi pieniądze czy tzw.
sukcesy.
A najgorsze jest to, że nie widzę drogi wyjścia z tej sytuacji.
jeśli próbuję się przystosować, po pewnym czasie "rzygać" mi się
chce, bo jak długo można oszukiwac siebie. A co innego moge
zrobić? Powiesić się z rozpaczy? Napisać łzawą powieść i szukać
wydawcy moich żali?
Jesteśmy dziwnym pokoleniem. Ci przed nami, dzisiejsi
tzrydziestoparolatkowie, to dzieci sukcesu. Im się udało,
trafili na świetny moment i wyznaczyli pewien trend: sukces jak
najszybciej i za każdą cenę. Dla nas niewiele już miejsca na
rynku po pierwsze (bo oni go jeszcze nie zamierzają opuszczać),
a po drugie, czujemy ogromną presję (on w moim wieku miał dom,
samochód i zasiadał w radzie nadzorczej). Ci po nas, są już
dziećmi naszych czasów. Kończyli szkoły w rzeczywistości
kapitalistycznej. naturalne było dla nich kierowanie się w
życiu "przydatnością" na rynku pracy. Mamy więc młodzież dobrze
wykształconą, znającą języki i wiedzącą czego chce. I może tak
naprawdę to jest to najbardziej przerażające pokolenie?
Wierzę jednak w "rozsądek" i w to, że pokolenie sukcesu (ci po
30-ce) swoje dzieci (jak już zdecyduje się je mieć) będzie
wychowywać na ludzi wrażliwych i mądrych, niekoniecznie
przedszkolnych geniuszy. Może to oni "zmienią świat"?

[Gość: [e-mail]]

Gość portalu: Wiesia napisał(a):

> Naleze do pokolenia trzydziestolatkow. Wprawdzie nie mieszkam
w
> Polsce od kilkunastu lat, ale z zainteresowaniem obserwuje to,
> co sie dzieje w kraju. Nie napelnia mnie to entuzjazmem.
> Zamieszczone tutaj wypowiedzi dotyczace powyzszego artykulu
> swiadcza o poziomie, jaki reprezentuje znaczna czesc polskiego
> spoleczenstwa. Przykre, ale prawdziwe. Czasami zagladam na
forum
> gazety. Tematy, jakie poruszane sa na nim, przyprawiaja mnie o
> bol glowy. Zyczylabym sobie wiecej takich artykulow.
Zazdroszcze
> wrecz autorowi jego elokwencji. Pozdrawiam. Wiesia
pozdrawiam i coz nie ma co ubolewac nad poziomem
debat "intelektualnych" naszych rodakow bo wiekszosc myslacych
ludzi z tego kraju wyjezdza:) i tak jest od 300 lat:) he he

panujący ustrój dostaje zadyszki...

[Gość: antifa]

jest nadzieja, że w przeciwieństwie do apologetów neoliberalnego
kapitalizmu z pokolenia trzydziestolatków tym, którzy dziś
kończą studia, rzeczywistość otworzy oczy. całe to bagno,
którego dziś doświadczają absolwenci uniwersytetów - bezrobotni,
pracyjący jako magazynierzy czy sprzedawcy w hipermarketach -
jest wpisane w logikę tego systemu. świat może wyglądać inaczej,
świat może nie być na sprzedaż, ludzie mogą żyć ludzkim życiem,
a nie być towarami na rynku. tyle, że do tego potrzeba, żeby ci
wszyscy, dla których polska 2002 = brak perspektyw, umieli się
zorganizować i razem walczyć o zmiany. inaczej wszyscy zmienimy
się w permanentnie zagrożonych bezrobociem, bezmyślnych
pożeraczy przeterminowanego żarcia z supermarketów i tępych
handlowców, których treścią życia jest wielkość sprzedaży
produktów ich korporacji w powiecie kiszka dolna.

ale patrząc optymistycznie: w 1989 na własne oczy widzieliśmy,
jak jeden, pozornie potężny system, padł obalony przez
społeczeństwo. pomimo świetnego samopoczucia zwolenników
panującego nam ustroju, ten system też - prędzej czy później -
da się obalić i zbudować w końcu naprawdę demokratyczne,
sprawiedliwe i ludzkie społeczeństwo.

[Gość: mars]

trzeba naprawde nie miec pojecia o historii i ekonomii, zeby takie cos napisac

[Gość: boctok@o2pl]

Gość portalu: mars napisał(a):

> trzeba naprawde nie miec pojecia o historii i ekonomii, zeby
takie cos napisac
eee nie jest tak zle, trzeba nie miec pojecia o historii i
ekonomii zeby TAKIE cos napisac. historie mozna zmieniac a
ekonomsci z tego co czytalem nie zajmuja sie niczym ponad
tworzenie kolejnych "modeli" i tlumaczeniem dlaczego poprzednie
sie nie sprawdzily w dzialaniu...coz czlowiek taka niewdzieczna
materia, ze nie chce zamienic sie w cyferke:)

miedzynarodowka ludzi myslacych:)

[Gość: [e-mail]]

slonko jak to przeczytasz to wyslij mi maila(tez mi sie wydaje
ze ludzie ktorzy uwazaja , ze swiat nie jest na sprzedaz powinni
sie organizowac, ale poza waskim gronem przyjaciol jakos malo
ich spotykam) wiec jakby co- bedzie nas wiecej!!!:) akzdy
skonczyl przeciez albo skonczy jakies studia cos wie umie chce
a "pod prad" w grupie razniej...nasze(?) pokolenie moim zdaniem
wcale nie jest leniwe czy zle przygotowane, mam wrazenie, ze to
jest raczej cos w stylu milczacego protestu...a moze czas
przestac milczec- mloda inteligencja ktora nie zamierza
handlowac proszkami chipsami itp to juz przeciez jakis zaczyn
opiniotworczego srodowiska...nie ma powielaczy ale przeciez
dzieki wspanialym inzynierom mamy xero, komputery i krytyczny
poglad na rzeczywistosc...nonkonformistow pojedynczych uznaje
sie za wariatow albo w najlepszym razie idealistow, ale
nonkonformisci zorganizowani? moze ktos by posluchalal? czekam
na maile i jeszcze raz pozdrawiam nieelastycznych:)

[bntmcp]

Gość portalu: [e-mail] napisał(a):

> slonko jak to przeczytasz to wyslij mi maila(tez mi sie wydaje
> ze ludzie ktorzy uwazaja , ze swiat nie jest na sprzedaz
powinni
> sie organizowac, ale poza waskim gronem przyjaciol jakos malo
> ich spotykam) wiec jakby co- bedzie nas wiecej!!!:) akzdy
> skonczyl przeciez albo skonczy jakies studia cos wie umie chce
> a "pod prad" w grupie razniej...nasze(?) pokolenie moim
zdaniem
> wcale nie jest leniwe czy zle przygotowane, mam wrazenie, ze
to
> jest raczej cos w stylu milczacego protestu...a moze czas
> przestac milczec- mloda inteligencja ktora nie zamierza
> handlowac proszkami chipsami itp to juz przeciez jakis zaczyn
> opiniotworczego srodowiska...nie ma powielaczy ale przeciez
> dzieki wspanialym inzynierom mamy xero, komputery i krytyczny
> poglad na rzeczywistosc...nonkonformistow pojedynczych uznaje
> sie za wariatow albo w najlepszym razie idealistow, ale
> nonkonformisci zorganizowani? moze ktos by posluchalal? czekam
> na maile i jeszcze raz pozdrawiam nieelastycznych:)

O! Mamy osobę określająca się jako mysląca. Świetnie! Może w
końcu tu otrzymam odpowiedź...

O.K. Czego w takim razie chcecie? Tak konkretnie.
Bo samo kontestowanie bez zadnego konstruktywnego programu nie
pasuje chyba do międzynarodówki myslących.

[Gość: Wiesia]

Osobiscie nie odebralam artykulu jako typowego polskiego
ubolewania nad rzeczywistoscia, nad niespelnionymi marzeniami.
Nie sadze tez, aby autor nie rozumial "tego co sie dzieje za
oknem". Wrecz przeciwnie. W zyciu zawsze trzeba dostosowywac sie
do sytuacji i kazdy robi to na swoj sposob. W dzisiejszej Polsce
liczy sie przede wszystkim przebojowosc ... rozumiana w
negatywnym tego slowa znaczeniu. Sam fakt jak ten artykul zostal
odebrany przez niektorych czytelnikow swiadczy o
pewnej "powierzchownosci". Nie ma tutaj miejsca na odrobine
zadumy nad istota zycia, nie ma zrozumienia dla filozoficznego
spojrzenia na swiat. Liczy sie tylko spryt, chamstwo itp.

[Gość: luk]

No future, taka jest prawda. Za oknem syf, w telewizji syf. Ale trza z tym żyć.
Życie za krótkie jest by narzekać. Zresztą zawsze jest tych parę pięknych
rzeczy, dla których warto żyć bez względu na okoliczności. Oto dlaczego nigdy
nie narzekam.

NIE MAM 27/30 LAT

[Gość: patrycja]

dopiero zaczelam studia, na dwoch kierunkach jednoczesnie, ucze
sie jezykow i wiem, ze w czasie trwania studiow bede musiala
walczyc o zdobycie doswiadczenia, nie buntuje sie przeciwko
temu. Juz w tej chwili mam plan a,b i c dotyczacy mojej pracy
zawodowej. Prawda, ze ladnie brzmi?
Wiem, co dzieje sie na rynku, obserwuje zmiany, czytam
wypowiedzi ludzi starszych, zeby nie popelnic ich bledow. Wiem,
ze po studiach bede miala prace (jak smialam!).
Z taka sama skrupulatnoscia z jaka planuje, jak najpelniej
wykorzystac czas na studiach (kreslac rozne scenariusze dzialan,
w koncu wszystko sie moze zdarzyc, a elastycznym byc trzeba:),
planuje wyjazd z Polski.
Robi tak wiekszosc moich znajomych, ludzi znajacych jezyki, na
studiach, ludzi, ktorzy powinii wplywac w przysz na rozwoj tego
kraju.
Dlaczego? Bo widzimy, co stalo sie z ludzmi w wieku lat 26-30,
ktorzy slepo wierzyli w to, ze rok 89 cos zmieni.

[Gość: niekarierowicz]

Gość portalu: patrycja napisał(a):

> dopiero zaczelam studia, na dwoch kierunkach jednoczesnie,
ucze
> sie jezykow i wiem, ze w czasie trwania studiow bede musiala
> walczyc o zdobycie doswiadczenia, nie buntuje sie przeciwko
> temu. Juz w tej chwili mam plan a,b i c dotyczacy mojej pracy
> zawodowej. Prawda, ze ladnie brzmi?
> Wiem, co dzieje sie na rynku, obserwuje zmiany, czytam
> wypowiedzi ludzi starszych, zeby nie popelnic ich bledow.
Wiem,
> ze po studiach bede miala prace (jak smialam!).
> Z taka sama skrupulatnoscia z jaka planuje, jak najpelniej
> wykorzystac czas na studiach (kreslac rozne scenariusze
dzialan,
> w koncu wszystko sie moze zdarzyc, a elastycznym byc trzeba:),
> planuje wyjazd z Polski.
> Robi tak wiekszosc moich znajomych, ludzi znajacych jezyki, na
> studiach, ludzi, ktorzy powinii wplywac w przysz na rozwoj
tego
> kraju.
> Dlaczego? Bo widzimy, co stalo sie z ludzmi w wieku lat 26-30,
> ktorzy slepo wierzyli w to, ze rok 89 cos zmieni.

To brzmi okropnie !!!!!!!!!!!!
Nie wiem jakie studia zaczęłaś (pewnie jest w tym coś z
zarządzaniem i marketingiem). Plany na życie opierające się na
robieniu kariery zawodowej to porażka. Przemyśl to jeszcze :)

[Gość: mars]

a ty, jeśli można spytać, na czym swoje opierasz? i czy w ogóle masz jakieś?

[Gość: niekarierowicz]

Gość portalu: mars napisał(a):

> a ty, jeśli można spytać, na czym swoje opierasz? i czy w
ogóle masz jakieś?

Na pracy naukowej oraz na działaniu które będzie służyć INNYM
LUDZIOM, nie tylko mi. A nie na robieniu kariery i pieniędzy.
Oczywiście to jest idealistyczne i życie na pewno w sporym
stopniu to zweryfikuje. Ale zakładać, że moim głównym zajęciem w
życiu będzie robienie kariery i pieniędzy byłoby okropne.

re

[Gość: mars]

praca naukowa to chyba tez jakas kariera, nieprawdaż? a z tego co napisałeś
wynika, że jakakolwiek praca zarobkowa jest wyrazem ludzkiego egoizmu, jest
aspołeczna. Nie przesadzaj, robiąc karierę też można być pożytecznym dla
innych. Zarabianie pieniędzy to nie świństwo.

[Gość: niekarierowicz]

> Nie przesadzaj, robiąc karierę też można być pożytecznym dla
> innych. Zarabianie pieniędzy to nie świństwo.

Oczywiście że to nie świństwo, nawet mi to przez myśl nie
przeszło. I można być pożytecznym robiąc karierę, pewnie nawet
bardzo często się jest. Tylko przykre jest ,że dla wielu ludzi z
wyższym wykształceniem robienie kariery to główny albo jedyny
cel w życiu. A planowanie swojego życia pod kątem tego jak
najszybciej zrobić jak największą karierę jest przejawem takiej
właśnie hierarchii celów w życiu. Nie mam nic do ludzi którzy
chcą zostać kimś w tym co ich interesuje, być jak najlepszym w
osiąganiu swoich celów. Natomiast brzydzą mnie ludzie dla
których robienie kariery jest celem samym w sobie i tylko
wybierają drogę która daje im najlepsze szanse.

[Gość: PiotreX]

No widzisz, sa tacy ludzie, ktorzy juz od kolyski maja
zaplanowana droge kariery, a do kina chodza na takie filmy,
ktore dobrze by wygladaly w CV. Ci najprawdopodobniej uwazaja,
ze wszystko jest ok...

[Gość: mars]

Gość portalu: PiotreX napisał(a):

> No widzisz, sa tacy ludzie, ktorzy juz od kolyski maja
> zaplanowana droge kariery, a do kina chodza na takie filmy,
> ktore dobrze by wygladaly w CV. Ci najprawdopodobniej uwazaja,
> ze wszystko jest ok...

A ty uważasz, że planowanie własnej kareiery zawodowej to coś złego? Takie są,
(na szczęście!!!)czasy, że trzeba trochę wysilić szare komórki, żeby, w życiu
zawodowym, coś osiągnąć. Wiesz, wydaje mi się, że jak ktoś realizuje się w
pracy, nawet w agencji reklamowej, to chyba dobrze i nie ma w tym nic
zdrożnego. A jeżeli ktoś ma wiedzie życie mniej usystematyzowane, mniej
schematyczne od karierowicza i jest zadowolony to też spoko.

Ludzie!! Praca, kariera i kasa same w sobie to naprawdę nic złego i dobrze
byłoby gdybyśmy przestali gardzić tymi, którzy odnoszą sukces zawodowy. W
Polsce od zawsze najlepszych (w różnych dziedzinach) się dokopuje, zamiast ich
podziwiać. Każdy ma prawo do własnego życia - w agencji reklamowej albo w
teatrze.

carpe diem po prostu

[Gość: Robert Święcki]

Jako starszy o 2 lata (zapewne) student, studiujący to co lubi,
powiem Ci coś. ;) (ha, ladnie sie zaczyna).. jezeli jestes
naprawdę taka jak opisujesz, to Boże chroń Polskę.... świat
stanie się siedliskiem robocików po 4 fakultetach,
doświadczeniu zawodowym w wieku 16lat. NAjgorszy jest Twój styl
myslenia. Wiem, co będę robić za 2,3,10 lat. Br.. mierzi mnie
to, mierzi niezmiernie.

[bntmcp]

Gość portalu: Robert Święcki napisał(a):

> Jako starszy o 2 lata (zapewne) student, studiujący to co
lubi,
> powiem Ci coś. ;) (ha, ladnie sie zaczyna).. jezeli jestes
> naprawdę taka jak opisujesz, to Boże chroń Polskę.... świat
> stanie się siedliskiem robocików po 4 fakultetach,
> doświadczeniu zawodowym w wieku 16lat. NAjgorszy jest Twój
styl
> myslenia. Wiem, co będę robić za 2,3,10 lat. Br.. mierzi mnie
> to, mierzi niezmiernie.

Dobry Boże! Te czasy mają to do siebie, że naprawdę nikt Cię do
niczego nie zmusza. Jeśli chcesz studiowac dla przyjemniosci i
nie robić żadnych planów na przyszłość, to proszę bardzo. Jeśli
nie chcesz studiować w ogóle - wolna droga. Rozumiem, że jeśli
kiedyś zaowocuje to brakiem pracy, to nie wyciagniesz ręki po
zasiłek. Bo to będzie kradzież pieniedzy tej dziewczyny, która
tak wszysko skrzętnie zaplanowała. I która tak Cię mierzi.

Poza tym czy nie dopuszczasz myśli, że ona oprócz planowania
kariery, może też posiadac życie wewnętrzne. Uczucia. Może nawet
ideały... A z kolei koleś studiujący dla przyjemności fizofię i
chlający po akademikach - niekoniecznie.

[Gość: Maciek / 30]

A ja mam i nie dziwię Ci się, że napisałaś to co napisałaś pnieważnie znasz
całej istoty rzeczy. Żyj sobie dalej ze swoimi planami na przyszłość i wyjedźz
POlski jak większość. Ogólnie rób to co średnia krajowa. Może nawet
słuchasz "Ich Troje". Jeszcze jedno, chyba nie słuchasz starszych wystarczająco
dobrze. Powodzenia

[Gość: Anna]

Dlaczego ja mam sie przystosowywac do zastanej sytuacji? Wole z
pobudek egoistycznych znalezc sobie miejsce w zyciu ktore pasuje
do mnie, a nie ja do niego.
Na poczatek mala informacja: mam 28 lat,wyjechalam z kraju przed
4 laty gdy rynek pracy wygladal bardzo dobrze (wiem bo
ubiegalam sie wtedy o prace w duzych koncernach i w wielu
miejscach przeszlam przez sito kwalifikacyjne)
Odslona pierwsza: po maturze zdaje na Miedzywydzialowe Studia
Matematyczno-Przyrodnicze na UW a nie na medycyne. Nauczycielka
z malego miasta z ktorego pochodze spotyka moja mame na ulicy i
z pogardliwym usmiechem pyta sie co ja bede po tym robic (tzn.
jaki laskawy pracodawca zechce mnie przyjac)
Odslona druga: studia skonczone, zastanawiam sie co zrobic z
moim zyciem. Rynek pracy kusi obietnicami duzych pieniedzy i
udzialu w budowie polskiego kapitalizmu. Chodze wiec na rozmowy
kwalifikacyjne i stwierdzam ze ludzie ktorych tam spotykam ze
smiertelna powaga traktuja fakt sprzedazy batonow itp. Sam w
sobie fakt ten nie jest niczym zdroznym tylko ze ja nie potrafie
nie chce naginac sie do tej rzeczywistosci.
Odslona trzecia: stwierdzam ze najwazniejsze dla mnie jest by
praca gwarantowala mi a)wysilanie intelektualne mojego mozgu
oraz b)taka ilosc pieniedzy by nie myslec o ich braku.
Odslona czwarta: przenosze sie do Berlina by pracowac naukowo.
Czasem jest ciezko ale nigdy nudno. Miasto bardzo tolerancyjne,
robie to co sprawia mi satysfakcje i to co lubie, pieniedzy mi
nie brakuje nie wspominajac o tutejszej ofercie kulturalnej.

Moze kiedys bede robic cos innego, ale wtedy wyznacznikiem
zmiany kierunku w moim zyciu na pewno nie to czego wymaga ode
mnie tzw. rynek pracy. Bo to jest banal ale dla mnie bardzo
wazny fakt/pytanie: co mi z tego skoro moj wybor cenia inni
jesli ja go sama nie cenie? A ze nie moglam obu moich zyczen
odnosnie pracy zrealizowac w Polsce? Pozostanie w miejscu w
ktorym sie urodzilam po prostu nie bylo moim priorytetem.
Bardzo bym chciala tylko zeby Polska kiedys stala sie na tyle
bogatym krajem by moc wspomagac finansowo mlodych ludzi ktorzy
zajmuja sie swoim rozwojem intelektualnym lub artystycznym. Bo
inaczej skonczymy jako jeden z podrzednych narodow w Europie.

[Gość: kamil]

I to jest wlasnie to. W jakis sposob przystosowalas sie, a
przynajmnij nie siedzialas biernie. Nie chcialas sprzedawac
batonikow wiec nie siedzialas i nie marudzilas i bolałas za
miliony nad upadającym swiatem, kulturą, mizernymi gustami itp
itd. Wyjechalas, pokierowalas swoim zyciem, tak ze robisz to
lubisz. A tego wiekszosci brakuje