nielubiegazety2
01.05.06, 12:11
komunistyczną??????
A było to tak:
Jan Nessler, żołnierz Wileńskiej Brygady AK, po operacji "Ostra Brama",
rozbrojony pod Wilnem, trafił do łagru, gdzie rozchorował się i trafił do
szpitala. Po wyzdrowieniu został skierowany do berlingowców, do służby sanitarnej.
1 lutego 1945 Sąd Wojskowy 2 Armii WP skazał go na karę śmierci
Powodem skazania był donos złożony 15 XII 1944:
"Do oficera informacji 5 ZPP (Zapasowego Pułku Piechoty) Romanowskiego
Doniesienie
Informuje Was o tym, że w czasie mojego przebywania w Dojlidach poznałem
instruktora sanitarnego J. Nesslera, który w przeprowadzanych rozmowach
opowiedział mi, że wcześniej był członkiem AK, a również w czasie przebywania
w polskiej Armii starał się nawiązać kontakt z AK i kontynuować robotę. O czym
Was informuję.
Zbigniew Safjan"
W artykule Kwalifikowani wychowawcy narodu czytamy:
"Podstawą skazania Nesslera na karę śmierci były zeznania Safjana, bo
oskarżony nie przyznawał się do winy. Sąd polowy II Armii Ludowego WP oskarżył
go o "zakładanie lub wspieranie związku mającego na celu obalenie
demokratycznego ustroju Państwa Polskiego oraz nielegalne posiadanie broni i
amunicji" i stwierdził, że "treść oskarżenia została mu podana do wiadomości
dnia dzisiejszego. Do winy się nie przyznaje". Odbyła się zatem konfrontacja
ze świadkiem oskarżenia Safjanem, który zeznał: "Dlatego zameldowałem o tym,
gdyż uważałem Nesslera, że jest elementem negatywnym. Początkowo sam nie byłem
zdecydowany, gdy przemyślałem wszystko, doszedłem do wniosku, że z takimi jak
Nessler trzeba prowadzić bezkompromisową walkę i chociaż czułem do Nesslera
słabość, lubiłem go, zdecydowałem się donieść oficerowi informacji, chciałem
się przekonać, że jestem zdolny do bezkompromisowej walki".
Walka była faktycznie bezkompromisowa, bo Jerzy Nessler po krótkiej rozprawie
otrzymał karę śmierci: "Za przynależność do tajnej organizacji AK, prowadzenie
rozmów z żołnierzami na temat stosunku do rządu w Londynie i Krajowej Rady
Narodowej, uchylanie się od złożenia przysięgi wojskowej nowej władzy,
przechowywanie pamiątkowego pistoletu z partyzantki Jan Nessler, na mocy art.
1 i 4 par. 1a dekretu PKWN z 30.10.1944 r. o ochronie państwa, skazany został
na karę śmierci, pozbawienie praw publicznych i obywatelskich praw honorowych
na zawsze. Sąd orzekł również przepadek mienia oskarżonego na rzecz skarbu
państwa". Jego całym mieniem, zagarniętym przez oprawców, była manierka, pas
główny, pasek do spodni, plecak, wieczne pióro, portmonetka skórkowa, scyzoryk
i torba sanitarna. Został stracony na miejscu, w uroczysku Kąkolewnica na
Podlasiu w dniu 11 lutego 1945 roku, o godzinie 3 nad ranem, przez pluton
egzekucyjny pod dowództwem por. Mikołaja Popowa."
Do akt sprawy Jana Nesslera w Centralnym Archiwum Wojskowym dotarł po 1989 r.
jego brat Stanisław, poszukujący bezskutecznie brata od zakończejnia wojny.
Historię opisał w 1993 miesięcznik ARKA (nr 48/1993).
w 1994 r. Safian zaprzeczył złożeniu donosu, twierdząc, że "rozmowa sostała
podsłuchana przez agenta Informacji". Protestował też przeciw opublikowaniu
dokumentów gdyż: "Wiadomo przecież jak często były fałszowane". :))))) Jakże
by inaczej.
Z encyklopedii "Wiem" można się dowiedzieć, iż:
SafianZbigniew
(ur. 1922), polski prozaik, scenarzysta. W latach 1944–1951 oficer Ludowego
Wojska Polskiego. Od 1956 do 1958 pełnił funkcję redaktora naczelnego "Nowin
Literackich i Wydawniczych", od 1958 do 1963 – sekretarza redakcji
miesięcznika "Polska". Pisał m.in. o II wojnie światowej. Popularność
przyniosły mu seriale telewizyjne, do których pisał scenariusze pod
pseudonimem Andrzej Zbych wspólnie z A. Szypulskim, m.in. sensacyjno-wojenna
Stawka większa niż życie.
Wybrana twórczość: powieści wojenne Zanim przemówią (1961), Potem nastąpi
cisza (1963, zekranizowana w 1965, reż. J. Morgenstern), powieści polityczne
Pole niczyje (1976; z dziejów II Rzeczypospolitej, zekranizowana w 1988, reż.
J. Błeszyński), Ulica Świętokrzyska (1980; akcja dzieje się w latach 70.).,
scenariusze filmowe Stawka większa niż życie (tom 1-2, 1969-1970),
Najważniejszy dzień życia (1972), Podwójna miłość (film na podstawie powieści
pt. Dziewczyna z Mazur (1990, reż. J. Dziedzina), Strach (zekranizowana w
1974, reż. A. Krauze).
Ponadto autor scenariuszy do filmów: Kanclerz (1989, reż. R. Ber), Sukces
(2000, reż. A. Kostenko, serial TV, jeden ze współscenarzystów).
W encyklopedii nie wspomniano, że Safjan był m.in. szefem Komisji Wychowania
Patriotycznego PRON oraz zespołu pisarzy partyjnych przy KC PZPR. Naczelny
organ KC PZPR uhonorował go laurem "Trybuny Ludu" "za całokształt dorobku
pisarskiego", w 1982 roku. Jest też Safjan laureatem nagród MON (w 1962 i
1968) oraz Ministra Kultury (1975, 1988)
Obecnie Zbigniew Safjan jest redaktorem naczelnym dwutygodnika
Słowo Żydowskie
W okresie PRL pismo wychodziło pod nieco innym tytułem, jako "Fołks-Sztyme".
W encyklopedii PWN i Wikipedii nie poświęcono mu hasła. Jest notka dot. jego
syna Marka
prezesa Trybunału Konstytucyjnego, powołanego na to stanowisko przez
Aleksandra Kwaśniewskiego w styczniu 1998 r.
