Dodaj do ulubionych

--------------------AQUANET-----------------------

IP: *.cm-upc.chello.se 24.12.01, 00:06
www.aquanet.co.il/radio99.asx
Obserwuj wątek
        • Gość: ©id Re: åö7«VòÕ Øí IP: *.cm-upc.chello.se 24.01.03, 04:19
          Gość portalu: åö7«VòÕ ØífR´í^Áãre%wwy E|m napisał(a):

          ) åö7«VòÕ ØífR´í^Áãre%wwy E|mokc2dJu&#
          ) 8230;i~N Š˜‡ƒJer‘“\ ‰˜Šš[œY�&iexc
          ) l;”’… .¦¦¨ˆª�s®­°
          ......
          ÿØÿà¶Ö Û­Áã�…ôïÿªõ‹±ö´(–¸r ;÷}Ëù—ÞÇ0øjãý¥,#–CzØ¥crying¯Íµo*ΊÌK› 6¶—
          †eÛ¶¹£nßÎIrÖ¾ö‰öËdó?œ’—ØôüÇ»»®OÿÖá:KªgRí'´G
          Nœ-x'é;]®güæ SÔÍ"X¹Ÿq¡ mÏeƒØX;¶C„ÿacket begin=''
          id='W5M0MpCehiHzreSzNTczkc9d'?)
          (?adobe-xap-filters esc="CR"?)
          (x:xapmeta xmlns:x='adobe:ns:meta/' x:xaptk='XMP toolkit 2.8.2-33, framework
          1.5')
          (rdf:RDF xmlns:rdf='http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#'
          xmlns:iX='http://ns.adobe.com/iX/1.0/')

          (rdfbig_grinescription about='uuid:68515019-2f3b-11d7-a1ae-932700713b12'
          xmlns:xapMM='http://ns.adobe.com/xap/1.0/mm/')
          (xapMMbig_grinocumentID)adobe:docid:photoshop:68515017-2f3b-11d7-a1ae-
          932700713b12(/xapMMbig_grinocumentID)
          (/rdfbig_grinescription)

          (/rdf:RDF)
          (/x:xapmeta)

















































































          (?xpacket end='w'?)ÿîêžIª^hãÕªMo¯Õú¿äŸc;Nn¾KTI¸Ç^ þDè„mÊf×OçþÏBÕ:
          �gñ6ÆßÏÔyç˜ÍO²p•M
          iäÐæž=ZW×¥ßþCöŸœoJ–þKÿ=Uçnüø‰SQ»%¢øÒG1ËRá(¶œªèqX˜|•™¶¦£x¡Šm?¾Ú‡ö´+z}
          ©Û½áæ�—º“Òõ¯¥µmÒ[x:ÛŸ¢w·ÿ÷¦¢öÊðÛ4‡üŸõ· ìuúò�ø
          ØÉK–0”_UÜ\_Ùœ¼Ý´…eÈùÿKQ×®4‚8ÿ›C§ýöËþ®¢‰ØË2Ié«¡[ivî²;‹3�§Îmk0¹lvÙËHþA ?ŸÍQ
          eŸ[$ˆƒÓÿG
          ²¬šf�’¸I/ÿìt¯
          �Gø?ÉÑ5Å–Ý,•ü_ç馇«zÊ:\ŒYœ6i+E#ýŒñ䡆êš?ÙóC*»:êÑý±ÿ„Sеcryingéêþë ñU4k �ä)
          æW6Ùþoù7Ù\ûÔvò+/·üßçéjX¤‹@ÕûzVAñS°êñɇ“ø�oÙS�_¯!¶™Õé__ë{.¯í~«!—™à·.?
          �~ôGQìpȈÕø¾Gþ‚éí¾vÌm(j|"ˆª¡¢òÿw?ú¸ÿyGCö·ä?ÁÕöôú»s ük§ý\:‹‰ ûý/4ej|�àU/ý
          (žé¸ßÅê�-ëþnŽ’Éæ�?Õþ^•X(u.ZŽ²zi ‘ƒÓ,z!ñÔ?“Í'ý
          î=Ü7{v¶crying§ð·¯ùºÃbðÍ«ý_áèMËPœv2­è4Õ«Ó¤ÆM)•�Ó„Ñý¿ö�aQr³´Jæ…HÏç�*qèÛõ$·`?
          ¥éÐC�‹#A24‘�#TUËN÷x¬ºkÿ¤­?�’1ûz?¹éÑGÅÓuni–?´ûgK-¼ªºÙš?ÛãÚØíͼÚÛý_Ìô[s~
          |_êùS¤ý_ñ
          • Gość: f.il.oz.of Is the Will Freer than the Intellect? IP: *.cm-upc.chello.se 29.02.04, 00:16
            Question 1. [Is the Will Freer than the Intellect?]
            Consequenter querenda sunt aliqua super decimum librum, in cuius primo tractatu
            agitur de delectatione, de qua satis quesitum fuit super septimum librum. Ideo
            queredum est super secundum tratatum, in quo Aristoteles inquirit in quo actu
            consistit humana felicitas. Et quia dicit Aristoteles quod ipsa felicitas est
            operatio optime potentie secundum optimam eius virtutem, ideo oportet inquirere
            que sit optima potentiarum et que sit optima virtutum. Optima autem potentiarum
            ponitur ab omnibus vel intellectus vel voluntas. Ideo necesse est querere de
            comparatione harum duarum potentiarum adinvicem. Et quia statim videtur quod
            illa potentia sit excellentior que est magis libera, ideo primo queritur utrum
            voluntas sit magis libera quam intellectus.

            [1. Preliminary arguments]
            [1a. Arguments that the Will Is Freer]
            Arguitur quod voluntas sit magis libera quia semper dominus ea ratione qua
            dominus est liberior est sibi subiecto. Intellectus autem ad voluntatem
            comparatur sicut subiectus ad dominum.
            Quod patet primo quia deprecans subiectus est ei quod deprecatur, et primo
            Ethicorum dicitur: "Recte enim et ad optima deprecatur ratio" [I.13, 1102b16];
            et non potest dici quod ratio habeat superiorem potentiam quam deprecetur nisi
            voluntatem.

            Secundo hoc patet quia intellectus est sicut consiliarius et voluntas sicut
            dominus habens in suis negociis consiliarios vel consiliarium, quod patet in
            nostris consiliis et electionibus. Nam domini consilium petentis est sibi
            statuere finem et consilium petere per quem modum et que media possit illum
            finem adipisci, ut apparet tertio Ethicorum. Et ibidem etiam manifestum est
            quod voluntas est ipsius finis: ergo voluntas in hoc est sicut dominus. Sed
            iterum statuta fine per determinationem voluntatis, dominus petit consilium
            quod fit et datur per ratiocinationem intellectualem; quo consilio dato iterum
            domini est eligere per voluntatem hoc quod est concilio preiudicatum, dicente
            Aristoteles tertio Ethicorum: "Et electio utique erit consiliabile desiderium"
            [III.3, 1113a11]. Ex consiliari enim iudicantes desideramus secundum consilium.
            Iudicium autem est ipsius intellectus et desiderium voluntatis. Ergo omnis
            voluntas in his est sicut dominus.

            Et iterum in eodem 3o manifestum est quod secundum voluntatem sumus domini
            actuum nostrorum; propter quod actus voluntarii et non nisi voluntarii sunt
            nobis imputabiles, licet hoc omnino lateat intellectum.

            Et iterum, domini est precipere subditis suis. Voluntas autem precipit
            intellectui quod studeat, quod speculetur; studeo enim quia volo, cesso quia
            aliquid magis volo, ut ire ad eccelsiam vel ad cenam; et nunc studeo in
            metaphysicis nunc in morali philosophia vel in logica non nisi quia sic volo,
            iuxta illud "Sic volo, sic iubeo, sit pro ratione voluntas".

            Iterum, cogi et posse cogi ab alio illiberum est et servile, non posse autem
            cogi liberum. Sed voluntas in actu suo cogi non potest; repugnat enim quod ad
            aliquid cogar et quod ipsum volo. Intellectus autem cogitur seu necessitatur ad
            studendum et speculandum a voluntate; nam impedimentis extrinsecis amotis,
            nulla virtus mea potest resistere quin studeam si hoc efficaciter volo.

            Iterum, quod omnibus eodem modo se habentibus potest in utrumque oppositorum,
            hoc est liberum; et quod non sic potest sed necessitatur et ab alio
            determinari, hoc est illiberum. Voluntas autem et non intellectus sic potest in
            utrumque oppositorum. Nam quamvis intellectus iudicaverit eundum esse ad
            ecclesiam, voluntas tamen hoc stante potest non velle ire, immo et nolle ire,
            sed ad tabernam.

            Iterum, prohemio Metaphysice [982 b26] decribit Aristoteles liberum dicens
            liberum esse quod "suimet et non alterius" gratia est [982b26]. Ergo liberius
            est quod magis habet modum et rationem finis. Voluntas autem est huiusmodi in
            respectu intellectus; semper enim velle sequitur intelligere tanquam actus
            naturaliter posterior et finalior aut etiam posterior, iuxta illam maximam sepe
            ab Aristotele, quod posteriora generatione sunt priora perfectione.

            Item, illa potentia videtur in homine liberrima in cuius potestate est reddere
            hominem liberum aut ipsum efficere servum. Sed hoc est voluntas. Quod probatur
            quia virtus et vicium, que sunt secundum voluntatem et appetitum, determinant
            servum et liberum, ut patet primo Politicorum [I.6, 1255a20]; non enim
            intellectus sed voluntas determinat hominem ad virtutem vel vicium, quod est
            experientia manifestum. Multos enim secundum intellectum et sapientiam
            excellentes vidimus iniustos et valde malos; immo demones secundum intellectum
            sunt ingeniosi valde, et tamen mali propter maliciam voluntatis. Alios autem
            secundum intellectum simplicos vidimus iustos et sanctos, propter bonitatem
            voluntatis. Ergo voluntas est domina in reddendo hominem bonum aut malum, et
            per consequens liberum aut servum.

            Et omnis voluntas videtur habere dominium super intellectum etiam quantum ad
            iudicium de principiis que debent intellectui esse manifestissima, quia dicitur
            sexto huius quod "malicia", scilicet voluntatis, "pervertit et mentiri facit
            circa practica principia" circa que virtus intentionem facit rectam [VI.12,
            1144a8-34].


            [1b. Arguments that the Intellect Is Freer]
            In oppositum arguitur quia secundum Aristotelem, Prohemio Metaphysice, liberum
            describitur quod "suimet et non alterius gratia est" [982b25], et maxime talis
            est felicitas. Ergo felicitas est maxime libera inter actus humanos. Ergo
            sequitur quod inter potentias humanas illa est liberrima in cuius actu
            consistit humana felicitas. Sed (ut habetur 10 Ethicorum [X.7, 1177a24]) ipsa
            consistit in opere sapientie, que est habitus ipsius intellectus et non
            voluntatis igitur etc.
            Item, sicut arguendo ad aliam partem dicebatur, dominus liberior est subiecto;
            intellectus autem est sicut dominus, quoniam ordinare et determinare quid sit
            faciendum et quid dimittendum pertinet ad dominum; intellectus autem determinat
            et ordinat quid sit volendum et quid nolendum, quid sit fugiendum et quid
            prosequendum, quid sit amandum vel odiendum, et non potest voluntas in illos
            actus sine predeterminatione intellectus. Unde prohemio Metaphysice, "Sapientem
            ordinare oportet" [982a18], scilicet per sapientiam.

            Item, tertio Politicorum: "Oportet leges recte positas esse dominans" [III.11,
            1282b 3]. Propter quod etiam bene determinat Aristoteles primo Politice
            [Rhetoric, I.1, 1354 a30-5] quod "maxime convenit recte positas leges quecunque
            contingit omnia determinare et quam paucissima committente iudicantibus", quia
            scilicet melius est dominium legum quam iudicum. Ergo in nobis potentia illa
            maxime debet poni domina cuius est leges ponere et illa non est voluntas sed
            intellectus, qui potest videre et discernere quid iustum et quid iniustum, quid
            bonum et quid malum. Unde in tertio Politicorum: "Qui quidem iubet intellectum
            principari, iubere videtur principari Deum et leges" [III.16, 1287a28-32]. Non
            dicit igitur qui voluntatem iubet principari. Immo ex hoc intendit legem optime
            dominari, quia (ut dicit) "sine appetitu intellectus lex" est.

            Item, ad hanc partem videntur esse Seneca et Tullius. In epistola enim "Tu me
            inquis" dicit Seneca "philosophie servias oportet, ut tibi contingat vera
            libertas... Hoc enim ipsum philosophie servire libertas est" [Ad Lucilium
            Epistulae Morales, VIII.7]. Philosophia autem ad intellectum spectat. Et iterum
            in epistola "Quod maximum" dicit "Ad hanc," scilicet sapientiam, "te confer si
            vis salvus esse, si securus, si beatus, denique si vis esse, quod est maximum,
            liber". Et subdit postquam: sapientia "sola libertas est... Si vis"
            inquit "tibi omnia subiicere subiice te rationi; multos reges si ratio te
            rexerit" [XXXVII.3]. Similiter Tullius in De Paradoxis [Paradoxon V] dicit
            omnes sapientes li
            • zupagrzybowa Take the FREE test................................ 02.03.04, 16:32
              www.becomehealthynow.com/freetests/step1b.php?sid=uX4ysGiP5vzTEXkk
              The next step requires you to become a registered member of
              BecomeHealthyNow.com. If you have already registered as a customer on our
              website or have previously taken one of our free tests, you can log in below
              with your username and password. Otherwise, you will need to fill in the form
              below with your contact information. YOU ONLY NEED TO REGISTER ONE TIME. Note:
              We DO NOT release your personal information to ANY outside party. You must
              supply a valid phone number for us to contact you. Telephone numbers are
              verified...........................................


              ..................................................................

              You forgot to enter the state field.
              Sorry - we only ship to addresses in the United States at this time. Please
              email us for further information.
              Your phone number is not valid. Please enter your phone number in this manner:
              xxx-xxx-xxxx. Note that you must use dashes between the numbers.


              Your evening phone number is not properly formatted.

              www.becomehealthynow.com/freetests/step2.php
              www.becomehealthynow.com/freetests/step3.php

              www.becomehealthynow.com/freetests/step10.php500
              Internal Server Error
              The server encountered an internal error or misconfiguration and was unable to
              complete your request.
              Please contact the server administrator, chirodoc@pair.com and inform them of
              the time the error occurred, and anything you might have done that may have
              caused the error.

              More information about this error may be available in the server error log.

                        • drf sŁowa poJednania 09.10.04, 02:17
                          patience napisała:

                          > listek
                          > tanczy na wietrze
                          ... lepsze niz 6ex
                          > ktorego jest czescia
                          >
                          > wink

                          To Ruch powietrza
                          prąd 7YWY
                          07EANU
                          te7tu
                          li5c na drzewie
                          in4ormacji
                          ....
                          uscis4i6@3:33
                          teRRapia?
                          ReHabiLiTacja?
                          ....
                          sŁowa poJednania
                          Wybaczenia
                          ZapoMnieNia
                          .....
                          lepsze niz 7Dem
                          (.)(.)(.)(.)(.)(.)
                          (.)(.)(.)(.)(.)(.)
                          (.)(.)(.)(.)(.)(.)
                          (.)(.)(.)(.)(.)(.)
                          (.)(.)(.)(.)(.)(.)
                          (.)(.)(.)(.)(.)(.)
                          wink
                          • patience Re: sŁowa poJednania 09.10.04, 02:53
                            calkowita
                            usci(*)key
                            smile))))))))))

                            bieganie po parku
                            w strugach deszczu
                            dobre, nie?

                            dopiero sie zaczyna
                            w miejscu gdzie spadl lisc
                            jest obietnica


                            ) lepsze niz 7Dem
                            ) (.)(.)(.)(.)(.)(.)
                            ) (.)(.)(.)(.)(.)(.)
                            ) (.)(.)(.)(.)(.)(.)
                            ) (.)(.)(.)(.)(.)(.)
                            ) (.)(.)(.)(.)(.)(.)
                            ) (.)(.)(.)(.)(.)(.)

                            lepsze!

                            3.141592653589793238462643383279502884197169399375105820974944592307816406286208
                            99862803482534211706798214808651328230664709384460955058223172535940812848111745
                            02841027019385211055596446229489549303819644288109756659334461284756482337867831
                            65271201909145648566923460348610454326648213393607260249141273724587006606315588
                            17488152092096282925409171536436789259036001133053054882046652138414695194151160
                            94330572703657595919530921861173819326117931051185480744623799627495673518857527
                            24891227938183011949129833673362440656643086021394946395224737190702179860943702
                            77053921717629317675238467481846766940513200056812714526356082778577134275778960
                            91736371787214684409012249534301465495853710507922796892589235420199561121290219
                            60864034418159813629774771309960518707211349999998372978049951059731732816096318
                            59502445945534690830264252230825334468503526193118817101000313783875288658753320
                            83814206171776691473035982534904287554687311595628638823537875937519577818577805
                            32171226806613001927876611195909216420198938095257201065485863278865936153381827
                            96823030195203530185296899577362259941389124972177528347913151557485724245415069
                            59508295331168617278558890750983817546374649393192550604009277016711390098488240
                            12858361603563707660104710181942955596198946767837449448255379774726847104047534
                            64620804668425906949129331367702898915210475216205696602405803815019351125338243
                            00355876402474964732639141992726042699227967823547816360093417216412199245863150
                            30286182974555706749838505494588586926995690927210797509302955321165344987202755
                            96023648066549911988183479775356636980742654252786255181841757467289097777279380
                            00816470600161452491921732172147723501414419735685481613611573525521334757418494
                            68438523323907394143334547762416862518983569485562099219222184272550254256887671
                            79049460165346680498862723279178608578438382796797668145410095388378636095068006
                            42251252051173929848960841284886269456042419652850222106611863067442786220391949
                            45047123713786960956364371917287467764657573962413890865832645995813390478027590
                            09946576407895126946839835259570982582262052248940772671947826848260147699090264
                            01363944374553050682034962524517493996514314298091906592509372216964615157098583
                            87410597885959772975498930161753928468138268683868942774155991855925245953959431
                            04997252468084598727364469584865383673622262609912460805124388439045124413654976
                            27807977156914359977001296160894416948685558484063534220722258284886481584560285
                            06016842739452267467678895252138522549954666727823986456596116354886230577456498
                            03559363456817432411251507606947945109659609402522887971089314566913686722874894
                            05601015033086179286809208747609178249385890097149096759852613655497818931297848
                            21682998948722658804857564014270477555132379641451523746234364542858444795265867
                            82105114135473573952311342716610213596953623144295248493718711014576540359027993
                            44037420073105785390621983874478084784896833214457138687519435064302184531910484
                            81005370614680674919278191197939952061419663428754440643745123718192179998391015
                            91956181467514269123974894090718649423196156794520809514655022523160388193014209
                            37621378559566389377870830390697920773467221825625996615014215030680384477345492
                            02605414665925201497442850732518666002132434088190710486331734649651453905796268
                            56100550810665879699816357473638405257145910289706414011097120628043903975951567
                            71577004203378699360072305587631763594218731251471205329281918261861258673215791
                            98414848829164470609575270695722091756711672291098169091528017350671274858322287
                            18352093539657251210835791513698820914442100675103346711031412111369908658516398
                            31501970165151168517143765761835155650884909989859982387345528331635507647918535
                            93226185489632132933089857064204675259070915481416549859461637180270981994309924
                            48895757128289059232332609729971208443357326548938239119325974636673058360414281
                            38830320382490375898524374417029132765618093773444030707469211201913020330380197
                            62110110044929321516084244485963766983895228684783123552658213144957685726243344
                            18930396864262434107732269780280731891544110104468232527162010526522721116603966
                            65573092547110557853763466820653109896526918620564769312570586356620185581007293
                            60659876486117910453348850346113657686753249441668039626579787718556084552965412
                            66540853061434443185867697514566140680070023787765913440171274947042056223053899
                            45613140711270004078547332699390814546646458807972708266830634328587856983052358
                            08933065757406795457163775254202114955761581400250126228594130216471550979259230
                            99079654737612551765675135751782966645477917450112996148903046399471329621073404
                            37518957359614589019389713111790429782856475032031986915140287080859904801094121
                            47221317947647772622414254854540332157185306142288137585043063321751829798662237
                            17215916077166925474873898665494945011465406284336639379003976926567214638530673
                            60965712091807638327166416274888800786925602902284721040317211860820419000422966
                            17119637792133757511495950156604963186294726547364252308177036751590673502350728
                            35405670403867435136222247715891504953098444893330963408780769325993978054193414
                            47377441842631298608099888687413260472156951623965864573021631598193195167353812
                            97416772947867242292465436680098067692823828068996400482435403701416314965897940
                            92432378969070697794223625082216889573837986230015937764716512289357860158816175
                            57829735233446042815126272037343146531977774160319906655418763979293344195215413
                            41899485444734567383162499341913181480927777103863877343177207545654532207770921
                            20190516609628049092636019759882816133231666365286193266863360627356763035447762
                            80350450777235547105859548702790814356240145171806246436267945612753181340783303
                            36254232783944975382437205835311477119926063813346776879695970309833913077109870
                            40859133746414428227726346594704745878477872019277152807317679077071572134447306
                            05700733492436931138350493163128404251219256517980694113528013147013047816437885
                            18529092854520116583934196562134914341595625865865570552690496520985803385072242
                            64829397285847831630577775606888764462482468579260395352773480304802900587607582
                            51047470916439613626760449256274204208320856611906254543372131535958450687724602
                            90161876679524061634252257719542916299193064553779914037340432875262888963995879
                            47572917464263574552540790914513571113694109119393251910760208252026187985318877
                            05842972591677813149699009019211697173727847684726860849003377024242916513005005
                            16832336435038951702989392233451722013812806965011784408745196012122859937162313
                            01711444846409038906449544400619869075485160263275052983491874078668088183385102
                            28334508504860825039302133219715518430635455007668282949304137765527939751754613
                            95398468339363830474611996653858153842056853386218672523340283087112328278921250
                            77126294632295639898989358211674562701021835646220134967151881909730381198004973
                            40723961036854066431939509790190699639552453005450580685501956730229219139339185
                            68034490398205955100226353536192041994745538593810234395544959778377902374216172
                            71117236434354394782218185286240851400666044332588856986705431547069657474585503
                            32323342107301545940516553790686627333799585115625784322988273723198987571415957
                            81119635833005940873068121602876496286744604774649159950549737425626901049037781
                            98683593814657412680492564879855614537234786733039046883834363465537949864192705
                            63872931748723320837601123029911367938627089438799362016295154133714248928307220
                            12690147546684765357616477379467520049075715552781965362132392640616013635815590
                            74220202031872776052772190055614842555187925303435139844253223415762336106425063
                            90497500865627109535919465897514131034822769306247435363256916078154781811528436
                            679570611086153315044521274739245449454236828860
                • drf 4.l07004!7 11.10.04, 10:07
                  ^IL.Z.F!A
                  <7777 cyfry
                  D3mon7aż

                  pod7aial Z3RA
                  6UNK7
                  6UNK7Y
                  .
                  - : .......... =_________________________________________________________

                  777TMETYKA
                  93033TR!A
                  6X6X6X!A
                  377KA
                  3S7377KA

                  ...............

                  fragmenty z akademii plutonskiej lo.ll.zooA
                                  • Gość: a8su7do7ogic Re: 9unk7 87aszczyzny IP: *.wroclaw.dialog.net.pl 13.10.04, 16:15
                                    ..grammatology, how is one to locate a/the voice or, indeed, the eye?

                                    ..Derrida’s “own” question, who or what is writing?, transmutes in the
                                    film into the Nietzschean question, who is asking this question and of what
                                    might any adequate response consist? And, by extension, in what medium?

                                    7!n3ar A8su74o7o9ic: who and what voice and eye?

                                    a=b=n
                                    b=a=~n
                                    n=~n
                                    in4ini7y: 0669ch
                                    k7opka w s7runi3
                                    • Gość: der !D D344!D1 a wojna filo2o4ow IP: *.cm-upc.chello.se 14.10.04, 13:27
                                      smierc derridy znamionuje poczatek wojny filozoficznej.new york times:Jacques
                                      Derrida, Abstruse Theorist, Dies at 74
                                      By JONATHAN KANDELL (NYT) News October 10, 2004 ...
                                      wedlug lewicy derrida jest diablem dla prawicy wiec kandelska dekonstrukcja
                                      spowodowala szok ujawniajac heide99erowskie korzenie a przez obrone paula de
                                      mana nawet narodowo9ocjalistyczne...
                                      Wczoraj odezwaly sie artyleria
                                      370 najciezszych intelektualistow opublikowalo list otwarty do redaktora nyt
                                      m innymi gayatri spivak, j hillis miller, judith butler, rosalind krauss,
                                      shoshana felman,geoffrey hartman,rick moody,slawoj zizek,daniel libeskind,j m
                                      coetzee,ravi shankar,...samuel r delany...
                                      wojna filo2o4ow !!!
                                      wink
                                        • Gość: brzytwaockhama Non sunt multiplicanda entia sine necessiate IP: *.wroclaw.dialog.net.pl 16.10.04, 00:56
                                          drf napisał:

                                          > sa to takie gry ¥ntelektualne
                                          > ................................
                                          > 1.ilosc kart jest nieo9raniczona
                                          > 2.ilosc uczes7nikow 7ez
                                          > 3.7e9uly 97y nieznane

                                          1: ok
                                          2: ok
                                          3: nope. jesli 1ok, 2ok, to 7e9uly 97y 2nane !

                                          monet.physik.unibas.ch/~elmer/pendulum/bif.htm
                                          www.igs.net/~tril/bif/

                                          aczkolwiek od gier nikt sie logiki nie domaga...smile

                                          ps. na przyklad wszyscy uczestnicy nie dadza rady rownoczesnie wyrzucic
                                          wszystkich kart na stol, gdyz nie sa w stanie przekroczyc predkosci swiatla, no
                                          nie? A gdyby jakims cudem wyrzucili, to stol musialby miec nieskonczona
                                          powierzchnie, no nie? W takim razie z punktu widzenia pojedynczego uczestnika
                                          znaczenie maja decyzje graczy znajdujacych sie w obrebie jego horyzontu
                                          zdarzen. Zasieg swiatla ogranicza informacje (jesli nie dociera, to nie ma
                                          wplywu). Dlugosc zywota gracza tez ma znaczenie, bo co z tego ze info dotrze,
                                          jak po smierci gracza? Chyba ze chodzi o zabawe bogow na Olimpie: ze
                                          uczestnikami gry sa osobnicy wszechmogacy. Ale jak wszechmogacy, to jak uniknac
                                          paradoksu sprzecznych decyzji? Bogowie anihiluja sie wzajemnie czy tez nie sa
                                          wszechmocni?





                                          • Gość: d2 [202.5727.37l7i9li7a2da.327ia.5i23.237355ia73] IP: *.cm-upc.chello.se 17.10.04, 19:51
                                            Gość portalu: brzytwaockhama napisał(a):

                                            > drf napisał:
                                            >
                                            > > sa to takie gry ¥ntelektualne
                                            > > ................................
                                            > > 1.ilosc kart jest nieo9raniczona
                                            > > 2.ilosc uczes7nikow 7ez
                                            > > 3.7e9uly 97y nieznane
                                            >
                                            > 1: ok
                                            > 2: ok
                                            > 3: nope. jesli 1ok, 2ok, to 7e9uly 97y 2nane !
                                            >
                                            > monet.physik.unibas.ch/~elmer/pendulum/bif.htm
                                            > www.igs.net/~tril/bif/
                                            >
                                            > aczkolwiek od gier nikt sie logiki nie domaga...smile
                                            >
                                            > ps. na przyklad wszyscy uczestnicy nie dadza rady rownoczesnie wyrzucic
                                            > wszystkich kart na stol, gdyz nie sa w stanie przekroczyc predkosci swiatla,
                                            no
                                            >
                                            > nie? A gdyby jakims cudem wyrzucili, to stol musialby miec nieskonczona
                                            > powierzchnie, no nie? W takim razie z punktu widzenia pojedynczego uczestnika
                                            > znaczenie maja decyzje graczy znajdujacych sie w obrebie jego horyzontu
                                            > zdarzen. Zasieg swiatla ogranicza informacje (jesli nie dociera, to nie ma
                                            > wplywu). Dlugosc zywota gracza tez ma znaczenie, bo co z tego ze info dotrze,
                                            > jak po smierci gracza? Chyba ze chodzi o zabawe bogow na Olimpie: ze
                                            > uczestnikami gry sa osobnicy wszechmogacy. Ale jak wszechmogacy, to jak
                                            uniknac
                                            >
                                            > paradoksu sprzecznych decyzji? Bogowie anihiluja sie wzajemnie czy tez nie sa
                                            > wszechmocni?
                                            >
                                            >...masz 6acje 9ene6alnie i nie6analnie
                                            809owie 7o ci 96acze co us7alaja ..7e9uly 97y
                                            ...sp6zecznosc in7e6esow jes7 nieunikniona
                                            olimpisci 860nia sie za960zeni nowymi olimpiadami
                                            ope7acja sym6olami?
                                            C7ea7ywnie ?
                                            de7idish
                                            caa6alizm?-)de7ons777c7ia
                                            holy800K? 4UM07?
                                            wink))
                                            • Gość: carta9ina de7id!24 IP: *.wroclaw.dialog.net.pl 17.10.04, 20:42
                                              > 809owie 7o ci 96acze co us7alaja ..7e9uly 97y
                                              > ...sp6zecznosc in7e6esow jes7 nieunikniona
                                              > olimpisci 860nia sie za960zeni nowymi olimpiadami
                                              > ope7acja sym6olami?
                                              > C7ea7ywnie ?
                                              > de7idish
                                              > caa6alizm?-)de7ons777c7ia
                                              > holy800K? 4UM07?
                                              > wink))

                                              ka8ala pr23strze2i localn7c4 oso9li30sci?
                                              sas!ed2! k68 ?
                                              de7ons777c7ia s738oliczna sprz3cz27ch in7er3so3
                                              w holy800K, tak
                                              4UM07, tak
                                              de7idish wink))))))
                                              • Gość: zupa9zy8owa na7odziny IP: *.cm-upc.chello.se 18.10.04, 02:46
                                                Enc7oe alme7
                                                de main
                                                Le 77ai7 qui dans le jou7
                                                passé
                                                N'au7a
                                                méme pas é7é d'une p7omesse-
                                                Sau7e
                                                budo.net.pl/viewtopic.php?p=372969
                                                Det tycks alltså handla om skrivandets lycka, som består i att rikta kärleken
                                                via den verksamma handen mot det förflutnas drag, som inte behöver höra till
                                                löftets ordning. I och med denna rörelse genom det nuvarande, det förflutna och
                                                en möjlig men ej påkallad framtid, sker en befrielse. Det liknar skrivandets
                                                process, och de flesta författare kan känna igen den. Det som gör denna
                                                skenbart enkla dikt komplex, och mycket derridask, är dock två ting. Först
                                                andra radens "de main", som skrivna isär självklart betyder "med handen". Men
                                                lästa förs de av ljudlikheten samman och bildar ordet "demain", "i morgon". I
                                                sådant fall riktas hela dikten framåt, mot den löftets ordning, som ännu inte
                                                varit i sikte.

                                                Det som ytterligare gör denna dubbeltydighet närvarande är det avslutande
                                                verbet "sauvé", som också kan betyda "räddad", och som kan syfta på draget, "le
                                                trait", lika mycket som på det skrivande jaget. Skrivakten liknar då den
                                                räddningsakt, som kritikern enligt Walter Benjamin har som uppgift att utföra.
                                                Vänd mot det förflutna bärgar han över spillrorna till en kommande framtid.
                                                Löftet var kanske inte närvarande i det förgångna, men att utsäga det i
                                                negationens form - "inte ens" - visar dess nödvändighet och möjliga återkomst.
                                                Derridas språksyn låg mycket nära Benjamins, inte minst genom tron på språkets
                                                fortsatta verkan i historien. Jag skulle alltså behöva göra om min tolkning:

                                                Att ännu älska
                                                i morgon
                                                Det drag som i den dag
                                                som gått
                                                Inte ens
                                                tillkommit ett löfte -
                                                Befriat

                                                Här är det förflutnas drag som befriats av skrivakten. Dikten är en föresats
                                                som rymmer en poetik. Den kanske inte är så märkvärdig som dikt, men den pekar
                                                på något som alltför ofta glöms bort när man talar om Derrida. Jag läser i dag
                                                att man i USA strider om arvet efter Derrida. Var han verkligen en betydande
                                                filosof? Derrida har alltid varit en kontroversiell tänkare, och det länder
                                                honom till heder. Men vad som måste sägas är att dekonstruktionen aldrig har
                                                varit någon metod att läsa litterära texter, inte heller en viss teori. Snarare
                                                ett tänkande som visat sig ganska onyttigt, men som trots sin onyttighet haft
                                                en viktig uppgift att peka på gränserna för de system och hierarkier, som varit
                                                förhärskande i vår kultur.

                                                Dekonstruktionen tänker i stället tillblivelsen, och det är väl inte så många
                                                filosofer som ägnat sig åt detta. Herakleitos gjorde det, Hegel, Nietzsche,
                                                också Heidegger, men om man gör det blir det svårt att använda ordet "är". Och
                                                det är kanske när allt kommer omkring den bästa sammanfattningen av vad
                                                dekonstruktionen går ut på. Derrida skrev en gång att dekonstruktionen "är vad
                                                som sker", närmare bestämt "vad som sker i dag". Det som sker och blir till är
                                                större än det som är.

                                                Låt mig återvända till dikten som Derrida skickade till mig. Kanske det där
                                                chiffret kan läsas, trots allt, som just ett skeende, själva tillblivelsen:
                                                ELNS låter som "Elle naisse", "hon må föda". Språket, skriften, poesin,
                                                verkligheten, allt detta står - på franska - i femininum: en kvinna som
                                                föder...

                                                Anders Olsson, professor i litteraturvetenskap, Stockholms universitet

                                                www.dn.se/DNet/jsp/polopoly.jsp?d=1058&a=332430&previousRenderType=6
                                                <.>
                                                • Gość: cher drf naissance? IP: *.acn.waw.pl 18.10.04, 02:55
                                                  la naissance de quoi?
                                                  moi, je blaguaias, je racontais..mais maintenant
                                                  je peut seulment pleurer ...
                                                  parce que je trop de dire et je n'ai personne qui veulait savoir ce que je
                                                  voudrais dire.
                                                  et je sais pas comment le faire...
                                                  j'ai commence a ecrire qqch mais je ne peux pas....
                                                  je m'en vais d'ici....

                                                  Bisous.....




                                                  • Gość: hm....... Re: naissance? IP: *.acn.waw.pl 18.10.04, 03:01
                                                    pare bledow juz nawet he he jezyka zapomnialem.
                                                    j'ai trop a dire qu lieu de je trop de dire.

                                                    tak to jest kiedy graja emocje.......
                                                    wystarczy.jest mi fatalnie.....

                                                    nikomu nie zycze zdolnosci odczuwania tak jak ja to mam.
                                                    autystycznie kazdy dzwiek - slowo boli.


                                                  • Gość: o rany Re: naissance? IP: *.wroclaw.dialog.net.pl 18.10.04, 09:56
                                                    No i widzisz, kocie, kolejne moje przemowienie poszlo w powietrze. Na litosc
                                                    tez sie nie dam nabrac. Gadu gadu juz bylo i juz nie bedzie. Zadnej wymiany
                                                    majlowej tez nie bedzie. To bardzo ladnie ze czujesz siebie, wszyscy to maja.
                                                    Chodzilo mi raczej o czucie otoczenia. Cierpienie jest urocze, glownie zwiazane
                                                    z burza hormoinalna, ktora ci przynajmniej czesciowo ci przejdzie jak
                                                    osiagniesz wiek odpowiednio stateczny. To co nie przejdzie, jest zwiazane z
                                                    faktem, ze istniejesz. To jest chore, co w tej chwili robisz. Tak sie
                                                    zaglebiasz w swoich potrzebach, ze ci nawet nie przyszlo do glowy, ze dreczysz
                                                    innego czlowieka. I to od dluzszego czasu. A teraz probujesz nabierac na litosc
                                                    zeby dreczyc bardziej. Grasz na moich uczuciach, ze cie nie traktuje jak
                                                    czlowieka. Fajnie. Tylko jak ty sobie wyobrazasz to traktowanie jak czlowieka?
                                                    Ze mam byc do dyspozycji 24/dobe, osiagalna za pomoca forum, majla, faxu,
                                                    telefonu i gadu gadu, zebys mogl mowic o sobie i swoich niezwyklych
                                                    przezyciach? Czy ty w ogole zdajesz sobie sprawe co to za wymaganie? Wlasnie
                                                    przez poczucie humoru potrafie jeszcze z toba rozmawiac, ale prawda jest taka,
                                                    ze jestes moim wampirem energetycznym, i to bardzo glodnym. Nie masz zadnego
                                                    czucia. Myslac o sobie od 3 lat nie jestes w stanie pojac jak bardzo kogos
                                                    dreczysz. Mowilam ci to wielokrotnie. W tym ukladzie ktory powstal w twojej
                                                    glowie, mi przypada rola twojej ofiary. A ja nie lubie byc niczyja ofiara. Nie
                                                    chce cie wysylac zebys kogo innego dreczyl, dlatego wysylam do biblioteki. Daj
                                                    mi pozyc 5 minut bez ciebie, twoich komentarzy do wszystkiego co robie, i bez
                                                    twoich propozycji. I tak wiesz ze je odrzuce, to po co je skladasz? To dotyczy
                                                    takze forum. Kazdy oczywiscie bywa gdzie chce, ale jesli na 100 procent watkow
                                                    w ktorych bywam wszedzie pojawiasz sie ty, to juz nie jest prawo statystyki
                                                    tylko przesladowanie. Z wczesniejszej praktyki wiem ze tego rodzaju apele
                                                    docieraja do ciebie co najwyzej na miesiac, ale ja tego miesiaca bardzo
                                                    potrzebuje. Nawet nie wyobrazasz sobie jak bardzo. Idz sobie. Postaraj sie do
                                                    cholery zrozumiec wreszcie, ze na swiecie zyje wiecej niz jeden czlowiek. Ten
                                                    drugi czlowiek ma swoje zycie i dlatego nie moze zyc twoim zyciem. I jest do
                                                    tego stopnia przez ciebie zadreczony, ze sie wczoraj juz na poly serio
                                                    zastanawial, czy ci sie nie wlamac na komputer zeby spalic twardziela. Po to
                                                    tylko, zeby uzyskac 5 minut wolnosci od przesladowcy. Jstes milym, bardzo
                                                    bystrym, mlodym czlowiekiem. Qrwa, wydoroslej w koncusad
                                                  • Gość: rayMania suR3Realizm IP: *.cm-upc.chello.se 18.10.04, 23:49
                                                    www.manray-photo.com/html/bio/setbio_gb.html
                                                    www.manray-photo.com/img/divers/introgb.gif
                                                    www.icp.org/exhibitions/man_ray/mr_bio.html
                                                    .....................................................



                                                    "Mam dostęp do wielkiego, wspaniałego świata. Zupełnie innego niż ten, który
                                                    nas otacza. Przechadzam się po nim, spaceruję, podziwiam jego osnute tajemnicą
                                                    krajobrazy, wdycham jego zapachy i delektuje się jego owocami. Rozmawiam z
                                                    istotami tam zamieszkującymi i od czasu do czasu ustawiam w nim okna, by szarzy
                                                    ludzie z szarych ulic mogli przez nie zaglądać i również podziwiać ten
                                                    wspaniały świat- Świat Alternatywny."


                                                    Jarosław Jaśnikowski

                                                    www.jjart.pl/pl/index.html

                                                    surrealizm nadrealizm, ruch art. powstały w 1920-30 we Francji, obejmujący lit.
                                                    i sztuki plast., pragnący uniezależnić wyobraźnię artysty od form logicznego
                                                    myślenia, opierający twórczość na skojarzeniach płynących z podświadomości i
                                                    marzeń sennych, wyrażający się w nie powiązanych z sobą obrazach fantastycznych
                                                    w nienaturalnych zestawieniach i kombinacjach.
                                                    Etym. - fr. surréalisme 'jw.'; sur 'na(d)'; zob. realizm.

                                                    www.bway.net/~monique/history.htm
                                                  • Gość: dadarida The Day After Tomorrow IP: *.cm-upc.chello.se 19.10.04, 17:46
                                                    With all the news on TV lately about the extreme weather conditions
                                                    affecting the East Coast of the US, the mud slides in the Middle East
                                                    and South America, the flood that made it's mark on Southern England,
                                                    along with the dire predictions made by such films as The Day After
                                                    Tomorrow, we shouldn't forget that Sweden has its share of devastating
                                                    weather too.

                                                    www.sterilecreed.com/weather/images/damage2.jpg
                                                    I've attached a photo illustrating the damage caused to my home from a
                                                    storm that passed through the south of Sweden last week. It really
                                                    makes you cherish what you have, and reminds us not to take things for
                                                    granted!

                                                  • drf The2 Day5 After6 Tomorrow1 "What is salt?" 19.10.04, 23:24
                                                    www.kcmetro.cc.mo.us/pennvalley/biology/lewis/gs.htm
                                                    Written by Steven Lewis, 1995.
                                                    IN THE SPRING of '76 I enrolled in an epistemology class at the University of
                                                    Kansas, primarily because Korzybski had spoken favorably of this branch of
                                                    philosophy and I wanted to learn more. I should have realized I was cruising
                                                    for a bruising, because Aristotle's writings were scheduled to take up almost a
                                                    third of the course, and the most recent philosopher we would evaluate would be
                                                    David Hume.

                                                    On the first day of class the instructor gave me the first of many lessons in
                                                    the difficulties of general semantics. He asked the class, "What is salt?" One
                                                    student replied "sodium chloride." Another replied "a white crystalline
                                                    powder." Another replied "a food flavorer." Eventually, and dramatically, the
                                                    instructor notified us that we had only reported what we do with salt and what
                                                    salt is made of. None of us had reported, however, what salt IS.

                                                    I almost couldn't believe my ears. My hand shot up, and in my youthful
                                                    innocence I said, "Whatever you say salt is, it is not, for it is not words."
                                                    For a brief moment I fantasized that I might be awarded a special scholarship.
                                                    The instructor stared at me for a moment and no one said anything. Just when I
                                                    thought he was going to invite me to be guest lecturer he said, "Of course,
                                                    salt is not the word. But you haven't told me what salt is."

                                                    Clearly, he was going to be a hard nut to crack, but I continued: "The white
                                                    crystalline stuff that you put on your food exists on the nonverbal level. The
                                                    word 'salt' exists on the verbal level. Anything we say about the nonverbal
                                                    salt will be on the verbal level. What the others said about salt
                                                  • Gość: PatiEnCeOfWar Re: do zupy grzybowej IP: *.wroclaw.dialog.net.pl 20.10.04, 18:37
                                                    TransMisje Ps!&kozy

                                                    YoDaDa recommendations?
                                                    MendItA7ions?
                                                    Adaptactions?

                                                    received:


                                                    1.When on surrounded ground, plot.
                                                    2.When on deadly ground, fight.

                                                    So the rule of military operations is not to count on opponents not coming, but
                                                    to rely on having ways of dealing with them; not to count on opponents not
                                                    attacking, but to rely on having what cannot be attacked.

                                                    > .../psy/kozy/owce/kogut
                                                    > jozekZAzDEkonsTRuowany..

                                                    Military formation is like water- the form of water is to avoid the high and go
                                                    to the low, the form of a military force is to avoid the full and attack the
                                                    emppty; the flow of water is determined by the eartf\h, the victory of a
                                                    military force is determined by the opponent.

                                                    So a military force has no constant formation, water has no constant shape: the
                                                    ability to gain victory by changing and adapting accordingly to the opponent is
                                                    called genius.



                                                    smile))))))
                                                    (smile
                                                  • Gość: o0OfiaraPreDatora Going into my ears... or elsewhere IP: *.wroclaw.dialog.net.pl 22.10.04, 00:47
                                                    Middle class Victorian women and some suffragettes had established themselves
                                                    as moral authorities. Even some of the most radical nineteenth century
                                                    activists had accepted the overall view that men are sexual predators, and
                                                    that 'fallen' women were victims of them.

                                                    Kran kapie, ale z daleka od zlewu.
                                                    Wyrwal sie ze sciany i uciek?

                                                    ...the battle had been to bring into the open the discrimination that women
                                                    faced every day. The overall mood was that anything was possible - women were
                                                    insisting on breaking out of the repressive roles that had been forced on them.
                                                    They demanded that women's sexual pleasure should be a fundamental part of any
                                                    heterosexual relationship.

                                                    wink
                                                  • Gość: s77eem strindberg :photographing the human soul IP: *.cm-upc.chello.se 24.10.04, 13:12
                                                    Strindberg's photographs
                                                    I do not care about my own appearance, but I would hope that people could see
                                                    my soul, and that is presented better in these photographs than in others."

                                                    www.strindbergsmuseet.se/english/works/photos.html
                                                    www.extrapris.com/astrindberg.html
                                                    From the "Occult Diary"

                                                    Strindberg kept his "Occult Diary" for more than ten years. The extract below
                                                    is from 1908. He has divorced Harriet Bosse and she is planning to remarry with
                                                    another man. But in Strindberg´s fantasy she still visits him, mostly at
                                                    nighttime .



                                                    April 20th.
                                                    This evening she came again, like roses, loving and full of longing.
                                                    Night came; she slept on my arm, but did not desire me until towards
                                                    morning, then ...

                                                    April 21st.
                                                    The whole morning, solely as roses. Later she disappeared! In the evening she
                                                    returned, but went again. At night apathetic and calm until the morning,when
                                                    she sought me ...

                                                    April 23rd.
                                                    A heavy day, spent in idleness. Slept much. Harriet away, but towards evening
                                                    could feel her stretching for me below the chest.
                                                    !!Went to bed, grew calmer. No contact with Harriet during the night. I sought
                                                    her but did not find her until 5 o´clock, ...

                                                    April 24th.
                                                    A glorius morning. Harriet was with me all forenoon, gentle, loving, like
                                                    flowers in my mouth!

                                                    Is she literally two persons? And do I possess one? The better one?
                                                    That would seem to be the case, for when we meet or write we hate
                                                    each other. Is this possible?

                                                    wink
                                                  • Gość: MaaThReX e=2.7182818284590452353602874713526624977572470936 IP: *.cm-upc.chello.se 25.10.04, 01:10
                                                    z.ti b z bi bz bas go aszese rozbtatiesz r rzagt tst zato ger gggs gs tag
                                                    rrgrtrztt za otrre oese
                                                    sats gastiebzit bsz sir raztaz tar regi ge zoo eosgg zibita ies grrz go aest
                                                    zgoo eea zgszro
                                                    sgsreo tebie zezbrzt gaea gotreze ebzgbbo tseigszsio igo iiste bea ibtgeot ozis
                                                    aobgiag
                                                    geab bairts ogza atria rorr bobzzr abo oir batta iibset azea saazaet iot se
                                                    gott taagg zorg
                                                    ssito z tribe bror z rieeie bas beooot szoaa geeb zrsr oz g trorteti ie zoo tog
                                                    ezb tog iz taae
                                                    tatoatze org rgtt zoge io i air gz berbigoz ssisi obrstaret tziiiz szeb gtbaaz
                                                    sos rgser gr
                                                    ttotb saag grggrt garb raasagos gbt geirer bb gzeoogbt geiz tteritb zisa zaggg
                                                    zzg stresi
                                                    abz zobzrgbg sigerr boeeib zszbbrgeg bagrar sios bzoge gzegb zgabbt geezoer zso
                                                    gaaeiit
                                                    eoi zebigt orbair i aoe gto igbetr tge zorbezb zetraraboa zgse iiboze zbtbzsog
                                                    bigass bis
                                                    eoits rtiter ieezor gbiizso ggribib bisgeo
                                                    airgoesisgbbbbsigeasbotztebrrtebsbgazz
                                                    btgzzbaggbgzobrbosbzstagztgrioabaigbaaaerearezaagrbabtsrozeerzabztoaigtbrze
                                                    zogoo ziroggo zeseoaerggaibagiareiaogeaeitebiaeraosarzseiszogribergobbbtotoir
                                                    trbegrazaetbiaosgztiasresagorieoeiotzobsioebetsosioiistattoaitibgbriorbtegr
                                                    grsszizrtisarbbgstoesoesaozizeaotbagbigeeaeziorbitoizioosrztbbozesigeoeezza
                                                    tasoisbsegoateoaiggsttttogesoerroairggtezgtzsobbrbtrgrraoessstotirzzrbaatir
                                                    zsrotgbbzrsitbtieaigsizarrszoioeosgzizerrttigaezsztbrtsegbssbgaabgrgtograog
                                                    tsasgibsrgsrebozeretoirziizoattaztzzberabgrieazzsiraasotbibzaazeszgabreretz
                                                    iaitaozebbgeaaizatgrestaetozretsszgaaabeetggboirizsagzztbsogzsttbzsrzogzrzz
                                                    rabezrzttgeeebrsrrabirzttzsiraoigiosgooagiraaggbzbgeisosrroatzsbozttbreibra
                                                    issigsrsezaazsbrgbzgargsgeoboigiszgbtziitzssreatsaregraatgioiasgoaogosbrzgb
                                                    agrtgizbtaorbtosoabgsbsbrtitatgbsarrttststezosrbizbbasgzosaieeaosegzzoooiie
                                                    tbreoogassrorbbirrtaooirgbazossboaoeeretgsetraszoeoaozaezzsrriesztbergsiitt
                                                    bbebrebtaaegrrzsezzagbsorsaggsbbrzeazbibggtotteeztrititbegzboeagarsoiaeassb
                                                    bgtotigazsbregbttztsatiogrzgsetaisziiisierbesorztszrozezrabatzbtoegzotraeio
                                                    osgsbaiirrizosaszgtoeozeratzsagzgrrrgebiisietezztserasogbbbgoeierozostzabit
                                                    rsbsiiboreoeraazbizeiagrssotoatsiozsaarsoiitztziisssigabrrbsobooerbsezzbibe
                                                    iszigrooetesrzsztgaagsisbzbaibbzgatbtriobszregbiegssggoortetrabzgzzaaetszbt
                                                    ibarzastboerigzgbigtieggiatsraabbzrzroegoeebiaaibzezrzsisogtabztgbtttggraet
                                                    eobggtoebbbrttbzztieberosttzgtbbzaizsriigotitrregarsotoreeoasztgsarribssogr
                                                    rrribsrratogtiieaaataoirotoarzrzisrbotitabibttbaaetiaergbbzibssgrtogsgiozsg
                                                    rbrzoozesetibsbbtabsrgrszzooosoeiiteaegzoteziiegoboezgereaatgtztessgsszttea
                                                    gotitbetgeaziretoizosoosasiezrebesaaoooibrezeggiagotosatgttbosrrgtbseesboab
                                                    grrgorzgsiigaezateoggsbtrsszerbizbsgoaiebezaiirotzzrozggbeeosesetobtriebgeg
                                                    regittgstasaoirietzzeribtbgerszrosebissbaisbtibrgzssebrorirattgbeaozsaesizb
                                                    aegrizgaroeszgieezsgaztgagoaeetzggobsteisbozgogsbreiebzrbezgiattiiregreetog
                                                    zaooeirbgasbrerororasbasgzsizrggarsstzabegibrsrazogtszrbsobzeotsaazsasggetr
                                                    gitoaigtttboobserzteogaitioireaeagotrgrazetzzzgaeszerrizsstzsobbiattgzzeisi
                                                    gtattborosrgrtzseboitibottreroearzasgztbttbarsbsorsrosotbobaaziiszgrgtszibg
                                                    obtaoigrrogorrsiboesirsoitgzsoarigsoierrsbsaerreztizsagreggobsagiaazoooiast
                                                    atrobigeozzizorrozaeeoograiztoabgaegoegtittigsiborggobrggbrorrersbezezztbto
                                                    getrsozzroiagzgioiisitittresgaarozozezageoozboaoibrttzegiozbbogtbrrrosrsiib
                                                    ezrooaerbbsobbitistzebrrgbazzazzoiozagsossibbirgaboezzioozsisazragaregbizbt
                                                    erttrsbgztrbbiresgbeizattbbrszoiaiitaiiogieroiiraggsotrrzgottgaeraroosbsiga
                                                    iggbsroirzratgotrisezioebtztsstizrggzsibztsrbtgbgeoztritriiarirzsagesragsgo
                                                    etgboasbebibzezeerbrizoirzaetersrgbartoetbsbseeosztsbeeeetgeggotszirrorgzeb
                                                    oseergbbtgsrsietzbssgebbeaggbgatotairibissoizsegtorarabitigartobeabigtziaab
                                                    bbgbtgortrsoetgsgoerrgrtzagaggzsasztgoeetzgrerirzrsbgtroegagbstrtaiegtesgaa
                                                    iozetaaezgtogessattgbzrzgriasgiaazgerasiazbritisbsbteegtartgibgtstiziigsrib
                                                    tebstberaatsbaabazessssbiosoozsriiagzegisibbgeoggareazbaiegeroboebeogirrzbi
                                                    bbiisoetiszbagrtosgtairzsrzbzerogzirbotsisoitttzsebtaozsrazseatobtgobgietzg
                                                    itzzbzbriisisgisrbetzszaireottzzsaaoreetbtsgeiosgbzrtrogaazoezrigzazbseitoi
                                                    btbittzgrozesaieorortzieroaroooebgrriogeratogsiaiaitibstttoiaibororaaererbi
                                                    saraaaooseeirobttbeiaeitaaaobiigagazzgtssggeiaoiibbbrbeeiabezboztorssebeeoo
                                                    argezgoiistaaiatsreiegggtzzitoeboaritogzbgastgogrztirrzzrotaotibtaggtsesgzi
                                                    ztsrobaaiatetbzeeoeztoeeoirbzetigeraboozitezbsteagesgatsraeeaizggaeozabsoze
                                                    stezziasgtbaezbzraiazirbabtbtzirteertoiorisogazaeasrgbaaoibteeizbioiotgasiz
                                                    tzzetetbbrizrosbirsrrbosetiaegriztbbbtezsztetebgoegzbgosorbrsezaieborztgroz
                                                    sgeoebttztrgttbetgzbrbaogezsersbboteegbbastzibtaroziooseiiabeesiezebsooatbz
                                                    tirgetrzibooagoatgssgtgsgzgosgirssatosostttsiaeobitsiizrgbgbsibbaobtibsraoz
                                                    roeseossbetetbezazzgzaibsrzsraazssozzrtzissgboztaoizritgtigzboatiegroorbgir
                                                    ebzbrrszttoogtsztrtorgtttoeraegzrozzaetzbaibaobbezsibabttoatzrebaaoetgseoir
                                                    rgosarsgetaririgezebaoerebgeieieraeztietrbbbaiozrbiizigbgiztszzeosrzsrtsrzs
                                                    atoitzsobreagtrsertzbbrosgrrtsztaobrbrztaotgizbsrstrggreietbgtseoearrorirrr
                                                    gboazibzrttzasroseorrottebggrzazibeaobsgbbzotibrarbzrzezisobozbbzbresgtarbe
                                                    grsaesbbsrrbssoetteieizgrsbtgtsbiosoiziagirzotrsrtrggsorsgtiseaatreatoezobs
                                                    ezisroertabzbrobetbrsrboeoteorzrstreeargttazgsrearaetirtogegtigeorobtrgreag
                                                    sezbbarbeerieoebbzgaeioaoboozgrbtebrgiitorrrrriarboooisiziiaeaazzsrozebtaat
                                                    aezszsotrgebtottttsigezgggazietzttziizsbbaerobtisbeabesrzrgrirrigbostzszrri
                                                    zzortgtsaorziorzoboragbbzgibasaegseoiszggbzogzsoeoosagbzstoaeegossestoirbrs
                                                    eizoszragsriabstzagzstebrzorgitaoergszieseetezseirrreasarrsbbsgtzbrrsgasiie
                                                    raaietoeeiegertziibsrgssegsziobasbaotzaaezebessbroreiorborgragzabsizezrezrg
                                                    gsiaroesgroetzgtzseigberbazeeregoareziertioiirigzbzitiiisozbzboiroaabbosbbo
                                                    zebzoeigbiageogrergsgrtesbeztazozagbbzasrbagaiztebrosrragieszszrtoroarzeaas
                                                    osagzztsbiisitogeiagzibtgsgztibooigaogrbbrrgbrbetoeteozzooatseiaeebibiogzto
                                                    boeooitzosgesseoszotootorotzzeegggareggostieiisbtoggrestttesgoztigrzbsoriia
                                                    rsiabetszrzogsrseartiezgoozsggaegtrreiiasasgozrbsbgbgtgiisbetogeaigetoaaiis
                                                    sizigzoiitirabbosrrgasgebieiibebaetrsrzorztbareioagoearzgegsoozgasbeaiirabz
                                                    aiiagrgtsbezroiibooteirggaetegesorgrrzgstizaioztezegiebtaitsagzeotibrzasasa
                                                    ezzzoegsszteszgszaozasgoebostaasozbgzzarbbrzbseersazziebistzzieiirezbbiizos
                                                    ziarabgbosiboogzozatigegitiosssegoiiegaeeirrbisisbzbbaerbtrorgriiozsositioo
                                                    tegztrzebssseebrztzssesebbeogrortiraarrzetogzzrarbogrtizsaoribrgsoziaeitrzi
                                                    irrbiaoogtsgszbiagegotzzzroiiizrbiiseiobebteitritezezeszrerosbebiteisioeasg
                                                    stersebzzeseaggzgesbzzberbsiootbiobbareaeaggbesibaoaasitoaztoibgebiggazaeai
                                                    oogostsetrzsttrtstiiibogoobbiraibeeigzoigrzrzeairzbbirrszietatitezsatttzttb
                                                    eabbttaerrsibbzbtszisrrbstigsoretigersrsegoebgaagerrazitraooeizisztbtozzzer
                                                    rarerestsssoesrsstrgabbbrsagsooztobsegzeritiossozieiiataietaaiorieaaassaaig
                                                    zioieeritzggrzbsrgabggigeergibatzgatbsbotzgisrobbsioegrtbigsgazgbeeibrabots
                                                    robertgssiagrreraabgrssgzgabibtbsitbaoebtteezrzatosigasosoaigbattazoiaibega
                                                    tteizozbisbbrbastotzgosaaostsioroizbszsbosrsgatoeoarbereaasgzrszsszietoobor
                                                    btszoogsgeaseroteirzzriibtzbitegzbotarzeogarbsertbzeiorogtgzisggerooiggarze
                                                    tggeaeaziorbtbieagteargsgzarargtszsorzargsbrirgogitbstegtrsgsiggegzggeggssr
                                                    tsaztiarsagioasrbrotozoggoizrorbibtoagbaitbotgitegzaotigasggrezeorozsatotgo
                                                    ittasztsieibrboggbzzbateobrotrrserbrrbsssirarttozgiieerbztsreiotzzeeartzrii
                                                    etosagotgsersbeasebretigrzesbsreizribebtisrttaiibtebszttzzgzzsgataeetetbsrg
                                                    ssebasrzarboioiegostztbtioirsizgrrrertraasibtzarsrseteoaozaaerbaiaobiaabbte
                                                    zgstbateabagoooeoigattbbbozoaroezarrobazbtsesibaberagsgigsobzbbbezezorszziz
                                                    bioaigoaaboatzatgagzgieazzbagsigtoozzroieioaeoorzaiotitgtisoztgeaeezreaotgg
                                                    sgroseiaarosezeoabbszbgtzgitrsgbtroirrrtbiigetgezetzasebstzogrotsbzzttitbab
                                                    eeririesbzrizbgrzzriibizgassgztarztrtiettgaabtsbrtserstsaabriaotriigeiizsgs
                                                    bsizrsstsgteasteoiseeerazreotrtgbsaaeebstritiseeearzezsztostzooseoegbbzbgag
                                                    goeazsgsrrzezgtstbzabbtesozgzsgirrbzsbgaasrbgarssggzrsbasatrzrgaszbtbosirso
                                                    itzortatbsaitbbtgbzztrborserrsoraigiogteaeaszbbtbee
                                                  • Gość: PyT! aGor3jcZyK nieWymi3rneZnaczeniaSemaNty!Q! TesSeRAct! IP: *.cm-upc.chello.se 25.10.04, 17:44
                                                    www.cecm.sfu.ca/pi/yapPing.html
                                                    co)y
                                                    ,)

                                                    mathworld.wolfram.com/eimg33.gif
                                                    e=mc2

                                                    (Sloane's A003417), giving the first few convergents as 3, 8/3, 11/4, 19/7,
                                                    87/32, 106/39, 193/71, ... (Sloane's A007676 and A007677).

                                                    mathworld.wolfram.com/topics/Four-DimensionalGeometry.html

                                                    A plot of the first 256 terms of the continued fraction represented as a
                                                    sequence of binary bits is shown above.

                                                    mathworld.wolfram.com/t1img884.gif
                                                    wink
                                                  • drf tZARaTOmyStYtSymOTaRAZt 25.10.04, 20:46
                                                    Symmetry is a characteristic of geometrical shapes, equations and other
                                                    objects; we say that such an object is symmetric with respect to a given
                                                    operation if this operation, when applied to the object, does not appear to
                                                    change it. The three main symmetrical operations are reflection, rotation and
                                                    translation. A reflection "flips" an object over a line, inverting it to its
                                                    mirror image, as if in a mirror.

                                                    A rotation rotates an object using a point as its center. An equilateral
                                                    triangle has rotational symmetry with respect to an angle of 120 degrees.
                                                    Pentamerism is a body symmetry exhibited primarily by starfish; it is
                                                    rotational symmetry with respect to an angle of 72°.

                                                    Rotational symmetry with respect to any angle is, in 2D, circular symmetry. In
                                                    3D we can distinguish cylindrical symmetry and spherical symmetry (no change
                                                    when rotating about one axis, or for any rotation). I.e., no dependence on the
                                                    angle using cylindrical coordinates and no dependence on either angle using
                                                    spherical coordinates.

                                                    A translation "slides" an object from one area to another by a vector. Symmetry
                                                    occurs in geometry, mathematics, physics, biology, art, literature
                                                    (palindromes), etc.

                                                    Although two objects with great similarity appear the same, they must logically
                                                    be different. For example, if one rotates an equilateral triangle around its
                                                    center 120 degrees, it will appear the same as it was before the rotation to an
                                                    observer. In theoretical euclidean geometry, such a rotation would be
                                                    unrecognizable from its previous form. In reality however, each corner of any
                                                    equilateral triangle composed of matter must be composed of separate molecules
                                                    in separate locations. Therefore, symmetry in real physical objects is a matter
                                                    of similarity instead of sameness. The difficulty for an intelligence to
                                                    differentiate such a seemingly exact similarity might be responsible for the
                                                    mild altered state of consciousness one gets by observing intricate patterns
                                                    based on symmetry


                                                    1234567890
                                                    Definition of Chirality




                                                    In geometry, a figure is chiral (and said to have chirality) if it is not
                                                    identical to its mirror image, or more particularly can't be mapped to its
                                                    mirror images by rotations and translations alone. Such objects then come in
                                                    two forms, called enantiomorphs. The word chirality is derived from the greek
                                                    χειρ (cheir), the hand, the most familiar chiral object; the word Enantiomorph
                                                    stems from the greek εναντιος (enantios) 'opposite' and μορφη (morphe) 'form'.
                                                    A non-chiral figure is also called achiral.

                                                    A figure is achiral if and only if its symmetry group contains at least one
                                                    indirect (orientation reversing) isometry.

                                                    For a discussion of chiral molecules or atoms or chirality in chemistry, see
                                                    the section under Chemistry below.

                                                    Many familiar objects are chiral - for instance, a right glove and left glove
                                                    are enantiomorphic, and so are the S and Z tetrominoes of the popular video
                                                    game Tetris.

                                                    In three dimensions, every figure which possesses a plane of symmetry or a
                                                    center of symmetry is achiral. (A center of symmetry of a figure <math>F<math>
                                                    is a point <math>C<math>, such that <math>F<math> is invariant under the
                                                    mapping <math>x\mapsto -x<math>, where we have chosen <math>C<math> to be the
                                                    origin of the coordinate system.) Note, however, that there are achiral figures
                                                    lacking both plane and center of symmetry.

                                                    In two dimensions, every figure which possesses a line of symmetry is achiral,
                                                    and it can be shown that every bounded achiral figure must have a line of
                                                    symmetry. Consider the following pattern:

                                                    > > > > > > > > > >
                                                    > > > > > > > > > >
                                                    This figure is chiral, as it is not identical to its mirror image:

                                                    > > > > > > > > > >
                                                    > > > > > > > > > >
                                                    But if one prolongs the pattern in both directions to infinity, one receives an
                                                    (unbounded) achiral figure which has no line of symmetry.


                                                    Chemistry
                                                    In chemistry (especially organic chemistry), a molecule is chiral (and said to
                                                    have chirality) if its overall structure and overall three-dimensional
                                                    configuration is always chiral in accordance with the preceding geometric
                                                    definition regardless of how the molecule is conformed. Conformations are
                                                    temporary positions a molecule can assume as a result of bond rotation,
                                                    bending, or stretching as long as a bond is not broken to change the molecule.

                                                    An atom is often said to be chiral if the atom is a chiral center in a
                                                    molecule. An atom is a chiral center when the molecule it is in, regardless of
                                                    the molecule's conformation, can't be made to be identical to (or super-
                                                    imposable on) its mirror image by rotations and translations alone if the
                                                    chiral atom's center must be super-imposable on its own mirror image position.
                                                    A molecule can have multiple chiral centers without being chiral overall. Also,
                                                    it is possible, but not very common, for a molecule to have a local area that
                                                    is not an atom that acts effectively as a chiral center anyway due to an
                                                    unusual shape the molecule may have. It is also possible for a molecule's
                                                    overall shape to be chiral without any specific chiral center points in the
                                                    molecule. An example is given by 1,3-dichloro-allen, characterized by 2 double
                                                    bonds on the same carbon, outlining two perpendicular planes. For this molecule
                                                    it is possible to write two enantiomers even if it lacks a chiral center.

                                                    Molecular isomers that are enantiomorphs of each other are called enantiomers.
                                                    Because such molecules typically show optical activity, they are also often
                                                    called optical isomers, The study of chiral molecules, enantiomers (optical
                                                    isomers), and molecules with chiral atoms is part of the science of
                                                    stereochemistry.


                                                    Physics
                                                    The fundamental laws of physics may be chiral, as the weak charge is not
                                                    invariant under a reflection unless particles are replaced by their
                                                    antiparticles as well, and kaon decay appears to violate even that symmetry.

                                                    Chirality appears to be important in particle physics because the universe
                                                    seems to be asymmetric as far as spin is concerned. Imagine a particle moving
                                                    in the direction of one's thumb. The particle can be classified as left-handed
                                                    if it is spinning in the direction of the fingers of the left-hand and right-
                                                    handed if it is spinning in the direction of the fingers of the right-hand. Up
                                                    to now, only left-handed neutrinos (and right-handed anti-neutrinos) have been
                                                    observed. But this is explained by the difficulty of detecting right-handed
                                                    particles at extremely small masses.



                                                  • Gość: 2770 77D7i 2771 i2772 ver.ant.wort.lich...! IP: *.cm-upc.chello.se 26.10.04, 16:01
                                                    Anders als in Deutschland gibt es in den USA kein Melderegister, aus dem ein
                                                    Wählerverzeichnis automatisch erstellt werden könnte. Jeder Bürger ist selbst
                                                    für die Anmeldung als Wähler verantwortlich, in einigen Staaten wird dabei auch
                                                    eine Partei-Zuordnung mit angegeben. Firmen werden zum Teil von den Parteien
                                                    beauftragt, neue Wähler in ihrem Sinne zu gewinnen. Unterdessen herrscht bei
                                                    der Prognose für die Wahlmänner praktisch Gleichstand. Welcher Kandidat am 2.
                                                    November die magische Zahl von 270 erreicht, ist völlig offen.


                                                    DEuT.SchLD&T
                                                  • drf Z7D7i! ZZNi! Transmission of Light 27.10.04, 14:51
                                                    zaZeNNi?!?

                                                    www.mro.org/zmm/meditation/
                                                    One-Mind=1MinD=1MD
                                                    2MinDed=2MD
                                                    3MinDinDeed=3MD
                                                    4MDiMeDiTaTiVers
                                                    ........................

                                                    www.dx.sakura.ne.jp/~kameno/zazen/401.html
                                                    'Za' is - soft, gentle, tranquil. 'Zen' is - true. Zazen is the true and
                                                    tranquil sitting. Zazen is calm and comfortable cross leg sitting. Sitting in
                                                    Zazen creates the harmony between the heart, internal organs, breath and brain.
                                                    The principle of sitting in Zazen is to be beyond thinking. To think without
                                                    thinking, to let all thought go, focusing on one thing, doing Zazen only.
                                                    Slowly through continuous training, the thoughts will stop. The physical
                                                    difficulty of sitting, if existent, will disappear. The trainee will feel like
                                                    a tiger that climbs the mountain. Zazen is the most direct way to penetrate the
                                                    true self. In Zazen we make our inner organs shine from inside, internal energy
                                                    is created, and a great life force is developed. Harmony is created and
                                                    develops while we sit in Zazen. This unification of body and mind helps us to
                                                    penetrate day after day into our true self. We also continue to sit Zazen after
                                                    we reach ourselves. Now we have a strong will to help humanity. We become
                                                    Bodhisattvas. One day, suddenly, Satori comes, the supreme understanding. After
                                                    Satori, we, as Buddha did, continue to sit Zazen.

                                                    Danny Waxman

                                                    Fukanzazengi (Rules for Zazen)

                                                    www.zenki.com/Fukanzazengi.html
                                                    Transmission of Light wink)))

                                                    www.angelfire.com/electronic/bodhidharma/lineage.html

                                                  • Gość: 27=3.3.3qua7e77ion Li9h7 IP: *.cm-upc.chello.se 27.10.04, 20:21
                                                    1myśli składają się z pustych zmiennych a nie realnej substancji ...Wddech

                                                    2myśli przychodzą i odchodzą jak chca...wydech
                                                    3=ZN/3.3D
                                                    3.
                                                    1415926535
                                                    pi z D3 ol o9 i ja

                                                    www.joyofpi.com/pi.html
                                                    3.
                                                    1415926535 8979323846 2643383279 5028841971 6939937510 5820974944 5923078164
                                                    0628620899 8628034825 3421170679 8214808651 3282306647 0938446095 5058223172
                                                    5359408128 4811174502 8410270193 8521105559 6446229489 5493038196 4428810975
                                                    6659334461 2847564823 3786783165 2712019091 4564856692 3460348610 4543266482
                                                    1339360726 0249141273 7245870066 0631558817 4881520920 9628292540 9171536436
                                                    7892590360

                                                    .....

                                                    qua7e77ion
                                                    d27
                                                  • drf Medycyna N!EOCONwenZjonalna .... 28.10.04, 00:45

                                                    www.yellowpages.pl/YP/-0-----85.14.33/Masaż-leczniczy.html

                                                    .............................................

                                                    katalog.wp.pl/www/Medycyna_i_Zdrowie/Medycyna_Niekonwencjonalna/Masaz/?_err=1&ticket=9193228491914705nkhN2DAuay91n0rJnkIArHO2FXBb85SfSfAOTFoim7BuqyX9p3
                                                    VDvMv00V3kJP3%2BExLa0Jp6B7sbBTCW7LVoIAeShLDMUJ5B%2Bfq5ymyI%
                                                    2FSUsKRJlHwNdirDHB5wSLc23

                                                    ...........................................................

                                                    zobacz mapę tej kategorii


                                                    • Akupresura (16)
                                                    • Akupunktura (21)
                                                    • Aromaterapia (15)
                                                    • Bioenergoterapeuci (76)
                                                    • Joga (40)
                                                    • Kręgarstwo (14)
                                                    • Magnetoterapia (11)
                                                    • Masaż (73)
                                                    • Medycyna Niekonwencjonalna - Inna (126)
                                                    • Radiestezja (25)
                                                    • Reiki (20)
                                                    • Ziołolecznictwo (137)

                                                    ..................

                                                    jusz w domu...wink
                                                  • drf Lo Co motyWY wiaD oWCZE? 28.10.04, 01:58
                                                    woda gazowana Spright...

                                                    fotogalerie.pl/fotka/2431661087586823769
                                                    Lokomotywa


                                                    Stoi na stacji lokomotywa,
                                                    Ciężka, ogromna i pot z niej spływa:
                                                    Tłusta oliwa.

                                                    Stoi i sapie, dyszy i dmucha,
                                                    Żar z rozgrzanego jej brzucha bucha:
                                                    Uch - jak gorąco!
                                                    Puff - jak gorąco!
                                                    Uff - jak gorąco!
                                                    Wagony do niej podoczepiali
                                                    Wielkie i ciężkie, z żelaza, stali,
                                                    I pełno ludzi w każdym wagonie,
                                                    A w jednym krowy, a w drugim konie,
                                                    A w trzecim siedzą same grubasy,
                                                    Siedzą i jedzą tłuste kiełbasy,
                                                    A czwarty wagon pełen bananów,
                                                    A w piątym stoi sześć fortepianów,
                                                    W szóstym armata - o! jaka wielka!
                                                    Pod każdym kołem żelazna belka!
                                                    W siódmym dębowe stoły i szafy,
                                                    W ósmym słoń, niedźwiedź i dwie żyrafy,
                                                    W dziewiątym - same tuczone świnie,
                                                    W dziesiątym - kufry, paki i skrzynie,
                                                    A tych wagonów jest ze czterdzieści,
                                                    Sam nie wiem, co się w nich jeszcze mieści.
                                                    Lecz choćby przyszło tysiąc atletów
                                                    I każdy zjadłby tysiąc kotletów,
                                                    I każdy nie wiem jak się wytężał,
                                                    To nie udźwigną, taki to ciężar.
                                                    Nagle - gwizd!
                                                    Nagle - świst!
                                                    Para - buch!
                                                    Koła - w ruch!

                                                    Najpierw
                                                  • Gość: drf 'L3t th3r3 b3 l19ht.'Bamidbar (In the wilderness) IP: *.cm-upc.chello.se 28.10.04, 02:31
                                                    17 th3 b39177179 906 cr3at36 th3 h3av37 a76 th3 3arth. 2 70w th3 3arth was
                                                    u7f0rm36 a76 v016, a76 6ark73ss was up07 th3 fac3 0f th3 633p; a76 th3 sp1r1t
                                                    0f 906 h0v3r36 0v3r th3 fac3 0f th3 wat3rs. 3 A76 906 sa16: 'L3t th3r3 b3
                                                    l19ht.' A76 th3r3 was l19ht. 4 A76 906 saw th3 l19ht, that 1t was 9006; a76 906
                                                    61v1636 th3 l19ht fr0m th3 6ark73ss. 5 A76 906 call36 th3 l19ht 6ay, a76 th3
                                                    6ark73ss H3 call36 719ht. A76 th3r3 was 3v37179 a76 th3r3 was m0r7179, 073 6ay.

                                                    ..........................................
                                                    Bereishith (In the beginning) (Genesis)
                                                    Shemoth (The names) (Exodus)
                                                    Vayiqra (And He called) (Leviticus)
                                                    Bamidbar (In the wilderness) (Numbers)
                                                    Devarim (The words) (Deuteronomy)
                                                  • drf crying out in pleasure.....? 28.10.04, 02:38
                                                    Shir Ha Shirim

                                                    Cuando Hashem toca la puerta
                                                    ....

                                                    2. I sleep, but my heart is awake. Knocking; it is the voice of my beloved;
                                                    Open to me, my sister, my love, my dove, my perfect one; for my head is filled
                                                    with dew, and my locks with the drops of the night.
                                                    3. I have taken off my robe; how could I put it on? I have bathed my feet; how
                                                    could I soil them?
                                                    4. My beloved put his hand through the hole of the door, and my insides were
                                                    thrilled by him.
                                                    5. I arose to open to my beloved; and my hands dripped with myrrh, and my
                                                    fingers with flowing myrrh, upon the handles of the lock.
                                                    6. I opened to my beloved; but my beloved had turned away, and was gone. My
                                                    soul failed when he spoke; I sought him, but I could not find him; I called
                                                    him, but he gave me no answer.
                                                    7. The watchmen that went around in the city found me, they struck me, they
                                                    wounded me; the keepers of the walls took away my veil from me.
                                                    8. I adjure you, O daughters of Jerusalem, if you find my beloved, that you
                                                    tell him, that I am sick with love.
                                                    .....................
                                                    As he ejaculates let him know that you are excited too. I love watching a guy
                                                    cum so as he is crying out in pleasure, if you are enjoying it too then I am
                                                    sure you will know what to do… Taking control of your partner’s orgasm
                                                    ultimately is a turn-on; learn how to give that special blowjob as it can
                                                    ultimately be a satisfying experience for all involved....
                                                    (.)
                                                  • Gość: YES Re: Song of Solomon 2 :: The Message (MSG) IP: *.wroclaw.dialog.net.pl 28.10.04, 03:02
                                                    1I'm just a wildflower picked from the plains of Sharon, a lotus blossom from the valley pools.


                                                    The Man
                                                    2A lotus blossoming in a swamp of weeds--
                                                    that's my dear friend among the girls in the village.


                                                    biblegateway.com/cgi-bin/bible?language=english&passage=songs%2B2&version=MSG

                                                    The Woman
                                                    3As an apricot tree stands out in the forest,
                                                    my lover stands above the young men in town.
                                                    All I want is to sit in his shade,
                                                    to taste and savor his delicious love.
                                                    4He took me home with him for a festive meal,
                                                    but his eyes feasted on me!

                                                    5Oh! Give me something refreshing to eat--and quickly!
                                                    Apricots, raisins--anything. I'm about to faint with love!
                                                    6His left hand cradles my head,
                                                    and his right arm encircles my waist!


                                                    7Oh, let me warn you, sisters in Jerusalem,
                                                    by the gazelles, yes, by all the wild deer:
                                                    Don't excite love, don't stir it up,
                                                    until the time is ripe--and you're ready.

                                                    8Look! Listen! There's my lover!
                                                    Do you see him coming?
                                                    Vaulting the mountains,
                                                    leaping the hills.
                                                    9My lover is like a gazelle, graceful;
                                                    like a young stag, virile.
                                                    Look at him there, on tiptoe at the gate,
                                                    all ears, all eyes--ready!
                                                    10My lover has arrived
                                                    and he's speaking to me!
                                                    Get up, my dear friend,
                                                    fair and beautiful lover--come to me!


                                                    The Man
                                                    11Look around you: Winter is over;
                                                    the winter rains are over, gone!
                                                    12Spring flowers are in blossom all over.
                                                    The whole world's a choir--and singing!
                                                    Spring warblers are filling the forest
                                                    with sweet arpeggios.
                                                    13Lilacs are exuberantly purple and perfumed,
                                                    and cherry trees fragrant with blossoms.
                                                    Oh, get up, dear friend,
                                                    my fair and beautiful lover--come to me!
                                                    14Come, my shy and modest dove--
                                                    leave your seclusion, come out in the open.
                                                    Let me see your face,
                                                    let me hear your voice.
                                                    For your voice is soothing
                                                    and your face is ravishing.


                                                    The Woman
                                                    15Then you must protect me from the foxes,
                                                    foxes on the prowl,
                                                    Foxes who would like nothing better
                                                    than to get into our flowering garden.

                                                    16My lover is mine, and I am his.
                                                    Nightly he strolls in our garden,
                                                    Delighting in the flowers
                                                    17until dawn breathes its light and night slips away.

                                                    Turn to me, dear lover.
                                                    Come like a gazelle.
                                                    Leap like a wild stag
                                                    on delectable mountains!
                                                  • Gość: QNet? BlowJob4u.....May we be so blessed. IP: *.cm-upc.chello.se 28.10.04, 03:07
                                                    www.reclaimingjudaism.org/shohamashirhashirim.htm
                                                    Finding and Keeping Love

                                                    by Rabbi Shohama Harris Wiener Shir ha Shirim


                                                    Last week my husband and I went to spend a day with a psychologist who has made
                                                    a career of helping men and women have more loving and lasting relationships.
                                                    The room was filled with hundreds of people—some single, some young marrieds,
                                                    some who had been married for twenty or thirty years. All had come because
                                                    they found it hard, if not impossible, to sustain the intense feelings of
                                                    romance that had pulled them together in the first place.

                                                    David Daida, our teacher, has written many books, recorded tapes, and developed
                                                    workshops ranging from a few hours to many days in length. One of his basic
                                                    ideas is that to feel romantic love, there must be one partner in masculine
                                                    mode and one in feminine. Not necessarily a man and a woman, it could be two
                                                    women or two men, but at any given moment the partners must be in opposite
                                                    energetic poles. This is because we need a positive charge and a negative
                                                    charge to attract: either two negatives or two positives will repel each
                                                    other. People can change energies back and forth, but at any given moment, for
                                                    a loving connection, one must be in masculine and one in feminine.

                                                    Our tradition of Jewish mysticism, the Kabbalah, has taught this for thousands
                                                    of years. In Kabbalah, masculine represents the energy of giving, and feminine
                                                    the energy of receiving. This Shabbat, the one in the middle of the festival
                                                    of Passover, is the time we focus on the beauties and challenges of finding and
                                                    keeping love. To focus our attention on this theme, we read the most beautiful
                                                    love poetry in the Biblical tradition—Shir HaShirim, the Song of
                                                    Songs.

                                                    On the surface, these poems are love ballads, attributed to King Solomon.

                                                    Here are a few well known verses:

                                                    “Upon my couch at night I sought the one I love—I sought but found him not.”
                                                    3:1

                                                    “I was asleep, but my heart was awake. Hark, my beloved knocks.” 5:2

                                                    “I am my beloved’s (ani l’dodi) and my beloved is mine (v’dodi li).” 6:3

                                                    Because of the erotic nature of the poetry, and the fact that God’s name is
                                                    never mentioned, Shir HaShirim nearly didn’t make it into the Hebrew Bible.
                                                    What made it holy it in the eyes of our sages was an allegorical interpretation
                                                    that saw the love relationship as a story of God, the lover, and Israel, the
                                                    beloved. They saw it in an account of how God delivered her from Egypt, chose
                                                    her to be His very own people, and gave her the precious gift of Torah. They
                                                    saw in it the saga of Israel being close to God, drifting away, and being taken
                                                    back.

                                                    In this allegory God is the masculine energy and we, Israel, are the feminine.
                                                    When we are in this position of receiving we can feel God’s love. However, when
                                                    God gave Torah, God gave us mitzvot to do—for God, and for other people. In
                                                    this way, we can have the balance of being the active, masculine, giving
                                                    energy, and God and the world can be the receivers.

                                                    To be balanced in love, we must give AND receive.

                                                    Beginning with the second Seder, and ending 50 days later with the festival of
                                                    Shavuot, we have the mitzvah of counting the Omer. The omer was originally a
                                                    measure of grain, but now counting the Omer by saying a blessing is a way of
                                                    counting the days of spiritual preparation for receiving the Torah. This
                                                    Shabbat is the fourth day of counting the omer. And
                                                    so we say, Baruch Atah Adonai, Elohenu Melech HaOlam, Blessed are You, Our God,
                                                    Ruler of the Universe, asher kid’shanu b’mitzvotav, Who has made us holy
                                                    through Your commandments, vitzivanu al sefirat ha-omer, and commanded us to
                                                    count the Omer. Hayom arba’ah yamim la’omer. This day is the fourth day of the
                                                    Omer.

                                                    Counting the Omer teaches us that it is not enough to fall in love, to find
                                                    love. We must be steady in our giving, to keep love.

                                                    May we be so blessed.

                                                    www.reclaimingjudaism.org/shohamashirhashirim.htm

                                                    wink

                                                  • Gość: dadaRRyba ....in the darkness bind them ? IP: *.cm-upc.chello.se 29.10.04, 10:48
                                                    www.badalijewelry.com/theonering.htm
                                                    ...One Ring to rule them all,
                                                    One Ring to find them™
                                                    ...............................
                                                    ...One Ring to bring them all
                                                    and in the darkness bind them.™

                                                    ....................................
                                                    J.R.R. Tolkien gave the world its first glimpse of Middle-earth in 1937, when
                                                    The Hobbit became the Harry Potter of its day. But The Lord of the Rings
                                                    trilogy, published almost two decades later, was no children's book. Besides
                                                    its high, mythic style, the book's hobbit heroes move through a much larger and
                                                    darker Middle-earth than The Hobbit depicted, a world suffused with as much
                                                    melancholy as magic. As the evil lord Sauron musters his army of orcs and
                                                    ringwraiths in the land of Mordor, the hobbit Frodo joins a small, ragtag
                                                    fellowship in the faint hope of destroying a magical ring of power that has
                                                    come into his possession. Sauron desperately wants the Ring, which will give
                                                    him mastery over Middle-earth, and Frodo must sneak into the blasted land of
                                                    Mordor in order to toss the item into the volcano from which it was forged.

                                                    Following the release of the final volume of the trilogy in 1955, the poet W.H.
                                                    Auden called Tolkien's work a masterpiece comparable to Milton's Paradise Lost,
                                                    but the famous American critic Edmund Wilson wrote it off as "juvenile trash."
                                                    Though the critical tide is beginning to turn, most academics continue to
                                                    dismiss the book as puerile and reactionary. "The hostility is still there,"
                                                    says Tom Shippey, a onetime Oxford professor who recently published an artful
                                                    defense titled J.R.R. Tolkien: Author of the Century. "There are a lot of self-
                                                    appointed experts in literature who feel it is their right to select what is to
                                                    be read. It's annoying to them to find that readers don't do what they say."


                                                    www.wired.com/wired/archive/9.10/lotr.html
                                                    8uzi (!)
                                                  • Gość: () odpowiedni klucz? IP: *.cm-upc.chello.se 07.11.04, 23:28
                                                    Szyfr to procedura takiego przekształcania wiadomości, żeby była ona niemożliwa
                                                    (lub bardzo trudna) do odczytania przez każdego, kto nie posiada odpowiedniego
                                                    klucza.

                                                    Wiadomość przed zaszyfrowaniem nazywa się tekstem jawnym (plaintext), a
                                                    wiadomość zaszyfrowaną – szyfrogramem (ciphertext).

                                                    Szyfrowanie jest zajęciem bardzo starym.....?Współcześnie możemy podzielić
                                                    metody szyfrowania na 3 grupy:

                                                    szyfry asymetryczne
                                                    symetryczne szyfry blokowe
                                                    symetryczne szyfry strumieniowe
                                                    W szyfrowaniu asymetrycznym występują 2 klucze – klucz publiczny służący do
                                                    szyfrowania, oraz klucz prywatny służący do deszyfrowania. Ponieważ nie ma
                                                    potrzeby rozpowszechniania klucza prywatnego, bardzo małe są szanse że wpadnie
                                                    on w niepowołane ręce. Szyfry asymetryczne opierają się na istnieniu pewnych
                                                    trudnych do odwrócenia problemów. Np. o wiele łatwiej jest pomnożyć przez
                                                    siebie 2 duże liczby, niż rozłożyć dużą liczbę na czynniki (opiera się na tym
                                                    system RSA). Drugim popularnym systemem jest ElGamal, opierający się na
                                                    trudności logarytmu dyskretnego. Typowe rozmiary kluczy są rzędu 1024-2048
                                                    bitów. W przypadku RSA złamane zostały klucze rozmiarów do ok. 500 bitów.

                                                    Szyfry blokowe to procedury, które szyfrują niewielkie bloki danych (znacznie
                                                    mniejsze od typowej wiadomości), współcześnie jest to najczęściej 128 bitów
                                                    (AES), choć do niedawna przeważały 64-bitowe bloki (DES, 3DES, Blowfish
                                                    (kryptografia), IDEA). Klucze są znacznie mniejsze, mają zwykle od 128 do 256
                                                    bitów, przy czym wartości mniejsze od 80 (DES – 56) są uważane za
                                                    niewystarczające. Typowy szyfr blokowy składa się z kilkunastu dość prostych
                                                    rund przekształcających blok. Operacje używane w tych szyfrach są zwykle
                                                    proste, ale pochodzą z "różnych światów", np. używa się dodawania, XOR,
                                                    przesunięć cyklicznych, różnego typu S-BOXów, mnożenia modulo liczb pierwszych
                                                    itd. Już kilka rund takich operacji zupełnie zaburza jakikolwiek porządek i
                                                    jest bardzo trudne do analizowania.

                                                    Ponieważ szyfr blokowy szyfruje jedynie niewielką ilość informacji, używane są
                                                    różne tryby szyfrowania, które umożliwiają szyfrowanie większych wiadomości.

                                                    Szyfry strumieniowe szyfrują każdy znak tekstu jawnego osobno, generując znak
                                                    strumienia szyfrującego i przekształcając go na przykład z użyciem funkcji XOR
                                                    go ze znakiem danych, w związku z czym nie jest konieczne oczekiwanie na cały
                                                    blok danych, jak w przypadku szyfrów blokowych. Najpopularniejszym współczesnym
                                                    szyfrem strumieniowym jest RC4, którego stosowanie jest ograniczone ze względu
                                                    na warunki licencyjne. Inne populrarne szyfry strumieniowe to A5/1 i A5/2
                                                    stosowane w telefonii komórkowej. Do szyfrów strumieniowych należą też
                                                    historyczne szyfry polialfabetyczne i monoalfabetyczne.

                                                    Niektóre z trybów szyfrów blokowych – CFB, OFB, CTR – działają jako szyfry
                                                    strumieniowe, generując strumień szyfrujący i XORując dane.

                                                    Osobnym szyfrem w swojej klasie jest one time pad.

                                                    pl.wikipedia.org/wiki/Szyfr
                                                    pl.wikipedia.org/wiki/Kryptografia
                                                    ufo.dos.pl/article.php?sid=37

                                                    pendant
                                                    pendent
                                                    pendentyw
                                                    pendragon
                                                    Penelopa
                                                    penetracja
                                                    penetrować
                                                    penetralium
                                                    pengo
                                                    penicylina
                                                    penis
                                                    penitencjariusz
                                                    penitent
                                                    penitentka
                                                    penitencjarny
                                                    penitencjarz
                                                    penitent
                                                    penitentka
                                                    penitencjarny
                                                    peniuar
                                                    penni
                                                    penny
                                                    penolog
                                                    pens
                                                    pensja
                                                    pensjonat
                                                    pensjonować
                                                    pensjonariusz
                                                    pensjonarka
                                                    pensum
                                                    PENT
                                                    Pentateuch
                                                    pentametr
                                                    pentagon
                                                    pentatonika
                                                    pentatlon
                                                    pentada
                                                    pentagram
                                                    PENTA
                                                    Pentateuch
                                                    pentametr
                                                    pentagon
                                                    pentatonika
                                                    pentatlon
                                                    pentada
                                                    pentagram
                                                    Pentekost
                                                    penthouse
                                                    pentimento
                                                    pentra
                                                    peon
                                                    peonia
                                                    peperment
                                                    pepesza
                                                    pepiniera
                                                    pepita
                                                    pepitka
                                                    peplos
                                                    peplum
                                                    pepperoni
                                                    pepsyna
                                                    peptyzacja
                                                    PER
                                                    per analogiam
                                                    per anum
                                                    per capita
                                                    per annum
                                                    per aspera ad astra
                                                    per fas et nefas
                                                    per pedes
                                                    per pedes apostolorum
                                                    per procura
                                                    per saldo
                                                    per se
                                                    per stirpes
                                                    per ultimo
                                                    percepcja
                                                    perceptron
                                                    percypować
                                                    percutant
                                                    perditissima re publica plurime leges
                                                    pere noble
                                                    pereant qui ante nos nostra dixerunt
                                                    pereat mundus
                                                    peregrynacja
                                                    peremptoryczny
                                                    peremptoryjny
                                                    perfectum
                                                    perfekt
                                                    perfekcjonizm
                                                    perfekcja
                                                    perfidia
                                                    perforacja
                                                    perforator
                                                    perfumes of Arabia
                                                    perfundować
                                                    pergola
                                                    perhydrol
                                                    PERI
                                                    peri
                                                    periculum in mora
                                                    periegeta
                                                    perigeum
                                                    perihelium
                                                    perintegracja
                                                    period
                                                    periodyczny
                                                    periodyzacja
                                                    periodyk
                                                    periojkowie
                                                    perisse lUnivers pourvu que je me venge
                                                    peritus
                                                    periuria ridet amantum Iuppiter
                                                    perizonium
                                                    perkal
                                                    perkolacja
                                                    perkolator
                                                    perkusja
                                                    perl
                                                    perlon
                                                    perlustracja
                                                    perm
                                                    permanentny
                                                    permisywny
                                                    permutacja
                                                    perora
                                                    perorować
                                                    perpendykularny
                                                    perpendykuł
                                                    perpetuum mobile
                                                    Perro del hortelano
                                                    perry
                                                    perseweracja
                                                    Pershing 2
                                                    persona
                                                    personalizm
                                                    personalia
                                                    persona non grata
                                                    personel
                                                    personalny
                                                    personifikacja
                                                    persona grata
                                                    personat
                                                    perspektywa
                                                    perspektywiczny
                                                    perspiracja
                                                    perswadować
                                                    persyflaż
                                                    perszeron
                                                    Pert
                                                    perta
                                                    pertraktacje
                                                    pertraktować
                                                    perturbacja
                                                    perwersja
                                                    PERY
                                                    perykarp
                                                    peryhelium
                                                    perykopa
                                                    perygeum
                                                    peryferia
                                                    perystyl
                                                    perytecjum
                                                    perypatetyk
                                                    perypetia
                                                    peryskop
                                                    perystaltyka
                                                    perygram
                                                    peryfraza
                                                    Pesach
                                                    pesarium
                                                    peseta
                                                    peso
                                                    pesewa
                                                    pessarium pochwowe
                                                    pestalozzianizm
                                                    pesto
                                                    pestycydy
                                                    pesymista
                                                    peszarim
                                                    petanque
                                                    petent
                                                    Petera zasada
                                                    petercyment
                                                    petit
                                                    petitbeurre
                                                    Petit chaperon rouge
                                                    petit francais
                                                    petit mal
                                                    Petit poucet
                                                    Petites miseres de la vie conjugale
                                                    petitio principii
                                                    petitmaitre
                                                    PETR
                                                    petrodolary
                                                    petrografia
                                                    petrologia
                                                    petrochemia
                                                    petryfikacja
                                                    PETRO
                                                    petrodolary
                                                    petrografia
                                                    petrologia
                                                    petrochemia
                                                    petryfikacja
                                                    petroleuse
                                                    PETRY
                                                    petrodolary
                                                    petrografia
                                                    petrologia
                                                    petrochemia
                                                    petryfikacja
                                                    petycja
                                                    peyotl
                                                    pf
                                                    pfv
                                                    Pfennig
                                                    phallus
                                                    Phantom Ship
                                                    phi beta kappa
                                                  • Gość: ).F IL IP: *.cm-upc.chello.se 09.11.04, 01:16
                                                    www.israelforum.com/board/archive/index.php/
                                                    Michael Moore's protege
                                                    Why al-Qaeda Will Dominate the European Union
                                                    Robert Fisk is singled out for an OBL award: for objective jouranlism
                                                    French Jews protest Arafat presence
                                                    Spain STILL target of Islamic attacks.
                                                    Will the "new" Russia follow the USSR policies in the ME?
                                                    Milosevic Trial
                                                    Islamic African Relief Agency Aiding Terrorists, U.S. Government Says
                                                    The Consensus
                                                    My gut says not al qaeda
                                                    War Games- US Preps Iran Invasion
                                                    Beslan children paint
                                                    That's not a way to threat a black sheep!
                                                    Bin Laden and Marx – Strange Bedfellows
                                                    Al Hayat: Arab country assisting Israel against Hamas
                                                    Europeans in bed with Hezballah
                                                    Iranian Caught Filming Israel Embassy
                                                    Genocide in Darfur
                                                    a no-win war against 1.3 billion Muslims
                                                    Syria tested chemical arms on civilians in Darfur region
                                                    War on Terror: a successful doctrine
                                                    Preventive War: A Failed Doctrine
                                                    brainwashing kids...
                                                    September 11 : the big picture
                                                    Europe: Blame the Victim
                                                    Iran's Evil Plan
                                                    Muslim group: We Are Sorry
                                                    Chechnya & Humanitarianism
                                                    is russia going to start killing militants?
                                                    Bomb detonated next to Aussie embassy in indonesia
                                                    9/11 and the Arab media, 3 years on
                                                    Iran Wants Al Quaida in Lebanon
                                                    Muslim Scholar Denied US Visa
                                                    France In Bed With Arab Terrorists
                                                    Kidnapped French Reporter anti-Israeli
                                                    Iraq Blasts French Cowardice
                                                    Muslim Brotherhood, Nazis and Al Qaeda
                                                    Europe flirts with Arab Terrorists
                                                    US State Dept Report on Arms dealing 2003
                                                    russia and israel bombed on the same time? is there a connection?
                                                    Guiliani's fantastic speech
                                                    Moslem terrorist women's fantasy magazine hits the web newstand!
                                                    Terror attack feared in 2 simultaneous Russian plane crashes
                                                    The Secret History of the Iraq War & implications for MidEast & World
                                                    Australia's response to terrorism
                                                    Weapons of Rhetorical Destruction
                                                    The Day the Americans Bombed Auschwitz
                                                    Please help support the Internet Haganah website
                                                    Video Shows Beheading
                                                    Webmaster of pro-jihad sites arrested in London
                                                    Terrorists 'normal'Suicide bombers fit their culture, psychiatrist says
                                                    More Israelis murdered in 4 years than in previous 53
                                                    Wag The Pundits
                                                    This is a war on radical Islam not “Terrorism.”
                                                    A speech the American president should give....
                                                    The Sources Of Terrorist Conduct
                                                    How Bush Saved Saudi Friends
                                                    France Bans Hezbollah TV Channel in France
                                                    Go figure: Arab objection to suicide bombing
                                                    How Europe Became Eurabia
                                                    It's More Than a War
                                                    Muslims are a threat to our way of life
                                                    Terrorist Front Group CAIR
                                                    National Commission on Terrorist Attacks Upon the United States report released
                                                    German officials fear separate Muslim societies
                                                    France and French Jews angered over Sharon's call
                                                    Interview with jailed ISM member
                                                    Europe Fears Threat from Converts to Islam
                                                    Iran building Arab Israeli 5th Column
                                                    Understanding the war within Islam.
                                                    Israel worried about European Muslims
                                                    Many French Muslim Converts a worry
                                                    From USA Today re: Al Queda/Bin Laden/WW4
                                                    Israel is ready to do what is needed
                                                    Trial run of airline bombing
                                                    Bush just got my vote
                                                    SWC warns Jews to avoid Belgium and Greece
                                                    Mayor of London criticised by Simon Wiesenthal Center
                                                    French woman admits she made up anti-Semitic attack
                                                    Two More Belgian Jews attacked
                                                    Belgian Jewish schoolboy stabbed
                                                    Israeli Arabs support fence generally.
                                                    Anti-Semitism casts dark shadow on Dutch soccer
                                                    France's silence
                                                    US citizens sue New York Branch of Arab bank
                                                    Rebirth at Ground Zero
                                                    ISM: Tips how to sneak activists into Israel
                                                    British Jews protest Imam's visit
                                                    Iran is the threat: not Israel
                                                    Saudi Survey: US ally or not?
                                                    Did the Supreme Court Invite more criticism?
                                                    Iran regime change
                                                    France: Let Them Eat Deer
                                                    France Blocks U.S. on Elite Force for Afghanistan
                                                    Quietly, U.s. Prepares For Israel Strike On Iran
                                                    France: Mitterand's son accuse of Angolan arms-smuggling
                                                    Russian Muslim Leader Suggests Punishing Terrorists’ Families
                                                    Saudis offer terrorists month to surrender
                                                    France Steps Up Its Investments in Iran
                                                    Terrorism is aided by Iraq war : U.S. is losing
                                                    Allah's Butchers
                                                    46 die in attacks on Russian government
                                                    France Incarcerates Iranian Dissidents for Lucrative Contracts
                                                    Saudi says Israel backs Al Quaida
                                                    British MPs in Gaza complain Israel shot at them
                                                    The Khobar operations
                                                    Agenda of Islam - A War Between Civilizations
                                                    France: Preaching for the Enemy
                                                    Israel can now Spot, Destroy Roadside Bombs from Air
                                                    Legalizing Torture
                                                    "Every war with fascism is our business"
                                                    WARNING:This is the Enemy: Don't look away.
                                                    United Nations Is Guilty Of Crimes Against Humanity
                                                    Europe, "Constructive Dialogue", Engagement and Jihad
                                                    Deported imam returns to France
                                                    Islam is not compatible with Democracy
                                                    Kasparov in WSJ: Stop the Moral Equivalence
                                                    Bangladesh: Jihadis kill the leftists
                                                    Saudis Don't Need Kid Gloves
                                                    Chemical weapons in Jordan
                                                    Intelligence Points to Militant Action in Saudi Arabia
                                                    Oregon Man Arrested in Spain Bombings Probe
                                                    Syria Making Nukes? Only Pakistan knows but...
                                                    Are We On The Verge,in The Middle of or at The End Of World War III?
                                                    Realities and Alternative to engagement
                                                    9-11 commission is looking backwards
                                                    al Qaeda threatens chemical attack on Tel Aviv
                                                    Europe, Arabia going to hell
                                                    HOW CAN SURRENDER TO TERROR LEAD TO ANYTHING BUT MORE TERROR?
                                                    Light at the end of the tunnel
                                                    Mideast instability? Bring it on!
                                                    Czech Lidové Noviny 69%=Kill terrorists
                                                    Post Modern Terrorism
                                                    Man U suicide bomb plot
                                                    World Bank Funding Terrorism
                                                    It's TERRORISM, STUPID!
                                                    Canada Allowing AQ Khadr Family Back In
                                                    Why do TERRORISTS SUCCEED?
                                                    The New Terror - Communism
                                                    They Kill Only Jews
                                                    Jenin and the lessons of urban warfare
                                                    Al Qaeda targetting memo
                                                    The future of NATO and Russia
                                                    Who *ISN'T* under threat from Islamist terrorists?
                                                    Al Qaeda videotape threatens Rome
                                                    We are WINNING the war on TERROR!
                                                    Spanish Appeasement Accomplished NOTHING
                                                    Nothing can stop Al Qaeda bombing in London (Islamists burn flag at mosque)
                                                    Another bomb found on Spanish train tracks
                                                    Terror and Tolerance [No more!]
                                                    McDonald's attack in Italy - Moroccan terrorist fails and kills only himself
                                                    Hizbollah is at Hamas' service
                                                    SWC Museum of Tolerance CD on cyber-hate
                                                    The Religious Tiger
                                                    Creating the enemy
                                                    Suspect 'planned Australia attack' on a nuclear reactor or military base
                                                    Is this man a terrorist? Man arrested near LA-area airport
                                                    From Stratfor: The political success of the Spanish bombings
                                                    France: Are Chechens Tied to Tangled Web of Threats?
                                                    Pigs to save world from Terrorism
                                                    Shutting Down Terrorist Financing
                                                    Europe's shame
                                                    Europe Talks Terrorism
                                                    We are fighting to ELMININATE YOU
                                                    To the moderators
                                                    Hezbollah, the good guys.
                                                    They Asked for the Truth
                                                    3/11/2004
                                                    Musharraf Cursed if He Does, Ousted if He Doesn't?
                                                    Daniel Pipes Is Wrong?
                                                    Blasts Kill 143 at Iraq Shiite Shrines
                                                    The State Of Terror
                                                    Iraq: Tag-Team Terror
                                                    Hamas from Cradle to Grave
                                                    US to hit Syria with sanctions
                                                    International terror in Iraq (inc.Palestinian)
                                                    Ceasefire Over in Ireland?
                                                    Muslim Convert Soldier Arrested: Aiding al-Qaeda
                                                    Kadaffy, Cusay, Uday and LIBERALISM!
                                                    Islam in France
                                                  • Gość: -*- NoC MoCY ...PICt...Se7ce..;) IP: *.cm-upc.chello.se 09.11.04, 21:59
                                                    Al-Qadr (The Night of Power)
                                                    .................................

                                                    islam.about.com/library/weekly/aa010300.htm
                                                    --------------------------------------------------------

                                                    www.arthist.lu.se/kultsem/sonesson/pict_sem_4.html
                                                    www.psyche.com/psyche/lex/qbl/4worlds.html
                                                    www.psyche.com/psyche/images/tree/tree_sepherot_numbers_english.gif
                                                    www.psyche.com/psyche/autiot/hyper_autiot.html
                                                    www.zdrowie.med.pl/serce/serce.html
                                                    www.dzikie-serce.blog.pl/
                                                    Pictorial Semiotics and C.S Peirce

                                                    Studies of meaning descent from semiotics which is a philosophical approach
                                                    that try to interpret messages in terms of their signs and patterns of
                                                    symbolism. The study of semiotics, arise from a literary or linguistic context
                                                    and has been expanding in a number of directions since the early works of C.S.
                                                    Peirce and Ferdinand Saussure (Moriarty 1996).


                                                    A sign can be a word, a sound, or a visual image. Saussure divides a sign into
                                                    two components: the signifier (the sound, image, or word) and the signified,
                                                    which is the concept the signifier represents, or the meaning. The relation
                                                    between the signifier and the signified is arbitrary and conventional. In other
                                                    words, signs can mean anything we agree that they mean, and they can mean
                                                    different things to different people (Moriarty 1994) .


                                                    Peirce categorized the patterns of meaning in signs as 1) iconic, 2) symbolic
                                                    and 3) indexical. An iconic sign looks like what it represents: a picture of a
                                                    dog, for example. The meaning of a symbol, like the flag of Finland or the
                                                    Eiffel Tower, is determined by convention, in other words, its meaning is
                                                    arbitrary; it is based upon agreement and learned through experience. Language
                                                    uses words as symbols that have to be learned; in Western languages there is no
                                                    iconic or representational link between a word and its signified concept or
                                                    meaning except onomatopoetic words. An indexical sign is a clue that links or
                                                    connects things in nature. Smoke, for example, is a sign of fire. Visual
                                                    communication uses all three types signs: iconic, symbol and indexical
                                                    (Moriarty 1994).


                                                    Another concept which is important to Peirce's semiotics and particularly
                                                    relevant to understand how visual communication operates, is the notion of the
                                                    interpretant. According to Peirce the sign/object relationship is the basis of
                                                    semiotics.Then he adds the concept of interpretant to create a third dimension
                                                    to construct a sign/object/interpretant hypotheisis. By interpretant Peirce
                                                    means the idea contained in the concept as it is decoded or followed thought to
                                                    which the sign gives rise. He explains that a thought is a sign requiring
                                                    interpretation by a follow-up thought in order to achieve meaning. Our
                                                    memories, which provide the foundation for the meaning process, are "reservoirs
                                                    of interpretants" (Moriarty 1994).


                                                    For example the word /dog/ and a picture of the animal both represent concept
                                                    of "dogness." There are interpretations imposed on this concept of dogness
                                                    based on our personal experiences and also on additional information and
                                                    description that accompanies the sign. Other verbal interpretants for the
                                                    word /dog/ could be puppy or faithful. Each further interepretation tends to
                                                    bring on the concept and make it richer (Moriarty 1994).


                                                    The notion of code or sign system, is another important element especially in a
                                                    comparison of visual and verbal communication in Peircean semiotics. Language
                                                    is a code and it functions as a system of rules. To Peirce the concept of
                                                    semiotic code is broader than just language and includes such sign systems as
                                                    body language, braille and sign language. Even nature can be seen as a system
                                                    of coded signs and Eco argues that the roots of semiotic interpretation lies
                                                    far back in time with hunters and trackers who could read the signs of nature
                                                    (Moriarty 1994).


                                                    Peircean semiotics enable us to talk of all kind of signs, whether language or
                                                    non-language, as components of all forms of meaning. He explains that, "All the
                                                    universe is perfused with signs, if it is not composed exclusively of signs"
                                                    (Moriarty 1996).

                                                    As mentionned above he developed a tripartite system to classify the complex
                                                    world of signs as icons, indexes, and symbols. Peirce defines an icon as
                                                    similar to its subject: an iconic signs carry some quality of the thing they
                                                    stand for as a portrait stands for a person. Most often an iconic sign is a
                                                    representation of a drawing or a photograph where likeness or resemblance is a
                                                    determining characteristic. An index is physically connected with its object.
                                                    It is an evidence that something exists or has occurred: a footprint means
                                                    someone just walked by. Symbolic signs are arbitrary and they stand for
                                                    something that has been developed through a process of consensus as a word
                                                    stands for a concept. A symbol, such as a blue cross on white flag, is linked
                                                    by convention with its object. We learn that a blue cross on white flag stands
                                                    for the country of Finland. Symbols, therefore, are conventional like most
                                                    spoken and written words and subject to a more closed than open interpretation
                                                    process (Moriarty 1996).


                                                    Although symbols are arbitrary, icons and indexes are "motivated". Icons and
                                                    indexes resemble more the object they stand for rather than being created by
                                                    convention. Fiske and Hartley explain in their book on Reading Television
                                                    that, "the greater the motivation, the smaller the role played by socially
                                                    based convention; and the weaker the motivation, the more constraining is the
                                                    convention" (Reading Television 1978:39 in Moriarty 1996). Because icons and
                                                    indexes are not based on blindly determined meaning relationships but rather on
                                                    personal experience, they are more open to interpretation. Symbols may be
                                                    complex, but once we have learnt their meaning, they are less open to
                                                    individualistic interpretations. A stop sign is a stop sign, but a rose is not
                                                    always a rose (Moriarty 1996).


                                                    Peirce's notion of abduction is another approach to understand how we make
                                                    sense of representations. Abduction is a way of thinking that is based on
                                                    hypothesis that we build and conclude the meanings of signs rather than making
                                                    formal, deductive or inductive conclusions. As mentionned earlier Umberto Eco
                                                    makes the argument that the roots of abduction lies far back in time with
                                                    hunters and trackers who could interprete the signs of nature. Visual
                                                    interpretation of representations may be described as abductive because
                                                    decoding begins with observing hints in the visual object (perception) and then
                                                    interpretations move to a conclusion by hypothesizing relationships and
                                                    patterns (cognition, convention) through massive parallel processing. Abduction
                                                    is built on natural perception at both the iconic and indexical levels and sets
                                                    the stage for more complex forms of cognitive processing and so abduction lies
                                                    midway between natural perception and cognitive processing (Moriarty 1996).




                                                    cza7us ...) buzi ()
                                                  • Gość: goscnocy;) Re: MoC NoCY ...PICt...Se7ce..;) IP: *.wroclaw.dialog.net.pl 10.11.04, 01:41
                                                    The Book as a Machine of Knowledge.

                                                    When we use books to study books, or hard copy texts to analyze other hard copy
                                                    texts, the scale of the tools seriously limits the possible results. In
                                                    studying the physical world, for example, it makes a great difference if the
                                                    level of the analysis is experiential (direct) or mathematical (abstract). In a
                                                    similar way, electronic tools in literary studies don't simply provide a new
                                                    point of view on the materials, they lift one's general level of attention to a
                                                    higher order. The difference between the codex and the electronic Oxford
                                                    English Dictionary provides a simple but eloquent illustration of this. The
                                                    electronic OED is a meta-book, i.e., it has consumed everything that the codex
                                                    OED provides and reorganized it at a higher level. It is a research tool with
                                                    greater powers of consciousness. As a result, the electronic OED can be read as
                                                    a book or it can be used electronically. In the latter case it will generate
                                                    readerly views of its information that cannot be had in the codex OED without
                                                    unacceptable expenditures of time and labor.

                                                    So far as editing and textual studies are concerned, codex tools present
                                                    serious difficulties. To make a new edition one has to duplicate the entire
                                                    productive process, and then add to or modify the work as necessary.
                                                    Furthermore, the historical process of documentary descent generates an
                                                    increasingly complex textual network (the word "text" derives from a word that
                                                    means "weaving"). Critical editions were developed to deal with exactly these
                                                    situations. A magnificent array of textual machinery evolved over many
                                                    centuries.

                                                    Brilliantly conceived, these works are nonetheless infamously difficult to read
                                                    and use. Their problems arise because they deploy a book form to study another
                                                    book form. This symmetry between the tool and its subject forces the scholar to
                                                    invent analytic mechanisms that must be displayed and engaged at the primary
                                                    reading level
                                                  • Gość: ZOG Ask Uncle Zog IP: *.cm-upc.chello.se 10.11.04, 10:46
                                                    Bush, And Chaos, To Be Given Second Chance
                                                    "It's been a while since we had a civil war" says Viceroy
                                                    Schwartzman “Besides , it would be good cover for our blood-line dilution
                                                    program"

                                                    At 1a.m. November 3rd Helen Schwartzman, Viceroy for Goy Affairs North America,
                                                    told her Ohio office to “ever so slightly” tip it's votes in favor of President
                                                    Bush. "I wasn't in the mood to drag it out again" said the Viceroy "I figure
                                                    the masses are sufficiently distracted as it is and I have a life you know."

                                                    The Viceroy’s office chose the goy puppet last week amid much internal
                                                    squabbling. The official announcement stated that “President Bush has
                                                    successfully kept the goy nation distracted from the true operations of power,
                                                    as laid out in his job description. The United States have never been more
                                                    confused, divided, and in-a-tizzy.”

                                                    The Viceroy’s office has weathered a great deal of criticism over its continued
                                                    support for the Goyopres amid claims that the “3 Cs,” the ancient Viceregal
                                                    Doctrine of Chaos, Confusion and Christ, may be outdated.

                                                    Fiona Schimona (Grand Muckaluck for Order and The Keeper of Lists and Grudges)
                                                    is a leading critic of the Viceroy’s office. Muckaluck Schimona caustically
                                                    refers to the Doctrine as the “3Ws” plan, “White bread, Whackos and War.”

                                                    “I appreciate as much as any one else the need to keep American goyim
                                                    distracted,” said Mrs. Schimona at a last minute meeting Thursday, “but they
                                                    were perfectly distracted by video games, pornography and delivery pizza
                                                    before. Now they are traveling the world blowing things up. Not only is this
                                                    noisy, but there is a very real danger in mixing them with other cultures. They
                                                    might realize they have been living in a bubble, and you really won’t want to
                                                    be around when it pops, baby.”

                                                    Viceroy Schwartzman dismissed the complaints as unrealistic. She also countered
                                                    rumors that the reason President Bush is to be retained despite many excesses
                                                    was because of her several real estate ventures in Florida.

                                                    President Bush’s reconfirmation will take place in the ceremony hall has usual.
                                                    The sacrifice will be at 8 o’clock, followed by the Partaking of America
                                                    ceremony (red coffee and red doughnuts will be served for those who are
                                                    squeamish about the entrails). Afterwards he will be re-invested with the
                                                    Golden Knife and Bowl and Viceroy Schwartzman’s new direct number.
                                                    Members wishing to attend should call their local office and ask for “Dr.
                                                    Kropotnick’s secretary.” This will connect you with the Community Affairs
                                                    Office.

                                                    www.internationaljewishconspiracy.com/articles/ijc_040228_unclezog.html
                                                    So Ask Uncle Zog Already
                                                    After a school-sponsored screening of Mel Gibson's The Passion of the Christ,
                                                    Ms. Mahoney's 5th grade class from St. Christina of the Conception Elementary
                                                    School had some questions. Of course they turned to the man who has all the
                                                    answers.

                                                    Q. What is Jesus' Passion?- Dan Gaba, age 11

                                                    A. Woodworking. . . and modern dance.

                                                    Q. Why was there no Joseph in the movie?- Keith O'Shaunessy, age 10

                                                    A. Oy, does Mel have some "father issues" or what? In Mel's mind, I imagine
                                                    Joseph was busy embarrassing his son by giving interviews proclaiming that "the
                                                    Holocaust is never GOING to happen in nineteen hundred years, no matter what
                                                    they tell you!"

                                                    Q. In the movie, Jesus had a brother. Do you think he had an inferiority
                                                    complex having to live up to his brother?- Richard Bolster, age 12

                                                    A. Oh, no. Jesus' brother Simon was the sort of fellow who really knew how to
                                                    appreciate and celebrate who his brother was. He threw "you bring the water, we
                                                    make it wine" parties, and he was never shy about going up to any velvet rope
                                                    in Jerusalem and saying, "I'm pretty sure I'm on the list. My name is
                                                    Simon. . . Simon CHRIST." And he was always asking Jesus to make recordings for
                                                    his buddies' outgoing messages, like: "Hey, this is Jeeze. What would I do? I'd
                                                    leave a message."

                                                    Q. In the last scene of the movie, Jesus seemed really pissed. Is that
                                                    possible?- "Little" Joe LoTruglio, age 15

                                                    A. Of course, you would too if someone hung you up to dry for days, like a wet
                                                    shmatte. By having Jesus revive himself, Mel is cleverly keeping the door open
                                                    for a sequel, perhaps "Jesus II : Resurrection Boogaloo." In the last scene of
                                                    the film, Jesus resurrects himself (wherein I do believe he becomes
                                                    bulletproof) and struts out the door with a determined look, undoubtedly
                                                    to "get biblical" on some "Roman ass" - and now you can too! With the all new
                                                    JESUS ACTION FIGURE by ZogCo! Pretend you are doling out some divine payback
                                                    with the newly resurrected Jesus. This limited edition comes complete with real
                                                    stigmata blood and afterlife-like "smiting" action.

                                                    Q. Is the movie really anti-Semitic?- Costanza Cortez, age 12

                                                    A. Well, little 'girlchik', it depends how you look at it. If you think Jesus
                                                    got what was coming to him, or that nailing people to stuff is fun and cool,
                                                    then NO.

                                                    Q. I heard that Jim Caviezel (who played Jesus) got hit by lightening during
                                                    the filming, and that the assistant director got hit twice! Is that true?-
                                                    Danny, age 11

                                                    A. Caviezel was my assistant, Marty's, idea. I tell you, the things he thinks
                                                    up. It was Simcha Torah and we had been out all night, all strung out on kasha
                                                    and gefilte, and Marty says he's heard that Mel Gibson is making this Jesus
                                                    movie, that it's defamatory to the Jews, and that we should 'punk' them with
                                                    a "message from God" - which, at the time, I thought was hilarious, but I guess
                                                    you had to be there. The assistant director, on the other hand, really was a
                                                    message from God. What can I tell you? Everyone's a critic.

                                                    Have a question for Uncle Zog? Email him! His address is
                                                    unclezog@internationaljewishconspiracy.com, like that you can't forget!
                                                  • drf CZLOWIEK KGB 13.11.04, 13:22


                                                    AT WAR

                                                    The KGB's Man
                                                    Moscow turned Arafat into a terrorist.

                                                    BY ION MIHAI PACEPA
                                                    Saturday, September 27, 2003 12:01 a.m. EDT

                                                    The Israeli government has vowed to expel Yasser Arafat, calling him
                                                    an "obstacle" to peace. But the 72-year-old Palestinian leader is much more
                                                    than that; he is a career terrorist, trained, armed and bankrolled by the
                                                    Soviet Union and its satellites for decades.

                                                    Before I defected to America from Romania, leaving my post as chief of Romanian
                                                    intelligence, I was responsible for giving Arafat about $200,000 in laundered
                                                    cash every month throughout the 1970s. I also sent two cargo planes to Beirut a
                                                    week, stuffed with uniforms and supplies. Other Soviet bloc states did much the
                                                    same. Terrorism has been extremely profitable for Arafat. According to Forbes
                                                    magazine, he is today the sixth wealthiest among the world's "kings, queens &
                                                    despots," with more than $300 million stashed in Swiss bank accounts.

                                                    "I invented the hijackings [of passenger planes]," Arafat bragged when I first
                                                    met him at his PLO headquarters in Beirut in the early 1970s. He gestured
                                                    toward the little red flags pinned on a wall map of the world that labeled
                                                    Israel as "Palestine." "There they all are!" he told me, proudly. The dubious
                                                    honor of inventing hijacking actually goes to the KGB, which first hijacked a
                                                    U.S. passenger plane in 1960 to Communist Cuba. Arafat's innovation was the
                                                    suicide bomber, a terror concept that would come to full flower on 9/11.

                                                    In 1972, the Kremlin put Arafat and his terror networks high on all Soviet bloc
                                                    intelligence services' priority list, including mine. Bucharest's role was to
                                                    ingratiate him with the White House. We were the bloc experts at this. We'd
                                                    already had great success in making Washington--as well as most of the
                                                    fashionable left-leaning American academics of the day--believe that Nicolae
                                                    Ceausescu was, like Josip Broz Tito, an "independent" Communist with
                                                    a "moderate" streak.

                                                    KGB chairman Yuri Andropov in February 1972 laughed to me about the Yankee
                                                    gullibility for celebrities. We'd outgrown Stalinist cults of personality, but
                                                    those crazy Americans were still naïve enough to revere national leaders. We
                                                    would make Arafat into just such a figurehead and gradually move the PLO closer
                                                    to power and statehood. Andropov thought that Vietnam-weary Americans would
                                                    snatch at the smallest sign of conciliation to promote Arafat from terrorist to
                                                    statesman in their hopes for peace.





                                                    Right after that meeting, I was given the KGB's "personal file" on Arafat. He
                                                    was an Egyptian bourgeois turned into a devoted Marxist by KGB foreign
                                                    intelligence. The KGB had trained him at its Balashikha special-ops school east
                                                    of Moscow and in the mid-1960s decided to groom him as the future PLO leader.
                                                    First, the KGB destroyed the official records of Arafat's birth in Cairo,
                                                    replacing them with fictitious documents saying that he had been born in
                                                    Jerusalem and was therefore a Palestinian by birth.
                                                    The KGB's disinformation department then went to work on Arafat's four-page
                                                    tract called Falastinuna ("Our Palestine"), turning it into a 48-page monthly
                                                    magazine for the Palestinian terrorist organization al-Fatah. Arafat had headed
                                                    al-Fatah since 1957. The KGB distributed it throughout the Arab world and in
                                                    West Germany, which in those days played host to many Palestinian students. The
                                                    KGB was adept at magazine publication and distribution; it had many similar
                                                    periodicals in various languages for its front organizations in Western Europe,
                                                    like the World Peace Council and the World Federation of Trade Unions.

                                                    Next, the KGB gave Arafat an ideology and an image, just as it did for loyal
                                                    Communists in our international front organizations. High-minded idealism held
                                                    no mass-appeal in the Arab world, so the KGB remolded Arafat as a rabid anti-
                                                    Zionist. They also selected a "personal hero" for him--the Grand Mufti Haj Amin
                                                    al-Husseini, the man who visited Auschwitz and reproached the Germans for not
                                                    having killed even more Jews. In 1985 Arafat paid homage to the mufti, saying
                                                    he was "proud no end" to be walking in his footsteps.

                                                    Arafat was an important undercover operative for the KGB. Right after the 1967
                                                    Six Day War, Moscow got him appointed to chairman of the PLO. Egyptian ruler
                                                    Gamal Abdel Nasser, a Soviet puppet, proposed the appointment. In 1969 the KGB
                                                    asked Arafat to declare war on American "imperial-Zionism" during the first
                                                    summit of the Black Terrorist International, a neo-Fascist pro-Palestine
                                                    organization financed by the KGB and Libya's Moammar Gadhafi. It appealed to
                                                    him so much, Arafat later claimed to have invented the imperial-Zionist battle
                                                    cry. But in fact, "imperial-Zionism" was a Moscow invention, a modern
                                                    adaptation of the "Protocols of the Elders of Zion," and long a favorite tool
                                                    of Russian intelligence to foment ethnic hatred. The KGB always regarded anti-
                                                    Semitism plus anti-imperialism as a rich source of anti-Americanism.

                                                    The KGB file on Arafat also said that in the Arab world only people who were
                                                    truly good at deception could achieve high status. We Romanians were directed
                                                    to help Arafat improve "his extraordinary talent for deceiving." The KGB chief
                                                    of foreign intelligence, Gen. Aleksandr Sakharovsky, ordered us to provide
                                                    cover for Arafat's terror operations, while at the same time building up his
                                                    international image. "Arafat is a brilliant stage manager," his letter
                                                    concluded, "and we should put him to good use." In March 1978 I secretly
                                                    brought Arafat to Bucharest for final instructions on how to behave in
                                                    Washington. "You simply have to keep on pretending that you'll break with
                                                    terrorism and that you'll recognize Israel--over, and over, and over,"
                                                    Ceausescu told him for the umpteenth time. Ceausescu was euphoric over the
                                                    prospect that both Arafat and he might be able to snag a Nobel Peace Prize with
                                                    their fake displays of the olive branch.





                                                    In April 1978 I accompanied Ceausescu to Washington, where he charmed President
                                                    Carter. Arafat, he urged, would transform his brutal PLO into a law-abiding
                                                    government-in-exile if only the U.S. would establish official relations. The
                                                    meeting was a great success for us. Mr. Carter hailed Ceausescu, dictator of
                                                    the most repressive police state in Eastern Europe, as a "great national and
                                                    international leader" who had "taken on a role of leadership in the entire
                                                    international community." Triumphant, Ceausescu brought home a joint communiqué
                                                    in which the American president stated that his friendly relations with
                                                    Ceausescu served "the cause of the world."
                                                    Three months later I was granted political asylum by the U.S. Ceausescu failed
                                                    to get his Nobel Peace Prize. But in 1994 Arafat got his--all because he
                                                    continued to play the role we had given him to perfection. He had transformed
                                                    his terrorist PLO into a government-in-exile (the Palestinian Authority),
                                                    always pretending to call a halt to Palestinian terrorism while letting it
                                                    continue unabated. Two years after signing the Oslo Accords, the number of
                                                    Israelis killed by Palestinian terrorists had risen by 73%.

                                                    On Oct. 23, 1998, President Clinton concluded his public remarks to Arafat by
                                                    thanking him for "decades and decades and decades of tireless representation of
                                                    the longing of the Palestinian people to be free, self-sufficient, and at
                                                    home." The current administration sees through Arafat's charade but will not
                                                    publicly support his expulsion. Meanwhile, the aging terrorist has consolidated
                                                    his control over the Palestinian Authority and marshaled his young followers
                                                    for more suicide attacks.

                                                    Mr. Pacepa was the highest ranking intelligence officer ever to have defected
                                                    from the former Soviet bloc. The author of "Red Horizons" (Regnery, 1987), he
                                                    is finishing a book on the origins of current anti-Americanis
                                                  • drf advice to good people: Dissent, disobey, rebel !!! 13.11.04, 18:40
                                                    The sickening predictability of our capacity for evil
                                                    Not everyone was surprised by the news of abuses in the Abu Ghraib prison in
                                                    Iraq.

                                                    Seattle Times/May 6, 2004
                                                    By Jerry Large
                                                    People are predictable. Advertisers and politicians have stacks of data that
                                                    tell them how we will react to a given message. Good moviemakers know what will
                                                    make us laugh and what will make us cry. Teachers see different students form
                                                    the same cliques year after year.

                                                    We're always free to break the mold, but we don't always.

                                                    What happened in that prison is just what we should have expected; not because
                                                    the guards were evil or sadistic, but because they are human. They were in
                                                    circumstances that nurture the kind of behavior those photographs document.
                                                    It's what happens in prisons if steps aren't taken to prevent it.

                                                    If you've taken a psychology class you've probably heard of the Stanford Prison
                                                    Experiment.

                                                    In 1971, a team of psychologists, headed by Stanford University Professor
                                                    Philip Zimbardo (who has been besieged by media interview requests in recent
                                                    days) set out to study how normal people would react to playing the roles of
                                                    guards and prisoners (www.prisonexp.org). They put an ad in a Palo Alto
                                                    newspaper offering to pay young men $15 a day to participate in the study for
                                                    two weeks.

                                                    They tested applicants and weeded out all but the healthiest, most stable young
                                                    men, most of them college students.

                                                    The experiment began with 18 bright, well-balanced subjects. Randomly, half
                                                    were assigned to play guards and half prisoners.

                                                    They were placed in a mock prison constructed in the basement of a campus
                                                    building.

                                                    Guards wore uniforms and sunglasses and worked in three, eight-hour shifts.
                                                    Prisoners wore smocks with numbers on them, chains on one ankle and stocking
                                                    caps. They were incarcerated 24 hours a day.

                                                    Everybody took it lightly at first, but the participants began to take on their
                                                    roles as the first day advanced.

                                                    Some of the prisoners thought the guards were enjoying their power too much.
                                                    They rioted the second day. The guards began trying to break the prisoners.

                                                    They had them clean toilets with their bare hands and came up with other ways
                                                    to humiliate them. The humiliation got worse each day.

                                                    It was especially bad when guards thought staff members weren't watching.
                                                    Guards even forced prisoners to simulate sex acts. All of the behavior was
                                                    being taped by a hidden camera.

                                                    I was part of a seminar in which Zimbardo discussed the experiment. He said a
                                                    mother who saw how terrible her son, a prisoner, looked was especially
                                                    disturbed. (Several prisoners had emotional breakdowns, a few so badly affected
                                                    they were released early.)

                                                    But Zimbardo took the boy's father aside and said, "Can't your boy handle
                                                    this?" The father, who had looked worried too, reacted in the predictable way,
                                                    by persuading his wife to let it drop.

                                                    On the fifth evening, Christina Maslach came in to have a look at her future
                                                    husband's project. She was a new professor at Berkeley, and she was shocked by
                                                    what she saw.

                                                    She and Zimbardo argued about it, but the next day he ended the experiment,
                                                    eight days early.

                                                    Zimbardo realized he had gotten into his role as prison superintendent as much
                                                    as the students had gotten into theirs. Things that seemed horribly wrong to
                                                    Maslach, an outsider, had become normal to the participants.

                                                    Prisoners tolerated increasing abuse because they had begun to think of
                                                    themselves as prisoners; the guards dished it out because they now believed
                                                    that was the right thing to do to a bunch of worthless, sneaky prisoners. The
                                                    transformation from normal young men took almost no time.

                                                    Zimbardo told our group that society puts too much emphasis on the nature of a
                                                    person who commits evil and not enough on the situations that breed evil acts.
                                                    He talked about the ways in which good people are seduced into evil, something
                                                    he has spent a career studying:

                                                    Start with beliefs that justify your actions. Have permission to engage in
                                                    usually taboo acts. Escalate gradually. Displace responsibility and undercut
                                                    dissent. Suppress individuality by having people wear uniforms, for instance.

                                                    He mentioned Yale psychologist Stanley Milgram's work. Milgram, like most
                                                    people, started with the premise that Hitler was evil, but he wanted to
                                                    understand why all those ordinary people carried out Hitler's madness.

                                                    Milgram asked people to administer electrical shocks to another person. They
                                                    met the other person, who then sat on the other side of a wall. The subjects
                                                    were told they would be helping the student on the other side learn by
                                                    administering shocks when he or she answered questions incorrectly.

                                                    An experimenter in a lab coat supervised. The student was actually an actor and
                                                    there were no real shocks.

                                                    At first the learner answered correctly. The first errors were punished with a
                                                    mild shock, but each time the voltage went up. The student began to complain,
                                                    subjects balked but were reminded of their duty and pressed on. The other
                                                    person began to yell, then scream. I have a heart condition, I want to stop,
                                                    the other person yelled.

                                                    The subjects wanted to know who would be responsible if something bad happened.
                                                    I will, the experimenter said. The shocks kept going until there was a loud
                                                    thud on the other side.

                                                    At this point, men gasped and women often cried, but 65 percent of more than
                                                    1,000 subjects had done something they wouldn't have believed themselves
                                                    capable of.

                                                    Prisons can establish safeguards against abuse, encourage reporting of
                                                    misbehavior and treat it seriously, foster the attitude that inmates are fellow
                                                    human beings, make each individual responsible for his behavior.

                                                    But it's not just prisons that have a problem. Any institution where
                                                    individuality, dissent and morality are sacrificed for some other goal is
                                                    liable to support evil.

                                                    I pulled out a copy of a speech Zimbardo gave the seminar of journalists I
                                                    attended. His advice to good people: Dissent, disobey, rebel.

                                                    www.rickross.com/reference/brainwashing/brainwashing42.html
                                                  • patience Re: advice to good people: Dissent, disobey, rebe 13.11.04, 19:20
                                                    "Zimbardo told our group that society puts too much emphasis on the nature of a
                                                    person who commits evil and not enough on the situations that breed evil acts."

                                                    YES.

                                                    Te wszystkie modne ksiazki o 'ludzkiej stronie' wielkich zbrodniarzy,
                                                    rozwazania o wplywie paskudnego dziecinstwa, etc. sa po prostu beznadziejnie
                                                    glupie, a co gorsze, falszuja rzeczywistosc. Gdyby paskudne dziecinstwo mialo
                                                    jakikolwiek wplyw na czynienie wielkich zbrodni, to ludzkosc nie przezylaby
                                                    nawet epoki jaskiniowej - tak wiele osob juz w tamtych czasach mialo paskudne
                                                    dziecinstwo. Falszowanie rzeczywistosci - gdyz te ksiazki wytwarzaja pozory
                                                    jakiejs niebywalosci, unikalnosci zbrodniarzy. Skoro tak niewiele (jednak) bylo
                                                    w ludzkiej historii wielkich, masowych zbrodni, to ci zbrodniarze musza byc w
                                                    jakis sposob wyjatkowi, no nie?

                                                    A to nieprawda. Falsz. A nawet gorzej, wyjatkowosc tych zbrodniarzy jest
                                                    zarazem klamstwem, jak i usprawiedliwieniem i dla nastepnych zbrodni, i dla
                                                    tych, ktorzy mogli im zapobiec, a nie zapobiegli. Bo skad mogli wiedziec, np.
                                                    ze z Hitlera jest taki potwor, no nie?

                                                    A to jest wlasnie klamstwo. Mogli wiedziec. DNA Eichmanna niczym sie nie
                                                    roznilo od DNA innych ludzi. Arendt to intuicyjnie wyczula na jego procesie,
                                                    kiedy zauwazyla, ze jest banalny. Wzbudzila bardzo ostre reakcje, ale miala
                                                    racje. Nie ma nic banalniejszego od czlowieka i jego genomu. Jestesmy banalni i
                                                    jednakowi. Ludzkie zachowania sa nawet bardzo przewidywalne. Holokaust to
                                                    straszna lekcja, do czego sa zdolni ludzie. Nie ludzie wyjatkowi, tylko ludzie
                                                    banalni i zwyczajni. My. Dlatego mozna bylo przewidziec co z Hitlera bedzie -
                                                    gdyz nie byl on zadna osobliwoscia, wyjatkiem od ludzkiej natury - lecz byl jak
                                                    najbardziej przecietnym przykladem tego, co wszyscy ludzie w sobie maja.

                                                    Tyle, ze Arendt pomylilo sie na koniec, i uznala, ze banalne jest samo zlo. A
                                                    to tez nieprawda - zbrodniarze sa banalni, ale nie sa banalne sytuacje.
                                                    Sytuacje bywaja unikalne. Unikalny byl Holokaust, unikalne gulagi, unikalne
                                                    pola smierci Pol Pota. Zlo nie jest banalne, nigdy. Jesli zaczniesz reagowac na
                                                    ludzi, to predzej czy pozniej skonczysz na odruchu wymiotnym, kiedy patrzysz w
                                                    lustro... Dlatego bezpieczniej jest reagowac na sytuacje, szczegolnie te, ktore
                                                    banalne nie sa.
                                                  • mcattery oj................ 13.11.04, 19:55
                                                    > Te wszystkie modne ksiazki o 'ludzkiej stronie' wielkich zbrodniarzy,
                                                    > rozwazania o wplywie paskudnego dziecinstwa, etc. sa po prostu beznadziejnie
                                                    > glupie, a co gorsze, falszuja rzeczywistosc. Gdyby paskudne dziecinstwo mialo
                                                    > jakikolwiek wplyw na czynienie wielkich zbrodni, to ludzkosc nie przezylaby
                                                    > nawet epoki jaskiniowej - tak wiele osob juz w tamtych czasach mialo paskudne
                                                    > dziecinstwo. Falszowanie rzeczywistosci - gdyz te ksiazki wytwarzaja pozory
                                                    > jakiejs niebywalosci, unikalnosci zbrodniarzy. Skoro tak niewiele (jednak)
                                                    bylo
                                                    >
                                                    > w ludzkiej historii wielkich, masowych zbrodni, to ci zbrodniarze musza byc w
                                                    > jakis sposob wyjatkowi, no nie?

                                                    Szanowna imPatience!
                                                    Co do modnych ksiazek posluchaj.Nie chodzi o to, by na sile szukac czegos
                                                    dobrego. I nie chodzi o to by czyn usprawiedliwiac dziecinstwem.Kto chce niech
                                                    sobie usprawiedliwia np. ludzkie menu Bokassy zalozmy tym,ze go matka prala.
                                                    Ja nie usprawiedliwiam. Zrozum, ze zawsze jednak staram sie odpowiedziec na
                                                    pytanie daczego. A odpowiedz na pytanie dlaczego, nie jest proba
                                                    usprawiedliwienia a proba poznania doglebnego mechanizmow czyjejs psychiki.
                                                    Ja jestem zawsze bardzo ciekaw jaki byl ktos w innych relacjach, w innym
                                                    srodowisku, z innymi ludzmi.
                                                    Rozumiesz?
                                                    Stad np. lektura ksiazki Montefiore. Tak samo jak piszesz: "Dna
                                                    Eichmanna....<..> dalej ze facet byl w sobie banalny. Bo byl.
                                                    Posluchaj Montefiore np. oddemonizowuje Stalina, pokazujac go takze jako
                                                    banalnego czlowieka. Banalnego zdolnego do zla najwyzszego.Nie robi z niego
                                                    nadczlowieka - demona ale przedstawia go jako zdemoralizowanego goscia, pelnego
                                                    zwyczajnych zachowan. Tak wiec po przeczytaniu ksiazki czlowiek nabiera nie
                                                    tylko przekonania,ze byl to powtor ale tez.... ze to zwyczajna ludzka kutasina,
                                                    niczym nie rozniaca sie od Kowalskiego, ktory np. w milosci zachowywal sie jak
                                                    Stalin.Rozumiesz o co mi chodzi? Charakter tych ksiazek mozna potraktowac
                                                    dwojako.Jedni beda probowali go usprawiedliwiac, drudzy wlasnie przekonaja
                                                    sie,ze jego genotyp nie byl niczym nadzwyczajnym.
                                                    Zniknie dzieki nim mit demona! Dowiedza sie, ze tez robil w pieluchy, ze tez
                                                    obmacywal babe na potancowce, calowal przyjezdnego namietnie w usta....
                                                    Wiec Patience, popatrz na aspekt oddemonizujacy tych ksiazek. Po takiej
                                                    lekturze tak,jak wspomnialem u gory, myslisz sobie : a to zalosny palant.
                                                    Wiesz o co mi chodzi?
                                                    A co do aspektu usprawiedliwiania: nie usprawiedliwialem nidgy zadnego
                                                    zbrodniarza ale zawsze chcialem wiedziec dlaczego.
                                                    Popatrz na zyciorysy np. seryjnych zabojcow. Maja taki sam genotyp, ale pewne
                                                    wzorce stosowane u nich w domu, w zyciu sexualnym moga sie przelozyc na to,ze w
                                                    pozniejszym zyciu beda mordowac. I zobacz np.FBI tworzy dane na temat seyjnych
                                                    mordercow i z nich korzysta. Czyli zalozmy, ze szukaja kogos kto zabija
                                                    chlopcow strzalem w potylice. Przykladowo:
                                                    Mister Wall jest podejrzanym.Dlaczego?Bo komputer na podstawie danych
                                                    uzyskanych na temat innych zlapanych juz seryjnych mordercow chlopcow, na
                                                    podstawie danych odnoszacych sie do ich dziecinstwa, mlodosci itp itd wybral
                                                    wlasnie jego.
                                                    Wiec popatrz na korzystny aspekt badania osobowosci zbrodniarzy. Rozumiesz mnie
                                                    juz?
                                                  • patience Re: oj................ 13.11.04, 20:24
                                                    Gość portalu: MaaThReX napisał(a):

                                                    > www.philosophersnet.com/games/matrix_start.htm

                                                    Doktorze, tam antysemici, a tu z kolei zrobilo sie troche hm... ciasno. Zmywam
                                                    sie na czas jakis.

                                                    Sciskam i caluje
                                                  • Gość: drf E7YKA a fAKtY...;( IP: *.cm-upc.chello.se 17.11.04, 01:08
                                                    "impotence of God’s omnipotence":

                                                    www.probe.org/docs/evil-holo.html
                                                    We now know the universe contains both law and chaos. From unspeakable
                                                    devastation and chaos creation occurred. Our earth was finally formed as a
                                                    sphere of molten lava, lightning streaked poison gasses, and exploding
                                                    meteorites. Nothing indeed could gaze upon such power and live. But the power
                                                    subdued itself to form life. And it then impartially rained and shined on the
                                                    good and bad alike. The only emerging creatures who could willfully sin were
                                                    human beings. They then through religion paid homage to the power that created
                                                    them.

                                                    www.doubter.net/id20.html
                                                    “Is God willing to prevent evil, but not able? Then he is impotent. Is he able,
                                                    but not willing? Then he is malevolent. Is he both able and willing? Whence
                                                    then is evil?” [Epicurus]

                                                    www.philosophyofreligion.info/problemofevil.html

                                                    Mikhail Gorbachev

                                                    I believe in the cosmos. All of us are linked to the cosmos.
                                                    So nature is my god. To me, nature is sacred. Trees are my temples
                                                    and forests are my cathedrals. Being at one with nature.

                                                    www.pantheism.net/
                                                    www.angelfire.com/md2/timewarp/spinoza.html
                                                    ethics
                                                    Branch of philosophy concerned with the evaluation of human conduct.
                                                    Philosophers commonly distinguish:

                                                    descriptive ethics, the factual study of the ethical standards or principles of
                                                    a group or tradition;
                                                    normative ethics, the development of theories that systematically denominate
                                                    right and wrong actions;
                                                    applied ethics, the use of these theories to form judgments regarding practical
                                                    cases; and
                                                    meta-ethics, careful analysis of the meaning and justification of ethical
                                                    claims.


                                                    www.lds4u.com/d4/ethics.htm
                                                    During the last two decades, our traditional understanding of ethical theory
                                                    has come under attack on several fronts. Reflecting a growing awareness of the
                                                    importance of personal relationships in the moral life, a number of
                                                    philosophers have raised serious doubts about the demand for impartiality that
                                                    lies at the heart of much of modern moral philosophy. Other philosophers have
                                                    expressed serious reservations about the ideals of moral goodness implicit in
                                                    mainstream moral theories. Finally, some philosophers—recognizing the
                                                    importance of literature and other forms of discourse in the moral life—have
                                                    voiced doubts about the emphasis on the role of arguments in ethics. These are
                                                    trans-theoretical issues, that is, they arise as a problem in several of the
                                                    moral theories we have considered, not just one.

                                                    ethics.sandiego.edu/lmh/e2/ChapterEight.html
                                                    (.)

                                                  • Gość: irreversible Re: E7YKA a fAKtY...;( IP: *.acn.waw.pl 17.11.04, 20:45
                                                    etyka....
                                                    hm...mozna powiedziec, ze czasem z etyka bywalem na bakier.Jednak zawsze
                                                    istniala pewna granica, ktorej bym nigdy nie przestapil.Moze ta granica byla
                                                    dalej niz dla wiekszosci ale jednak istniala.Skoro moje sumienie mi na pewne
                                                    rzeczy pozwalalo, bylo ok. Jesli jednak sumienie mowilo nie, raczej nie
                                                    postepowalem wbrew sobie.
                                                    Zadziwiajace jest jednak, ze dopiero po kilku latach zorientowalem sie,ze ktos
                                                    mi bliski takiej granicy wcale nie ma.
                                                    Podam moze banalny przklad ale jednak obrazuje cos co mi sie w mojej malej
                                                    glowie nie miesci.
                                                    Otoz niedawno na urodziny dostalem od owej osoby prezent. Drogi, wspanialy,
                                                    piekny.Bylem wzruszony i pamiecia i faktem,ze za ta kase mozna sie bylo
                                                    utrzymac przez miesiac
                                                    To byla rzecz do ubrania. Niesety w listopadowych deszczach owa rzecz sie
                                                    ubrudzila i poprosilem owa najblizsza osobe,by zaniosla to do pralni.
                                                    W miedzy czasie wybuchl spor m.in o ... pieniadze. Moja "druga polowa"
                                                    stwierdzila,ze jestem jej winien kupe kasy.Uwazam,ze winien nie jestem.
                                                    Jestem strona o wiele wiecej zarabiajaca od mojej polowy, tak wiec mozna
                                                    powiedziec,ze moja druga polowa byla utrzymywana, ba nawet miala ( jeszcze ma )
                                                    etat u mnie!!!! To ja dbalem o jedzenie, o ubrania, o rozrywke, o ksiazki, o
                                                    wszystko.
                                                    No i moja "druga polowa" urzadzila awanture tysiaclecia.Zagrozila,ze opowie
                                                    wszystkim o w jej mniemaniu "moim prawdziwym ja", opowie o tym, na czym mi nie
                                                    szczegolnie zalezy zeby opowiadac o moich najintymniejszych szczegolach, a w
                                                    koncu powiedziala....ze owej czesci garderoby nie odda, jesli......nie zworce
                                                    jej ZA TO UBRANKO pieniedzy.
                                                    Jezus mysle, pzeciez ja to dostalem na urodziny ! Czy tak sie postepuje z
                                                    prezentem ? Ale dobra to przezylem, powiedzialem jej wez sobie to i daj mi
                                                    spokoj swiety. Ale uslyszalem jeszcze : "pozyczylam ci na ta rzecz nie
                                                    pamietasz?"( zglupialem, bo przeciez wreczano mi to jako prezent )poza tym :
                                                    "doniose na ciebie do skarbowego" i ch wie co, a juz najlepszy cytat byl
                                                    taki: "wiem o tobie tyle,ze moge cie zniszczyc".
                                                    No i do tego wlasnie pije. Okazuje sie,ze nawet osobie z ktora dzielisz lozko
                                                    od paru lat nie warto mowic nic o sobie. Cholera, wiec komu w zyciu ufac, jak
                                                    nie komus kogo sie kocha ? Nikomu ? Nawet samemu sobie nie?
                                                    Mam tez wielka wiedze o tej osobie.Ale nie mam zamiaru latac donosic, straszyc,
                                                    wyroslem juz tego. A moja byla juz "druga polowa" niestety nie.
                                                    Konkluzja jest nastepujaca: jesli ci ktos udzela info o sobie, dostaesz od
                                                    niego cos najcenniejszego. Jego zaufanie, wazna dla niego informacje, czyli w
                                                    sumie kawalek jego osobowosci. I w sumie najwiekszy prezent emocjonalny.
                                                    A najcenniejszych prezentow emocjonalnych sie nie zwraca, ani nie wyrzuca, by
                                                    blakaly sie byle gdzie.


                                                    Tyle o etyce....






















                                                  • Gość: ידיש Kraina Oz IP: *.cm-upc.chello.se 17.11.04, 21:31
                                                    Olek z krainy Oz
                                                    Tygodnik "Wprost", Nr 1147 (21 listopada 2004)


                                                    III Rzeczpospolita to bajkowa republika Aleksandra Kwaśniewskiego

                                                    Paweł Śpiewak

                                                    Aleksander Kwaśniewski ma coś z Dorotki - bohaterki "Czarnoksiężnika z krainy
                                                    Oz". Dorotka wraz z przyjaciółmi udała się na drugą stronę tęczy, gdzie panował
                                                    spokój, wręcz cudowna, sielska atmosfera. Tak jak Dorotka, Kwaśniewski zbiera
                                                    serdecznych druhów - misie, stracha na wróble, drwala, generałów, biznesmenów,
                                                    sędziów - i prowadzi ku lepszemu światu. Tym lepszym światem jest Unia
                                                    Europejska, bliżej niezidentyfikowani ludzie pracy, Polska, którą możemy tylko
                                                    podziwiać. W tej krainie nikt niczego nie pamięta, jak sam prezydent, co rusz
                                                    wzywający do zapomnienia przeszłości. W tej krainie są tylko dobrzy ludzie i
                                                    toczy się mityczny dialog. To zresztą ulubione słowo prezydenta: rodzi
                                                    pozytywne skojarzenia, bo budzi wiarę w siłę słowa i argumentów.
                                                    W bajkowym świecie Kwaśniewskiego nie ma większych konfliktów. Jest tylko zacna
                                                    budowla o nazwie III Rzeczpospolita. Nie ma zagrożeń ze strony służb
                                                    specjalnych. Wszyscy pracują dla Polski: dawni sekretarze KC, niegdysiejsi
                                                    oficerowie SB i wybitni politycy odznaczeni Orderem Orła Białego. Nie jest
                                                    ważne, jaka jest ta Polska - czy ludowa, czy niepodległa. Panuje duch
                                                    pojednania i serdeczności. Nie ma nieufności do klasy politycznej i jej
                                                    przywilejów. Jest za to rosnąca w siłę Polska - jak to nazwał Kwaśniewski.

                                                    Atak złych mocy
                                                    Dla wzmocnienia pozycji państwa Kwaśniewski lubi składać wizyty. Wyraźnie ceni
                                                    celebrę. Wyraża co pewien czas nieograniczone zaufanie do prezydentów Kuczmy
                                                    czy Busha. Jest za pan brat z kanclerzami, premierami. No i bywa. I to nie
                                                    tylko na nartach w Szwajcarii. A do tego prezydent kocha psy i nie zgodzi się z
                                                    powiedzeniem: "kłamie jak pies". Ale nic nie jest doskonałe. Są wrogie siły
                                                    gotowe zniszczyć krainę Oz. Siły zdolne do "pełzającego przewrotu". Siły
                                                    podważające godne zaufania państwo, polski system ekonomiczny, Wojskowe Służby
                                                    Informacyjne. Złe moce atakują rzetelnych urzędników: Siemiątkowskiego,
                                                    Barcikowskiego, generała Dukaczewskiego, premierów Millera, Belkę, ministrów
                                                    Ungiera i Cioska.
                                                    Kraina Oz to świat "jak". Pani Kwaśniewska jest jak pani Clinton. Sam prezydent
                                                    jest jak Clinton. Jesteśmy jak na Zachodzie. Wszystko jest jak w kolorowym
                                                    magazynie: ładne, uśmiechnięte, papierowe, puste. Ten bajkowy język prezydenta
                                                    jest jawną kliszą języka propagandy czasów Gierka i prezesa radiokomitetu
                                                    Macieja Szczepańskiego. Wtedy i dzisiaj Polska rośnie w siłę. Wtedy
                                                    obowiązywała jedność moralno-polityczna narodu, były też siły
                                                    antysocjalistyczne, kontrrewolucyjne, krzykacze i warchoły. Teraz mamy dwie
                                                    Polski: Polskę pracy, zjednoczoną i moralnie dojrzałą, a obok niej wrogów
                                                    gotowych rozmontować III Rzeczpospolitą, pełzający pucz. Obowiązuje ta sama
                                                    zasada podziału świata: przyjaciele (większość) i podstępni wrogowie
                                                    (mniejszość). Mamy dobry rząd, jak nas zapewnia Kwaśniewski, i złą opozycję,
                                                    wrogą państwu.

                                                    Prezydent nic
                                                    Wizja, którą proponuje prezydent, jest w istocie bezproblemowa i
                                                    bezkonfliktowa. Nie znam wypowiedzi Kwaśniewskiego na tematy poruszane przez
                                                    socjologów, ekonomistów. Ma niewiele lub nic do powiedzenia na temat
                                                    społecznych nierówności. Niewiele o narastającym od lat konflikcie obywatele -
                                                    państwo. Nie słyszałem żadnej jego wypowiedzi o korupcji, złym prawie, o
                                                    utracie zaufania obywateli do Sejmu, rządu. Nic nie wspomina o potrzebie
                                                    ograniczenia przywilejów klasy politycznej. Z jego wypowiedzi wynika, że
                                                    państwo i konstytucja nie muszą i nie powinny być reformowane i zmieniane. WSI
                                                    nie były nigdy umoczone w afery. Podobnie jak Jan Kulczyk. Nic złego się nie
                                                    dzieje poza tym, że przeciwnicy szukają dziury w całym.
                                                    Bajkowy świat Kwaśniewskiego może się podobać. Jest taka dziwna zależność, że
                                                    im mniej jest ktoś widoczny, im mniej mówi, im bardziej ukrywa się w banałach,
                                                    tym ma lepsze oceny. Senat ma zdecydowanie wyższe notowania od Sejmu, choć
                                                    jakością prac z pewnością się nie wyróżnia. Tak samo poważamy czy poważaliśmy
                                                    prezydenta, bo był niewidoczną głową państwa, politykiem oddalonym od bieżących
                                                    gier politycznych, wolnym od podejmowania trudnych, przeto zawsze wywołujących
                                                    konflikty decyzji. Był tak szanowany, że nawet pewien figlarny intelektualista
                                                    na łamach miesięcznika "Res Publica Nowa" chciał z niego uczynić dożywotniego
                                                    dyktatora.

                                                    Zbrukany niezbrukany
                                                    Prezydent, jego małżonka i otoczenie polityczne bodaj po raz pierwszy stanęli
                                                    wobec bardzo poważnych zarzutów. Mało kto pamięta niefortunną decyzję
                                                    prezydenta o niepodpisaniu zgłoszonej za rządów Buzka nowej ustawy podatkowej.
                                                    Nie wytyka się mu faktu, że zgodził się na złe i destrukcyjne ustawy, jak tę o
                                                    NFZ czy o lustracji majątkowej. Z afery Rywina udało się Kwaśniewskiemu ujść
                                                    bez szczególnego zbrukania. Tylko poseł Ziobro złożył do prokuratury wniosek
                                                    dotyczący ukrywania dokumentów. Była nieudana próba postawienia Kwaśniewskiego
                                                    przed komisją śledczą. Pojawił się tym samym dotychczas nie przemyślany problem
                                                    konstytucyjny - kontroli politycznej nad prezydentem. Konstytucja tego jasno
                                                    nie stanowi. Wiemy, że istnieje swego rodzaju dwuwładza: osobno jest prezydent
                                                    i osobno parlament oraz powołana przez Sejm władza wykonawcza. Nie sposób się
                                                    dowiedzieć z obecnej ustawy zasadniczej, czy parlamentarzyści mają prawo
                                                    domagać się od prezydenta wyjaśnień. Pół roku temu było jasne, że nie. Teraz,
                                                    mimo że konstytucja się nie zmieniła, mogą.
                                                    Prezydent przekonuje nas, że wszystko jest w porządku, choć tego, co jest w
                                                    porządku - nie wiadomo. Bo raz powiada, że nie interesuje się składem rad
                                                    nadzorczych, kiedy indziej uważa, że jest rzeczą naturalną, iż tym również musi
                                                    się zajmować. Raz powiada, że prokuratura jest w pełni niezależna, a zaraz daje
                                                    do zrozumienia, że nie jest tak do końca. Raz wzywa do wyborów wiosennych, a
                                                    potem mówi, że jednak wybory odbędą się na jesieni. Nic nie jest pewne. Pewne
                                                    jest tylko to, że opozycja chce go (z małżonką) zniszczyć. Zarówno Giertych,
                                                    jak i Tusk niedwuznacznie dają do zrozumienia, że w pewnym wypadku procedura
                                                    impeachmentu, czyli odsunięcia od władzy prezydenta, zostanie uruchomiona.
                                                    Kwaśniewski dowodzi, że chęć zemsty i zła wola przeważają, i że komisja
                                                    śledcza, choć działa w ramach prawa, jest de facto organem prawo łamiącym.
                                                    Wychodzi na to, że albo większość członków komisji nadużywa prawa, albo dążenie
                                                    do poznania prawdy jest czymś nagannym. Podobnie jest z fundacją pani
                                                    Kwaśniewskiej. W rozmowie z Tomaszem Lisem prezydent powiedział, że wszystko
                                                    odbywa się zgodnie z literą prawa, ale dziennikarz dowodził, że nie chodzi o
                                                    literę prawa, ale o jego ducha. Wszystkie szanujące się fundacje ujawniają
                                                    listę swoich sponsorów niezależnie od tego, co prawo stanowi. Prezydent miast
                                                    być przykładem i wzorcem obywatelskiego postępowania, jawi się jako ktoś, kto
                                                    nie dba o swoje publiczne decorum. Tłumacząc ludziom, dlaczego lubi przebywać w
                                                    towarzystwie polskich bogaczy, prezydent stwierdził, że w ten sposób promuje
                                                    ludzi przedsiębiorczych. Ale dzisiaj jest już gotów podpisać ustawę o 50-
                                                    procentowym podatku dla osób najlepiej zarabiających, o której wcześniej mówił,
                                                    że jest nadzwyczaj dyskusyjna. Politykom opozycyjnym kilkanaście miesięcy temu
                                                    tłumaczył, jak bardzo nie ceni premiera Millera, ale zarazem w geście
                                                    bezradności rozkładał ręce, powiadając, że nie ma stosownej większości w
                                                    Sejmie.

                                                    Paweł Śpiewak

                                                    http://www.wprost.pl/ar/?O=70176

                                                    http://thewizardofoz.warnerbros.com/img/photo/10_ph.gif

                                                    "There are a good many roads here," observed the shaggy man, turning slowly
                                                    around, like a human windmill. "Seems to me a person could go 'most anywhere,
                                                    from this place."
                                                    --The Road to Oz (1909)

                                                    http://www.eskimo.com/~tiktok/links.html

                                                    オズの魔法使いのすばら{
                                                  • Gość: ).(Z93W& .........................................Kraina Oz IP: *.cm-upc.chello.se 17.11.04, 21:36
                                                    Paweł Śpiewak

                                                    www.marianne.cz/clanek/133/prijemna_masaz_8211_pro_vas_pro_nej_pro_zabavu.html

                                                    www.wprost.pl/ar/?O=70176
                                                    thewizardofoz.warnerbros.com/img/photo/10_ph.gif
                                                    "There are a good many roads here," observed the shaggy man, turning slowly
                                                    around, like a human windmill. "Seems to me a person could go 'most anywhere,
                                                    from this place."
                                                    --The Road to Oz (1909)

                                                    www.eskimo.com/~tiktok/links.html
                                                    オズの魔法使いのすばら{

                                                    babelfish.altavista.com/babelfish/tr?
                                                    doit=done&url=www.eskimo.com/~tiktok/&lp=en_ja

                                                    thewizardofoz.warnerbros.com/img/photo/10_ph.gif
                                                    "There were no poor people in the land of Oz, because there was no such thing
                                                    as money, and all property of every sort belonged to the Ruler. Each person was
                                                    given freely by his neighbours whatever he required for his use, which is as
                                                    much as anyone may reasonably desire. Every one worked half the time and played
                                                    half the time, and the people enjoyed the work as much as they did the play,
                                                    because it is good to be occupied and to have something to do. There were no
                                                    cruel overseers set to watch them, and no one to rebuke them or to find fault
                                                    with them. So each one was proud to do all he could for his friends and
                                                    neighbors, and was glad when they would accept the things he produced."

                                                    www.abacci.com/books/authorDetails.asp?authorID=273
                                                    wink
                                                  • drf How Rob Saved A Republic 17.11.04, 23:21
                                                    How Rob Saved A Republic


                                                    While following the shifting scenes of the fascinating Record Rob noted an
                                                    occurrence that caused him to give a low whistle of astonishment and devote
                                                    several moments to serious thought.

                                                    "I believe it`s about time I interfered with the politics of this Republic," he
                                                    said, at last, as he closed the lid of the metal box and restored it to his
                                                    pocket. "If I don`t take a hand there probably won`t be a Republic of France
                                                    very long and, as a good American, I prefer a republic to a monarchy."

                                                    Then he walked down-stairs and found his English-speaking waiter.

                                                    "Where`s President Loubet?" he asked.

                                                    "Ze President! Ah, he is wiz his mansion. To be at his residence, M`sieur."

                                                    "Where is his residence?"

                                                    The waiter began a series of voluble and explicit directions which so confused
                                                    the boy that he exclaimed:

                                                    "Oh, much obliged!" and walked away in disgust.

                                                    Gaining the street he approached a gendarme and repeated his question, with no
                                                    better result than before, for the fellow waved his arms wildly in all
                                                    directions and roared a volley of incomprehensible French phrases that conveyed
                                                    no meaning whatever.

                                                    "If ever I travel in foreign countries again," said Rob, "I`ll learn their
                                                    lingo in advance. Why doesn`t the Demon get up a conversation machine that will
                                                    speak all languages?"

                                                    By dint of much inquiry, however, and after walking several miles following
                                                    ambiguous directions, he managed to reach the residence of President Loubet.
                                                    But there he was politely informed that the President was busily engaged in his
                                                    garden, and would see no one.

                                                    "That`s all right," said the boy, calmly. "If he`s in the garden I`ll have no
                                                    trouble finding him."

                                                    Then, to the amazement of the Frenchmen, Rob shot into the air fifty feet or
                                                    so, from which elevation he overlooked a pretty garden in the rear of the
                                                    President`s mansion. The place was protected from ordinary intrusion by high
                                                    walls, but Rob descended within the enclosure and walked up to a man who was
                                                    writing at a small table placed under the spreading branches of a large tree.

                                                    "Is this President Loubet?" he inquired, with a bow.

                                                    The gentleman looked up.

                                                    "My servants were instructed to allow no one to disturb me," he said, speaking
                                                    in excellent English.

                                                    "It isn`t their fault; I flew over the wall," returned Rob. "The fact is," he
                                                    added, hastily, as he noted the President`s frown, "I have come to save the
                                                    Republic; and I haven`t much time to waste over a bundle of Frenchmen, either."

                                                    The President seemed surprised.

                                                    "Your name!" he demanded, sharply.

                                                    "Robert Billings Joslyn, United States of America!"

                                                    "Your business, Monsieur Joslyn!"

                                                    Rob drew the Record from his pocket and placed it upon the table.

                                                    "This, sir," said he, "is an electrical device that records all important
                                                    events. I wish to call your attention to a scene enacted in Paris last evening
                                                    which may have an effect upon the future history of your country."

                                                    He opened the lid, placed the Record so that the President could see clearly,
                                                    and then watched the changing expressions upon the great man`s face; first
                                                    indifference, then interest, the next moment eagerness and amazement.

                                                    "MON DIEU!" he gasped; "the Orleanists!"

                                                    Rob nodded.

                                                    "Yes; they`ve worked up a rather pretty plot, haven`t they?"

                                                    The President did not reply. He was anxiously watching the Record and
                                                    scribbling notes on a paper beside him. His face was pale and his lips tightly
                                                    compressed.

                                                    Finally he leaned back in his chair and asked:

                                                    "Can you reproduce this scene again?"

                                                    "Certainly, sir," answered the boy; "as often as you like."

                                                    "Will you remain here while I send for my minister of police? It will require
                                                    but a short time."

                                                    "Call him up, then. I`m in something of a hurry myself, but now I`ve mixed up
                                                    with this thing I`ll see it through."

                                                    The President touched a bell and gave an order to his servant. Then he turned
                                                    to Rob and said, wonderingly:

                                                    "You are a boy!"

                                                    "That`s true, Mr. President," was the answer; "but an American boy, you must
                                                    remember. That makes a big difference, I assure you."

                                                    The President bowed gravely.

                                                    "This is your invention?" he asked.

                                                    "No; I`m hardly equal to that. But the inventor has made me a present of the
                                                    Record, and it`s the only one in the world."

                                                    "It is a marvel," remarked the President, thoughtfully. "More! It is a real
                                                    miracle. We are living in an age of wonders, my young friend."

                                                    "No one knows that better than myself, sir," replied Rob. "But, tell me, can
                                                    you trust your chief of police?"

                                                    "I think so," said the President, slowly; "yet since your invention has shown
                                                    me that many men I have considered honest are criminally implicated in this
                                                    royalist plot, I hardly know whom to depend upon."

                                                    "Then please wear these spectacles during your interview with the minister of
                                                    police," said the boy. "You must say nothing, while he is with us, about
                                                    certain marks that will appear upon his forehead; but when he has gone I will
                                                    explain those marks so you will understand them."

                                                    The President covered his eyes with the spectacles.

                                                    "Why," he exclaimed, "I see upon your own brow the letters--"

                                                    "Stop, sir!" interrupted Rob, with a blush; "I don`t care to know what the
                                                    letters are, if it`s just the same to you."

                                                    The President seemed puzzled by this speech, but fortunately the minister of
                                                    police arrived just then and, under Rob`s guidance, the pictured record of the
                                                    Orleanist plot was reproduced before the startled eyes of the official.

                                                    "And now," said the boy, "let us see if any of this foolishness is going on
                                                    just at present."

                                                    He turned to the opposite side of the Record and allowed the President and his
                                                    minister of police to witness the quick succession of events even as they
                                                    occurred.

                                                    Suddenly the minister cried, "Ha!" and, pointing to the figure of a man
                                                    disembarking from an English boat at Calais, he said, excitedly:

                                                    "That, your Excellency, is the Duke of Orleans, in disguise! I must leave you
                                                    for a time, that I may issue some necessary orders to my men; but this evening
                                                    I shall call to confer with you regarding the best mode of suppressing this
                                                    terrible plot."

                                                    When the official had departed, the President removed the spectacles from his
                                                    eyes and handed them to Rob.

                                                    "What did you see?" asked the boy.

                                                    "The letters `G` and `W`."

                                                    "Then you may trust him fully," declared Rob, and explained the construction of
                                                    the Character Marker to the interested and amazed statesman.

                                                    "And now I must go," he continued, "for my stay in your city will be a short
                                                    one and I want to see all I can."

                                                    The President scrawled something on a sheet of paper and signed his name to it,
                                                    afterward presenting it, with a courteous bow, to his visitor.

                                                    "This will enable you to go wherever you please, while in Paris," he said. "I
                                                    regret my inability to reward you properly for the great service you have
                                                    rendered my country; but you have my sincerest gratitude, and may command me in
                                                    any way."

                                                    "Oh, that`s all right," answered Rob. "I thought it was my duty to warn you,
                                                    and if you look sharp you`ll be able to break up this conspiracy. But I don`t
                                                    want any reward. Good day, sir."

                                                    He turned the indicator of his traveling machine and immediately rose into the
                                                    air, followed by a startled exclamation from the President of France.

                                                    Moving leisurely over the city, he selected a deserted thoroughfare to alight
                                                    in, from whence he wandered unobserved into the beautiful boulevards. These
                                                    were now brilliantly lighted, and crowds of pleasure seekers thronged them
                                                    everywhere. Rob experienced a decided sense of relief as he mixed with the gay
                                                    populace and enjoyed the sights of the splendid city, for it enabled him to
                                                    forget, for a time, the responsibilities thrust upon him by the possession of
                                                    the Demon`s marvelous electrical devices
                                                  • drf THE STRANGE ADVENTURES OF THE KING`S HEAD 17.11.04, 23:37

                                                    The Surprising Adventures of The Magical Monarch of Mo And His People
                                                    By Lyman Frank Baum

                                                    THE STRANGE ADVENTURES OF THE KING`S HEAD




                                                    A good many years ago the Magical Monarch of Mo became annoyed by the Purple
                                                    Dragon, which came down from the mountains and ate up a patch of his best
                                                    chocolate caramels just as they were getting ripe. So the King went out to the
                                                    sword tree and picked a long, sharp sword and tied it to his belt and went away
                                                    to the mountains to fight the Purple Dragon.

                                                    The people all applauded him, saying one to another, "Our King is a good King.
                                                    He will destroy this naughty Purple Dragon and we shall be able to eat the
                                                    caramels ourselves."

                                                    But the Dragon was not alone naughty; it was bad and fierce and strong and did
                                                    not want to be destroyed at all. Therefore the King had a terrible fight with
                                                    the Purple Dragon, and cut it with his sword in several places, so that the
                                                    raspberry juice which ran in its veins squirted all over the ground.

                                                    It is always difficult to kill Dragons. They are by nature thick-skinned and
                                                    tough, as doubtless everyone has heard. Besides, you must not forget that this
                                                    was a Purple Dragon, and all scientists who have studied deeply the character
                                                    of Dragons say those of a purple color are the most disagreeable to fight with.
                                                    So all the King`s cutting and slashing had no other effect upon the monster
                                                    than to make him angry. Forgetful of the respect due to a crowned King, the
                                                    wicked Dragon presently opened wide its jaws and bit his Majesty`s head clean
                                                    off from his body. Then he swallowed it.

                                                    Of course the King realized it was useless to continue the fight after that,
                                                    for he could not see where the Dragon was. So he turned and tried to find his
                                                    way back to his people. But at every other step he would bump into a tree,
                                                    which made the naughty Dragon laugh at him. Furthermore, he could not tell in
                                                    which direction he was going, which is an unpleasant feeling under any
                                                    circumstances.

                                                    As last some of the people came to see if the King had succeeded in destroying
                                                    the Dragon and found their monarch running around in a circle, bumping into
                                                    trees and rocks but not getting a step nearer home. So they took his hand and
                                                    led him back to the palace, where everyone was filled with sorrow at the sad
                                                    sight of the headless King. Indeed, his devoted subjects for the first time in
                                                    their lives came as near to weeping as an inhabitant of the Valley of Mo ever
                                                    gets.

                                                    "Never mind," said the King cheerfully. "I can get along very well without a
                                                    head, and as a matter of fact, the loss has its advantages. I shall not be
                                                    obliged to brush my hair or clean my teeth or wash my ears. So do not grieve, I
                                                    beg of you, but he happy and joyful as you were before." Which showed the King
                                                    had a good heart, and after all, a good heart is better than a head any day.

                                                    The people, hearing him speak out of the top of his neck (for he had no mouth),
                                                    immediately began to laugh, which in a short time led to their being as happy
                                                    as ever. But the Queen was not contented. "My love," she said to him, "I can
                                                    not kiss you any more, and that will break my heart."

                                                    Thereupon the King sent word throughout the Valley that anyone who could
                                                    procure for him a new head should wed one of the princesses. The princesses
                                                    were all exceedingly pretty girls, and so it was not long before one young man
                                                    made a very nice head out of candy and brought it to the King. It did not look
                                                    exactly like the old head, but the face was very sweet, nevertheless, so the
                                                    King put it on and the Queen kissed it at once with much satisfaction.

                                                    The young man had put a pair of glass eyes in the head with which the King
                                                    could see very well after he got used to them.

                                                    According to the royal promise, the young man was now called into the palace
                                                    and asked to take his pick of the princesses. They were all so sweet and lady-
                                                    like that he had some trouble in making a choice, but at last he took the
                                                    biggest, thinking that he would thus secure the greatest reward, and they were
                                                    married amid great rejoicing.

                                                    But a few days afterward the King was caught in a rainstorm, and before he
                                                    could get home, his new head had melted in the great shower of lemonade that
                                                    fell. Only the glass eyes were left, and these he put in his pocket and went
                                                    sorrowfully to tell the Queen of his new misfortune.

                                                    Then another young man who wanted to marry a princess made the King a head out
                                                    of dough, sticking in the glass eyes, and the King tried it on and found that
                                                    it fitted very well. So the young man was given the next-biggest princess. But
                                                    the following day the sun chanced to shine extremely hot, and when the King
                                                    walked out, it baked his dough head into bread, at which the monarch felt very
                                                    light-headed. And when the birds saw the bread, they flew down from the trees,
                                                    perched upon the King`s shoulder, and quickly ate up his new head. All but the
                                                    glass eyes.

                                                    Again the good King was forced to go home to the Queen without a head, and the
                                                    lady firmly declared that this time her husband must have a head warranted to
                                                    last at least as long as the honeymoon of the young man who made it; which was
                                                    not at all unreasonable under the circumstances. So a request was sent to all
                                                    loyal subjects throughout the Valley asking them to find a head for their King
                                                    that was neat and substantial.

                                                    In the meanwhile, the King had a rather hard time of it. When he wished to go
                                                    anyplace, he was obliged to hold out in front of him, between his thumbs and
                                                    fingers, the glass eyes, that they might guide his footsteps. This, as you may
                                                    imagine, made his Majesty look rather undignified, and dignity is very precious
                                                    to every royal personage.

                                                    At last a woodchopper in the mountains made a head out of wood and sent it to
                                                    the King. It was neatly carved, besides being solid and durable; moreover, it
                                                    fitted the monarch`s neck to a T. So the King rummaged in his pocket and found
                                                    the glass eyes, and when these were put in the new head, the King announced his
                                                    satisfaction. There was only one drawback--he couldn`t smile, as the wooden
                                                    face was too stiff; and it was funny to hear his Majesty laughing heartily
                                                    while his face maintained a solemn expression. But the glass eyes twinkled
                                                    merrily and everyone knew that he was the same kind-hearted monarch of old,
                                                    although he had become of necessity rather hard-headed.

                                                    Then the King sent word to the woodchopper to come to the palace and take his
                                                    pick of the princesses, and preparations were at once begun for the wedding.
                                                    But the woodchopper on his way to the court unfortunately passed by the
                                                    dwelling of the Purple Dragon and stopped to speak to the monster.

                                                    Now it seems that when the Dragon had swallowed the King`s head, the unusual
                                                    meal made the beast ill. It was more accustomed to berries and caramels for
                                                    dinner than to heads, and the sharp points of the King`s crown (which was
                                                    firmly fastened to the head) pricked the Dragon`s stomach and made the creature
                                                    miserable. After a few days of suffering, the Dragon disgorged the head, and
                                                    not knowing what else to do with it, locked it up in a cupboard and put the key
                                                    in its pocket.

                                                    When the Dragon met the woodchopper and learned he had made a new head for the
                                                    King and as a reward was to wed one of the princesses, the monster became very
                                                    angry. It resolved to do a wicked thing, which will not surprise you when you
                                                    remember the beast`s purple color. "Step into my parlor and rest yourself,"
                                                    said the Dragon politely. Wicked people are most polite when they mean
                                                    mischief.

                                                    "Thank you, I`ll stop for a few minutes," replied the woodchopper, "but I
                                                    cannot stay long, as I am expected at court."

                                                    When he had entered the parlor, the Dragon suddenly opened its mouth and
                                                    snapped off the poor woodchopper`s head. Being warned by experience, however,
                                                    it d
                                                  • Gość: 3X9317M3NT PtAKI IP: *.cm-upc.chello.se 18.11.04, 01:26
                                                    PTAKI Nadesz³y ¿ó³te, pe³ne nudy dni zimowe. Zrudzia³¹ ziemiê pokrywa³
                                                    dziurawy, przetarty, za krótki obrus œniegu. Na wiele dachów nie
                                                    starczy³o go i sta³y czarne lub rdzawe, gontowe strzechy i arki kryj¹ce
                                                    w sobie zakopcone przestrzenie strychów--czarne, zwêglone katedry,
                                                    naje¿one ¿ebrami krokwi, p³atwi i bantów--ciemne p³uca wichrów
                                                    zimowych. Ka¿dy œwit odkrywa³ nowe kominy i dymniki, wyros³e w nocy,
                                                    wydête przez wicher nocny, czarne piszcza³ki organów diabelskich.
                                                    Kominiarze nie mogli opêdziæ siê od wron, które na kszta³t ¿ywych
                                                    czarnych liœci obsiada³y wieczorem ga³êzie drzew pod koœcio³em, odrywa³y
                                                    siê znów, trzepoc¹c, by wreszcie przylgn¹æ, ka¿da do w³aœciwego miejsca
                                                    na w³aœciwej ga³êzi, a o œwicie ulatywa³y wielkimi stadami--tumany
                                                    sadzy, p³atki kopciu, faluj¹ce i fantastyczne, plami¹c migotliwym
                                                    krakaniem mêtno¿ó³te smugi œwitu. Dni stwardnia³y od zimna i nudy, jak
                                                    zesz³oroczne bochenki chleba. Napoczynano je têpymi no¿ami, bez apetytu,
                                                    z leniw¹ sennoœci¹. Ojciec nie wychodzi³ ju¿ z domu. Pali³ w piecach,
                                                    studiowa³ nigdy niezg³êbion¹ istotê ognia, wyczuwa³ s³ony, metaliczny
                                                    posmak i wêdzony zapach zimowych p³omieni, ch³odn¹ pieszczotê
                                                    salamander, li¿¹cych b³yszcz¹c¹ sadzê w gardzieli komina. Z zami³owaniem
                                                    wykonywa³ w owych dniach wszystkie reparatury w górnych regionach
                                                    pokoju. O ka¿dej porze dnia mo¿na go by³o widzieæ, jak--przykucniêty na
                                                    szczycie drabiny--majstrowa³ coœ przy suficie, przy kamiszach wysokich
                                                    okien, przy kulach i ³añcuchach lamp wisz¹cych. Zwyczajem malarzy
                                                    pos³ugiwa³ siê drabin¹ jak ogromnymi szczud³ami i czu³ siê dobrze w tej
                                                    ptasiej perspektywie, w pobli¿u malowanego nieba, arabesek i ptaków
                                                    sufitu. Od spraw praktycznego ¿ycia oddala³ siê coraz bardziej. Gdy
                                                    matka, pe³na troski i zmartwienia z powodu jego stanu, stara³a siê go
                                                    wci¹gn¹æ w rozmowê o interesach, o p³atnoœciach najbli¿szego „ultimo”,
                                                    s³ucha³ jej z roztargnieniem, pe³en niepokoju, z drgawkami w nieobecnej
                                                    twarzy. I bywa³o, ¿e przerywa³ jej nagle zaklinaj¹cym gestem rêki, a¿eby
                                                    pobiec w k¹t pokoju, przylgn¹æ uchem do szpary w pod³odze i z
                                                    podniesionymi palcami wskazuj¹cymi obu r¹k, wyra¿aj¹cymi najwy¿sz¹
                                                    wa¿noœæ badania--nas³uchiwaæ. Nie rozumieliœmy wówczas jeszcze smutnego
                                                    t³a tych ekstrawagancji, op³akanego kompleksu, który dojrzewa³ w g³êbi.
                                                    Matka nie mia³a nañ ¿adnego wp³ywu, natomiast wielk¹ czci¹ i uwag¹
                                                    darzy³ Adelê. Sprz¹tanie pokoju by³o dlañ wielk¹ i wa¿n¹ ceremoni¹,
                                                    której nie zaniedbywa³ nigdy byæ œwiadkiem, œledz¹c z mieszanin¹ strachu
                                                    i rozkosznego dreszczu wszystkie manipulacje Adeli. Wszystkim jej
                                                    czynnoœciom przypisywa³ g³êbsze, symboliczne znaczenie. Gdy dziewczyna
                                                    m³odymi i œmia³ymi ruchami posuwa³a szczotkê na d³ugim dr¹¿ku po
                                                    pod³odze, by³o to niemal ponad jego si³y. Z oczu jego la³y siê wówczas
                                                    ³zy, twarz zanosi³a siê od cichego œmiechu, a cia³em wstrz¹sa³ rozkoszny
                                                    spazm orgazmu. Jego wra¿liwoœæ na ³askotki dochodzi³a do szaleñstwa.
                                                    Wystarczy³o, by Adela skierowa³a doñ palec ruchem oznaczaj¹cym
                                                    ³askotanie, a ju¿ w dzikim pop³ochu ucieka³ przez wszystkie pokoje,
                                                    zatrzaskuj¹c za sob¹ drzwi, by wreszcie w ostatnim paœæ brzuchem na
                                                    ³ó¿ko i wiæ siê w konwulsjach œmiechu pod wp³ywem samego obrazu
                                                    wewnêtrznego, któremu nie móg³ siê oprzeæ. Dziêki temu mia³a Adela nad
                                                    ojcem w³adzê niemal nieograniczon¹. W tym to czasie zauwa¿yliœmy u ojca
                                                    po raz pierwszy namiêtne zainteresowanie dla zwierz¹t. By³a to
                                                    pocz¹tkowo namiêtnoœæ myœliwego i artysty zarazem, by³a mo¿e tak¿e
                                                    g³êbsza, zoologiczna sympatia kreatury dla pokrewnych, a tak odmiennych
                                                    form ¿ycia, eksperymentowanie w nie wypróbowanych rejestrach bytu.
                                                    Dopiero w póŸniejszej fazie wziê³a sprawa ten niesamowity, zapl¹tany,
                                                    g³êboko grzeszny i przeciwny naturze obrót, którego lepiej nie wywlekaæ
                                                    na œwiat³o dzienne. Zaczê³o siê to od wylêgania jaj ptasich. Z wielkim
                                                    nak³adem trudu i pieniêdzy sprowadza³ ojciec z Hamburga, z Holandii, z
                                                    afrykañskich stacji zoologicznych zap³odnione jaja ptasie, które dawa³
                                                    do wylêgania ogromnym kurom belgijskim. By³ to proceder nader zajmuj¹cy
                                                    i dla mnie--to wykluwanie siê piskl¹t, prawdziwych dziwotworów w
                                                    kszta³cie i ubarwieniu. Nie podobna by³o dopatrzyæ siê w tych monstrach
                                                    o ogromnych, fantastycznych dziobach, które natychmiast po urodzeniu
                                                    rozdziera³y siê szeroko, sycz¹c ¿ar³ocznie czeluœciami gard³a, w tych
                                                    jaszczurach o w¹t³ym, nagim ciele garbusów--przysz³ych pawi, ba¿antów,
                                                    g³uszców i kondorów. Umieszczony w koszykach, w wacie, smoczy ten pomiot
                                                    podnosi³ na cienkich szyjach œlepe, bielmem zarosle g³owy, kwacz¹c
                                                    bezg³oœnie z niemych gardzieli. Mój ojciec chodzi³ wzd³u¿ pó³ek w
                                                    zielonym fartuchu, jak ogrodnik wzd³u¿ inspektów z kaktusami, i wywabia³
                                                    z nicoœci te pêcherze œlepe, pulsuj¹ce ¿yciem, te niedo³ê¿ne brzuchy,
                                                    przyjmuj¹ce œwiat zewnêtrzny tylko w formie jedzenia, te naroœle ¿ycia,
                                                    pn¹ce siê omackiem ku œwiat³u. W parê tygodni póŸniej, gdy te œlepe
                                                    p¹czki ¿ycia pêk³y do œwiat³a, nape³ni³y siê pokoje kolorowym pogwarem,
                                                    migotliwym œwiergotem swych nowych mieszkañców. Obsiada³y one karnisze
                                                    firanek, gzymsy szaf, gnieŸdzi³y siê w gêstwinie cynowych ga³êzi i
                                                    arabesek wieloramiennych lamp wisz¹cych. Gdy ojciec studiowa³ wielkie
                                                    ornitologiczne kompendia i wertowa³ kolorowe tablice, zdawa³y siê
                                                    ulatywaæ z nich te pierzaste fantazmaty i nape³niaæ pokój kolorowym
                                                    trzepotem, p³atami purpury, strzêpami szafiru, grynszpanu i srebra.
                                                    Podczas karmienia tworzy³y one na pod³odze barwn¹, faluj¹c¹ grz¹dkê,
                                                    dywan ¿ywy, który za czyimœ niebacznym wejœciem rozpada³ siê, rozlatywa³
                                                    w ruchome kwiaty, trzepoc¹ce w powietrzu, aby w koñcu rozmieœciæ siê w
                                                    górnych regionach pokoju. W pamiêci pozosta³ mi szczególnie jeden
                                                    kondor, ogromny ptak o szyi nagiej, twarzy pomarszczonej i wybuja³ej
                                                    naroœlami. By³ to chudy asceta, lama buddyjski, pe³en niewzruszonej
                                                    godnoœci w ca³ym zachowaniu, kieruj¹cy siê ¿elaznym ceremonia³em swego
                                                    wielkiego rodu. Gdy siedzia³ naprzeciw ojca, nieruchom
                                                  • Gość: Ÿ ............................. .............. IP: *.cm-upc.chello.se 18.11.04, 01:45
                                                    Gdy siedzia³ naprzeciw ojca, nieruchomy w swej
                                                    monumentalnej pozycji odwiecznych bóstw egipskich, z okiem zawleczonym
                                                    bia³awym bielmem, które zasuwa³ z boku na Ÿrenice, a¿eby zamkn¹æ siê
                                                    zupe³nie w kontemplacji swej dostojnej samotnoœci--wydawa³ siê ze swym
                                                    kamiennym profilem starszym bratem mego ojca. Ta sama materia cia³a,
                                                    œciêgien i pomarszczonej twardej skóry, ta sama twarz wysch³a i
                                                    koœcista, te same zrogowacia³e, g³êbokie oczodo³y. Nawet rêce, silne w
                                                    wêz³ach, d³ugie, chude d³onie ojca, z wypuk³ymi paznokciami, mia³y swój
                                                    analogon w szponach kondora. Nie mog³em siê oprzeæ wra¿eniu, widz¹c go
                                                    tak uœpionego, ¿e mam przed sob¹ mumiê--wysch³¹ i dlatego pomniejszon¹
                                                    mumiê mego ojca. S¹dzê, ¿e i uwagi matki nie usz³o to przedziwne
                                                    podobieñstwo, chocia¿ nigdy nie poruszaliœmy tego tematu.
                                                    Charakterystyczne jest, ¿e kondor u¿ywa³ wspólnego z moim ojcem naczynia
                                                    nocnego. Nie poprzestaj¹c na wylêganiu coraz nowych egzemplarzy, ojciec
                                                    mój urz¹dza³ na strychu wesela ptasie, wysy³a³ swatów, uwi¹zywa³ w
                                                    lukach i dziurach strychu ponêtne, stêsknione narzeczone i osi¹gn¹³ w
                                                    samej rzeczy to, ¿e dach naszego domu, ogromny, dwuspadowy dach gontowy,
                                                    sta³ siê prawdziw¹ gospod¹ ptasi¹, ark¹ Noego, do której zlatywa³y siê
                                                    wszelkiego rodzaju skrzydlacze z dalekich stron. Nawet d³ugo po
                                                    zlikwidowaniu ptasiego gospodarstwa utrzymywa³a siê w œwiecie ptasim ta
                                                    tradycja naszego domu i w okresie wiosennych wêdrówek spada³y nieraz na
                                                    nasz dach ca³e chmary ¿urawi, pelikanów, pawi i wszelkiego ptactwa.
                                                    Impreza ta wziê³a jednak niebawem--po krótkiej œwietnoœci--smutny
                                                    obrót. Wkrótce okaza³a siê bowiem konieczna translokacja ojca do dwóch
                                                    pokojów na poddaszu, które s³u¿y³y za rupieciarnie. Stamt¹d dochodzi³
                                                    ju¿ o wczesnym œwicie zmieszany klangor g³osów ptasich. Drewniane pud³a
                                                    pokojów na strychu, wspomagane rezonansem przestrzeni dachowej,
                                                    dŸwiêcza³y ca³e od szumu, trzepotu, piania, tokowania i gulgotu. Tak
                                                    straciliœmy ojca z widoku na przeci¹g kilku tygodni. Rzadko tylko
                                                    schodzi³ do mieszkania i wtedy mogliœmy zauwa¿yæ, ¿e zmniejszy³ siê
                                                    jakoby, schud³ i skurczy³. Niekiedy przez zapomnienie zrywa³ siê z
                                                    krzes³a przy stole i trzepi¹c rêkoma jak skrzyd³ami, wydawa³ pianie
                                                    przeci¹g³e, a oczy zachodzi³y mu mg³¹ bielma. Potem, zawstydzony, œmia³
                                                    siê razem z nami i stara³ siê ten incydent obróciæ w ¿art. Pewnego razu
                                                    w okresie generalnych porz¹dków zjawi³a siê niespodzianie Adela w
                                                    pañstwie ptasim ojca. Stan¹wszy we drzwiach, za³ama³a rêce nad fetorem,
                                                    który siê unosi³ w powietrzu, oraz nad kupami ka³u, zalegaj¹cego
                                                    pod³ogi, sto³y i meble. Szybko zdecydowana otworzy³a okno, po czym przy
                                                    pomocy d³ugiej szczotki wprawi³a ca³¹ masê ptasi¹ w wirowanie. Wzbi³ siê
                                                    piekielny tuman piór, skrzyde³ i krzyku, w którym Adela, podobna do
                                                    szalej¹cej Menady, zakrytej m³yñcem swego tyrsu, tañczy³a taniec
                                                    zniszczenia. Razem z ptasi¹ gromad¹ ojciec mój, trzepi¹c rêkoma, w
                                                    przera¿eniu próbowa³ wznieœæ siê w powietrze. Zwolna przerzedza³ siê
                                                    tuman skrzydlaty, a¿ w koñcu na pobojowisku zosta³a sama Adela,
                                                    wyczerpana, dysz¹ca, oraz mój ojciec z min¹ zafrasowan¹ i zawstydzon¹,
                                                    gotów do przyjêcia ka¿dej kapitulacji. W chwilê póŸniej schodzi³ mój
                                                    ojciec ze schodów swojego dominium--cz³owiek z³amany, król-banita,
                                                    który straci³ tron i królowanie.
                                                  • Gość: Ps!HOLO9RAph .... .......................... ......... IP: *.cm-upc.chello.se 18.11.04, 02:00
                                                    MANEKINY Ta ptasia impreza mego ojca by³a ostatnim wybuchem kolorowoœci,
                                                    ostatnim i œwietnym kontrmarszem fantazji, który ten niepoprawny
                                                    improwizator, ten fechtmistrz wyobraŸni poprowadzi³ na szañce i okopy
                                                    ja³owej i pustej zimy. Dziœ dopiero rozumiem samotne bohaterstwo, z
                                                    jakim sam jeden wyda³ on wojnê bezbrze¿nemu ¿ywio³owi nudy drêtwi¹cej
                                                    miasto. Pozbawiony wszelkiego poparcia, bez uznania z naszej strony
                                                    broni³ ten m¹¿ przedziwny straconej sprawy poezji. By³ on cudownym
                                                    m³ynem, w którego leje sypa³y siê otrêby pustych godzin, a¿eby w jego
                                                    trybach zakwitn¹æ wszystkimi kolorami i zapachami korzeni Wschodu. Ale
                                                    przywykli do œwietnego kuglarstwa tego metafizycznego prestidigitatora,
                                                    byliœmy sk³onni zapoznawaæ wartoœæ jego suwerennej magii, która nas
                                                    ratowa³a od letargu pustych dni i nocy. Adeli nie spotka³ ¿aden wyrzut
                                                    za jej bezmyœlny i têpy wandalizm. Przeciwnie, czuliœmy jakieœ niskie
                                                    zadowolenie, haniebn¹ satysfakcjê z ukrócenia tych wybuja³oœci, których
                                                    kosztowaliœmy ³akomie do syta, a¿eby potem uchyliæ siê perfidnie od
                                                    odpowiedzialnoœci za nie. A mo¿e by³ w tej zdradzie i tajny pok³on w
                                                    stronê zwyciêskiej Adeli, której przypisywaliœmy niejasno jak¹œ misje i
                                                    pos³annictwo si³ wy¿szego rzêdu. Zdradzony przez wszystkich, wycofa³ siê
                                                    ojciec bez walki z miejsc swej niedawnej chwa³y. Bez skrzy¿owania szpad
                                                    odda³ w rêce wroga domenê swej by³ej œwietnoœci. Dobrowolny banita
                                                    usun¹³ siê do pustego pokoju na koñcu sieni i oszañcowa³ siê tam
                                                    samotnoœci¹. Zapomnieliœmy o nim. Obieg³a nas znowu ze wszech stron
                                                    ¿a³obna szaroœæ miasta, zakwitaj¹c w oknach ciemnym liszajem œwitów,
                                                    paso¿ytniczym grzybem zmierzchów, rozrastaj¹cym siê w puszyste futro
                                                    d³ugich nocy zimowych. Tapety pokojów, rozluŸnione b³ogo za tamtych dni
                                                    i otwarte dla kolorowych lotów owej skrzydlatej czeredy, zamknê³y siê
                                                    znów w sobie, zgêstnia³y pl¹cz¹c siê w monotonii gorzkich monologów.
                                                    Lampy poczernia³y i zwiêd³y jak stare osty i bodiaki. Wisia³y teraz
                                                    osowia³e i zgryŸliwe, dzwoni¹c cicho kryszta³kami szkie³ek, gdy ktoœ
                                                    przeprawia³ siê omackiem przez zmierzch pokoju. Na pró¿no wetknê³a Adela
                                                    we wszystkie ramiona tych lamp kolorowe œwiece, nieudolny surogat, blade
                                                    wspomnienie œwietnych iluminacji, którymi kwit³y niedawno wisz¹ce ich
                                                    ogrody. Ach! gdzie by³o to œwiegotliwe p¹czkowanie, to owocowanie
                                                    poœpieszne i fantastyczne w bukietach tych lamp, z których jak z
                                                    pêkaj¹cych czarodziejskich tortów ulatywa³y skrzydlate fantazmaty,
                                                    rozbijaj¹ce powietrze na talie kart magicznych, rozsypuj¹c je w kolorowe
                                                    oklaski, sypi¹ce siê gêstymi ³uskami lazuru, pawiej, papuziej zieleni,
                                                    metalicznych po³ysków, rysuj¹c w powietrzu linie i arabeski, migotliwe
                                                    œlady lotów i ko³owañ, rozwijaj¹c kolorowe wachlarze trzepotów,
                                                    utrzymuj¹ce siê d³ugo po przelocie w bogatej i b³yskotliwej atmosferze,
                                                    Jeszcze teraz kry³y siê w g³êbi zszarza³ej aury echa i mo¿liwoœci
                                                    barwnych rozb³ysków, lecz nikt nie nawierca³ fletem, nie doœwiadcza³
                                                    œwidrem zmêtnia³ych s³ojów powietrznych. Tygodnie te sta³y pod znakiem
                                                    dziwnej sennoœci. £ó¿ka ca³y dzieñ nie zaœcielone, zawalone poœciel¹
                                                    zmiêt¹ i wytarzan¹ od ciê¿kich snów, sta³y jak g³êbokie ³odzie gotowe do
                                                    odp³ywu w mokre i zawi³e labirynty jakiejœ czarnej, bezgwiezdnej
                                                    Wenecji. O g³uchym œwicie Adela przynosi³a nam kawê. Ubieraliœmy siê
                                                    leniwie w zimnych pokojach, przy œwietle œwiecy odbitej wielokrotnie w
                                                    czar-nych szybach okien. Poranki te by³y pe³ne bez³adnego krz¹tania siê,
                                                    rozwlek³ego szukania w ró¿nych szufladach i szafach. Po ca³ym mieszkaniu
                                                    s³ychaæ by³o k³apanie pantofelków Adeli. Subiekci zapalali latarnie,
                                                    brali z r¹k matki wielkie klucze sklepowe i wychodzili w gêst¹, wiruj¹c¹
                                                    ciemnoœæ. Matka nie mog³a dojœæ do ³adu z toalet¹. Œwiece dogasa³y w
                                                    lichtarzu. Adela przepada³a gdzieœ w odleg³ych pokojach lub na strychu,
                                                    gdzie rozwiesza³a bieliznê. Nie mo¿na jej siê by³o dowo³aæ. M³ody
                                                    jeszcze, mêtny i brudny ogieñ w piecu liza³ zimne, b³yszcz¹ce naroœle
                                                    sadzy w gardzieli komina. Œwieca gas³a, pokój pogr¹¿a³ siê w ciemnoœci.
                                                    Z g³owami na obrusie sto³u, wœród resztek œniadania zasypialiœmy na wpó³
                                                    ubrani. Le¿¹c twarzami na futrzanym brzuchu ciemnoœci, odp³ywaliœmy na
                                                    jego falistym oddechu w bezgwiezdn¹ nicoœæ. Budzi³o nas g³oœne
                                                    sprz¹tanie Adeli. Matka nie mog³a uporaæ siê z toalet¹. Nim skoñczy³a
                                                    czesanie, subiekci wracali na obiad. Mrok na rynku przybiera³ kolor
                                                    z³otawego dymu. Przez chwilê z tych dymnych miodów, z tych mêtnych
                                                    bursztynów mog³y siê rozpowiæ kolory najpiêkniejszego popo³udnia. Ale
                                                    szczêœliwy moment mija³, amalgamat œwitu przekwita³, wezbrany ferment
                                                    dnia, ju¿ niemal doœcig³y, opada³ z powrotem w bezsiln¹ szaroœæ.
                                                    Zasiadaliœmy do sto³u, subiekci zacierali czerwone z zimna rêce i nagle
                                                    proza ich rozmów sprowadza³a od razu pe³ny dzieñ, szary i pusty wtorek,
                                                    dzieñ bez tradycji i bez twarzy. Ale gdy pojawia³ siê na stole pó³misek
                                                    z ryb¹ w szklistej galarecie, dwie du¿e ryby le¿¹ce bok przy boku, g³ow¹
                                                    do ogona jak figura zodiakalna, odpoznawaliœmy w nich herb owego dnia,
                                                    emblemat kalendarzowy bezimiennego wtorku, i rozbieraliœmy go
                                                    pospiesznie miêdzy siebie, pe³ni ulgi, ¿e dzieñ odzyska³ w nim sw¹
                                                    fizjonomiê. Subiekci spo¿ywali go z namaszczeniem, z powag¹
                                                    kalendarzowej ceremonii. Zapach pieprzu rozchodzi³ siê po pokoju. A gdy
                                                    wytarli bu³k¹ ostatek galarety ze swych talerzy, rozwa¿aj¹c w myœli
                                                    heraldykê nastêpnych dni tygodnia, i na pó³misku zostawa³y tylko g³owy z
                                                    wygotowanymi oczyma--czuliœmy wszyscy, ¿e dzieñ zosta³ wspólnymi si³ami
                                                    pokonany i ¿e reszta nie wchodzi³a ju¿ w rachubê. W samej rzeczy z
                                                    reszt¹ t¹, wydan¹ na jej ³askê, Adela nie robi³a sobie d³ugich
                                                    ceregieli. Wœród brzêku garnków i chlustów zimnej wody likwidowa³a z
                                                    energi¹ tych parê godzin do zmierzchu, które matka przesypia³a na
                                                    otomanie. Tymczasem w jadalni przygotowywano ju¿ sceneriê wieczoru.
                                                    Polda i Paulina, dziewczêta do szycia, rozgospodarowywa³y siê w niej z
                                                    rekwizytami swego fachu. Na ich ramionach wniesiona wchodzi³a do pokoju
                                                    milcz¹ca, nieruchoma pani, dama z k³aków i p³ótna, z czarn¹ drewnian¹
                                                    ga³k¹ z
                                                  • Gość: SIEC WODNA? .... ........ ............ ......... IP: *.cm-upc.chello.se 18.11.04, 02:07
                                                    Na ich ramionach wniesiona wchodzi³a do pokoju
                                                    milcz¹ca, nieruchoma pani, dama z k³aków i p³ótna, z czarn¹ drewnian¹
                                                    ga³k¹ zamiast g³owy. Ale ustawiona w k¹cie, miêdzy drzwiami a piecem, ta
                                                    cicha dama stawa³a siê pani¹ sytuacji. Ze swego k¹ta, stoj¹c nieruchomo,
                                                    nadzorowa³a w milczeniu pracê dziewcz¹t. Pe³na krytycyzmu i nie³aski
                                                    przyjmowa³a ich starania i umizgi, z jakimi przyklêka³y przed ni¹,
                                                    przymierzaj¹c fragmenty sukni, znaczone bia³¹ fastryg¹. Obs³ugiwa³y z
                                                    uwag¹ i cierpliwoœci¹ milcz¹cy idol, którego nic zadowoliæ nie mog³o.
                                                    Ten moloch by³ nieub³agany, jak tylko kobiece molochy byæ potrafi¹, i
                                                    odsy³a³ je wci¹¿ na nowo do pracy, a one, wrzecionowate i smuk³e,
                                                    podobne do szpuli drewnianych, z których odwija³y siê nici, i tak
                                                    ruchliwe jak one, manipulowa³y zgrabnymi ruchami nad t¹ kup¹ jedwabiu i
                                                    sukna, wcina³y siê szczêkaj¹cymi no¿ycami w jej kolorow¹ masê, furkota³y
                                                    maszyn¹, depc¹c peda³ lakierkow¹, tani¹ nó¿k¹, a dooko³a nich ros³a kupa
                                                    odpadków, ró¿nokolorowych strzêpów i szmatek, jak wyplute ³uski i plewy
                                                    dooko³a dwóch wybrednych i marnotrawnych papug. Krzywe szczêki no¿yc
                                                    otwiera³y siê ze skrzypieniem, jak dzioby tych kolorowych ptaków.
                                                    Dziewczêta depta³y nieuwa¿nie po barwnych obrzynkach, brodz¹c
                                                    nieœwiadomie niby w œmietniku mo¿liwego jakiegoœ karnawa³u, w rupieciami
                                                    jakiejœ wielkiej nieurzeczywistnionej maskarady. Otrzepywa³y siê ze
                                                    szmatek z nerwowym œmiechem, ³askota³y oczyma zwierciad³a. Ich dusze,
                                                    szybkie czarodziejstwo ich r¹k by³o nie w nudnych sukniach, które
                                                    zostawa³y na stole, ale w tych setkach odstrzygniêæ, w tych wiórach
                                                    lekkomyœlnych i p³ochych, którymi zasypaæ mog³y cale miasto, jak
                                                    kolorow¹ fantastyczn¹ œnie¿yc¹. Nagle by³o im gor¹co i otwiera³y okno,
                                                    a¿eby w niecierpliwoœci swej samotni, w g³odzie obcych twarzy,
                                                    przynajmniej bezimienn¹ twarz zobaczyæ, do okna przyciœniêt¹. Wachlowa³y
                                                    rozpalone swe policzki przed wzbieraj¹c¹ firankami noc¹ zimow¹--
                                                    ods³ania³y p³on¹ce dekolty, pe³ne nienawiœci do siebie i rywalizacji,
                                                    gotowe stan¹æ do walki o tego pierrota, którego by ciemny powiew nocy
                                                    przywia³ na okno. Ach! jak ma³o wymaga³y one od rzeczywistoœci. Mia³y
                                                    wszystko w sobie, mia³y nadmiar wszystkiego w sobie. Ach! by³by im
                                                    wystarczy³ pierrot wypchany trocinami, jedno-dwa s³owa, na które od
                                                    dawna czeka³y, by móc wpaœæ w sw¹ rolê dawno przygotowan¹, z dawna
                                                    t³ocz¹c¹ siê na usta, pe³n¹ s³odkiej i strasznej goryczy, ponosz¹c¹
                                                    dziko, jak stronice romansu po³ykane noc¹ wraz ze ³zami ronionymi na
                                                    wypieki lic. Podczas jednej ze swych wêdrówek wieczornych po mieszkaniu,
                                                    przedsiêbranych pod nieobecnoœæ Adeli, natkn¹³ siê mój ojciec na ten
                                                    cichy seans wieczorny. Przez chwilê sta³ w ciemnych drzwiach przyleg³ego
                                                    pokoju, z lamp¹ w rêku, oczarowany scen¹ pe³n¹ gor¹czki i wypieków, t¹
                                                    idyll¹ z pudru, kolorowej bibu³ki i atropiny, której jako t³o pe³ne
                                                    znaczenia pod³o¿ona by³a noc zimowa, oddychaj¹ca wœród wzdêtych firanek
                                                    okna. Nak³adaj¹c okulary, zbli¿y³ siê w paru krokach i obszed³ dooko³a
                                                    dziewczêta, oœwiecaj¹c je podniesion¹ w rêku lamp¹. Przeci¹g z otwartych
                                                    drzwi podniós³ firanki u okna, panienki dawa³y siê ogl¹daæ, krêc¹c siê w
                                                    biodrach, polœniewaj¹c emali¹ oczu, lakiem skrzypi¹cych pantofelków,
                                                    sprz¹czkami podwi¹zek pod wzdêt¹ od wiatru sukienk¹; szmatki jê³y umykaæ
                                                    po pod³odze, jak szczury, ku uchylonym drzwiom ciemnego pokoju, a ojciec
                                                    mój przygl¹da³ siê uwa¿nie prychaj¹cym osóbkom, szepc¹c pó³g³osem:--
                                                    Genus avium... jeœli siê nie mylê, scansores albo pistacci... w
                                                    najwy¿szym stopniu godne uwagi. Przypadkowe to spotkanie sta³o siê
                                                    pocz¹tkiem ca³ej serii seansów, podczas których ojciec mój zdo³a³ rych³o
                                                    oczarowaæ obie panienki urokiem swej przedziwnej osobistoœci. Odp³acaj¹c
                                                    siê za pe³n¹ galanterii i dowcipu konwersacjê, któr¹ zape³nia³ im pustkê
                                                    wieczorów--dziewczêta pozwala³y zapalonemu badaczowi studiowaæ
                                                    strukturê swych szczup³ych i tandetnych cia³ek. Dzia³o siê to w toku
                                                    konwersacji, z powag¹ i wytwornoœci¹, która najryzykowniejszym punktom
                                                    tych badañ odbiera³a dwuznaczny ich pozór. Odsuwaj¹c poñczoszkê z kolana
                                                    Pauliny i studiuj¹c rozmi³owanymi oczyma zwiêz³¹ i szlachetn¹
                                                    konstrukcjê przegubu, ojciec mój mówi³:--Jak¿e pe³na uroku i jak
                                                    szczêœliwa jest forma bytu, któr¹ panie obra³y. Jak¿e piêkna i prosta
                                                    jest teza, któr¹ dano wam swym ¿yciem ujawniæ. Lecz za to z jakim
                                                    mistrzostwem, z jak¹ finezj¹ wywi¹zuj¹ siê panie z tego zadania. Gdybym
                                                    odrzucaj¹c respekt przed Stwórc¹, chcia³ siê zabawiæ w krytykê
                                                    stworzenia, wo³a³bym:--mniej treœci, wiêcej formy! Ach, jakby ul¿y³
                                                    œwiatu ten ubytek treœci. Wiêcej skromnoœci w zamierzeniach, wiêcej
                                                    wstrzemiêŸliwoœci w pretensjach--panowie demiurdzy--a œwiat by³by
                                                    doskonalszy!--wo³a³ mój ojciec akurat w momencie, gdy d³oñ jego
                                                    wy³uskiwa³a bia³¹ ³ydkê Pauliny z uwiêzi poñczoszki. W tej chwili Adela
                                                    stanê³a w otwartych drzwiach jadalni, nios¹c tacê z podwieczorkiem. By³o
                                                    to pierwsze spotkanie dwu tych wrogich potêg od czasu wielkiej rozprawy.
                                                    My wszyscy, którzy asystowaliœmy przy tym spotkaniu, prze¿yliœmy chwilê
                                                    wielkiej trwogi. By³o nam nadwyraz przykro byæ œwiadkami nowego
                                                    upokorzenia i tak ju¿ ciê¿ko doœwiadczonego mê¿a. Mój ojciec powsta³ z
                                                    klêczek bardzo zmieszany, fal¹ po fali zabarwia³a siê jego twarz coraz
                                                    ciemniej nap³ywem wstydu. Ale Adela znalaz³a siê niespodzianie na
                                                    wysokoœci sytuacji. Podesz³a z uœmiechem do ojca i da³a mu prztyczka w
                                                    nos. Na to has³o Polda i Paulina klasnê³y rado-œnie w d³onie, zatupota³y
                                                    nó¿kami i uwiesiwszy siê z obu stron u ramion ojca, obtañczy³y z nim
                                                    stó³ dooko³a. W ten sposób, dziêki dobremu sercu dziewcz¹t, rozwia³ siê
                                                    zarodek przykrego konfliktu w ogólnej weso³oœci. Oto jest pocz¹tek
                                                    wielce ciekawych i dziwnych prelekcji, które mój ojciec, natchniony
                                                    urokiem tego ma³ego i niewinnego audytorium, odbywa³ w nastêpnych
                                                    tygodniach owej wczesnej zimy. Jest godne uwagi, jak w zetkniêciu z
                                                    niezwyk³ym tym cz³owiekiem rzeczy wszystkie cofa³y siê niejako do
                                                    korzen
                                                  • Gość: H2O .... ........ ... ...... .... IP: *.cm-upc.chello.se 18.11.04, 02:14
                                                    Oto jest pocz¹tek
                                                    wielce ciekawych i dziwnych prelekcji, które mój ojciec, natchniony
                                                    urokiem tego ma³ego i niewinnego audytorium, odbywa³ w nastêpnych
                                                    tygodniach owej wczesnej zimy. Jest godne uwagi, jak w zetkniêciu z
                                                    niezwyk³ym tym cz³owiekiem rzeczy wszystkie cofa³y siê niejako do
                                                    korzenia swego bytu, odbudowywa³y swe zjawisko a¿ do metafizycznego
                                                    j¹dra, wraca³y niejako do pierwotnej idei, a¿eby w tym punkcie
                                                    sprzeniewierzyæ siê jej i przechyliæ w te w¹tpliwe, ryzykowne i
                                                    dwuznaczne regiony, które nazwiemy tu krótko regionami wielkiej herezji.
                                                    Nasz herezjarcha szed³ wœród rzeczy jak magnetyzer, zara¿aj¹c je i
                                                    uwodz¹c swym niebezpiecznym czarem. Czy mam nazwaæ i Paulinê jego
                                                    ofiar¹? Sta³a siê ona w owych dniach jego uczennic¹, adeptk¹ jego
                                                    teoryj, modelem jego eksperymentów. Tutaj postaram siê wy³o¿yæ z
                                                    nale¿yt¹ ostro¿noœci¹, i unikaj¹c zgorszenia, tê nader kacersk¹
                                                    doktrynê, która opêta³a wówczas na d³ugie miesi¹ce mego ojca i opanowa³a
                                                    wszystkie jego poczynania.

                                                    TRAKTAT O MANEKINACH ALBO WTÓRA KSIÊGA RODZAJU Demiurgos--mówi³ mój
                                                    ojciec--nie posiad³ monopolu na tworzenie--tworzenie jest przywilejem
                                                    wszystkich duchów. Materii dana jest nieskoñczona p³odnoœæ,
                                                    niewyczerpana moc ¿yciowa i zarazem uwodna si³a pokusy, która nas nêci
                                                    do formowania. W g³êbi materii kszta³tuj¹ siê niewyraŸne uœmiechy,
                                                    zawi¹zuj¹ siê napiêcia, zgêszczaj¹ siê próby kszta³tów. Ca³a materia
                                                    faluje od nieskoñczonych mo¿liwoœci, które przez ni¹ przechodz¹ md³ymi
                                                    dreszczami. Czekaj¹c na o¿ywcze tchnienie ducha, przelewa siê ona w
                                                    sobie bez koñca, kusi tysi¹cem s³odkich okr¹glizn i miêkkoœci, które z
                                                    siebie w œlepych rojeniach wymajacza. Pozbawiona w³asnej inicjatywy,
                                                    lubie¿nie podatna, po kobiecemu plastyczna, uleg³a wobec wszystkich
                                                    impulsów--stanowi ona teren wyjêty spod prawa, otwarty dla wszelkiego
                                                    rodzaju szarlatanerii i dyletantyzmów, domenê wszelkich nadu¿yæ i
                                                    w¹tpliwych manipulacji demiurgicznych. Materia jest najbierniejsz¹ i
                                                    najbezbronniejsz¹ istot¹ w kosmosie. Ka¿dy mo¿e j¹ ugniataæ, formowaæ,
                                                    ka¿demu jest pos³uszna. Wszystkie organizacje materii s¹ nietrwa³e i
                                                    luŸne, ³atwe do uwstecznienia i rozwi¹zania. Nie ma ¿adnego z³a w
                                                    redukcji ¿ycia do form innych i nowych. Zabójstwo nie jest grzechem.
                                                    Jest ono nieraz koniecznym gwa³tem wobec opornych i skostnia³ych form
                                                    bytu, które przesta³y byæ zajmuj¹ce. W interesie ciekawego i wa¿nego
                                                    eksperymentu mo¿e ono nawet stanowiæ zas³ugê. Tu jest punkt wyjœcia dla
                                                    nowej apologii sadyzmu. Mój ojciec by³ niewyczerpany w gloryfikacji tego
                                                    przedziwnego elementu, jakim by³a materia.--Nie ma materii martwej--
                                                    naucza³--martwota jest jedynie pozorem, za którym ukrywaj¹ siê nieznane
                                                    formy ¿ycia. Skala tych form jest nieskoñczona, a odcienie i niuanse
                                                    niewyczerpane. Demiurgos by³ w posiadaniu wa¿nych i ciekawych recept
                                                    twórczych. Dziêki nim stworzy³ on mnogoœæ rodzajów, odnawiaj¹cych siê
                                                    w³asn¹ si³¹. Nie wiadomo, czy recepty te kiedykolwiek zostan¹
                                                    zrekonstruowane. Ale jest to niepotrzebne, gdy¿ jeœliby nawet te
                                                    klasyczne metody kreacji okaza³y siê raz na zawsze niedostêpne,
                                                    pozostaj¹ pewne metody illegalne, ca³y bezmiar metod heretyckich i
                                                    wystêpnych. W miarê jak ojciec od tych ogólnych zasad kosmogonii zbli¿a³
                                                    siê do terenu swych ciaœniejszych zainteresowañ, g³os jego zni¿a³ siê do
                                                    wnikliwego szeptu, wyk³ad stawa³ siê coraz trudniejszy i zawilszy, a
                                                    wyniki, do których dochodzi³, gubi³y siê w coraz bardziej w¹tpliwych i
                                                    ryzykownych regionach. Gestykulacja jego nabiera³a ezoterycznej
                                                    solennoœci. Przymyka³ jedno oko, przyk³ada³ dwa palce do czo³a, chytroœæ
                                                    jego spojrzenia stawa³a siê wprost niesamowita. Wwierca³ siê t¹
                                                    chytroœci¹ w swe interlokutorki, gwa³ci³ cynizmem tego spojrzenia
                                                    najwstydliwsze, najintymniejsze w nich rezerwy i dosiêga³ wymykaj¹ce siê
                                                    w najg³êbszym zakamarku, przypiera³ do œciany i ³askota³, drapa³
                                                    ironicznym palcem, póki nie do³askota³ siê b³ysku zrozumienia i œmiechu,
                                                    œmiechu przyznania i porozumienia siê, którym w koñcu musia³o siê
                                                    kapitulowaæ. Dziewczêta siedzia³y nieruchomo, lampa kopci³a, sukno pod
                                                    ig³¹ maszyny dawno siê zsunê³o, a maszyna stukota³a pusto, stêbnuj¹c
                                                    czarne, bezgwiezdne sukno, odwijaj¹ce siê z postawu nocy zimowej za
                                                    oknem.--Zbyt d³ugo ¿yliœmy pod terrorem niedoœcig³ej doskona³oœci
                                                    Demiurga--mówi³ mój ojciec--zbyt d³ugo doskona³oœæ jego tworu
                                                    parali¿owa³a nasz¹ w³asn¹ twórczoœæ. Nie chcemy z nim konkurowaæ. Nie
                                                    mamy ambicji mu dorównaæ. Chcemy byæ twórcami we w³asnej, ni¿szej
                                                    sferze, pragniemy dla siebie twórczoœci, pragniemy rozkoszy twórczej,
                                                    pragniemy--jednym s³owem--demiurgii.--Nie wiem, w czyim imieniu
                                                    proklamowa³ mój ojciec te postulaty, jaka zbiorowoœæ, jaka korporacja,
                                                    sekta czy zakon, nadawa³a sw¹ solidarnoœci¹ patos jego s³owom. Co do
                                                    nas, to byliœmy dalecy od wszelkich zakusów dem³urgicznych. Lecz ojciec
                                                    mój rozwin¹³ tymczasem program tej wtórej demiurgii, obraz tej drugiej
                                                    generacji stworzeñ, która stan¹æ mia³a w otwartej opozycji do panuj¹cej
                                                    epoki.--Nie zale¿y nam--mówi³ on--na tworach o d³ugim oddechu, na
                                                    istotach na dalek¹ metê. Nasze kreatury nie bêd¹ bohaterami romansów w
                                                    wielu tomach. Ich role bêd¹ krótkie, lapidarne, ich charaktery--bez
                                                    dalszych planów. Czêsto dla jednego gestu, dla jednego s³owa podejmiemy
                                                    siê trudu powo³ania ich do ¿ycia na tê jedn¹ chwilê. Przyznajemy
                                                    otwarcie: nie bêdziemy k³adli nacisku na trwa³oœæ ani solidnoœæ
                                                    wykonania, twory nasze bêd¹ jak gdyby prowizoryczne, na jeden raz
                                                    zrobione. Jeœli bêd¹ to ludzie, to damy im na przyk³ad tylko jedn¹
                                                    stronê twarzy, jedn¹ rêkê, jedn¹ nogê, tê mianowicie, która im bêdzie w
                                                    ich roli potrzebna. By³oby pedanteri¹ troszczyæ siê o ich drug¹, nie
                                                    wchodz¹c¹ w grê nogê. Z ty³u mog¹ byæ po prostu zaszyte p³ótnem lub
                                                    pobielone. Nasz¹ ambicjê pok³adaæ bêdziemy w tej dumnej dewizie: dla
                                                    ka¿dego gestu inny aktor. Do obs³ugi ka¿dego s³owa, ka¿dego czynu
                                                    powo³amy do ¿ycia innego cz³owieka. Taki jest nasz smak, to bêdzie œwiat
                                                    wed³ug naszego gustu. Demiurgos kocha³ siê w wytrawnych, doskona³ych i
                                                    skomplikowanych materia³ach, my dajemy pierwszeñstwo tandecie. Po prostu
                                                    porywa nas, zachwyca tanioœ&aeli
                                                  • Gość: 0h0 . .. ........ ... ...... ... IP: *.cm-upc.chello.se 18.11.04, 02:22
                                                    Czy
                                                    rozumiecie--pyta³ mój ojciec--g³êboki sens tej s³aboœci, tej pasji do
                                                    pstrej bibu³ki, do papier mâ ché , do lakowej farby, do k³aków i
                                                    trociny? To jest--mówi³ z bolesnym uœmiechem--nasza mi³oœæ do materii
                                                    jako takiej, do jej puszystoœci i porowatoœci, do jej jedynej,
                                                    mistycznej konsystencji. Demiurgos, ten wielki mistrz i artysta, czyni
                                                    j¹ niewidzialn¹, ka¿e jej znikn¹æ pod gr¹ ¿ycia. My, przeciwnie, kochamy
                                                    jej zgrzyt, jej opornoœæ, jej pa³ubiast¹ niezgrabnoœæ. Lubimy pod ka¿dym
                                                    gestem, pod ka¿dym ruchem widzieæ jej ociê¿a³y wysi³ek, jej bezw³ad, jej
                                                    s³odk¹ niedŸwiedziowatoœæ. Dziewczêta siedzia³y nieruchomo z szklanymi
                                                    oczyma. Twarze ich by³y wyci¹gniête i zg³upia³e zas³uchaniem, policzki
                                                    podmalowane wypiekami, trudno by³o w tej chwili oceniæ, czy nale¿¹ do
                                                    pierwszej, czy do drugiej generacji stworzenia.--S³owem--konkludowa³
                                                    mój ojciec--chcemy stworzyæ po raz wtóry cz³owieka, na obraz i
                                                    podobieñstwo manekinu. Tu musimy dla wiernoœci sprawozdawczej opisaæ
                                                    pewien drobny i b³ahy incydent, który zaszed³ w tym punkcie prelekcji i
                                                    do którego nie przywi¹zujemy ¿adnej wagi. Incydent ten, ca³kowicie
                                                    niezrozumia³y i bezsensowny w tym danym szeregu zdarzeñ, da siê chyba
                                                    wyt³umaczyæ jako pewnego rodzaju automatyzm szcz¹tkowy, bez antecedensów
                                                    i bez ci¹g³oœci, jako pewnego rodzaju z³oœliwoœæ obiektu, przeniesiona w
                                                    dziedzinê psychiczn¹. Radzimy czytelnikowi zignorowaæ go z równ¹
                                                    lekkomyœlnoœci¹, jak my to czynimy. Oto jego przebieg: W chwili gdy mój
                                                    ojciec wymawia³ s³owo „manekin”, Adela spojrza³a na zegarek na
                                                    bransoletce, po czym porozumia³a siê spojrzeniem z Pold¹. Teraz wysunê³a
                                                    siê wraz z krzes³em o piêdŸ naprzód, podnios³a brzeg sukni, wystawi³a
                                                    powoli stopê, opiêt¹ w czarny jedwab, i wyprê¿y³a j¹ jak pyszczek wê¿a.
                                                    Tak siedzia³a przez ca³y czas tej sceny, ca³kiem sztywno, z wielkimi,
                                                    trzepocz¹cymi oczyma, pog³êbionymi lazurem atropiny, z Pold¹ i Paulina
                                                    po obu bokach. Wszystkie trzy patrzy³y rozszerzonymi oczami na ojca. Mój
                                                    ojciec chrz¹kn¹³, zamilk³, pochyli³ siê i sta³ siê nagle bardzo
                                                    czerwony. W jednej chwili lineatura jego twarzy, dopiero co tak
                                                    rozwichrzona i pe³na wibracji, zamknê³a siê na spokornia³ych rysach. On
                                                    - herezjarcha natchniony, ledwo wypuszczony z wichru uniesienia--z³o¿y³
                                                    siê nagle w sobie, zapad³ i zwin¹³. A mo¿e wymieniono go na innego. Ten
                                                    inny siedzia³ sztywny, bardzo czerwony, ze spuszczonymi oczyma. Panna
                                                    Polda podesz³a i pochyli³a siê nad nim. Klepi¹c go lekko po plecach,
                                                    mówi³a tonem ³agodnej zachêty:--Jakub bêdzie rozs¹dny, Jakub pos³ucha,
                                                    Jakub nie bêdzie uparty. No, proszê... Jakub, Jakub... Wypiêty
                                                    pantofelek Adeli dr¿a³ lekko i b³yszcza³ jak jêzyczek wê¿a. Mój ojciec
                                                    podniós³ siê powoli ze spuszczonymi oczyma, post¹pi³ krok naprzód, jak
                                                    automat, i osun¹³ siê na kolana. Lampa sycza³a w ciszy, w gêstwinie
                                                    tapet bieg³y tam i z powrotem wymowne spojrzenia, lecia³y szepty
                                                    jadowitych jêzyków, gzygzaki myœli...

                                                    TRAKTAT O MANEKINACH Ci¹g dalszy Nastêpnego wieczora ojciec podj¹³ z
                                                    odnowion¹ swad¹ ciemny i zawi³y swój temat. Lineatura jego zmarszczek
                                                    rozwija³a siê i zawija³a z wyrafinowan¹ chytroœci¹. W ka¿dej spirali
                                                    ukryty by³ pocisk ironii. Ale czasami inspiracja rozszerza³a krêgi jego
                                                    zmarszczek, które ros³y jak¹œ ogromn¹ wiruj¹c¹ groz¹, uchodz¹c w
                                                    milcz¹cych wolutach w g³¹b nocy zimowej.--Figury panopticum, moje panie
                                                    - zacz¹³ on--kalwaryjskie parodie manekinów, ale nawet w tej postaci
                                                    strze¿cie siê lekko je traktowaæ. Materia nie zna ¿artów. Jest ona
                                                    zawsze pe³na tragicznej powagi. Kto oœmiela siê myœleæ, ¿e mo¿na igraæ z
                                                    materi¹, ¿e kszta³towaæ j¹ mo¿na dla ¿artu, ¿e ¿art nie wrasta w ni¹,
                                                    nie w¿era siê natychmiast jak los, jak przeznaczenie? Czy przeczuwacie
                                                    ból, cierpienie g³uche, nie wyzwolone, zakute w materiê cierpienie tej
                                                    pa³uby, która nie wie, czemu ni¹ jest, czemu musi trwaæ w tej gwa³tem
                                                    narzuconej formie, bêd¹cej parodi¹? Czy pojmujecie potêgê wyrazu, formy,
                                                    pozoru, tyrañsk¹ samowolê, z jak¹ rzuca siê on na bezbronn¹ k³odê i
                                                    opanowuje, jak w³asna, tyrañska, panosz¹ca siê dusza? Nadajecie jakiejœ
                                                    g³owie z k³aków i p³ótna wyraz gniewu i pozostawiacie j¹ z tym gniewem,
                                                    z t¹ konwulsj¹, z tym napiêciem raz na zawsze, zamkniêt¹ ze œlep¹
                                                    z³oœci¹, dla której nie ma odp³ywu. T³um œmieje siê z tej parodii.
                                                    P³aczcie, moje panie, nad losem w³asnym, widz¹c nêdzê materii wiêzionej,
                                                    gnêbionej materii, która nie wie, kim jest i po co jest, dok¹d prowadzi
                                                    ten gest, który jej raz na zawsze nadano. T³um œmieje siê. Czy
                                                    rozumiecie straszny sadyzm, upajaj¹ce, demiurgiczne okrucieñstwo tego
                                                    œmiechu? Bo przecie¿ p³akaæ nam, moje panie, trzeba nad losem w³asnym na
                                                    widok tej nêdzy materii, gwa³conej materii, na której dopuszczono siê
                                                    strasznego bezprawia. St¹d p³ynie, moje panie, straszny smutek
                                                    wszystkich b³azeñskich golemów, wszystkich pa³ub, zadumanych tragicznie
                                                    nad œmiesznym swym grymasem. Oto jest anarchista Luccheni, morderca
                                                    cesarzowej El¿biety, oto Draga, demoniczna i nieszczêœliwa królowa
                                                    Serbii, oto genialny m³odzieniec, nadzieja i duma rodu, którego zgubi³
                                                    nieszczêsny na³óg onanii. O, ironio tych nazw, tych pozorów! Czy jest w
                                                    tej pa³ubie naprawdê coœ z królowej Dragi, jej sobowtór, najdalszy bodaj
                                                    cieñ jej istoty? To podobieñstwo, ten pozór, ta nazwa uspokaja nas i nie
                                                    pozwala nam pytaæ, kim jest dla siebie samego ten twór nieszczêœliwy. A
                                                    jednak to musi byæ ktoœ, moje panie, ktoœ anonimowy, ktoœ groŸny, ktoœ
                                                    nieszczêœliwy, ktoœ, co nie s³ysza³ nigdy w swym g³uchym ¿yciu o
                                                    królowej Dradze... Czy s³yszeliœcie po nocach straszne wycie tych pa³ub
                                                    woskowych, zamkniêtych w budach jarmarcznych, ¿a³osny chór tych kad³ubów
                                                    z drzewa i porcelany, wal¹cych piêœciami w œciany swych wiêzieñ? W
                                                    twarzy mego ojca, rozwichrzonej groz¹ spraw, które wywo³a³ z ciemnoœci,
                                                    utworzy³ siê wir zmarszczek, lej rosn¹cy w g³¹b, na którego dnie gorza³o
                                                    groŸne oko prorocze. Broda jego zje¿y³a siê dziwnie, wiechcie i pêdzle
                                                    w³osów, strzelaj¹ce z brodawek, z pieprzów, z dziurek od nosa,
                                                    nastroszy³y siê na swych korzonkach. Tak sta³ drêtwy, z gorej¹
                                                  • Gość: . . .. ... ..... ... ...... IP: *.cm-upc.chello.se 18.11.04, 02:26
                                                    T³um œmieje siê z tej parodii.
                                                    P³aczcie, moje panie, nad losem w³asnym, widz¹c nêdzê materii wiêzionej,
                                                    gnêbionej materii, która nie wie, kim jest i po co jest, dok¹d prowadzi
                                                    ten gest, który jej raz na zawsze nadano. T³um œmieje siê. Czy
                                                    rozumiecie straszny sadyzm, upajaj¹ce, demiurgiczne okrucieñstwo tego
                                                    œmiechu? Bo przecie¿ p³akaæ nam, moje panie, trzeba nad losem w³asnym na
                                                    widok tej nêdzy materii, gwa³conej materii, na której dopuszczono siê
                                                    strasznego bezprawia. St¹d p³ynie, moje panie, straszny smutek
                                                    wszystkich b³azeñskich golemów, wszystkich pa³ub, zadumanych tragicznie
                                                    nad œmiesznym swym grymasem. Oto jest anarchista Luccheni, morderca
                                                    cesarzowej El¿biety, oto Draga, demoniczna i nieszczêœliwa królowa
                                                    Serbii, oto genialny m³odzieniec, nadzieja i duma rodu, którego zgubi³
                                                    nieszczêsny na³óg onanii. O, ironio tych nazw, tych pozorów! Czy jest w
                                                    tej pa³ubie naprawdê coœ z królowej Dragi, jej sobowtór, najdalszy bodaj
                                                    cieñ jej istoty? To podobieñstwo, ten pozór, ta nazwa uspokaja nas i nie
                                                    pozwala nam pytaæ, kim jest dla siebie samego ten twór nieszczêœliwy. A
                                                    jednak to musi byæ ktoœ, moje panie, ktoœ anonimowy, ktoœ groŸny, ktoœ
                                                    nieszczêœliwy, ktoœ, co nie s³ysza³ nigdy w swym g³uchym ¿yciu o
                                                    królowej Dradze... Czy s³yszeliœcie po nocach straszne wycie tych pa³ub
                                                    woskowych, zamkniêtych w budach jarmarcznych, ¿a³osny chór tych kad³ubów
                                                    z drzewa i porcelany, wal¹cych piêœciami w œciany swych wiêzieñ? W
                                                    twarzy mego ojca, rozwichrzonej groz¹ spraw, które wywo³a³ z ciemnoœci,
                                                    utworzy³ siê wir zmarszczek, lej rosn¹cy w g³¹b, na którego dnie gorza³o
                                                    groŸne oko prorocze. Broda jego zje¿y³a siê dziwnie, wiechcie i pêdzle
                                                    w³osów, strzelaj¹ce z brodawek, z pieprzów, z dziurek od nosa,
                                                    nastroszy³y siê na swych korzonkach. Tak sta³ drêtwy, z gorej¹cymi
                                                    oczyma, dr¿¹c od wewnêtrznego wzburzenia, jak automat, który zaci¹³ siê
                                                    i zatrzyma³ na martwym punkcie. Adela wsta³a z krzes³a i poprosi³a nas o
                                                    przymkniêcie oczu na to, co siê za chwilê stanie. Potem podesz³a do ojca
                                                    i z rêkoma na biodrach, przybieraj¹c pozór podkreœlonej stanowczoœci,
                                                    za¿¹da³a bardzo dobitnie... Panienki siedzia³y sztywno, ze spuszczonymi
                                                    oczyma, w dziwnej drêtwoœci...

                                                    TRAKTAT O MANEKINACH Dokoñczenie Któregoœ z nastêpnych wieczorów ojciec
                                                    mój w te s³owa ci¹gn¹³ dalej sw¹ prelekcjê:--Nie o tych
                                                    nieporozumieniach ucieleœnionych, nie o tych smutnych parodiach, moje
                                                    panie, owocach prostackiej i wulgarnej niepowœci¹gliwoœci--chcia³em
                                                    mówiæ zapowiadaj¹c m¹ rzecz o manekinach. Mia³em na myœli coœ innego. Tu
                                                    ojciec mój zacz¹³ budowaæ przed naszymi oczyma obraz tej wymarzonej
                                                    przez niego „generaiio aequivoca”, jakiegoœ pokolenia istot na wpó³
                                                    tylko organicznych, jakiejœ pseudowegetacji i pseudofauny, rezultatów
                                                    fantastycznej fermentacji materii. By³y to twory podobne z pozoru do
                                                    istot ¿ywych, do krêgowców, skorupiaków, cz³onkonogów, lecz pozór ten
                                                    myli³. By³y to w istocie istoty amorfne, bez wewnêtrznej struktury,
                                                    p³ody imitatywnej tendencji materii, która obdarzona pamiêci¹, powtarza
                                                    z przyzwyczajenia raz przyjête kszta³ty. Skala morfologii, której
                                                    podlega materia, jest w ogóle ograniczona i pewien zasób form powtarza
                                                    siê wci¹¿ na ró¿nych kondygnacjach bytu. Istoty te--ruchliwe, wra¿liwe
                                                    na bodŸce, a jednak dalekie od prawdziwego ¿ycia--mo¿na by³o otrzymaæ
                                                    zawieszaj¹c pewne skomplikowane koloidy w roztworach soli kuchennej.
                                                    Koloidy te po kilku dniach formowa³y siê, organizowa³y w pewne
                                                    zagêszczenia substancji przypominaj¹cej ni¿sze formy fauny. U istot tak
                                                    powsta³ych mo¿na by³o stwierdziæ proces oddychania, przemianê materii,
                                                    ale analiza chemiczna nie wykazywa³a w nich nawet œladu po³¹czeñ
                                                    bia³kowych ani w ogóle zwi¹zków wêgla. Wszelako prymitywne te formy by³y
                                                    niczym w porównaniu z bogactwem kszta³tów i wspania³oœci pseudofauny i
                                                    flory, która pojawia siê niekiedy w pewnych œciœle okreœlonych
                                                    œrodowiskach. Œrodowiskami tymi s¹ stare mieszkania, przesycone
                                                    emanacjami wielu ¿ywotów i zdarzeñ--zu¿yte atmosfery, bogate w
                                                    specyficzne ingrediencje marzeñ ludzkich--rumowiska, obfituj¹ce w humus
                                                    wspomnieñ, têsknot, ja³owej nudy. Na takiej glebie owa pseudowegetacja
                                                    kie³kowa³a szybko i powierzchownie, paso¿ytowa³a obficie i efemerycznie,
                                                    pêdzi³a krótkotrwa³e generacje, które rozkwita³y raptownie i œwietnie,
                                                    a¿eby wnet zgasn¹æ i zwiêdn¹æ. Tapety musz¹ byæ w takich mieszkaniach
                                                    ju¿ bardzo zu¿yte i znudzone nieustann¹ wêdrówk¹ po wszystkich
                                                    kadencjach rytmów; nic dziwnego, ¿e schodz¹ na manowce dalekich,
                                                    ryzykownych rojeñ. Rdzeñ mebli, ich substancja musi ju¿ byæ rozluŸniona,
                                                    zdegenerowana i podleg³a wystêpnym pokusom: wtedy na tej chorej,
                                                    zmêczonej i zdzicza³ej glebie wykwita, jak piêkna wysypka, nalot
                                                    fantastyczny, kolorowa, bujaj¹ca pleœñ.--Wiedz¹ panie--mówi³ ojciec
                                                    mój--¿e w starych mieszkaniach bywaj¹ pokoje, o których siê zapomina.
                                                    Nie odwiedzane miesi¹cami, wiêdn¹ w opuszczeniu miêdzy starymi murami i
                                                    zdarza siê, ¿e zasklepiaj¹ siê w sobie, zarastaj¹ ceg³¹ i, raz na zawsze
                                                    stracone dla naszej pamiêci, powoli trac¹ te¿ sw¹ egzystencjê. Drzwi,
                                                    prowadz¹ce do nich z jakiegoœ podestu tylnych schodów, mog¹ byæ tak
                                                    dhigo przeoczane przez domowników, a¿ wrastaj¹, wchodz¹ w œcianê, która
                                                    zaciera ich œlad w fantastycznym rysunku pêkniêæ i rys.--Wszed³em raz--
                                                    mówi³ ojciec mój--wczesnym rankiem na schy³ku zimy, po wielu miesi¹cach
                                                    nieobecnoœci, do takiego na wpó³ zapomnianego traktu i zdumiony by³em
                                                    wygl¹dem tych pokojów. Z wszystkich szpar w pod³odze, z wszystkich
                                                    gzymsów i framug wystrzela³y cienkie pêdy i nape³nia³y szare powietrze
                                                    migotliw¹ koronk¹ filigranowego listowia, a¿urow¹ gêstwin¹ jakiejœ
                                                    cieplarni, pe³nej szeptów, lœnieñ, ko³ysañ, jakiejœ fa³szywej i b³ogiej
                                                    wiosny. Dooko³a ³ó¿ka, pod wieloramienn¹ lamp¹, wzd³u¿ szaf chwia³y siê
                                                    kêpy delikatnych drzew, rozpryskiwa³y w górze w œwietliste korony, w
                                                    fontanny koronkowego listowia, bij¹ce a¿ pod malowane niebo sufitu
                                                    rozpylonym chlorofilem. W przyspieszonym procesie kwitnienia kie³kowa³y
                                                    w tym listowiu ogromne, bia³e i ró¿owe kwiaty, p¹czkowa³y w oczach,
                                                    buja³y od œrodka ró¿owym mi¹¿szem i przelewa³y siê przez brzegi, gubi¹c
                                                    p³atki i rozpadaj¹c si&
                                                  • Gość: . . . .. ... .... ... ... ... IP: *.cm-upc.chello.se 18.11.04, 02:29
                                                    Koloidy te po kilku dniach formowa³y siê, organizowa³y w pewne
                                                    zagêszczenia substancji przypominaj¹cej ni¿sze formy fauny. U istot tak
                                                    powsta³ych mo¿na by³o stwierdziæ proces oddychania, przemianê materii,
                                                    ale analiza chemiczna nie wykazywa³a w nich nawet œladu po³¹czeñ
                                                    bia³kowych ani w ogóle zwi¹zków wêgla. Wszelako prymitywne te formy by³y
                                                    niczym w porównaniu z bogactwem kszta³tów i wspania³oœci pseudofauny i
                                                    flory, która pojawia siê niekiedy w pewnych œciœle okreœlonych
                                                    œrodowiskach. Œrodowiskami tymi s¹ stare mieszkania, przesycone
                                                    emanacjami wielu ¿ywotów i zdarzeñ--zu¿yte atmosfery, bogate w
                                                    specyficzne ingrediencje marzeñ ludzkich--rumowiska, obfituj¹ce w humus
                                                    wspomnieñ, têsknot, ja³owej nudy. Na takiej glebie owa pseudowegetacja
                                                    kie³kowa³a szybko i powierzchownie, paso¿ytowa³a obficie i efemerycznie,
                                                    pêdzi³a krótkotrwa³e generacje, które rozkwita³y raptownie i œwietnie,
                                                    a¿eby wnet zgasn¹æ i zwiêdn¹æ. Tapety musz¹ byæ w takich mieszkaniach
                                                    ju¿ bardzo zu¿yte i znudzone nieustann¹ wêdrówk¹ po wszystkich
                                                    kadencjach rytmów; nic dziwnego, ¿e schodz¹ na manowce dalekich,
                                                    ryzykownych rojeñ. Rdzeñ mebli, ich substancja musi ju¿ byæ rozluŸniona,
                                                    zdegenerowana i podleg³a wystêpnym pokusom: wtedy na tej chorej,
                                                    zmêczonej i zdzicza³ej glebie wykwita, jak piêkna wysypka, nalot
                                                    fantastyczny, kolorowa, bujaj¹ca pleœñ.--Wiedz¹ panie--mówi³ ojciec
                                                    mój--¿e w starych mieszkaniach bywaj¹ pokoje, o których siê zapomina.
                                                    Nie odwiedzane miesi¹cami, wiêdn¹ w opuszczeniu miêdzy starymi murami i
                                                    zdarza siê, ¿e zasklepiaj¹ siê w sobie, zarastaj¹ ceg³¹ i, raz na zawsze
                                                    stracone dla naszej pamiêci, powoli trac¹ te¿ sw¹ egzystencjê. Drzwi,
                                                    prowadz¹ce do nich z jakiegoœ podestu tylnych schodów, mog¹ byæ tak
                                                    dhigo przeoczane przez domowników, a¿ wrastaj¹, wchodz¹ w œcianê, która
                                                    zaciera ich œlad w fantastycznym rysunku pêkniêæ i rys.--Wszed³em raz--
                                                    mówi³ ojciec mój--wczesnym rankiem na schy³ku zimy, po wielu miesi¹cach
                                                    nieobecnoœci, do takiego na wpó³ zapomnianego traktu i zdumiony by³em
                                                    wygl¹dem tych pokojów. Z wszystkich szpar w pod³odze, z wszystkich
                                                    gzymsów i framug wystrzela³y cienkie pêdy i nape³nia³y szare powietrze
                                                    migotliw¹ koronk¹ filigranowego listowia, a¿urow¹ gêstwin¹ jakiejœ
                                                    cieplarni, pe³nej szeptów, lœnieñ, ko³ysañ, jakiejœ fa³szywej i b³ogiej
                                                    wiosny. Dooko³a ³ó¿ka, pod wieloramienn¹ lamp¹, wzd³u¿ szaf chwia³y siê
                                                    kêpy delikatnych drzew, rozpryskiwa³y w górze w œwietliste korony, w
                                                    fontanny koronkowego listowia, bij¹ce a¿ pod malowane niebo sufitu
                                                    rozpylonym chlorofilem. W przyspieszonym procesie kwitnienia kie³kowa³y
                                                    w tym listowiu ogromne, bia³e i ró¿owe kwiaty, p¹czkowa³y w oczach,
                                                    buja³y od œrodka ró¿owym mi¹¿szem i przelewa³y siê przez brzegi, gubi¹c
                                                    p³atki i rozpadaj¹c siê w prêdkim przekwitaniu.--By³em szczêœliwy--
                                                    mówi³ mój ojciec--z tego niespodzianego rozkwitu, który nape³ni³
                                                    powietrze migotliwym szelestem, ³agodnym szumem, przesypuj¹cym siê jak
                                                    kolorowe confetti przez cienkie rózgi ga³¹zek. Widzia³em, jak z drgania
                                                    powietrza, z fermentacji zbyt bogatej aury wydziela siê i materializuje
                                                    to pospieszne kwitnienie, przelewanie siê i rozpadanie fantastycznych
                                                    oleandrów, które nape³ni³y pokój rzadk¹, leniw¹ œnie¿yc¹ wielkich,
                                                    ró¿owych kiœci kwietnych.--Nim zapad³ wieczór--koñczy³ ojciec--nie
                                                    by³o ju¿ œladu tego œwietnego rozkwitu. Ca³a z³udna ta fatamorgana by³a
                                                    tylko mistyfikacj¹, wypadkiem dziwnej symulacji materii, która podszywa
                                                    siê pod pozór ¿ycia. Ojciec mój by³ dnia tego dziwnie o¿ywiony,
                                                    spojrzenia jego, chytre, ironiczne spojrzenia, tryska³y werw¹ i humorem.
                                                    Potem, nagle powa¿niej¹c, znów rozpatrywa³ nieskoñczon¹ skalê form i
                                                    odcieni, jakie przybiera³a wielokszta³tna materia. Fascynowa³y go formy
                                                    graniczne, w¹tpliwe i problematyczne, jak ektoplazma somnambulików,
                                                    pseudomateria, emanacja kataleptyczna mózgu, która w pewnych wypadkach
                                                    rozrasta³a siê z ust uœpionego na ca³y stó³, nape³nia³a ca³y pokój, jako
                                                    bujaj¹ca, rzadka tkanka, astralne ciasto, na pograniczu cia³a i ducha.--
                                                    Kto wie--mówi³--ile jest cierpi¹cych, okaleczonych, fragmentarycznych
                                                    postaci ¿ycia, jak sztucznie sklecone, gwoŸdziami na gwa³t zbite ¿ycie
                                                    szaf i sto³ów, ukrzy¿owanego drzewa, cichych mêczenników okrutnej
                                                    pomys³owoœci ludzkiej. Straszliwe transplantacje obcych i nienawidz¹cych
                                                    siê ras drzewa, skucie ich w jedn¹ nieszczêœliw¹ osobowoœæ. Ile starej,
                                                    m¹drej mêki jest w bejcowanych s³ojach, ¿y³ach i fladrach naszych
                                                    starych, zaufanych szaf. Kto rozpozna w nich stare, zheblowane,
                                                    wypolerowane do niepoznaki rysy, uœmiechy, spojrzenia! Twarz mego ojca,
                                                    gdy to mówi³, rozesz³a siê zamyœlon¹ lineatur¹ zmarszczek, sta³a siê
                                                    podobna do sêków i s³ojów starej deski, z której zheblowano wszystkie
                                                    wspomnienia. Przez chwilê myœleliœmy, ¿e ojciec popadnie w stan
                                                    drêtwoty, który nawiedza³ go czasem, ale ockn¹³ siê nagle, opamiêta³ i
                                                    tak ci¹gn¹³ dalej:--Dawne, mistyczne plemiona balsamowa³y swych
                                                    umar³ych. W œciany ich mieszkañ by³y wprawione, wmurowane cia³a, twarze:
                                                    w salonie sta³ ojciec--wypchany, wygarbowana ¿ona-nieboszczka by³a
                                                    dywanem pod sto³em. Zna³em pewnego kapitana, który mia³ w swej kajucie
                                                    lampê-meluzynê, zrobion¹ przez malajskich balsamistów z jego
                                                    zamordowanej kochanki. Na g³owie mia³a ogromne rogi jelenie. W ciszy
                                                    kajuty g³owa ta, rozpiêta miêdzy ga³êziami rogów u stropu, powoli
                                                    otwiera³a rzêsy oczu; na rozchylonych ustach lœni³a b³onka œliny,
                                                    pêkaj¹ca od cichego szeptu. G³owonogi, ¿ó³wie i ogromne kraby,
                                                    zawieszone na belkach sufitu jako kandelabry i paj¹ki, przebiera³y w tej
                                                    ciszy bez koñca nogami, sz³y i sz³y na miejscu... Twarz mojego ojca
                                                    przybra³a naraz wyraz troski i smutku, gdy myœli jego na drogach nie
                                                    wiedzieæ jakich asocjacji przesz³y do nowych przyk³adów:--Czy mam
                                                    przemilczeæ--mówi³ przyciszonym g³osem--¿e brat mój na skutek d³ugiej
                                                    i nieuleczalnej choroby zamieni³ siê stopniowo w zwój kiszek gumowych,
                                                    ¿e biedna moja kuzynka dniem i noc¹ nosi³a go w poduszkach, nuc¹c
                                                    nieszczêœliwemu stworzeniu nieskoñczone ko³ysanki nocy zimowych? Czy
                                                    mo¿e byæ coœ smutniejszego ni¿ cz³owiek zamieniony w kiszkê hegarow¹? Co
                                                    za rozczarowanie
                                                  • Gość: .) . .. ... ... . ... ... . IP: *.cm-upc.chello.se 18.11.04, 02:33
                                                    Co
                                                    za rozczarowanie dla rodziców, co za dezorientacja dla ich uczuæ, co za
                                                    rozwianie wszystkich nadziei, wi¹zanych z obiecuj¹cym m³odzieñcem! A
                                                    jednak wierna mi³oœæ biednej kuzynki towarzyszy³a mu i w tej przemianie.
                                                    - Ach! nie mogê ju¿ d³u¿ej, nie mogê tego s³uchaæ!--jêknê³a Polda
                                                    przechylaj¹c siê na krzeœle.--Ucisz go, Adelo... Dziewczêta wsta³y,
                                                    Adela podesz³a do ojca i wyci¹gniêtym palcem uczyni³a ruch zaznaczaj¹cy
                                                    ³askotanie. Ojciec stropi³ siê, zamilk³ i zacz¹³, pe³en przera¿enia,
                                                    cofaæ siê ty³em przed kiwaj¹cym siê palcem Adeli. Ta sz³a za nim ci¹gle,
                                                    gro¿¹c mu jadowicie palcem, i wypiera³a go krok za krokiem z pokoju.
                                                    Paulina ziewnê³a przeci¹gaj¹c siê. Obie z Pold¹, wsparte o siebie
                                                    ramionami, spojrza³y sobie w oczy z uœmiechem.

                                                    NEMROD Ca³y sierpieñ owego roku przebawi³em siê z ma³ym, kapitalnym
                                                    pieskiem, który pewnego dnia znalaz³ siê na pod³odze naszej kuchni,
                                                    niedo³ê¿ny i piszcz¹cy, pachn¹cy jeszcze mlekiem i niemowlêctwem, z nie
                                                    uformowanym, okr¹g³awym, dr¿¹cym ³ebkiem, z ³apkami jak u kreta
                                                    rozkraczonymi na boki i z najdelikatniejsz¹, miêciutk¹ sierœci¹. Od
                                                    pierwszego wejrzenia zdoby³a sobie ta kruszynka ¿ycia ca³y zachwyt, ca³y
                                                    entuzjazm ch³opiêcej duszy. Z jakiego nieba spad³ tak niespodzianie ten
                                                    ulubieniec bogów, milszy sercu od najpiêkniejszych zabawek? ¯e te¿
                                                    stare, zgo³a nieinteresuj¹ce pomywaczki wpadaj¹ niekiedy na tak œwietne
                                                    pomys³y i przynosz¹ z przedmieœcia--o ca³kiem wczesnej,
                                                    transcendentalnej porannej godzinie--takiego oto pieska do naszej
                                                    kuchni! Ach! by³o siê jeszcze--niestety--nieobecnym, nieurodzonym z
                                                    ciemnego ³ona snu, a ju¿ to szczêœcie ziœci³o siê, ju¿ czeka³o na nas,
                                                    niedo³ê¿nie le¿¹ce na ch³odnej pod³odze kuchni, nie docenione przez
                                                    Adelê i domowników. Dlaczego nie obudzono mnie wczeœniej! Talerzyk mleka
                                                    na pod³odze œwiadczy³ o macierzyñskich impulsach Adeli, œwiadczy³
                                                    niestety tak¿e i o chwilach przesz³oœci, dla mnie na zawsze straconej, o
                                                    rozkoszach przybranego macierzyñstwa, w których nie bra³em udzia³u. Ale
                                                    przede mn¹ le¿a³a jeszcze ca³a przysz³oœæ.
                                                    Jaki¿ bezmiar doœwiadczeñ,
                                                    eksperymentów, odkryæ otwiera³ siê teraz! Sekret ¿ycia, jego
                                                    najistotniejsza tajemnica sprowadzona do tej prostszej, porêczniejszej i
                                                    zabawkowej formy ods³ania³a siê tu nienasyconej ciekawoœci. By³o to
                                                    nadwyraz interesuj¹ce, mieæ na w³asnoœæ tak¹ odrobinkê ¿ycia, tak¹
                                                    cz¹steczkê wieczystej tajemnicy, w postaci tak zabawnej i nowej,
                                                    budz¹cej nieskoñczon¹ ciekawoœæ i respekt sekretny sw¹ obcoœci¹,
                                                    niespodzian¹ transpozycj¹ tego samego w¹tku ¿ycia, który i w nas by³, na
                                                    formê od naszej odmienn¹, zwierzêc¹. Zwierzêta! cel nienasyconej
                                                    ciekawoœci, egzemplifikacje zagadki ¿ycia, jakby stworzone po to, by
                                                    cz³owiekowi pokazaæ cz³owieka, rozk³adaj¹c jego bogactwo i komplikacjê
                                                    na tysi¹c kalejdoskopowych mo¿liwoœci, ka¿d¹ doprowadzon¹ do jakiegoœ
                                                    paradoksalnego krañca, do jakiejœ wybuja³oœci pe³nej charakteru.
                                                    Nieobci¹¿one splotem egzotycznych interesów, m¹c¹cych stosunki
                                                    miêdzyludzkie, otwiera³o siê serce pe³ne sympatii dla obcych emanacji
                                                    wiecznego ¿ycia, pe³ne mi³osnej wspó³pracuj¹cej ciekawoœci, która by³a
                                                    zamaskowanym g³osem samopoznania. Piesek by³ aksamitny, ciep³y i
                                                    pulsuj¹cy ma³ym, pospiesznym sercem. Mia³ dwa miêkkie p³atki uszu,
                                                    niebieskawe, mêtne oczka, ró¿owy pyszczek, do którego mo¿na by³o w³o¿yæ
                                                    palec bez ¿adnego niebezpieczeñstwa, ³apki delikatne i niewinne, z
                                                    wzruszaj¹c¹, ró¿ow¹ brodaweczk¹ z ty³u, nad stopami przednich nóg.
                                                    W³azi³ nimi do miski z mlekiem, ¿ar³oczny i niecierpliwy, ch³epc¹cy
                                                    napój ró¿owym jêzyczkiem, a¿eby po nasyceniu siê podnieœæ ¿a³oœnie ma³¹
                                                    mordkê z kropl¹ mleka na brodzie i wycofaæ siê niedo³ê¿nie z k¹pieli
                                                    mlecznej. Chód jego by³ niezgrabnym toczeniem siê, bokiem na ukos w
                                                    niezdecydowanym kierunku, po linii trochê pijanej i chwiejnej. Dominant¹
                                                    jego nastroju by³a jakaœ nieokreœlona i zasadnicza ¿a³oœæ, sieroctwo i
                                                    bezradnoœæ--niezdolnoœæ do zape³nienia czymœ pustki ¿ycia pomiêdzy
                                                    sensacjami posi³ków. Objawia³o siê to bezplanowoœci¹ i niekonsekwencj¹
                                                    ruchów, irracjonalnymi napadami nostalgii z ¿a³osnym skomleniem i
                                                    niemo¿noœci¹ znalezienia sobie miejsca. Nawet jeszcze w g³êbi snu, w
                                                    którym potrzebê oparcia siê i przytulenia zaspokajaæ musia³ u¿ywaj¹c do
                                                    tego w³asnej swej osoby, zwiniêtej w k³êbek dr¿¹cy--towarzyszy³o mu
                                                    poczucie osamotnienia i bezdomnoœci. Ach, ¿ycie--m³ode i w¹t³e ¿ycie,
                                                    wypuszczone z zaufanej ciemnoœci, z przytulnego ciep³a ³ona
                                                    macierzystego w wielki i obcy, œwietlany œwiat, jak¿e kurczy siê ono i
                                                    cofa, jak wzdraga siê zaakceptowaæ tê imprezê, któr¹ mu proponuj¹--
                                                    pe³ne awersji i zniechêcenia! Lecz zwolna ma³y Nemrod (otrzyma³ by³ to
                                                    dumne i wojownicze imiêwink zaczyna smakowaæ w ¿yciu. Wy³¹czne opanowanie
                                                    obrazem macierzystej prajedni ustêpuje urokowi wieloœci. Œwiat zaczyna
                                                    nañ nastawiaæ pu³apki: nieznany a czaruj¹cy smak ró¿nych pokarmów,
                                                    czworobok porannego s³oñca na pod³odze, na którym tak dobrze jest
                                                    po³o¿yæ siê, ruchy w³asnych cz³onków, w³asne ³apki, ogonek, figlarnie
                                                    wyzywaj¹cy do zabawy z samym sob¹, pieszczoty rêki ludzkiej, pod którymi
                                                    zwolna dojrzewa pewna swawolnoœæ, weso³oœæ rozpieraj¹ca cia³o i rodz¹ca
                                                    potrzebê zgo³a nowych, gwa³townych i ryzykownych ruchów--wszystko to
                                                    przekupuje, przekonywa i zachêca do przyjêcia, do pogodzenia siê z
                                                    eksperymentem ¿ycia. I jeszcze jedno. Nemrod zaczyna rozumieæ, ¿e to, co
                                                    mu siê tu podsuwa, mimo pozorów nowoœci jest w gruncie rzeczy czymœ, co
                                                    ju¿ by³o--by³o wiele razy--nieskoñczenie wiele razy. Jego cia³o
                                                    poznaje sytuacje, wra¿enia i przedmioty. W gruncie rzeczy to wszystko
                                                    nie dziwi go zbytnio. W obliczu ka¿dej nowej sytuacji daje nura w swoj¹
                                                    pamiêæ, w g³êbok¹ pamiêæ cia³a, i szuka omackiem, gor¹czkowo--i bywa,
                                                    ¿e znajduje w sobie odpowiedni¹ reakcjê ju¿ gotow¹: m&sup
                                                  • Gość: () . .. ... ... . . . ... IP: *.cm-upc.chello.se 18.11.04, 02:37
                                                    ULICA KROKODYLI Mój ojciec przechowywa³ w dolnej szufladzie swego
                                                    g³êbokiego biurka star¹ i piêkn¹ mapê naszego miasta. By³ to ca³y
                                                    wolumen in folio pergaminowych kart, które pierwotnie spojone skrawkami
                                                    p³ótna, tworzy³y ogromn¹ mapê œcienn¹ w kszta³cie panoramy z ptasiej
                                                    perspektywy. Zawieszona na œcianie, zajmowa³a niemal przestrzeñ ca³ego
                                                    pokoju i otwiera³a daleki widok na ca³¹ dolinê Tyœmienicy, wij¹cej siê
                                                    falisto bladoz³ot¹ wstêg¹, na ca³e pojezierze szeroko rozlanych moczarów
                                                    i stawów, na pofa³dowane przedgórza, ci¹gn¹ce siê ku po³udniowi, naprzód
                                                    z rzadka, potem coraz t³umniejszymi pasmami, szachownic¹ okr¹g³awych
                                                    wzgórzy, coraz mniejszych i coraz bledszych, w miarê jak odchodzi³y ku
                                                    z³otawej i dymnej mgle horyzontu. Z tej zwiêd³ej dali peryferii
                                                    wynurza³o siê miasto i ros³o ku przodowi, naprzód jeszcze w nie
                                                    zró¿nicowanych kompleksach, w zwartych blokach i masach domów,
                                                    poprzecinanych g³êbokimi parowami ulic, by bli¿ej jeszcze wyodrêbniæ siê
                                                    w pojedyncze kamienice, sztychowane z ostr¹ wyrazistoœci¹ widoków
                                                    ogl¹danych przez lunetê. Na tych bli¿szych planach wydoby³ sztycharz
                                                    ca³y zawik³any i wieloraki zgie³k ulic i zau³ków, ostr¹ wyrazistoœæ
                                                    gzymsów, architrawów, archiwolt i pilastrów, œwiec¹cych w póŸnym i
                                                    ciemnym z³ocie pochmurnego popo³udnia, które pogr¹¿a wszystkie za³omy i
                                                    framugi w g³êbokiej sepii cienia. Bry³y i pryzmy tego cienia wcina³y
                                                    siê, jak plastry ciemnego miodu, w w¹wozy ulic, zatapia³y w swej
                                                    ciep³ej, soczystej masie tu ca³¹ po³owê ulicy, tam wy³om miêdzy domami,
                                                    dramatyzowa³y i orkiestrowa³y ponur¹ romantyk¹ cieni tê wielorak¹
                                                    polifoniê architektoniczn¹. Na tym planie, wykonanym w stylu barokowych
                                                    prospektów, okolica Ulicy Krokodylej œwieci³a pust¹ biel¹, jak¹ na
                                                    kartach geograficznych zwyk³o siê oznaczaæ okolice podbiegunowe, krainy
                                                    niezbadane i niepewnej egzystencji. Tylko linie kilku ulic wrysowane tam
                                                    by³y czarnymi kreskami i opatrzone nazwami w prostym, nieozdobnym
                                                    piœmie, w odró¿nieniu od szlachetnej antykwy innych napisów. Widocznie
                                                    kartograf wzbrania³ siê uznaæ przynale¿noœæ tej dzielnicy do zespo³u
                                                    miasta i zastrze¿enie swe wyrazi³ w tym odrêbnym i postponuj¹cym
                                                    wykonaniu. Aby zrozumieæ tê rezerwê, musimy ju¿ teraz zwróciæ uwagê na
                                                    dwuznaczny i w¹tpliwy charakter tej dzielnicy, tak bardzo odbiegaj¹cy od
                                                    zasadniczego tonu ca³ego miasta. By³ to dystrykt przemys³owo-handlowy z
                                                    podkreœlonym jaskrawo charakterem trzeŸwej u¿ytkowoœci. Duch czasu,
                                                    mechanizm ekonomiki, nie oszczêdzi³ i naszego miasta i zapuœci³ korzenie
                                                    na skrawku jego peryferii, gdzie rozwin¹³ siê w paso¿ytnicz¹ dzielnicê.
                                                    Kiedy w starym mieœcie panowa³ wci¹¿ jeszcze nocny, pok¹tny handel,
                                                    pe³en solennej ceremonialnoœci, w tej nowej dzielnicy rozwinê³y siê od
                                                    razu nowoczesne, trzeŸwe formy komercjalizmu. Pseudoamerykanizm,
                                                    zaszczepiony na starym, zmursza³ym gruncie miasta, wystrzeli³ tu bujn¹,
                                                    lecz pust¹ i bezbarwn¹ wegetacj¹ tandetnej, lichej pretensjonalnoœci.
                                                    Widzia³o siê tam tanie, marnie budowane kamienice o karykaturalnych
                                                    fasadach, oblepione monstrualnymi sztukateriami z popêkanego gipsu.
                                                    Stare, krzywe domki podmiejskie otrzyma³y szybko sklecone portale, które
                                                    dopiero bli¿sze przyjrzenie demaskowa³o jako nêdzne imitacje
                                                    wielkomiejskich urz¹dzeñ. Wadliwe, mêtne i brudne szyby, ³ami¹ce w
                                                    falistych refleksach ciemne odbicie ulicy, nie heblowane drzewo portali,
                                                    szara atmosfera ja³owych tych wnêtrzy, osiadaj¹cych pajêczyn¹ i k³akami
                                                    kurzu na wysokich pó³kach i wzd³u¿ odartych i krusz¹cych siê œcian,
                                                    wyciska³y tu, na sklepach, piêtno dzikiego Klondike'u. Tak ci¹gnê³y siê
                                                    jeden za drugim, magazyny krawców, konfekcje, sk³ady porcelany,
                                                    drogerie, zak³ady fryzjerskie. Szare ich, wielkie szyby wystawowe nosi³y
                                                    ukoœnie lub w pó³kolu biegn¹ce napisy ze z³oconych plastycznych liter:
                                                    CONFISERIE, MANUCURE, KING OF ENGLAND. Rdzenni mieszkañcy miasta
                                                    trzymali siê z dala od tej okolicy, zamieszkiwanej przez szumowiny,
                                                    przez gmin, przez kreatury bez charakteru, bez gêstoœci, przez istn¹
                                                    lichotê moraln¹, tê tandetn¹ odmianê cz³owieka, która rodzi siê w takich
                                                    efemerycznych œrodowiskach. Ale w dniach upadku, w godzinach niskiej
                                                    pokusy zdarza³o siê, ¿e ten lub ów z mieszkañców miasta zab³¹kiwa³ siê
                                                    na wpó³ przypadkiem w tê w¹tpliw¹ dzielnicê. Najlepsi nie byli czasem
                                                    wolni od pokusy dobrowolnej degradacji, zniwelowania granic i
                                                    hierarchii, p³awienia siê w tym p³ytkim b³ocie wspólnoty, ³atwej
                                                    intymnoœci, brudnego zmieszania. Dzielnica ta by³a eldoradem takich
                                                    dezerterów moralnych, takich zbiegów spod sztandaru godnoœci w³asnej.
                                                    Wszystko zdawa³o siê tam podejrzane i dwuznaczne, wszystko zaprasza³o
                                                    sekretnym mrugniêciem, cynicznie artyku³owanym gestem, wyraŸnie
                                                    przymru¿onym perskim okiem--do nieczystych nadziei, wszystko wyzwala³o
                                                    z pêt nisk¹ naturê. Ma³o kto, nie uprzedzony, spostrzega³ dziwn¹
                                                    osobliwoϾ tej dzielnicy: brak barw, jak gdyby w tym tandetnym, w
                                                    poœpiechu wyros³ym mieœcie nie mo¿na by³o sobie pozwoliæ na luksus
                                                    kolorów. Wszystko tam by³o szare jak na jednobarwnych fotografiach, jak
                                                    w ilustrowanych prospektach. Podobieñstwo to wychodzi³o poza zwyk³¹
                                                    metaforê, gdy¿ chwilami, wêdruj¹c po tej czêœci miasta, mia³o siê w
                                                    istocie wra¿enie, ¿e wertuje siê w jakimœ prospekcie, w nudnych
                                                    rubrykach komercjalnych og³oszeñ, wœród których zagnieŸdzi³y siê
                                                    paso¿ytniczo podejrzane anonse, dra¿liwe notatki, w¹tpliwe ilustracje; i
                                                    wêdrówki te by³y równie ja³owe i bez rezultatu jak ekscytacje fantazji,
                                                    pêdzonej przez szpalty i kolumny pornograficznych druków. Wchodzi³o siê
                                                    do jakiegoœ krawca, ¿eby zamówiæ ubranie--ubranie o taniej elegancji,
                                                    tak charakterystycznej dla tej dzielnicy. Lokal by³ wielki i pusty,
                                                    bardzo wysoki i bezbarwny. Ogromne wielopiêtrowe pó³ki wznosz¹ siê jedne
                                                    nad drugimi w nie okreœlon¹ wysokoœæ tej hali. Kondygnacje pustych pó³ek
                                                    wyprowadzaj¹ wzrok w górê a¿ pod sufit, który mo¿e byæ niebem--lichym,
                                                    bezbarwnym, odrapanym niebem tej dzielnicy. Natomiast dalsze magazyny,
                                                    które widaæ przez otwarte drzwi, pe³ne s¹ a¿ pod sufit pude³ i kartonów,
                                                    piêtrz¹cych siê ogromn¹ kartotek¹, która rozpada siê w górze, pod
                                                    zagmatwanym niebem strychu w kubaturê pustki, w ja³owy budulec nicoœci.
                                                    Przez wielkie szare okna, kratkowane wielokrotnie jak arkusze papi
                                                  • Gość: . . .. .. . ... . . . .. IP: *.cm-upc.chello.se 18.11.04, 02:41
                                                    WICHURA Tej d³ugiej i pustej zimy obrodzi³a ciemnoœæ w naszym mieœcie
                                                    ogromnym, stokrotnym urodzajem. Zbyt d³ugo snadŸ nie sprz¹tano na
                                                    strychach i w rupieciarniach, st³aczano garnki na garnkach i flaszki na
                                                    flaszkach, pozwalano narastaæ bez koñca pustym bateriom butelek. Tam, w
                                                    tych spalonych, wielkobelkowych lasach strychów i dachów ciemnoœæ
                                                    zaczê³a siê wyradzaæ i dziko fermentowaæ. Tam zaczê³y siê te czarne
                                                    sejmy garnków, te wiecowania gadatliwe i puste, te be³kotliwe
                                                    flaszkowania, bulgoty butli i baniek. A¿ pewnej nocy wezbra³y pod
                                                    gontowymi przestworami falangi garnków i flaszek i pop³ynê³y wielkim
                                                    st³oczonym ludem na miasto. Strychy, wystrychniête ze strychów,
                                                    rozprzestrzenia³y siê jedne z drugich i wystrzela³y czarnymi szpalerami,
                                                    a przez przestronne ich echa przebiega³y kawalkady tramów i belek,
                                                    lansady drewnianych koz³ów, klêkaj¹cych na jod³owe kolana, a¿eby
                                                    wypad³szy na wolnoœæ, nape³niæ przestwory nocy galopem krokwi i
                                                    zgie³kiem p³atwi i bantów. Wtedy to wyla³y siê te czarne rzeki, wêdrówki
                                                    beczek i konwi, i p³ynê³y przez noce. Czarne ich, po³yskliwe, gwarne
                                                    zbiegowiska oblega³y miasto. Nocami mrowi³ siê ten ciemny zgie³k naczyñ
                                                    i napiera³ jak armie rozgadanych ryb, niepowstrzymany najazd pyskuj¹cych
                                                    skopców i bredz¹cych cebrów. Dudni¹c dnami, piêtrzy³y siê wiadra, beczki
                                                    i konwie, dynda³y siê gliniane st¹gwie zdunów, stare kapeluchy i
                                                    cylindry dandysów gramoli³y siê jedna na drugie, rosn¹c w niebo
                                                    kolumnami, które siê rozpada³y. I wszystkie ko³ata³y niezgrabnie ko³kami
                                                    drewnianych jêzyków, me³³y nieudolnie w drewnianych gêbach be³kot kl¹tw
                                                    i obelg, bluŸni¹c b³otem na ca³ej przestrzeni nocy. A¿ dobluŸni³y siê,
                                                    doklê³y swego. Przywo³ane rechotem naczyñ, rozplotkowanym od brzegu do
                                                    brzegu, nadesz³y wreszcie karawany, nadci¹gnê³y potê¿ne tabory wichru i
                                                    stanê³y nad noc¹. Ogromne obozowisko, czarny ruchomy amfiteatr zstêpowaæ
                                                    zacz¹³ w potê¿nych krêgach ku miastu. I wybuch³a ciemnoœæ ogromn¹
                                                    wzburzon¹ wichur¹ i szala³a przez trzy dni i trzy noce...--Nie
                                                    pójdziesz dziœ do szko³y--rzek³a rano matka--jest straszna wichura na
                                                    dworze.--W pokoju unosi³ siê delikatny welon dymu, pachn¹cy ¿ywic¹. Piec
                                                    wy³ i gwizda³, jak gdyby uwi¹zana w nim by³a ca³a sfora psów czy
                                                    demonów. Wielki bohomaz, wymalowany na jego pêkatym brzuchu, wykrzywia³
                                                    siê kolorowym grymasem i fantastycznia³ wzdêtymi policzkami. Pobieg³em
                                                    boso do okna. Niebo wydmuchane by³o wzd³u¿ i wszerz wiatrami.
                                                    Srebrzystobia³e i przestronne, porysowane by³o w linie si³, natê¿one do
                                                    pêkniêcia, w srogie bruzdy, jakby zastyg³e ¿y³y cyny i o³owiu.
                                                    Podzielone na pola energetyczne i dr¿¹ce od napiêæ, pe³ne by³o utajonej
                                                    dynamiki. Rysowa³y siê w nim diagramy wichury, która sama niewidoczna i
                                                    nieuchwytna, ³adowa³a krajobraz potêg¹. Nie widzia³o siê jej. Poznawa³o
                                                    siê j¹ po domach, po dachach, w które wje¿d¿a³a jej furia. Jeden po
                                                    drugim strychy zdawa³y siê rosn¹æ i wybuchaæ szaleñstwem, gdy wstêpowa³a
                                                    w nie jej si³a. Oga³aca³a place, zostawia³a za sob¹ na ulicach bia³¹
                                                    pustkê, zamiata³a ca³e po³acie rynku do czysta. Ledwie tu i ówdzie gi¹³
                                                    siê pod ni¹ i trzepota³, uczepiony wêg³a domu, samotny cz³owiek. Ca³y
                                                    plac rynkowy zdawa³ siê wybrzuszaæ i lœniæ pust¹ ³ysin¹ pod jej
                                                    potê¿nymi przelotami. Na niebie wydmucha³ wiatr zimne i martwe kolory,
                                                    grynszpanowe, ¿ó³te i liliowe smugi, dalekie sklepienia i arkady swego
                                                    labiryntu. Dachy sta³y pod tymi niebami czarne i krzywe, pe³ne
                                                    niecierpliwoœci i oczekiwania. Te, w które wst¹pi³ wicher, wstawa³y w
                                                    natchnieniu, przerasta³y s¹siednie domy i prorokowa³y pod rozwichrzonym
                                                    niebem. Potem opada³y i gas³y nie mog¹c d³u¿ej zatrzymaæ potê¿nego tchu,
                                                    który lecia³ dalej i nape³nia³ ca³y przestwór zgie³kiem i przera¿eniem.
                                                    I znów inne domy wstawa³y z krzykiem, w paroksyzmie jasnowidzenia, i
                                                    zwiastowa³y. Ogromne buki ko³o koœcio³a sta³y z wniesionymi rêkami, jak
                                                    œwiadkowie wstrz¹saj¹cych objawieñ, i krzycza³y, krzycza³y. Dalej, za
                                                    dachami rynku, widzia³em dalekie mury ogniowe, nagie œciany szczytowe
                                                    przedmieœcia. Wspina³y siê jeden nad drugi i ros³y, zesztywnia³e z
                                                    przera¿enia i os³upia³e. Daleki, zimny, czerwony odblask zabarwia³ je
                                                    póŸnymi kolorami. Nie jedliœmy tego dnia obiadu, bo ogieñ w kuchni
                                                    wraca³ k³êbami dymu do izby. W pokojach by³o zimno i pachnia³o wiatrem.
                                                    Oko³o drugiej po po³udniu wybuch³ na przedmieœciu po¿ar i rozszerza³ siê
                                                    gwa³townie. Matka z Adel¹ zaczê³y pakowaæ poœciel, futra i kosztownoœci.
                                                    Nadesz³a noc. Wicher wzmóg³ siê na sile i gwa³townoœci, rozrós³ siê
                                                    niepomiernie i obj¹³ ca³y przestwór. Ju¿ teraz nie nawiedza³ domów i
                                                    dachów, ale wybudowa³ nad miastem wielopiêtrowy, wielokrotny przestwór,
                                                    czarny labirynt, rosn¹cy w nieskoñczonych kondygnacjach. Z tego
                                                    labiryntu wystrzela³ ca³ymi galeriami pokojów, wyprowadza³ piorunem
                                                    skrzyd³a i trakty, toczy³ z hukiem d³ugie amfilady, a potem dawa³ siê
                                                    zapadaæ tym wyimaginowanym piêtrom, sklepieniom i kazamatom i wzbija³
                                                    siê jeszcze wy¿ej, kszta³tuj¹c sam bezforemny bezmiar swym natchnieniem.
                                                    Pokój dr¿a³ z lekka, obrazy na œcianach brzêcza³y. Szyby lœni³y siê
                                                    t³ustym odblaskiem lampy. Firanki na oknie wisia³y wzdête i pe³ne
                                                    tchnienia tej burzliwej nocy. Przypomnieliœmy sobie, ¿e ojca od rana nie
                                                    widziano. Wczesnym rankiem, domyœlaliœmy siê, musia³ udaæ siê do sklepu,
                                                    gdzie go zaskóczy³a wichura, odcinaj¹c mu powrót.--Ca³y dzieñ nic nie
                                                    jad³--biada³a matka. Starszy subiekt Teodor podj¹³ siê wyprawiæ w noc i
                                                    wichurê, ¿eby zanieœæ mu posi³ek. Brat mój przy³¹czy³ siê do wyprawy.
                                                    Okutani w wielkie niedŸwiedzie futra, obci¹¿yli kieszenie ¿elazkami i
                                                    moŸdzierzami, balastem, który mia³ zapobiec porwaniu ich przez wichurê.
                                                    Ostro¿nie otworzono drzwi prowadz¹ce w noc. Zaledwie subiekt i brat mój
                                                    z wzdêtymi p³aszczami wkroczyli jedn¹ nog¹ w ciemnoœæ, noc ich po³knê³a
                                                    zaraz na progu domu. Wicher zmy³ momentalnie œlad ich wyjœcia. Nie widaæ
                                                    by³o przez okno nawet latarki, któr¹ ze sob¹ zabrali. Poch³on¹wszy ich,
                                                    wicher na chwilê przyci
                                                  • Gość: kapitulacja? pytania pomocnicze IP: *.acn.waw.pl 18.11.04, 02:41
                                                    hm...nie wiem doktorze,czy nie skapitulowac.prowadzisz eksperyment ale....na
                                                    czym?

                                                    czytam, wgryzam sie.... ale.....nie umiem odpoiedziec na pytanie
                                                    co chcesz przekazac tymi opowiadankami ?
                                                    nie rozumiem i juz zaczynam tupac.

                                                    prosze po podpowiedzi.., bo bardzo lubie wiedziec

                                                  • Gość: z agatka .... Re: he he ;))) IP: *.acn.waw.pl 18.11.04, 02:53
                                                    moge miecsmile

                                                    nasuwa mi sie tu kilka skojarzen tego typu:

                                                    piesek - emocjonalnosc, preludium do...macierzynstwa ( kurcze, a czemu ja to
                                                    napisalem ? )
                                                    wplyw Adeli na ojca ( dotkniecie palcem )- kontrola, slabosc?
                                                    ojciec - paulina -polda -adela (slabosc,wstyd,radosc,akceptacja ?)


                                                  • Gość: li8ido Re:he he he ;))) IP: *.cm-upc.chello.se 18.11.04, 03:12
                                                    THE DISCOURSE ON PAINTING.

                                                    Perspective, as bearing on drawing, is divided into three principal
                                                    sections; of which the first treats of the diminution in the size of
                                                    bodies at different distances. The second part is that which treats
                                                    of the diminution in colour in these objects. The third [deals with]
                                                    the diminished distinctness of the forms and outlines displayed by
                                                    the objects at various distances.

                                                    www.gutenberg.org/dirs/etext04/8ldvc10.txt
                                                  • Gość: !d leonadoCod IP: *.cm-upc.chello.se 18.11.04, 03:32
                                                    d08ranoc

                                                    19.

                                                    OF THE MISTAKES MADE BY THOSE WHO PRACTISE WITHOUT KNOWLEDGE.

                                                    Those who are in love with practice without knowledge are like the
                                                    sailor who gets into a ship without rudder or compass and who never
                                                    can be certain whether he is going. Practice must always be founded
                                                    on sound theory, and to this Perspective is the guide and the
                                                    gateway; and without this nothing can be done well in the matter of
                                                    drawing.

                                                    20.

                                                    The painter who draws merely by practice and by eye, without any
                                                    reason, is like a mirror which copies every thing placed in front of
                                                    it without being conscious of their existence.

                                                    The function of the eye (21-23).

                                                    21.

                                                    INTRODUCTION TO PERSPECTIVE:--THAT IS OF THE FUNCTION OF THE EYE.

                                                    Behold here O reader! a thing concerning which we cannot trust our
                                                    forefathers, the ancients, who tried to define what the Soul and
                                                    Life are--which are beyond proof, whereas those things, which can at
                                                    any time be clearly known and proved by experience, remained for
                                                    many ages unknown or falsely understood. The eye, whose function we
                                                    so certainly know by experience, has, down to my own time, been
                                                    defined by an infinite number of authors as one thing; but I find,
                                                    by experience, that it is quite another. [Footnote 13: Compare the
                                                    note to No. 70.]

                                                    www.gutenberg.org/dirs/etext04/8ldvc10.txt
                                                  • Gość: :))))))))))))))))) Kod Leonardo da Vinici IP: *.acn.waw.pl 18.11.04, 03:38
                                                    Jedna z najlepszych ksiazek przygodowo-historyczno-sensacyjnych jaka ostatnio
                                                    czytalem !!!!!!!REWELACJA ! Aj juz sie nie moge doczekac na Kod Leonardo da
                                                    Vinci 2 !!!!!!!!!

                                                    "Miano czorta li dolina na video"
                                                    1-1-2-3-5-8-13-21
                                                    =======Ciag Fibonacciego========
                                                    smile))))))))))))))))))))))))))))))))))))

                                                    dzieki Tobie lepszanoc smile