Z wrześniia 1939

[mariner4]

Stanisław Skalski zesztrzelił niemiecki samolot rozpoznawczy. Widział jak do
opadających na spadochronach niemieckich lotników biegli chłopi z widłami.
Wylądował obok, bo P 11 na to pozwalał, obronił Niemców i wezwał przez radio
ambulans.
Kilka lat temu widziałem w TV spotkanie Slaskiego z jednym z tych Niemców.
Niemiec nie krył wzruszenia. Był zresztą przekonany, że Skalski zginął w Katyniu.
No cóż, drobny epizod z wojny. Nie ma w tym patosu. Jest człowieczeństwo.
M.

Uzupełnienie

[nowytor2]

Powrócił do Polski w 1947, gdzie został oskarżony o zdradę przez władze
stalinowskie i skazany spędził 3 lata w celi śmierci, po czym wyrok zamieniono
na dożywocie. Został zrehabilitowany w roku 1956.

Kolejne uzupełnienie

[mariner4]

Tak się składa, że miałem zaszczyt poznania S.Skalskiego osobiście. Był on
bowiem kolegą szkolnym mojego wujka. Jako chłopak byłem u wujka podczas ich
spotkania.
Pamiętam jak wypytywałem go o odznaczenia (był w mundurze). Szczególnie utkwiła
mi w głowie mała platynowa gąsieniczka z rubinowymi oczkami. Miał ich dwie. To
była odznaka ufundowana przez firmę produkującą spadochrony nadawana tylko
pilotom. którzy wyskoczyli z płonącego samolotu.
Po wyjściu z więzienia, proponowano Mu różne odszkodowania. Odmówił. Prosił
tylko o zwrot odznaczen bojowych. Skalskiego skazano na KS. Osobiście
interweniował król brytyjski Jerzy VI. Skalski miał bowiem Victoria Cross.
Statut tego orederu mówił, że tylko poddany króla mógł go otrzymać. Skalski
przed dekoreacją dostał więc honorowe obywatelstwo brytyjskie. Król bronił więc
swojego honorowego poddanego. KS zamieniono więc na dożywocie. w 1956 roku
wyszedł na wolność.
M.

"Ciekawa postać" cd.

[nowytor2]

Po zmianach w październiku 1956 wrócił do wojska i został zatrudniony w sztabie
Sztabie Wojsk Lotniczych i Obrony Kraju. 20 maja 1968 został sekretarzem
generalnym Aeroklubu Polskiego. Na własną prośbę został przeniesiony do rezerwy
10 kwietnia 1972. 15 września 1988 uchwałą Rady Państwa został mianowany
generałem brygady.

W latach 80. zaangażował się najpierw w działalność Zjednoczenia Patriotycznego
"Grunwald". Po 1989 dwukrotnie kandydował do parlamentu – w wyborach w 1991 z
list Chrześcijańskiej Demokracji, a w 1993 z list Samoobrony, nigdy jednak nie
uzyskał mandatu poselskiego. Związał się ze Stowarzyszeniem Ofiar Wojny
Mieczysława Janosza. Pisywał w "Tygodniku Ojczyzna" Bogusława Jeznacha.

Prasa donosiła, że w ostatnich latach życia, jako człowiek schorowany i
uzależniony od pomocy osób trzecich, był systematycznie okradany przez swoich
opiekunów. Ostatnie miesiące życia spędził w domu pomocy społecznej.

Nie ma ludzi całkowicie jednoznacznych.

[mariner4]

Ja wiem o jego powojennych sprawach. Dla mnie pozostanie jednak wspaniałym
lotnikiem i bohaterem wojennym.
M.

[trydzyk]

> Wylądował obok, bo P 11 na to pozwalał, obronił Niemców i wezwał przez radio
> ambulans.

Bronil Niemcow?! Czy Jacek Kurski juz o tym wie?! To przeciez akt zdrady!
Natychmiast przepisac podreczniki szkolne na nowo.

F.

[reakcjonista1]

bezbronnych Niemców a nie uzbrojonych fanatyków nazistowskich