skąd oni są ? Liga Republikańska

[babilon6661]

wielu Polaków zastanawia się na pewno skąd się wzięli ci wszyscy misjonarze
braci, jakim cudem przeniknęli nam do życia -dziś trochę historii

Liga Republikańska - polska organizacja prawicowa, o charakterze radykalnym
/bojówkarskim/ działająca w latach 1993-2001.
Stowarzyszenie według deklaracji programowej, powstało jako protest prawicowej
części aktywnych politycznie ludzi młodego pokolenia wobec powrotu do władzy
postkomunistów w wyniku wyborów parlamentarnych 19 września 1993/ czyli nie
uznawali demokratycznych wyników wyborów narodu/.
Według Deklaracji Ligi Republikańskiej "Nasz dzień nadejdzie", stowarzyszenie
opowiadało się za dekomunizacją, budowaniem klasy średniej i propagowaniem
polskiej kultury narodowej. Podstawowym elementem spajającym Ligę był
antykomunizm.
Część działaczy znalazła się w partii Przymierze Prawicy, a następnie Prawo i
Sprawiedliwość. Przewodniczącym organizacji był Mariusz Kamiński.

[alexanderson]

babilon6661 napisał:
> Przewodniczącym organizacji był Mariusz Kamiński.

...który zasłynął pielgrzymką do Londynu, by złożyć hołd Augusto
Pinochetowi, odpowiedzialnemu za zbrodnie przeciwko ludzkości i
grabież majątku narodowego w Chile.

[jaa_ga]

A teraz jest szefem bojówek CBA

[sebj.1]

Wsławili się obrzuceniem jajkami Kwasa w czasie jego zagranicznej
wizyty (chyba w Francji) na początku prezdentury

[mak67]

No i słusznie zrobił,

[alexanderson]

sebj.1 napisał:
> Wsławili się obrzuceniem jajkami Kwasa w czasie jego zagranicznej
wizyty (chyba w Francji) na początku prezdentury

Udowodnili w ten sposób swój heroizm i stanęli na Olimpie obok
zdobywców Monte Cassino.

[mak67]

Głupoty piszesz. Jajka są powszechnie stosowaną formą protestu.

Liga Republikańska ? Na własne oczy widziałam

[gat45]

jak bojówki LR wykonywały rzuty jajkami w demokratycznie wybranego
prezydenta RP (przed Théatre des Champs-Elysées) podczas oficjalnej
wizyty państwowej we Francji.

Abstrahujac od oceny tego chuligańskiego zachowania, chciałabym
zapytać tych ważnych teraz panów :

- czy im nie wstyd wyjątkowo niecelnych rzutów (oberwało się bogu
ducha winnym przechodniom, para prezydencka wyszła cało z obstrzału)

- jak oceniają swoją skuteczność - cała ich akcja trwała mniej niż
30 sekund, bo tyle potrzebowali francuscy tajniacy, żeby ich zwinąć
do suk policyjnych, które jak spod ziemi wyrosły w odpowiednim
momencie

- jakim prawem domagają się teraz gromkim głosem "prania własnych
brudów w kraju" i karcą ich wynoszenie na forum międzynarodowe ?

Nie bardzo umiałam wytłumaczyć moim francuskim znajomym, że tych
chuliganów wypuszczono wówczas po interwencji i za poręką o.o.
Palotynów...

[mak67]

Nie przejmował bym sie majestatem komunisty pijaka, który
przypadkiem został prezydentem. Nie przejmował bym się też twoimi
znajomymi w kraju, który pod rzadami lewactwa dawał azyl
zbriodniarzom z czerwonych brygad. Przejmuje się jedynie tym, ze
chłopcy nie trafili.

No właśnie. I tak im zostało. Nie trafiają.

[gat45]

mak67 napisał:

> Nie przejmował bym sie majestatem komunisty pijaka, który
> przypadkiem został prezydentem. Nie przejmował bym się też twoimi
> znajomymi w kraju, który pod rzadami lewactwa dawał azyl
> zbriodniarzom z czerwonych brygad. Przejmuje się jedynie tym, ze
> chłopcy nie trafili.

Najwyraźniej cecha immanentna.

A czym Ty się przejmujesz, to naprawdę Twoja sprawa. CHyba, że wszem
i wobec chcesz pokazać swój poziom, a to trąci ekshibicjonizmem.

[mak67]

Czy w tym co napisałem jest coś nieprawdziwego. Komuch - tak, pijak
tak, Gdyby kandydował ktoś lepszy od wałęsy prezio by nie został
prezydentem, Co do tych z czerwobych brygad to sobie poczytaj

[babilon6661]

Porozumienie Centrum (PC) - polska partia polityczna o profilu
chrześcijańsko-demokratycznym powstała 29 marca 1990 w przededniu "wojny na
górze" i rozbicia obozu solidarnościowego.

Zainicjowana została przez działaczy zgrupowanych pod przywództwem Jarosława
Kaczyńskiego. O utworzeniu partii jej przywódcy powiadomili dziennikarzy
zgromadzonych na konferencji prasowej 12 maja 1990.
W wyborach parlamentarnych w 1991 partia wystartowała w ramach koalicji
Porozumienie Obywatelskie Centrum i wprowadziła do sejmu 44 posłów
Po upadku rządu Jana Olszewskiego w czerwcu 1992 z liczącego 42 posłów Klubu
Parlamentarnego PC odeszło 12 posłów tworząc klub i partię Ruch dla
Rzeczypospolitej.
Liderami list PC byli min. Teresa Liszcz Adam Glapiński ludwik Dorn
Jan Parys Krzysztof Putra Alicja Grześkowiak
W wyborach parlamentarnych w 1997 PC startowało z list Akcji Wyborczej
Solidarność, uzyskując 14 mandatów poselskich min.
Jurgiel Cymański Dorn Liszcz
W 1998 posłowie Porozumienia Centrum utworzyli wspólnie z członkami Partii
Chrześcijańskich Demokratów i Ruchu dla Rzeczypospolitej parlamentarny Zespół
Chrześcijańsko-Demokratyczny, pozostający w ramach Klubu Parlamentarnego AWS. 26
września 1999 na bazie tego zespołu doszło do powstania Porozumienia Polskich
Chrześcijańskich Demokratów. Część działaczy pod przewodnictwem Adama
Lipińskiego kontynuowała działalność pod dawną nazwą i w 2001 przyłączyła się do
Prawa i Sprawiedliwości.
Jarosław Kaczyński nie przyłączył się do AWS. Startował w wyborach 1997 i został
wybrany z listy Ruchu Odbudowy Polski Jana Olszewskiego. W 2001 założył nową
partię – Prawo i Sprawiedliwość, w której znalazła się część byłych działaczy
PC, którzy nie przystąpili do PPChD.

[sebj.1]

To wiele wyjaśnia w kwestii skuteczności obecnego CBA, a przecież
obrzucenie jajkami Kwasa wydaje się łatwiejszym zadaniem niż
montowanie prowokacji politycznych - w obu dziedzinach kompromitacja!

[babilon6661]

Zjednoczenie Chrześcijańsko-Narodowe (ZChN) - polska partia polityczna o profilu
narodowo-chrześcijańskim, powstała w 1989, nawiązująca do przedwojennych
tradycji Narodowej Demokracji i Chrześcijańskiej Demokracji oraz ruchu
niepodległościowego, wywodząca się z ruchu "solidarnościowego".
W pierwszej połowie lat 90. ZChN miało wizerunek partii skrajnej, o obliczu
zbliżonym do endecji. Miała ona zmierzać do zwiększenia wpływu kościoła
katolickiego w życiu publicznym oraz ograniczania swobód obywatelskich,
zwłaszcza w sferze obyczajowej. Przypisywano jej ideowe związki z umiarkowanym
nacjonalizmem. Symbolem powszechnej nieufności do partii stała się piosenka
Pawła Kukiza "ZChN zbliża się". . Z kolei w opinii części społeczeństwa
związanej z tradycyjnym nurtem kościoła katolickiego ZChN broniło podstawowych
wartości cywilizacji zachodnioeuropejskiej, w tym prawa do życia od poczęcia aż
do naturalnej śmierci oraz obecności religii w życiu publicznym.
W Sejmie kontraktowym (1989-1991) istotną rolę w propagowaniu partii odegrali
"trzej muszkieterowie ZChN" w Obywatelskim Klubie Parlamentarnym: Stefan
Niesiołowski, Jan Łopuszański i Marek Jurek, w znacznym stopniu przyczyniając
się do zainteresowania partią i jej sukcesem w wyborach 1991 roku. Duże
znaczenie partia zyskała po wyborach prezydenckich w 1990, w których poparła
Lecha Wałęsę, a następnie, gdy wraz z KLD i PC utworzyła rząd Jana Krzysztofa
Bieleckiego. Reprezentował ją w nim Wiesław Chrzanowski jako minister
sprawiedliwości, a także Kazimierz Kapera jako wiceminister zdrowia. W tym też
czasie ZChN bez większych sukcesów próbowało współtworzyć masowy Chrześcijański
Ruch Obywatelski (jego prezesem był Wojciech Bogaczyk).
W wyborach parlamentarnych w 1991 ZChN odniosło sukces, startując jako główny
podmiot koalicji Wyborcza Akcja Katolicka i osiągając 8,74% głosów. Uzyskało
wówczas 49 miejsc w Sejmie i 9 w Senacie (stan posiadania na koniec kadencji: 42
posłów i 11 senatorów). Wraz z PC i Porozumieniem Ludowym współtworzyło rząd
Jana Olszewskiego, gdzie zasiadali przedstawiciele tej partii: Jerzy Kropiwnicki
(minister pracy), Antoni Macierewicz (minister spraw wewnętrznych), Zbigniew
Dyka (minister sprawiedliwości), Piotr Naimski (szef UOP) i Marcin Gugulski
(rzecznik rządu). Prezes ZChN Wiesław Chrzanowski, został Marszałkiem Sejmu RP.
Po aferze związanej z ujawnieniem 4 czerwca 1992 przez Antoniego Macierewicza
listy domniemanych agentów Służby Bezpieczeństwa i wnioskiem o odwołanie rządu
Jana Olszewskiego, partia bezskutecznie głosowała przeciwko wotum nieufności dla
współtworzonego przez nią gabinetu. Sytuację komplikował fakt, że na tzw. liście
Macierewicza znaleźli się ważni politycy partii, w tym Wiesław Chrzanowski oraz
Jan Tomasz Zamoyski. Macierewicz został następnie usunięty z ZChN i wraz z dwoma
innymi posłami utworzył koło poselskie Akcja Polska.
Po trzydziestodniowych rządach Waldemara Pawlaka partia weszła do "koalicji
siedmiu", współtworząc rząd Hanny Suchockiej, w którym objęła sześć resortów.
Reprezentowali ją tam m. in. Henryk Goryszewski (wicepremier ds. gospodarczych),
Zbigniew Dyka, a następnie Jan Piątkowski jako minister sprawiedliwości,
Zbigniew Jaworski (minister transportu) oraz Zdobysław Flisowski (minister
edukacji). ZChN niejednokrotnie wyłamywało się z niektórych ustaleń rządowych,
np. w znacznej części głosując przeciwko Programowi Powszechnej Prywatyzacji czy
Układom Stowarzyszeniowym z EWG, co powodowało spekulacje o rozpadzie koalicji i
przyspieszonych wyborach. 28 maja 1993 partia głosowała przeciwko odwołaniu
współtworzonego przez nią rządu Hanny Suchockiej. Do upadku gabinetu przyczyniło
się niestawiennictwo dwóch posłów - celowe ze strony Bogumiły Boby i przypadkowe
ze strony Zbigniewa Dyki.
W wyborach parlamentarnych w 1993 ZChN startowało wraz z koalicjantami z rządu
Hanny Suchockiej: Stronnictwem Ludowo-Chrześcijańskim, Partią Chrześcijańskich
Demokratów, Partią Konserwatywną i Federacją Polskiej Przedsiębiorczości pod
nazwą Katolicki Komitet Wyborczy "Ojczyzna". W tworzeniu tego
chrześcijańsko-konserwatywnego bloku brał wówczas udział arcybiskup Gocłowski.
"Ojczyzna", osiągając 6,37% głosów poparcia, nie przekroczyła ośmioprocentowego
progu wyborczego dla koalicji i nie znalazła się w Sejmie.

Na cztery lata ZChN pozostało w opozycji pozaparlamentarnej tworząc na czas
wyborów samorządowych 1994 Przymierze dla Polski (ZChN-PC-RdR-KK-PSL-PL). Część
polityków ZChN blisko współpracowała z Lechem Wałęsą - Henryk Goryszewski objął
stanowisko szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego przy Prezydencie RP
(1994-1995), a Marek Jurek w 1995 przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i
Telewizji. W 1994 z kierowania ZChN zrezygnował Wiesław Chrzanowski i nowym
prezesem stronnictwa został Ryszard Czarnecki.
[edytuj]

W 1997 działacze ZChN zasiedli w Sejmie, kandydując w wyborach parlamentarnych z
list Akcji Wyborczej Solidarność, której ZChN było istotną częścią. Partia
uzyskała około 25 mandatów poselskich i 3 senatorskie. W skład rządu Jerzego
Buzka weszło trzech przedstawicieli partii: Marek Zdrojewski a następnie Tomasz
Szyszko i Maciej Srebro (min. łączności), Jerzy Kropiwnicki (Rządowe Centrum
Studiów Strategicznych) i Ryszard Czarnecki (Urząd Komitetu Integracji
Europejskiej), a Stanisław Zając został wicemarszałkiem Sejmu.
W wyborach prezydenckich w 2000 ZChN poparł kandydaturę szefa AWS - Mariana
Krzaklewskiego. W grudniu 2000 stronnictwo stało się częścią Federacji AWS, a
nowy prezes ZChN Stanisław Zając był jednym z przywódców AWS.
W wyborach parlamentarnych w 2001 ZChN wystartowało bez powodzenia w ramach
osłabionej AWSP. Znaczna część jego działaczy weszła w skład nowego ugrupowania
Prawa i Sprawiedliwości, organizując się uprzednio w Przymierzu Prawicy (m. in.
Marek Jurek, Kazimierz Marcinkiewicz, Marian Piłka). Po przegranych wyborach
ZChN zerwało współpracę z Ruchem Społecznym oraz PPChD i zaczęło szukać
sojusznika w Lidze Polskich Rodzin. Nowym prezesem ZChN w 2002 został wybrany
Jerzy Kropiwnicki. Problemy organizacyjne spowodowały, iż partia nie złożyła
sprawozdania finansowego i została wykreślona z ewidencji, co wymusiło dokonanie
ponownej rejestracji.
W 2005 działacze ZChN utworzyli Stowarzyszenie "Zjednoczenie
Chrześcijańsko-Narodowe", którego władze są identyczne z przedostatnimi władzami
partii (prezes - Jerzy Kropiwnicki, przewodniczący Rady Naczelnej - Stanisław
Zając, sekretarz generalny Arkadiusz Urban). Formalnie jest ono
quasi-kontynuacją dawnego ZChN. Znaczna część działaczy stronnictwa współtworzy
również Chrześcijański Ruch Samorządowy, który bez powodzenia uczestniczył w
wyborach samorządowych w 2006 (zaledwie 0,33% poparcia w skali kraju
8 kwietnia 2007 grupa czołowych polityków ZChN weszła w skład Rady Politycznej
Ligi Polskich Rodzin (Henryk Goryszewski, Leszek Lewoc, Jan Piątkowski, Jacek
Szczot, Zbigniew Wawak), co ostatecznie zakończyło okres samodzielnego
funkcjonowania ZChN.

no patrzcie, nie wiedziałem, że Kamiński to

[ponte_aronte]

z wykształcenia historyk
chyba za wielu historyków ma u nas władzę

[babilon6661]

Ruch Odbudowy Polski (ROP) to partia polityczna założona 18 listopada 1995
przez komitety wyborcze Jana Olszewskiego.
ROP powstał po pierwszej turze wyborów prezydenckich w 1995, która dla Jana
Olszewskiego zakończyła się nadspodziewanie dobrym wynikiem (zajął 4. miejsce,
zdobył 6,86% głosów). Oprócz komitetów Olszewskiego do ROP weszły Ruch dla
Rzeczypospolitej (poprzednia partia Olszewskiego), Ruch Trzeciej
Rzeczypospolitej Jana Parysa oraz Akcja Polska Antoniego Macierewicza (która
jednak ostatecznie nie rozwiązała się, wbrew umowie).

ROP określał się jako partia prawicowa i antykomunistyczna, jednak w programie
gospodarczym występowało wiele elementów charakterystycznych dla państwa
opiekuńczego. Ruch zajmował niejednoznaczne stanowisko w takich sprawach jak
wejście Polski do Unii Europejskiej czy NATO, co później doprowadziło do
podziałów w jej ramach – m.in. wystąpili Antoni Macierewicz (stworzył Ruch
Katolicko-Narodowy) i Jacek Kurski (przeszedł do ZChN).

Mimo powstania 8 czerwca 1996 Akcji Wyborczej Solidarność integrującej niemal
wszystkie ugrupowania centroprawicy, ROP zachęcony wysokim,
kilkunastoprocentowym poparciem, jakie dawały partii sondaże, zdecydował się
pozostać poza AWS. Ostatecznie jednak w wyborach Ruch uzyskał tylko 5,56%
poparcia i wprowadził do Sejmu 6 posłów/ miin Macierewicz Kaczyński / Partia
pozostawała w opozycji do rządu AWS-UW (później AWS)
W wyborach samorządowych 1998 ROP startował w ramach koalicji Ruch Patriotyczny
Ojczyzna.

W 2000 przewodniczący ROP-u Jan Olszewski wystartował w wyborach prezydenckich,
jednak wycofał się przed głosowaniem i poparł Mariana Krzaklewskiego. Było to
zapowiedzią sojuszu AWS i ROP, który został zrealizowany 24 maja 2001, kiedy to
ROP przystąpił do Akcji Wyborczej Solidarność Prawicy (AWSP). Przymierze to
jednak nie potrwało długo, bo już 19 lipca Olszewski ogłosił wycofanie się z
AWSP i kandydował ostatecznie z listy Ligi Polskich Rodzin (decyzję o
przystąpieniu do Komitetu Wyborczego LPR podjęto 28 lipca). W wyborach do Senatu
ROP uczestniczył w Bloku Senat 2001.

W wyborach w 2001 ROP do Sejmu wprowadził z list LPR dwóch posłów: Jana
Olszewskiego i Henryka Lewczuka, zaś do Senatu tylko jednego kandydata –
Zbigniewa Romaszewskiego. W trakcie kadencji przyłączył się do nich jeszcze
jeden poseł - Tadeusz Kędziak, dzięki czemu 27 sierpnia 2002 powstało koło
poselskie Ruchu Odbudowy Polski.

[babilon6661]

i jeszcze jedna istotna chyba informacja - pan jarosław K nie urwał się z
choinki, ale w III RP tak przez niego krytykowanej , również współtworzył
III Rzeczpospolita

W latach 1989-1990 był redaktorem naczelnym Tygodnika Solidarność. W latach
1990-1991 sprawował funkcję ministra stanu, był szefem Kancelarii Prezydenta
Lecha Wałęsy. Odszedł ze stanowiska w Kancelarii po konflikcie z prezydentem
Wałęsą. W latach 1994-1997 był kierownikiem spółki Srebrna. W 1990 był
współtwórcą i do 1998 prezesem Porozumienia Centrum. W 1997 związał się z Ruchem
Odbudowy Polski Jana Olszewskiego. W latach 1989-1991 zasiadał w Senacie I
kadencji jako senator z województwa elbląskiego, był członkiem Obywatelskiego
Klubu Parlamentarnego. W latach 1991-1993 był posłem na Sejm, wybranym z listy
Porozumienia Obywatelskiego Centrum w okręgu warszawskim. Ponownie zasiadł w
Sejmie w 1997 jako kandydat Ruchu Odbudowy Polski z okręgu warszawskiego

[wanda43]

Dzialal,zasiadal.Zasiadal, dzialal. Nic dziwnego, ze tylko to potrafi i nie ma pojecia o rzeczywistosci.

[toja50]

U Pinocheta byl Michal Kaminski. Jak juz cos komentujecie to
dokladnie czytajcie, bo wasza wiedza jest powierzchowna, a wyroki
ferowac latwo. Wystarczy,ze takie sa nasze media, slizgajace sie po
powierzchni sensacyjnej:-(

[babilon6661]

to prawda -był Michał , ale metody faszysty Pinocheta jakby ściągnął