Pytanie może trochę dziwne, ale...

[wlodekbar]

Moje pytanie brzmi:

Komunizm a nieakceptacja samego siebie.

Wiadomo, że dużo myślących, czy po prostu uczciwych, normalnych
ludzi w tej naszej cywilizacji choćby częściowo nie akceptuje siebie
samych. Podreślam słowo "normalnych", by odciąć się od
zimnokrwistych psychopatów - karierowiczów i tym podobnych.

Naturalnie, im gorszy system społeczno-polityczny, im gorsza umowa
społeczna, tym proces wzrastania niedorosłego jeszcze człowieka
generalnie bardziej szwankuje, i co za tym idzie osoba ludzka, miast
być, jak to psychologowie zwykli mawiać "blisko siebie", jest od
siebie bardziej "oddalona".

Między innymi dlatego, że samopoznanie jest słabsze.

Wiadomo też, że na przykład Adolf Hitler osobiście zabronił praktyk
psychoterapeutycznych (a wiadomo, że podstawową sprawą w
psychoterapii jest zwiększenie samopoznania), przynajmniej tych
opartych na psychoanalizie -też totalitaryzm wszakże.
Podobnie i w Polsce jedynie w ograniczonym zakresie pozwolono na
uprawianie psychoanalizy; wiem, że istniała u nas, w drugiej połowie
lat siedemdziesiątych, po wydarzeniach letnich w '76. chyba jedynie
jedna placówka adaptująca na nasz teren doświadczenia zachodniej
psychoterapii - Ośrodek Terapii i Rozwoju Osobowości w Warszawie,
placówka dla młodziezy, której kierownikiem był Jerzy Mellibruda.
Czytałem dwie jego książki, wydane przez "Naszą Księgarnię",
świadczą chyba o tym, że był/jest znakomitym, jeśli nie wybitnym,
terapeutą; są bardzo dobre.

Jaki więc ciężar psychologicznu w tym zakresie - systemu, który już
dawno za nami, jest nadal naszym udziałem?

Pozdrawiam, prosząc o odpowiedzialne :) opinie i podzielenie się
autentyczna wiedzą. Zamierzam pisać cos na ten temat, i będę bardzo
wdzięczny.

Minierrata

[wlodekbar]

Nie: uprawianie psychoanalizy, zaś praktyk psychoanalitycznych.

[wlodekbar]

Z całym szacunkiem,

ale czyż naprawdę nikt nie chciałby się na ten temat wypowiedzieć?
Może policie państwo jakąś literaturę..?
Wiem, żew Jan Lityński napisał książkę o metodach zniewalania w
komunizmie..

[patchadams]

Witaj Wlodekbar!
Muszę cie trochę zmartwić. Te dobre ksiąźki o których piszesz - choć
naprawdę dobre, nie uprawniają do wnioskowania o kwalifikacjach
psychoterapeutycznych autora. Który ich nie ma. Jedną z kwalifikacji
do tego zawodu jest własna psychoterapia 250 godzin wzwyż oraz
przejści treningu w konkretnym podejściu terapeutycznym. Obecnie ten
człowiek wyhodował b. szkodliwy monopol leczenia z uzależnień. Gdzie
ustawa wymusza źe ludzie uzależnieni nie mają prawa do leczenia
przez wykwalifikowanych psychoterapeutów, tylko muszą być leczeni
przez niedouczonych tzw. terapeutów uzależnień, kształconych w
szkolach zależnych od tego pana, na nieporównywalnie niższym
poziomie. Tak mówiąc ogólnie.
W Polsce psychoterapia za komuny była śladowa. Ci co chcieli ją
uprawiać byli skazani na nieliczne dostępne lektury i brak
szkolenia. Szkoleń z prawdziwago zdarzenia nie było. ksiąźki z
zachodu nie były dostępne...chyba źe ktoś miał rodziców na
zachodzie. Albo pracował w hołubionej prze komuchów placówce, np.
klinice psychatrii. Pieszczoszki systemu dostawały możliwość
wyjazdów na konferencje naukowe, stypendia(za pieniądze podatników)
albo stypendia w kraju - np. mieli refinansowane kursy hipnozy ze
spaniem w najdroższych hotelach w innym mieście. Niestety, tak jak w
innych dziedzinach (np. w filmie czy księgowości) wykształciło to
grupy trzymające władzę. Do dziś paradoksem jest, że po odzyskaniu
niepodległości w 1989 mnóstwo psychoterapeutów uzyskało b. porządne
wykształcenie w organizacjach powiązanych z normalną (tj. zachodnią)
psychoterapią. Jednak GTW skutecznie ich zablokowała. I do dziś jest
tak, że NFZ honoruje tylko ludzi rekomendowanych przez dwa
stowarzyszenia niepsychoterapeutyczne ale które pochwyciły władzę za
poprzedniego reżimu. Stosunek do władzy komunistycznej też nie jest
miarodajny, bo w GTW psychoterapii są zarówno pierwsi sekretarze jak
i tzw. opozycjoniści - czule ze sobą współpracujący w zakresie
utrzymania władzy. Oczywiście są wśród nich też prawdziwi
psychoterapeuci - tzn. tacy co przeszli pełne wyszkolenie w jakimś
kierunku psychoterapii. Takim kluczowym pytaniem jest: gdzie, u
kogo, w jakim wymiarze przeszedłeś psychoterapię szkoleniową i w
jakim podejściu, w jakiej organizacji się kształciłeś. Ale
jednocześnie rzeczywistość psychoterapii w Polsce jest taka: tylko
ludzie zrzeszeni w niezależnych (od GTW) stowarzyszeniach, zwykle
związanych z międzynarodowymi organizacjmi psychoterapeutycznymi, są
psychoterapeutami w pełnym tego słowa znaczeniu. I jest ich już
naprawdę wielu. Jeśli szukasz tych co realizowali psychoterapię,
zainteresuj się Ośrodkiem Rasztów, Markiem Licińskim. Piotrem
Drozdowskim, Wojciechem Hańbowskim - ludźmi z tła, nie szukającymi
poklasku.

powodzenia
patchadams

[jack20]

tepy kretynie, zadaj podobne pytanie paru milionom sprowadzonym do
zwierzat rodakow:
kapitalizm a nieakceptacja samego siebie
moze cos bardziej ciekawego lobuzie napiszesz