skrzypek.skrzypek
25.09.03, 16:17
katowice.naszemiasto.pl/felietony/specjalna_artykul/20152.html
Fragment:
„Dwa słowa O pośle: pan Martyniuk jest kadrowym klubu SLD w Sejmie, pochodzi
z Żor, zaś posłuje z Gliwic. Jest zawodowym posłem, czyli klasycznym
aparatczykiem z minionej epoki. A wyawansował się tak wysoko, bo aż
do "Zatoki świń" w stolicy, przez swoje postępowe związki zawodowe.
Mówi on o mnie tak: "Jeśli nie wie, że w ostatnich latach budżet przekazał
dla górnictwa zawrotną kwotę 26 miliardów złotych, a każdy zwolniony z pracy
górnik znajdzie zatrudnienie w innej kopalni, to niech lepiej zajmie się
kręceniem filmów, a nie komentowaniem wydarzeń politycznych i gospodarczych".
Jak powiada przysłowie, z taką doradą do dupy dojadą. Pan Martyniuk, były
związkowiec (może nawet górniczy), a więc człowiek, który wyszedł z "klasy
robotniczej Zagłębia i Śląska", jak widać już doszczętnie zapomniał o tych,
którym zawdzięcza swoją karierę. On, w narastającym konflikcie społecznym,
mówi o rządowych pieniądzach dla górniczego przemysłu, a ja o przerażonych
ludziach. Ale pan Martyniuk jest prawdopodobnie jednym z tych, którzy swego
czasu mknęli z całej Polski na Śląsk, by się dorobić. By zrobić karierę. I ją
zrobił, bo partia była dla niego jak winda do nieba, wyniosła go do
parlamentu z łaski większościowej ordynacji wyborczej. I w nim pracuje w
pocie czoła dla swojej partii. Nic, tylko całować rączki!
Ale tak bywa. Jedni identyfikują się ze swoją partią, a inni z ludźmi, z
których są. W owym dysonansie wybrańców narodu tkwi bodaj główna przyczyna
wielu chorób trapiących trzecią RP.”
Jak nie lubić Kutza?
