King Crimson - Epitaph

[flissy]

A na narzędziach śmierci
Odbija się jasny blask slońca


Pękaja mury
Z inskrypcjami proroków
A na narzędziach śmierci
Odbija się jasny blask slońca

Gdy każdy z nas jest rozdarty
Przez nocne koszmary i sny
Nikt nie założy laurowego wieńca
Gdy cisza zagłusza krzyk

Pomiędzy stalowymi bramami przeznaczenia
Zasiano ziarna czasu
I podlewano je uczynkami
Uczonych i znanych

Wiedza jest niebezpiecznym doradcą
Kiedy wszystko wymyka sie spod kontroli
Los calej ludzkości jak widzę
Spoczywa w rękach szaleńców
Chaos bedzie moim epitafium
Gdy pełznę wyboistą i zawiłą ścieżką
Jeśli powiedzie się nam, usiądziemy
I zaczniemy się śmiać
Lecz obawiam się, że jutro będe płakał
Tak, obawiam się, że jutro będe płakał