Czy rozwodnik to smiec??

[Gość: Nata]

Ja jestem rozwódką od 3 lat. Nie udało nam się, ja to zakończyłam i wcale tego
nie żałuje. Od 6 m-cy jestem w związku małżenskim. Mojemu męzowi nie
przeszkadzało to, że jestem rozwiedziona, ale jego rodzice, zanjomi nic nie
wiedzą. Czasmi jest mi smutno z tego powodu, bo wiem, ze ich okłamuje. Ale
oboje podjęlismy taką decyzję, zeby nie mowic. Może kiedyś.. Jego rodzice są
wspaniali w stosunku do mnie i nie wiem jakby zareagowali

[Gość: maggien]

Niestety w naszym nietolerancyjnym spoleczenstwie wciaz pokutuje obraz
rozwodnika, jako nieudacznika zyciowego.. podejrzewam, ze jeszcze dlugo tak
bedzie.. jesli jednak zna sie swoja wartosc, takie rzeczy w ogole nie powinny
nas dotykac, bo swiadczy to tylko o tych, ktorzy takie opinie glosza..
ja zastanowilabym sie natomiast nad kobieta, ktora Pan pokochal.. bo kocha sie
kogos dla niego samego, i status cywilny powinien odgrywac tu najmniejsza
role.. a jesli dla niej znaczy tak wiele, to wcale nie zasluguje na pana
milosc..

[Gość: Maja]

Ja nie zdecydowałabym się być z rozwodnikiem, a jeszcze jakby miał dziecko.
Absolutnie!!!

Ja z rozwodnikiem też nie...

[Gość: Kari26]

Maju zgadzam się z Tobą dla mnie też odpada. Nie zniosłabym dzieci z
poprzedniego zwiazku, ex i tego zamieszania. Związek i tak wymaga dużo
zaangazowania i poświęcenia, czasem jest ciężko, a co tu dopiero dodawać sobie
jeszcze kłopotów takich?

[Gość: Madzia32]

ja byłam z rozwodnikiem i drugi raz tego nie zrobię! Nie dziwię, ze mu się nie
udało 1-sze małzeństwo.

do Maji-ograniczenie umysłu czy co innego?

[Gość: rozwiedziona100]

jesteś po prostu ograniczona. Chyba musisz jeszcze sporo przeżyć, żeby nauczyć
się, że nie wolno nikogo skreślać na podstawie sztucznych i zakłamanych wzorców
np. z kościoła czy zakołtunionej rodziny, Powodzenia!

[Gość: Maja]

Rozwódko - mój wybór, nie chcę się wiązać z rozwodnikiem i już. Osoba, która
Cię zechce albo już zechciała napewno będzie Ciebie warta i nieograniczona. Ale
chyba jest sporo osób, które tak myślą jak ja. Może i niestety, ale sama znam
osoby, które na wieść, że ktoś jest rozwodnik-ódka "zmyły "się.

[Gość: nata]

Niechec do rozwodnikow da sie usprawiedliwic latami domowo-kosciolowej
indoktrynacji, strachem przed kims "naznaczonym" niepowodzeniem albo zupelnie
racjonalna niechecia do wiazania sie z kims uwiklanym w jakies "wczorajsze"
problemy. Kazdy ma prawo wyboru wlasnej drogi zyciowej. Nie ma jednak prawa
glosic pogladow obnizajacych wartosc osob, ktorym ta droga sie nieco zakrecila.
Co zrobicie wy wspaniale "nierozwodki", kiedy wasz ukochany maz "nierozwodnik"
okaze sie chamem, zechce przyprowadzac kochanki do domu albo molestowac wasze
wspolne dzieci. Straszne? Nieprwdopodobne? Prawdopodobne! Fakt ze jakis facet
nie ma za soba rozwodu nie swiadczy wcale, ze jest albo ze bedzie bez grzechu.
Moze ma za soba np pozostawiona na lodzie jakas inna panne, ktora tak jak wy
kochala go bezgranicznie. Moze ma jakies dzieci, o ktorych nie wiecie (juz bym
wolala te znane). Moze... bedziecie musialy sie rozwiesc albo cierpiec przez
cale zycie (nie radze!). MOZE BEDZIECIE ROZWODKAMI. nadal bedziecie atrakcyjne.
nadal bedziecie chcialy zyc. Nadal bedziecie chcialy byc kochane. Moze wasz syn
zapyta nagle znajomego czy nie chcialby byc jego tatusiem. Dzieci lubia miec
tatusia - niekoniecznie tego biologicznego. Co zrobicie jesli wowczas uslyszycie
ROZWODKA -NIE! Sprobujcie jednak uruchomic wyobraznie i zastanowcie sie czy
kawaler = wspaniale zycie.

[Gość: rozwiedziona100]

Rozwodnicy łączcie się ...

[Gość: Mulat]

ale razem ze sobą! Będziecie sie rozumieć najlepiej.

[Gość: iiga]

Może w przyszłości i Ty dołączysz do grona rozwiedzionych. Ciekawe jakie wtedy
będziesz miała poglądy na życie. Zeto tolerancjii.

[newcomer1]

dla obłudy - oczywiście...

[Gość: Maja]

Żadnych rozwodników! A co to bunt rozwódek widzę ; ))) he he he - dostały po
dupce?

Buehe he he he

[Gość: Mulat]

...dobre. Ponad 200 wpisów - temat widzę na topie. Buziki Majka i inni

Rozwodnicy i rozwódki trzymajcie się!!!

[rayfura]

Mam wielu znajomych co cały czas narzekają jak jest im zle /jedno i drugie ma
boki/ ponoć dla dobra dzieci, a co rodzinka powie,nie żal mi takich ludzi
ponieważ męczą się w taki związku na własne zyczenie,moja znajoma powiedziała,że
woli być wdową niż rozwódką i dlatego nie mam dla niej zadnego wspólczucia.

Hipokryzja nasza bogini!

[Gość: zosienka]

wdowa lepiej od rozwodki?? no wlasnie..ach...To przeciez tez stanowisko
Kosciola....stad to sie bierze. I dochodzi do tego, ze nieszczesliwe mezatki
czy mezowie maja klekac przed obrazem i modlic sie do Boga o zabranie
wspolmazonka, bo to jest chrzesciajanskie wyjscie a rozwod to pomysl szatana??
SLow brak....
No wlasnie, wszedzie ta obluda, hipokryzja, co ludzie powiedza, a prawda jest
taka, ze jak ludzie chca, to zawsze cos powiedza zlego...

[zgryzliwa_raszpla]

Gość portalu: zosienka napisał(a):

>> No wlasnie, wszedzie ta obluda, hipokryzja, co ludzie powiedza, a prawda
jest > taka, ze jak ludzie chca, to zawsze cos powiedza zlego...


a taaakkk... bo LUDZIE to tacy sa...., tylko my(wy?) tacy wspanieli, ze nigdy
nikogo za plecami.... hyhyhy :-///D

[Gość: zosienka]

przepraszm, moze nie zauwazylam, ale czy dokonalam rozdzielenia: ludzie i
ja..??????
powiedzialam ogolnie....nie wybielam siebie, ani nie oczerniam innych..
ale prawda jest taka, ze zyjemy w hipokryzji

[Gość: nowagwinea2]

Masz zupełną rację - popieram Cię.

rozwód a zdrada

[Gość: facio]

Czytając wypowiedzi z tego wątka jak i z wątków o zdradzie dochodzę do pewnego
zastanawiającego wniosku. Otóż, generalnie zdecydowana większość rozmówców
uważa, że zdrada jest powodem do odejścia od partnera i co więcej,piszą że
zdrady nie można wybaczyć i z partnerem należy się rozstać. W przypadku
żonatych oznacza to więc rozwód.
Z kolei w tym wątku padają sugestie a i sam autor daje taki tytuł, że rozwodnik
to śmieć i niewiele warty człowiek.
Czy to nie jest jakaś hipokryzja?

[Gość: marlena]

mysle, ze gorzej jest nawet mezczyznom po rozwodzie..."gorzej" w znaczeniu
opinii publicznej. Bo kobiecie na ogol sie wspolczuje, bo zostala z dziekciem,
trzeba pomoc itp...a mezczyzna??? Skoro sie rozwiodl to nielzy dran, bo pewnie
zdradzal zone, zostawil ja i dziecko dla innej, a jesli nawet to zona odeszla
to i tak pewnie wina meza, bo widocznie cos mu brakowalo, ze nie umial przy
sobie zatrzymac rodziny.
Strasznie to krzywdzace...nie twierdze, ze tak moze nie byc, ale wrzucanie
wszystkich do jednego wora???
Ktos juz o tym mowil tu na forum, mysle ze duza wine ponosi tu Kosciol...ze
ludzie po rozwodzie tak sa "odrzucani"

[Gość: bacha]

mieszkam w anglii od 3 lat, a od dwoch spotykam sie z rozwodnikiem. mam 28 lat,
on 46 i dwojke dzieci. nie wiem co z tego bedzie, ale zakochalam sie i jestem z
nim szczesliwa.
tutaj rozwodnicy nikogo nie dziwia. wrecz przeciwnie, trudno znalezc dojrzalego
mezczyzne bez przeszlosci.

[Gość: ritalina]

nie ma jednej odpowiedzi na zadane pytanie czy rozwodnik to śmieć. Mam
znajomego który tak był zakochany w swojej dziewczynie ze nie widział jej
gierek przed ślubem a po ślubie kościelnym żona zaczęła znikać na dwa trzy dni
tłumacząc to wizytą u przyjaciółki. zakochany mąż próbował zatrzymać żonę
kupując jej drogie prezenty a nie zarabiał kokosów. Kobieta oczekiwała mocnego
seksu którego jej potulny mąż nie dostarczał i na jej wniosek ich związek
przestał istnieć również na papierze. On jest rozwodnikiem chyba z wyboru.
Owszem ma prawo do szczęscia ale nie chciałabym by moja córka natknęła się
nawet na takiego rozwodnika, a jeżeli taki ktoś ma zobowiązania wobec dzieci to
tylko wyrozumiałość, miłość i akceptacja sytuacji przez dziwczynę pozwolą na
ich nowe szczęście. wiele by pisać. Na razie jestem w związku średnio udanym.

[monster1972]

ta, którą spotkałeś to chyba jakaś durna krowa

no szkoda:((wielka szkoda

[kratus]

tez sie trzymaj!

TYLKO rozwodnik!

[Gość: Aquarius]

Facet ktory skonczyl 30 lat i jeszcze jest kawalerem musi miec jakies ukryte
wady (np problem z zaangazowaniem sie lub dominujaca Mamusia, ktorej cień
wlecze sie za kazdym jego zwiazkiem). Żonaty odpada z oczywistych wzgledów.
Rozwodnik swoje przezył, wie co nieco o życiu. To dotyczy sytuacji kiedy szuka
sie faceta na zycie w wieku średnim, bo trudno wysilac sie na rozwodnika
małolata:))) Moje obserwacje wynikaja z długotrwałych obserwacji , jako ze
złożylo sie tak, że męża poznałam kiedy mialam 33 lata:)

[Gość: nowagwinea2]

Ja tez jestem po rozwodzie i wcale nie uwazam, że jestem śmieciem, o rany! ale
okreslenie, skąd Pan je wziął) jesli sami będziemy w ten sposób mysleli o sobie
i co nie daj Boże powiemy o tym komus "zaufanemu" np. koledze serdecznemu- to
faktycznie tak to juz zostanie "śmieć". bo pewne jest, że on tą wiadomość
powieli.
Nie zaniżajmy swoich wartości, nie jest wazne czy jestesmy rozwiedzeni, czy
tez nie, wazne jest jacy jestesmy dla siebie i dla innych ludzi, co mamy im do
zaoferowania. No nie wiem, czy Pan tak sam sie okreslił, czy tez zrobiła to
dziewczyna, w której jak Pan twierdzi tak sie zakochał - to Pan sie zakochał, a
ona? czy też? i cóz to za miłość z jej strony skoro na wiadomośc, iż jest Pan
rozwiedziony czmychnęła zaraz od Pana, prosze sie zastanowic i poszukac w
zupelnie innym kierunku. Ja tak to wszystko widze.
Życze powodzenia. Ma Pan prawo do szczęścia może bardziej Pan na nie zasługuje
niz inni udawacze że sa szczęśliwi w małżenskim stadle.

[kratus]

Gość portalu: nowagwinea2 napisał(a):

> Ja tez jestem po rozwodzie i wcale nie uwazam, że jestem śmieciem, o rany!
ale
> okreslenie, skąd Pan je wziął) jesli sami będziemy w ten sposób mysleli o
sobie
>
> i co nie daj Boże powiemy o tym komus "zaufanemu" np. koledze serdecznemu- to
> faktycznie tak to juz zostanie "śmieć". bo pewne jest, że on tą wiadomość
> powieli.
> Nie zaniżajmy swoich wartości, nie jest wazne czy jestesmy rozwiedzeni, czy
> tez nie, wazne jest jacy jestesmy dla siebie i dla innych ludzi, co mamy im
do
> zaoferowania. No nie wiem, czy Pan tak sam sie okreslił, czy tez zrobiła to
> dziewczyna, w której jak Pan twierdzi tak sie zakochał - to Pan sie zakochał,
a ona? czy też? i cóz to za miłość z jej strony skoro na wiadomośc, iż jest Pan
> rozwiedziony czmychnęła zaraz od Pana, prosze sie zastanowic i poszukac w
> zupelnie innym kierunku. Ja tak to wszystko widze.
> Życze powodzenia. Ma Pan prawo do szczęścia może bardziej Pan na nie
zasługuje
>
> niz inni udawacze że sa szczęśliwi w małżenskim stadle.

Oj dzieki serdeczne. Skad wzialem okreslenie?? Otoz uslyszalem je od
wymarzonego tescia - "wymarzonego":)) bo to ojciec kobiety ktora sobie
wymarzylem:)) Ona od poczatku znajomosci znala prawde, nie uciekla na sama
wiadomosc. Ona mnie nigdy nie nazwala smieciem, nigdy nie powiedziala przykrego
slowa, ale bardzo duzo rozmawialismy o tym, co jest dla niej
problemem..np.zakaz sakramentow...i kiedy szedlem do kosciola (rzadko bo
rzadko) to czulem sie tam zle. Czulem sie przy niej gorzej, co tu kryc, gdy
zdawalem sobie sprawe, ile przed nami przeszkod. Ona mi nigdy nic przykrego nie
powiedziala....
I racja, ja sie zakochalem na amen, ona widocznie nie :((((

[nowagwinea2]

szanowny kratusie!

ja nie lubie mowić za dużo, ale:

szedł Pan do kościoła, a czuł sie Pan tam źle, i co? Szedł Pan tam dla niej,
czy dla siebie, a może dla was obojga - ale miłości nie szuka sie w kosciele,
tam przychodza ludzie, którzy po wyjściu z niego krzywdza innych, czy Pan o tym
nie wie? Ale sorry, jesli obraziłam Pana uczucia religijne, sorry - faktycznie
tak sie Pan zakochał, że hej! o kurcze, nie pytam Pana o wiek, miłośc nie zna
granic wiekowych, ale proszę zrozumieć, że przeciez Bóg jest wszędzie, czyz nie
tak? czy pamieta Pan nauki religii przed I-sza Komunią: Bog jest w kazdym
miejscu. Sakramenty, sakramenty dla jednych to świętość, a dla innych to jak
Pan zapewne wie to takie "nic" taki puszek marny, tylko dmuchnąc i już go nie
ma. Cóż one znaczą dla Pana, prosze sie nad tym zastanowić, a mysli Pan, że one
naprawde coś znaczyły dla Pana wybranki? wątpie mocno. I nie sakramenty miały
tutaj glos decydujacy, myslę, że po prostu kobietka przemyslała sprawe tak
dogłębnie i zrezygnowała. naprawde radze Panu szczerze, prosze sprobowac jakos
sie z tym pogodzic, czas leczy najgorsze rany i Pan sie z tego podniesie
naprawde, znajdzie Pan jeszcze godna siebie kobiete, życze tego Panu z calego
serca i pozdrawiam serdecznie, a tym "tesciem" to prosze sobie nie zawracać
glowy, to nie jest czlowiek na jakimkolwiek poziomie, tylko taki "zwykły
wlasnie ś...ć. to on nim jest. Jesli chciałby Pan pogadac wiecej to zapraszam
do rozmowy.
Na razie - żegnam.

[kratus]

odnosnie rzeczy "koscielnych" zgadzam sie w zupelnosci...ja praktycznie nie
chodzilem do kosciola, wolalem pomodlic sie sam...poszedlem tam kilka
razy...tak dla siebie. Jesli chodzi o sakramenty...ja choc moglem, to z nich
nie korzystalem, ale dla niej mialy znaczenie! Wiem to na pewno...Gdy ona
opowiadala o swej wierze w Boga to az sie serce radowalo.
Moj wiek? MOge powtorzyc, zaden tam ze mnie "Pan" ...mam 34 lata.
Wiem, ze musze sie z tym jakos pogodzic,ale nie umiem...jezdze w miejsca,
gdzie sie spotykalismy, slucham jej piosenek, ogladam jej zdjecia....ja nawet
nie probuje tego w sobie zabic.

[nowagwinea2]

Posłuchaj, powiem ci cos mądrego, ja juz mam o wiele lat wiecej od Ciebie i
prosze Cię na wszystkie świętości (jesli takie są) nie sluchaj żadnych
piosenek, nie jedź w miejsca gdzie byłes z nią, nie powielaj żadnej czynności,
ŻADNEJ!!! rozdrapujesz rany, uważaj, one nigdy sie nie zagoją jesli tak
będziesz postępował, a przecież chodzi Ci o to, żeby zapomnieć (czy tez nie
zapomnieć?) musisz sie okreslić. Jesteś facetem w kwiecie wieku, weź sie w
garśc, pokaż sobie i innym że potrafusz znieść godnie porażkę, no nie wiem czy
to jest porazka, może i lepiej, że stało sie to teraz niz miało stać na 1
minutke przed ślubem-zastanów sie nad tym. Dobrze Ci życze, szkoda pięknego i
krótkiego życia, przyrody, tylu ciekawych miejsc, gdzie jeszcze będziesz nieraz
z osoba która Ciebie naprawde pokocha. Pozdrawiam serdecznie, życze powodzenia
w tej kwestii!!!

[kratus]

tak masz racje, ale wiesz...ja nie chce zapomniec nawet....moze pogrzebuje
siebie za zycia, ale choc nie ma jej obok mnie, to z serca jej nie chce wyrzucic

[newcomer1]

czytając Twoje odpowiedzi na inne posty.... zastanawiam się czy Twój stan
cywilny jest jedynym problemem ..... może masz inne ukryte wady o których nie
chcesz mówić lub może nawet ich sobie nieuświadamiasz - porozmawiaj ze swoja
byłą - moze ona powie Ci coś o czym nie wiesz...

[kratus]

newcomer1 napisała:

> czytając Twoje odpowiedzi na inne posty.... zastanawiam się czy Twój stan
> cywilny jest jedynym problemem ..... może masz inne ukryte wady o których nie
> chcesz mówić lub może nawet ich sobie nieuświadamiasz - porozmawiaj ze swoja
> byłą - moze ona powie Ci coś o czym nie wiesz...

na pewno mam jakies wady, nie sadze ze jestem idealem, ale kto nim jest??
a co np. masz na mysli, jakie wnioski plyna z mych postow?? bardzo bylbym
wdzieczny za odpowiedz, szczerze prosze!

[esony]

ja nie mogę odpowiedzieć, nie znam Ciebie.... mogę skrzywdzić, ale zastanów się
czy nie lubisz się zbytnio zamartwiać, byc może zbyt duzo rozmawiałeś z
dziewczyna o swoim poprzednim związku małżeńskim... być może zbyt rozczulałeś
sie nad sobą, byc może... być może... - nie zastanowiłeś się że zbytnie
psychiczne "obnażanie" się przed dziewczyną mogło ją zniechęcic, mogła poczuć
sie zagrożona, ze będziesz powracał do poprzedniego związku, porównywał....
zastanów się ...

[kratus]

esony napisała:

> ja nie mogę odpowiedzieć, nie znam Ciebie.... mogę skrzywdzić, ale zastanów
się
>
> czy nie lubisz się zbytnio zamartwiać, byc może zbyt duzo rozmawiałeś z
> dziewczyna o swoim poprzednim związku małżeńskim... być może zbyt rozczulałeś
> sie nad sobą, byc może... być może... - nie zastanowiłeś się że zbytnie
> psychiczne "obnażanie" się przed dziewczyną mogło ją zniechęcic, mogła poczuć
> sie zagrożona, ze będziesz powracał do poprzedniego związku, porównywał....
> zastanów się ...

oczywiscie , ze ciezko ocenic kogos na podstawie kilku postow na forum.
Jesli chodzi o zamartwianie i uzalanie sie...powiem tak, to forum jest jedynym
miejscem gdzie pokazalem te strone swoich uczuc, odczuc....na zewnatrz?? kilka
osob zauwazylo, ze sie czyms martwie, ale w szczegoly nie wchodzilem...nigdy
nie bylem zwolennikiek plakania komus w rekaw.
Z ta dziewczyna malo rozmawialem o swoim malzenstwie, a przewaznie to ona nawet
zaczynala temat...tu moge z reka na sercu powiedziec, ze nie robilem przed nia
z siebie pokrzywdzonego przez zone...takiego tematu nigdy nie bylo! Mowielm
dlaczego sie rozstalismy, ogolnie jakie byly powody, jak zaczelo sie psuc...Na
pewno nigdy nie zalilem sie do niej. Na miekkiego faceta moglem wyjsc tylko
przy i po rozstaniu z nia....ciezko mi bylo w to uwierzyc, pierwsze dni bez
niej byly koszmarem i tego zaluje, ze ona wiedziala, jak to przezywam....

[nowagwinea2]

o Jezu! to naprawde jest stan beznadziejny, słuchaj, nie rób niczego, czego
będziesz żałował do końca zycia. Masz jedno zycie, szanuj je, pielęgnuj
wszystko co w Tobie dobre, zobaczysz opłaci sie!!!. Ja mam naprawdę dwa rozwody
za soba. A drugiego swojego męża tak kochalam, że myślałam, świat sie skonczy
jesli mnie zostawi: i co? zostawił dla alkoholiczki. Świat sie nie skonczył dla
mnie, świat sie przede mna otworzył na dobre, zaczęłam dostrzegac innych ludzi,
nawiązałam nowe przyjaźnie, one sa bardzo wazne. Zastanów sie, może pójdź z tym
problemem do psychologa, ja też tam kiedys byłam, nie wiem czy mi pomogło, ale
byłam.Juz nie wiem jak mam Ci tłumaczyc, że pewnych spraw nie da sie włożyc w
swoje ramki. Zostaw te zdjecia, zostaw te nieprzespane noce, te dni pełne
wspomnien o niej, nie warto, nie wolno siebie pogrzebać za życia- ale jesli
tego tak bardzo chcesz to rób to na swoje własne zyczenie, to Twoje życie. Ja
wyczerpałam juz swoje argumenty a mógłbyś byc od biedy moim synem, no może
przesadzilam troche. Znam ten ból, ale skoro kobieta poradziła sobie z nim to
TY mężczyzna nie masz w sobie siły, żeby to wyrzucic? tak jak sie wyrzuca coś
niepotrzebnego na śmietnik? Ale skoro jak piszesz-nie chcesz, to juz nie mam na
to lekarstwa, bo TY nie chcesz, sam tego nie chcesz. To w takim razie powiedz
mi, po jaką cholere piszesz tak publicznie o tym i oczekujesz porady, tak to
rozumiem, bo po to obnażasz swoje osobiste sprawy, czyż nie mam racji? i teraz
co? na co czekasz? tyle osob wypowiedziało swoje mądre zdanie na ten temat a do
Ciebie to nie dociera- tak jak stwierdzilam na poczatku - przypadek
beznadziejny.
Nie chce juz wiecej na ten temat pisać, bo nic z tego nie wynika, trwasz dalej
w tym swoim worku pokutnym i co dalej? ciekawa jestem co zrobisz. Odbierzesz
sobie zycie? myslisz, że ona będzie tak rozpaczała po Tobie, że zrobi to samo?
no, nie, juz nie moge dłużej tego.....
Pozdrawiam, ale juz glosu w tej materii nie zabiore. Cześć, trzymaj sie cieplo.

[kratus]

w kazdym badz razie dzieki za rady, zapewne sa madre, rozsadne...ale chyba
przesadzasz, sadzac ze w kilka minut po przeczytaniu Twego postu ktos zmieni
wszystko o 180stopni. Wiele razy padalo, ze czas pomoze...ale troche g chyba
musi uplynac. Ja pisalem tu jak czulem w danym momencie.
Jescze raz dzieki.
Trzymaj sie

[jarkoni]

nowagwinea2, masz bardzo dużo racji, logika argumenty rzeczowość...ale co z
tego.Wszystko o kant d..jeśli rządzi miłość uczucia emocje a nie głowa. Jestem
akurat w podobnej sytuacji, rozwodzę się, a kobieta dla której to robię właśnie
mnie odpuszcza. Bo już nie ma siły czekać i kocha ale my chyba nie jesteśmy dla
siebie..Wszyscy mi mówią "zapomnij, czas leczy rany", a ja nie potrafię.I jak
Kratus ogladam wspólne fotki itp.Założyłem nawet dopiero co prywatne forum w
Społeczeństwo pt Rozwód..i co dalej. Nowagwinea2 chętnie z Tobą porozmawiam
jeśli masz ochotę, bo czuję się max zagubiony, a Ty wydajesz się być bardzo
rozsądna..mail [e-mail]//// A Ciebie Kratus pozdrawiam bardzo, nawet
nie wiesz jak..Trzymaj sie Stary, napisz jak chcesz, toczymy podobna trochę
walkę...Jeśli mozna to nazwać walką,,

[Gość: fundamentalistka]

Drogi Kratusie,

Fajny z ciebie chlop. Uczciwy, nieegoistyczny, cieply. Bardzo mi Ciebie
szkoda, ze nie udalo ci sie za pierwszym razem i ze ten drugi zwiazek wyglada
na niemozliwy do zrealizowania. Prosze, nie win siebie, ze to cos w Tobie jest
takiego, co odstrecza Twoja ukochana. Wrecz przeciwnie, zaslugujesz na
szacunek swoja postawa, tym, ze pozwalasz jej odejsc, by jej nie skrzywdzic.
Zostawmy na boku Twoje poczucie mniejszej wartosci i jej nietolerancyjnych
rodzicow. Najwazniejszy dla mnie jest tu jej stosunek do wiary. Jezeli ktos
tak jak ona gleboko wierzy w swietosc sakramentalnego zwiazku malzenskiego, to
bycie z rozwodnikiem jest dla niej po prostu niemozliwe. Albo dokladniej,
mozliwe, ale okupione takim cierpieniem z powodu swiadomosci, ze zabiera sie
cos, co do nas nie nalezy, ze naprawde ktos szczerze rozumiejacy i kochajacy
nie powinien tego swojej ukochanej robic. Wiem, ze osobom niewierzacym ciezko
to zrozumiec - stad glosy na tym forum okreslajace za jednym zamachem slub
koscielny i cywilny jako ''akt prawny''. Faktycznie, gdyby byl to akt prawny,
niewiele by trzeba bylo do jego rozwiazania. Bylam bardzo zakochana w
rozwodniku, ale ten zwiazek byl dla mnie jak jazda na hamulcu recznym - niby
kochasz, jedziesz do przodu, ale cos cie trzyma, nie pozwalajac ci jechac
dalej. Dla niego sakramenty nie mialy znaczenia, dla mnie tak. Mialam caly
czas swiadomosc i poczucie winy, ze jestem z cudzym mezem - owszem, takim,
ktory juz ma za soba uniewaznienie ''aktu prawnego'', ale ktorego nikt nie
uwolnil od przysiegi w imie Boga. Wiele nas laczylo, ale dyskusje o wierze
uprzytamnialy nam wielkie roznice swiatopogladow, to miedzy innymi, ze ja
podporzadkowuje swoje zycie wierze, a on dla siebie jest sterem i okretem.
Rozsypalo nam sie dlatego, ze ja chcialam, zeby on najpierw otrzymal
uniewaznienie malzenstwa, a on traktowal to jako milosc warunkowa, nie mogl
zniesc, ze stawiam Boga nad wszystkim. Nie zaluje, jestem szczesliwa mezatka,
razem z mezem sie wspieramy w naszym zyciu chrzescijanskim i to dla mnie wiele
znaczy. Mysle, ze bardzo fajna masz (czy miales) dziewczyne, wlasnie taka,
ktora jest myslaca i nie traktuje wiary powierzchownie. Imponujesz mi tym, ze
nie chcesz jej stawiac w polozeniu, w ktorym mialaby cierpiec oddzielenie od
Boga sakramentalnego (mam na mysli niemoznosc przystepowania do Komunii).
Jesli chcesz lepiej zrozumiec dlaczego to takie wazne dla takich wariatek jak
ja i ona, moze odnajdziesz ksiazke ksiedza Paciuszkiewicza o malzenstwach
niesakramentalnych, o tym, co ludzie w nich przezywaja (nie pamietam tytulu,
chyba Glod i costam). A wogole, to czy Ty slyszales o uniewaznianiu malzenstwa
w kosciele? Moze to jest dla Was jakas szansa? Czego Ci szczerze zycze!

[kratus]

Pewnie, ze mialem fajna dziewczyne, bardzo fajna, wyjatkowa...dlatego nie
wierze, ze spotkam inna tak fajna:(
Trafilas Fundamentalistko. Dla niej wiara miala ogromne znaczenie.
O Kosciele, sakramentach bardzo duzo rozmawialismy...juz pisalem tu, jak milo
bylo jej sluchac, jak duze to mialo dla niej znaczenie. Nigdy nie powiedziala
zlego slowa na mnie, ale ja widzialem, ze moim glownym konkurentem nie jest
czlowiek, ktory pewnie ma jakies wady i moglbym go "pokonac", ale wiara w Boga.
Kwestia rodzicow...ich odtracenie mnie (choc mnie nie znali)bolalo, ją
rownież...ale moglem wywynioskowac, ze gdyby nie jej wlasne rozterki dotyczace
religii, ze gdyby problemem byl tylko sprzeciw rodzicow, bylaby ze mna.
Uniewaznienie malzenstwa? Myslalem nad tym, ale to trudne,...zastanawialem sie
jakby do tego podeszlo moje dziecko...rozwod to znak, ze cos sie skonczylo, a
uniewaznienie-ze czegos wcale nie bylo.
Ale gdybym wiedzial, ze mam po co walczyc, starac sie, ze ona czeka,
sprobowalbym...
Masz racje, ja wcale uniewaznienia nie potrzebuje, nie bede teraz udawal
idealnego katolika, ale dla niej bym sprobowal.

[Gość: teresa]

pomysl Kratus o uniewaznieniu...to wymaga czasu, silnej woli, zacietosci i
troche pieniedzy...w wiekszosci przypadkow sie udaje, przypadkow, w ktorych nie
poddano sie, ale cierpliwie czekano, dostarczano kolejne papierki....i udalo
sie. Chyba warto sprobowac. Byles mlody, niedojrzalosc emocjonalna...to moze
byc jzu powod.

[Gość: przed_rozwodem]

Szczęście dla rozwodnika to samotność. Po kilkunastu latach pożycia można mieć
naprawdę dość. Już nie mogę się doczekać. Wolność, spokój...wszystko czego
potrzeba do szczęścia.

[Gość: nowagwinea2]

No to jak widać nieźle dostał Pan w kośc-pewnie od teściowej?
Ale tak, to prawda spokój i wolnośc-to tez może być szczęściem.

Pozdrawiam trzymajmy sie razem wszyscy r o z w i e d z e n i

[Gość: scoolina]

nie przejmuj sie tzw. OPINIAMI, ani tymi z forum ani tymi w realu...
Ty sie mozesz bronic, jestes dorosly, wiesz, co masz zrobic, jesli Cie
atakuja...
moi rodzice sie rozwiedli i powiem tylko, ze o wiele gorzej byc dzieckiem
rozwodnikow, wlasnie z powodu opinii. A bronic sie dziecko nei moze tak dobrze
jak dorosly. Teraz nikt na to nie zwraca uwagi...a ja kompleksow nie mam, w
zyciu mi sie powiodlo, mam wolny zawod i czkniam na takie opinie...

[Gość: Viking]

ja bym powiedzial, ze po rozwodzie zycie dopiero nabiera rumiencow... czlowiek
to jednak zwierze stadne :)

[Gość: ela]

Przexczytałam to co napisałeś. Nie jestem pewna czy umiesz kochać ponieważ juz
raz skrzywdziłeś żonę cytuję " choc jej nie kochalem, w koncu zdecydowlaismy o
rozwodzie , dalismy sobie
wolnosc..byla zona uklada sobie zycie i chyba w koncu jest szczesliwa," CHYBA
to oznacza że nie dawałeś Jej szczęścia i Jej nie kochałeś a to wiąże się z tym
że nie można Ci już ufać czy w ogóle możesz kochać . Ja mam wątpoliwości.

[kratus]

Gość portalu: ela napisał(a):

> Przexczytałam to co napisałeś. Nie jestem pewna czy umiesz kochać ponieważ
juz
> raz skrzywdziłeś żonę cytuję " choc jej nie kochalem, w koncu zdecydowlaismy
o
> rozwodzie , dalismy sobie
> wolnosc..byla zona uklada sobie zycie i chyba w koncu jest szczesliwa," CHYBA
> to oznacza że nie dawałeś Jej szczęścia i Jej nie kochałeś a to wiąże się z
tym
>
> że nie można Ci już ufać czy w ogóle możesz kochać . Ja mam wątpoliwości.

I oczywiscie masz prawo miec watpliwosci...A z Twojego postu wynika, ze o tym,
ze mozna mi ufac, ze potrafie kochac mogloby swiadczyc tylko to, ze kocham byla
zone...ale dochodzimy do paradoksu...bo w takim razie po co rozwod??a wcale tu
nie twierdzilem, ze dawalem bylej zonie szczescie....gdybym dawal, to pewnie
nie byloby rozwodu...no ale juz tu o tym pisalem.

ja wiem, co czuje...teraz kocham....kocham ogromnie

[marcin9098]

Nie poddawaj się. Takie są kobiety, mówią "nie", a myślą "być może" :)

[Gość: i.........]

zupełnie nie rozumiem problemu, skąd się wziął? to jakaś kompletna bzdura!
jestem dwukrotną rozwódką. nie ukrywam ,że nie analizuję tych rozstań - ale nie
żałuję swoich decyzji. może dlatego, że to ja decydowalam o zmianach. Ale
wychodziłam ze związków toksycznych, bazujacych na
wykorzystywaniu ,,partnerki''. odchodziłam, bo nie mogłam zginąć, stać się
tylko spolegliwą maszynką do usługiwania w pokorze. rozwodnik - to trudniejsze
zycie ale na pewno nie z powodu oceny społecznej. kiedy mamy dzieci to nigdy do
końca nie rozstajemy się z naszą byłą połową. dzieci kochają nas oboje a my nie
mozemy ich pozbawiać miłości z powodu naszych rozstań. dzieci kochają swoich
rodziców, bliskich bez względu na to jacy są.
głupia jest społeczność gdy stwia takie tezy - nie ma co zwracać uwagi na ludzi
o takich poglądach, niech się kiszą we własnym sosie. wszystkiego dobrego. i....

[Gość: Elwira]

Czy Ty rzeczywiscie myslisz tak jak mowisz? Nie rozumiem dlaczego wpadasz w
panike z powodu jednej panny, ktora nie potrafila w tym momencie okreslic uczuc
jakie ma w stosunku do Ciebie.
Rozwod nie jest ani dobry ani zly ale czesto jest jedynym sposobem
na "zaczynanie zycia od poczatku". Niewazne kto zawinil. Wazne jaka, kto,
wyniosl z tego nauczke. Jedna z nauczek powinno byc to, ze sama milosc nie
gwarantuje dobrego pozycia. Jesli pani ktora pokochales nie odwzajemnia Twojego
uczucia na tyle zeby akceptowac Cie takim jakim jestes - nie marnuj czasu -
szukaj innej

[kratus]

Gość portalu: Elwira napisał(a):

> Czy Ty rzeczywiscie myslisz tak jak mowisz? Nie rozumiem dlaczego wpadasz w
> panike z powodu jednej panny, ktora nie potrafila w tym momencie okreslic
uczuc jakie ma w stosunku do Ciebie.

bo ja potrafie okreslic swoje uczucia do niej w 100%.

> Rozwod nie jest ani dobry ani zly ale czesto jest jedynym sposobem
> na "zaczynanie zycia od poczatku". Niewazne kto zawinil. Wazne jaka, kto,
> wyniosl z tego nauczke. Jedna z nauczek powinno byc to, ze sama milosc nie
> gwarantuje dobrego pozycia.

moze i nie, ale malzenstwo bez milosci tez sie rozpadlo.

Jesli pani ktora pokochales nie odwzajemnia Twojego
> uczucia na tyle zeby akceptowac Cie takim jakim jestes - nie marnuj czasu -
> szukaj innej

[Gość: Marteczka]

Są dwa aspekty tej sytuacji, pierwszy to strach kobiety wolnej, wiążącej się z
rozwodnikiem,że i jej z nim związek mógłby się tak zakończyć, wszak nigdy nie
wiadomo jaka była prawdziwa przyczyna i okoliczności rozwodu; a jeśli to on do
tego lekko podszedł??... To jest jak z facetem, który zostawia zonę ewidentnie
dla innej kobiety, gdzie gwarancja, że tej drugiej nie potraktuje w ten sam
sposób...
Jest jednak druga ważna uwaga - jesli kobieta nie chce być z Tobą tylko
dlatego, że jesteś rozwodnikiem to tak naprawdę wcale jej na Tobie nie zależy,
skoro boi sie podjąć wyzwanie. W końcu nie musicie od razu wstępować w związek
małżeński, wystarczy, że bedziecie parą na poczatek, może z upływem czasu sama
się przekona, że warto "zainwestować" swe uczucia w Ciebie...Powodzenia

Recydywista

[Gość: nicpoń]

Tak czytam te wasze literki i mysle sobie,że ja to juz pewnie jestem
wyklęty.Żyję sobie średnio szczęśliwy,tak jak pewnie wiekszość z Was ,z tym ,że
ja ten żywot prowadzę z trzecią z kolei żoną.Każda poprzednia była w miara
fajna,pierwsza zostawiła mnie,drugą zostawiłem ja, z jedna i druga rozmawiam
normalnie,ale sporadycznie.Dla żadnej z moich następnych kobiet moje poprzednie
związki nie miały żadnego znaczenia.....chociaż jak ktoś ma wiele kobiet nie ma
żadnej,a jak ma jedną to ma wszystkie..ja chwale sobie tą szeroko poznawczą
rolę życia............uprzedzając dywagacje..........mam dwoje dzieci
wspaniałych,z których związków to nie ma żadnego znaczenia,moja obecna żona
jednakowo kocha nasze wspólne jak i to moje z poprzednich zwiazków

[Gość: Marteczka]

Nieznośna lekkość bytu!Z Twej wypowiedzi wnioskuję, że podchodzisz do kobiet na
zasadzie: nie ta to inna, w sumie to zawsze sobie można zmienić...w efekcie
jesteś z trzecia kobietą a zadowolenie nadal średnie...hmmm...
Tu nie chodzi o status rozwodnika , ale o podejście faceta do tematu.Twoja
wypowiedź nie dawałaby mnie przynajmniej bezpieczeństwa psychicznego jako Twej
zony. Wybacz.

[Gość: nicpoń]

Wspaniała rozumność bytu......zważ ,że nie zawsze ja odchodziłem.Cóż myślę,żę
średnie zadowolenie to jest w dzisiejszych czasach wynik znakomity.I Ty dobrze
o tym wiesz,bo obserwując świat wkoło to widać jak sie maja oczekiwania do
rzeczywistości.A moje podejście do tematu jest nader poważne,powiedziałbym
nawet ,że aż za.Nie jest istotą rzeczy ile razy i czy w ogóle,tylko dlaczego i
z jakiego powodu, a to całkowiecie zmienia spojrzenie na sprawę.......buźka

[Gość: Marteczka też]

Ależ ja Cię nie oceniam...Nie uważam też rozwodów za zakazany proceder, życie
jest za krótkie aby spędzać je z niewłaściwą osobą. Zastanawiam się natomiast
ile warta jest przysięga małżeńska, czy to tyle co puch?? Czy jeśli słyszych :
będę z Tobą na dobre i na złe, w zdrowiu i chorobie itd. to do niczego nie
zobowiązuje?A może poprostu warto się 10 razy zastanowić zanim komuś coś
podobnego obiecamy?? A jeśli już się decydujemy to musimy chyba walczyć żeby
dotrzymać słowa, jak myslisz??...
Jak już nadmieniłam wcześniej nie chodzi o status cywilny chodzi o podejście.
Wiem jedno dawne zobowiązania faceta np. wobec dzieci, które posiada
niejednokrotnie są źródłem konfliktów, bo trzeba się z kimś tą osoba dzielić.
Chwała Twej obecnej żonie za to, że dzieci traktuje na równym poziomie, ale
myślę, że to wyjątek potwierdzający regułę...
Każdy przypadek jest inny, każdy człowiek jest inny . Tutaj nie ma reguł, a
człowiek jest przede wszytskim człowiekiem a nie rozwodnikiem a prawdziwa
miłość jest dużo silniejsza niż zimna kalkulacja kto jaki ma status
cywilny...pozdrawiam:)

[Gość: Miśka]

A ja jestem z takim facetem. Pokochałam go od naszego pierwszego spotkania. Od
początku wiedziałam, że jest "po przejściach" i to mi nie przeszkadza, to że
nie udało mu się wcześniej nie znaczy że jest gorszym " człowiekiem drugiej
kategorii". Też zasługuje na szczęście. mam nadzieję że nam się uda.

[Gość: nicpoń]

Miśka..........duża buźka..

[Gość: maja]

skoro ta dziewczyna troche z Toba byla, a od poczatku znala Twoj stan cywilny,
to wydaje mi sie, ze dopuszczala taka mysl, by byc z rozwodnikiem. Nie
skreslila Cie na poczatku. Dala temu szanse, moze za krotko by poczula tak
silna milosc, by machnac reka na wszystko inne.
A moze po prostu trzeba zostawic w tyle Twoj stan cywilny....bylismy ze soba,
ona odeszla, Ty ja nadal kochasz i rozpaczasz. Jest miliony takich
sytuacji...nie pokochala Cie tak jak Ty ja i odeszla.

[port11]

A tak trochę na marginesie dyskusji - wydaje mi się , że brak jest jakiegoś
miejsca na necie czy w realu , gdzie rozwodnicy i rozwódki mogliby wymieniać
swoje opinie o ich życiu po rozwodzie. Sam jestem trzydziestoparolatkiem od
roku po rozwodzie i szczerze mówiąc chętnie bym pogadał z ludźmi o tym jak
teraz wygląda ich życie.
Pozdrawiam - i tych rozwiedzionych i całą resztę .

[Gość: kaska]

to dobry pomysl..zawsze mozna zalzoyc forum prywatne, tutaj na forum Gazety...a
moze jzu jest....

[jarkoni]

port11 napisał:

> A tak trochę na marginesie dyskusji - wydaje mi się , że brak jest jakiegoś
> miejsca na necie czy w realu , gdzie rozwodnicy i rozwódki mogliby wymieniać
> swoje opinie o ich życiu po rozwodzie. Sam jestem trzydziestoparolatkiem od
> roku po rozwodzie i szczerze mówiąc chętnie bym pogadał z ludźmi o tym jak
> teraz wygląda ich życie.

PORT11, myslałem nad sobą dużo i nad tym co napisałeś,,,sam się rozwodzę i nie
wiem za bardzo co dalej, miałem plan na zycie ale się wali akurat.
Zrobiłem najprostsze czyli to co zasugerowałeś..Założyłem forum "Rozwód ..ico
dalej?"
Jest w forach prywatnych, w części Społeczeństwo.. Zajrzyj, może uda się miło
pogadać...Pozdrawiam
I powtarzam : Kratus trzymaj się...rozumiem Cię i to jak

[Gość: Marteczka]

Zdaje mi się, że ta dyskusja brnie moemntami w ślepu zaułek. Ilu ludzi tyle
bedzie na ten temat zdań. Jedno jest pewne nad uczuciami trudno zapanować i
jeśli kogoś pokochasz to wszelkie założenia i konwenanse, że z tym bym chciała
a z tym nie, że blondyn a nie brunet, wolny a nie rozwodnik czy nawet żonaty
można sobie wyrzucić do kosza...Poprostu kochasz, bo to jest silniejsze od
Ciebie.
A jeśli chodzi o związek małżeński to nie wychodzi się za alkoholika, chyba że
ktoś jest matka polką albo masochistką, ale rozwodnik to nie choroba
weneryczna...albo ktoś darzy Cię zaufaniem, kocha i chce być z Toba albo nie ,
a argument, że rozwodnik to z założenia zły status, bo tak jest głupie i
nieprawdziwe-to nie jest powód. Kobieta, którą kochasz jest albo skrajna
dewotką albo wciska Ci tani bajer, żeby cię spławić. jeden i drugi przypadek
nie warty zaangazowania!!

[Gość: Ortodoks]

Żaden człowiek nie jest śmieciem. Dziwię się jednak ludziom, którzy nie są
naprawdę wierzącymi katolikami a biorą ślub w KK a potem mają pretensje, że są
poważne konsekwencje tej decyzji, które ponosi się do końca życia. Ludzie,
dlaczego to robicie?! Zastanówcie się czy sakrament małżeństwa, który
zawarliście jest ważny. Jeżeli w momencie zawierania sakramentu nie
zgadzaliście się wewnętrznie z nauką KK i planowaliście, że nie będziecie się
do niej stosować to może wasze małżeństwo można unieważnić. I będziecie mogli
żyć bez tego brzemienia, jakim jest interdykt. Kwestia dotyczy decyzji, czy po
unieważnieniu małżeństwa chcę być katolikiem czy nie. Pozdrawiam wszystkich.

[Gość: zoska]

Masz w zupelnosci racje. Ludzie biora slub koscielny, choc do kociola nie
chodza co niedziela...ale taki slub to tradycja, ladnie wyglada itd. Sa nauki
przedmalzenskie, ale to sie robi dla papierka...mysle, ze malo kto przystepuje
do sakramentu malzenstwa z pelna tego swiadomoscia, wiedzac co to oznacza
itd...Gdyby tak bylo, malo byloby chyba odwaznych.
Wiele osob, ktore moga swobodnie wziac slub koscielny nie szanuje tego, a ilez
jest malzenstw, ktore nie moga wziac slubu koscielnego, a tyle by za niego
daly, za mozliwosc przyjmowania komunii, spowiedzi..? Biorac pod uwage
katolikow..to mysle, ze bardziej wartosc sakramentow doceniaja ludzie, ktorzy
maja ich odgorny zakaz, czuja sie zboku kosciola...a czy tacy, co biegaja do
komunii zastanawiaja sie ze to cos szczegolnego? Ze przez brak tej komunii
wlasnie wiele ludzi placze?
Taki problem ma wiele malzenstw niesakramentalnych....winny tu jest
Kosciol...powinien bardziej indywidualnie podchodzic do ludzi.

[Gość: Ortodoks]

Kościół nie jest temu winien, tylko ci, którzy niepoważnie traktują sakrament
małżeństwa. Powinni mieć pretensje do siebie. Jest to często dla nich ogromnym
cierpieniem. Nie mogą przyjmować Komunii Świętej ale ich droga do Boga nie jest
zamknięta. Jezus nie kocha ich przez to mniej. Jest duszpasterstwo rodzin
niesakramentalnych a przede wszystkim Pismo Św.( lektura domowa i Liturgia
Słowa w Kościele). Poza tym naprawdę zdesperowani rezygnują ze współżycia i
mogą przyjmować Komunię. Kwestia, na czym im więcej zależy. Znam takie osoby.
Znam też takie, które za swoje niepowodzenie obwiniają Kościół. W większości
przypadków chcą tylko raz na jakiś czas przyjąć Komunię, nie chce im się
praktykować, a niektórzy zamykają sobie sakramenty przez antykoncepcję.
Postępowanie zgodnie z wolą Boga jest niezwykle trudne ale nie niemożliwe jeśli
naprawdę komuś na tym zależy. Nie oskarżajmy Kościoła a dokonujmy
odpowiedzialnych wyborów i prośmy Boga o łaskę bo bez łaski nic nam się nie
uda. Pozdrawiam.

[Gość: zoska]

zamykaja sobie droge do sakaramentow przez antykoncepcje?? I widzisz tu by sie
zaczela moze nowa dyskusja....wiem, ze dla Kosciola sex to tylko w celach
prokreacyjnych. Kiedys mi ksiadz powwiedzial, ze sex z wlasnym mezem, ale nie
majac celu splodzenie potomka, to taki sam grzech jak sex przed
slubem. "Malzonkowie-Pechowcy" ktorym sie uda splodzic dziecko za pierwszym
razem, beda spac ze soba w zyciu malzenskim raz, dwa, gora trzy razy...no ale
skad wziac na zapewnienie dzieciom przyzwoitych warunkow. No cos nie tak.
I co? Nie jestesmy warci by przyjac sakramenty, choc dbamy o rodzine, dzieci
posylamy na religie i zyjemy uczciwie?
I to jest tez niepowazne traktowanie malzenstwa????
A gdzie w Biblii jest napisane, ze antykoncepcja jest grzechem..pytam z
ciekaowsci, bo moze rzeczywiscie cos jest na ten temat. Co innego aborcja.

a skoro przy sakaramentach jestesmy....to ilu z tych co co niedziela stoi w
kolejce po oplatek naprawde jest tego godnych??

[Gość: Ortodoks]

Witam, cieszę się, że piszesz. W nauce Kościoła o współżyciu w małżeństwie jest
wyraźnie powiedziane, że współżycie w dni niepłodne jest godziwe i małżonkowie
mają prawo do tego i mogą współżyć bez planowania dziecka. Współżycie w
małżeństwie jest jednym z powołania małżonków jako piękny dar od Boga. Po prostu
w/g nauki KK małżonkowie podejmując współżycie biorą pod uwagę możliwość
poczęcia choć w danym momencie tego nie pragną. Nie mogę obiektywnie ocenić
wypowiedzi księdza bo nie znam szczegółów. Jeżeli było tak jak mówisz to
popełnił błąd i warto byłoby poszukać innego spowiednika. Ja np mam stałego
spowiednika i kierownika duchowego i nie muszę Mu wszystkiego od nowa tłumaczyć.
Co do antykoncepcji w Biblii to jest np Onan (Ks. Rodzaju, nie pamiętam
dokładnych referencji), który nie chciał "wzbudzić potomstwa (...) i strącił
swoje nasienie na ziemię". Bóg ukarał go śmiercią o ile pamiętam. Nas Bóg
śmiercią za to nie karze ale nie możemy w grzechu ciężkim przystępować do
Komunii. KK powołuje się na to, że to Bóg jest Stwórcą życia i człowiek nie ma
prawa w to ingerować wyjąwszy naturalny rytm płodności.
A że jest to trudne to już inna sprawa. Jest wiele małżeństw, które są z tego
zadowolone. Wierz mi dla mnie jest to również trudna kwestia.
Co do tych co przystępują do Komunii nie wiem co jest w ich sercach. Są tacy
pewnie, których wiara jest formalna. Nie mniej jednak taka jest zasada. Grzech
śmiertelny jakim jest antykoncepcja uniemożliwia przyjęcie Komunii Św. w KK.
Poza tym część antykoncepcji jest uznawana za równą aborcji, np. spirala,
pigułki wczesnoporonne.
Jezus mówiąc o małżeństwie powiedział, że jednym jest dane to pojąć a innym nie.
Najważniejsze jest, że ZAWSZE można do Niego wrócić i oddać to co nie jest na
nasze siły. Absolutnie nie chcę się wymądrzać ani nikogo osądzać. Rozwiązanie
ciężkich problemów jakie niesie ze sobą zakaz antykoncecji może przynieść tylko
Bóg. Pozdrawiam serdecznie.

[Gość: zoska]

Witam ponownie. JA tez nie chce sie tu wymadrzac...ksiadz o ktorym tu
wspominalam, byl po prostu "inny", nie utozsamiam go z calym KOsciolem. O
roznych sytuacjach w Kosciele slyszymy, mysle ze czesto ci ksieza najmocniej
krzycza i potepiaja innych, ktorzy sami maja cos na sumieniu.
Pigulka wczesno poronna? tutaj jestem przeciwko. ALe ja mialam na mysli zwykle
tabletki antykoncepcyjne. Jesli ktos sobie zdaje sprawe, ze nie stac go na
kolejne dziecko, to lepiej niech sie zabezpiecza niz potem zeby dziecko bylo
porzucane (w skrajnych przypadkach)albo traktowane jako niechciany balast. Ale
to moje zdanie.
Ten sam zarzut moze sie tyczyc do stosunku przerywanego...choc nie lykamy
zadnych tabletek ani fizycznie sie nie zabezpieczamy.

Nie mam wgladu w sumienia ludzi przyjmujacych komunie sw. i tez nie bede ich
oceniac, to ani moja rola ani zadnego innego czlowieka.
Oddalilismy sie troche od glownego watku:)...
zwiazki niesakramentalne...osobiscie weim, ze wsrod nich wiele jest mazlenstw
zyjacych blizej Boga niz tych akceptowanych przez KK. Rozumiem tez, z czego
wynika takie podejscie Kosciola. Jest to ciezkie dla wszystkich...glownie dla
tych stanu wolnego, co wiaza sie z rozwodnikiem. Bo rozwodnik przynajmniej ma
swiadomosc "za co to", to byly jego decyzje, a osoba wolna? Grzechem jest to ze
lokuje uczucia w kims takim?? (to tez uslyszalam kiedys z ambony)...wynika
ztego, z emilosc to cos, czym swobodnei mozemy kierowac, w takim wydaniu
pozbawiona jest tej nadzwyczajnosci...
To trudna kwestia w Kosciele...nie pochwalam rozwodow, ale wiem, ze czasem tak
trzeba, ze rozowd to nie tylko moja egoistyczna zachcianka...
Koscio jest dla wszystkich, szczegolnie dla tych zagubionych
Pozdrawiam

[Gość: Ortodoks]

Witam
Wiesz, myślę, że najbardziej potępiają Ci, którym się wydaje, że są bez
grzechu, nigdy się nie zagubili. Ja niestety z własnego doświadczenia wiem czym
jest grzech ale dzięki temu też wiem jakie są jego konsekwencje w życiu i w
relacji z Bogiem. Dlatego unikam grzechu ciężkiego.
Mam wśród bliskich znajomych sytuację gdzie Ona jest rozwódką a On był
kawalerem. Znam sytuację, zresztą w tej rodzinie to nie pierwszy przypadek. Ich
córka jest moją chrześniaczką. Uczucie było ważniejsze. Tak wybrali i nie można
nikogo oskarżać, że wybrał tak a nie inaczej. Jednak konsekwencje ponoszą obie
strony i trzeba się z tym liczyć (chyba, że unieważnią). Taka jest
rzeczywistość i obrażanie się na KK nic nie zmieni a wręcz może pogorszyć stan
ducha osoby, która żyje w poczuciu krzywdy.
Co do tych, którzy przyjmują Komunię - są bliżej Jezusa o tyle, że jednoczą się
z Nim w Eucharystii. Nie można ich z góry krzywdzić słowem, że w sercu są dalej.
To zabrzmi okrutnie ale do wyboru jest: bycie z ukochanym rozwodnikiem i brak
Komunii Św.; bycie z rozwodnikiem bez współżycia i Komunia św.; zawarcie
sakramentu małżeństwa z jednej strony - rozwodnik wyrzeka się wiary a
współmałżonek ma sakramenty; rezygnacja z bycia z rozwodnikiem i Komunia Św.;
w 1-szym przypadku najlepsze moim zdaniem jest przyjęcie konsekwencji i
akceptacja faktu, że mam to w wyniku mojej decyzji i szukanie innego kontaktu z
Bogiem w KK. Rozwodnikom życzę aby nigdy nie rezygnowali z relacji z Bogiem w
Kościele. Jezus nigdy z Was nie rezygnuje. Pozdrawiam.

[Gość: zoska]

i znow musze przyznac Ci racje:). Ludziom, ktorym powiodlo sie w zyciu,
malzenstwie, trudno jest nawet pomyslec sobie, ze moze byc inaczej. Do tego
czesto sadza, ze zawdzieczaja to wszystko sobie, a zapominaja ze to duza laska
boża. Czuja sie na tyle doskonali, ze maja prawo rzucac kamieniem w innych.
Ludzie, ktorzy doswiadczyli jakiejs porazki, maja w sobie wiecej pokory.

Zwiazek z rozwodnikiem to decyzja, okupiona roznymi wyrzeczeniami. Ale zakaz
spowiedzi czy komunii to przeciez nie wykluczenie z Kosciola. To nie zamkniecie
drogi do Boga..jest ona trudniejsza, bo czesto trzeba walczyc z niechecia
duchownych, ludzi, wlasnym sumieniem, poczuciem odrzucenia...ale sa rekolekcje,
duszpasterstwa...wychowywyanie dzieci w duchu katolickim-jest wiele drog
zblizenia sie do Boga, moze nawet bardziej skutecznych niz spowiedz, komunia od
czasu do czasu bez glebszej refleksji.
Spotkalam sie artykulem w czasopismie katolickim, w ktorym byly slowa Jana
Pawła II nawolujace duchownych do postaw wobec malzenstw niesakramentalnych,
zniechecajacych do Kosciola, by Ci ludzie nie czuli sie odrzuceni.
A swoja droga, to mysle, ze wkrotce Kosciol bedzie zmuszony troche zreformowac
swoje stanowisko (nie mowie o uznaniu rozwodow) w zwiazku z rosnaca fala
rozwodow, bo kto bedzie w koncu chodzil kosciola??

I jeszcze jedno Drogi Ortodoksie,piszesz o mozliwosciach dla zwiazkow z
rowodnikiem."zawarcie
> sakramentu małżeństwa z jednej strony - rozwodnik wyrzeka się wiary a
> współmałżonek ma sakramenty; "..jest taka mozliwosc?? pierwsze slysze!

[Gość: Ortodoks]

Nie pamiętam, skąd dokładnie to wiem, może z życia, może z wykładów ( mam
licencjat z teologii - brakowało mi wiedzy stąd ta nauka została przeze mnie
podjęta), trzeba by spytać księdza. Ale jest taka możliwość. Tylko jest to
straszne dla osoby wyrzekającej się swojej wiary. Ostatnio w Tyg. Powsz. był
artykuł, w którym była mowa o rozgrzeszeniu z antykoncepcji osoby, której
współmałżonek uparcie trwa w grzechu. To chyba na tej samej zasadzie. Pozdrawiam

[Gość: zoska]

szczerze mowiac to wydaje mi sie to rzeczywiscie okrutne...ze osoba wyrzeka sie
wiary dla drugiej..DLACZEGO???zeby ta druga mogla sie poczuc "czysta" w oczach
Kosciola? I potem pomaszerowac przed oltarz?? To juz jest dla mnie nie do
pomyslenia.
MOze rzecyzwiscie dla wielu ludzi, wiara sama w sobie nie ma znaczenia, nie
chodza do kosciola, nie modla sie, nie maja dla nich znaczenia sakramenty..i
takie wyrzeczenie wiary nie jest dla nich wyrzeczeniem. Ale to juz sie mija z
celem....

[Gość: Ortodoks]

Bardzo mądrze został ujęty problem niemożności przyjmowania sakramentów przez
pewnego byłego księdza (chyba w Tyg. Powsz.) Ożenił się, ma dziecko, jest
szczęśliwy w rodzinie. Ale ma świadomość swojej winy i nie oskarża KK. Oddaje
swoją sytuację Bogu i przejawia chrześcijańską nadzieję. Bierze z KK to co
może, no. Liturgię Słowa. Takiej postawy każdemu życzę. Pozdrawiam

[Gość: Kobieta]

Jak mozesz w ogóle tak myśleć?Skad taka słaba wiara w swoja osobę..A ta
kobieta.o której myślisz chyba nie jest warta Twoich uczuć.Zdobyłes sie na
odwagę i postanowiłes rozejść,a nie tkwisz w beznadziejnym zwazku,któryby Ci
zniszczył życie.A w takich właśnie tkwi połowa małżeństw i ciągle czekają,ze
coś zmieni..

CZYTAM I CZYTAM...

[Gość: SZUKAJĄCA NA NOWO]

...I STWIERDZAM, ŻE PRZYPADKÓW TAKICH, JAK OPISANY JEST MNÓSTWO W NASZYM ŻYCIU-
ROZWODNIK KOCHAJĄCY KOGOŚ JESZCZE INNEGO SPRZED X LAT WYDAJE SIĘ PRAWIE
STANDARDEM. POZNAŁAM KOGOŚ TAKIEGO, PRZEŻYŁAM TO I OWO- FAKT ROZWODU NAJPIERW
ZASZOKOWAŁ, POTEM PRZESZŁAM NAD TYM DO PORZĄDKU DZIENNEGO. ALE CÓŻ- MIŁOŚĆ
SPRZED X LAT BYŁA WAŻNIEJSZA. APELUJĘ WIĘC DO WSZYSTKICH: JAK JUŻ KOGOŚ
POKOCHACIE NA AMEN, ZRÓBCIE WSZYSTKO, ŻEBY WAM WYSZŁO Z TĄ OSOBĄ- BO POTEM
WYCHODZĄ TAKIE A INNE HISTORIE, NIEPRZYJEMNE DLA WSZYSTKICH...
A POZA TYM- MOŻE NALEŻAŁOBY ZNALEŹĆ DYSTANS DO TEGO CAŁEGO WARIACTWA, SKORO
JEST OBECNE W TAKICH ROZMIARACH? :)
POZDRAWIAM

[Gość: Ingliszman]

Ktos kiedys madrze powiedzial, ze ''lepiej sie dobrze rozwiesc, niz zle zyc''. I cos w tym jest.