samobojc

[czaroffnica24]

[czaroffnica24]

Jeszcze nigdy komp mi się nie zbuntował w trakcie pisania ;) i nawet wiadomość
wysłał.

Ale o co chodziło, o "samobójców" - cudzysłów zamierzony.
Chyba nic mnie tak nie wqrwia jak ludzie obnoszący się ze swoim bólem własnie w
ten sposób. Te nieudane, a raczej z zamierzenia nieudane próby samobójcze.
Pokaleczone dłonie, milion tabletek w plecaku... ciągłe pytania: jak najlepiej
się zabić? i pieprzenie jak to on/a już nie ma po co żyć. Szlag człowieka
trafia. Jakbym miała ochotę się zabić,< w co wątpie, bo hołduję zasadzie "nie
masz po co żyć, żyj po to by wkurwiac innych"> poszłabym w swój kątek i zrobiła
co chcę. A nie żale do świata.
Znajomego rzuciła dziewczyna chodzi i pieprzy, że rozpędzi się i wjedzie w
jakieś drzewo, pokazuje ślady na rękach i ryczy... kuźwa, krzyż mu na drogę.
Pamiętam jak była mojego faceta chodziła po szkole i mówiła do każdej
nauczycielki/koleżanki, że nie może pisać/grać/czytać, bo ją ręce bolą, i w tym
miejscu pokazywała ręce zawinięte w bandaże od dłoni, poprzez nadgarstki, aż do
łokcia. Że gówniara przeżyła tnąc się na takiej powierzchni?
Czy tylko mnie tacy ludzie denewrują? Bo dzisiaj znowu usłyszałam, że jestem
wyrzuta z wszelkich uczuć ludzkich i zero we mnie współczucia.

[vivern]

Przezyla, bo zamiast sie ciac tylko sie podrapala. :|
Jesli Cie to ucieszy, to nie jestes sama. Zawsze mnie zastanawialy teksty w
rodzaju "jestes wyzuta/y z uczuc" - bo jakie uczucia mozna zywic w stosunku do
kogos, kto obnosi sie ze swoimi cierpieniami (mniej lub bardziej urojonymi) i
oczekje od innych... czego? Litosci, uzalenia sie nad jego losem?? Dla mnie
litosc jest upokarzajaca i nie umiem zrozumiec tych, ktorzy jej oczekuja.
Nie wiem, jak bym zareagowala, gdyby ktos z mojego otoczenia popelnil
samobojstwo, ale "samobojcza" proba mojej dobrej kolezanki nie zrobila na mnie
wrazenia. Trudno - czasem chyba trzeba cos takiego uslyszec (zazwyczaj od
kobiet, w wieku naszych mam);