30 lat i obydwoje zaczynamy...oddzielnie

[dobranoc74]

rozstalismy sie. on czuje sie swietnie, ja- podle. on ma wszystko przed soba,
zaczyna zycie od nowa, ja wracam na stare smieci, bo niczego dookola siebie
nie zgromadzilam. wszystko robilam z mysla "dla nas"- nie dla mnie. on
wkrotce z kims innym (nigdy nie narzekal na brak powodzenia), ja - sama, mam
wrazenie ze dla nikogo nie jestem juz atrakcyjna. staram sie nie poddawac ale
czuje sie stara i smieszna w tym swoim nastoletnim "zaczynaniu od
nowa"...zamezne kolezanki w nowej pracy patrza na mnie wilkiem, koledzy z
innych dzialow zawiedzeni ze nie porzyszla jakas lala po studiach. czy 30
letnia kobieta bez mieszkania, pieniedzy, pasji zyciowych i obrączki na palcu
jest czlowiekiem drugiej kategorii? wyglada na to ze tak. wsciekam sie ze tak
jest, ale to chyba walka z wiatrakami. przez 3 lata zwiazku nie zasluzylam
sobie nawet na wzmianke o malzenstwie, zerwalam wiec i czuje sie jeszcze
gorzej:) gdzie nagroda za dory wybór?:) nie ma nagrody? placz glupia.

[po_godzinach]

A dlaczego mówisz, że nie masz zycia przed sobą?

[Gość: isia]

Jesteś w stresie, po rozstaniu, prawie każdy to tak przeżywa.
Nie zamykaj sie w domu, wychodź do ludzi,
az trafisz na właściwego mężczyznę.
Powodzenia.

[Gość: dobranoc]

jakies tam mam, ale ile razy mozna zaczynac od nowa? wiesz, chodzi o to ze
wyraznie czuje jak spada moja atrakcyjnosc towarzyska, damsko -meska, jak
trudno jest zyc jezeli nie zdazysz sie wpisac w jakies spoleczne normy
przeznaczne dla 30letnich kobiet. Nie mam swietnej pracy, nie jestem nizalezna
finansowo (wrocilam do rodzicow bo nie bylo mnie stac na samodzielne
wynajmowanie mieszkania), nie jestem obiektem zainteresowania mlodych wilkow
szukajacych zon:) tymczasem moj byly kwitnie, nabral kredytow, nabral politury,
moze sobie szukac kandydatki na zone przez natepne 7 lat nie tracąc przy tym na
atrakcyjnasci. a ja- mam problemy hormonalne i metlik w glowie. wqu..a mnie
taki obrot rzeczy.

[po_godzinach]

"ile razy mozna zaczynac od nowa?"
Tyle, ile trzeba)- do skutku ...

"nie zdazysz sie wpisac w jakies spoleczne normy"
A musisz? Wierz mi, sa inne możliwości).

"nie jestem obiektem zainteresowania mlodych wilkow"
Może i lepiej) Szukaj dobrej strony tej sytuacji). Ja ja widzę, a Ty nie?)

Twój luby jest "były" i niech sobie zyje - Bóg z nim - nie mysl o nim, mysl o
sobie)

Nie patrz na to, co jest źle - ta nowa sytuacja otwiera to przed Toba całkiem
nowe, inne możliwości)

[Gość: sonia]

porównujesz i stawiasz siebie na przegranej pozycji, to bardzo niezdrowe;
być może jestem Twoją rówieśnicą i jeśli chodzi o mężczyzn, również z
niedowierzaniem patrzyłam, jak proporcjonalnie do mojej tzw. normalności rośnie
bezczelność i totalny egoizm (ale nie generalizuję). Jeśli kładziesz głowę pod
społeczny topór, to gratuluję, oby tak dalej; z tego, co obserwuję, nie Ty
jedna; ja mam odwagę powiedzieć stop - to moje życie i również nie jestem
zupełnie niezależna finansowo, nie wspominając o środowisku, w którym pracuję.
To określenie - gorsza jestem - bardzo mnie zmierziło. Słowo ma moc sprawczą i
nigdy nie powtarzaj tego szatańskiego zaklęcia!
Nie kochasz siebie, tego jestem pewna. To Twój koszmarny błąd! Ludzie to
wyczuwają i pojeżdżą sobie ostro, a Ty przyjmiesz ich wyrok, bo już o tym
piszesz...ale wybór należy do Ciebie

[fuzzystone]

dla mnie osoba ktora nabrala kredytow i za nie teraz szaleje nie jest ciekawym
kandydatem na kogokolwiek.......

[anula36]

i dzieki bogu dziewczyno ze sie obudzilas teraz a nie za 10 lat wspolnego zycia
bez slubu i robiac wszytko dla "was" czyli tworu ktorego faktycznie nei bylo.
Trzymam kciuki za ciebie.

czy bylas z nim dla malzenstwa, czy dla milosci?

[hansii]

bo jesli dla milosci, to te 3 lata, ktore z nim przezylas,
same w sobie sa chyba jakas wartoscia?

a jezeli glownie dla malzenstwa, to... jest taka stara zasada...
- jezeli kawaler PO ROKU kontaktow sie nie oswiadcza,
to mowi mu sie grzecznie: - dziekuje...

Witam w klubie - uwierz, ze tak jest lepiej

[Gość: Numenius]

Rowniez mam 30 lat i rowniez niedawno rozstalem sie po 7 latach.
Ale jestem mezczyzna, z mieszkaniem, z praca i jakas tam perspektywa.
Troche lepiej to znosze niz ona, mimo, ze to Ona wlasnie podjela decyzje o
wyprowadzce.
Nekaja ja bardzo podobne problemy jak Ciebie. Nie mogla wrocic do rodzicow, bo
ten "dom" to bagno i dlatego zamieszkala u kolezanki. rowniez czuje sie niezbyt
atrakcyjna, ale tu chodzi o cos wiekszego - o wiare w siebie i pozytywne
nastawienie, czego zawsze jej brakowalo. co prawda watpliwosci czy dobrze
zrobila nachodza ja raczej rzadko, jednak bardzo brakuje jej NAS, naszego
zwiazku, naszego mieszkania itp. Najwazniejsze, ze odwazyla sie odejsc mimo, ze
bylo jej ze mna dobrze, nie na tyle jednak by pozostawac w zwiazku z kims kogo
sie nie kocha.
Wiele osob puka sie w czolo slyszac, ze "taki fajny zwiazek" sie rozpadl i wiem
ze jest sporo takich zwiazkow jak nasz ktore nigdy sie nie rozpadna i beda tak
caly czas dryfowac. Dryf to nie to!!! A my jednak cieszymy sie, ze do tego
doszlo i Ty tez sie ciesz ze zrobilas ten krok, bo to oznacza, ze masz do
siebie szacunek i jestes silna wewnetrznie.

Podziwiam Cie i serdecznie zycze Ci powodzenia.
Num

[anula36]

ciekawe tylko cznei kochala od poczatku czy gdzies ta milosc zagubiliscie po
drodze...

[Gość: magda]

Numenius,przywracasz mi wiarę w mężczyzn:))

[princessa_74]

Również witam w klubie. Jestem po rozwodzie od 3 tygodni i jakoś próbuję zebrać
się do kupy i zacząć wszystko od nowa :-) Jak widzisz z odpowiedzi
forumowiczów, nie tylko ty znalazłaś się w takiej sytuacji.

Pozdrawiam.

[emu27]

Hej, ja mam podobny problem: też 10 lat jako para, potem po 9 latach ślub, a
rok po ślubie on poznał kogoś (starsza o 5 lat he he). Też mam 30 lat i nie
wiem, co ze sobą zrobić. Są chwile, że mam bardzo dużo siły na działanie, ale
są też takie, kiedy myślę o samobójstwie. Ja nie mam gdzie kogoś poznać
(chociaz czuję się bardzo atrakcyjna, pracuję w własnej firmie, nigdzie nie
bywam). Ja jestem z Wrocławia, może miałabyś ochotę na spotkanie, pgaduchy?
Moje przyjacółki nie rozumieją mnie, jestem odrzucona towarzysko jako czarna
owca (bo ich zdaniem powinnam przystać na układ z kochanką :)

[jsolt]

dziewczyno, co ty piszesz??? 30 lat to niby co - zero perspektyw i jesionka i
do piachu, tak??? Ja mam 31 lat, 12-letnią córkę - za mąż nie wyszłam (bo
przysżły niedoszły tatuś 'nie dojrzał do ojcostwa' i wyrwał na zachód jeszcze
przed porodem...) więc ciotki dewoty do dzisiaj dziwnie się na mnie patrzą, a 3
lata temu rozstałam się z kimś, kto miał być tą największą miłością mojego
życia... Nie był...
Czasami byłam bez pracy, bez kasy (totalnie), bez faceta, bez samochodu, i
chyba bez głowy - ale nigdy bez perspektyw, bez nadziei. Nie uważam, żebym
była jakąś 'drugą kategorią'; mam plany, i pomysły na ich realizację, mam
nieustającą nadzieję. Aha, mam też wspaniałego faceta, zamierzam kiedyś urodzić
nam dzidziusia, i chromolę zegar biologiczny.
Proponuję spojrzeć na życie trochę inaczej niż przez pryzmat daty urodzenia i
stanu posiadania nieruchomości i ruchomości:))


dobranoc74 napisała:

> rozstalismy sie. on czuje sie swietnie, ja- podle. on ma wszystko przed soba,
> zaczyna zycie od nowa, ja wracam na stare smieci, bo niczego dookola siebie
> nie zgromadzilam. wszystko robilam z mysla "dla nas"- nie dla mnie. on
> wkrotce z kims innym (nigdy nie narzekal na brak powodzenia), ja - sama, mam
> wrazenie ze dla nikogo nie jestem juz atrakcyjna. staram sie nie poddawac ale
> czuje sie stara i smieszna w tym swoim nastoletnim "zaczynaniu od
> nowa"...zamezne kolezanki w nowej pracy patrza na mnie wilkiem, koledzy z
> innych dzialow zawiedzeni ze nie porzyszla jakas lala po studiach. czy 30
> letnia kobieta bez mieszkania, pieniedzy, pasji zyciowych i obrączki na palcu
> jest czlowiekiem drugiej kategorii? wyglada na to ze tak. wsciekam sie ze tak
> jest, ale to chyba walka z wiatrakami. przez 3 lata zwiazku nie zasluzylam
> sobie nawet na wzmianke o malzenstwie, zerwalam wiec i czuje sie jeszcze
> gorzej:) gdzie nagroda za dory wybór?:) nie ma nagrody? placz glupia.

POLSKA TO KONSERWATYWNY ZASCIAN

[Gość: Zaloguj się]

czytajac te posty zawiedzionych 30latkow kiwam z niedowierzaniem glowa. ale tez od 17 lat mieszkam
w rfn i tych polskich realiow tak naprawde nigdy dobrze nie poznalem, "dzieckiem bedac". ludzie o
czym wy mowicie, dopiero po 30tce tak naprawde zaczyna sie najlepszy okres w zyciu!

to w tej polsce jest az tak strasznie? przypominaja mi sie nauki w szkole jeszcze za komuny o awansie
spolecznym proletariatu. nieublizajac nikomu, to on pewnie teraz ksztaltuje oblicze polskich miast i
miasteczek. nic dziwnego, ze dla takich 30latka bez meza i nie daj boze z dzieckiem to diabel
wcielony.

DOBRANOC74 rade mam jedna: zorganizowac sie, wyprowadzic od rodzicow, wynajac wspolnie z inna
dziewczyna mieszkanie, przeniesc sie do duzego miasta. dzialac. gwarancji pwodzenia nikt ci nie da,
ale chodzi o to zeby chociaz sprobowac.

[jarkoni]

dobranoc, po_godzinach, princessa..i nie tylko..Zapraszam serdecznie na moje
forum o tym co dalej po rozstaniu...A bywa zupełnie różnie, i powody różne, i
partner nie taki, czasem też i naszej trochę winy..Może warto poczuć trochę
wsparcia i pomysleć o tym czy nie warto zamknąć drzwi i pomysleć co
dalej...Podobno jutro jest pierwszy dzień z reszty naszego życia...Pozdrawiam
miłych forumowiczów i zapraszam do nas...Pogadajmy...

[Gość: princessa_74]

Dzieki Jarkoni :-) Na Twoim forum bywam codziennie, ale nie wypowiadam sie od
czasu jak sie okazalo, ze 30-latka po rozwodzie i bez dzieci ma braki
emocjonalne (bo sie na potomstwo z mezem nie zdecydowala). Ale biernym
uczestnikiem jestem jak najbardziej :-)
Pozdrawiam.

[Gość: him]

to tak jak i ja

[kingakunowska]

Powariowaliscie wszyscy z ta 30!
W dzisiejszych czasach 30 to jest START. Pomijajac fakt, ze trzydziestoletnia
kobieta to jeszcze dziewczyna ... czterdziestoletnia nawet! To poczatek
czgokolwiek.
Zupelnie nie wiem, o co Wam chodzi.
Bardzo mi przykro, ze czujesz sie fatalnie, ze facet okazal sie kretynem - Bog
z nim, niech idzie w diably. Jestes mloda kobieta, wszystko przed Toba. Wiem,
ze czujesz sie, jakby swiat sie konczyl, ale tak samo bys sie czula, jakbys
miala lat 21 ... przejdzie, uwierz mi!
Pozdrawiam serdecznie, trzymaj sie :-)))

[barwa1]

Nie chcę pocieszać Cię faktem, że i inni mają źle, gorzej albo podobnie.
Zastanawiam się nad Twoim poczuciem braku szansy na dalsze życie. Masz 30lat,
rozpadł się Twój związek z mężczyzną.... To zawsze boli, bo uderza w poczucie
własnej wartości. Myślę, że kingakunowska ma rację mówiąc, że tak naprawdę
życie zaczyna się po 30-tce! Wiesz więcej, rozumiesz więcej ... Teraz trudno Ci
to wszystko zauważyć, ale ból minie. Nie daj mu tylko za długo gościć w Twoim
sercu. Otwórz okno! Świeci słońce! Weź od niego siłę i idź naprzód, poszukaj
siebie, bo tam gdzieś czekasz na same dobre rzeczy!
Trzymaj się!
Pozdrawiam,A.

[anula36]

Ja mam 32 i nigdy nei przypuszczalam ze uslysze tykajacy zegarek biologiczny. A
jednak - 30-paro letnia kobieta moze i czuc sie jak mloda dziewczyna ale czas
na urodzenie dzieci ma juz ograniczony.

[Gość: lola]

up

[hubkulik]

Otworz sie na cos lepszego.

Pozdrawiam Hubert

[Gość: dobranoc]

tak, zyły sobie otworzę na cos lepszego:)
co to za pierdoly "otworz sie"?! etap myslenia magicznego to ja mam juz za
sobą. rzeczywistosc jest taka ze 30 letniej kobiecie jest znacznie gorzej niz
30letniemu mezczyznie zaczynac od nowa. zwalaszcza teraz, kiedy trzeba byc
nieustajaco przystojnym fit bogatym rozwijajacym sie, chetnie z pasjami i
nieruchomosciami...dziekuje za takie quazibuddyjskie rady-nie-od-parady. plakac
sie chce jeszcze bardziej....
dziekuje tym co rozumieją. chcialabym uslyszec kogos kto przez to przeszedl.
daj boze zwyciesko.

No wiesz co dobranoc

[kraxa]

dlaczego tak "pojachalas" z Hubertem? Ja nie uwazam jego rad, za mowe trawe. To
raczej Twoje wywody takie mi sie wydaja. Obrazona na caly swiat 30 latka-
staruszka. Nie tylko ty przezywasz rozstanie, to sie zdarza. a ta twoja
zazdrosc o faceta, i jego "beztroskie bujanie po swiecie" jest niedoreczna. Nie
rozumiem tez wyrztu pod tytulem - trzy lata i sie nie ozenil. czemu go
wczesniej nie zapytalas czy w ogóle zamierza, jesli to dla ciebie bylo celem
tego zwiazku. a moze bylas przyczajon- robilas wszystko tak jak on chcial
liczac, ze " w nagrode" on sie z Toba ozeni. No cóz nie dla wszystkich
malzenstwo jest jednym z punktów zyciowego planu. A poza tym ono i tak niczego
ci nie gwarantuje. Ja sie rozwiodlam krótko po slubie, bo zrozumialam, ze to
nie ten czlowiek. I chociaz mi bylo ciezko, to nogdy nie uprawialam "gorzkich
zalów" pod tytulem, on ma tak dobrze, a ja? Jesli go kochalas to na pewno
troche to poboli, a jesli zalujesz tylko utraconych zludzen, co do waszych
wspolnych relacji to lepiej ze szybciej opadly Ci klapki z oczu. I moze jest
rzeczywiscie tak, jak ktos napisal, ze nie doswiadczylas prawdziwej kleski. Nie
zycze, zebys w ten sposób musiala nabierac madrosci zyciowej. I powiem Ci
jedno, choc bedzie trudno to wszystko co osiagniesz bedzioesz zawdzieczala
sobie. Teraz, z perspektywy mojego "nowego zycia" jestem przerazona ocebiajac
to co sobie fundowalam w moim malzenstwie- a bylam na najlepszej drodze, zeby
zyc dla kogos a nie dla siebie. Ciesze sie, ze umialam sie otrzasnac.

[Gość: Hubert]

Jak wolisz. To Ty decydujesz. Twoje zycie.

Pozdrawiam Hubert

[Gość: mua]

No dobra.
Nie mialam jeszcze 30 lat, ale czulam sie na znacznie wiecej. Mialam 27. Kiedy
po raz kolejny postanowilam Go zostawic, juz nie wracac, z rezygnacja przyznac,
ze wokol mnie zaden facet "nie rokuje", zrozumialam, ze ok, jesli tak ma byc,
to bede sama, bo jest mi z tym dobrze. Nawet nie musialam sie do tego
szczegolnie przekonywac. Acha, golodupiec byl ze mnie zawsze, ale do rodzicow
nie moglam i nie chcialam wrocic.
No wiec bylo mi Dobrze.
Zlozylo sie na to kilka rzeczy: mieszkalam w wynajetym mieszkaniu, ale w
miejscu, ktore kocham mocno. Mialam znajomych, do ktorych moglam wyslac smsa -
"idziemy na jednego?" i szlam do ulubionych knajp za rogiem, spotykalam sie ze
znajomymi, spac szlam o swicie, bylo lato, ktore zawsze dodawalo mi sil...
Nie czulam sie nieszczesliwa. Przeciwnie, wspominam ten okres jako
najpiekniejszy w moim zyciu.
wiec kiedy juz odpuscilam sobie szukanie faceta i pomysl powrotu do ex, zjawil
sie On.
Jest teraz moim mezem.
Dla niego zostawilam nawet najukochansze na swiecie miejsce
Jest dobrze
i Tobie tez bedzie.

hej, a co z tymi pasjami? naprawde nie masz zupelnie zadnej?

Pozdawiam i trzymam kciuki

Mua

[koaa]

oj dziewczyno dziewczyno
nigdy chyba cie zycie nie doswiadczyło ze gadasz takie głupoty
masz 30 lat czyli jak nie bedziesz miała jakis dziwnych chorób i bedziesz
prowadziła zdrowe zycie to masz 40-50 lat zycia na wysokich obrotach (za te40
lat srednia długosc zycia wzrosnie u kobiet pewnie do 90 lat)
wiec sie nie przejmuj zdazysz jeszcze kupic mieszkanie urodzic dzidziusia
skonczyc 2 fakultety i zwiedzic swiat:) chyba ze juz w wieku 30 lat bedziesz
miała myslenie pryka i na wszystko bedziesz zastara

[Gość: dobranoc]

tak, tez siebie za to karce, bo ...ciagle czuje sie jak dziewczyna, wcale nie
che wyjsc za maz (chce miec przy sobie mezczyzne), nie chce miec (jeszcze)
dzieci, nie chce pracowac ciezko i za godziwe pieniadze...jak sie nad tym
glebiej zastanowie to najbardziej mnie dobija i męczy ta presja spoleczna,
ktorą naprawde ciezko olac, tradycje- normy, nawet mody- ciezko olac. Ludzie
lubią kategoryzowac, czepic sie, wypatrzyc braki, wytknac, co mowie ludzie-
wlasna rodzina, ze niby sie martwią. pewnie sie martwią, bo tez pod presja ww
norm. chyba wlasnie to mnie wkurza: niesprawiedliwie przydzielone normy. ja
30 , on 30 -ale postrzagani jestesmy zupelnie inaczej. i tak sie czujemy. on -
wolny, ja -samotna. czlowiek to istota spoleczna. potrzebuje akceptacji.

[koaa]

człowiek nie powinien sie niczego wstydzic i na tym to wszystko polega:)

[Gość: po_godzinach]

"czlowiek to istota spoleczna. potrzebuje akceptacji."

Najważniejsze jest jednak zaakceptować siebie samego.
I polubić).

To jest punkt wyjścia. od tego wszystko się zaczyna.

[Gość: OTO JA!]

Dobranoc 74, cóż Kochana można Ci doradzić? Na pewno, nie jesteś jedyną kobietą
w takiej sytuacji.Gratuluję Ci odwagi, że sama zdobyłaś się na to, żeby
zakończyć taki związek. Mnie po 4 latach porzucono, po 4 latach nadziei, że w
koncu pobierzemy się, założymy rodzinę i będziemy mieli dziecko. Zyłam nią ,
chociaż to ja miałam nadzieję, teraz widzę, ze on ani razu nie wspomniał o
tym. On miał dziecko z poprzedniego małżeństwa. Ja, żęby go czasem nie
zdenerwować, nie nalegałam. Aż któregoś pięknego dnia po prostu stwierdził, że
poznał kobietę (młodszą, ja mam 36 lat), planuje z nią ślub, ona jest w ciąży.
Zostałam sama, bezdzietna, oszukana.

[po_godzinach]

Czemu "oszukana"?
Sama piszesz, że "on ani razu nie wspomniał o tym" - czyli o małżeństwie i
dziecku.
4 lata budowałaś dom na piasku, sama zbudowałaś sobie złudzenia i w nie
uwierzyłas. teraz możesz czuć sie zawiedziona w swoich nadziejach ... ale
trochę na własne życzenie).

[Gość: OTO JA!]

Masz rację, głupia byłam myśląc, że wreszcie stwierdzi, że czas sformalizować
związek , a jesli nawet nie, że jestem w takim wieku, że może chcę zostać
matką. Prawodopodobnie nigdy mu to na myśl nawet nie przyszło. Dobrze było tak
jak było. Ja cały czas łudziłam się, że czeka na odpowiednią chwilę. Aż sama
się sobie dziwię, tym bardziej, że uchodzę za mądrą życiowo, odpowiedzialną
kobietę. Ale widać w tym przypadku mój instynkt mnie zawiódł.

[po_godzinach]

Każdy czasem głupieje)).
Ważne, żeby umieć z tego wyciągnąć wnioski).

[Gość: asda]

nie zaczynasz od poczatku, ale wkraczasz w nowy etap, zupelnie inny niz
poprzedni, i jest super o to w zyciu chodzi zeby ciagle wciaz cos w nim
zmieniac, zaczynac lub konczyc, nie wazne, wazne by nie trwac w miejscu nic nie
jest wieczne.
Nie rob z siebie wiekszej ofiary niz jestes, nos glowe wysoko i rob swoje.obalaj
stereotypy,walcz o siebie! chociaz dzis to on jest na gorze a ty na dole - jutro
moze byc odwrotnie. jeszcze sie przekonasz
powodzenia

[po_godzinach]

Podpisuję się)).

[koaa]

naprawde nie masz hobby? niemozliweaby nie było nic co cie interesuje lub
interesowało

[Gość: him]

mając dokładnie tydzień do 30lat musiałam zaczynać od początku. było ciężko ale
po roku znowu byłam najszczęśliwszą kobietą na świecie.

teraz mam 35 lat. i znowu zaczynam od początku.
nie dam się.
tylko cholernie żałuję że chyba nie zdąże w tym życiu mieć dziecka :/