Wyrzucą Anię?

[ijaw]

Ojciec ma prawo do pobytu w Polsce, córka nie.. Więc dziewczynę deportują do
kraju, w którym nikogo nie ma.
Kto winien? Urzędnicy? Złe przepisy prawne? Jako człowiek pytam, jak można
wyrzucić z kraju 15-letnią dziewczynkę, odłączając ją od rodziny?

"Dramat ormiańskiej rodziny

Jakub Chełmiński 23-03-2005

Polscy urzędnicy chcą wyrzucić z kraju 15-letnią Anię Bocholian, choć
pozwalają zostać w Warszawie jej ojcu. - Nie możemy kierować się przesłankami
humanitarnymi - tłumaczą
Ania płynnie mówi po polsku. Uczy się w Gimnazjum nr 54 przy ul. Elbląskiej.
Jednak już w miniony poniedziałek, zamiast iść na lekcje, powinna wyjeżdżać z
Polski - tak zdecydowali urzędnicy podlegającego wojewodzie wydziału spraw
obywatelskich. Ania: - Nie pamiętam Armenii. Nie umiem czytać po ormiańsku,
słabo mówię w tym języku. Teraz tu jest mój kraj i nie rozumiem, dlaczego mam
wyjeżdżać.
Ojciec zostaje, córka jedzie
Ania i jej ojciec Suren Bocholian mieszkają w Polsce od 1995 r. Wyemigrowali z
Armenii ze względów ekonomicznych i przez lata przebywali u nas nielegalnie.
Dziewczynka w Warszawie skończyła przedszkole i podstawówkę. Mieszka tylko z
ojcem, bo rodzice są rozwiedzeni.
Suren Bocholian dostał pozwolenie na pobyt dwa lata temu. Gdy w zeszłym roku
wystąpił o jego przedłużenie, chciał też zalegalizować pobyt córki. Urzędnicy
z wydziału spraw obywatelskich kazali donieść dokumenty, ale odmówili wydania
Ani pozwolenia na pobyt i kazali jej opuścić kraj w ciągu siedmiu dni.
Surenowi pozwolili zostać. - Czyli niepełnoletnia córka ma sama wracać do
Armenii, choć nikogo tam nie zna - podsumowuje Suren.
U uzasadnieniu decyzji urzędnicy piszą: Bocholianowie nie dostarczyli
wszystkich dokumentów oraz ubiegali się o legalizację pobytu Ani na podstawie
abolicji, która obowiązywała tylko w drugiej połowie 2003 r. Podpisała się pod
nią Mirosława Hellich, wicedyrektor wydziału spraw obywatelskich.
- Jak można odsyłać dziewczynkę, która większość życia spędziła w Polsce? Do
tego samą? - pytam.
- Urzędnik nie może kierować się przesłankami humanitarnymi. Musi stosować się
do przepisów - odpowiada.
Dyrektor wydziału Małgorzata Piotrak też ucina rozmowę: - Prawo daje nam
możliwość wydania takiej decyzji.
Być może urzędnicy liczą na to, że Ania wyjedzie z matką, która jest w Polsce
nielegalnie.
Bezmyślny wojewoda?
Urzędnicy nie próbowali dowiedzieć się czegokolwiek o życiu Ani w Polsce. Nie
spytali choćby o opinię szkoły. A Jolanta Lipszyc, dyrektorka gimnazjum przy
Elbląskiej, ma o Ani jak najlepsze zdanie. - Jest bardzo kontaktowa i
wyjątkowo lubiana przez kolegów. Zawsze chętna do pomocy, udziela się
społecznie. Byliśmy przekonani, że dostanie prawo pobytu - mówi.
Decyzją urzędników też jest zdziwiona Magdalena Kmak z Helsińskiej Fundacji
Praw Człowieka. - W tej sytuacji najważniejsze jest prawo do życia rodzinnego
ujęte w konwencji praw człowieka - zauważa. - To, że ojciec opiekuje się
córką, a ona nie zna ormiańskiego, to też istotne argumenty.
Suren Bocholian zarzeka się, że nie pozwoli na wyjazd Ani z Polski. Pomagająca
cudzoziemcom fundacja Odys, która reprezentuje Bocholianów w sprawach
urzędowych, chce się odwołać do prezesa Urzędu ds. Repatriacji i Cudzoziemców.
Jakie mają szanse? - Wojewoda nie jest istotą bezmyślną i pewnie miał
przesłanki do wydania takiej decyzji - stwierdza Jan Węgrzyn, dyrektor URiC.
Czy pomoże rodzinie Bocholianów? - Kiedy dostaniemy odwołanie, zobaczę, co się
da zrobić - obiecuje."
źródło: gazeta.pl

[witekjs]

Nie wiem jeszcze, jakie polskie organizacje mogłyby pomagać w rozwiąaniu tej
dramatycznej, bezdusznej sytuacji.
Myślę, że Polscy Ormianie też mogliby się w to wlączyć.
otk.armenia.pl/welcome/component/option,com_akobook/Itemid,39/
Dobrze, że to tutaj poruszyłaś. Może i my się okażemy pomocni?
Właśnie miałem ochotę o Polskich Ormianach coś napisać.
O ile wiem nie byli w Polsce dyskryminowani.
Raczej bardzo cenieni i lubiani.
Wśród przyjaciół mojego Ojca, w USA był bardzo miły Pan, ze znanego rodu
Barączów.
Pozdrawiam. Witek

Witek

[ijaw]

Jak mogłam nie poruszyć, Witku? Wiadomość uniosła mnie z fotela. To jest
przykład przerażającej bezmyślności i bezduszności urzędniczej.
Jak można tak się zachować? Pomyśleć, że takie decyzje wydają kobiety!!!
Po coś tworzy się przepisy, trzeba je respektować. CZy te przepisy nie mają wad?
Bo jeśli umożliwiają takie postępowania?
Słyszałam o Chińczyku, mieszkającym kilkanaście lat w Polsce, ożenionym
niefikcyjnie, z Polką, z dzieckiem, czy dziećmi, ktorego też chciano wyrzucić.
Witku, możemy napisać apel, kiedyś zrobiliśmy to dla Wietnamczyków
(prześladowanych w ojczyźnie), ktorych chciano deportować. Niestety nie wiem,
jakie są ich losy.
Ale można spróbować.
pozdrawiam

[chenjera_imbwa]

Witam,

pozwolę sobie na początek stanąć w obronie urzędników. Rzeczywiście urzędnik nie
ma prawa do zachowań humanitarnych i związany jest z przepisami. Czasy, gdy
administracja państwowa sama wydawała normy prawne, ustalała procedury i
jednocześnie nie była nimi związana, to czasy państwa policyjnego. Demokratyczne
państwo prawne jako jedną z zasad przyjęło związanie aparatu administracji z
przepisami, których sama nie może stanowić. Winą za sytuację z całą pewnością
nie można winić wyłącznie urzędników.

Teraz pozwolę sobie na krytykę urzędników. Pani Mirosława Hellich najwyraźniej
jest wykształcona w sowieckim stylu administrowania, zakładającym bezwzględne
podporządkowanie się przepisom. Bowiem właśnie ze względu na humanitarne
przesłanki urzędnicy mogliby zastosować pewne kruczki prawne, umożliwiające
przynajmniej znaczne przedłużenie pobytu Ani. Przede wszystkim dziwię się, że
nie wezwali ojca do uzupełnienia dokumentów. Nawet jeśli nie mają obowiązku
informowania petenta o braku odpowiednich dowodów, mają do tego prawo. Drugi
sposób, to chociażby tzw. samokontrola organu wydającego decyzję. Polega to na
tym, że organ, który wydał zaskarżoną decyzję, nie przekazuje odwołania do
wyższej instancji, tylko sam zmienia decyzję. W ten sposób nie zamyka się drogi
odwoławczej (sprawa wciąż jest w pierwszej instancji) a w tym przypadku raczej
nie zaskarży się urzędnika o przewlekłość postępowania, bo działa to na korzyść
zainteresowanego. Jeszcze inny sposób, to maksymalne przedłużenie wszystkich
procedur, wystawianie zaświadczeń, wydawanie postanowień i decyzji w ostatnim
możliwym dniu. Dałoby to czas ojcu Ani na znalezienie innej drogi legalizacji
pobytu córki.

[ijaw]

"Rzeczywiście urzędnik nie ma prawa do zachowań humanitarnych i związany jest z
przepisami."

Jednak urzędnik powinien conajmniej myśleć. Mieć pewną wrażliwość. Choć czas
automatów mamy przed sobą, to zdaje się, że niektórzy ludzie tę epokę wyprzedzają.

"Bowiem właśnie ze względu na humanitarne przesłanki urzędnicy mogliby
zastosować pewne kruczki prawne, umożliwiające przynajmniej znaczne przedłużenie
pobytu Ani. Przede wszystkim dziwię się, że nie wezwali ojca do uzupełnienia
dokumentów."

Więc sam widzisz, mogliby, ale nie mogli, czy nie chcieli? Czy zautomatyzowany
urzędnik? Wezwanie ojca, czy inne działania były ponad możliwości zrozumienia
urzędniczki. Wskazujesz wiele sposobów jakie mogli urzędnicy zastosować, by nie
dopuścić do obecnej sytuacji. Jednak można?!
Ale po co? Trzeba być najpierw człowiekiem

W swoim życiu spotkałam raz, czy dwa urzędniczkę wykazującą cechy sowieckiego
zezłośliwienia.

--
ijaw
--
Dyskryminacja Rasowa,Kulturowa

[chenjera_imbwa]

Witam.

> Jednak urzędnik powinien conajmniej myśleć. Mieć pewną wrażliwość. Choć czas
> automatów mamy przed sobą, to zdaje się, że niektórzy ludzie tę epokę wyprzedza
> ją.

Niestety nie zawsze myślenie jest w stanie cokolwiek zmienić w postępowaniu
administracyjnym. Bardzo często rozmaite działania urzędnika wydają się być
złośliwe, podczas gdy nie ma po prostu innej drogi. Szczególnie jest to
uwypuklone przy problemach społecznych, jak opieka społeczna czy sprawy
imigrantów. Raczej, jak napisałaś, to po prostu automatyzm czyli w zasadzie,
paradoksalnie, idealny stan w administracji. Porównanie stanu faktycznego ze
stanem pożądanym, wydanie decyzji administracyjnej, osiągnięcie stanu idealnego.

[ijaw]

"Porównanie stanu faktycznego ze stanem pożądanym, wydanie decyzji
administracyjnej, osiągnięcie stanu idealnego."

Jakże to zawiłe. A nie mógłby to być stan realny? Zadowalający wszystkich?

[mercedes320]

To oczywisty absurd. Widać jak bardzo potrzebny jest wywiad środowiskowy
naszych władz przy podejmowaniu tego typu decyzji. Opinia policji, psychologa,
dyrektora szkoły, pracodawcy itd. pozwoliła by skutecznie zablokować takie
absurdy. A i z drugiej strony byłaby wieksza skuteczność w wyłuskaniu i
deportowaniu uciążliwych kandydatów do zamieszkania w naszym kraju.
Przepisy w takim wypadku to za mało. Potrzebna jest znajomość sytuacji danej
osoby.
Ale jest i druga strona medalu. Imigrant powinnien się poczuwać do obowiązku
względem Polski i powinnien dbać o dostarczenie niezbędnych dokumentów, które
są wymagane przez nasze władze. Bo w tym przypadku wina ojca wydaje się również
bezdyskusyjna.

[ijaw]

"Ale jest i druga strona medalu. Imigrant powinnien się poczuwać do obowiązku
względem Polski i powinnien dbać o dostarczenie niezbędnych dokumentów, które
są wymagane przez nasze władze. Bo w tym przypadku wina ojca wydaje się również
bezdyskusyjna."

Masz rację. Może nie potrafią, może liczą na szczęście...
Zamierzonym czy bezmyślnym zachowaniem ojciec przyczynił się do powyższej
sytuacji. Ani deportować nie można...

[jofin]

mercedes320 napisal

Ale jest i druga strona medalu. Imigrant powinnien się poczuwać do obowiązku
> względem Polski i powinnien dbać o dostarczenie niezbędnych dokumentów, które
> są wymagane przez nasze władze. Bo w tym przypadku wina ojca wydaje się
również
>
> bezdyskusyjna.

Czasem szkoda, ze znamy sytuacje tylko z przekazu dziennikarza.
Poniewaz troche spraw dla obcokrajowcow w Polsce zalatwialam i wiem, jaka jest
chec i wola zalatwiania tych spraw u urzednikow, smiem poddac w watpliwosc, ze
ojciec dziecka dobrowolnie nie dostarczyl wymaganych dokumentow. Wystarczy po
prostu,ze urzedniczka na czas o tych dokumentach nie poinformuje. Z drugiej
strony, gdybys sie wczytal dokladnie w sytuacje ojca i pomyslal, zauwazylbys,
ze przez pewien czas ojciec w Polsce przebywal nielegalnie, a zatem molziwe, ze
moga byc dokumenty wymagane z kraju jego pochodzenia, ktorych on po prostu z
racji swojej takiej a nie innej historii i swojego statusu nie jest w stanie
zalatwic. i wg mnie nie chodzi tu tylko o dobra czy niedobra wole urzedniczki,
ale problem rowniez lezy po stronie polskiego prawodawstwa, ktore nie jest
jeszcze odpowiednio przygotowane na rozprawianie sie z tego typu sytuacjami,
ktorych obawiam sie powoli moze pojawic sie w Polsce troche wiecej.

[chenjera_imbwa]

Witam.

> To oczywisty absurd. Widać jak bardzo potrzebny jest wywiad środowiskowy
> naszych władz przy podejmowaniu tego typu decyzji. Opinia policji, psychologa,
> dyrektora szkoły, pracodawcy itd. pozwoliła by skutecznie zablokować takie
> absurdy.

W tym przypadku to niewiele by jednakże zmieniło. Ania bowiem ma zostać
deportowana nie za przestępstwa kryminalne czy życie w szarej strefie, ale za
bycie nielegalną imigrantką. Absurd absurdem, ale nie popadajmy w paranoję.

> Ale jest i druga strona medalu. Imigrant powinnien się poczuwać do obowiązku
> względem Polski i powinnien dbać o dostarczenie niezbędnych dokumentów, które
> są wymagane przez nasze władze.

Ciekawe, że gdybyś to Ty załatwiał sprawę w urzędzie i nie dostarczyłbyś
dokumentacji, w większości przypadków urząd zwróciłby Ci pismo z adnotacją, że
występują braki formalne. I nie miałbyś decyzji odmownej za sam brak dokumentów.
W tym zaś przypadku podstawą decyzji były braki formalne, które powinno się
uzupełnić przed jej wydaniem. Nie dali ojcu Ani takiej możliwości.

Pomoc dla Ani

[ijaw]

W sprawie Ani zapowiedź pomocy z gazety.pl:

"Pomoc dla 15-letniej Ormianki wyrzucanej z Polski

Jakub Chełmiński 23-03-2005
Ani Bocholian, Ormiance, która miała zostać wyrzucona z kraju, pomoże Helsińska
Fundacja Praw Człowieka. Sprawą zainteresowali się też rzecznicy - praw dziecka
i praw obywatelskich
Historię 15-letniej Ani opisaliśmy wczoraj. Dziewczyna najdalej w miniony
poniedziałek miała wyjechać z Polski - taką decyzję wydali urzędnicy wojewody.
Mimo że ojciec Ani, z którym dziewczyna mieszka w Polsce od 10 lat, przebywa u
nas legalnie, dziewczyna jest dobrą uczennicą żoliborskiego liceum, słabo mówi
po ormiańsku, za to doskonale po polsku.
Jak pomóc rodzinie Bocholianów? Wczoraj razem z Surenem Bocholianem, ojcem Ani,
poszliśmy do Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka. - Można się odwoływać od
odmownej decyzji, ale pewnie i tak trzeba będzie napisać wniosek od nowa -
stwierdziła Magdalena Kmak, prawniczka Fundacji, i od razu zaczęła się
zastanawiać nad formą legalizacji pobytu Ani. By ustalić szczegóły, zaprosiła
Surena na jeszcze jedną rozmowę w przyszłym tygodniu. - Wyjazd z Polski raczej
Ani nie grozi - uspokoiła.
Odwołanie trafi do Urzędu ds. Repatriacji i Cudzoziemców. - Urząd rozpatrzy
sprawę i poszuka rozwiązania - zapewnia Paweł Dakowski, podsekretarz stanu w
Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji, odpowiedzialny za URiC. I
podkreśla: - Wojewoda zgodnie z prawem musiał podjąć taką decyzję. Dlaczego?
Wniosek złożony przez Bocholianów miał błędy. - Ja osobiście chciałbym, żeby
dziewczynka została. Jesteśmy otwarci na cudzoziemców, tym bardziej na tych,
którzy się uczą. Ale wszystko musi przebiegać zgodnie z prawem - stwierdził
Dakowski.
Sprawie przyjrzy się też rzecznik praw dziecka: - Poprosiliśmy wojewodę o
wyjaśnienia - mówi Mariola Chojnacka z jego biura.
- Dopóki jest możliwość odwołania, trzeba to robić. Jeśli się nie powiedzie, to
zapraszamy rodzinę do nas - zadeklarował też Bronisław Zoń, dyrektor zespołu
praw cudzoziemców rzecznika praw obywatelskich. - Ale wierzę, że się uda.
Przecież to dziecko nie może jechać samo - dodaje.
Wczoraj o wyjaśnienia prosiliśmy też wojewodę Leszka Mizielińskiego - to jego
urzędnicy kazali Ani opuścić Polskę.
Nie znalazł czasu, by z nami porozmawiać.
- Urząd nie jest przeciwny cudzoziemcom. Każda wątpliwość jest rozpatrywana na
korzyść zainteresowanego, ale w granicach prawa - powiedział nam jego rzecznik
Ryszard Grąbkowski. Przysłał relację urzędniczki z rozmowy z "Gazetą",
wyjaśnienia, dlaczego wniosek Bocholianów miał błędy formalne. Dodał też
zaproszenie na rozmowę z wojewodą na 1 kwietnia."

[jofin]

Oczywiscie, w tym szczegolnym przypadku, tj. dla Ani, rozwiazanie to cieszy.
Ale rozwiazanie jest takie, bo zajela sie tym prasa i sprawe naglosnila i
zaangazowala w to wiele ludzi i instytucji. A co by bylo, gdyby dziennikarze
sie w to nie zaangazowali, bo pewnie zdarzaja sie takie pzypadki, jak chociazby
podanego przez Ijaw rodziny Chinczyka, ale poniewaz prasa ich nie naglasnia,
zostaja rozwiazane niestety na niekorzysc tych rodzin.
Bardziej bylabym zadowolona, gdybym uslyszala, czy przeczytala, ze ten
konkretny przypadek pokazuje niedociagniecia prawne i ustawowe w sprawach
dotyczacych imigrantow i jako taki posluzy jako przyklad do poczynienia pewnych
zmian w tym prawie.

[ijaw]

Ej, to na razie odwołanie. Pesymistką nie jestem, ale nie lubię cieszyć się na
wyrost.
Moc mediów nie zawsze wystarcza by zmienić bieg sprawom. Miejmy nadzieję, że tu
uda się.
Przypadek Chińczyka był opisany w prasie.
--
ijaw
--
Dyskryminacja Rasowa,Kulturowa