Czego baliście się w dzieciństwie?

[Gość: bartus]

A ja bałam się duchów i pająków.Z duchów wyrosłam,ale pająki? brrr.Ale to
wszystko nic w porównaniu z dzisiejszymi lękami.Z biegiem lat nie chce ich
ubywać.A szkoda.

[Gość: ferment]

Wojny.

[Gość: ktosia]

a ja balam sie teczy, ale juz mi minelo. natomiast nadal nie moge patrzec przechodzac obok takich
wysokich statul itp. posagow. i ptakow oraz motyli i wazek w zamknietych miejscach tez nie znosze -
okropne!

[Gość: straszydlo an wrub]

byc samym w cimnym pomwieszczeniu

[Gość: ktos]

Pajakow,karaluchow itp. robactwa,niestety nadal sie ich boje,a moze po prostu
brzydze.

[Gość: myszka_333]

czarnego mercedesa i pająków

[Gość: k.]

no muminki byly powalone :) jakies straszydlo, a nie bajka dla dzieci-
większośc moich znajomych nie lubila muminków

widzę, że pochód wilkołaków z Pana Kleksa też dużo osób pamięta

Drewnianych prawideł do butów dziadka.

[pether_23]

Nikt (łacznie ze mną) nie wie czemu. Stały takie prawidła u dziadków w domu, dwa
kawałki drewna spojone spręzyną. I ja się ich strasznie bałem :)
Nieprzenikniione są mysli dziecka.

[aiszo]

Wojny atomowej. Moje dzieciństwo przypada na lata 60-te, okres zimnej wojny.

[Gość: a]

czarnej wołgi i Mikołaja

szyszek w lesie!!!

[Gość: agaruda]

No dramat, wydawalo mi sie, ze wyskocza z nich jakies potwory..
Po za tym takiej reklamy w telewizji, gdzie byl obrazek z Choipnem i leciala
powazna muzyka - uciekalam za fotel :)
A, i jak bylam w sali kongresowej na Akademi Pana Kleksa, to jak szly wilkolaki,
to demonstracyjnie wstalam (mialam wtedy cos ok 3 lat), powiedzialam, ze nie
bede tego ogladac i najnormalniej w swiecie wyszlam..

Jeszcze balam sie kilku piosenek z Pana Kleksa i Koziolka Matolka :(

[moineau1]

Czy to aby nie była taka plansza z pomnikiem Chopina z Łazienek i do tego
podkład z jakimś polonezem, pewnie jego autorstwa? Wyłam jak syrena na jego
dźwięk i na widok tej planszy ://. Rodzice ściszali telewizor a ja ryczałam w
panice, ta czarna postać pomnika też mnie przerażała...
Brrrrrr!
Pan Kleks - wilki straszne ale mnie najbardziej przerazliło jak się zmniejszył
i wsadzili go pod szklankę. Podobno rozwyłam się tak, że mama wyprowadziła mnie
z kina.
Ale szyszki były całkiem w porzo. I kasztany :)
Pozdr.

[on-na]

Luster. Takich wielkich "na całego człowieka", nie lusterek w puderniczkach,
łazienkowych apteczkach. Bałam się, że coś z nich wyskoczy i wciągnie mnie do
środka. A samo wskoczy namoje miejsce i nikt nie zorientuje się, że to nie ja.

[Gość: me]

Ciemnosci generalnie (mialem bardzo bujna wyobraznie i ogladalem za duzo
horrorow :)) i co dziwne glosno pracujacych maszyn, np. koparki, spychacza
(roboty drogowe) czy stojacej obok chodnika po ktorym szedlem duzej ciezarowki z
wlaczonym silnikiem. Jak bylem maly to balem sie ze te maszyny sie na mnie rzuca
z tym wrzeszczacym silnikiem :)

[Gość: itaka5]

we wczesnym dzieciństwie ciemności i czarownicy (jedna jak wstałam z łóżka w
nocy zaczęła mnie dusić...0_o )troszkę mniej czarnej ręki..znałam też wersje z
czerwoną..balam się, że coś jest pod moim łóżkiem, dlatego jak było ciemno w
pokoju to na nie wskakiwalam z pewnej odległości. później juz w wieku ok 10 lat
i wzwyż bałam się wszelkiego brzęczącego robactwa (osy, żuki itp...)właściwie
to mi zostało do dziś...

[Gość: magda]

po obejrzeniu filmu "egzorcysta" williama friedkina (mialam około 13/14 lat) do
dzis boje sie upiornej, zmienionej twarzy dziewczynki opetanej przez szatana
no i konsekwentnie grozą napawa mnie wszystko co ma związek z okultyzmem

[vanillaice]

Wszelkiej maści owadów i pająków ( boję się ich do dzisiaj ), zimnych ogni i
lekarzy wszelkiej maści, koloru i rodzaju.

[nuova]

Ja bałam się wozów strażackich.
Nigdy nie udało mi sie zasnąć w ciemnym pokoju (tzn musiała palić sie nocna
lampka, nawet gdy byłam u rodziny w odwiedzianch i zostawałam u niej na
noc :D ).
Bałam sie dziada, który przychodzi po dzieci, gdy nie chcą grzecznie zasnąć.

[Gość: Kamil z Cz- wy]

Po tym, jak użądliła mnie osa, na jej widok zaczynam uciekać. Boję się owadów
tak bardzo, że na widok dzikiego nie mode wytrzymać i wszystko mnie sfędzi

[Gość: waniliowe]

najbardziej sie balam dzikow.
moi rodzice byli maniakami spacerow po okolicznych lasach, wiec jak juz
mnienamowili to zawsze bardzo sie meczylam na spacerze, bo szukalam co krok
najlepszego drzewa, na ktore mozna by uciec, nie tylko dla mnie ale i dla moich
rodzicow. obmyslalam strategie itp.
glebokiej wody. i tych momentow keidy np podczas plywania w jeziorze nale woda
robi siestrasznie zimna, brrr zawsze wyobrazalam sbie, ze tak jest jakis trup i
spieprzalam jak najszyciej sie da.to osattnie do teraz m izostalo ; )

[Gość: itaka5]

tez sie boje plywac po jeziorach...mam wrazenie ze tam cos jest na dole
strasznego...np właśnie trup..albo jakaś wielka drapieżna ryba...w dzieciństwie
tego nie miałam, dopiero pojawiło się w wieku kilkunastu lat (gdy przyśniło mi
się mnóstwo martwych ludzi w jeziorze)

[Gość: cca]

Edawarda Nożycorękiego. Jak pierwszy raz obejrzalam film to niebardzo
zrozumialam o co chodzilo, i pozniej przez dluzszy czas wydawalo mi sie, ze
siedzi w kącie pokoju, albo na balkonie. I musialam byc cala przykryta koldrą,
bo balam sie, ze jak wysune noge to on podejdzie i mi ja obetnie.

Poza tym balam sie jeszcze, ze z tego gornego otworu w wannie lub umywalce wyjda
jakies robaki albo szczury akurat jak sie bede myc. I uwazalam, zeby tam nie
wleciala nawet kropelka wody, bo obawialam sie, ze to rozzłosci te robaki i
szczury.

[Gość: itaka5]

tez musialam miec nogi przykryte, balam sie ze cos mnie za nie pociagnie...

[Gość: krutka]

Ja się bałam między innymi zasypiać po obejrzeniu strasznych filmów. Kiedyś
bałam się choćby serialu o Robin Hoodzie (była taka wersja ze złym i dobrym
Robinem). Ale wtedy przypominałam sobie szybko o doktorze Dolitte, który
rozmawiał ze zwierzętami i od razu robiło mi się lepiej i spokojniej;)

[Gość: asiulka]

w dziecinstwie bardzo balam sie PAnA KRANA ktory rzecz jasna mieszkal w kranie
i burczal tam. Balam sie rowniez w nocy oczywiscie kwiata ktory stal w pokoju,
w dzien byla to paprotka ,w nocy wielki mis gryzli,duchy tez wywolywaly
strach,a takze czlowiek mieszkajacy za dzikim bzem na ogródku :)

[Gość: Magdalena]

Piosenki Maanamu "Lucciola".Brrr... do dziś na samą myśl o niej mam dreszcze...
I jeszcze bałam się zasypiać,bo byłam przekonana,że umrę...

Milicji, windy miedzy piątrami.....

[Gość: carlo]

...teraz policji, windy miedzy piętrami

[Gość: aga]

Na zmiane czarnej lapy, czarnej wolgi i w ogole "kogos" w piwnicy! Mama zawsze
stala na 2 pietrze i czekala az krzykne "juz" uciekajac na podworko! Drugiej
wojny swiatowej! Wystajacych nog spod koldry i ryb!

Tego że winda utknie pomiędzy piętrami

[Gość: Pysiak]

Bałam się jak jechałam windą, że utknie pomiędzy piętrami i umrę w niej bo się
uduszę =) Do tej pory mi to zostało choć mam 15 lat. Wolę schody ;]

[a.hem]

"Lucciola", nie wiem co jest w tej piosence, ale od dzieciństwa jej nie lubię,
Podobnie jak Ty, na myśl o niej mam dreszcze. Wywołuje we mnie bardzo zle
skojarzenia, ktorych nie jestem nawet w stanie opisać. Zawsze jak słuchalam
płyty wolałam ja przewinąć.

[Gość: serio]

JA SIE BAłEM DUCHóW.

[Gość: wk]

ja najbardziej bałam się wojny, ciągle śniła mi sie bitwa.

[a.hem]

Zapomniałam dodac, ze straszne było również dla mnie położenie się do łóżka i
myśl, ze jeśli nie przykryję się kołdrą to jakaś niewidzialna postać dotknie
mnie za noge lub rekę. Byłam przekonana, ze bedzie ona bardzo zimna. Balam się
bardzo więc zakrywałam się niemal cala z glowa. Coś z tej fobi mam do dziś.
Lubię mieć zasłoniete ramiona jak śpię. Może to być choćby podkoszulek

[princessofbabylon]

mam to samo

[princessofbabylon]

tylko ze do teraz :)

[Gość: kobita]

diabol za oknem;>
moj dziadek byl malo madrym dziadkiem, i mnie diablami wlasnie straszyl, nie
tylko mnie z reszta..
do dzis jakies cuda widze za oknem;)
a szanownego dziadka tez sie balam, bo mial czarne wlosy i czarne wasy..
straszne to to bylo:)

[Gość: kobitka]

przypomnialo mi sie! ale to cholera mam do dzis. jak bylam mala, widzialam,
jakis horror, nawet nie caly tylko fragment, kobitka jechala schodami, i sie
potknela, i wciagnelo jej lancuszek i ucielo glowe:>
jeszcze kilka lat temu nikt nie byl w stanie wciagnac mnie na takie schody,
teraz juz lepiej,ale jak wchodze to wszystkie dluzsze rzeczy, szalik, sznurki,
podciagam pod sama szyje i trzymam mocno:>

[nuova]

właśnie! też bałam sie ruchomych schodów. te nieszczęsne schody w skarbku w k-
cach :> poza tym bałam się : cyganów ze ślizgawki w zimie, dużych komarów,
pająków <-

[a.hem]

Kiedyś mój wujek opowiedział mi straszną bajkę o pająku, który stukał w szafie.
Miała ona upiorny klimat. Zakończenie jej jest takie" ze to pajak z kulawą nogą"
Zawsze jak widziałam jakąś starą szafę kojarzyła mi się z tym strasznym
klimatem. Nigdy nie myślalam o wesołym zakończeniu opowieści.

[Gość: kobitka]

jakim wesolym zakonczeniu.. mi byloby szkoda tego pajaka:(( :>

[Gość: Uznam4]

Bałam się bardzo wojny. Ciągle rodzice mnie straszyli....i kupowali worek soli
w sklepie.

[ma_linka1]

Wojny i obozow koncentracyjnych. Byl taki okropny film radziecki "Zapamietaj
imie swoje". Polski "Pasazerka" tez obejrzalam za wczesnie. W zwiazku z
powyzszym okropnie balam sie stukotu pociagow towarowych w nocy, a slychac je
bylo w moim domu...

[ma_linka1]

Acha i ksiazki Z. Nałkowskiej "Medaliony". Po przeczytaniu wyniosłam szybko na
śmietnik.

[princessofbabylon]

mnie ta książka brzydzi strasznie... :|

[Gość: Ja]

BUKI z muminków.

[w.s2]

Może to śmieszne, ale... bałem się koni. W Zakopanem głaskałem jednego z koni przy saniach i ten "łotr" usiłował... zjeść mi rękawiczki. Przez dość długi okres czasu nie podchodziłem do żadnego konia...

[Gość: einstein]

Piszczałki z telewizora ( pamiętacie? Przyjaciel wesołęgo diabła to się nazywało
), małego lasku obok domu babci, szczurów w piwnicy, psów bo jeden duży mnie
ugryzł :/

[Gość: The.Libertarian]

Ja kudlaty durnowaty, nie wiedzialem co to Taty...

[princessofbabylon]

Gość portalu: einstein napisał(a):

> Piszczałki z telewizora

pamiętam, przez jakiś czas się bałam też...

[Gość: ania]

Tez sie balam. A nasza pierwsza dama wyglada jak Piszczalka, btw. :)

[a.hem]

Moja 7 letnia córecza, powiedziała mi, że najbardziej boi się, że jakieś zjawy,
potwory wyjdą spod jej łóżka

[Gość: hommedefer]

Powieś jej nad łóżkiem dużego pterodaktyla, zaprzyjaźnij z nim córkę, i
powiedz, że zawsze ja obroni:) Działa:)

[Gość: johan]

Spalinowozów stojących na bocznicy, kiedy trzeba było przejść przez tory kolejowe idąc do babci. Zamykałem wtedy oczy, zaciskałem zęby i przebiegałem przez tory żeby tylko te "potwory nie zauważyły i skoczyły na mnie". Zaznaczam, że w czasach mojego dzieciństwa żadych "Transformersów" nie było w czarno-białej TV :-)

[Gość: pimpek wigr]

Ja balem sie Boba z miasteczka twinpeaks.

[Gość: Dorota]

Ja bałam się Białej Damy, która mieszkała w piwnicy w naszym bloku. Tak mówiły
dzieci z podwórka i wzajemnie sobie tego strachu napędzały. Za nic w swiecie
nie zeszłabym sama na dół do piwnicy.Potem gdy podrosłam doszłam do wniosku, że
za ową damę mogły być uważane białe plamy farby na scianie. Ktoś namazał
bohomazy i chyba to była owa dama.
Trochę też bałam sie krwiopijców z filmu "Dom wampirów". Był to przebój
kinowy, pamiętam, że niektóre dzieci płakały ze strachu.A wyobraźcie sobie, że
w latach 70-tych nikt dzieci o wiek w kinie nie pytał. Tak to było....

[Gość: alinka_malinka]

"Dom wampirów" pamiętam.Dla mnie Dominik ( tak mu było?) był gorszy. Nigdy
potem już się tak nie bałam na żadnym filmie.Kiedyś wieczorem szłam z
koleżankami na spacer i opowiadałam im ten film. Przechodziłyśmy akurat koło
cmentarza i jedna z koleżanek przypadkiem dotknęła mojej szyi. Myślałam że umrę
tak mnie to wystraszyło.A teraz po latach marzę o obejrzeniu tego filmu
ponownie.Nie wiem jak go zdobyć

[Gość: Venyel]

jak byłem dzieckiem to bałem się małej Mi z Muminków :P

Smierci po Czernobylu

[Gość: The.Libertarian]

Bylem w wieku przedszkolnym jak im ta cala elektrownia atomowa wybuchla w
Czernobylu. Pamietam ze potem przyjechali do nas do przedszkola dawac nam plyn
Lugola do picia, i podslyszalem jakas przedszkolanke ktora powiedziala ze
wszyscy umrzemy z napromieniowania. Pamietam ze mnie ta mysl gnebila az do
podstawowki...

[o.beyzyma]

Mój synek tak się bał napromieniowania po Czarnobylu, że dostał ataku histerii,
gdy trzeba mu było zrobi rtg zatok. Musiałam ubrac fartuch z ołowiu (strasznie
ciężki!!!) i trzymac go na siłę, aby zrobic to zdjęcie. A jego głowa potem
rozbolała, bo - jak twierdził - został napromieniowany - a miał wtedy 5 lat.

[Gość: Agulka]

Bałam się bohatera bajki radzieckiej (!) pt. "Król mórz";)) A poza tym
przerażał mnie teledysk M. Jackson'a "Thriller"...........

[Gość: Bib]

Bałam się paproszków, które pływały po wodzie w wannie. Wydawało mi się, że to
moi rodzice (najlepsi ludzie pod słońcem) próbują mnie zabić. Minęło jakieś 30
lat i wszyscy żyjemy. (Łącznie z cholernymi paproszkami).

[Gość: empe42]

Panicznie bałam się ciemności, poza tym bałam się Czerwonego Kolana. Tak, tak,
brzmi to śmiesznie, ale tym mnie straszyła moja starsza siostra.Bałam się
okropnie, a miałam wtedy kilka lat. To Kolano czaiło sie w ciemnościach i lada
chwila miało wejść do pokoju....

[kaa-ann-roo]

Ja się bałam kiedy na suficie wytworzyła się wilgotna plama, która nieco
przypominała twarz mężczyzny z profilu.
Bałam się płaskorzeźb przedstawiających ludzi.