Ania jest z nami

[marstef74]

Trzy lata temu bandyci zabili im córkę, bo chcieli uczcić urodziny jednego z
nich. Potem zrozpaczonych rodziców oglądała cała Polska.
Dziś świateł kamer już nie ma. Mimo to Dybowscy mają nadzieję, że o ich
dziecku świat nie zapomni.

www.gk24.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20070831/MAGAZYN/70830025

[Gość: Matylda]

Za dużo nieszczęść na tym świecie, żeby świat

[piwi77]

miał o wszystkich pamiętać. Pamietając o wszystkich okropnościach
nie dalibyśmy rady żyć, dlatego nasz system ochronny każe nam o nich
zapominać.

[twoj_aniol_stroz]

Można z nimi żyć, można nauczyć się pamiętać o ludziach, którzy
odeszli, bo oni żyją w naszej pamięci. Faktem jest, że łatwe to nie
jest.

[piwi77]

Już widzę Twoja pamięć obładowaną milionami (miliardami?) godnych
pamięci. Kandydujesz do księgi Guinessa.

[twoj_aniol_stroz]

Nie widzisz mojej pamięci, więc po co w ogóle taki tekst?
Nie kandyduję do Księgi Guinessa. Dla mnie to rodzaj wiedzy, która
kiedyś komuś może pomóc, czyjeś doświadczenie (złe, przykre, smutne
także) może pomóc nie popełnić drugiej osobie tego samego błędu, ale
może także pomóc poradzić sobie w sytuacji trudnej. Po to są np.
grupy wsparcia dla ludzi po stracie dziecka, po rozwodzie, dla osób
maltretowanych, dla osób, których bliscy chorują na jakąś ciężką
chorobę itp.

[astrotaurus]

piwi77 napisał:

>>Pamietając o wszystkich okropnościach nie dalibyśmy rady żyć,
dlatego nasz system ochronny każe nam o nich zapominać.<<


Przedobrzyłeś.
Gdybyśmy mieli pamiętać wszystkie złe zdarzenia ze szczegółami
byłoby rzeczywiście z nami źle.
Ale zapominać mechanizmów nie wolno. Nauka musi pozostawać na całe
życie, abyśmy choć w najbliższym otoczeniu potrafili rozpoznawać
objawy niepokojących zjawisk.

Niestety, najczęściej ludzie operują na dwóch biegunach:
jedni zapominają o wszystkim i nie kojarzą podobieństw w przyszłości,
inni zapamiętują wrażenie swojego przeżywania i , podbudowawszy tym
swoje ego, również zaniedbują wyciagania wniosków do bystrzejszej
obserwacji świata.

[piwi77]

astrotaurus napisał:

> Ale zapominać mechanizmów nie wolno. Nauka musi pozostawać na całe
> życie, abyśmy choć w najbliższym otoczeniu potrafili rozpoznawać
> objawy niepokojących zjawisk.

Jakich mechanizmów i jaka nauka? Z tragedii Anii nie musimy wyciagać
żadnych nauk bo to, że nie wolno napastować i mordować wiedzieliśmy
już przedtem, takze do czego zdolny jest człowiek i to niezależnie z
jakiego środowiska pochodzi. Poza smutkiem, że nieustannie jesteśmy
świadkami podobnych zdarzeń, nie ma w nich nic, co warto byłoby
pamiętać jako naukę na przyszłość.

[astrotaurus]

piwi77 napisał:

>>Jakich mechanizmów i jaka nauka? Z tragedii Anii nie musimy wyciagać żadnych
nauk bo to, że nie wolno napastować i mordować wiedzieliśmy już przedtem, takze
do czego zdolny jest człowiek i to niezależnie z jakiego środowiska pochodzi. <<


Ja wiem i wiedziałem. Ty zapewne też.
Ale na pewno my wszyscy tego nie wiedzieliśmy, a już na pewno nie wiedzieli tego
ci, którzy bestialstwa się dopuścili.

I ja mogę czuć tylko smutek i bezsilność. Ty zapewne też.
Ale rodzice i znajomi tych, którzy się bestialstwa dopuścili już powinni miec w
sobie dużo więcej odczuć i przemyśleń.
I na pewno też ci, którzy sami, albo których dzieci czy znajomi popełnią podobne
czyny.

[twoj_aniol_stroz]

Dla Ani (*)

[Gość: tama]

Wapółczuję tragedii, a ten rodzaj morderstwa przeraża mnie
najbardziej swoją bezinteresownością.

Nie rozumiem jednak, dlaczego rodzice usiłowali obciążyć
odpowiedzialnością karną PKP. Jak mogły wyglądać konkretne zarzuty,
że nie zapewnili dziewczynie bezpieczeństwa?