Historia Milenki

[raila2]

Postanowiłam opisać w całości historię Milenki, może po jej
przeczytaniu nasuną się wam jeszcze jakieś sugestie, o jakie
leczenie dla córci walczyć jaką obrać drogę. Leczymy się w
Białymstoku na Wołodyjowskiego. W wieku 4 tygodni stwierdzono
zwichnięcie lewego stawu biodrowego, lekarz z DSK, bo tam
wykonywałam pierwsze badanie zalecił noszenie szelek pavlika przez 6
tyg i kontrolę po tym czasie. Wizyta kontrolna to szok, nadal
zwichniecie lekarz z DSK chciał kłaść moją 2 miesięczną córcię na
wyciąg, wystarszyłam się tego i poszłam na konsultację na
Wołodyjowskiego, tam próbowano jeszcze leczyć córcię w inny sposób
poduszką Frejki, niestetety bezskutecznie - kładą Milenkę na wyciąg,
spedzamy w szpitalu 6 tygodniu, niestety wyciąg nie powoduje
wstawienia się kości wstaw, lekarze coś pobąkują o operacji. Po 6
tygodniach powiedziano, iż podejmą się próby wstawienia kości pod
narkozą, jeśli się uda dziecko zagipsują, jesli nie zostaje
operacja. Założono gips, nasze leczenie przebiegało następująco:
-6 tygodni gips żabka
-6 tygodni gips żabka
-6 tygodni szelki Pavlika
-8 tygodni szelki Pavlika
-próba wprowadzenia szyny Denis Brown jakieś 2 tygodnie
bezskutecznej męki
-od 8 tygodni aparat Groniera
No i na dzień dzisiejszy staw nadal się zwicha.Lekarz prowadzący
proponuje kolejny gips. W tej chwili szukam opinii innych lekarzy i
chcę się kosultować. Dam znać jak coś się wyjaśni.

[gabi_10]

Bardzo wam współczuję...ale w końcu los sie odwróci i na pewno
wszystko ruszy do przodu...
Pierwsze co mi sie nasunęło- to te szelki przy zwichnięciu i od razu
na 6 tygodni...Moja Jula tez dostała szelki na zwichnięcie-ale! na 5
dni- do tego seria zabiegów mających na celu lepsze ukrwienie biodra-
i wtedy kontrola-czy w ogóle cos sie rusza, czy stawy sa lepiej
unerwione, zmienia się odwiedzenie itp. Gdyby po tych 5 dnaich nie
było nawet minimalnej porawy-zamiast leczenia zachowawczego byłby
wyciąg. Poprawa była-więc po tygodniu-znów kontrola. I tak przez
niecały miesiąc (załozyliśmy szelki 21 grudnia 2006, 8 stycznia
biodro było na IIc-a więc nie było zagrożenia wyciągiem). I co moge
po tych doświadczeniach pwoeidzieć? Warto było leczyć zachowawczo-
ale przy zachowaniu maks. ostroznościczyli kontrolowaniu, czy to
leczenie w ogól e coś daje. wprzeciwnym razie to strata czasu.
Ja bym chyba juz nie zgodziłą się na męczenie dziecka kolejnymi
gipsami...Bo jesli-odpukać-i one nie pomogą-i tak bedzie operacja-i
znów gips....Nie wiem co moge doradzić-ale chyba skonsultowałabym
sie z innym lekarzem-juz nie z Białegotoku, z takim, który stosuje
zupelnie inne metody leczenia...My leczylismy dziecko w Lublinie,
wiem, że podobne metody stosuja w Otwocku...Nie chcę zachwalać-bo u
nas od razu dzięku Bogu był sukces-ich metody zresztą sa dośc
kontrowersyjne, ale daja efekty...W każdym razie poszukałabym
lekarza naprawde dobrego-chocby ktoregoś z polecanych- któy nie
leczy zachowawczo gipsem...Niechby przynajmniej pwoeidział co o tym
mysli....

[exylia]

Railo, początek naszej historii jest identyczny, z małym wyjątkiem. Nam od
samego początku nie podobały się szelki. Już na drugi dzień nie odwodziły nóżek
tak jak powinny. Poczytałam trochę na ten temat i wiedziałam, że jest coś nie
tak. Dlatego pojechaliśmy na konsultację do innego doktora, który potwierdził
nasze obawy. Zdaniem doktora Bika (pozostał naszym lekarzem na zawsze ) szelki
były zbyt miękkie, aby utrzymać zwichnięte stawy w odwiedzeniu. Zalecił na
początek rozciąganie mięśni poduszką frejki, a później szynę Koszli. Zawsze
wszystko dokładnie wytłumaczył i pomimo, że leczyliśmy Nataszkę u niego
prywatnie, nie wziął ani grosza za cotygodniowe kontrole, kiedy Natasza była w
Koszli. Niestety koszla przyniosła tylko połowiczne efekty, tzn. biodra się
nastawiały, ale wyskakiwały ze zbyt płytkich panewek. Stąd lekarz zalecił tylko
10 dni wyciągu i niecałe 6 tygodni gipsu.

Już pisałam Ci w innym wątku, że ja na Twoim miejscu nie zgadzałabym się na
ponowne leczenie gipsami. Nasz lekarz też w pewnym momencie (przy wtórnej
dysplazji) zastanawiał się nad samym gipsem, jednak stwierdził, że nie daje
żadnej gwarancji, że to pomoże, a nie ma zamiaru unieruchamiać Nataszy na
minimum 2 miesiące (na tyle zakłada się gipsy u "dużych" dzieci) skoro szanse są
niewielkie. Dlatego zaryzykował z aparatem Groniera twierdząc, że mamy jeszcze
czas na ewentualną operację.

Railo, operacja to ostateczność, jednak warto się nad nią zastanowić w przypadku
Milenki, bo daje większe szanse na zdrowe biodro niż sam gips. Tak, jak radziła
Ci July, jedź w Polskę i szukaj najlepszych specjalistów. W różnych szpitalach
stosują różne metody operacji, różny czas noszenia gipsu i w końcu różną długość
zakazu chodzenia - wszystko to zależy od obranej metody operacji i doświadczenia
lekarzy. Możesz wybrać najbardziej dla Was optymalną metodę.

Ciągle trzymam kciuki i nadal tu jestem, choć trochę zasmarkana. Wierzę, że
niedługo to forum będzie dla Ciebie tylko wspomnieniem.

[tonieasy]

Witajrajla2 rozumiem doskonale co czujesz nie wiem czy czytalas
nasza historie ale jest podobna do twojej tylko ze nas odrazu
polozono na wyciag i gipsy i tak wkolko wiec corka wsumie byla 7
miesiecy leczona wyciagami i gipsami bez powodzenia i wkoncu
zabralam ja ze szczecina i powiedzialam ze znajde lekarza ktory ja
zoperuje i znalazlam w poznaniu dr shadi polecam go z calego serca
napoczatku gdy dowiedzialam sie ze u Korneli jest zwichniecie nie
dopuszczalam do siebie mysli o operacji mowilam sobie ze wole te
wyciagi i gipsy ale teraz wiem ze juz dawno powinnam podiac decyzje
o operacji i moje dziecko by sie tak nie meczylo na dzien dzisiejszy
ma 11 miesiecy i sama nie siedzi nie chodzi nie przekreca sie nie
podnosi praktycznie lezy jak sie ja polozy tz prubuje sie dzwigac
ale jest za slaba po tych gipsach mi od poczatku wmawiali ze inaczej
sie dysplazji nie leczy jak tylko wyciagi i gipsy a tu sie dopiero
dowiedzialam ze istnieja inne metody my sie zdecydowalismy na
operacje i wiem ze to sluszna decyzja chociaz wolalabym jej unuknac
ale poprostu nie moge patrzec jak mala sie meczy i ile ja to
wszystko wysilku kosztuje teraz jest bez gipsu i operacja we
wrzesniu mam nadzieje ze twoja mala to ominie i zycze ci wszystkiego
dobrego i wytrwalosci pozdrawiam

[july64]

W mojej opinii dobrym rozwiązaniem będzie pojechać do której z
klinik w Polsce (łódź, katowice, sosnowiec, poznań) które
specjalizują sie w operacjach stawów biodrowych.
lekarze w białym każa ci kłaść mała na wyciąg i w gipsy - w Twojej
sytuacji to raczej nie pomoże ze względu na nieskutecznośc leczenie,
które było stosowane do tej pory.
Polecam wizytę u mojego lekarza dr. Mirosława Pasierbka w Sosnowcu.
Jest z-cą ordynatora lub orynatorem, nie pamiętam już szpitala
górniczego na Placu Medyków 1 w Sosnowcu.
Przyjume tam w poradni, ale polecam wizyte prywatnie - dane musze
odgrzebać bo nie mogę odnaleźc w sieci.
Pojedź tam, bo warto - jeśli jesteś zdecydowana na operację.
Bo nie ukrywam - nasz lekrza najpierw zaproponuje ci leczenie
gipsami i wycoągiem. ale pewności do powodzenia tego lecznia nie ma
100%.
Decyzja należy do Ciebie, tylko uciekaj z Białegostoku. Pozdrawiam.

[ann.strzalkowska]

[ann.strzalkowska]

Ja juz pisalam o mojej corce Klaudii. Sknsultuj sie z pro. Karskim z Lublina,
on prowadzi moja corke.Profesor nie kieruje od razu na operacje mowi ze to
ostatecznosc leczy innymi metodami.

[gabi_10]

ooo_widze kolejną pacjentke prof. Karskiego Wyleczył-bez gipsu-
moją córcię

[raila2]

Ja też uważam, że operacja to ostateczność, jeśli leczenie
zachowawcze nie przynosi efektu. Tak niestety jest w przypadku
Milenki, dziecko jest leczone od 1 miesiąca życia, obecnie ma 14
miesięcy, po tak długim okresie leczenia staw nadal się zwicha.
Według mnie to jest własnie taka sytuacja, gdzie pomoże tylko
operacja. Obecnie mam umówioną wizytę u dr Czubaka z kliniki w
Otwocku, jedziemy do niego prywatnie do warszawy.

[adria-3]

U nas było tak, dopiero jak córka miała 1,5 miesiąca (długo czekaliśmy na
wizytę), okazało się, że ma dysplazję po prawej stronie i zwichnięcie też lewego
stawu biodrowego. Natychmiast córka, z marszu, została skierowana na wyciąg
(przychodnia przyszpitalna). Powiedziano nam, że im wcześniej dziecko trafi na
wyciąg tym lepiej. Przez ponad pięć tygodni była na wyciągu /non stop, może z
dwa razy na chwilę zdejmowana/, później miała zabieg pod narkozą. Następnie była
w gipsie żabka przez cztery miesiące. Lekarz prowadzący chciał by miała kolejny
gips na nogi ale inny lekarz tam pracujący zrobił usg i powiedział, że jest
dobrze i nie wolno już nic robić, oprócz oczywiście rehabilitacji. Leczona była
w szpitalu Kopernika w Warszawie.

[raila2]

Jak widać, co dziecko to inaczej reaguje na leczenie zachowawcze.
U was poszło błyskwicznie, zwichnięcie wyleczone w zaledwie 4,5
miesiaca? Bo jak wnioskuję po gipsach nie miało już dziecko
zakładanego żadnego aparatu tylko było rehabilitowane. No i temat
rehabilitacji też jest różnie postrzegany prez lekarzy, ja jak
swojego pytałam o rehabilitację (właśnie po zdjętych gipsach)
powiedział, że nie ma potrzeby. Pytałam go jeszcze w dalszym stadium
leczenie ponownie, czy moze rehablitacja by wspomogła leczenie, on
nadal zapierał się że nie.

[adria-3]

Poszło, rzeczywiście szybko. Pierwszy lekarz mówił, że to długo potrwa a stało
się inaczej. Na wyciągu przez cztery tygodnie nie było poprawy, nie mal z dnia
na dzień okazało się, że jest lepiej, ale potrzebny był jeszcze ten zabieg. Nie
wiadomo jak by było, gdyby ten drugi lekarz się nie zainteresował. Córka miała
ok. 7 miesiąca. Był mały problem, bo mieliśmy uważać, by nie wstała a przede
wszystkim nie chodziła do 10 miesiąca a ona już miesiąc później zaczęła chodzić
i nie chciała raczkować (rehabilitacja dotyczyła głównie jak ustawiać jej nogi
podczas raczkowania). Później chodziliśmy z profilaktycznymi wizytami do tego
drugiego lekarza. Masz rację, że różnie to bywa. Na oddziale była mama z roczną
dziewczynką, która miała cały czas gips, leczenie zaczęło się jak też była
malutka, miała ok. dwu, trzech miesięcy. Mam też znajomą, która miała jeszcze
szyny w wieku przedszkolnym. W ogóle jakoś znam sporo osób, które leczyły swoje
dzieci, jest to dość częsty problem. pozdr.