Historie milosne

[princessjobaggy]

Zakladam ten watek (skierowany do osob zwiazanych z nie-Polakami)z czystego
zaciekawienia jak to sie stalo, ze poznalyscie swoich partnerow.

Pamietam jak kiedys jedna z Was pisala, ze przyszlego meza poznala w metrze,
gdy powiedzial jej, ze jest piekna, a w rok po tym byli juz po slubie.

Czy historie pozostalych z Was tez sa takie niebywale, rodem z romansidla?

[glasscraft]

Wyjazn na narty do Wloch w styczniu, pierwszy dzien na stoku kilka zjazdow
razem, "milo Cie bylo poznac...", a potem - jak w prawdziwym romansie, gdzie
zjezdzalam ja byl ON (nie chce sie przyznac czy mnie szpiegowal....),
romantyczna kolacja, snieg, ksiezyc........
Listy, telefony, pierwszy przyjazd do Polski - 14 lutego.....
Jakby ktos zrobil o tym film to by go ludzie oskarzyli o produkowani kiczu i
wysysanie z palca....

[jagienkaa]

męża poznałam z Polsce, gdzie pracował na kontrakcie, przez moją siostrę,
pracowali razem. Nawet 18 lat wtedy nie miałam. Mężowi się podobała właśnie
siostra, a ja mu przez pół imprezy próbowałam moim licealnym angielskim
powiedzieć, że ona jest okropna:) no i mi się udało hihi. Męża poznałam 29
stycznia 1998. A już gdzieś w maju bylismy parą. Przyznaję że nie wiązałam
jakichś nadziei z nim, bo był 8 lat starszy, wiedziałam że wyjedzie (a ja
jestem realistką!) i jeszcze Angol. No ale się okazało że To Ten. IV kl
(mojego) liceum przeżyliśmy w innych krajach. Było warto. NIGDY nie żałowałam
swojej decyzji, męża kocham coraz mocniej i jestem najszczęśliwsza na świecie
że się znaleźliśmy.

[steph13]

Zaraz po przyjezdzie do UK, pracowalam (nielegalnie) jako barmanaka w sercu
Londynu. Ktoregos dnia, wszedl ON, wysoki, przystojny i z amerykanskim akcentem
poprosil o vodka & coke. Po dlugiej pogawedzce poprzez bar okazalo sie, ze
wlasnie obchodzil swoje urodziny i zaprosil mnie na kolacje z jego znajomymi.
Poniewaz znal go wlasciciel baru, podalam swoj adres i wieczorem odebral mnie z
mojego mizernego lokum. Posiadajac niewiele gotowki i nieznajac jego
mozliwosci finansowych, z uporem twierdzilam, ze nie jestem glodna i poprosilam
tylko o starter, uczestniczac ochoczo w licznych butelkach wina i szampana. Po
kolacji byl nightclub, taksowka do mojego domu i wiadro kawy do calonocnych
dyskusji o zyciu. Ta kawa musiala miec jakas dziwna moc, bo wlasnie jutro, 15
pazdzienika, obchodzimy 25ta rocznice slubu. All's well that ends well.

[princessjobaggy]

Zatem- wszystkiego dobrego z okazji jutrzejszej rocznicy, Steph :)

[youmou]

Nasza historia też jest jak wyjcięta z Harlekina, ale że właśnie mi się
okrutnie za nim tęskni, to napiszę

Spotkaliśmy się na miasteczku namiotowym na Chreszczatyku podczas rewolucji
Podeszłam do nich, bo zobaczyłam polską flagę (trzymał ją nasz obecny
przyjaciel, polski Ukrainiec, i był to bardzo sprytny zabieg, jak się później
dowiedziałam - chcieli, żeby widziano, że jest dużo obcokrajowców, co miało
uratować przed użyciem siły). Wybierali się właśnie na nocną blokadę
Administracji Prezydenta, więc poszłam z nimi. I - choć nie mogę w to teraz
uwierzyć - zostałam całą noc.. A. podszedł ze mną też do policjantów, którzy
już wtedy byli odgrodzeni od tłumu dużym pustym pasem i blokadą, która myśmy
tworzyli. Może to śmieszne, ale wtedy bałam się najbardziej. Wiedziałam, że
gdzieś na dachach są snajperzy, a między ukraińskich żołnierzy wmieszane są też
rosyjskie służby specjalne, które nie będą miały żadnych skupułów.

Nadal z emocjami to wspominam, bo nad ranem, odesłali mnie do Domu Piśmiennika,
żeby się ogrzać.. i czułam, że coś było nie tak, ale nie miałam siły
protestować. No i.. okazało się, że dostali cynk o jakiejś prowokacji..
Wtedy też dostałam od A. małą ikonę jego patrona.. i "No, no" kolegi pozwoliło
mi w pełni docenić ten gest.

Fajny był ten początek. Bardzo intensywny. Rozmawialiśmy jakąś plątaniną polsko-
ukraińsko-rosyjską, przy czym ja na początku rewolucji znałam po kilka słów z
obu jego języków, a on mój polski rozumiał też trzy po trzy. I dobrze. Bo jak
mu ostatniego dnia powiedziałam, że bardzo go lubię, ale nie chcę wiązać się z
kimś "na odległość", to nie zrozumiał!!!

Później pojechałam na Ukr jeszcze raz jako obserwatorka wyborów, chciałam jak
najdalej na Wschód i wylądowałam za Dnietropietrowskiem. Bardzo się o mnie
martwił. Sam pojechał jako członek komisji z ramienia Juszczenki jeszcze dalej
w paszczę lwa, bo do jakiejś wsi koło Ługańska (już prawie Rosja).
Spotkaliśmy się w Kijowie. Sylwestra spędziliśmy w namiocie pod Administracją
Prezydenta, bo ja się strasznie pochorowałam. Popłakiwałam w jego ramię,
słuchając dobiegającego nas z telewizora przemówienia Juszczenki (prawie całe
zrozumiałam). Znane (choć chyba jeszcze nieoficjalne) były wyniki i kilkaset
metrów dalej, na Majdanie ludzie świętowali swoje zwycięstwo.

A. się martwi, że ta rewolucja (całe 2 miesiące koczował przy Administracji) i
nowy prezydent wiele na Ukrainie nie poprawiły.
Natomiast my planujemy się pobrać najpóźniej wiosną :)))

[princessjobaggy]

to ci dopiero historia, youmou!

[ewmag]

A czemu historia poznania meza-Polaka nie moze byc romantyczna?;-)

[glasscraft]

Moze - opowiadaj!!!!

[ewmag]

My sie poznalismy w Nowym Jorku, do tej pory smiejemy sie, ze z W-wy do Krakowa
bylo za daleko:-) Oboje jechalismy na tzw. work & travel, poznalismy sie w
hostelu, gdzie nocowalismy przed podroza dalej. Moj maz twierdzi, ze sie
zachwycil od razu, a ja sie zastanawialam, co ten gostek tak za mna chodzi...
Wymienilismy sie adresami, nie domowymi, tylko tymi w US, gdzie jechalismy w
tamte wakacje i on do mnie napisal list, tak fajnie po staroswiecku:-) Jeszcze
wtedy nie milosny... Potem bylo mailowanie, tez takie kolezenskie, a pol roku
potem spotkalismy sie w W-wie i sie zaczelo! Spedzilismy bardzo romantycze
kilka dni w Pradze, pozniej sylwestra, ktorym bylam zachwycona i wykonczona
jednoczesnie (nie tym, co pierwsze Wam do glowy przychodzi;-)) Pozniej duzo sie
wydarzylo, a w zeszlym roku wzielismy slub. I teraz mamy kilkumiesiecznego
superowego bobaska, a ten moj cudowny maz dalej twierdzi, ze jest zakochany:-))
To tak w baaaaardzo duzym skrocie...

[tuti]

ja nie jestem mezatka, nie moge opowiedziec swojej historii
ale chcialabym sie podzielic z calkiem fajna ( choc i znow nie na temat, bo nie
z anglii) historia brata. Bywal zawsze duzo za granica, kieyds trafil do pracy
na camp w ameryce, na miesiac. poznal tam dziewczyne, ktora tez trafila tam do
pracy, po silnych namowach koelzanki. po miesiacu pracy, wynajeli , juz razem,
auto, zjechali ameryke
a po co to pisze
no bo oni nie dosc ze w polsce mieszkali w tym samym meiscie. te sama uczelnie,
w tym samym czasie uczyli, ten sam kierunek;)
tylko ze jakos sie nie mogli nigdy ..bliżej
a teraz po slubie, i dzieciak goni dzieciaka;)

[asica74]

a czy historia w pigulce o poznaniu niemeza-niepolaka i to wcale nie-
romantyczna moze byc tez? ;-)

[jagienkaa]

no jasne, dawaj:)

[asica74]

To daje:-)

Moja kolezanke rzucil chlopak, a jej rada na pocieszenie bylo wychodzenie do
klubow. A ze nie lubila wychodzic sama, to wyciagala wszelakie kolezanki i kogo
sie tylko dalo, by pojsc z nia. W koncu padlo na mnie. Ja za bardzo nie lubie
klubow (to znaczy jak juz jestem w klubie, to jest ok, ale nie lubie calego
szykowania i tak dalej), ale jako ze dobrym znajomym sie nie odmawia, to
poszlam. Po pol godzinie stracilam kolezake z pola widzenia, a ze swiat
widziany przez dno szklanki koktailowej wyglada nieco rozowiej, wiec zaczelam
sie rozgladac wokol. Gdzies na horyzoncie wypatrzylam bardzo wysokiego faceta i
pofrunelam w jego kierunku. Niestety w ogole na mnie nie zwrocil uwagi, ale za
to nie moglam sie odpedzic od jakiegos malego i obslizlego faceta. W rozpaczy
schowalam sie za faceta stojacego pod sciana i kazalam mu powiedziec, ze jest
moim kolega. Male i obslizle "cos" zaraz sie zmylo z pola widzenia, a facet od
sciany okazal sie calkiem fajnym gosciem od tanczenia i calowania.
Potem okazalo sie, ze wracamy tym samym autobusem do domu, potem sam
zaproponowal mi, ze mi da swoj telefon i bedzie szczesliwy jak do niego
zadzwonie... No i tak sie zaczelo.

A obecnie, gdy czasami slysze historie, ze w klubach spotyka sie samych
obslizlych, to usmiecham sie tajemniczo i ze zrozumieniem kiwam glowa... :-)

[evita1972]

oki,teraz kolej na mnie....
Jako <singielka>przyjechalam na urlop,ktory mial trwac miesiac(drugi miesiac
wakacjii-w Polsce bylam nauczycielka).Po zwiedzeniu kilku ciekawych miejsc w
W.B.zatrzymalam sie na dluzej u kolezanki w Cambridge.Moja kolezanka znalazla
prace w tureckiej restauracjii,do ktorej tez sie zalapalam jako kelnerka(zawsze
mozna dorobic te kilka groszy), i wynajmujac pokoj osobno.
W szkole,gdzie bylam pelnoetatowcem poprosilam dyr.o urlop bezplatny tym
sposobem przedluzajac sobie wakacje o kolejny semestr,czyli 6 miesiecy.
Wracajac pewnej nocy z imprezy w pubie,dopiero przy dzwiach do mojego domu
zauwazylam,ze nie mam kluczy do mojego domu i pokoju(okazalo sie pozniej,ze
zatrzasnelam za soba dzwi zapominajac o kluczach),a ze zauwazylam otwarte okno
na pietrze,postanowilam przez nie wejsc...
Rozumiecie-1-sza w nocy,landlord na wyjezdzie na Cypr,wszyscy polacy spia
przed nastepnym dniem do pracy,wokol zywej duszy(i na szczescie),po kilku
piwkach,ciagle w swietnym humorze,stawiam noge na ponizszym parapecie,aby wejsc
do swojego pokoju...
Musialam postawic ja troche za glosno,bo nagle otworzyly sie dzwi,w ktorych
pojawia sie sympatyczny angol z zapytaniem<do you need any help???>.
Jakos wiedzialam juz,ze nic mi nie grozi.Sympatyczny angol,przyniosl
krzeselko,pomogl mi wspiac sie w gore i stwierdzic,ze pokoj do ktorego chcialam
sie wslizgnac nie nalezy do mnie lecz do sasiada obok , a okno pokoju ,w ktorym
ja mieszkalam jest szczelnie zamkniete.I co???
Moj zyczliwy sasiad zaproponowal mi zostanie u niego na noc i przespanie sie na
sofie w leaving room.
Nastepnego dnia jakze bylam szczesliwa kiedy landlord wracajac z Cypru(wlasnie
nastepnego dnia wrocil),otworzyl mi dzwi do mojego pokoju ,a ja natychmiast
pobieglam na dol podziekowac mojemu sympatycznemu sasiadowi zapraszajac go na
lunch.Po lunchu zapraszalismy sie nawzajem do pubow,i po 3-ch miesiacach nie
musialam juz wchodzic osobnym wejsciem do mojego pokoju na gorze,gdyz
przenioslam sie na dol do mieszkania 2-pokojowego,gdzie mieszkam juz od 2-ch
lat do dnia dzisiejszego jako szczesliwa zona, i matka kochanej Gabrysi.

[jermaldan]

Ja mojego w polowie Polaka, a w drugiej polowie Rosjanina, z australijskim
paszportem (wiec chyba sie lapie do tego watku;)) poznalam pod koniec jego
rocznego pobytu w Polsce. Widzielismy sie zaledwie trzy razy. Od poczatku
wiedzialam, ze to Ten, ale nie robilam sobie nadzieii, bo wiedzialam ze
wyjezdza. No i wyjechal. Zaczelo sie codziennne pisanie maili, sms-ow i rozmowy
telefoniczne, tak az do mojego wyjazdu do niego na wakacje (w sumie to czekanie
trwalo ponad pol roku). Pierwszego dnia mojego 3-tygodniowego pobytu oswiadczyl
sie. Po kilku miesiacach przyjechal do Polski i juz zostal. Rok po
oswiadczynach bylismy juz malzenstwem.

Wszystkie jego maile przetrwaly, czasami lubie sobie je poczytac:)

[youmou]

Jakiś przestój w wątku...?

A wczoraj tak dobrze się bawiłam..
I wiecie co? Wasze historie wzmacniają moją wiarę w miłość

Chcę jeszcze! ;)

Historia nie moja - ale powalajaca :)

[plonaca.zyrafa]

Mam dziewczyne w pracy. Mloda Litwinka. 19 lat. Jest tu od siedmiu miesiecy.
Pierwszego dnia pracy jako kelnerka poznala klienta - przystojnego,
szarmanckiego 30latka z RPA. Jak sami mowia milosc po prostu wybuchla :)
Nastepnego (tak, tak, NASTEPNEGO) dnia ona juz mieszkala u niego.

Teraz on wydzwania do nas do biura sreednio co godzine i wypytuje jak ona sie
czuje, co robi etc.

Jesli mam byc szczera, to ta historia wydaje mi sie nieco dziwna (ale wiem ze
prawdziwa), ale nie wnikam :)

[natalia.brzeska]

Cóż, moja historia trochę podobna, do młodej Litwinki.

W WIELKIM (!!) skrócie - poznaliśmy się w pubie w Anglii, pogadaliśmy jakieś 2
godzinki, kilka dni później był juz u mnie w ... Polsce!

[sulasia13]

Bylam au-pair w Holandii. Pewnej sierpniowej soboty poszlam do parku, aby
poczytac sobie ksiazke na laweczce. W oddali zauwazylam chlopaka na sportowym
rowerze, ale nie poswiecilam mu uwagi, po prostu popatrzylam na ludzi bedacych
w zasiegu mojego wzroku. Usiadlam na lawce, w bocznej alejce i zaczelam czytac
ksiazke. Nie minelo kilka minut, a tenze chlopak jedzie w moja strone, ja nie
podnosze nawet glowy- czytam. Nastepnych pare minut, chlopak przejezdza po raz
drugi, wymieniamy usmiechy, ja nadal czytam. Kilka minut pozniej jest on znowu
przy mojej laweczce z pytaniem, czy moze sie przysiasc i porozmawiac ze mna. Ja
na to: Ok, czemu nie?" i tak to wszystko sie zaczelo...(13.08.2000).
Moj "niemaz" pochodzi z Ugandy i mamy razem cudowna coreczke Emilie (urodzila
sie 13.02.2004). A na te laweczke w parku wracalismy potem dosc czesto. Nawet
myslelismy o wycieciu serca na pobliskim drzewku, aby wrocic tu za -nascie lub -
dziescia lat i je odnalezc :-)

do sulasia13

[natalia.brzeska]

hehe u nas też się zaczęło 13.08 :-)

[sulasia13]

Widzisz, a niektorzy mowia, ze 13 jest pechowa :))) Obchodzicie nadal ten dzien
w jakis specjalny sposob?

[evita1972]

Sorki,ale przez nieuwage podpisalam sie pod asica74,a powinnam w tym miejscu
wlasnie...Pozdrawiam

[effata]

Miejsce miejscem, ale ja się, Evita, uśmiałam nieźle z twojej historii. Co też
się ludziom przytrafia! Aż się wierzyć nie chce :))) (ale oczywiście wierzę, bo
sama też miałam w życiu kilka ciekawych zbiegów okoliczności)

[duende1]

ja po przyjezdzie do angli pracowalam za barem.a po drugiej stronie baru zawsze
on. jak boga kocham, myslalam, ze ma powazny problem z alkoholem, bo co ja w
robocie, to on przy piwie. w koncu dalam sie wyciagnac do kina, potem na
mecz,po dwoch tygodniach do niego na kolacje. okazalo sie, ze niezle gotuje -
po tej kolacji do swojego mieszkania wrocilam juz tylko po swoje manatki :) a
bylo to w sierpniu 2004. dzisiaj dla odmiany ja gotuje :)

[duende1]

zapomnialam dodac - okazalo sie, ze problemu z alkoholem bron boze nie ma.
teraz to ja wyciagam go do pubu.;)

[jaleo]

Ja swojego meza poznalam pracujac dla British Cycling Federation. Jezdzil w
reprezentacji Wielkiej Brytanii, szosowej i przelajowej. A poznalam go w
bardzo dziwnym okresie mojego zycia, kiedy to mialam chlopaka Austriaka
(poznanego we Wloszech).

Tak wiec z moim obecnym malzonkiem bylismy "nothing but good friends" przez
dobrych siedem - osiem miesiecy, przez ktory to czas zbieralam sie na odwage, i
usilowalam zagluszyc wyrzuty sumienia, zeby zerwac z Austriakiem. Po czym
okazalo sie, ze kolega Austriak mnie two-time'owal z doktorantka matematyki
stosowanej (brains before beauty hehe).

Odkrycie tego faktu przypadkowo, pozwolilo mi na odegranie sceny niczym z
telenoweli, kiedy to pod jego nieobecnosc pakuje manatki, zostawiam kartke o
tresci sprowadzajacej sie do "pocaluj mnie w d..." i lekkim krokiem wychodze na
zalana sloncem ulice (no moze nie tak bardzo lekkim, bo uginawszy sie pod
ciezarem manatkow). 45 minut pozniej siedzialam juz w autokarze National
Express zmierzajacym na polnoc. A poltora roku pozniej bylam juz zona swojego
kolarza.

[ania.eastwood]

moja historia tez jest jak z taniego romansidla. jeden dzien spedzony w
krakowie razem w lipcu 2004, a w sieprniu 2005 juz po slubie.

krakow jest romantyczny i w ogole super. potem byla szkocja, tez super. a potem
juz (czyli po 5dniach spedzonych razem non-stop) wiedzielismy ze juz zawsze i
na zawsze razem.

i jest super :-)

[jagienkaa]

to super:)