Zabużanie walczą w sądach

[Gość: zabużanin]

I tak spotkamy się w Strassburgu i zobaczymy kto ma rację za lata spychologi
i analfabetyzmu prawno - historycznego

[Gość: Framuga]

Amen

[Gość: M.]

DEBIL NA AMEN !!!!!!!!!!!!!!!!

[Gość: zabużanin]

No cóż brak argumentów, brakiem kultury i dowodem nieuctwa

wracajcie za Bug!!!!!!!!!

[Gość: uj]

moja rodzina stracila caly dobytek w Warszawie, niektorzy krewni zycie.
I co, maja zadac teraz odszkodowania od Polski???
Moze i macie podstawy prawne, ale moralnych nie macie zadnych!!!!
Wiekszosc z Was, ci ktorzy chcieli, otrzymali majatek na "ziemiach
odzyskanych".
Lepiej wracajcie na Wschod i tam dochodzcie swoich praw.

krecicie bat na Polske Panowie z za Bugu...

[Gość: uj]

swiadomie lub nie (w swojej pazernosci),
ale po Was beda Niemcy i Zydzi w kolejce po pieniadze,
na razie tylko obserwuja i sie nie wlaczaja za bardzo,
ale mocno trzymaja kciuki za Was.
Oni maja przynajmniej moralnie usprawiedliwieni, nie mieli
mozliwosci rekompensaty na "ziemiach odzyskanych".

Najbardziej mnie dziwi ze przyklaskuja wam panowie z
tzw. "polskich" partii prawicowych.

[Gość: jww]

Panie Uj, zaczyna mnie Pan troszkę irytować. Niemcy zostali wywłaszczeni i
wysiedleni w wyniku Konferencji Poczdamskiej, RP nie uczestniczyła w tej
konferencji jako strona i nie ponosi prawnych skutków tych działań. Jedyną nie
załatwioną sprawą są reparacje wojenne których nie otrzymaliśmy. Co do mienia
żydowskiego, to chyba jest oczywistą sprawą, że spadkobiercy mają do niego
prawo? Chyba, że ma Pan jakąś nową teorię mówiącą o prawie własności
przysługującym ze względu na religię, kolor skóry lub rozmiar butów. <jww>

A może historii i prawa by się pouczyło ?

[Gość: zabużanin]

A co to za postawa "psa ogrodnika". Tak się składa że też mieszkam w Warszawie
i wiem że jeżeli komuś coś tu zabrano (coś stracił), to może to odzyskać tylko
trzeba trochę się o tym pouczyć !!!
Po drugie należy się douczyć i dowidzieć o tym że roszczenia dotyczą tylko tych
którzy nic nie dostali, a nie wypisywać brednie jak się nic nie wie na ten
temat.

[Gość: zabużanin-leszcz]

Nie pyskuj leszczu zabużański i nie wyzywaj nas tu od nieuków boś zwykły kajtek
nielepszy od nas. Chcesz odzyskać, to powinni ci dać trochę ziemi za Bugiem i
byś sobie tam dojeżdżał. A gdzie byś teraz był gdyby twoich nie wysiedlili.
Powinieneś jeszcze za to dopłacić.

Coć niewiele wiedzy w głowie ze szkoły zostało

[Gość: zabużanin]

A może jednak jakieś merytoryczne argumenty, jakieś konkrety ??

[Gość: uj]

nie da sie wrocic zniszczonych rzeczy, zabranych istnien ludzkich,
zniszczonego zycia, i pietna w psychice zyjacych ktore pozostaje przez
pokolenia (ja mam 28 lat). Nie mam pretensji do swiata, ale umiem rozumiec
ludzi (zwlaszcza bliskich). Tak sie sklada ze mam tez rodzine ze wsi na
Wschodzie. Oni widzieli tylko Niemcow lub Rosjan przejezdzajacych droga,
i tylko tyle. Ucieszyli sie ze Zydow juz nie ma, z tego ze musza wyjechac na
Zachod juz mniej. Oddawanie przez Polske rekompensat za majatek na Wschodzie
akurat przez Polske uwazam za niesprawiedliwe i niebezpieczne, i tyle. To nie
jest zazdrosc.

PS darujcie sobie obrzucanie obelgami

Dlaczego niesprawiedliwe - pocztaj historię Polski

[Gość: zabużanin]

Jakbyś poczytał to byś wiedział, że Państwo polskie jeszcze w 1989 dysponowało
majątkiem przeznaczonym na roszczenia, a to że go sprzedało i dopłacało do
różnych swoich socjalnych farmazonów już mnie nie obchodzi - jak się żyło za
cudze pieniądze to czas je zwrócić jak np. długi Gierka i Gomułki.

[cesarok]

Gość: uj napisał:
„nie da sie wrocic zniszczonych rzeczy, zabranych istnien ludzkich,
zniszczonego zycia, i pietna w psychice zyjacych ktore pozostaje przez
pokolenia (ja mam 28 lat). Nie mam pretensji do swiata, ale umiem rozumiec
ludzi (zwlaszcza bliskich). Tak sie sklada ze mam tez rodzine ze wsi na
Wschodzie. Oni widzieli tylko Niemcow lub Rosjan przejezdzajacych droga,
i tylko tyle. Ucieszyli sie ze Zydow juz nie ma, z tego ze musza wyjechac na
Zachod juz mniej. Oddawanie przez Polske rekompensat za majatek na Wschodzie
akurat przez Polske uwazam za niesprawiedliwe i niebezpieczne, i tyle. To nie
jest zazdrosc.
PS darujcie sobie obrzucanie obelgami”

Tak masz rację nie da się wszystkiego zwrócić, ale podstawową „zasadą
sprawiedliwości” powinna być zasada „naprawić szkodę”. Tak powinno być
zawsze: złodziej musi skradzioną rzecz zwrócić (przynajmniej w części, na którą
go stać), mordercę wsadza się do więzienia (mimo, że nic nie zwróci życia
ofierze), aby w pewnym sensie wynagrodzić ból najbliższym ofiary oraz
przestrzec potencjalnych morderców.
W przypadku zabużan, państwo polskie zgodziło się wynagrodzić stratę majątku
pozostawionego na wschodzie w ramach tzw. „porozumień republikańskich”, o
publikację których obecnie toczy się bój w sądach. Należy tu podkreślić, że
państwo polskie otrzymało na ten cel środki od republik radzieckich,
z którymi podpisało te porozumienia.
To samo dotyczy wszystkich problemów związanych z reprywatyzacją – czyli tym
wszystkim co państwo polskie upaństwowiło z naruszeniem prawa. Co więcej
również nieuregulowane własności ziem na tzw. Ziemiach Odzyskanych czekają na
rozwiązanie. Uważam, że te wszystkie problemy są w chwili obecnej najważniejszą
sprawą do załatwienia, aby po wejściu do UE nie odbiły się nam czkawką.
Przypomnę tylko, żę np. Czesi potrafili w ciągu tych 13 lat transformacji
uregulować sprawę reprywatyzacji zarówno dla swoich obywateli jak i dla Żydów.
Pozostaje u nich tylko niezałatwiona sprawa majątków Niemców Sudeckich. Z tym,
że problem ten jest inny niż u nas – oni wypędzili swoich obywateli my Niemców
zamieszkujących ziemie, które otrzymaliśmy decyzją międzynarodowego układu.

Podsumowując uważam, że państwo polskie aspirujące do UE, powinno te sprawy
rozwiązać jak najszybciej – oczywiście w ramach swoich możliwości inaczej
czekają nas liczne procesy przed Trybunałem Strasburskim. Pozdrawiam.

[Gość: jww]

Panie Uj,
myli Pan niestety tematy. W sprawie gruntów warszawskich i
mienia zabużańskiego - stroną jest Rzeczpospolita Polska. Ja,
jako obywatel tego kraju mam prawo do stosownego odszkodowania.
Moja działka w centrum Warszawy przy ul. Chmielnej 31 nadal
istnieje i nie widzę nic sprawiedliwego w tym, że teraz mieszka
tam ktoś inny. Myślę, że jest Pan zwolennikiem "sprawiedliwości
społecznej" i uważa, że moja rodzina jako byli posiadacze
powinna mieszkać na wsi lub siedzieć w więzieniu. Gratuluję
poglądów. <jww> <[e-mail]>

[Gość: jww]

Panie Uj,
to nie prawda, że wszyscy którzy chcieli, dostali coś na
ziemiach odzyskanych. Moja rodzina do roku 1944 mieszkała i
posiadała nieruchomości w Wilnie i Warszawie. Od 1946 roku
mieszkamy w Gdańsku, i staramy się o stosowny ekwiwalent - jak
Pan widzi są to działania nieskuteczne. Mówienie, że ktoś nie ma
moralnego prawa, gdyż postępowanie administracyjne ciągnie się
przez 57 lat i powinien dać sobie spokój, nie przekonuje mnie.
Co do gruntów i nieruchomości w Warszawie które moja rodzina
utraciła bez odszkodowania, również sobie nie daruję. Toczą się
już w tej sprawie postępowania sądowe. Może wykrzyknie Pan nowe
hasło: WRACAJCIE DO WARSZAWY!!! <Jerzy W. Wołodźko>

Ma Pan całkowitą rację!

[Gość: zabużanin]

Nic dodać nic ująć.
Pozdrawiam i życzę sukcesów wobydwu sprawach.

Ma Pan całkowitą rację!

[Gość: zabużanin]

Nic dodać nic ująć.
Pozdrawiam i życzę sukcesów w obu sprawach.

Pod Ural !

[Gość: Teofil]

Wiadomo,że majątki Polaków zza Buga siegały po Ural. III RP
byłoby za mało aby wynagrodzić rzekome straty tych ludzi.
Najmarniejsze gospodarstwo miało tysiąc hektarów a kurna chata
zamienia w telewizyjnych opowieściach w stu pokojowy pałac. A
ileż to służby białorusko, ukrainsko, rosyjsko, żydowskiej
robiło dla tych zabużan!

Nie opowiadaj banialuk

[Gość: zabużanin]

A może jednak poczytałbyś historię kresów, bo wtedy wiedziałbyś jak wyglądały
np. gospodarstwa polskich kolonii. Trochę wiedzy, a nie łupot gdzieś
zasłyszanych. Może jakieś konkrety ???

[Gość: nawiedzona]

Te wszystkie tajojki i wilniuki to brudna i smierdzaca holota z pretensjami do
wielkosci. w rzeczywistosci to sprzedajne i klotliwe warcholy.

No jak na nawiedzoną to strasznie mądre argumenty!

[Gość: zabużanin]

Poczytaj lepeiej historię gospodarczą kresów - następna która nic nie wie a
się wypowiada.

[Gość: jww]

Szanowna Pani Nawiedzona, jakże trafne i przenikliwe
spostrzeżenie na temat kilku milionów obywateli RP. Proszę o
więcej szczegółów i konkretne nazwiska. Proszę mnie również
dopisać do tej listy: Jerzy W. Wołodźko z Gdańska.
<[e-mail]>

[Gość: jww]

Panie Teofilu,
po co Pan opowiada takie głupoty? Raczej nie zna Pan tematu i
lepiej się w tej sytuacji nie wypowiadać. Rozumiem, że mieszka
Pan być może w moim dawnym mieszkaniu w Warszawie lub w domu
zbudowanym na moim gruncie i troszkę ma Pan nieczyste sumienie.
Proszę się jednak nie martwić, mi chodzi jedynie o odszkodowanie
które zgodnie z prawem nadal mi przysługuje. Proszę pomyśleć
również o sobie, jeżeli prawo nie będzie działać, może Pan
wylądować kiedyś na bruku - czego Panu mimo wszystko nie życzę.
<jww>

Zabużanie mają rację - oto argumenty prawne

[Gość: zabużanin]

Projekt jest reklamowany jako próba pogodzenia roszczeń zabużan z możliwościami
finansowymi państwa. W jego uzasadnieniu dużo się mówi o konieczności
ostatecznego uregulowania kwestii zabużańskich, jak tego chce Trybunał
Konstytucyjny i Sąd Najwyższy, próbuje się przeciwstawiać słuszne żądania
zabużan prawom innych pokrzywdzonych nacjonalizacją i podnosi, że uwzględnienie
w całości roszczeń zabużan spowoduje bankructwo państwa.

Tak naprawdę jednak chce on wywłaszczenia zabużan z ich praw, co nie znajduje
uzasadnienia ani prawnego, ani też w sytuacji finansowej państwa.

Podstawy prawne roszczeń

Konstrukcja prawna projektu oparta jest na całkowicie błędnym odczytaniu
postanowień tzw. umów republikańskich. W art. 1 stwierdza się: "Ustawa określa
zasady zaliczania na poczet ceny sprzedaży albo opłat z tytułu użytkowania
wieczystego nieruchomości skarbu państwa pozostawionych poza obecnymi granicami
państwa polskiego w związku z wojną rozpoczętą w 1939, za pozostawienie których
miała przysługiwać pomoc, zgodnie z postanowieniami (...)". Z uzasadnienia
projektu wynika, że pomoc ta miała polegać na przydzieleniu repatriantom
gruntów rolnych w rozmiarach określonych ustawą o reformie rolnej, czyli że
zabużanie mieli otrzymać wyłącznie pomoc rzeczową w związku z repatriacją. Nic
bardziej błędnego.

Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały w składzie siedmiu sędziów z 30 maja 1990
r. (III CZP 1/90 OSN CP 1990 z. 10 - 11, poz. 129), stwierdził: "Spośród zasad
ogólnych określonych w układach z 1944 r. do prawa wewnętrznego została
włączona jedynie zasada o podstawowym znaczeniu wyrażona w art. 3 pkt 6 każdego
z tych układów, traktująca o zwrocie przez państwo polskie osobom ewakuowanym w
wykonaniu tych układów wartości mienia nieruchomego pozostawionego na terenach
niewchodzących w skład obecnego obszaru państwa. Z tej tylko zasady, a nie z
zasad pozostałych wynika prawo podmiotowe uprawnionego do ekwiwalentu za
pozostawione za granicą mienie. Pozostałe zasady takiego - przesądzającego
istnienie prawa podmiotowego - znaczenia prawnego mieć nie mogą".

Podstawą więc dla uregulowań zawartych w art. 212 ustawy o gospodarowaniu
nieruchomościami (u.g.n.) i wcześniejszych regulacjach prawnych nigdy nie była
rzekoma pomoc państwa w postaci nadziału ziemi w ramach reformy rolnej (zresztą
odpłatnego!), lecz roszczenie wynikające z prawa do zwrotu wartości
pozostawionego mienia.

Z analizy poszczególnych umów republikańskich wynika, że w art. 1 in fine
każdego z tych układów znalazł się następujący zapis (cyt. umowa z Ukraińską
SSR):

"Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego oświadcza, że ewakuowani z terytorium
Ukrainy zawodowi rolnicy otrzymają ziemię w rozmiarach przewidzianych ustawą o
reformie rolnej. Włościanie, którzy przesiedlają się na terytorium Polski,
jeżeli nawet nie posiadają ziemi, w chwili ewakuacji otrzymają, w razie
życzenia, przydział ziemi na zasadach ogólnych".

Pomoc rzeczowa w postaci ziemi rolnej dotyczyła więc wyłącznie zawodowych
rolników, którzy byli właścicielami nieruchomości rolnych oraz włościan,
którzy, nawet ich nie mając, mogli otrzymać ziemię na zasadach ogólnych.

Nie obejmowała zaś w ogóle osób, które nie były zawodowymi rolnikami bądź
włościanami, lecz np. właścicielami zakładów przemysłowych, kamienic, domów,
rzemieślnikami.

Odczytując treść uzasadnienia projektu dosłownie, osobom tym nie przysługują
żadne roszczenia z tytułu zwrotu wartości pozostawionego mienia nieruchomego.
Takie rozumowanie prowadzi do absurdalnych wniosków. Nie sposób przyjąć, że nie
zdawali sobie z tego sprawy autorzy projektu, a więc należy założyć świadome
tworzenie regulacji, którą z pewnością zakwestionuje Trybunał Konstytucyjny, co
znacznie wydłuży proces uwzględniania roszczeń zabużan. Taki sposób
postępowania organów władzy publicznej stanowi delikt, o którym mowa w art. 77
konstytucji w związku z art. 417 kodeksu cywilnego. Ponadto nie ma korelacji
między uprawnieniami z art. 1 każdego z układów republikańskich i wysokością
roszczeń zdefiniowanych w art. 3 pkt 6 układów, co oznacza, że pomoc rzeczowa w
postaci nadziału ziemi rolnej nie była potrącana z prawa do zwrotu wartości
nieruchomości pozostawionej poza granicami Polski. Świadczy to o całkowitej
rozłączności tych uprawnień przyznanych repatriantom w ramach układów
zabużańskich.

Ograniczenie kręgu uprawnionych

Kolejny zarzut dotyczy wyeliminowania z kręgu uprawnionych spadkobierców
zabużan, którzy nie "(...) zamieszkują na stałe w Rzeczypospolitej Polskiej co
najmniej od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (...)". (art. 2 ust. 2
projektu). Jest to sprzeczne z orzecznictwem Naczelnego Sądu
Administracyjnego. NSA w Warszawie w wyroku z 20 marca 2003 r. (sygn.
akt I S.A. 3228/01) przyjął, że "spadkobiercy właściciela mienia pozostawionego
poza obecnymi granicami państwa polskiego nie muszą mieszkać w Polsce".

Autorzy projektu musieli znać to rozstrzygnięcie, a przecież świadomie
zamieścili w projekcie zapis, który rażąco narusza art. 2
konstytucji: "Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym,
urzeczywistniający m zasady sprawiedliwości społecznej". Zasada ta
oznacza przede wszystkim konieczność ochrony i respektowania praw słusznie
nabytych (orzeczenie TK z 2 marca 1993; K. 9/92, opubl. w OTK z 1993, cześć I,
str. 71 - 72) oraz zakaz tworzenia przez ustawodawcę takich konstrukcji
legislacyjnych, które zmierzają do eliminacji praw już wcześniej nabytych
zgodnie z przepisami konstytucji. Naruszenie jej art. 2 stanowiłoby więc
oczywistą podstawę zaskarżenia ustawy do TK. To kolejna zwłoka w uregulowaniu
sytuacji prawnej zabużan.

Ograniczenia kwotowe roszczeń

W art. 3 ust. 2 projektu określono, iż "zaliczenie wartości nieruchomości
pozostawionych poza obecnymi granicami państwa polskiego, o których mowa w ust.
1, nie może przekroczyć kwoty 20000 zł". To ograniczenie narusza też zasadę
demokratycznego państwa prawnego oraz art. 64 ust 1 i 2 w związku z art. 31 ust
3. konstytucji. Niedopuszczalne jest bowiem ograniczanie w korzystaniu
obywatela z konstytucyjnych praw i wolności, które prowadzi do naruszenia
istoty danego prawa. TK w wyroku z 29 czerwca 2001 r. (sygn. akt K 23/00; OTK z
2001 r., poz. 124) stwierdził, iż "(...) granice ingerencji w konstytucyjne
prawa i wolności wyznacza zasada proporcjonalności oraz koncepcja istoty
poszczególnych praw i wolności. Stwierdzenie, że ograniczenia mogą być
ustanawiane tylko wtedy, gdy są konieczne, w demokratycznym państwie wymaga
rozważenia: czy wprowadzona regulacja jest w stanie doprowadzić do zamierzonych
przez nią skutków; czy regulacja ta jest niezbędna dla ochrony interesu
publicznego, z którym jest połączona; czy efekty wprowadzonej regulacji
pozostają w proporcji do ciężarów nakładanych przez nią na obywatela". We
wcześniejszym wyroku z 12 stycznia 2000 r. (sygn. akt P 11/98; OTK z 2000 r.,
poz. 3) Trybunał przypomniał, że "zakres ograniczeń nakładanych na obywatela
nawet w drodze ustawowej nie może powodować zniweczenia podstawowych składników
prawa podmiotowego, powodując ÇwydrążenieČ go z rzeczywistej treści i prowadząc
do przekształcenia w pozór prawa. W takiej sytuacji dochodzi bowiem do
niedopuszczalnego na gruncie konstytucji naruszenia podstawowej treści - istoty
tego prawa" (uzasadnienie wyroku TK z 19.12.2002 r., sygn. akt K 33/02, str.
22).

Tak samo TK w uzasadnieniu wyroku z 19 grudnia 2002 r. (K 33/02) odniósł się do
naruszenia przez poprzedni art. 212 u.g.n. przepisów art. 64 ust. 1 i 2
konstytucji: "Jak wskazano w wyroku TK z 13 kwietnia 1999 (OTK ZU nr 3 z 1999,
poz. 40) w sprawie K 36/98, art. 64 ust. 2 konstytucji daje wyraz ogólnemu
stwierdzeniu, że wszystkie prawa majątkowe muszą podlegać ochronie prawnej. Na
ustawod