sekcja

[Gość: iza]

czy wy rowniez bedac na studiach lapaliscie doly po kazdej sekcji?? ja
dzisiaj milam dwie i mam mega dola :((((

[Gość: a]

eee...

[agulha]

Nie, nie łapałam. A na VI roku, jak mieliśmy sądówkę, miałam tak gigantyczny i
nierozpoznany (POZDRAWIAM DEBILKĘ LEKARKĘ Z PALMY, Warszawa) katar sienny, że co
najwyżej z tego powodu łapałam doła.

[Gość: Aga]

Chyba jestes przewrazliwiona,u nas ludzie chetnie szli na sekcje ,bo wtedy nas
nie pytali na tych zajeciach i było ok.

[Gość: młody lekarz]

Ludzie takie pierdoły opowiają znajomym chyba, żeby się pochwalić?!

Ja nigdy na studiach nie widziałem, żeby ktoś zwymiotował albo zemdlał przy
sekcji; a tym bardziej, żeby "łapał doły". Ani na anatomii, ani na patomorfie,
ani na sądówce. Chyba, że po niezdanym kolokwium.

Albo teraz jakieś histeryzujące mimozy studiują medycynę, albo się zgrywacie.
Parę lat temu nikt takich cyrków nie robił.

[Gość: Swan Ganz]

to to pierwsze. Napewno to pierwsze. Na szczęście większość z nich wyjedzie
leczyć gdzie indziej.... :).

[Gość: iza]

o tak, zeby sie pochwalic ze ma sie dola...buhahaha

[Gość: barnaba]

Eee tam.
To legendy przekazywane z pokolenia na pokolenie.
Na moim roku najwięcej omdleń było na chirurgii dziecięcej. Po prostu- na
salach było goraco jak wszyscy diabli, a usiąść można było co najwyżej na kuble
od śmieci :)))))

sami twardziele

[Gość: Virchow]

Drodzy Twardziele!
A ja mialem dol, zreszta prawie cala grupa, jak mielismy kilka sekcji malych
dzieci z hematologii. Mialy miedzy 3 a 5 lat. Tak nam wypadlo, ze tydzien po
tygodniu dziecko.
I nikt nie zgrywal twardziela, ze go to nie rusza. Zadne wymioty, zaslabniecia
nic z tych rzeczy. Nikt nie rezygnowal ze studiow, nikt nie rozpaczal.
Po prostu smutno.
Pozdrawiam

[aelithe]

Lekarz bardzo duzo się uczy w czasie autopsji chorego, którego leczył. Zawsze
jest to dla niego nauka. Oczywiście jeśli chce leczyć chorych, a nie zapełniac
tylko swojej kabzy.

[Gość: Miglanc]

To jak ty przeżyłas te wszystkie zajecia z anatomii,kto za za ciebie pisał
szpilki????

[Gość: iza]

przezylam , bo nie chodzi mi tutaj ani o zadne wymioty, ani zaslabniecia, tylko
o to o czym wspomina Virhof... w moim przypadku wciaz zdarzaja nam sie sekcje z
ludzmi młodymi, ktorzy sa w moim wieku, nieco mlodsi lub troszke starsi.

[Gość: młody lekarz]

> o to o czym wspomina Virhof... w moim przypadku wciaz zdarzaja nam sie sekcje z
> ludzmi młodymi, ktorzy sa w moim wieku, nieco mlodsi lub troszke starsi.

Ale przecież z takimi pacjentami będziesz stykać przez całe życie zawodowe.

Nie da się inaczej - trzeba poświęcić trochę czasu i wypracować sobie własny
pogląd na chorobę, umieranie, śmierć, cierpienie. Taki, który bedzie bezpieczny
dla Ciebie. I oddzielić życie prywatne od zawodowego. Zostawiaj to cierpienie,
związane z nim odczucia w pracy. Tam przeżyj je do końca. Albo odrocz do
momentu, kiedy będziesz mogła przeżyć.

[samwieszkimjestem]

Uwaga. Mówię serio i potem więcej tu nie zaglądnę, bo nie mam zamiaru się
denerwować żałosnym poziomem wiedzy duchowej 80% internautów. Mówię do
pozostałych 20%. Daję Ci do przemyślenia taką rzecz: jak to się stało, że 75%
populacji naszego globu jest od wielu, wielu stuleci święcie przekonana o
istnieniu reinkarnacji? Odpowiedź: dlatego, że jest to jak najbardziej logiczne
wyjaśnienie duchowej ewolucji, analogicznej do ewolucji biologicznej. Również
dlatego, że są osoby, które potrafią przypominać przeżycia z innego miejsca i
czasu, a dzieci do lat trzech wykazują, jeśli uważnie się im przyglądać,
niezrozumiałe nieraz sympatie i antypatie, przyzwyczajenia itd., które potem
zwykle zanikają. Po trzecie, jeśli jesteś wierząca, to pewnie zastanowi Cię
fakt, że Jezus sam mówił o istnieniu reinkarnacji, wędrówki dusz, a zostało to
wycięte z Nowego Testametu na którymś soborze ok.IV-Vw.n.e. Dlaczego? A czy nie
łatwiej kontrolować ludzi, kiedy myślą, że mają do dyspozycji tylko jedno,
jedyne życie, zakończone niebem lub piekłem..? Zmierzam do tego, że to ciało,
które leży na stole podczas sekcji, jest tylko jednym z bardzo wielu ciał,
jakie podczas swojej wędrówki zajmuje konkretna dusza. Nawet, jeśli opuściła to
ciało zbyt wcześnie, ma do jeszcze dyspozycji całą wieczność, w której może
inkarnować nieskończoną ilość razy. Może swoją przyśpieszoną śmiercią i/lub
cierpieniem za życa odkupywała swoją lub czyjąś karmę? Może tak wybrała jeszcze
przed ostatnimi narodzinami..? Pewnie tu już 99.99% nie wie, o czym ja właściwe
mówię i czy mam po kolei w głowie. A ja odpowiem tak: właśnie dzięki temu, że
kieruję się żelazną logiką i nie wierzę w kościelne bajki o czyśccu, niebie i
piekle, doszłam (na drodze wielotomowych lektur i wieloletnich przemyśłeń) do
tego, że reinkarnacja jest dla mnie faktem oczywistym. Czego wszystkim Państwu
życzę, ponieważ pozwala to zrozumieć o wiele więcej z tego świata, jak również
zapobiega nadmiernemu rozpaczaniu po jakiejkolwiek śmierci (choć tęsknota za
człowiekiem, który był i odszedł, zostaje, to pewne). Patrz na ciało jak na
ubranie duszy - czasem trzeba je zmienić.

[Gość: dr nauk med.]

Nie.