varia...

[kserkses1]

Czy ktoś może wie czym jest/będzie zabawny budyneczek z "plisowaną" elewacją
przy drodze z Bielska do Cieszyna, gdzieś przed salonem Peugot'a ?
Wygląda na jakiś biurowiec...?

ten ?

[stoik1]

img26.imageshack.us/img26/6941/bbc5us.jpg
bo jak nie ten to nie wiem
a jak ten to też nie wiem : )

chyba ten - z lewej strony zdj. zaczyna się ..

[kserkses1]

taki fajny, pozałamywany ryzalicik...
Bliżej Bielska, jakoś tak za Sarnim Stokiem po prawej...
/jeżdżę o pierwszej w nocy i podsypiam, więc trochę mogę przekłamywać
odległości :)/

[aliveinchains]

...hmm....a gdzie to jest, bliżej BB czy Cieszyna?

[stoik1]

ten "mój" zdecydowanie bliżej BB, jadąc do cn po prawej, gdzieś tam koło makro

[aliveinchains]

...w takim razie jest to biurowiec Bielskiego Parku Technologicznego...ciekaw jestem jakie firmy się tam ulokują? Podobno same high-tech...

A w Cieszynie jest coś podobnego???...jeśli tak to dajcie znać

Oj, złośliwy

[wislok1]

Przy okazji: zapraszam na moje forum, dałem twój cytat o marnowanych przez
Cieszyn szansach

dzięki! a w C. nie ma "czegoś podobnego",

[kserkses1]

w C. malujemy zabytki na zielono lub różowo i oblepiamy kamienice w mieście
plasteliną (by nie powiedzieć kupą...) - vide jubiler na x.Szersznika...

kurcze, stwierdzam że jakoś ostatnio omijam szersz

[stoik1]

nika
a jak idę w poprzek to się nie rozglądam : )

Celliniego Saliera się znalazła... była zakopana..

[kserkses1]

www.khm.at/system2E.html?/staticE/page842.html
CUDOWNIE!
bo myślałam, że już jej nie zobaczę!

[stoik1]

nawet nie wiedzialem że się zgubiła
już, tzn że widziałaś kiedyś "na żywo" ?

tak, jest absolutnie/genialnie/piękna :)

[kserkses1]

była eksponowana w Kunsthistorisches... Stamtąd, z zamkniętej gablotki
buchnięto ją parę lat temu... Złodziej wmaszerował do galerii przez
rusztowania - muzeum było w remoncie...
Byłam przekonana, że ktoś ją gwizdnął na zlecenie, i że teraz, po wsze czasy
będzie leżała w jakimś rodowym sejfie - np. na wyspach japońskich...
A tu taka miła wiadomość...:)

[stoik1]

zwinął i zakopał
ciekawe, może za mało spatynowana była

[kserkses1]

:)
dobrze, że jest złota... inną szlag by trafił....

absolutnie/genialnie/piękna ?

[kubek]

Nie znam się, proszę się wytłumaczyć?
www.khm.at/data/page842/page842/saliera600.jpg

[kserkses1]

OK...
Wyobraź sobie...:
-rzeźbę przedstawiającą w każdym szczególe piękną, smukłą dziewczynę i
takiegoż, cudownie smukłego mężczyznę, oboje o pięknych twarzach,
proprcjonalnych członkache etc...
-przedstawionych w swobodnych, erotycznych pozycjach - naprzeciw siebie, jakby
muskających się w stopę czy ramię...
-wokół nich pełne bogacto - złoto, kamienie szlachetne i perły ubrane w
kształty żywych stworzeń, złota brama itp...
Widzisz zapewne coś dużego - taka skala Berniniego... i tu największy czad:
to wszystko ma 26 cm wysokośći i 36 cm średnicy... Jest dziełem jubilera-
rzeźbiarza... a działa jak duża pełnowymiarowa kompozycja...
Ja mam ciarki na plecach jak patrzę na takie STWORZENIA... Bo nie moge tego
nazwać przedmiotem...
/ale historycy sztuki są walnięci:)/

coś się jeszcze znalazło ?

[stoik1]

[alex.stela]

Znalazłem wyjście z sytuacji

[kserkses1]

ale nie jest to ślepy zaułek? :)

Caraggio!!!! YES! YES! YES!

[kserkses1]

Odnaleziony Caravaggio
"Pielgrzymka naszego pana do Emaus" i "Święty Tomasz wkładający palec do ran
Chrystusa" - dwa XVI-wieczne obrazy odkryte niedawno w kościele we francuskim
miasteczku Loches nad Loarą wyszły spod pędzla Caravaggia - potwierdzili
wczoraj eksperci.

Obrazy trafiły do Francji razem z partią płócien zamówionych u mistrza przez
Filipa de Bethune, ambasadora króla Henryka IV w Rzymie. Zostały skonfiskowane
rodzinie de Bethune podczas wielkiej rewolucji francuskiej, ale konfiskatorzy
nie znali ich prawdziwego pochodzenia. Po upadku rewolucji przekazano je
kościołowi w Loches.

Dzieła leżały przez wiele lat w pomieszczeniu gospodarczym za organami. Ich
autentyczność potwierdził m.in. specjalista od Caravaggia Jose Freches - skład
chemiczny użytych barwników i płótno zgadzają się z innymi pracami artysty.
Przez cztery stulecia nikt nie poddawał ich renowacji, co dziś podnosi ich
wartość. Zostaną zaprezentowane latem tego roku w Loches - władze miasta liczą
na to, że staną się lokalną atrakcją turystyczną.

Ostatni przypadek odkrycia dzieła Caravaggia miał miejsce w 1990 roku w
Dublinie - obraz jest dziś jedną z głównych atrakcji irlandzkiej National
Gallery.

serwisy.gazeta.pl/wyborcza/1,34513,3131221.html

oczywiście miało być CARAVAGGIO...

[kserkses1]

oczywiście

[stoik1]

bardzo pocieszające, że jeszcze można znaleźć jakiegoś caravaggia w
pomieszczeniu gospodarczym
muszę sprawdzić w piwnicy

[kserkses1]

zawołaj, to Ci pomogę...;)
na strych też trzeba spojrzeć...!

[stoik1]

na strychu badziewie
same kossaki

[kserkses1]

fuj... spal to, bo jeszcze kto znajdzie i powiesi na ścianie...;)

mapa w Pszczynie...

[kserkses1]

Czy mapa z Pszczyny pozwoli rozwikłać zagadkę? Zabytkowa mapa sprzed kilku
wieków, odnaleziona w archiwum pszczyńskiego zamku, może odpowiedzieć na
pytanie, czy mieszkańcy Woli i okolic to potomkowie dworzan króla Henryka
Walezego.
Mapa autorstwa W. Puscha powstała w latach 1776-1794. W jej prawym dolnym rogu
znajduje się rysunek słynnej komory solnej na Wiśle w Woli. Częściowo
zaznaczony jest też szlak, który zaczynał się w Krakowie, a kończył w Wiedniu.
Znany od średniowiecza kupiecki trakt nazywało się wtedy "wielą albo wielgą
drogą". Z tego też powodu nazwa Wolia pojawiała się już na mapach XV- i
XVIwiecznej Europy.

- Komora stała przy karczmie Golusów, obok wąskiej wieży strażniczej, z której
miejscowi obserwowali okolicę w obawie przed napadami. Na rysunku widać dwa
wejścia, bo karczma była podzielona. W jednej części pili miejscowi wolni
chłopi, w drugiej podróżni - mówi Andrzej Złoty, prezes Bractwa Gospodarczego
Związku Górnośląskiego z Pszczyny.

Zygmunt Orlik, historyk ziemi pszczyńskiej, przypomina sobie zapiski o komorze
solnej z czasów króla Henryka Walezego, który nie chciał polskiego tronu. -
Były to zapiski jakiegoś dworzanina, który w XVI wieku uciekał z Walezym do
Francji. Mieli z innymi dworzanami przejechać mostem obok komory solnej i
zniszczyć go rapierami oraz szablami. W ten sposób chcieli zatrzymać pogoń. Nie
wydaje mi się, żeby most na takim szlaku był zrobiony z kilku desek, więc tutaj
chyba porwała dworzanina fantazja - śmieje się Orlik.

Historyk opowiada, że od kilku wieków mieszkańcy okolicznych wiosek, znający
historię tego miejsca, uważają się za potomków dworzan Walezego. Chodzi o
popularne tutaj nazwisko Golus, które ma być śląskim odpowiednikiem Gallusa.
Nazwa "Gallus Wald", czyli las Gallusów, pojawia się nawet na odnalezionej
mapie. Złoty uważa, że coś w tym jest, Orlik mówi, że jest sporo do
wyjaśnienia.

Pierwszą osobą, która chce się podjąć tego zadania, jest Bronisława Świergolik
z Ćwiklic, która wychowała się w Woli. 67-letnia pani Bronisława jest z
wykształcenia ślusarzem-tokarzem. Od dziecka interesuje się historią komory
solnej, pisze książki o mieszkańcach Woli, którzy poginęli w pierwszej i
drugiej wojnie światowej. - Od dawna pytałam starszych o to, co się tam
właściwie stało i dlaczego wszystko spłonęło. Mówili, że w XIX wieku, kiedy już
szlak nie funkcjonował, pędzili przez most stada bydła, a zabudowania strawił
pożar w czasie zaborów. Zanim się do tego zabiorę, muszę jeszcze w archiwach
pogrzebać - tłumaczy.
Katarzyna Piotrowiak

miasta.gazeta.pl/katowice/1,35019,3133205.html

urodziny Mozarta trzeba uczcić...

[kserkses1]

dwieściepięćdziesiąte...

dopiero dziś na to wpadłam... a mocne:

[kserkses1]

CIESZYN JAKO CENTRUM DIZAJNU (SIC!)
Zamek Sztuki i Przedsiębiorczości w Cieszynie kończy rok

Marcin Mońka 27-01-2006, ostatnia aktualizacja 27-01-2006 21:15

Jeszcze kilkanaście miesięcy temu Cieszyn kojarzył się głównie z piękną
starówką, Wzgórzem Zamkowym i festiwalem Nowe Horyzonty. Teraz o mieście mówi
się, że staje się centrum dizajnu.


Gdy w styczniu 2005 roku otwierano Zamek Sztuki i Przedsiębiorczości, cieszyli
się zwłaszcza projektanci, artyści oraz krytycy sztuki. Zamek to
przedsięwzięcie unikatowe, bo nigdzie dotąd w Polsce nie powstało regionalne
centrum dizajnu, czyli wzornictwa. - Jesteśmy w takim "centrum poza centrum".
Gdy kiedyś rozmawiałam ze znanym projektantem o Zamku, ten zapytał mnie: czy
wiadomo, gdzie jest produkowana coca-cola? Najważniejsze, aby być najlepszym na
świecie - opowiada Ewa Gołębiowska, dyrektorka Zamku.

Na razie cieszyńskie centrum nie ma tak globalnych ambicji. Stawia na
wzornictwo, sztukę użytkową, rzemiosło artystyczne, turystykę, ginące techniki
i zawody. - Chcemy przekonywać, że kultura i sztuka też są wartością
gospodarczą - wyznaje Gołębiowska, która od początku funkcjonowania Zamku
zachęca do współpracy przedsiębiorców. W rozmowach z nimi powtarza, że
wzornictwo to umiejętność nadawania przedmiotom znaczenia, a nawet tożsamości.
Podczas spotkań z producentami tłumaczy im, że nie sprzedają np. butów, ale
markę, a często iluzję lub nawet marzenia. - Początki zawsze są niezwykle
trudne. Często jest tak, że producent nigdy w życiu nie widział projektanta i
myśli, że to natchniony artysta, który będzie mu robić rewolucję w zakładzie,
by realizować swoje szalone wizje - dodaje dyrektorka. Wielu śląskich
przedsiębiorców udało się już namówić na warsztaty, spotkania i konferencje.
Kilku projektantów nawiązało współpracę z firmami. Z myślą o nich Zamek
zorganizował też kilkanaście intrygujących wystaw, w tym: "Wobec
konsumpcji", "Polska pasja tworzenia. Meble" oraz "e-a-t: eksperyment i
typografia".

Wszystkie ekspozycje były organizowane w odnowionej części cieszyńskiego zamku.
Część eksponatów wystawiano też poza murami. Rodziło to zabawne sytuacje. -
Przez kilka ciepłych miesięcy przed Oranżerią cieszyła wszystkich fontanna -
parasol wodny, który włączał się pod wpływem ruchu. Jednak wielu turystów
myślało, że fontanna włącza się jak zegar, o pełnej godzinie. Cierpliwie
czekali, a tymczasem wystarczyło, że ktoś przeszedł lub przeleciał ptak -
wspomina Gołębiowska. Zainteresowanie wzbudzają też przedmioty dalekie od
dizajnu. - Rower pana Franciszka, naszego dozorcy, ma ponad 15 lat i zwykle
stoi oparty o frontową ścianę. Dlatego często jest brany za eksponat. Bywa, że
młode pary, które przychodzą na Wzgórze, robią sobie z rowerem zdjęcie. Pan
Franciszek zapewnia, że przynosi szczęście - śmieje się Gołębiowska.

Dizajnerska działalność Zamku ujawnia się także w gotowych przedmiotach, które
można zakupić w Cieszynie. Artyści sięgnęli po haft beskidzki, którego
geometryczne wzory pojawiły się na koszulkach i smyczach do kluczy. Przedmioty
łączące stare z nowym (sposób haftowania i materiał, na jakim są wyszywane
wzory, budzą skojarzenia z geometryzacją, a także z pikselami) stały się
przebojem letnich miesięcy w Cieszynie.

Marcin Mońka
miasta.gazeta.pl/katowice/1,35018,3135242.html

[alex.stela]

Co jak co, ale promocje to sobie robią niezłą. Gdyby jeszcza tak reszta dobrze
im wychodziła... ;-)

:)

[kserkses1]

piękne marzenia...

[kserkses1]

Niecodzienny pomysł na zagospodarowanie wieży ciśnień w Żywcu
Ewa Furtak 07-02-2006, ostatnia aktualizacja 07-02-2006 20:22

- Ta wieża jest fantastyczna. Można w niej zbudować obserwatorium z największym
teleskopem w Polsce - zachwyca się Jacek Uniwersał. Do pomysłu zapalili się też
żywieccy urzędnicy

Pod koniec października zeszłego roku ponadstusześćdziesięcioletnia Wieża
Braniborska w Zielonej Górze wzbogaciła się o ponadtrzymetrową kopułę
osłaniającą nowoczesny teleskop. Obserwatorium w Instytucie Astronomii
Uniwersytetu Zielonogórskiego sterowane jest zarówno z kopuły, jak i z
pomieszczeń dolnej części wieży. Służy nie tylko studentom - odległe od Ziemi
nawet o miliard lat świetlnych obiekty mogą obserwować także mieszkańcy. Kopułę
wybudowała żywiecka firma Uniwersał - słynny na całym świecie producent m.in.
lunet, teleskopów i obserwatoriów astronomicznych.

Jacek Uniwersał, jeden ze współwłaścicieli firmy, proponuje, by w podobny
sposób wykorzystać starą wieżę ciśnień obok dworca kolejowego w Żywcu. - Wieża
ma fantastyczną średnicę około 15 metrów, a to oznacza, że można w niej
wybudować obserwatorium z największym teleskopem w Polsce o średnicy metra -
zachwyca się Uniwersał. Można by przez niego oglądać np. pierścienie Saturna,
czapy polarne na Marsie czy plamy na Słońcu.

Uniwersał rozmawiał już o pomyśle z żywieckimi urzędnikami. Burmistrz Antoni
Szlagor bardzo się zapalił. - Takie obserwatorium mogłoby stać się wielką
atrakcją turystyczną - mówi.

Obserwatorium byłoby nie tylko atrakcją dla turystów. W Żywcu prężnie działa
koło miłośników astronomii Antares. Uniwersał tłumaczy, że w wieży jest dojść
miejsca, by pod kopułą otworzyć pracownię komputerową. Nowoczesne teleskopy
wyposażone są w kamery, a młodzi astronomowie mogliby na miejscu zająć się np.
obróbką zrobionych za ich pomocą zdjęć nieba. Z czasem wieża mogłaby stać się
nawet placówką naukową. Koszty takiego przedsięwzięcia nie są na razie znane.
Nie wiadomo jeszcze, jakie prace trzeba by wykonać, by przekształcić wieżę w
astronomiczne obserwatorium.

miasta.gazeta.pl/katowice/1,35056,3152437.html

od kontaktów z geniuszem wyrasta geniusz? :)

[kserkses1]

limeryki Michała Rusinka - sekretarza Szymborskiej...:

Zakonnicy ze wsi Kowal
mnich się wessał raz w ust owal.
Gdy odessać się zdołała
zawołała kardynała:
"Eminencjo, weź mu dowal".


Pewien pan spod miasta Poznań
lubi sztukę Olgi Boznań-
skiej. I lubi, gdy sąsiadki
chłoszczą pejczem mu pośladki,
dostarczając słodkich doznań.

miasta.gazeta.pl/krakow/1,35796,3154172.html

albo eugeniusz : )

[stoik1]

nie sądzę żeby to było zaraźliwe

dla wielbicieli i zainteresowanych

[kserkses1]

kulturą habsburskiego zaborcy :)
miasta.gazeta.pl/katowice/1,35019,3154252.html
Obrazki liche, ale ok, że pokazują...

a w Cieszynie sypią się organy...

[kserkses1]

Zabytkowe cieszyńskie organy potrzebują pilnej naprawy

Marcin Czyżewski 08-02-2006 , ostatnia aktualizacja 08-02-2006 20:33

Piękne, zabytkowe organy w ewangelickim kościele Jezusowym w Cieszynie są w
fatalnym stanie. Parafia szuka pieniędzy, żeby ratować cenny instrument. Pomoc
zapowiedziało już miasto.


Organy w kościele Jezusowym to najstarszy i najcenniejszy taki instrument na
Śląsku Cieszyńskim, jeden z najznakomitszych w Polsce. Niemiecka firma Sauer
wykonała je w XVIII wieku. Mają 2067 piszczałek - o wysokości od 6 cm do 6 m.
Ich imponujące brzmienie znają nie tylko parafianie. W kościele organizowane są
najważniejsze cieszyńskie koncerty - m.in. w ramach Festiwalu Muzyki Organowej
i Kameralnej oraz słynnego Viva il canto.

Mariusz Makowski, historyk z Muzeum Śląska Cieszyńskiego: - To wielkie dzieło
barokowe, wspaniały przykład architektury organowej. Ich dźwięk w kościele
Jezusowym, gdzie panuje niezwykła akustyka, robi niesamowite wrażenie. Nie
potrafię sobie wyobrazić tej świątyni bez tych organów.

Cenny i piękny instrument ma się jednak coraz gorzej. - Piszczałki są już
zanieczyszczone, a te wykonane z drewna, podobnie jak inne drewniane elementy,
drążą korniki - mówi ks. Janusz Sikora, proboszcz parafii ewangelickiej.

Potwierdziła to ekspertyza niemieckich specjalistów, zajmujących się m.in.
renowacją organów na Dolnym Śląsku. Według nich organy trzeba rozebrać na
drobne części, wyczyścić, odpowiednio zakonserwować i złożyć ponownie.

Będzie to kosztować około 300 tys. zł. Parafia wspólnie z miastem chce zwrócić
się o dofinansowanie remontu m.in. do Ministerstwa Kultury. - Będziemy się
również starali znaleźć jakieś środki w naszym budżecie - zapewnia Bogdan
Ficek, burmistrz Cieszyna.

Prace mają się rozpocząć jeszcze w tym roku. - Chcemy zdążyć na 2009 rok. Wtedy
z udziałem gości z zagranicy będziemy obchodzić 300-lecie naszego kościoła -
dodaje ks. Sikora.

Cieszyński kościół Jezusowy to tzw. kościół łaski. Po kontrreformacji luteranie
w monarchii austriackiej musieli się kryć ze swoimi obrzędami. W domach i
lasach przy stołach ofiarnych śpiewali psalmy, czytali postyllę, czyli
komentarze do Biblii, i słuchali kazań wędrownych kaznodziei. Dopiero w 1709
roku cesarz Józef I - na podstawie tzw. ugody altransztackiej, oznaczającej
początki tolerancji religijnej na Górnym i Dolnym Śląsku - zezwolił luteranom
na budowę pierwszego kościoła ewangelickiego na Śląsku Cieszyńskim i kilku
kościołów w Kotlinie Kłodzkiej. Stąd nazwa "kościoły łaski". Jeszcze w tym
samym roku zbudowano w Cieszynie prowizoryczny drewniany kościółek i zaczęto
wznoszenie murów obecnego. Jego budowa trwała 14 lat.

pozostałe kościoły łaski...

[kserkses1]

powstały w Żaganiu, Kożuchowie, Jeleniej Górze, Kamiennej Górze, Miliczu...

Nie mylić z Kościołami Pokoju, które nie mogły być z "trwałego materiału" -
można było do ich budowy używać wyłącznie drewna, gliny etc... Więc coś mu to
nie konweniuje z porządną barokową architekturą Kościoła Jezusowego...
vide - cudowne absolutnie - Kościoły Pokoju w Jaworze, Świdnicy czy już nie
istniejący w Głogowie

pomnikomania...

[kserkses1]

miasta.gazeta.pl/katowice/1,35056,3156713.html
250 tyś złotych to ile miesięcy funkcjonowania np. przedszkola?
Przynajmniej nie jest to jakiś gniot dramatyczny...

coś w tym jest...:)

[kserkses1]

Orgazm świętej Teresy
Tygodnik "Wprost", Nr 1211 (26 lutego 2006)
Erotyczne uniesienia przeżywa co piąty widz oglądający klasyczną sztukę
Łukasz Radwan,Iga Nyc

Jack Nicholson powtarza, że oglądanie obrazów Tamary Łempickiej jest dlań
mocniejszym doznaniem niż orgazm. Sławny aktor jest jedną z setek tysięcy ofiar
uwiedzenia przez sztukę. Cierpi on na syndrom Rubensa. Podobnie jak na przykład
Fiodor Dostojewski, który oglądając klasyczne dzieła, dostawał z zachwytu
ataków epilepsji. Na syndrom Stendhala zapadł z kolei Homer z kultowej
kreskówki "Simpsonowie". W jednym z odcinków zostaje artystą i by się
zainspirować, ogląda dzieła dawnych mistrzów. Te obrazy nawiedzają go później w
sennych koszmarach: czuje się osaczony przez sztukę i wpada w panikę. Okazuje
się, że podobne działanie jak viagra bądź środek psychotropowy ma tylko
tradycyjna sztuka figuratywna, w dodatku najczęściej autorstwa wielkich
mistrzów, jak Sandro Botticelli czy Michał Anioł. Naukowcy badający syndrom
Rubensa stwierdzili, że naturalistyczna golizna i epatowanie seksem,
charakterystyczne dla współczesnych obiektów sztuki, zamiast podniecać, często
wywołują agresję widzów.

Ekstaza w muzeum
Psychologowie stwierdzili, że "Wiosna" Sandra Botticellego może wywołać
śmielsze myśli erotyczne niż dziewczyny z rozkładówek "Playboya". Aż 20 proc.
bywalców galerii sztuki i wystaw przeżywa erotyczną przygodę. Najbardziej
erotycznie działają klasyczne greckie rzeźby oraz płótna Caravaggia.
Tajemnicza scena z filmu Briana De Palmy "Ubranie mordercy", w której główna
bohaterka podczas zwiedzania muzeum ulega urokowi nieznajomego, staje się
jasna, gdy zważymy, że na ścianach wisiały obrazy największych mistrzów.
Seksuolodzy uważają, że muzeum jest lepszym miejscem na zawieranie przygodnych
znajomości niż dyskoteka lub klub, bo duch erotyzmu wręcz się tam unosi. We
Włoszech ułożono nawet ranking sprzyjających doznaniom erotycznym muzeów.
Przewodzą Palazzo Doria w Genui, Pinacoteca di Brera w Mediolanie, Galeria
d'Arte Moderna w Turynie i Muzeum Guggenheima w Wenecji.
Listę najbardziej stymulujących seksualnie dzieł otwiera posąg "Umierający
Gal", znajdujący się w Muzeum Kapitolińskim w Rzymie. Rzeźba przedstawia
umierającego nagiego wojownika. Właściwie jest to kopia zaginionego greckiego
oryginału z brązu zrobiona przez Rzymian w V wieku. Ale nawet ta kopia wywołuje
erotyczne uniesienia. Wiedział o tym Napoleon, dlatego polecił przewiezienie
posągu do Paryża.
Niekwestionowanym od ponad pięciuset lat ideałem piękna i obiektem westchnień
jest "Dawid" Michała Anioła. Co roku ponad milion turystów przyjeżdża do Włoch
tylko po to, by go zobaczyć. Widzowie na widok Dawida mdleją częściej niż
nastolatki na widok idoli popkultury. Graziella Magherini, profesor psychiatrii
z uniwersytetu we Florencji, zbadała fizjologiczne i psychiczne reakcje osób
oglądających posąg Michała Anioła. Nazwała je syndromem Dawida. Okazało się, że
widzowie dostają palpitacji serca, duszności, tracą przytomność. Reakcjom tym
towarzyszy często odurzenie porównywalne z upojeniem alkoholowym czy
narkotycznymi halucynacjami. Czasem występuje oszołomienie, uczucie paniki czy
zazdrości. Magherini prowadziła swoje badania przez 10 lat, rozmawiając z
setkami osób, które po zobaczeniu posągu trafiły do szpitala z zaburzeniami
psychicznymi.

Ekstaza Dostojewskiego
Dario Argento nakręcił horror "Syndrom Stendhala", którego akcja rozgrywa się
we florenckiej galerii Uffizi, gdzie znajdują się dzieła Botticellego, Michała
Anioła, Leonarda da Vinci, Rafaela i Tycjana. Bohaterka, policjantka, która w
galerii ściga oprawcę, pod wrażeniem eksponatów zaczyna tracić zmysły i doznaje
halucynacji. Inspiracją do tej fabuły były badania prof. Magherini z 1989 r.
Reakcje widzów na dzieła sztuki charakteryzujące się omdleniami, dezorientacją
czy paniką nazwała ona syndromem Stendhala. Słynny autor "Czerwonego i
czarnego" odwiedził w 1817 r. Florencję. Po wizycie w kościele Santa Croce
(pochowani są tam m.in. Michał Anioł, Dante Alighieri, Galileusz) opisał
mistyczne doznania, jakich doświadczył, oglądając XVII-wieczne freski
Volterry: "dzięki Sybilli Volterry doznałem takiej przyjemności, jakiej nie
doznałem jeszcze nigdy w życiu. Osiągnąłem stan emocjonalny przypominający
niebiańską ekstazę, który może się pojawić tylko pod wpływem piękna sztuki. Gdy
wychodziłem z Santa Croce, moje serce biło nieregularnie, poczucie życia
uciekło ze mnie tak szybko, iż bałem się, że zemdleję".
Rosyjski pisarz Fiodor Dostojewski ekstatycznie zareagował na obraz Hansa
Holbeina "Chrystus w grobie", co opisała w swoim dzienniku Anna Grigoriewna,
druga żona autora "Biesów". Była ona świadkiem, jak Dostojewski "skamieniał" na
ponad 20 minut. On sam swoje wrażenia opisał później w powieści "Idiota". W
jednym z artykułów prasowych przeanalizował natomiast swe reakcje na grecką
rzeźbę "Apollo Belwederski" dłuta Leocharesa. "Zmieniła na zawsze moją duszę"-
pisał. Dostojewskiego do ekstazy doprowadzały też madonny pędzla Rafaela i
Holbeina, ale również monumentalna architektura.
Największe uniesienia oglądających wywołuje rzeźba "Ekstaza św. Teresy"
Berniniego z rzymskiego kościoła Santa Maria della Vittoria. W czasach baroku
popularne były opisy mistycznych spotkań z Bogiem karmelitanki świętej Teresy.
Bernini wykorzystał te wizje, tworząc swą rzeźbę. Teresę umieścił na chmurze, a
naprzeciw niej anioła przypominającego Kupida z ognistą strzałą w ręku. Twarz
świętej ma ekstatyczny wyraz - jak podczas orgazmu. To skojarzenie jest tak
czytelne, że Berniniego oskarżano o obrazę uczuć religijnych. Dzisiaj do Rzymu
ciągną rzesze turystów i pielgrzymów chcących zobaczyć tylko to dzieło.
Nasiliło się to po ukazaniu się "Aniołów i demonów" Dana Browna. Pisarz
wyjaśnia, iż dzieło to przedstawia "świętą Teresę na plecach, wijącą się w
wyginającym jej palce u stóp orgazmie". Brown nie jest jedynym, który
podkreśla, że ekstaza religijna i erotyczna nie tylko wyglądają podobnie, ale
prowadzą też do podobnych stanów uniesienia.

Varia - reaktywacja: poczytam wieczorem : D

[stoik1]

ufff, przeczytałem

[stoik1]

dobre

choć może powinno być w feminizmach...

[kserkses1]

83% + 9% + 6% +2%
= rozwiązanie tajemnicy Mony Lisy

Naukowcy z uniwersytetu w Amsterdamie twierdzą, że rozwiązali tajemnicę
słynnego dzieła Leonarda da Vinci, portretu Monny Lisy del Giocondo, małżonki
florenckiego kupca Francesco di Bartolommeo di Zanobi del Giocondo. Portret
namalowany został w latach 1503-06. Uważa się powszechnie, że efekt
tajemniczego uśmiechu udało się osiągnąć artyście dzięki umiejętnemu i
wyrafinowanemu modelowaniu światłocienia oraz zastosowaniu "sfumato", miękkiego
modelunku, zacierającego wyrazistość konturów i sprawiającego wrażenie
oglądania obrazu jakby przez mgłę lub dym. Dzięki specjalnemu programowi
do "rozpoznawania uczuć" ustalono teraz, że na uśmiech Giocondy składają się; w
83 % szczęście, w 9 % - pogarda, w 6 - strach oraz, że wyraża on w dwóch
procentach zlość. Użyty algorytm (opisany w poważnym tygodniku brytyjskim "New
Scientist") potrafi analizować rysy twarzy, takie jak kształt ust, czy "kurze
łapki" wokół oczu i korelować je z sześcioma podstawowymi emocjami, jakie
wyraża człowiek. Do zbudowania programu komputerowego przeanalizowano 10
tysięcy zdjęć kobiecych twarzy. Odkrycie "tajemnicy uśmiechu" przeczy więc
definitywnie opinii między innymi poety Paula Valery'ego, który twierdził, że
uśmiech Mony Lisy nie wyraża niczego.
www.artinfo.pl/index.php?dzial=TRESCI&art=artinformacje.php

[albrecht1]

kserkses1 napisała:

> 83% + 9% + 6% +2%
> = rozwiązanie tajemnicy Mony Lisy
>
> Naukowcy z uniwersytetu w Amsterdamie twierdzą, że rozwiązali tajemnicę
> słynnego dzieła Leonarda da Vinci,

Nie cierpie takiego rozwiazywania tajemnic. Czar prysnął... ;)

[kserkses1]

przyznasz, że wzór jest wspaniały :)
teraz wszystkie portrety królewskie do analizy i wreszcie się dowiemy, dlaczego
tak naprawdę Kazio zakończył dynastię a Zyga nie lubił Habsburżanek :)

jak nie wiadomo o co chodzi, chodzi o kasę...

[kserkses1]

wiadomosci.onet.pl/1318957,720,1,1,kioskart.html
/Już naprawdę mam dość tego cyrku.../

nihil novi...

[kserkses1]

Gretkowska "wycięta" za kpiny z Kaczyńskich
Z nowego numeru miesięcznika "Sukces" usunięto już po wydrukowaniu felieton
Manueli Gretkowskiej - informuje dzisiejsza prasa.
Jak podaje "Rzeczpospolita", w zeszłym tygodniu w magazynie firmy kolportującej
miesięcznik dziennikarze i inni pracownicy pisma wycinali nożyczkami z 90 tys.
wydrukowanych egzemplarzy stronę z felietonem.

Decyzję, bez poinformowania autorki, podjął właściciel wydawnictwa Multico-
Press Zbigniew Jakubas. Zdaniem samej Gretkowskiej powodem była interwencja
Kancelarii Prezydenta RP w związku z jej wcześniejszym tekstem o braciach
Kaczyńskich. W lutowym numerze "Sukcesu" Gretkowska stwierdziła m.in., że
politykami powinni zajmować się psychoanalitycy. W związku z ówczesną zmianą na
stanowisku ministerstwa finansów pisała m.in. "Kaczyńscy są przyzwyczajeni do
kobiet finansistek, bo finansami w ich domu zarządzała owdowiała matka".

Anna Kamińska, szefowa biura prasowego prezydenta Lecha Kaczyńskiego oprócz
sprostowania mylnie podanego nazwiska minister finansów oraz faktu, że ojciec
braci Kaczyńskich zmarł dopiero w zeszłym roku, nazwała
felieton "pseudointelektualnym bełkotem". Swój list zakończyła
stwierdzeniem: "Zapisana w konstytucji wolność słowa gwarantuje, że swoje
wynurzenia mogą publikować twórcy tej miary co Manuela Gretkowska. Dziwi jednak
fakt, że »Sukces«, pismo, które stara się zachować wysoki poziom, otwiera swoje
łamy na tego rodzaju publicystykę".

W bieżącym numerze pisma Gretkowska zamierzała odpowiedzieć na list
prezydenckiej urzędniczki. W usuniętym felietonie padło m.in. zdanie: "Jeśli
pisarz brzydko kłamie, rozczarowani czytelnicy mogą go ukarać, nie czytając i
nie kupując jego książek. Polityk ciskający wyborcze iluzje, łgający podczas
kadencji jest oszustem. Czy równie bezkarnym co artysta?". Gretkowska napisała
też, że ostatni przypadek publicznego łajania pisarzy przez polityka miał
miejsce za czasów Gomułki.

Zdaniem wydawnictwa decyzja nie ma związku z treścią tekstu, a wynika z powodów
formalnoprawnych. Jak powiedziała "Gazecie Wyborczej" dyrektor wydawnictwa
Mariola Wiercińska, zdaniem jej prawników najpierw "Sukces" winien opublikować
list Kamińskiej, a dopiero potem polemiczny felieton Gretkowskiej.

Tymczasem, jak podaje Presserwis, Gretkowska nie zamierza już więcej
współpracować z "Sukcesem". "Gazecie Wyborczej" pisarka powiedziała,
że "poprosi Jarosława Kaczyńskiego o pomoc, bo mówił, że będzie bronił
dziennikarzy przed wydawcą, który ogranicza wolność słowa dziennikarzy".

[kserkses1]

Cenzura czy zabawa
Wojciech Krzyżaniak 28-03-2006, ostatnia aktualizacja 27-03-2006 23:34

Czy to, co się dzieje w mediach, to już regularna cenzura, czy dopiero jej
początki? Krajowa Rada przestraszyła Polsat, a teraz Polsat straszy widzów

W ostatnim, niedzielnym programie "Kuba Wojewódzki" w Polsacie fragmenty
rozmowy gospodarza z Muńkiem Staszczykiem, liderem T.Love, zastąpiono planszą o
tym, że treść wypowiedzi może być zinterpretowana przez Krajową Radę Radiofonii
i Telewizji jako naruszająca przepisy ustawy o mediach i jako taka nie może być
wyemitowana w obawie przed karą. Plansza pojawiła się razy kilka i nie
przypadkiem wtedy, gdy akurat rozmowa schodziła na piosenkę T.Love pt. "Mr.
President". Tym razem była to tylko prowokacja producentów i nadawcy i widzowie
nic nie stracili. Ale akcja Polsatu może niedługo stać się normą w polskiej
telewizji.

- Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji powinna stać na straży wolności słowa, a
staje się organem do jego tłamszenia - mówi prof. Wiesław Godzic, wybitny
medioznawca - Z przestrachem obserwuję, że wracamy do sytuacji, w której władza
wszystko wie najlepiej i próbuje to wymóc na obywatelach. Niektórzy publicyści
mówią, że jest to tylko histeria intelektualistów, a ja widzę poważne i realne
zagrożenie - dodaje.

Szefostwo Polsatu oficjalnie nie tłumaczy użycia plansz. Chce, by wnioski
wyciągnęli widzowie. - To rodzaj protestu przeciwko temu, co się dzieje - mówi
pracownik firmy Freemantle Media, producenta programu, który chce zostać
anonimowy. - Jeśli teraz nie zareagujemy, to nie wiadomo, jaki będzie finał.
Musimy zacząć się bronić.

Przed czym? KRRiT ma Departament Analiz Programowych, który może dopatrzyć się
wszystkiego. Prowadzi już kilkadziesiąt spraw zgłoszonych przez obywateli.

Prawdziwa cenzura dotknęła pisarkę Manuelę Gretkowską, która drukowała
felietony w miesięczniku "Sukces". Wydawca wyciął (dosłownie!) jej ostatni
felieton z całego nakładu. Zrobił to po interwencji Kancelarii Prezydenta Lecha
Kaczyńskiego. - To przykład nie tyle cenzury, ile nadgorliwości w odgadywaniu
przez wydawcę tego, czego oczekuje władza . A to jest niefajne - powiedziała
nam Justyna Pochanke z TVN 24, która wczoraj na znak protestu zrezygnowała ze
współpracy z wydawcą. Odeszło też kilku innych autorów. Sama Manuela Gretkowska
przypomniała przewrotnie na antenie TVN 24 politykom PiS, że to oni zapewniali,
że będą bronić dziennikarzy przed zakusami wydawców na ich wolność wypowiedzi.

Prof. Godzic uspokaja, że musimy pamiętać, że o wolność trzeba walczyć. - Ktoś
ma nad nami tyle władzy, ile sami mu dajemy. Bez aktywnej obrony i patrzenia
władzy na ręce nie możemy marzyć o wolności - dodaje profesor.

[albrecht1]

Państwo ma być tanie. Jak zacznie działać cenzura, to wówczas do wydrukowania
gazety będzie potrzeba mniej papieru. To oczywiście zmniejsza koszty, prasa
staje się bardziej dostępna dla przeciętnego kowalskiego, a przy okazji
chronimy umysły obywateli i leśne zasoby. A Ty się czepiasz :)

[kserkses1]

genialne!
masz rację... i jeszcze daje się zatrudnienie cenzorom :)

nawet mnie nie rozbawiło...

[kserkses1]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=15232&w=29975721&a=30764452
czyli zastanawiałam sie kiedyś - i już mam odpowiedz... gratuluję wyboru
wiadomosci.onet.pl/1297150,11,item.html

ale to już mnie zaczyna bawić...

[kserkses1]

wiadomosci.onet.pl/1318198,11,item.html