Mówcie do mnie Nauczycielka

[thistle1]

ogłaszam wszem i wobec,że mój zawód to nie ''przedszkolanka''tylko
nauczycielka!mam skończone studia podyplomowe i jestem mianowanym
nauczycielem,więc proszę nie mówić do mnie ''przedszkolanka''albo...o
zgrozo...''opiekunka''.ludzie myślą,że ja jestem od niańczenia dzieci i
patrzenia ,jak się bawią i od popijania kawy.proszę zmienić myślenie o
nauczycielkach przedszkola.na razie tyle mam do powiedzenia.

[daniasyn]

No właśnie !!!!!!!!!ja też jestem nauczycielką i pracuję w przedszkolu.Jestem
wyedukowana lepiej niż nie jeden nauczyciel szkolny.Mogeę zostać już tylko
honorowym profesorem oświaty.

[Gość: ciekawa]

A skąd u Was ten kompleks? Czy "przedszkolanka" brzmi źle? Czy ma to wydźwięk
pejoratywny? Jest to zawód- wazny, odpowiedzialny. "Przedszkolanka" to osoba
zajmująca się dziećmi w wieku PRZEDszkolnym. Ich edukacją i opieką.
Uczysz stu różnych rzeczy( których często nie nauczą rodzice- bo nie mają o
nich zielonego pojęcia), ale także wytrzesz noc i pomożesz zjeść podwieczorek.
Nie obrażaj się o" przedszkolankę"!

[Gość: pani z przedszkola]

A niech mówią PRZEDSZKOLANKA -mam t gdzieś,wiem kim jestem, znam swoją wartość.
Niech żyją
przedszkolanki!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Gość: profesor]

Przedszkolanka zostanie przedszkolanką i po co te dyskusje!!!Uczysz w
przedszkolu - to jesteś ...patrz wyżej!

[thistle1]

była tu mowa o autorytecie nauczyciela.niestety wśród rodziców i nierodziców
nauczyciel przedszkola nie ma takiego autorytetu,jak nauczyciel szkolny,bo
nauczyciel przedszkola nie stawia ocen.wśród ludzi panuje
przekonanie,że 'przedszkolanki'patrzą tylko,jak dzieci się bawią i popijają
kawusię,nie jesteśmy wg ludzi nauczycielami ale 'przedszkolankami'opiekujacymi
się dziećmi,wycierającymi nosy.a my potrafimy nauczyć dzieci więcej niz
niejeden nauczyciel szkolny za pomocą aktywnych metof.nauczyciele szkolni w
większości podają suchą wiedzę,a my musimy przekazać dzieciom wiedzę za pomocą
rysunku,tańca,dramy,pantomimy,teatrzyków,filmów i innych wymyślnych metod.nasza
praca jest o wiele trudniejsza niż nauczyciela szkolnego i do tego
niewdzięczna.nikt nie wie,że dzieci w przedszkolu się po prostu uczy.do szkół
dopiero od niedawna weszły bloki integracyjne,a w przedszkolach obowiązują one
już od bardzo dawna.musimy przygotowywac dzieci do różnych imprez,które sa na
wyższym poziomie niż w szkole,wiem to z relacji rodziców,musimy robić mnóstwo
dekoracji na każdą porę roku,jździć na wycieczki,zapraszać ciekawe osoby na
zajęcia,a w szkole co...?

[thistle1]

odwiedzają mnie dzieci,które w czerwcu skończyły u nas zerówkę,mówią one,że w
pierwszej klasie się po prostu nudzą,bo są tam łatwiejsze ćwiczenia niż w
zerówce.z zerówki wyszły z umiejętnością czytania.od początku września nie
nauczyły się w 1 klasie ani jednego wiersza i tylko jedną piosenkę a moi
zerówkowicze 2 wiersze i cztery piosenki.wszystko byłoby w porządku,gdyby
poziom nauczania był w 1 klasie wyższy ,a nauczycielki klas początkowych tylko
spijają po nas śmietankę,taka prawda:-(

[abrakadabra10]

coś mi tu pachnie dyskusją na temat wyższości Świąt Wielkanocnych nad Świętami
Bożego Narodzenia.Prawda jest taka,że stan nauczycielski z jego statusem
materialnym i kiepskim,ogólnie niestety, morale, rodzice mają za nic, czy to
przedszkole,podstawówka,gimnazjum czy liceum.(Dalej rodzice na wywiadówki nie
chodzą, a i wyżej by się co nieco znalazło)
"do szkół dopiero od niedawna weszły bloki integracyjne,a w przedszkolach
obowiązują one
> już od bardzo dawna."
hi hi, a mnie się zdaje,że cała nasza reforma to tylko kwestia zmiany
nazewnictwa- a my to robiliśmy co innego?
A tak w ogóle to i tak zależy od człowieka,czyli nauczyciela - jak wykonuje
swoją pracę.Z mojego okna widać podwórko przedszkolne i niestety jest coś na
rzeczy z tym piciem kawusi.
Zresztą nie o to chodzi, bo nie po to tu piszę, żeby pogłębiaćjakieś animozje.
Wiadomo, że jedziemy na tym samym wózku.
Ładują nas równo ze wszystkich stron - choćby propozycja - i to całkiem już
realna- 40 godzinnego tygodnia pracy. Ciekawam kto to wytrzyma? Wiadomo że
włożą nam wszystkie zajęcia dodatkowe, zastępstwa i nadgodziny w etat, za te
same pieniądze i rozwiążą w ten cudowny sposób problem niedofinansowania
oświaty.A nas nabawią dzieciowstrętu!
Pozdrawiam serdecznie i życzę sukcesów w nauczaniu, bo mam w tym swój interes-
te wspaniałe przedszkolaki trafią przecież do szkoły, do mnie!

[yoosh]

Czytałam o "twoim" przedszkolu w gazecie N.Gratulacje! To fajny pomysł.

[Gość: baba]

Zgadzam sie.
w przedszkolu mojego dziecka panie nauczycielki byly super na poziomie i nie
wiem, czy mialy czas usiasc, o wypiciu czegokolwiek nawet nie wspomne.
To ciezka praca.

[thistle1]

dla zainteresowanych podaję link do artykułu w Nowościach:
www.nowosci.com.pl/lam3.html

hahahahahaha

[Gość: Zibi]

1. Przepisywałem kiedyś (może 15 lat temu) na maszynie, szwagierce pracę
dyplomową po studiach przedszkolnych. Hahahahahahahahahaha. Naprawdę byłem
zażenowany jej poziomem.
2. Na pewno chciałaś napisać: "mówcie do mnie: nauczycielko" albo "mówcie o
mnie: nauczycielka". No i masz to swoje wykształcenie.
3. Od lat sprzątaczki nazywa się: "panie sprzątające". O to Ci chodzi?

[yoosh]

O idiotach mówi się inteligentni inaczej.O to co chodzi?

[Gość: Zabcia]

Widzę, że Ty jesteś ,, inteligentny/a inaczej '' -o to chodzi?????

[Gość: Zibi]

Wprawdzie Twojego pytania, joosh, nie zrozumiałem (kto rozumie, ręka do góry)
ale być może zrozumiałaś, rzeczywiście chodzi mi o problem przebierańców wg
nomenklatury Rosiewicza. Ja przez wiele lat czułem zmieszanie, gdy rodzice
uczniów mówili do mnie: "panie profesorze" a ja zaledwie zwykłym magistrem
byłem. Zwyczajnie było mi głupio. Dlatego nie mogę sobie wyobrazić siebie
domagającego się, żeby zwracano się do mnie tytułem niezasłużonym. Tym bardziej
nie trawię, gdy przedszkolanka domaga się publicznie żeby mówiono do niej
nauczycielko - nawet zza zasłony firewalla. I nie rozumiem, po co skończyła
takie studia, jeżeli teraz przez cały czas będzie użalać się nad sobą zpowodu
nazywania jej przedszkolanką. Nie mogła po prostu pójść na studia pedagogiczne
albo specjalistyczne (np. filologię angielską, chemię czy studia polonistyczne)?

[Gość: pani z przedszkola]

Zal mi Ciebie drogi Zibi-kogo masz w rodzinie?Pozdrów szwagierkę!

jak to jest..

[eastpaka]

w zeszłym roku (szkolnym) skonczylam LO. przez osiem lat chodzenia do szkoly
podsatawowej, nastepnie cztery do liceum, w sumie 12 lat ciglego przebywania z
belframi!! udowadniano mi, ze to pan i wladca ma racje, a ja biedny krasnoludek
i tak do niczego nie dojde, zasada bicia mlotkiem poglowie jezeli ktos za
bardzo sie wychyla... oczywiscie za wyjatki, ale nawet jezeli bedzie ich 6 na
10 nauczycieli, pamietac bedzie sie zawszy ta parszywa czworke! a teraz nawet
przedszkolanka chce udowodnic swoja wyzszosc! czy panie ma jakies nie
zaspokojone ambicje! jezeli tak pani pisze o swoim zawodzie i obowiazkach, to
jak je pani wykonuje?! po co to pani robi, skoro i tak ktos nazwie pania
pszedszkolanka! przeciez to jaks paranoja! jak widze przedszkolanki dorastaja
do rangi belfrom... no coz...

[Gość: Magister]

Zibi!!!! Może praca Twojej szwagierki była cieńka- ale odpowiedz: czy jesteś
specjalistą,może ekspertem z dziedziny wychow. przedszkolnego?????Naukowo
(serio) można podejśc do wycierania nosa , mycia rąk itp.Z pewnością pracę ,o
której piszesz oceniał jakis doktor lub nawet profesor-oni się pod tym
podpisali.Twoja subiektywna ocena jest niec krzywdząca dla innych.Oj!chyba nie
przepadasz za szwagierką!!!!!!

odpowiedź Magistrowi

[Gość: Zibi]

Praca miała temat: "Rola czasopism dziecięcych w wychowaniu przedszkolnym".
Była pracą badawczą. Badanie polegało na skonstruowaniu, przeprowadzeniu i
omówieniu ankiety przeprowadzonej wśród dwudziestu kilku (sic!) rodziców. W
ankiecie było kilkanaście (sic!) pytań w stylu: "czy kupuja Pastwo dziecku
czasopisma?", "czy Państwa dziecko lubi ogladać czasopisma?", "czy wydaje sie
Państwu, że czasopisma wywierają na Państwa dziecko pozytywnu wpływ?". Każdy,
kto prowadzi pracę badawczą, powinien znać pewne metodologiczne i statystyczne
aspekty jej opracowania. Powinien zapoznać się ze standardami obowiązującymi w
jej opracowaniu. Żeby wyciągnąć wniosek, że z pewnego spektrum odpowiedzi
wynika określony wniosek typu: "dzieci lubią oglądać czasopisma" należy
obliczyć pewne parametry na podstawie próby określonej wielkości aby osiągnąć
żądany w danej dziedzinie poziom wiarogodności. Wniosek typu: "większość
rodziców uważa, że czytanie czasopism ma dobry wpływ na dziecko" jest mało
poważny, jak na pracę magisterską. No a co do tych doktorów i profesorów
oceniających, to wiadomo, że we wszelkich formach doskanalenia dla dorosłych
przymykają jedno oko na poziom uczestników a drugie całkiem zamykają. Bo
inaczej tych form by już dawno nie było. A to znam z autopsji. Kiedyś
zrezygnowałem ze studiów podyplomowych na szanującej się uczelni, gdy po
pierwszej interesujacej godzinie zajęć podeszli do prowadzącego niektórzy
uczestnicy z propozycją, żeby zajął się takimi problemami, jakie im się
przydadzą na lekcji. Tzn. żeby uczył ich rozwiązywać zadania takie, jakich oni
potem bedą uczyć uczniów. Żałosne ale przwdziwe.
Pozdrawiam

[Gość: magister]

Zibuś!!!!!!!!Na nieszczęście szagierki bułeś czujny w trakcie przepisywania
pracki.No jest to żenujące-ale tak w ogóle to nie jesteś chyba uprzedzony do
nauczycielek pracujących w przedszkolu?Ja pracuję w przedszkolu i już prawie
Cię polubiłam.PA!Śpij dobrze!

[Gość: Ludwik]

Chyba forma w jakiej zwracaja sie rodzice do wychowawczyni nie jest
najwazniejsza dla dziecka.

Wiekszosc rodzicow i tzw ekspertow nie zdaje sie sobie sprawy,ze wychowanie
przedszkolne ma wiekszy wplyw na rozwoj i IQ dziecka niz podstawowka.
W szkole podstawowej czas jest z reguly marnowany na bzdury nic nie majace
wspolnego z nauka dziecka. W sredniej szkole nie jest lepiej.

W przedszkolu przedszkolanka-nauczycielka jest w komforotowej sytuacji.
Nie musi realizowac biurokratycznie narzuconego programu.
Wlasnie w przedszkolach powinny pracowac najzdolniejsi, najlepiej oplacani
nauczyciele.

[thistle1]

no dobrze,wyjaśnię,skąd się wziął mój pierwszy post.rozmawiałam na innym forum
o zawodzie nauczyciela i dostałam m.in.taka odpowiedź:'Co Ty możesz wiedzieć o
zawodzie nauczyciela,skoro jesteś przedszkolanką.''do tego słowa
krytyki,że 'przedszkolanki' to mają dobrze,siedzą sobie 5 godzin dziennie i
patrzą ,jak się dzieci bawią.na spacerki sobie wychodzą,dzieci za rączkę idą i
oglądają drzewka.z rozmów z rodzicami wiem,że nie mają oni bladego pojęcia o
tym,co dziecko w wieku 3-6 lat powinno umieć.jedynie rodzice 6-latków pytają
się,czy w zerówce to już będzie nauka czytania.
dla mnie forma zwracania się do mnie akurat się liczy,skoro kończyłam studia
pedagogiczne i w indeksie mam napisane zawód nauczyciel.może zaczniemy mówić
np.na fryzjera 'czesacz'czy na szewca 'naprawiacz butów' czy na
pianistę 'gracz'?wiedziałam,że tytuł nie zawiera poprawnej formy
gramatycznej,lecz tak mi pasowało,a temu,kto mi zwrócił na to uwagę gratuluję
bystrości umysłu i chetnie się piszę na korepetycje;-)

[thistle1]

Ludwiku,dziecko w wieku przedszkolnym z łatwością chłonie każdą
wiedzę,następuje intensywny rozwój.lecz niestety nie jest prawdą,że nie mamy
narzuconego biurokratycznie programu,to dowodzi,że ludzie nie wiedzą,co dzieje
się z ich dziećmi w przedszkolu.w naszym przedszkolu pracujemy na trzech
programach:ABC Program wychowania przedszkolnego 21 wieku,program
autorski''Wspomaganie wszechstronnej aktywności dziecka'' i program
zdrowotny.ten pierwszy liczy 153,podzielony jest na obszary:edukacji społeczno-
moralnej,zdrowotnej,ruchowej,przyrodniczej,mowa i myślenie,przygotowanie do
pisania i czytania,edukacja matematyczna,kulturowo-
estetyczna,muzyczna,techniczna,komunikacyjna.piszemy plany miesięczne
korelujace te wszystkie treści,z realizacji programu musimy spowiadać się przed
dyrekcją,a jest to program obszerny.do tego mamy plan roczny,który także musi
być realizowany.niestety w przedszkolach są narzucane programy i sa one
przeładowane,nie jest możliwością wszystkiego zrealizować,w zerówce 4
podręczniki,rok temu było 6 ,lecz okrojono je ze względu na niemożliwość
zrealizowania.

[Gość: matka gimnazjalist]

Mam przebogate doświadczenie z nauczyciel(k)ami różnych szczebli. Z przedszkola
wyniosłam, niestety, doświadczenia złe.
Moje dziecko nie umie rysować. Takie się urodziło- nie miał po kim odziedziczyć
zdolności plastycznych. Sporo energii wkładalam w okresie przed przedszkolnym,
aby Adam nauczył sie rysować kółeczko - wychodziły bazgroły. Poza tym rozwijał
się doskonale.
Gdy skończył 4 lata i poszedł do przedszkola rozpoczęła się udręka z
rysowaniem. Panie nie dostrzegały, że szybko uczy się wierszyków, zna literki i
chętnie poznaje nowe rzeczy - WIDZIAŁY TO, że jego rysunki sa na poziomie 2
latka. Nigdy(!) nie mobilizowały go do pracy, bo trudno uznać za mobilizację
publiczne ośmieszanie. Rozmowy, prosby o pomoc kończyły się ironicznymi i
sarkastycznymi uwagami. Adam coraz mniej chetnie chodził do przedszkola.
Ciekawe co powiecie na to Panie , Panie Nauczycielki, gdy na wszystkich
możliwych wystawach ZAWSZE brakowało rysunku tylko jednego dziecka - mojego.
Nie zapomne buzi w podkówkę i dziecięcych łez - gdy wszystkie dzieci pokazywały
mamom swoje dzieła powieszone na ścianach. Wszystkie - tylko nie Adam.
Minęły lata- mój syn skończył podstawówke z ocenami celującymi - jedyne 5 to
plastyka, technika, polski i WF. Brak zdolności plastycznych szczególnie mu nie
zaszkodziło. Chodzi do jednego z najlepszych gimnazjów w Warszawie i...
znakomicie sobie radzi. Przechodząc koło dawnego przedszkola odwraca głowę.
Nie zarzucajcie mi Panie, Panie Nauczycielki, że nie próbowałam rozmawiać, nie
chciałam współpracować bo to nieprawda. Moje próby były szybko i skutecznie
torpedowane.
Może miałam pecha i trafiłam na wyjątkowo "oporne" Panie Nauczycielki. Z jednym
tylko się zgadzam- w przedszkolach powinni pracować ludzie bardzo uzdolnieni i
kochający dzieci. I rozsądni.

[graz.ka]

Tak, sądzę, że miałaś pecha. Trafiłaś na niekompetentne nauczycielki. Jeśli nie
udało się porozumieć, to dlaczego nie zmieniłaś przedszkola?

[Gość: matka gimazjalisty]

Gdybym trafiła na jedna, dwie panie - mogłabym mówic o pechu. Gdyby dyrektorka
przedszkola jakoś zareagowała - miałabym przekonanie, że komus jednak zalezy na
dziecku. Jednak przedszkole należało do NAJLEPSZEGO w dzielnicy, a zarówno
dyrektorka jak i 3 panie zachowywały się w sposób identycznie oschły i mało
życzliwy. I dodam, że nie były to osoby w wielu paraemerytalnym tylko
stosunkowo młode PANIE NAUCZYCIELKI - zapewne po studiach.
Dziś nic to nie zmieni. Jednak mam taki a nie inny stosunek do Pań Nauczycielek
w przedszkolach.
P.S. Dziecko nie jest meblem, które można przestawiać z pokoju do pokoju. Po co
zmieniac przedszkole skoro nie miałam zadnej pewności, że w innym inna
Nauczycielka nie będzie zachowywała się w sposób identyczny?

[Gość: koleżanka]

Dzięki za dobre słowa-ale w przedszkolu biurokracja nauczycielska jest bardziej
rozbudowana nia w szkole,realizuje się też programy,mierzy się jakość pracy
itp. -CHYBA O TYM NIE WIEDZIAŁEŚ?????Awans też nas dotyczy. Pozdrawiam!

[abrakadabra10]

jak czytam posty takie jak od Koleżanki, to zaczynam rozumieć co oburza
niektórych czytelników tego forum. jestem nauczycielką i szanuję koleżanki z
przedszkoli, ale jak widzę - "więcej niż w szkole" to ciarki mi chodzą po
grzbiecie. A u Was to zawsze musi być: więcej, lepiej, ciężej itd.? Czy nie
potraficie mówić o swojej pracy bez porównywania ze szkołą? Chyba rzeczywiście
macie jakiś kompleks. I w tym cały problem.
pozdr.

Nie masz wiekszychzmartwień;-)!!!!!!!?????????????

[Gość: Belfer]

[thistle1]

abrakadabro,niestety przyznaję Ci rację,że status nauczyciela w Polsce jest
kiepski.pracuję w prywatnym,lecz nie zarabiam wiecej niż w publicznym.rodzice
przywożą swoje pociechy samochodami najnowszych marek,ciuchy najwyższa klasa,a
niejedna nauczycielka wygląda przy nich jak kopciuszek.niestety w Polsce
szanuje się tych,którzy mają mnóstwo kasy,nie ważne czy legalnej czy
kradzionej.tylko ten,kto ma szmal, jest KIMŚ w opinii społecznej.mimo to lubię
swoją pracę.
nie jest tak,że rodzice mają nas za nic,oni po prostu nie mają czasu dla swoich
dzieci.zaprowadzą do przedszkola 0 6.00,odbiorą o 17.00,szczęśliwi,że ktoś się
nimi zajmie,nauczy,bo oni muszą pracować,nie mają czasu,a po pracy są zmęczeni
i mają tylko siłę na to by dziecku włączyć komputer czy telewizor,aby było
cicho i dało odpocząć.ile razy zdarza się rodzicom zapomnieć odebrać dziecko z
przedszkola.kiedyś musiałam zaprowadzić jednego chłopca do jego domu,bo nie
miałam zamiaru nocować w przedszkolu.wchodzę do mieszkania,a tam ojciec siedzi
w fotelu,pije piwo i mecz ogląda.na moje pretensje tłumaczy się wyraźnie
skrępowany:''zapomniałem''.a na wywiadówki przychodzi garstka tych
zainteresowanych,można ich policzyć na palcach jednej ręki.

do thistle 1

[abrakadabra10]

Rozumiem, że chodziło Ci (tam, tam, na początku)o jawnie lekceważący stosunek
do nauczycieli niższych szczebli kształcenia (dla postronnych- niższych w
sensie wieku!). Ale tego i tak nie zmienisz. Kiedy poszłam na magisterkę już w
trakcie pracy w podstawówce (taki los- rodzicom się nie przelewało i trzeba
było wcześnie się usamodzielnić), moi znajomi pytali, czy teraz będę już mogła
pracować w liceum? w głowie się ludziskom nie mieści,że pani od małych dzieci
sama skończyła więcej niż podstawówkę. Ale żarty na bok.
Piszesz o braku czasu rodziców, ale to moim zdaniem nic a nic ich nie
usprawiedliwia. Mieli czas je zrobić, to niech go znajdą, aby je wychować. Bo
mają wychowywać, nie hodować. Natomiast zaspokajanie podstawowych potrzeb typu
jeść, pić i spać, ubrać i włączyć TV to jeszcze nie wychowanie.
Ktoś zaraz wrzaśnie - A szkoła to co? A ja odpowiem- a jajco!
Kiedyś dzieci umiały się zachować, umiały trzymać łyżkę w ręce i siedzieć
prosto przy stole. Mówiły dzień dobry, przepraszam i dziękuję. Wiedziały,że
kino i teatr to nie miejsce na piknik, i że trzeba się przyzwoicie ubrać do
szkoły na co dzień i na święto. Mówiły bez wulgarnych przerywników, nie bawiły
się w bijatyki (ja się tylko tak z nim bawię - mówi mi klient w czasie
przerwy, siedząc na koledze okrakiem i okładając go pięściami po głowie), nie
wykrzykiwały na lekcji " ja tu będę robił, co będę chciał" i " MOJA MATKA TO MI
MOŻE".
I komu to przeszkadzało?
Bazując na tzw. dobrym wychowaniu wyniesionym z domu można budować dalej. Bez
pewnych elementarnych podstaw dalej ani rusz.
A te należy wpoić w domu.
I teraz wyłuszczę sedno problemu: nie możemy my, nauczyciele z różnych szczebli
kształcenia dowartościowywać siebie kosztem innych, udowadniać z dziką
satysfkcją, że poprzednicy byli do niczego, że "tam" nic się nie robi, a my to
się dopiero spracowaliśmy. I bez tego jadą na nas ze wszystkich stron i to
całkiem bezkarnie (a już na różnych forach dyskusyjnych to już mistrzostwo
świata - boska anonimowości!)Opluwają nas, skądinąd słusznie- część sobie na to
ciężko pracuje, ale ci pozostali niech nie dolewają oliwy do ognia. Szanujmy
sami siebie i siebie nawzajem. To i nas będą szanować.

Z forum Przedszkole

[graz.ka]

dyskusje rodzicielskie:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=587&w=16046278&a=16046278
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=587&w=15579078

[thistle1]

graz.ka
no tak...te rozmowy rodziców nt.przedszkola.podstawowe pytanie ,które rodzice
zadają mi podczas spotkania jest takie:''czy moje dziecko zjadło zupkę czy
mięsko?'':-/całe szczęście nie mam w grupie niejadków,lecz kiedyś miałam i mam
taką metodę na nielubiane potrawy,nie wiem,czy dobra czy zła:zjedz chociaż
troszkę,np.jeśli dziecko nie lubi zupy mlecznej,nalewam mu dwie łyżeczki na dno
talerza,macza łyżkę i oblizuje.w ten sposób dziecko przyzwyczaja się do smaku
potrawy.
jak próbuję porozmawiać z rodzicami nt. zajęć,sposobu nauczania,patrzą na
mnie,jak sroka w gnat,a jak coś tłumaczę,potakują,że pomogą dziecku w nauce,ale
i tak nic nie robią.moja siostra ma syna w wieku 6 lat.twierdzi ona,że od tego
jest przedszkole,żeby nauczyć,za to chyba płaci,a nie żeby trzeba było jeszcze
w domu z dzieckiem siedzieć.gdyby rodzice współpracowali z nami,efekty
nauczania były by o wiele wyższe.lecz oni traktują 'przedszkolanki'jak dobre
ciocie do pilnowania i karmienia.

[abrakadabra10]

O pożal się Boże! te "rosmuwki" najlepiej oddają podejście do dzieci ich
rodziców.
a swoją drogą, dziewczyny z przedszkoli, ja rozumiem, że tak się utarło od lat
dziesiątków, ale te "panie Wiole, Zosie, Jole, Asie, Madzie" to mnie osłabiają.
Potem przychodzi do mnie taki bąk i próbuje "pani Krysiu" - to dostaję drgawek,
ale jak przychodzi domnie jakaś mamcia czy tatko - nie znany mi jeszcze bliżej,
jeszcze go z dziecięciem nie kojarzę i także samo ( a ja wtedy otwieram
dziennik, wyszukuję imię rodzica i słodko pytam " słucham panie Pawełku")

[abrakadabra10]

Dla mnie bomba! Całe rodzicielskie podejście do dzieci w pigułce.
a swoją drogą - Dziewczyny z Przedszkoli- jak Wy wytrzymujecie te panie Wiole,
Jole, Zosie, Gosie?
Bo jak potem do mnie przychodzi taki bąk i mówi: pani Krysiu, czy będziemy dziś
czytać książkę, to mu mówię - tak, panie Mikołaju- od razu łapią w czym rzecz.
Gorzej z rodzicielami. Jak mamcia podchodzi i powiada: pani Krysiu, jak się
dziś sprawował mój Mateusz? to na bezczela otwieram dziennik, wyszykuję imię
mamci i odpowiadam: bez zarzutu, pani Gieniu. I tu trybią nie zawsze.

[abrakadabra10]

Sorry za dejavu,ale coś mi się zapętliło i pisałam jeszcze raz. A tu taka
skucha - Wlazło jedno i drugie. Ale strasznie chyba nie nakłamałam! hi hi hi

[thistle1]

Belfrze,tak się składa,że nie;-)

[Gość: matka gimnazjalist]

Jakoś żadna Pani Nauczycielka ( zajmująca się dziećmi w wieku przedszkolnym)
nie odpowiedziala na mój post. Czyżby łatwiej było walczyć o to by być
Nauczycielką niż ustosunkować się do konkretnych zarzutów?

[graz.ka]

Odpowiedziałam. Tylko po latach co to zmieni?

[Gość: agga]

to mi przypomina jak nasza nauczycielka od w-fu powiedziała,że jej tytuł
brzmi "profesor liceum"wiec nie mozemy sie do niej zwracać "proszę pani"
tylko "pani profesor"

[thistle1]

matko gimnazjalistki,przykro mi z powodu Twoich niemiłych doświadczeń
z ''przedszkolankami'',lecz nie można uogólniać na tej
podstawie,że ''przedszkolanki'' są nieczułe.zwróciłaś uwagę na ważny
problem:eksponowanie prac plastycznych dziecka.muszę się przyznać,że wiele
nauczycielek eksponuje tylko te najładniejsze,ja czasami też zapominam o tych
słabszych plastycznie dzieciach,tylko spośród sterty wybieram te
najładniejsze,ok.4,5 i przyczepaim na gazetkę,nie patrząc nawet,kto je
narysował.kiedyś rodzić zwrócił mi na to uwagę i miał rację,bo nie sama
technika wykonania sie liczy,ale chęci.lecz niestety zdarzają się dzieci,które
nie mają cierpliwości do rysunków,narysują szybko,byle jak,choć stać ich na
więcej i nie byłoby to wychowawcze eksponować te 'leniwe'rysunki.ja oceniam
pilność dziecka,włożoną pracę,chęci i eksponuję obrazek,choć by na nim były
bohomazy,zasługują na to,by je eksponować.
rzeczywiście źle trafiłaś,nauczyciele,których znam,potrafią ocenić możliwości
dziecka i wydobyć z niego to,co najlepsze.te słasze rysunkowo mniej maja
wystaw,ale za to częściej występują na imprezach,jakaś sprawiedliwość musi być.

[thistle1]

abrakadabro,masz rację,ja chyba za bardzo biorę do siebie uwagi
internautów.lubię swój zawód mimo wszystko,tylko chciałabym,aby społeczeństwo
było bardziej uświadomione,czym zajmuja się nauczycielki przedszkola.ja sama
nie uznawałam zawodu ''przedszkolanki''za poważny,dopóki sama nie zaczęłam
pracować w tym zawodzie.
niestety dzieci się zmieniają.kiedyś może były częściej karane w domach,co też
nie było zbyt dobre,bo zbytnie posłuszeństwo nie pozwala w dorosłym życiu w
pełni rozwinąć skrzydeł.ale teraz szala przechyliła się w drugą stronę.nie ma
uniwersalnej metody wychowania,każdy powinien dopasować metody wychowawcze do
swoich możliwości,charakteru,osobowości wychowanków,to co dobre dla jednych,nie
musi być dobre dla innych dzieci.w przedszkolu większy nacisk kładzie się na
wychowanie,nauczanie na drugim miejscu,w szkole chyba odwrotnie,ale mam
nadzieję,że nauczyciele szkolni wychowują świadomie(czy się mylę?),tylko w
niewielu domach rodzice są pewni skuteczności swoich oddziaływan
wychowawczych,w większości odbywa się to przypadkowo,jak jest jakiś problem z
dzieckiem,wtedy rodzic zastanawia się,jak mu zaradzić,a czasem może być już za
późno,więc lepiej zapobiegac problemom niż je rozwiązywać.

[Gość: matka gimnazjalist]

Nie, to nie był przypadek - vide odpowiedź Grażce. Paniom Nauczycielkom nie
podobały sie głowonogi, nie miały ochoty poświęcic mojemu dziecku 5 minut, nie
były zainteresowane pomocą itp. Dziś , gdy moje dziecko ma prawdziwe
osiągnięcia- choćby zdane certyfikaty językowe- mogę mieć w nosie przedszkolną
wystawę, ale wtedy nie było mi do śmiechu. Może więc zamiast kruszyć kopie o to
czy będziecie Panie Nauczycielkami czy Przedszkolankami zmienicie ( oczywiście
nie wszystkie, bo generalizowanie jest tu bez sensu) podejście do dzieci?

[thistle1]

matko gimnazjalistki:-)
a czemu ma być 'zamiast'?można robić przcież i to i to;-)

[Gość: matka gimnazjalist]

Czy naprawdę uważasz, że walka o "nauczycielkę" zamiast "przedszkolanki" jest
tak istotna? Bo ja uważam, że nie ma to żadnego znaczenia - określa miejsce
Twojej pracy - przedszkole a nie szkoła. Natomiast sytuacja, którą opisałam
fatalnie świadczy o osobach pracujących w przedszkolu. Nie generalizuję, ale
opieram się na swoich doświadczeniach. Na tyle przykrych dla dziecka, że
pamiętam je tyle lat.
Uważam, że nie jest ważne jak będziemy się zwracać do osoby uczącej i
opiekujacej się dziecmi w przedszkolu- ważne by owa osoba nie narażała dzieci
na opisane stresy.

[thistle1]

matko gimnazjalistki,każdy ma inne upodobania i potrzeby.dla mnie sprawa
nazewnictwa jest sprwą ważną,tak samo ważną,jak samopoczucie dziecka w
przedszkolu, a dla Ciebie nieistotną,tym się różnimy.

[Gość: matka gimnazjalist]

I tu wyszło szydło z worka - gdybys była prawdziwym pedagogiem- to czy jesteś
nauczycielka, przedszkolanka, panią Krysią czy Kasią byłoby znacznie mniej
ważne niż samopoczucie dziecka w przedszkolu. Bo jestes, moja droga, po to, aby
dzieckiem się opiekować, uczyć go i zapewnić komfort psychiczny. Za to Ci płacą
mało bo mało, ale taki wybrałaś sobie zawód.
Jeśli wyżej stawiasz tytułowanie Cię nauczycielka lub panią magister - marny z
Ciebie "nauczyciel" - więc może lepiej pozostań .....hm. aż się boję napisać
przedszkolanką.
Dobrze, że moje dziecko dawno ma już okres przedszkolny z głowy.
Mimo wszystko pozdrawiam - matka gimnazjalistki z tytułem doktora-
niewymagająca aby ją tak tytułowali- bo bez kompleksów.

[thistle1]

agga,dla mnie Twoja wypowiedź jest kolejnym dowodem na to,że ludzie nie
traktują poważnie nauczycieli o tzw.''lekkich''przedmiotów,dla ludzi
postronnych ''lekkich''.nie przyszło Ci do głowy,że nauczycielka od w-fu
musiała kilka lat studiować i mnóstwo wysiłku włożyć w to studiowanie,także
umysłowego.nie wiem,jakie są przedmioty na awf-ie,lecz zdaje mi się ,że dużo
związanych z człowiekiem-anatomią,fizjologią,itp.do tego przedmioty
sparwnościowe.musiała zdawać trudne egzaminy.chyba nie miała tylko podstawówki
skończonej?zasłużyła sobie na to,aby mówić do niej ''pani profesor''.

[thistle1]

w liceum miałam świetnego profesora od plastyki,był znanym w regionie
artystą,znał się na sztuce,był naprawdę szanowany.

czy sęk nie tkwi wyłącznie w nazewnictwie?

[Gość: Richelieu*]

Jak już to powiedziano wyżej, do nauczycieli w liceum zwraca się per panie
profesorze. Idiotyzm. Równy jak zwracanie się do nauczycieli przedszkolnych per
pani zosiu. Tylko dlaczego nikt z nauczycieli licealnych nie oponuje przeciw
takiemu nazewnictwu?

[thistle1]

zapomniałam odnieść się do zwracania się do nauczycielek przdszkolnych-pani
Aniu,pani Zosiu czy Basiu.do tej pory się nad tym nie zastanawiałam i mi to nie
przeszkadzało.dlaczego miałoby mi to przeszkadzać?dzieci w żłobkach zwracają
się do swoich pań 'ciociu':-)a w szkołach średnich 'pani profesor'.ale
rozdźwięk w nazewnictwie...a przecież zarówno pani w żłobku jak i pani w liceum
tak samo ważna osobistość;-)
najgorzej było na studiach,trzeba było wiedzieć,kto magister,kto profesor,aby
nie uniknąć wpadki:-)

[r.richelieu]

między magistrem a profesorem różnica jest w wieku, więc wpadki raczej nie ma,
gorzej z trzymaniem ręki na pulsie i przewrażliwionemu, który właśnie dostał
nominację profesorską mówić nadal per doktorze. Przewrażliwionemu.. właśnie.
Chodzi o przerważliwienie, jeden zwraca uwagę na tytułomanię, drugi na inne
rzeczy.
Odpowiedzialność za wychowanków jest u przedszkolanek ogromna, sposób
przekazywania wiedzy też ciekawy, ale fakt, że przedszkolanek nikt nie
kontroluje i zdarzają się wyjątkowo dobre i wyjątkowo dziadoskie sprawia, że
opinie są skrajne. Sama miałam taką "panią", która była świeżo po studiach i
zachowywała się jakby wszystkie rozumy pozjadała gdy jej wychowankowie ładnie
wierszyki mówiły czy umiały dodawać. Na przykład ja, co za pociechę ze mnie
miała na jej dowartościowanie się, bo nie wierzyła, że dodawać do 100 nauczyła
mnie mama, bo jak osoba po zawodówce może umieć nauczyć. Tyle było pożytku z
zerówki, że pobawiłam się z dziećmi, ale deprecjonowanie wysiłku mojej mamy
tylko dlatego, że skończyła tylko zawodówkę było obrzydliwością ze strony
bździągwy-przedszkolanki.

Co nie zmienia faktu, że są i wyjątkowe osoby na tym stanowisku. Ja miałma taką
wyjątkową panią w klasie 1-3, której zindywidualizowane podejście przy klasach
40-osobowych było niesamowite. Teraz krzywią się, że 20 osób to za dużo..

[Gość: myslak]

Moze dlatego, ze maja najmniej kompleksow? I jako jedyni W PELNI DOCENIAJA
trud nauczycieli nizszych szczebli edukacji?

Z podziwem patrze na starania fachowcow - od przedszkola do konca gimnazjum.
Uwazam, ze szczegolnie nauczyciele 1-3 powinni dostawac wyzsza pensje: maja
olbrzymie klasy przy nieprawdopodobnej odpowiedzialnosci.

Mnie jest wszystko jedno. Moga do mnie uczniowie mowic "panie myslak" :))))

Bardziej mnie boli jadowita zawisc, z jaka mnie traktuja nauczyciele szkol
podstawowych i gimnazjow. Moj szacunek - szczery- zawsze biora za
protekcjonalizm. To swiadczy o glebi nieuzasadnionych kompleksow....

Mysle, ze stad bierze sie nauczycielski brak solidarnosci.

[r.richelieu]

kompleksów? e. Najgorzej jest jeśli w klasach młodszych uczą nauczyciele nie
lubiący dzieci, tacy mogą być zawistni. Ale w końcu jeden lubi uczyć, drugi
lubi lubi uczyć i wychowywać, a trzeci lubi tylko mądrzyć się i mieć w nosie
dawanie dobrego przykładu, na przykład ja, hehe. Mnie wszystko jedno jak
nazywają, bo jako najniższy stopniem w miejscu gdzie uczę nie mogę mieć
pretensji, że mówią per p. magister, i nie mogę mieć pretensji, że mówią per
proszę pani czy wręcz po imieniu, kiedy własny tytuł mizerny jest. Liczę na
poczucie taktu, że na zajęciach nie wypada, ale na korytarzu z tymi, których
dobrze znam bez problemu po imienu do mnie, nawet bez poprzedzenia "panią", bo
co ze mnie za pani, gówniarz niewiele starszy, kolega prawie ;)

[thistle1]

matko gimnazjalistki,zadziwia mnie Twoja złośliwość i brak tolerancji dla
cudzych potrzeb.skąd Ty możesz wiedzieć,jakim jestem pedagogiem,na podstawie
tych kilku postów na forum?jesteś jakomś jasnowidzem czy znawcą ludzkiej duszy?

[Gość: matka gimnazjalist]

Nie, nie jestem jasnowidzem, ale na podstawie Twoich postów i jasnej wypowiedzi
o samopoczuciu dziecka w przedszkolu - widzę, ze dla Ciebie ważniejsze jest
tytułowanie Panią Nauczycielką niż problemy dziecka. Ja tego nie wymysliłam -
sama to napisałaś.
Czy dobry pedagog nie zdaje sobie sprawy, że złe samopoczucie dziecka w
przedszkolu może mieć wpływ na jego adaptacje w szkole i późniejszą samoocenę?
Wiele lat potrzebował mój syn, aby nie dxwięczały mu w uszach słowa "pedagoga"
i "nauczycielki"- że do niczego się nie nadaje z takimi rysunkami.
Dzięki Bogu ma normalną rodzinę i w szkole spotkał ( w późniejszych klasach)
nauczycieli, dla których nie liczyła się prosta kreska tylko kilka innych
rzeczy.
A Ty wybrałaś sobie zawód, w którym masz służyć ( swoją wiedzą, wykształceniem,
doświadczeniem itp innym, dbać o ich bezpieczeństwo, dobre samopoczucie (sic),,
uczyć,a jak trzeba to wytrzeć nos i nie tylko nos. Twoje potrzeby tytułowania
są tu nawet nie drugorzędne. Jesli zatem to tytruł czy zwracanie się do Ciebie
w taki a nie inny sposób jest dla Ciebie priorytetem - nie dziwię się
frustracji. Wynika ona bowiem z tego, że znalazłas sobie niewłaściwe zajęcie.

[abrakadabra10]

A Mamcia to jakaś nerwowa!dajże pożyć kobiecie. Trafiłaś, a właściwie Twoje
dziecię, na jakieś zołzy, i Cię gryzie po dzień dzisiejszy. Przysięgłaś sobie
ulżyć na pierwszej lepszej (sorry thistle!) i wywalasz brudy z wątroby na Bogu
ducha winną dziewczynę, która rozżalona poskarżyła się na brak należnego
szacunku i zrozumienia i to ze strony innego belfra - jak zrozumiałam. Spoko,
matko gimnazjalisty. My jakoś przeszliśmy przez edukacyjne placówki rozliczne i
mamy proste kręgosłupy, i Twoje dziecię da radę. Nie przejmuj się tak tymi
traumatycznymi przeżyciami z rysunków, ale swoją stroną te głowonogi... no, no
trzeba by pomyśleć...
Więcej luzu i poczucia humoru!- pozdrawiam.
Sama mam w domu gimnazjalistkę, a w szkole 40 rozbójników, i tylko to trzyma
mnie przy zdrowych zmysłach.

[thistle1]

hi!matko gimnazjalistki,'obiło mi się o uszy',że Ty pani doktor jesteś.coś
dziwnego,bo masz wyraźne kłopoty z czytaniem ze zrozumieniem(przy
okazji:zapraszam na korepetycje).w którym miejscu napisałam,że tytuł jest
WAŻNIEJSZY od dobra dziecka?mozesz mi zacytować?zresztą...nie o tytuł tu
chodzi,a o prawidłowe nazewnictwo.czy to źle,że potrzebuję,aby mówiono o
mnie 'nauczycielka' skoro mój zawód to:nauczyciel(mam to na piśmie:-)nie jest
to dla mnie potrzeba pierwszego rzędu,ale zależay mi,aby troszkę ludzi
uświadomić.

Ej Wy... Panie Nauczycielki......

[Gość: ANIA]

czy do rodziców dzieci zwracacie się odpowiednimi tytułami? Czy mówicie "Pani
doktor.. Pani synek to dziś.......", "Panie magistrze, Pana córeczka to..."?????

[thistle1]

dzięki za dobry pomysł Aniu;-)od dzisiaj będę mówić do rodziców:panie
fryzjerze,panie przedsiębiorco,pani sprzedawczyni,pani kasjerko;-)
a w szatni powieszę ogłoszenie:''Uprzejmie proszę zwracać się do mnie pani
nauczycielko.od tej pory rodzice będą do mnie mówić np.''pani nauczycielko,jak
się dziś sprawował mój synek?'';-)

[Gość: Ania]

Wiesz..... przypuszczam, że większośc rodziców ma znacznie lepsze wykształcenie
od Twojego, bo głównie takie osoby muszą korzystać z przedszkoli. Skoro jesteś
taka wrazliwa na tytułomanię to tez zwracaj się do innych odpowiednio, Pani
MNauczycielko.

[thistle1]

Aniu,Ty chyba nie zrozumiałaś mojego żartu:-)
wg Twojego przypuszczenia większość rodziców powinna być doktorami i
profesorami,ho!ho!;-)ciekawe,skąd bym miała ich wziąć?może jak by to było
przedszkole przy uniwerstecie...
dla mnie nie jest ważne,czy rodzic jest profesorem czy sprzątaczką,jest dla
mnie po prostu rodzicem,zarówno dzieci jak i rodziców traktuje równo.wiadomo,że
nikt nie będzie się tytułował podczas rozmowy.
tu nie o wykształcenie i tytułowanie chodzi a odpowiednią znajomość nazwy
mojego zawodu.
zrozumiała pani:-)?

[abrakadabra10]

thistle daj spokój.Te panie i tak nie rozumieją o co chodzi.Pisałam Ci,że
rodziciele szanowni naszych wychowanków mają nas za nic.A ty ich jeszcze brałaś
w obronę.I po co Ci to było? Na moje wyszło. Co byś nie robiła i nie mówiła -
jesteś przedszkolanką dla takiej jednej mamci z drugą.Bo okazuje się na
dodatek, że tylko doktory i powyżej skazani są na korzystanie z Twoich usług.
Reszta jakoś radzi sobie bez przedszkolanek.
Ale Panie mamcie szanowne nie wiedzą,że samo wykształcenie, choćby nie wiem
jakie, jeszcze nie świadczy o człowieku.Znam paru profesorów, którzy, chociaż
przeczytali pewnie nawet wszystkie książki w swojej wąskiej dziedzinie,to chamy
i prostaki są i basta. Kultura i poziom to isza inszość.

[Gość: Ania]

Zgadzam się w 100%. Tylko odnieś wszystko co napisałaś do siebie. Wykształcenie
to nie wszystko.

[Gość: matka gimnazjalist]

Posty nauczycielek wychowania przedszkolnego tylko utwierdziły mnie w
przekonaniu, że większość z nich to istotki o bardzo małym rozumku. Autorka
watku czepia się szczegółów , lapie za słowka, a w gruncie rzeczy jest
zakompleksiona, niedowartościowana osobą, która z takich lub innych względów
pracuje w przedszkolu.
Pogardza dziećmi, pogardza rodzicami ..... Współczuję wszystkim, którzy mają
wątpliwą przyjemność mieć z nią cokolwiek wspólnego i ciesze się, że dawno już
wyrosliśmy z wieku kontaktów z przedszkolankami, sorry, z nauczycielkami.
Nie oczekuję odpowiedzi od autorki watku.

[abrakadabra10]

Droga Aniu!
Próbowałam rozładować atmosferę, pożartować, bo onoszę wrażenie, że zbyt
emocjonalnie to wszystko odbierasz. Ale przeliczyłam się licząc na Twoje
poczucie humoru.
Kiedy mam w swojej pracy do czyniania z tak zacietrzewionym rodzicem, jak Ty,
zwykle mówię mu:
Rozumiem,że jest Pani zdenerwowana, że nie radzi sobie pani z tym problemem.
Jeśli chce Pani spokojnie, rzeczowo i bez osobistych ataków ze mną porozmawiać,
to służę.Może w ten sposób uda się nam porozumieć, jeśli nawzajem się
wysłuchamy i p o s t r a m y się zrozumieć swoje stanowiska.
Jeśli chcesz - zapraszam.
Przeczytaj raz jeszcze uważnie cały wątek. To nie o to chodziło. Wyrwanie
pojedyńczych wypowiedzi z kontekstu zniekształca sens całego problemu.
Jeśli poczułaś się urażona - przepraszam, bo nie to było moim celem. W końcu
nie po to wchodzę na forum, by kłócić się z ludźmi. "Awantur" z zaślepionymi
rodzicielami moich uczniów mam w nadmiarze.Ale to moja praca - bo pracuję z
ludźmi, różnymi ludźmi. Natomiast Twój zapał w gromieniu przedszkolanek godzien
jest lepszej sprawy.
Pozdrawiam

[thistle1]

abrakadabro,racja,
dzięki:-)

Nic nie rozumiem!

[Gość: drobny_rolnik]

To jests przedszkolanka czy nie? To jest tak, jakby wuefistka denerwowala sie, ze nikt nie mowi na nia nauczycielka wychowania fizycznego. Jak uczysz gegry to jestes geografica a jak uczysz w przedszkolu to jestes przedszkolanka - to wszystko. Rozumiem jednak, ze cenniesze byloby dla Ciebie, aby ludzie mowili "o, to jest bardzo madra przedszkolanka" niz "ta nauczycielka wychowania przedszkolnego nie jest zbyt rozgarnieta"...

[thistle1]

drobny_rolniku,a Tobie jest wszystko jedno,czy ktoś na Ciebie powie 'rolnik'
czy np.'wykopywacz ziemniaków'albo 'świniopas'?

[Gość: profesor]

Wnioskuję po Twojej wypowiedzi,że musisz udać się do psychiatry. Oj, biedne te
dzieci :-(

[thistle1]

profesorze,a ja wnioskuję,że w czasie pisania tej wypowiedzi było brak Ci
poczucia humoru,jeśli odnosisz się do 'rolnika'.
swoja drogą...jak forum uczy cierpliwości i opanowania...:-)
kurcze,a na jakiej podstawie twierdzisz,że powinnam się udać do psychiatry?
widzisz u mnie jakieś objawy choroby?zaczynam się niepokoić;-)

[Gość: drobny_rolnik]

Skonczylem studia. I nawet sie ciesze, ze nie mowia do mnie panie magistrze zootechniki, bo czulbym sie conajmniej niezrecznie. Smiesznie wyglada pan magister kiedy rozrzuca gnojowke po polu. Lepiej wyglada chlop/rolnik, rozrzucajacy nawoz. Jak masz ochote nazwac mnie gnojarzem, to nie krepuj sie, ja sie na pewno nie obraze. Natomiast sadze, ze pani magister pedagogiki przedszkolnej (czy jak tam brzmi Twoj tytul naukowy) otoczony rozwrzeszczanymi czterolatkami to jakies kuriozum. Po prostu potocznie ten zawod jest nazwany "przedszkolanka", tak jak na magistra prawa pracujacego w policji mowi sie glina albo pies.

[thistle1]

dobry rolniku.czy ja wymagam,aby ktos do mnie sie zwracał''pani magister''?nie
domagam się,aby ktoś zwracał się jakkolwiek,tylko znał poprawną nazwę mojego
zawodu,kapujesz?nie jestem magistrem pedagogiki przedszkolnej ,tylko nauczania
początkowego,do tego mam studia podyplomowe''terapia dziecka'',ale nie o
zwracanie się do mnie tytułami mi chodzi,tylko o poprawną nazwę zawodu.jakie
kuriozum?normalna praca jak każda,dodam tylko,że obciążającaq psychicznie.

[Gość: drobny_rolnik]

thistle1 napisała:
> dobry rolniku.czy ja wymagam,aby ktos do mnie sie zwracał''pani magister''?

tak to zrozumialem. dla odswiezenia pamieci cytat z wpisu zakladajacego watek: "ogłaszam wszem i wobec, że mój zawód to nie przedszkolanka tylko
nauczycielka! [...] proszę nie mówić do mnie przedszkolanka". no, ja to rozumiem jednoznacznie - jak nie przedszkolanka, to jakos inaczej.

nie
> domagam się,aby ktoś zwracał się jakkolwiek,tylko znał poprawną nazwę mojego
> zawodu,kapujesz?nie jestem magistrem pedagogiki przedszkolnej ,tylko nauczania
> początkowego,do tego mam studia podyplomowe''terapia dziecka'',ale nie o
> zwracanie się do mnie tytułami mi chodzi,tylko o poprawną nazwę zawodu

wybacz, ale nie nomenklatura decyduje o tym, jaka jest poprawna nazwa zawodu. i tak wizarzystka wnetrz zawsze bedzie sprzataczka a tzw. kreator czy dyktator mody to w najlepszym razie po prostu projektant ubran. mam tez jednego znajomego, ktory w umowie o prace ma jak wol napisane, ze jest glownym specjalista ds floty samochodowej, niemniej jest tylko kierowca/goncem. zawozi samochody do mechanika i myjni, dostarcza przesylki itp. musisz wiec zrozumiec, ze dopoki pracujesz w przedszkolu bedziesz zawsze przedszkolanka i nie ma znaczenia czy skonczylas studia podyplomowe, bo to nikogo nie interesuje. wnioskuje, ze uwazasz nazwe przedszkolanka za obrazliwa i niestosowna. dziwie sie temu, bo zawod to trudny i potrzebny; i dziwi mnie ta energia i stanowczosc z jaka chcesz wykazac, ze jestes kims innym niz jestes. to sugeruje, ze wstydzisz sie swojego zawodu i czujesz sie oceniana znacznie ponizej swych mozliwosci intelektualnych, jakby przedszkolanka mialo zabarwienie pejoratywne. jedynym wyjsciem dla ciebie jest posada dyrektorki przedszkola. dyrektor - to dopiero brzmi dumnie!

[Gość: matka gimnazjalist]

A mnie poraziła inna odpowiedź autorki wątku ( z 10.10 z godz. 21 i coś tam) -
"dla mnie równie ważna jest sprawa nazewnictwa co samopoczucia dziecka w
przedszkolu". Podejmując pracę w przedszkolu samopoczucie powierzonego dziecka
jest sprawą najważniejszą(!), a sposób zwracania się do nauczycielki-
przedszkolanki rzeczą zupełnie nieistotną. Jeśli ktos stawia między tymi dwoma
rzeczami znak równości - oznacza, że nie powinien pracować z dziećmi- bo się do
tego nie nadaje. I nie jest to moja manipulacja tylko powolanie się na słowa
autorki wątku.

[Gość: drobny_rolnik]

az tak ostro bym do tego nie podchodzil. po prostu dziewczyna przezywa stres w zwiazku z tym, ze jej niezwykle powozny zawod, nauczyciel wychowania przedszkolnego, funkcjonuje potocznie pod tak niepowazna nazwa, jaka jest oslawiona juz przedszkolanka. jak rozumiem jest to deprecjonujace i upokarzajace, zwlaszcza dla osob nad wyraz ambitnych i z ogromnie wysokim poczuciem wlasnej wartosci; a do osob takich bez watpienia nalezy autorka watku. na podobnej zasadzie sprzedawczynie nazywa sie dzis shop assistant a komiwojazera sales representative. mnie to jednak smieszy, bo wychodze z zalozenia, ze na szacunek nalezy zapracowac sobie indywidualnie, nie baczac na nomenklature. ten pierwszy post dowodzi niezbicie, ze autorka watku jest na jak najgorszej drodze do zdobycia uznania. no ale to jedynie moje zdanie.
uszanowanie
drobny_rolnik

[thistle1]

matko gimnazjalistki,nie wiem,skąd u Ciebie tyle agresji skierowanej w moją
stronę.wszystko,co piszesz, to nieprawda,nic takiego nie powiedziałam.oceniasz
mnie nie znając mojej osoby.chetnie się z Tobą spotkam,jeśli chcesz,może
zmieniłabyś o mnie zdanie:-)kto przeczyta cały wątek,zrozumie o co mi
chodzi.wyładowujesz na mnie swoje frustracje.

[Gość: geografica]

czytam, czytam i mie mogę się nadziwić,żę tyle osób nie ma nic do roboty i
dyskutuje nad rozlanymm mlekiem.Zawód p. Nauczycielka wybrała, jest
nauczycielem przedszkola czyli w ogólnie przyjętym nazewnictwie jest Pani
przedszkolanką.To brzmi lepiej bardziej ludzko niż profesor w LO, to dopiero
durnota, plagiat(chyba,że ktoś jest prawdziwym profesorem)i nadużycie. Gdy
próbowałam moim uczniom wpoić,że mają się do mnie zwracać poprostu proszę pani,
patrzyli jak na nawiedzoną.A mnie ich profesorowanie śmieszy ( od 10
lat).Nawiasem mówiąć gdy kiedyś uczyłam klasy IV-VIII, może było trudniej ale
dawało mi to więcej satysfakcji.Pozdrawiam.

[Gość: matka gimnazjalist]

Frustracje rozładowujesz Ty- krusząc kopie o to czy jesteś Nauczycielka czy
Przedszkolanką. Mnie mocno zirytowało stwierdzenie, że dla Ciebie nazywanie Cie
Nauczycielka jest równie(!) ważne jak samopoczucie dziecka w przedszkolu. Jesli
jest to prawdą nie powinnaś pracować z dziećmi, bo ich samopoczucie(!) powinno
być dla Ciebie najważniejsze- a to czy ktos nazywa Cię tak czy siak -
nieistotne.
Nie wyładowuję się na Tobie - stwierdzam tylko fakty. Nie dalej jak wczoraj
córeczka mojej sąsiadki zwymiotowała w przedszkolu ( powszechana infekcja
jelitowa).Pani Nauczycielka zwymyślała u progu Bogu ducha winną matkę ( już
zdenerwowaną chorobą dziecka) uzywając słów "musiałam sprzatac rzygowiny pani
dziecka- nie mogło toto lecieć do ubikacji".. Matka stała zażenowana (
prawniczka gdyby kogoś to interesowało) dziecko zawstydzone, z opuszczoną
głową, chore - a Pani Nauczycielka wrzeszczała.
Zaznaczam, że sytuację znam z relacji matki, nie byłam tego świadkiem, ale moja
sąsiadka nie ma tendencji do konfabulacji. Jak widać w przedszkolach od 1995
roku niewiele się zmieniło. I co o tym sądzi Pani Nauczycielka?

[thistle1]

matko gimnazjalistki,nie wierzę w to co piszesz,Twój post nie nadaje się do
komentarza,bez odbioru.

[thistle1]

proponuję przeczytac cały watek,a nie tylko pierwszy post,potem dopiero się
wypowiadać.pozdrawiam wszystkich:-)

[Gość: matka gimnazjalist]

Możesz wierzyć, możesz nie wierzyć- Twoja sprawa. Tak jednak prezentują się
również Nauczycielki przedszkola. Wygodnie Ci się nie ustosunkowywać - bo
niczego nie masz na usprawiedliwienie swojej koleżanki po fachu. Myslę, że
znalazłoby się sporo rodziców, którzy dorzuciliby niejeden kamyczek.

[thistle1]

a niby dlaczego miałabym usprawiedliwiać inną nieznaną mi i nie widzianą na
oczy,subiektywnie ocenianą przez Ciebie na forum nauczycielkę?czy forum to sąd?
nie należę do ludzi,którzy wierzą w słowa krytyki,nawet nabliższej
koleżance,staram się obiektywnie przyjmować to,co ktoś do mnie mówi,ludzie mają
mylne wyobrażenie nt. innych ludzi,pokuszę się nawet o stwierdzenie-mylne
wyobrażenie nt. siebie samych,często wierzą święcie w to,co ktoś im mówi,a to
mogą być bzdury.często bzdury wypowiadane są nieświadomie.
poza tym generalizujesz,każdy człowiek jest inną niepowtarzalną jednostką:-)
pozdrówka:-)

[thistle1]

a chciałabys,aby dorzucili?jeśli tak,zastanawia mnie,skąd u Ciebie ta
potrzeba 'dorzucania kamyczków'?ciekawe...ciekawe...:-)