Tom Bradby

[siostra_pelagia]

Tak trochę dla zrównoważenia pisarzy skandynawskich. Pisarz i dziennikarz brytyjski, autor całkiem udanych powieści sensacyjnych. W Polsce ukazały się :
Pan deszczu
Bóg chaosu
Biały Rosjanin
Krwawa forsa
Krwawa forsa ukazała się w tym roku i według mnie ma szansę na nawiązanie równorzędnej walki z Nesbo i Teorinem.
Polecam

[negev56]

Czytałam Krwawą forsę i rzeczywiście, to bardzo dobra powieść kryminalna. Natomiast co do nawiązania równorzędnej walki z Nesbo i Theorinem, czemu nie, zawsze może spróbować, ta Krwawa Forsa .

[siostra_pelagia]

Widzę, że nie bardzo w szanse Bradby`ego wierzysz.
Krwawa forsa to opowieść w bardzo noirowym klimacie, dobrze wybrany czas i miejsce akcji - kryzys i Nowy York.
Główny bohater też budzi sympatię, bo i jak tu nie lubić uczciwego gliny?
Zresztą poza Reginaldem Hillem i Lee Childem to z anglojęzyczną sensacją raczej krucho.

"Because murder is more fun away from home"

[negev56]

Przy tak zmasowanym napływie powieści z północy Europy, sytuacja powoli robi się taka, że za chwilę poszukiwany będzie dobry kryminał ze strefy anglojęzycznej.
Staram się stosować płodozmian i za chwilę będę czytała kolejną Val McDermid Krwawiąca blizna, co by nie mówić, Val jest świetną pisarką, lubię ją.
A Bradby w moim rankingu, plasuje się w pierwszej dziesiątce .

[siostra_pelagia]

Trzeba będzie parytet wprowadzić

[sineloco]

czytałem Białego Rosjanina, Pana Deszczu i Krwawą forsę. Ma facet potencjał, biorąc pod uwagę rozrzut geograficzny powieści. Każda z nich bardzo dobrze przekazuje kiimat miejsca i czasu, dobrze nakreślone sylwetki-każda z nich mocne 4 w skali 5

[afrikana]

Jestem na świeżo po przeczytaniu "The sleep of the dead" w oryginale. Cudo

[opty2]

hm... mówisz, ze warto sie skusić?
w takim razie zapiszę do wypożyczenia tą Forsę, która była krwawa

[negev56]

Przeczytałam Pana deszczu i jestem zachwycona. Znakomity kryminał, a przy okazji wspaniała wycieczka po Szanghaju w 1926 roku ubiegłego wieku. Wrażenia niezapomniane , polecam.

[ewa9717]

A ja przez "Pana deszczu" brnęłam i brnęłam. Trochę też "dzięki" tłumaczeniu i korekcie, ale w gruncie rzeczy nie lubię ksiązek, które chcą być kryminałem, romansem, powieścią obyczajową i czym tam jeszcze.