O zdradzie

[proces7]

Wiem, że temat już był wielokrotnie poruszany. Ale jakoś nie mogę sobie
odmówić, by tu też go jeszcze raz wcisnąć i analizować.
Gdzie leży granica, której nie wolno nam przekraczać, gdy chcemy być lojalni
wobec swego partnera? Może łatwiej byłoby zobaczyć problem, gdybyśmy sami
pomyśleli, do jakiego stopnia akceptowalibyśmy i tolerowalibyśmy my sami
poczynania wirtualne naszego partnera? Czy nam samym nie przeszkadzałyby
nocne rozmowy, wymiana fotografii, tajemnicze sms-y, czy zahasłowane wejście
do komunikatora i jego archiwów, przez bliską nam osobę? Być może byłoby to
całkiem niewinne, ale zastanówmy się, jak byśmy to sami postrzegali, gdyby
nasz partner robił coś takiego.

proces

[sprawa7]

Proces, jeżeli sam będziesz odpowiadał na swoje zagajenie, to co mają ludzie pisać?

[proces7]

Sprawo, a jednak miałaś coś do dodania… Przecież napisałaś. Fajnie, że tu ze
mną piszesz. A sama nie masz żadnych pytań, nic Cię nie nurtuje? Zachęcam Cię
do otwierania nowych wątków, bo znowu zarzuci się mi spamerstwo;-).
Osobiście uważam, że samo otwarcie privu i niewinny nawet flirt jest już
niejako zalążkiem zdrady. Jakby wyrażeniem gotowości do niej, podświadomą
chęcią akcesu niejako.

[sprawa7]

Wystarczy nawet nadzieja na flirt, wyobrażam tu sobie mojego partnera, jak klika
i ma nadzieję...świnia ;).

[proces7]

To raczej kwestia intencji, a nie nadziei. Sprawo.

proces

[woow2306]

i przerwę Wam ten uroczy priv.. kochani moi:) jestem podla...a co:> to w dobrej
intencji... żeby Wam zakłócić to słodkie tet a'tet i od myśli o zdradzie
odciągnąć... a swoją drogą... zdrada to słowo duże i bardzo poważne... a czym
jest dla kogo? to sprawa(sic!) bardzo indywidualna... czasem nie jest
zamierzona... a robi się z niej coś bardzo poważnego..trwałego... destrukcyjnie
wpływającego na dotychczasowy związek.... czasem... to tylko oczko figlarnie
puszczone komuś na czacie... a czasem romans gorący... czasem to tylko
marzenia... fantazje w łóżku... wieczorem... podczas intymnych chwil... więc
trudno chyba roztrząsać... co gorsze? i jak na kogo wpływa czy oddziaływuje....
postrzegamy świat w-g siebie... w-g tego co robimy ... więc jeśli ja mam czyste
intencje..to mniemam, że mój partner też niczego złego nie robi... i niech
sobie hasłem zabezpiecza e'maile... widocznie ma taką potrzebę... ale fon przy
poopie noszony? dzwonki wyciszone? sms-y ukradkiem pisane.... ?:> niedoczekanie
jego:D łeb ukręcę;) na wszelki wypadek;) od razu:>

[jagus71]

Procku,
Moim zdaniem granicę wyznacza - zaufanie. Dopóki zaufania partnera się nie
nadużyje (nawet w zahasłowanym komunikatorze) - wszystko jest w porzadku.
A na język wirtualności przekłada się to dla mnie w ten sposób: cenię swoja i
cudzą prywatność i uważam, że każde z partnerów ma prawo do tylko swoich
obszarów (znajomości, rozmów, może nawet figlarnych mrugnięć okiem;) Tyle, że
to, co w tym tylko moim prywatnym światku robię nie może mieć takiego
charakteru, by zraniło mojego partnera.
Po co komplikować? Wystarczy jedna zasada; "Kochaj partnera/partnerkę i rób co
chcesz" ;)

Pozdrawiam

[proces7]

Jaguś, mnie chodzi o to, jak to wygląda z naszego punktu widzenia. Z naszego,
czyli czatujących. Nie chodzi mi o zaufanie i postrzeganie tego przez naszego
partnera. Chodzi mi o nasze wewnętrzne granice. Do jakiego punktu możemy dojść,
po którym należy powiedzieć "stop". Zaufanie tu nie ma nic do rzeczy.

proc

[jagus71]

Toć Ci właśnie mówię, procku drogi;), że z mojego punktu widzenia granicą jest
zaufanie partnera, które zobowiązuje mnie do tego, by zaniechać zachowań, które
mogłyby go zranić. To jest moja granica.

[skorpion_2005]

>z mojego punktu widzenia granicą jest
>zaufanie partnera, które zobowiązuje
>mnie do tego, by zaniechać zachowań,
>które mogłyby go zranić. To jest moja granica.

Piękne, jasne ... całkowicie niepraktyczne podejście.
Zdrada nie jest wynikiem binarnej decyzji. Nie będzie żołtego światła. Nie
będzie podwójnej ciągłej.
Wiedziona ciekawością mrówka zaczyna krążyć wokół jamy mrówkolwa. Coś w głebi
połyskuje, przyciąga wzrok. Zatacza coraz cisniejsze kręgi, żeby lepiej
widzieć. I nawet nie zauważa kiedy piasek zaczyna ją nieść w głab jamy. Ciągle
łudzi się, że panuje nad sytuacją ...

[proces7]

skorpion_2005 napisał:

Nie będzie żołtego światła. Nie
> będzie podwójnej ciągłej.

No właśnie, dlatego preferuję samochody z automatyczną skrzynią biegów. Jedna
noga pozostaje zawsze wolna, a i ręka też może być wolna...

[nadziejkaa]

proces7 napisał:

> (...) Nie chodzi mi o zaufanie i postrzeganie tego przez naszego
partnera. Chodzi mi o nasze wewnętrzne granice. Do jakiego punktu możemy dojść,
po którym należy powiedzieć "stop". Zaufanie tu nie ma nic do rzeczy.

Według mnie, zdradza jest wtedy, kiedy jest zaangażowanie emocjonalne. Wolę
usłyszeć od partnera, że przespał się z inną kobietą, ale nic do niej nie
czuje, że był to zwykły, czysty seks, niż, że zaangażował się w związek z drugą
kobietą. Wtedy, odbieram to już jako zdradę.
Tak samo sprawa wygląda na czacie. Jeśli czujesz, że zaczynasz się angażować,
że górę biorą już emocje, uczucia, należy powiedzieć "STOP", żeby nie zdradzić.

[tercybiades]

nadziejka napisała;

"Według mnie, zdradza jest wtedy, kiedy jest zaangażowanie emocjonalne. Wolę
usłyszeć od partnera, że przespał się z inną kobietą, ale nic do niej nie
czuje, że był to zwykły, czysty seks, niż, że zaangażował się w związek z drugą
kobietą. Wtedy, odbieram to już jako zdradę".


Nadziejko preferujesz model włoski? Dla mnie takie pojmowanie miłości
zaangażowania, to obłuda, bo jeżeli jakiś facet, kobieta, zdradza w
ten "cielesny" sposób to znaczy, że nie jest już zaagażowany/a w aktualny, że
nie wystarcza mu to co ma, że nie kocha, tak aby być wiernym! Ile jest wart
taki związek, że o "miłości" zmilczę? Zdrada nie jest stanem umysłu, dopiero
przypieczętowanie jej, w sposób o jaskim piszesz, legitymuje ją do tego miana.
Z każdej drogi można zawrócić pod warunkiem, że nie palisz mostów za sobą
przechodząc przez rzekę, że nie skrywasz tajemnic, o których nigdy nikomu nie
powiesz.

[ruda_strzyga]

Nadziejko, jeśli poczujesz, że emocje biorą górę, to znak, że już po kwiatach.
Już jesteś zaangażowana. Zdrada jest podstępna i działa czasem przez
zaskoczenie;) Jak wiadomo uczucia nie dają się sterować rozumem, rozsądkiem...
I tu tkwi pułapka:)
Oczywiście można starać się minimalizować "straty", unikać kontaktów itd., ale
fakt pozostaje faktem.
Znam realnie osoby, które nie związują się z nikim na dłużej, bo nie potrafią
kochać. Wg mnie to jest dopiero nieszczęście. Takie osoby wytrzymują rok,
czasem dwa ze stałym partnerem, a i tak w międzyczasie latają na boki, ale
trudno to nazwać zdradą. W gruncie rzeczy są bardzo samotne i tę samotność
pokrywają na przykład nadmierną aktywnością seksualną.
Zdrady podzieliłabym nie na fizyczne i uczuciowe a raczej na popełnione z
premedytacją lub nie. Dla mnie bardzo ważne są intencje i wola, które
wyznaczają określone zachowania. To oznacza, że jestem w stanie wybaczyć drobne
niezamierzone zdrady i tego samego oczekuję od partnera:)

[annaustka]

Myslę,że już sam sobie odpowiedziałeś i doskonale znasz tę granice.Ja dodam ,że
nigdy nie robiłabym niczego co wiem ,że sama by mnie to bolało.Takie mam
kryteria......ale miłe jest to,że mężczyźni (kierowcy)wciąż ustępuja mi
pierszeństwa z drogi podoprzadkowanej:).

[justysbytomianka]

Nie ma granic i zawsze powinno sie byc lojalnym wobec partnera pod
warunkiem ,że jest to partner ;)

[sprawa7]

justysiu,a więc lojalnie można wszystko, bo nie ma barier żadnych, ale lojalnie
wobec partnera, bo tak poza tym, to można z barierami, nielojalnie z
niepartnerem tylko<zakałapućkana>:(.

[justysbytomianka]

może ujmę to tak:) nie należy zdradzać , wiadomo zdrada to mało fajna rzecz ,
ale trzymać sie jakiegoś chorego układu i na siłę wypełniać zobowiązania jest
tylko stratą i marnotrawieniem czasu , które radzę zagospodarować ;)

[justysbytomianka]

errata który :)

[sprawa7]

justysiu, jak ty to ładnie i dyplomatycznie ujmujesz;D. Skąd wiesz, że zdrada to
"mało fajna rzecz"?;)))

[justysbytomianka]

Melu z autopsji to wiem , niestety ;)

[tercybiades]

A kto to jest partner? Nikt tu nie pisze o mężu - żonie, a o partnerze -
partnerce. Na czym polega ta "magiczna" różnica między tymi pojęciami?
Zakładam, że jesteście w związkach partnerskich, bo przecież nie wstydzicie się
tego, że macie męża czy żonę, albo samo określenie związku jest tak staromodne
i nie na czacie, przepraszam czasie...

[ruda_strzyga]

Tercy, ja piszę ogólnie o partnerze, bo jak wiadomo związki bywają różne, nie
tylko małżeńskie. A tak na marginesie - uważam, że najlepsze małżeństwo to
związek partnerski, niezależnie od tego czy zostało usankcjonowane przez
Kościół czy prawo.

[justysbytomianka]

Przewrotnie zdefiniuje słowo partner ;) To ktoś kogo nie zdradzisz , bo nie
masz takiej potrzeby .

[tercybiades]

A ja Katju miałem na myśli to, że jednak piszemy tu o sobie(przynajmiej w
pewnej mierze) i myślę, że jednak jest pewna rożnica. Taki usankcjonowany,
prawnie czy kościelnie związek jest jednak czymś innym niż
związek "partnerski". Dla mnie to słowo jest "wynalazkiem" naszych czasów(nie
będę wredny i nie popwiem, że feministek). Zawiera w sobie pewną dozę luzu i
dowolności.
Co do małżeństwa partnerskiego oczywiście masz rację. Zastanawiałem się tylko
czy "małżeństwo", drogą ewolucji nie zmieniło się w "partnerstwo", a jeżeli
tak, to co to znaczy dla samego pojęcia "zdrada"?
Czy mi się wydaje, czy faktycznie dzielę włos na czworo?

[ruda_strzyga]

Wydaje mi się, że mocno zakręcasz Tercy, zupełnie niepotrzebnie. Małżeństwo
funkcjonuje w ramach jakie sobie małżonkowie założą wspólnie (abstrachuję od
zwyrodnień typu "rządy silnej ręki"). Może "partnerstwo" to wynalazek, ale nie
wyobrażam sobie innego scenariusza dla wspólnego życia. Oczywiście piszę o
sobie. Widziałam rózne układy w rodzinie i ich konsekwencje. Sama wywodzę się z
domu, gdzie niepodzielnie rzadził mężczyzna, może gdyby robił to z większym
wdziekiem przejęłabym ten model.
Oboje z mężem postanowiliśmy, że nie będziemy sobie robić z życia wspólnego
więzienia i dajemy sobie tyle wolności, ile to możliwe. Na tyle dużo swobody,
żeby nas nic nie uwierało. Nie znaczy to jednak, że walimy się po rogach
systematycznie i bezstresowo zdradzamy na lewo i prawo:)
To tak jak w gospodarce wolnorynkowej, granice same się z czasem kształtują...

[tercybiades]

Zakręcam to fakt. Małżeństwo tak jak i partnerstwo, w jego ramach, istnialo od
zawsze. Fakt,że rozumiano, pojmowano je inaczej i nie nazywano partnerstwem a
ot po prostu małżeństwem. Dopiero kiedy słowo "partnerstwo" zaczęło robić
karierę, stopniowo wypełniało się nową treścią mówiącą o wolności, tolerancji
itp. itd. Jakoś nie zauważono, że małżeństwo zawiera w sobie to wszystko,
trzeba było nowego słowa na określenie związku dwojga ludzi, chyba także dla
usprawiedliwienia przeżywającej renesans wolności seksualnej, bo przecież
małżeństwo, to taka skostniała i przestarzała forma(ironiczny uśmiech).
Ja się z tobą zgadzam, pytam się tylko po jaką anielcię, komplikować sobie
życie, nie zdradami, one były zawsze tak jak małżeństwo, ale ubieraniem w słowa
tego, co już nazwane zostało? Stąd pytanie; jaka jest różnica między jednym a
drugim i co ta róznica z sobą niesie (patrz jak w tytule)? Jeżeli będę
się "wydawać", to brać ślub czy partnerstwo? (przekornie:)

[ruda_strzyga]

Tercy, widzę, że bardzo Cię interesuje to zagadnienie, przypomina mi trochę
pytanie: co było pierwsze - kura czy jajo?:D
Najwyraźniej małżeństwo nie jest (czy nie było dawniej) równoznaczne z
partnerstwem. Może popularyzacja takich pojęć jak "partnerstwo" trąci nieco
feminizmem, ale widocznie okazało się potrzebne. Choćby dla edukacji tej części
społeczeństwa, która małżeństwo traktowała bardziej jak niewolnictwo.

[tercybiades]

Katju mnie interesuje wszystko co związane z człowiekiem, a tylko naiwność
połączona z dociekliwością gwarantują, że powiedzą szczerze i od siebie, jak to
zwykle do naiwniaka:)

[proces7]

tercy, one tak szpanują. Bo jak jasno sie zadeklarują, ze są "ortodoksyjnymi"
mężatkami, to gówno będą mieć a nie adorowanie na privach przez palantów
czatowych. Stąd to tajemnicze "partnerstwo". Siedzą miedzy garami a czatem, w
wypapranych fartuchach, jak mąż z pracy wraca, to wyłączają kompa z gniazdka,
żeby opieprzu nie dostać, a tu są wielkie "partnerki". Koń by się uśmiał.

[justysbytomianka]

Ty , Ty , Ty Procu prawdziwy psychologu;))

[sprawa7]

Wywlekam ten wątek, bo wczoraj miałam interesującą rozmowę.
Pewna kobieta twierdzi, że nie można uważać za zdradę pieszczot, igraszek czy
nawet seksu z innym partnerem czy partnerką wówczas, gdy prowokatorem a nawet
świadkiem tego jest mąż. Ona brała udział w takich orgietkach(za każdym razem z
mężem), na przykład KKM,MMK, ale zapytana czy zdradziła męża, odpowiada:NIE.

[wanda_rybka]

Wszystko zależy od tego co uważamy za zdradę. Bo właściwie, czy można nazwać
zdradą uczestnictwo w takich igraszkach, skoro mąż jest inspiratorem i
uczestnikiem takowych? Skoro odbywały się za jego zgodą i przyzwoleniem? To
raczej kwestia własnego sumienia. Dlaczego zdradą nazywamy fizyczny kontakt z
innym partnerem? A może wystarczy ,że przestajemy myśleć i dbać o tą drugą
osobę?

[alinka64]

to sie nazywa inwencja.... i fantazja .... tylko dlaczego meszczyżni lubią
trójkąciki tylko z kobietami 1m+2k, a nie 2m+1k co ?

[wanda_rybka]

alinko z tego co pisze sprawa, to układy były we wszystkich możliwych
wersjach.Wynika z tego,że towarzystwo było raczej elastyczne, jeżeli chodzi o
dobór uczestników.;)

[alinka64]

Zdradzać można na wiele sposobów. Myślę, że w tej dziedzinie jesteś znawcą, a
twoje znawstwo nie wynika z oczytania. : ]